genisstraf pyromaan - Ongevallen vormen bij de jeugd de voornaamste doodsoorzaak. In de eerste levensjaren gaat het vooral om ongelukken in en om de woning, om de vijf „v's" vallen, verstikken, verbranden, vergiftiging en verdrinken. Volgens Wafelbakker moet de veiligheidsvoorlichting zich in de eerste plaats richten op ouders en verzorgers. Hij meent dat er onvoldoende bekend is over de manier waarop voorlichting het best kan worden gegeven. Een grote verantwoordelijkheid ligt ook bij fabrikanten van produkten waar veel ongevallen mee gebeuren. „Babytrappeltulgjes zijn soms zeer gevaarlijk, speelgoed kan ook gevaar opleveren, sluitingen op flessen met gevaarlijke stoffen zijn niet goed genoeg en te smakelijk gemaakte geneesmiddelen veroorzaken vaak vergiftiging bij kleuters omdat ze denken met snoep te doen te hebben." Wat betreft de veiligheid op straat vindt Wafelbakker dat er moet worden gedacht aan schelding tussen voetganger, fietser en gemotoriseerd verkeer, toepassingen van ongelijkvloerse kruisingen zoals die er nu zijn in Lelystad en de Bijlmermeer, bevordering van woonstraat en woonerf, en maatregelen die het doorgaand verkeer belemmeren. --- ermanings stenen Drents museum »r,e l ~~~ De omstreden ar*n!^oirJondsten van de ama- Cofrknßk rents Museum zou *C ht/ Tegen dat vonnis *C> sLberoeP gegaan. De *toSi , nen zullen worden k.^SSSnd°°rdeJUSti- --- Vrouwen stellen boekje over echtscheiding samen 'Het deed aan trouwen denken' Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM — „Ik herinner me niet veel meer van de gang van zaken bij de officiële scheiding. Ik herinner me in ieder geval wel de drie heren achter een groene tafel. Boven hun hoofd een portret van hare majesteit, wij in twee stoelen naast elkaar Vóór de tafel met onze beide getuigen, de advocaten. De entourage kwam me bekend voor. Ik wist alleen niet goed meer hoe en waar, totdat een andere vrouw eens zei, dat het Jiaar aan trouwen had doen denken. Alleen heel wat duurder en heel wat moeilijker." Dit schrijft een gescheiden vrouw in het boekje „Meiden die schelden", dat is uitgegeven door de vrouwenhulptelefoon „Vrouwen bellen vrouwen". Bij deze telefonische hulpdienst voor vrouwen, die al in vier Nederlandse plaatsen bestaat, kreeg men zo veel vragen van vrouwen over echtscheiding, dat het goed leek een eenvoudig boekje samen te stellen met gegevens over echtscheiding, aangevuld met persoonlijke ervaringen van vrouwen. „Er zijn wel wat boeken over echtscheiding, maar die bleken niet makkelijk genoeg, niet alleen niet voor ons maar ook voor al die andere vrouwen, die ze te duur, te dik en te moeilijk vonden. Dus besloten we zelf maar een boekje te maken, dat niet duur en niet dik en niet moeilijk en wel bruikbaar is. Een aantal vrouwen van onze groep is zelf gescheiden en wist uit eigen ervaring te vertellen, dat ze tijdens de echtscheiding zo onrustig en emotioneel geladen waren, dat het rustig lezen van een voorlichtingsboek er beslist bij inschoot. En toch moet je weten wat er gebeurt bij een scheiding, vandaar dit boekje," aldus de samenstelsters. In bet boekje wordt vrouwen, die scheiden als de enige oplossing van hun problemen zien, aangeraden de officiële schelding enige tijd te laten wachten en eerst uit elkaar te gaan. „Vaak moet je een zakelijk, juridisch ingewikkelde echtscheidingsprocedure volgen, waarbij je goed moet nadenken, redelijk moet zijn en toch op je eigen belang moet letten. Ter- Advies om niet te overhaasten wijl je op dat moment eigenlijk alleen nog maar zou willen hullen, schreeuwen, er niets meer mee te maken wilt hebben of je man juist nog terug wilt hebben. Het is moeilijk in die tijd, dat er zoveel onbedaarde emoties bij je leven, te procederen. Het kan dus een voordeel zijn pas officieel te scheiden, wanneer je al een tijd uit elkaar bent," aldus het boekje. Vaak kan dat echter niet, omdat er van alles geregeld moet worden, waarover man en vrouw het samen niet eens kunnen worden. Een vrouw vertelt hierover in het boekje: „Dat wij zo gemakkelijk gescheiden zijn met maar één advocaat, komt volgens mij voornamelijk omdat wij geen problemen meer met elkaar hadden. We waren al een tijd uit elkaar en daaraan gewend. Alles liep alweer in goede banen. Het enige waarmee we ons toen nog bezig hoefden te houden was de officiële scheiding." --- „Verloren” Een nare ervaring bij het moeten verschijnen voor de rechtbank: „Toch vind ik het maar een rare zaak, zon echtscheiding bij de rechtbank. Ik kwam daar alleen in dat grote gerechtsgebouw en voelde me verloren. Ik zat te wachten in de gang met veel andere mensen. Steeds werd iemand afgeroepen. Daarbij werd genoemd waarvoor je kwam. En ja, hoor: „Mevrouw Visser, echtscheiding". „Ik schaamde me toch, alsof het lets ls dat niet hoort. Ineens kreeg ik het gevoel, nu weet iedereen het, het ls aan me te zien". --- Gelijke monniken, gelijke kappen Van een onzer verslaggevers PARUS — De mode is dit winterseizoen erg veelzijdig. Alles mag, alles kan. Maar wedden dat ze allemaal één ding gemeen hebben! Niet alleen de omslagdoek waarmee we hoofd en oren kunnen omwikkelen zal mode worden, ook de capuchon. Nu is die de laatste jaren al erg in. Maar het wordt nog erger. Capuchons op jassen, jasjes, jurken, truitjes, peignoirs en nachtjaponnen. Op nachtjaponnen is een capuchon wel handig. Kan je de krulspelden verbergen als je zo nodig naar het kleine kamertje moet. De capuchons en de omslagdoek: eigenlijk zijn dit de enige vaste lijnen die in alle shows terugkomen. Verder mag alles. Maar up to date is het toch als het uit het verre Oosten komt. Oosters exotisch en een beetje excentriek. Dat is het eigenlijk. Je mag opvallen of beter nog: je moet opvallen. Op je eigen manier. Maar wel geïnspireerd door de modeontwerpers. Wij Europeanen moeten maar op zn Chinees gekleed gaan. Lange tunieks en niet te vergeten Chinese rijsthoedjes op. Met die driehoekige punt bovenop. En ook de monnikskap is weer helemaal in. Je oren dicht, je hoofd dicht, alleen je gezicht. Een klein beetje van je gezicht mag er wel uitkijken, verder zit alles in verband gewikkeld. Ook de bolero's zijn modern. Vooral Yves Saint Laurent komt ermee. De bolero mag kort of lang zijn. Veelkleurig geborduurd of slechts afgebiesd in een andere kleur. Saint Laurent maakt alle jassen korter dan de jurken. Goed, dan kunnen we de mini-jassen afdragen? Geen sprake van! Hopeloos uit de mode. Want de jassen zijn wijd en nog wijder. Het zijn bijna capes met mouwen. Voor de avond zijn er ook al Chinese jasjes. Van brokaat met schouders als een pagode. Allemaal leuk, maar moet dat nou zo nodig? Zijn we Europese vrouwen of Chinese? Nou ja, we zijn zusters van elkaar. Nu zal het wel nodig zijn dat we op elkaar gaan lijken. Maar of we nou met elkaar willen ruilen? Fc 1 >• ''Jas i%l; «taa ,net een enorme capuchon als van K. nse monnik: een creatie van Yves r*nt. Yves Saint Laurent bracht deze week China naar Parijs met rijsthoeden en mandarijnenjasjes. ---