Trouw FORT Bracht hoofdprijs ernooi figuranten nmlJANP) - Slecht gevulid e'®s- tvveederangs-acede n vet gevulde prijzen- Xftoppersvandein«a!).7e driebandenwe'nn9en zich dit sei- J o BlHde 2es ton aan t i die de internatioe 8^raties UMB (wereld- DEs(Europesebond) ) t.'P van sponsors on,'bc 'ndere goden van de a 1? biljartdiscipline aan #lenis. -"'. e magere kwaliteit die * evenement van de alterw ereldbekercyclus te bie:n ner9at Rini van Bracht gis( on9en de hoofdprijs van ° gulden aan zijn privé- Jj *oe te voegen. De Portuur, r[S Jor9e Tneria9a (40 Jaar ïtf keer kampioen van zijn . de Waalwijkse wereld- Lln drie sets van de tafel: |g 'S-11. Theriaga loste te- Ij, 9 Koen Ceulemans, win,et eerste toernooi in Caï'(ent'der in het wereldbekerif;! dheid in de biljartwereld 'ïst l er be9aafde drieban«itt nd uit De mondiale (it n Vast aan net al negen t *>nde BWA-circuit van de dn rTner Bayer. Zij mogen feP'ter)nationale schorsing Kit en in °*e 90uden Pot W ernat'eve circuit. En zon, c, s|and van Torbjörn Blomlüd pers' Raymonc' Ceule>a ° Dielis, Sang Cun Lee, Uq- et*i, Tonny Carlsen en Se„ er valt er voor de speler erf..lnder scherpe neus voor eJnde carambolage-werk bbv Stu'ver te verdienen met --- Van Dijk heeft in Nederland niets te zoeken door FRED BUDDENBERG Jeroen van Dijk gebruikt zijn agenda als dagboek. De Rotterdamse badmintonner noteert alles. Uren die hij slaapt, uren die hij traint, omstandigheden in sporthallen, lichamelijke reacties bij extreme klimaat-veranderingen en, niet te vergeten, zijn resultaten. Als eerste Nederlandse speler plaatste Van Dijk zich voor de Grand Prix-finale, volgende week in Bangkok. Een dagboek als succes-agenda. De 23-jarige Van Dijk ontwikkelde zich in de afgelopen elf maanden tot de kampioen van de geleidelijkheid. In de zes belangrijke Aziatische toernooien in Maleisië, Indonesië, Hong Kong, China, Japan en Taiwan bereikte hij de laatste zestien. „Dat was ook de bedoeling. Je hebt er niets aan om in één keer omhoog te schieten, want dan val je als een baksteen naar beneden." Het bereiken van de Grand Prix-finale, van 7 tot 11 december in Bangkok, was het voornaamste doel van Van Dijk in zijn eerste jaar als zelfstandige full-prof badmintonner. Om die doelstelling te verwezenlijken moest hij zich een plaats verwerven tussen de beste zestien spelers van de wereld. „De keuze om de Grand Prix-finale te halen was bewust", zei Van Dijk aan de vooravond van zijn vertrek naar de Thaise hoofdstad, „maar ik wist alleen niet hoe ik die moest halen. Dat moest in het jaar blijken. Ik heb ook mijn programma bijgesteld. Canada stond eigenlijk niet op de planning, maar daar heb ik toch gespeeld." De finaleplaats in Montreal bracht de Grand Prix-finale weer iets duidelijker in beeld. Toch beschouwt de tweevoudig Nederlands kampioen de Canadian Open niet als zijn beste toernooi. „Ik ben niet zo geïntresseerd in één toernooi", aldus Van Dijk. „Ik kijk meer naar de hele reeks. Ik ben meer tevreden over mijn prestaties in Maleisië, Indonesië, Hong Kong en China dan over het Canadese toernooi." Met name zijn optreden in China stemde Van Dijk tevreden. „Daar won ik in de tweede ronde makkelijk van Chen Gang, de Chinese wereldkampioen onder achttien jaar." Uiteindelijk sloot Van Dijk het Grand Prix-jaar af als dertiende. Met de Denen Thomas Steur-Lauridsen en Paul Erik Hoyer-Larsen en de Zweed Jens Olsson vormt de badmintonner uit Rotterdam-Charlois de magere Europese inbreng in de door de Aziaten beheerste Grand Prix-finale. „Vier spelers uit Europa, dat is bar weinig", beseft Van Dijk, die niet gelooft dat de kloof tussen Europa en Azië in de komende jaren kleiner zal worden. Het verschil wordt in zijn ogen vooral bepaald door de financiën, die in de Aziatische landen in grotere hoeveelheden voorhanden zijn. De Grand Prixfinale is gedoteerd met een bedrag van 300 000 dollar, voor de badmintonsport een fraaie prijzenpot. Jeroen van Dijk, kampioen van de geleidelijkheid. FOTO PATRICK POST --- Niet hoog gespannen Zowel de sportieve als financiële verwachtingen van Van Dijk in zijn eerste Grand Prix-finale zijn niet te hoog gespannen. In de afgelopen elf maanden kwam hij acht keer ut tegen spelers die boven hem op de ranglijst staan geklasseerd. In die ontmoetingen trok Van Dijk één keer aan het langste eind, tegen de Chinees Hu Zhilan, de nummer twaalf. In Bangkok zijn de zestien spelers ingedeeld in vier poules van vier, waarvan de winnaars zich plaatsen voor de halve finales. In het meest ongunstige geval, de vierde plaats in de poule, verdient Van.Dijk 1875 dollar, plus nog zon vierhonderd dollar uit de bonuspoule. Geen vetpot. „Nee, dat valt inderdaad erg tegen", vindt ook Van Dijk. In sportief en financieel opzicht moeten de gouden jaren voor Van Dijk nog komen. Een plaats in de top vijf van de wereld behoort in zijn ogen zeker niet tot de onmogelijkheden. Ondanks de 'natuurlijke' en 'geldelijke' achterstand op Azië. Van Dijk: „Je begint langzamerhand je kansen te zien en je krijgt meer vat op je carrière. De afstand is niet meer zo groot. En het is Steur-Lauridsen en Hoyer-Larsen ook gelukt, dus waarom mij niet. Dat kan natuurlijk niet volgende maand. Het kan best pas op mijn 28ste of 29ste jaar zijn. Voor mijzelf heb ik het gevoel dat het op een gegeven moment komt". Kijkend in zijn portemonnee ziet Van Dijk de vooruitgang nog niet. Door bijdragen van Rotterdam Topsport, Yonex, de bond en NOC*NSF kan hij het hoofd boven water houden. Niet meer en niet minder. De progressie die Van Dijk in de afgelopen maanden heeft geboekt, schrijft de sympathieke Rotterdammer voor een deel toe aan zijn Aziatische avonturen, maar ook aan zijn nauwe band met de Deense toppers. Dit jaar reisde hij met grote regelmaat naar het nationale trainingscentrum in Kopenhagen waar bondscoach Hanssen en de spelers hem met open armen ontvingen. „Ook de clubs vinden het perfect als ik kom", zegt Van Dijk, die sinds een half jaar bevriend is met de Deense international Arme Mette Bille. In Kopenhagen heeft hij veel baat bij het werk van de Chinese trainer Lm. „In totaliteit wordt alles beter, maar de nadruk ligt op het voetenwerk. Ik word completer. Het netwerk, de slagen achterin." In het kleine wereldje van de badmintonprofs neemt Van Dijk een aparte plaats in. In Rotterdam heeft hij de beschikking over een eigen trainer (Sjaak Langelaar), masseur (Jouk van den Heide) en fysiotherapeut (Jan Hermans), maar zodra hij het vliegtuig instapt staat hij er alleen voor. En Van Dijk voelt zich wel bij die situatie. „Ik vind het eigenlijk wel lekker", vertelt hij. „Als je met een coach de hele wereld over moet trekken en zijn handje vasthouden, stop dan maar. Dat heeft in mijn ogen geen enkele zin. Je wordt er sterker van, soms is het shit, maar je wordt er beter van. Er zijn altijd mensen op toernooien op wie je kunt terugvallen. Bijvoorbeeld als een teammeeting met een training samenvalt." --- ijf de Davis up Zweden )«asi(Reuter, SID)-Zwe- I,'t4h 'n d* finale tegen ) %Q, et dubbelspel van 2eker van de v'üWe e rv^9in het toernooi Cv,SCup" ke|s '*ame overwinningen in b | n van vrijdag, waarin ■ii te Larsson vijf sets nodig Pet volkov en Kafelnikov, il n het dubbelspel al niet hTrsVe Pp en g.r?e wereldkampioenen .Nfkov JörktTlan stonden tegen Idjts o*n0*n o|hovski ook de volle 'tjdetJ? de baan en opnieuw Jan dans tot grote teleurstel- IQOOO toeschouwers f'fi 8.6^er?Candinaviërs (6-7 6-2 ioy''erden rf slotduels van gisteifÊk rja aardoor op slag onbe"f'aaq t'n mo«t Edberg een " Kafelnikov slikken eï'V, zod SSOn winnend af tegen -/'as rje a Zweden met 4-1 won. j van n '|fde keer in de geschiede trofp evenement dat Zwee riee bemachtigde. Eerder ;"V vat|n 1975, 1984, 1985 e'en van°Hor c°ach John Anders 5* de s ,re 2weden, die uitbunl bete^°^ders va" zijn spelers Seï het een fraai af' e|arw • "Dit resultaat is ¥■ We l Voor het Zweedse *"'Tlaneen met APe" en 11ebben ,Paar nieuwe talenten. c 9eleVe/ller fantastisch goed V Perfecta- De sfeer in de ploeg et zelfvertrouwen van onze spelers gaf de doorslag op de belangrijke punten." Voor Stefan Edberg betekende het zijn derde zege in het toernooi om de Davis Cup in zes finales. Edberg zette zijn team vrijdag op het juiste spoor door Volkov met 8-6 in de vijfde set af te troeven. Larsson volgde dat voorbeeld tegen Kafelnikov. --- Breekpunt In het dubbelspel was er voor de Russen geen revanche weggelegd. Kafelnikov en Olhovski hielden de schijn nog even op door de stand met winst in de vierde set gelijk te trekken. Op 2-2 in de vijfde set kregen de Russen drie keer een breekpunt. Telkens wisten de Zweden het gevaar af te weren. Apell zou later zeggen dat hij die fase van doorslaggevende betekenis achtte. Toen Olhovski bij de stand 6-7 jammerlijk een dubbele fout sloeg en Kafelnikov de bal buiten de lijnen ranselde, kon het Zweedse feest beginnen. Kafelnikov gaf na afloop toe de druk van het Russische publiek wel degelijk gevoeld te hebben. „We speelden niet alleen voor onszelf maar voor tweehonderd miljoen Russen", zei hij. „We misten net dat kleine beetje ervaring en geluk. Ik hoop dat dit niet onze laatste finale voor de Davis Cup was." Vadim Borisov, captain van de Russen, benadrukte dat het verschil telkens miniem was geweest. „Het scheelde alle partijen maar bitter weinig. Het heeft ons geen moment meegezeten." De Zweedse coach John-Anders Sjögren gaat op de schouders na de triomf op Rusland. foto epa --- imunek als in zijn beste dagen Nederlanders bij eerste negen veldrit Milaan CH