Oliver Wiswell —.57 — NOU ja, Oharles, al die vermoedens", zei Thompson, „al die óuwe-wij ven-praatjes, dat is toüh geen voldoende grond om zulke beschuldigingen te uiten tegen onze joviale vriend'?" „Vermoedens? Ouwewijven-praatjes?" riep Stedman verontwaardigd„Mijn huis staat in Philadelphia, Thompson! Er is geen enkele reden, waarom ik niet evenveel zou weten van andere inwoners van Philadelphia als jij van de mensen uit Boston! Ik weet wat Cunningham voor een type is en ik weet, dat hij geld slaat uit elke positie, die hij bekleedt. Je denkt toch zeker niet, dat ik blind ben? Denk je soms, dat ik niet weet hoe Cunningham aan zijn tegenwoordige baantje is gekomen? Dat weet je toch zelf ook heel goed, is het niet?" „Beste Oharles", zei Thompson koel, „jij bent uit Philadelphia hier gekomen onder dezelfde betreurenswaardige omstandigheden als wij allemaal. Net als wij allemaal zou jij geen middelen van bestaan hebben als je niet werd geholpen door de regering, die je steunt. En daarom heb je het als een gelukje beschouwd, dat je een baantje gekregen hebt aan het departement van de hoofdintendant. Als je dat baantje kwijtraakt, krijg je geen ander meer en zul je dus van honger moeten omkomen. Als je volhardt in het verspreiden van kwaadaardige geruchten over je superieuren, zul je onvermijdelijk helemaal zonder werk komen en afhankelijk worden van de liefdadigheid van een paar goeie vrienden zoals Wiswell en ik, die zelf nu ook niet bepaald in weelde baden. Dus komt het me voor ..." Stedman's gezicht was bleek en zijn lippen waren stijf opeengeperst. Kwaad keek hij Thompson aan. „Kwaadaardige geruchten? Kwaadaardige... kletskoek! Loring heeft tegen zijn vrouw gezegd, dat hij wenste dat Cunningham sous-chef van de militaire politie werd Dat was voldoende. Daar kon mevrouw Loring voor zorgen en Cunningham werd souschef van de militaire politie! Dat is geen gerucht! Dat is een feit! En nu is het goede voedsel, dat ons departement trachtte te verstrekken aan de vader van Wiswell hier en aan die duizenden andere trouwe loyalisten in "Boston, eenvoudig verdwenen en in de plaats daarvan krijgen ze bedorven vlees en rotte aardappelen en'brood, dat niet anders is dan stof met torren! Wat heb je daarop te zeggen?" Thompson hafflde zijn schouders op. „Daar heb ik niets op te zeggen, en jij zegt er ook niets op als je begrijpt, wat voor je bestwil dient. Intendanten zijn op de hele wereld overal eender, en dat is altijd zo geweest. Als dat saamgeraapte zoodje rebellen ooit een leger wordt, met echte officieren en echte rantsoenen, dan rullen degenen, die die rantsoenen verstrekken, rijk worden van de nooddruft van degenen die er voor vechten." „Maar dat moest niet mogen ...!" „Goed, goed, goed", viel Thompson hem in de rede, „dat moest niet mogen, maar de enige manier om er een eind aan te maken, is een eind te maken aan de oorlog. Ik neem aan, Charles, dat je wilt, dat de rebellen niet winnen. Het laat zich horen, dat je liever niet geregeerd zoudt worden door dezelfde gewelddadige, onverdraagzame bende, die je uit Philadelphia verdreven heeft..." „Grote goedheid, nooit!." riep Stedman vol afschuw. „Precies", zei Thompson dxoogweg. „Dan geef ik je de raad, Charles, terug te gaan naar ihet kantoor van de hoofdintendant en alles te doen wat in je macht staat om te helpen zo spoedig mogelijk een einde te maken aan deze opstand. Bedwing je drift, houd je tong nog een paar maanden in toom, piliiiiiiiiiiiiniiiiii door iiiiiiiiimmiiiiiiHij! Urn Ken n eth Rohertsmf vriend, en de oorlog is voorbij. Dan kunnen de Cunninghams en de Lorings je niets meer maken en kun je vrijuit zeggen wat je over hen denkt zonder jezelf in gevaar te brengen." HU wendde zidh nu tot mij. „Oliver, ik geloof, dat je nooit meer moeilijkheden zult hebben met de rantsoenen voor je vader. En aangezien dit gesprek heeft plaatsgehad in mijn privékantoor, moet ik je verzoeken het als strikt vertrouwelijk te beschouwen en te behandelen. Jij kunt nooit zeker weten of Charles zeker is van zijn feiten, en jij kunt niet wensen medeplichtig te zijn aan het zaaien van onenigheid in onze rijen." „Als Cunningham voedsel achteroverdrukt en het verkoopt ten bate van zichzelf en Loring", zei ik, „dan lijkt mij de beste manier om onenigheid in onze rijen te voornomen, dat de zaak ter kennis van generaal Howe gebracht wordt, in de hoop, dat hij ..." „Wees wijzer, Oliver", zei Thompson wrevelig, je dan met, wat ik je aan het verstand probeer te brengen? Legers moeten nu eenmaal hun Cunninghams en Lorings hebben! Als je je van de ene Loring of Cunningham weet te ontdoen, zul je een half dozijn vaderlandslievende burgers klaar zien staan om zijn plaats in te nemen. Ik moet je vragen mij de verzekering te geven, dat je nooit zult spreken over wat je vandaag in dit kantoor gehoord he_t." „Och", zei ik, „lk vrees, dat dat wel zal moeten, maar ..." Thomipson sprong op en klopte mij op mijn schouder. „Goed zo, Oliver", jubelde hij. „Nog een klein beetje geduld en we zullen een uitval doen naar Dorchester Heights en dan moeten de rebellen lopen voor hun leven. Nog even geduld en dan kunnen we allemaal naar huis — meneer Stedman naar Philadelphia en ik naar Wotourn en jij naar Milton." Ik hoopte vtan ganser harte, dat hij gelijk had, want ik vreesde, dat mijn geduld bijna was uitgeput. Hoe weinig, hoe angstig weinig vermoeden kon ik hebben van het geduld — het worgende, moordende, hartbrekende en zenuwslopende geduld — dat mensen moeten opbrengen als ze een oorlog willen doorstaan. (Wordt vervolgd.) --- AANKLACHT TEGEN GRAZIANI Graziani, Mussollni's laatste minister van Defensie en eens onderkoning van Abessinië, zal worden aangeklaagd wegens „rechtvaardiging van het fascisme", aldus heeft de politie te Rome meegedeeld. Met hem zouden nog drie leidende voormalige fascisten, onder wie een neef van Mussolini, worden aangeklaagd. Graziani werd verleden jaar zomer uit de gevangenis ontslagen na slechts enkele maanden een gevangenisstraf van 19 jaar wegens oorlogsmisdaden te hebben uitgezeten. Het grootste gedeelte van zijn straf was door amnestie te niet gedaan. --- Staking bij W.-Duitse kranten? De vakvereniging van drukkers in West-Duitsland heeft gisteren haar leden opgeroepen om, te beginnen met vandaag op het middaguur, twee dagen (48 uur) te staken als protest tegen de wet op de medezeggenschap van arbeiders. Als de staking doorgaat, zullen er Woensdag en Donderdag in West-Duitsland en West-Berirjn geen kranten verschijnen. Het vakverbond is tegen de wet omdat zij arbeiders en directies geen gelijke rechten geeft. • Op 31 Mei en 1 en 2 Juni zal te Bergen op Zoom op het kampeercentrum Uit en Thuis de Pico (Pinkster Conferentie Vrrjz. Chr. Jeugdcent.rale voor Brabant en Zeeland) worden gehouden. --- j\ Il SKETCH --- (ADVERTENTIE) vullen geen gaatjes!1 HCH P"rPp^!T^la Geen tandpasta ter wereld kan U nieuwe OMMHBMÉI tanden geven. Geen tandpasta ter wereld __TsTlTST__^PiTr^Pi^P__i kan beschadigde, geplombeerde of door |^^^^Uy^^^^Uyl de natuur verkleurde tanden in „TAN- B_^—■—■—l—■i«i■»—■—^" «DOL tandpasta is op wetenschappelijke moet U nooit ODOL kopen. basis- en op de meest moderne wijze Uit een ODOL-tu'be komen géén fantas- samengesteld. Poets Uw tanden regelmatig tische beloften, maar slechts GEZONDHEID en HYGIËNE! en... doe het met ODOL tandpasta! --- (Advertentie) Fijne Engelse melange THANS BESCHIKBAAR voor iedere huisvrouw! Wie wel eens in Engeland is geweest, kent de bijzondere thee-melanges, die daar verkozen worden, — melanges, die eigenlijk zijn ontstaan uit de oude tradities van een theedrinkend volk bij uitnemendheid. Voor Nederland waren deze me- gouden afschenk. U doet dus verlanges altijd vrij kostbaar en het standig met zo vlug mogelijk eens gebruik bleef dan ook beperkt. zon nieuw pakje PICKWICK Douwe Egberts is er thans in ge- THEE te bestellen, slaagd, naast zijn reeds zo bekende ï*\. Vt melanges, een bijzonder geurige Engelse melange te brengen foor ll^P^^A^T/T^ slechts, 76 cl. per pakje. Deze W^nA^^W^ melange, PICKWICK THEE met groen etiket, brengt U de echte, PICKWICK THEE zal dan óók volle Engelse theesmaak, is opval- in Uw gezin een trouwe huisvriend lend krachtig en geeft een rijke, blijven! --- Specialisatie in de confectie-industrie Mannen kleden zich beter dan voor de oorlog Kamgaren costuums maken opgang (Van een onzer redacteuren). HOEWEL de prijzen der herencostuums aanmerkelijk hoger zijn dan voor de oorlog, is gebleken, dat over het algemeen de Nederlandse man zich beter kleedt dan toen. Hij besteedt meer aandacht aan de kwaliteit der stoffen en heeft ook meer oog voor een goed-zittend costuum. Vooral nadat de stoffen sinds September 1951 belangrijk goedkoper zijn geworden, beginnen de confectiehandelaren dit te merken. Er is thans een stabilisatie der prijzen ingetreden. Een kamgaren costuum, dat vóór de gebeurtenissen op Korea f 100.— kostte, werd na het uitbreken van de strijd ongeveer f 35.— duurder en momenteel betaalt men er f 95.— voor. Dit is een tweedelig costuum uit de zogenaamde middelklasse, dat het meest verkocht wordt. Prijzen zijn thans gestabiliseerd Interessant is het de prijs van dit «ostuum eens wat nader te bezien. De fabrikant zal stof nemen van weliswaar niet de duurste, maar toch behoorlijke kwaliteit: ƒ 12.50 per meter. Hiervan wordt gemiddeld 2.85 meter Verwerkt. Aan stof kost dit pak dus ongeveer ƒ 35.—. Hierbij komt een voeringpakket van redelijke kwaliteit, Wollen kameelhaar, voor een bedrag 'an ƒls.—. Aan kosten moet verder Rerekend worden een bedrag van ƒl6.— (loon, afschrijving etc). Stellen we de winst voor de fabrikant op gemiddeld ƒ 3.50 per costuum, dan wordt het pak aan de detaillist verkocht voor ƒ 69.50. Deze zal het dan weer van de hand doen voor ƒ 95.—. Ongeveer 1/3 van de prijs, die de klant betaalt, is dus wat de detaillist er aan verdient. Dit lijkt een goede winst, doch men moet niet vergeten, dat het risico van de winkelier groot is. omdat hij niet alleen de gangbare, '"aar ook de incourante maten in v.°orraad moet hebben. Dat de detaillist zodoende vaak met costuums blijft Zitten, valt te begrijpen. Het enige, dat hem dan nog rest, is, te trachten de verouderde modellen soms ver beleden de kostprijs in de uitverkoop van de hand te doen. Ateliers De vervaardiging: der costuums ge- zoals bekend, in ateliers, waar dentallen meisjes de hele dag- achter Stelende machines zitten en de hele öag door dezelfde handelingen verachten. Het arbeidsloon voor een pak van ƒ 95._ bedraagt ƒ B.—. Velen denken, dat een confectiec°stuurn minder nauwkeurig gemaakt w°rdt dan maatkleding. Dit is echter ?.niuist. De meisjes zijn allen gespecialiseerd in een bepaald onderdeel van ?et costuum en iemand, die bijvoor' de hele dag knoopsgaten met een ?"aohine naait, krijgt hier zon grote bedrevenheid in, dat een niet-speciast het haar moeilijk kan verbeteren, j-udere onderdelen van het werk ken"e" zij meestal eohter niet. Hier is jPrake van een verregaande taakverdeling. Toch is het zaak, dat goed nagaan wordt of alle handelingen goed inricht zijn. Daarom neemt de conröle in _e confectie-industrie een j ote plaats in. Wat niet goed genaaid moet weer losgetornd worden. Deze geschiedt door bekwame Meerders met jarenlange ervaring. Lopende band de arbeid zo gespecialiseerd B.' kost het maken van een costuum *?hts een gering aantal uren. Aan een •bertjasje wordt 4 uur gewerkt, aan h** Pantalon met achterzakken I}_ r- In totaal dus 5W uur. Dit resultj,a' Wordt voornamelijk bereikt door 'opende band. Dat men geen enkele *1 van zijn plaats behoeft op te staan en in eens doorgewerkt kan worden, betekent een enorme tijdsbesparing. Als één persoon dezelfde handelingen moest verrichten als nu door tientallen jongens en meisjes gebeurt, zou hij zeker driemaal zo lang werk hebben. Veel tijd wordt o.a. bespaard doordat het knippen overbodig is. Lintmessen snijden de stoffen bij lagen van 30 tot 40 tegelijk op maat. Elk meisje moet de vereiste handeling binnen een bepaalde tijd verrichten. Haar tempo wordt bepaald door de snelheid, waarmee de band haar het werk toeschuift. In alle opzichten wordt getracht het werk zo gemakkelijk en zo vlug mogelijk te laten verlopen. Nemen we bijvoorbeeld de jongen, die de hele dag met zijn strijkbout naden uitperst. Bevochtigen der stof zoals thuis gebeurt bij het strijken van droge overhemden, is niet nodig. Onder in de bout zit een rij gaatjes, waar de stoom doorheen blaast. Persen uit alle macht behoeft de jongen niet te doen, want het zware ijzer is verbonden aan een hefboom. Een druk op de knop en de bout zakt met de juiste spanning op de stof. Om te voorkomen, dat het persen niet te lang en niet te kort duurt, blijft het ijzer een bepaald aantal seconden op de stof en gaat dan automatisch weer omhoog. Moderne machines Het naaien geschiedt in vele Nederlandse bedrijven met de meest moderne Amerikaanse naaimachines. Deze behalen een toerental van 4000 a 5000 per minuut. Deze capaciteit is ongeveer het dubbele van de machines, welke voor de oorlog gebruikt werden. Weliswaar kon daardoor de naaitijd niet tot de helft bekort worden, maar het betekende toch een aanzienlijke verbetering. Het loon in de confectie-mdustrie gaat naar vakbekwaamheid en leeftijd. In veel bedrijven wordt bovendien het premiestelsel toegepast. Hoe vlugger de meisjes werken, hoe meer ze verdienen Het loon bedraagt gemiddeld zeventig cent per "ur' Premie, meestal variërende van 20 tot 33 %, inbegrepen. Dat is dus per week zo ongeveer ƒ 30.— tot ƒ 35.—. Het is gebruikelijk, dat verreweg het grootste deel der meisjes premieloon behalen. Op een Twentse confectiefabnek, die wij bezochten, waren vier meisjes van de 150, die niet meer behaalden dan haar basisloon. Veelal heeft men in de bedrijven muziek bij het werk. Omdat de arbeid nogal eentonig is, wordt dit zeer op prijs gesteld. Een dokter, die in de grote bedrijven regelmatig zitting houdt, zorgt voor de medische controle. Op die manier heeft men niet alleen voortdurend toezicht op de gezondheid van het personeel, maar wordt ook veel onnodig arbeidsverzuim tegengegaan. Een goede gedachte is de ideeënbus, welke men in sommige fabrieken vindt. Een meisje, dat meent een verbetering aan de een of andere machine, of een doelmatiger wijze van werken ontdekt te hebben, kan haar idee in de bus deponeren. Op goede ideeën worden vaak premies van ƒ 10 tot ƒ 25 verstrekt, al naar de belangrijkheid van het idee. Op die manier leeft het personeel intensief met het bedrijf mee en komen ontdekkingen van een rationelere methode van werken door haar, die dagelijks de machines moeten bedienen, het bedrijf ten goede. Ten slotte nog een opmerking over het goedkoopste pak, dat tegenwoordig afgeleverd wordt. Het kost omstreeks ƒ49 wmkelprijs, doch dan heeft men katoenen stof, die alle mogelijke ongunstige kwaliteiten bezit: het pak wordt vlug kaal, de stof krimpt en kreukt. Zij, die het regelmatig willen dragen, worden dus allicht teleurgesteld, doch zij, die het alleen Zondags dragen, kunnen er nog een lange tijd plezier aan beleven. Jn de confectiebedrijven zitten dentallen meisjes de gehele dag *ehter haar machine en verdichten steeds weer dezelfde handeling. Persen uit alle macht is overbodig, want het ijzer is verbonden aan een nelboom. Een druk op de knop en de bout zakt met de juiste spanning op de stof. --- (ADVERTENTIE) Rheumatische pijnen slopen 1 Uw gestel en Uw lichaam. Bestrijd ze met Kruschen en begin zo een nieuw leven • fit en vief • vrij van pijn. Zoals Kruschen duizenden verlichting bracht reeds na betrekkelijk kort gebruik, zo kan zich ook bij U de weldadige bloedzuiverende werking voltrekken. Met Kruschen — regelmatig gebruikt — geen onzuiver bloed meer. En daarmee is dan de oorzaak weggenomen van die kwellende rheumatiek. Koop vandaag Kruschen bij Uw apotheker of drogist en begin morgenochtend die heilzame kuur. --- Hoofdbestuur Koningin Wilhelmina Fonds Op de te Amsterdam gehouden algemene ledenvergadering van het Koningin Wilhelmlna Fonds voor de kankerbestrijding is het hoofdbestuur als volgt samengesteld: mr. J. Th. Bonnerman, Den Haag, prof. dr. J. H. Tumtler, Groningen, dr. H. H. Funke, Amsterdam, dT. P. Beijer, Den Haag, mr. dr. F. J. M. A. H. Houben, Maastricht, S. de Jong, Enschede, mr. P. H. W. F. Tellegen, Terneuzen, mr. C. baron De Vos van Steenwijk, Amsterdam, dr. D. H. Peereboom Voller, Aalsmeer, D. Bangert, Amsterdam, prof. dT. L. B. W. Joragkees, Amsterdam, mr. J. J. C. R. van der Bilt, Amsterdam, F. O Nieuwenhuijzen, arts, Utrecht, mr. W. J. H. M. Merokelbach, Epen (L.). W. H. Oudemans, Rotterdam, dir. Joh. van der Spek, Den Haag, mevr. mr. D. G. van Diemen—Mek- Amsterdam, mevr. M. A. Smeenk— Dijkhuis, De Krlm (O.), mevr. Mann—Koe- Eindhoven, W. Essers, Utrecht, B. D. Breuning ten Cate, Almelo, mevr. H. D. E. Verbunt—Van Lier, Tilburg, J. J. W. Noordervliet, Amsterdam, A. Kreuger, Amsterdam, W. J. R. Dreesmarun, Ar/ftsterdam, L. A. Bolkestein, Den Haag, mr. H. van Riel, Den Haag, Ch. de Monchy, Rotterdam, L. J. P. Frank, Tadiotherapeut, Eindhoven. --- HAAGSE P.T.T.-ERS IN ARREST Bij P.T.T. gedetacheerde rechercheurs van de Rijkspolitie hebben in samenwerking met de Haagse recherche vijf beambten van P.T.T. gearresteerd, die verdacht worden van diefstallen van koper en lood uit het centrale magazijn van P.T.T. Ook twee personen, die verdacht worden van heling, zijn aangehouden. --- Nieuwe arrestaties voor aanslag op Harjono (Van onze Haagse redacteur). De Haagse recherche heeft in verband met de aanslag op de Indonesische militaire attaché, luit.-kol. Harjono, opnieuw twee arrestaties verricht. Zaterdagavond zijn aangehouden de 48-jarige garagehouder W. J. S. en de 55-jarige L. J. A., zonder beroep, beiden wonende in Den Haag. Bij hen zijn de vuurwapenen gevonden, waarmee de aanslag gepleegd werd. Zij hadden deze na de aanslag in ontvangst genomen van de stukadoor Van Delden, die inmiddels bekend heeft zijn bemiddeling bij het plegen van de aanslag te hebben verleend. De gearresteerden S. en A. waren, volgens de Haagse politie, lid van de knokploeg van de Landelijke Organisatie van Oud-illegale Strijders (L.O. 0.1.5.), waarvan Van Delden voorzitter is. De knokploeg krijgt opleiding in een Haagse boksschool. Aangenomen wordt, dat ook S. en A. tot de kring rondom Westerling gerekend moeten worden, hoewel een rechtstreeks verband niet aanwijsbaar is. De plegers »ran de aanslag, de 29--jarige Meine Pot en de 24-jarige F. A. Colson, werden, zoals men weet, reeds Zaterdag ingerekend. Gebleken is, dat Colson inderdaad naar het huis van de attaché is gegaan om papieren over Westerling in bezit te krijgen. Het staat echter geenszins vast, dat hij daartoe opdracht van Westerling had. De Nationale Federatieve Raad van het Voormalig Verzet heeft een telegram gezonden aan luit.-kolonel Harjono, waarin er op wordt gewezen, dat de Raad noch zijn leden iets te maken hebben met de gepleegde aanslag, die zrj verafschuwen. „De bonafide verzetsstrijders, georganiseerd in de Nationale Federatieve Raad, hebben met de zich noemende organisatie L.0.0.1.5. geen enkel contact, aldus het telegram dat ondertekend was door de voorzitter, de heer Van der Meulen. Ook de L.0.0.1.5. heeft bekendgemaakt, dat zij als organisatie met de aanslag niets uitstaande heeft. Wel zal de organisatie onder tijdelijk voorzitterschap van de heer W. Kicken alles in het werk stellen, om langs wettelijke weg te bereiken, dat haar leden spoedig in vrijheid worden gesteld. De LOOIS is een kleine organisatie, die zich van een andere bond heeft afgescheiden. Zij heeft haar leden voornamelijk in Den Haag en is "volgens de politie feitelijk niet meer dan een wijkvereniging. Een der nieuwe gearresteerden, W J. S., trad als secretaris van de LOOIS op. --- Reeds 75 mille voor erefonds oud-verpleegsters In vrijwel alle delen van ons land zijn de laatste tijd plaatselijke comités van actie voor het „Erefonds voor oudverpleegsters" opgericht. Het gevolg hiervan is geweest, dat het kapitaal van het fonds binnen enkele weken van f 50.000 tot f 75.000 aangroeide. Er komen nog dagelijks belangrijke bedragen binnen bij het secretariaat (Weteringschans 86, Amsterdam; postgironummer 3650) zodat het zich laat aanzien dat binnen zeer korte tijd de eerste 100.000 gulden bijeen zullen zijn. --- Haringvloot kiest zee Behouden vaart en goede vangst! --- De wereld en ik Jokken ZO tweemaal per jaar vragen wij de Van den Bergh's op ristte. Wij doen dat, omdat hun tuin aan de onze grenst en omdat de kinderen last van hen hebben. Wij hebben geleerd, dat een argeloos en genoeglijk gesprek wonderen kan doen. De Van den Bergh'» zijn wat jonger dan wij, ze zullen net in de veertig zijn, maar ze hebben geen kinderen. Mevrouw ziet er nog heel jewgdig uit en kleedt zich naar de laatste mode; hij is een dikke man met een grote bril en een kaal hoofd; hij is iets op een verzekeringskantoor, iets hoogs, want ze leven er goed van. Ze hebben nu ook een auto en mevrouw heeft een zeer uitgebreide garderobe, iets wat Ahke met enige wrevel vervult. Wij zaten dan gisteren over onze rijkdom te snoeven: zij over hun auto en over de buitenlandse reis die ze zouden gaan maken en over hun uitstekende relaties en over de rerrrvpslomp die het aanschaffen van nieuwe kleren met zich meebrengt, wamt mevrouw had sinds Kerstmis nog niet» gekocht, ze had 'eenvoudig haar kieren van het worig voorjaar dit jaar aangetrokken, en wij snoefden over de kinderen en hun uitstekende rapporten en over h-wn andere vele talenten. En natuurlijk zeiden wij niet, dat wij graag wat meer inkomen zouden hebben en de Van den Bergh's zeiden niet, dat zij graag een paar kinderen zouden hebben. Ja, het was een echt heidens gesprek. Of misschien was het aUeen maar leeg en een beetje zielig. Hoe het zij, wij verloren de slag, want mevrouw Van den Bergh streek met haar jeugdige hand omstandig een plooi in haar rok glad, glimlachte allerliefst en zei toen: „O, ik zeg zo dikwijls tegen mijn man: we mogen last van ole kinderen van hiernaast hebben, soms wel eens een beetje véél last, en ze bewijzen dat christelijke kinderen al niet beter zijn dan andere, maar wat zijn ze toch lief, wat kunnen ze er heerlijk smoezelig uitzien. .. Nietwaar Jan?" Jan beaamde het luidruchtig en ik deed er het zwijgen toe. Maar Akke sloeg terug. Ze zuchtte meesterlijk en gaf alle last en smoezeligheid ruiterlijk toe. „Maar hoe ondeugend ze mogen zijn, ze liegen ten minste niet, dat is heel wat waard." Ons bezoek werd onrustig. Gelukkig begon in de slaapkamer naast de huiskamer plotseling Lotje te huilen. Het is een grote kamer en behalve Lotje slapen er Lucie en Lena, Wij hoorden Lena naar Lotje gaan en haar troosten. We kenden Lena's moederlijkheid en dus bleven toe rustig zitten. Maar even later stond ze in de deur en vroeg of Akke kwam, want Lotje had haar hoofd gestoten en er was een dikke bult op. Mevrouw stond ook op. Ze wilde met alle geweld die kleine schat even in bed zien liggen en toen gingen haar man en ik ook maar mee. „Nee," zei Lena met schrikogen, „alleen mams moet komen." De invasie was echter niet te keren en even later zagen we Lotje naast haar bedje staan met een grote donkere vlek op haar ponnetje. Ze was kennelijk onzindelijk geweest. Lena stond met een vuurrood gezicht en met tranen in haar ogen, beschaamd en wanhopig naast Lotje. Mevrouw Van den Bergh lachte lief, boog zich naar Lena over en vroeg plagend: „Mag Lena jokken? Ik geloof, dat zusje haar hoofd helemaal niet gestoten heeft." Nu is Lena een echte dochter van haar moeder. Ze keek mevrouw verontwaardigd aan en antwoordde, terwijl de tranen nog over haar gezicht liepen: „U hoefde toch niet te weten, dat Lotje in haar bed geplast had? Ze is echt allang zindelijk. En u zegt toch maar dat we vieze kinderen zijn. Van de week hebt u het nog tegen me gezegd..." De vier groten «risten geen raad. Akke zei, terwijl ze over het bedje gebukt stond: „Lena, ga naar je bed en houd je brutale mond." „Ja, en totj moeten zo langzamerhand eens naar huis, hè Jan?" meende mevrouw. Haar man beaamde dat. Hij keek mij aan en kon zijn lachen niet houden. En toen kon ik het ook niet. En toen lachten Akke en mevrouw Van den Bergh ook maar mee. Maar de Van den Bergh's gingen toch werkelijk weg. --- STEUN AAN ZEEMANSVROUWEN IN OORLOGSTIJD De minister van Verkeer en Waterstaat heeft geantwoord op de schriftelijke vragen van het Tweede-Kamerlid, de heer Van der Zaal (A.R.) over de verrekening van gelden, uitgekeerd aan de vrouwen van zeelieden tijdens de hezetting. De minister wijst er op, dat de garantieverklaring van de regering via Radio-Oranje geenszins inhield, dat de zeeman vrijgesteld zou worden van zijn verplichtingen tot onderhoud van zijn gezin of familieleden tegenover wie hij verplichtingen had. Van Mei 1940 af heeft steeds voor de buitengaats verkerende zeelieden de gelegenheid bestaan vrijwillige stortingen hiervoor te verrichten. Niet kan worden toegestaan, dat bepaalde zeelieden zich aan hun verplichtingen onttrekken. De procedure tot afwikkeling der week- of maandbrieven geschiedt volgens de bepalingen, neergelegd in het K.B F 123 van 23 Juli 1945. Bovendien wordt iedere tekortrekening apart bestudeerd en wordt rekening gehouden met alle omstandigheden. In bijzonder moeilijke gevallen wordt advies ingewonnen van een commissie, waarin vertegenwoordigers van vakverenigingen voor zeelieden zitting hebben, welke vertegenwoordigers zelf gedurende de oorlog buitengaats zijn geweest. Aangenomen mag worden, dat de belangen der zeelieden voldoende worden beschermd. ---