(Advertentie) £0 Virginia ™- American Half zwaar Zwaar Ja! Shagretta smaakt beter dan shag! Geen wonder! Shagretta is zo rijp - dank zij de natuurgelermenteerde tabak, die bij het Clark Procédé EQ 7 wordt verwerkt. Koop en rook een pakje Shagretta en vergelijk het met shag! Smaakt ook /s. beter in de _>(/p 4r --- & at——---—^n -_« — ''*—±/ \ -t»ülpli _BS^*8_i^_S?": -1ï__3.-_____-i __, .r * *-* *^J_fi^'^7*TrCT_r|i i_________H-i_V-. -'■■'j____5e.'v' - '.'- '___I__-H_R _____w-._M___S_____i kL' '^it&pr'-fr* :«* 1.-:f ' $y jt^^jte,^? |B^^^^^^^s^p^|p_^r^;sï^^<' 9f^:'Pr9' "%> '^lJ_£l ■■ _**_f* ■ * ■■■'"* i'jHBjEjjbi- * -* ** t5>«'" ________S___n__B___&>'1^ IHB-S ■■ B_-R--___---i!--/' ___HD_* (Foto KLM Aerocarto n.i.i No. 4, Prijsvraag „Kent gij uw land vanuit de lucht?" Welke stad is dit? Zie voor de volledige voorwaarden Het Parool van Zaterdag 24 September j.l. (Advertentie) - tB_* VA ■•-£.>?".■-. eze Flenskobloem is in de juiste j te.-*:*»'* jij --- (Advertentie) --- Staking eindigde, probleem bleef Nog steeds gangster-terreur aan New York's „waterfront” Bedreiging, verduistering, corruptie (Van onze correspondent) NEW VORK, Donderdag. — Er wordt niet meer gestaakt in de haven van New Vork en de chaos aan de kaden, veroorzaakt door de opstapeling van op verscheping wachtende goederen behoort tot het verleden. De hervatting van het werk kan de geleden schade niet goed maken en het feit dat er geen enkele garantie bestaat dat een soortgelijk conflict als nu reeds herhaalde malen tot een ontwrichting leidde van het gehele havenbedrijf, binnenkort niet opnieuw zal uitbreken, schept een gevoel van onbehaaglijkheid en een onzekerheid welke belanghebbenden redenen geven voor ernstige bezorgdheid. Het jongste conflict ging niet om verbetering van de lonen, sociale voorzieningen of arbeids-toestanden. Het was het gevolg van een verbitterde strijd om de macht, die nu reeds jarenlang aan de waterkant van deze wereldstad wordt gevoerd; een strijd die gepaard gaat met het ruwste geweld, met bedreiging en moord, en die herinneringen oproept aan de periode, waarin de opkomende arbeidersbeweging tn de V. S. nog volgens de wildst mogelijke anarchistische methoden geleid en bestreden werd. Men heeft zich enige indruk daarvan kunnen vormen door de film „Waterfront" met Marlon Brando in de hoofdrol, welke in grote trekken een levenswaar beeld gaf van de terreur die door een aantal ongure elementen jaar-in jaar-uit aan "de waterkant wordt uitgeoefend; een beeld dat helaas verzwakt werd door de optimistische wending welke Hollywood aan het slot meende te moeten geven. Er kan geen reden voor optimisme bestaan, zolang aan het gangsterdom in het havenbedrijf geen volledig einde gemaakt is. De arbeiders zelf zijn daartoe niet in staat. De terreur welke op hen uitgeoefend wordt is van dien aard dat zij geen kans krijgen zich van hun „leiders" te ontdoen. De American Federation of Labor heeft ruim een jaar geleden een ernstige poging gedaan, schoon schip te maken door de gehele haven-arbeidersorganisatie, de „International Longshoremens Association" uit de bond te zetten en een nieuwe vakvereniging In het leven te roepen. Dit geschiedde nadat, na vele andere schandalen, aan het k licht gekomen was dat de toenmalige voorzitter van de ILA zich'door diverse ' scheepsondememingen duur liet betalen en zich bovendien gelden had toegeëigend uit de vakverenigingskas. Hoe corrupt de ILA was blijkt o.m. uit het feit dat de rest der bestuurders , hun gerechtelijk tot aftreden gedwongen voorzitter beloonden met een benoeming tot ere-voorzitter voor het leven met een jaarwedde van tienduizend dollar. Men zou hebben mogen verwachten, dat de nieuwe door de AFL gestichte organisatie de volle steun zou hebben gekregen van alle bij de haven betrokken bedrijven. De macht van de thans zelfstandig geworden International Longshoremens Association bleek echter nog zo groot dat vele arbeiders voor de aan hen gerichte dreigementen bezweken en het niet waagden over J te gaan naar de onder de AFL res- I sorterende nieuwe vakvereniging, terwijl ook een ontstellend groot aan- tal verschepers voor de intimidatie bukten en gebruik bleven maken van de diensten der ILA-mannen. Waterfront-commissie De New Yorkse haven ligt gedeeltelijk in de staat New Vork, gedeeltelijk in New Jersey. De gouverneurs van belde staten besloten ten slotte om het haven-probleem van een andere kant aan te pakken. Zij stelden een gezamenlijke commissie in die controle zou uitoefenen over de gehele toestand in de haven. Een der eerste daden dezer „Waterfront-commissie" was het maken van een nieuwe regeling voor de werving van de arbeiders bij het laden en lossen. Onder de werfbazen zitten de meest verdorven elementen, veelal bekende leden van de onderwereld of hun handlangers die hun duistere macht aanwenden om slechts die arbeiders voor een karwei aan te nemen die blindelings doen wat zij wensen of hun ogen en oren sluiten voor de misdrijven waarvan zij getuigen zijn. De juist afgelopen staking was een poging van de ILA om het gezag der Waterfront-commisie te ondermijnen, en de werving terug te brengen in de handen der corrupte bazen. Er werden een aantal grieven geformuleerd tegen de commissie en de eis werd gesteld dat de overheid van New Vork en New Jersey deze zou onderzoeken. De beide gouverneurs weigerden echter hierop in te gaan en spraken hun volle vertrouwen uit in de commissie. Tegelijkertijd verklaarde de Hoge Raad van de staat New Vork de staking voor onwettig. Hoog spel De stakingsleiders speelden hoog spel. Het publiek bleek de herhaalde ontwrichting van de havenbedrijven moede. De betrokken arbeiders die bij de staking geen enkel direct voordeel hadden, namen 'n aarzelende houding in en toonden weinig sympathie met de hun opgedrongen staking. De overheid stond sterk, maar het gelukte de leiders van de ILA alsnog een middel te vinden om hun „gezicht te redden". Zij vond een groep van duistere plaatselijke politici, voornamelijk in New Yersey, bereid tot de vorming van een burger-comité dat zich bereid verklaarde in het conflict als bemiddelaar op te treden. De stakingsleiders accepteerden grif dit bemiddelingsaanbod en hieven de staking op. De Waterfront-commissie maakte daarop bekend geen enkele inmenging van particuliere zijde te aanvaarden en de regeringen van New Vork en New Yersey kondigden aan zich aan een eventuele uitspraak van het burgercomité niet te zullen storen. Zo staan de zaken op dit moment. Het burger-comité, waaruit intussen reeds enige leden zijn uitgetreden, heeft tot dusverre niets ondernomen, maar het lijkt te optimistisch om te verwachten dat de ongure elementen die de ILA beheersen hun machtsstrijd zonder meer zullen opgeven. De toestand in de haven zal daarom niet normaal genoemd kunnen worden zolang het de overheid niet gelukt de bende die de haven onder terreur houdt en allen die zich aan die terreur blijven onderwerpen, zonder aanzien des persoons onschadelijk te maken. Het is maar de vraag of dit niet te lang' op zich zal laten wachten, zodat andere havens aan de Oostkust van het land niet ten slotte blijvend zullen profiteren van de enorme verliezen die New Vork sinds de laatste wereldoorlog door de heersende wantoestanden aan de waterkant heeft geleden. --- Intern, burgerluchtvaart Wijziging verdrag van Warschau (Van onze Haagse redactie) DEN HAAG, Woensdag. — In een plechtige slotzitting van de Internationale Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO) in de Ridderzaal in Den Haag is vanmiddae het gewijzigde verdrag van Warschau getekend. Van de 44 landen, die aan de conferentie deelnamen, tekenden 26 het protocol, tien andere tekenden alleen de slotakte. De vertegenwoordigers van acht landen waren afwezig. Hef tekenen van alleen de slotakte betekent niet dat de betrokken landen er tegen zijn, maar alleen dat de vertegenwoordigers van die landen geen volmacht hadden tot tekening van het protocol over te gaan. Hiertoe behoorden de vertegenwoordiger van de Verenigde Staten, die in verband met de ziekte van Eisenhower niet op tijd een volmacht tot ondertekening had ontvangen en die van Argentinië die in verband met de verandering van regime in dat land een nieuwe volmacht behoefde. Verwacht wordt, dat alle achterblijvers in de naaste toekomst ook tot tekening zullen overgaan. Tot de ondertekenaars behoren ook de landen achter het IJzeren Gordijn, met uitzondering van Bulgarije, dat niet vertegenwoordigd was. Het protocol wordt van kracht zodra 30 landen het hebben getekend. De wijziging van het uit 1929 daterende verdrag van Warschau betekent, dat het maximum bedrag van de aansprakelijkheid van luchtvaartmaatschappijen bij ongelukken van 125.000 goudfranken per persoon (ƒ31.000) verhoogd wordt tot 250.000 goudfranken (ƒ 62.000) plus eventuele rechtskosten. De beperking van de aansprakelijkheid geldt slechts zo lang een luchtvaartongeluk niet aan opzet of grove schuld van de vervoerder of zijn personeel is te wgten. --- Molotow liep uit vergadering NEW VORK, Donderdag (Reuter) — De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Molotow, is Woensdag met drie andere gedelegeerden van de landen van het Sowjet-blok uit een vergadering van de V.N. Assemblee gelopen toen de minister van Buitenlandse Zaken van Nationalistisch China op het punt stond een redevoering uit te spreken. De andere gedelegeerden, die de vergadering verlieten, waren die van Polen Tsjechoslowakije en Oekraïne De Chinese minister zeide in zijn redevoering dat het „vredesoffensief" van Rusland niet vreedzaam in bedoeling doch in feite een vorm van oorlog is Hn waarschuwde de uiteindelijke doelstellingen van de Sowjet-Unie niet uit het oog te verliezen. ° --- Opportunisme brengt geen oplossing HET Convent van Christelijk-Sociale organisaties, waarvan deel uitmaken de prot. chr. werknemers- en werkgeversorganisaties, heeft zijn bijdrage geleverd tot de vrij felle discussie over de toekomstige loonpolitiek, die in ons land wordt gevoerd. Een verklaring is uitgegeven, waarin het standpunt van het Convent inzake de loonpolitiek is neergelegd. Een vrij uitvoerige verklaring, die echter minstens evenveel vragen open laat als zij beantwoordt. Eén ding is slechts duidelijk: het Convent wil af van de geleide loonpolitiek in de huidige vorm, maar niet terug naar de vrije loonpolitiek van voor de oorlog. Dat is geen nieuws. Het is dus een zoeken geworden naar een synthese tussen gebondenheid en vrijheid... een probleem, waar vele filosofen en beoefenaars van het staatsrecht hun gehele leven niet zijn uitgekomen! Het Convent heeft zich dan ook — terecht — niet gewaagd op het gladde ijs van de filosofie (in ieder geval niet verder dan op het uiterste randje) maar de oplossing gezocht langs practisch-opportunistische weg. Als principieel argument tegen de geleide loonpolitiek wordt aangevoerd, dat een kleine groep mensen daarbtf beslissingen neemt over de loonhoogte in het gehele Nederlandse bedrijfsleven, en aan de eigen verantwoordelijkheid van bedrijfsgenoten in ondernemingen en bedrijfstakken afbreuk wordt gedaan. Op zichzelf is dit natuurlek juist, maar ligt dat niet in de lijn van de historische ontwikkeling? Het contract tussen arbeider en patroon werd verdrongen door de regeling voor de gehele onderneming, deze weer door een collectieve arbeidsovereenkomst voor de bedrijfstak: de tendens van de gehele ontwikkeling is het besnoeien van al te grote en min of meer toevallig verschillen in loonpeil. Het Convent wil weer terug naar dergelijke verschillen, want, zo waarschuwt het, algemene loonronden leiden tot snelle liquidatie van marginale bedrijven, en tot een ongewone drang van ondernemers om zich aaneen te sluiten en loonsverhogingen af te wentelen op de prijzen! Door deze laatste stelling wordt de schuld van de kartelvorming van het Nederlandse bedrijfsleven zo maar even in het voorbijgaan op rekening geschreven van de geleide loonpolitiek! Wij zouden haast geneigd zijn te gaan roepen: Weg met de kartels en de geleide loonpolitiek! Maar in ernst, deze voorstelling van zaken is toch wel erg naïef. Deze risico's zijn er even goed bti een bedrijfstakgewijze loonpolitiek, en het lijkt ons nauwelijks reëel terug te willen keren naar verschil in loonpeil per onderneming! Dat zou eerst recht nadelig z\jn voor de zwakke ondernemingen! Overigens, voor ondernemingen die blijken geen sociaal-verantwoord loon te kunnen betalen, geven wij niet veel. Die dienen naar onze mening ten spoedigste te worden gereorganiseerd en als het ook dan niet mogelijk is, dan zullen zij als regel dienen te verdwijnen. Wij zullen daar dan geen traan om laten. Wat het Convent wil is: differentiatie in de lonen op grond van rentabiliteit en productiviteit in de bedrijfstak. Zo !an, aldus wordt in de verklaring gezegd, aan de loontrekkenden een rechtvaardig aandeel worden gegeven in de welvaart en een stabiel prijspeil worden gehandhaafd. Nu hebben de woorden „stabiel prijspeil" voor ons een wat minder magische klank dan blijkbaar voor velen. Loonsverhogingen worden altijd uiteindelijk betaald door de consument, ook wanneer er geen prijsverhoging uit voortvloeit. Want dan ontgaat hem een prijsv e r 1 a g i n g, die anders mogelijk ware geweest. Wij zouden op het ogenblik zeker de voorkeur geven aan prijsverlaging boven loonsverhoging — gedifferentieerd of algemeen — wanneer die verlaging niet practisch onuitvoerbaar ware gebleken. Inderdaad geeft prijsverlaging een aantrekkelijke verdeling van de welvaart, omdat daarvan ook zij profijt hebben, die niet meer in het arbeidsproces zijn ingeschakeld. Bedrijfstakgewijze loonsverhogingen doen dat niet, want daarvan plukt maar een deel van de loontrekkenden de vruchten. Dan komen zeker de landarbeiders, misschien ook de textielarbeiders, om maar een paar voorbeelden te geven, weer achterop. En hoe moet het met het personeel in overheidsdienst? Moet er verschil in loonpeil" zijn tussen meer en minder rendabele takken van overheidsdienst? Dat kan toch niemand in ernst bepleiten? HOÉ het nu met de loonpolitiek volgens het Convent in de practh'k zou moeten gaan, hebben wij dan ook niet begrepen. Er moeten richtlijnen blijven „gebaseerd op fundamentele economische en sociale factoren." Maar daarnaast wordt" gesteld: „collectieve arbeidsovereenkomsten moeten worden goedgekeurd, ook wanneer zij een overschrijding van de bestaande richtlijnen inhouden!" Wat is dan nog de functie van de richtlijnen? Een loonvloer te vormen? Het is mogelijk, maar uit de tekst van de verklaring van het Convent valt heel wel te lezen, dat naar zijn mening ook afwijkingen van de richtlijnen naar beneden mogelijk zouden moeten zijn. Wat duidelijker taal over dit punt zou bepaald bijzonder op zijn plaats zijn geweest. Merkwaardig doet het ook aan, dat aL eis wordt gesteld dat alleen bij afloop van de c.a.o. wijziging in de lonen kan worden gebracht. De enige practische uitwerking van zulk een maatregel zou o.i. zijn, dat de vakorganisaties wel zo verstandig zullen zijn alleen c.a.o.'s voor een beperkte tijdsduur af te sluiten! Aan een onderzoek door de Sociaal- Economische Raad naar het te verwachten verloop van een aantal macro-economische grootheden heeft het Convent geen behoefte, maar wel aan een „breed opgezette analyse van de SER in verband met de gewenste ontwikkeling van het gemiddelde Nederlandse loonniveau in de naaste toekomst". Nu zal het wel aan ons liggen, maar wy kunnen ons niet voorstellen, hoe de SER zich zou kunnen gaan bezig houden met een toekomstig loonniveau, zonder tegelijkertijd te praten over bebepaalde „macro-economische grootheden", als ontwikkeling van de productiviteit, export, toeneming van de beroepsbevolking en zo meer. Uit het bovenstaande blijkt wel, dat de voorstellen van het Convent niet uit de verf zijn gekomen en dat men er in de verste verte niet in is geslaagd de bezwaren te weerleggen, die tegen het loslaten van de sinds 1945 zo zorgvuldig opgebouwde geleide loonpolitiek zijn aangevoerd. Met het systeem dat het Convent voorstaat zal men, vrezen wij, wegzinken in het drijfzand van stakin. gen en verstoringen var, het economische leven. Dat het Convent overigens beseft heeft, dat het in zijn verklaring ontwikkelde plan misschien wel groter vrijheid, maar zeker geen groter rechtvaardigheid in de loonpolitiek zou brengen, blijkt eok uit de speciaal aan de landbouw gewijde slotpassage, waarin rekening wordt gehouden met het achterblijven van de landbouwlonen. De oplossing hiervoor: verbetering van de rentabiliteit en vergroting van de productiviteit lijkt ons wel wat erg simplistisch. De landarbeiders zijn in een tijd, die voor ons land uitermate moeilijk was, uit hun achtergestelde positie bevrijd. Wii zouden de les van het verleden al heel slecht hebben verstaan, wanneer wij hen, bij toeneming van de welvaart, weer achtei zouden willen laten bliiven. Een loonpolitiek, die niet ook de landarbeider in de algemene welvaart l?at delen, is voor ons onaanvaardbaar. En wii zijn bereid, de consequenties daarvan met de daaruit voortvloeiende moeilijkheden te aanvaarden. — Ir J. D. H. van der Toorn, directeurgeneraal van de PTT, heeft de tentoonstelling De eerste postzegels der Beneluxlanden geopend. De expositie wordt gehou*«i - FrankrÜk «egen, B«"gië acht en Het aceoord, Kettwig-poi geheten zal volgend jaar in werking treden en voor lopig voor de tijd van drie jaar gelden De uitvoering van de conventie lal onder leiding staan van de Nederlandse reder dr J. N. van den Houten Het secretariaat wordt te Duisburg gevesti.d De „pool" zal standaardtarieven en ver-' schepmgsfacihteiten vaststellen De onderhandelingen over het verdrae zijn in het begin van het jaar begonnen. Zn hadden ten doel de bezettW van de verschillende Rijnvloten beter* "e regelen en discriminaties op het eebied van de vrachtprijzen in het grensoverschrijdend verkeer op te heffen Er worden thans nog besprekingen gevoerd over een soortgelijke overeenkomst voor het graanvervoer. Het ligt voorts in de bedoeling overeenkomsten aan te gaan voor de regeling van het vervoer van nonferrometaalertsen en hout. De invoering van uniforme Rijnvrachttaneven voor de koleninvoer in West- Duitsland wordt van Duitse zijde voordelig genoemd voor de Duitse afnemers omdat hierdoor de schommelingen der vrachtprijzen zullen verdwijnen Hiermee is althans voor kolen voldaan aan het verzoek van de Hoge Autoriteit der Europese Kolen en Staal Gemeenschap (KSG) om de verschillen in de Rijnvrachttarieven voor KSG-goederen op te heffen. LIBERALISATIE Het Westduitse ministerie van Economische Zaken heeft, zo meldt de ANP-correspondent uit Bonn, bepaald, dat van 1 October af collectieve vergunningen voor het gebruik van buitenlandse schepen in het Duitse verkeer op de Rijn, Mam en Neckar voortaan kunnen worden gegeven zonder waardebeperking en zonder onderzoek naAr de economische behoefte. Voor het verstrekken van zulke vergunningen zal alleen de voorwaarde worden gesteld, dat de voor het Duitse Rijnverkeer geldende voorschriften in acht worden genomen en dat — ter vermijding van dispariteiten in de vrachten — de vrachten voor het grensverkeer niet onder die van het Duitse verkeer zullen liggen. De Bondsregering verwacht, dat door deze maatregel de verwezenlijking van de aanïevelingen van de internationale Rijnvaartconferentie van 1952 zal worden bespoedigd. Zij hoopt, dat deze aanbevelingen, die op een volledige liberalisatie va.n het Rijnverkeer zijn gericht, nog voor het einde van dit jaar kunnen worden uitgevoerd. --- ANAK AGOENG IN VN: „N.-Guinea mag verbeterde sfeer niet aantasten” Vandaag overleg in agendacommissie (Van onze correspondent) HOOFDKWARTIER DER V.N., Donderdag. — „Met betrekking tot de kwestie- Nieuw-Guinea zullen wij een politieke gedragslijn volgen, die er op uit is de verbeterde sfeer in de Nederlands—lndonesische verhoudingen niet in gevaar te brengen", aldus sprak gisteren de Indonesische minister van Buitenlandse Zaken Anak Agoeng tijdens de algemene debatten in de Algemene Vergadering der VN. De discussie van de agendacommissie over het al of niet plaatsen van de kwestie- Nieuw-Guinea op de agenda zal vandaag beginnen. Met het oog daarop was de rede van Anak Agoeng van bijzondere betekenis. De Indonesische minister behandelde de kwestie-Nieuw-Guinea in het algemene verband van de koloniale problemen, waarbij hij Algerië en Marokko op de voorgrond plaatste. Met betrekking tot Westelijk Nieuw-Guinea begon de Indonesische minister met te zeggen, dat hij verheugd was dat het mogelijk is geworden deze kwestie te zien in het verband van de algemene tendens van vermindering der spanningen in de wereld. Hij légde de nadruk op het feit, dat het voorstel tot heropening van de debatten was geschied op initiatief van de Afrikaans-Aziatische landen die op de conferentie van Bandoeng bijeen waren geweest. Hij noemde de kwestie een ernstig punt van geschil tussen Nederland en Indonesië, waarvoor het Indonesische volk vastberaden een oplossing wil vinden. Met vreugde gewaagde hij van het feit dat de Indonesische en de Nederlandse regering de laatste weken een afmosfeer hebben weten te scheppen, die naar hjj zeide kan leiden tot een beter onderling begrip met betrekking tot dit probleem. Volgens Agoeng is het de overtuiging van de huidige Indonesische regering - waarbij hij de nadruk legde op hu i - di g e — dat de behandeling van de kwestie-Nieuw-Guinea door de Assemblee op ongeëmotionneerde en kalme wijze, beslist de mogelijkheden zal verbeteren om practische wegen te vinden tot een vreedzame en vriendschappelijke regeling. Deze gematigde toon van de Indonesische minister vormt wel een aanzienlijke tegenstelling met de wijze waarop deze zaak vorig jaar werd gepresenteerd. Niettemin werd uit kringen van de Nederlandse delegatie opgemerkt dat een discussie in de VN met betrekking tot de kwestie-Nieuw-Guinea niet bevorderlijk kan zijn voor een oplossing Het aandringen om deze kwestie als agendapunt te aanvaarden en de mogelijk daarop volgende handelingen door de Algemene Vergadering zouden een verdere verbetering van de Nederlands- Indonesische betrekkingen niet gemak keljjk maken. 6 Na vandaag zal men echter weten of er in de agendacommissie een meerderheid zich uitspreekt vóór het opnemen van deze kwestie op de agenda der VN. Zeker is dat van de beide betrokken partijen de allergrootste tact wordt vereist om de pas begonnen nieuwe toenadering niet te verstoren. --- Koninklijke onderscheidingen Tot commandeur in de orde van Oranje Nassau is benoemd dr C. H. van der Leeuw, president-curator van de technische hogeschool te Delft, tot ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw prof. dr O. Bottema, rector-magnificus van de technische hogeschool te Delft, tot officier in deze orde ir H. Th. Bakker, algemeen beheerder van deze school en tot ridder de heer P. A., H. Hofman, glazenier te 's Gravenhage. De eremedaille in goud, is verleend aan de heren J. F. W. Burmeister, procuratiehouder te Amsterdam; M. van Eekeren, voorzitter van de Kunstzinnige Propaganda Commissie te Rotterdam; J. Ester, procuratiehouder te Utrecht; in zilver aan de heren G. C. Wesseling, lid van de Chr. Muziekver. „De Harpe Davids" te Noordwijkerhout; A. van Meurs, onderdirecteur van het harmoniegezelschap „Concordia" te Axel en H. F C. Groenendaal, hoofdbaas bij de oliefabrieken Calvé te Delft; in brons aan de heer G. J. M. Hoogstraten, amanuensis der afdeling bouwkunde van de technische hogeschool te Delft --- Een zesde van de verkochte benzine is „super” (Van onze verkeersredacteur) AMSTERDAM, Woensdag, — Er zijn op het ogenblik in Nederland twee soortei. benzine te verkrijgen, de normale (regular) en de super (premium), Het is algemeen bekend, dat het verschil ligt in het octaangetal. Hoe gaat het nu met de verkoop van ■deze beide soorten benzine in ons land? Uit gesprekken is ons gebleken, dat men in Nederland nu zover is, dat van de totale hoeveelheid verkochte benzine ongeveer een zesde super is en de rest — dus vijf-zesde — normale benzine betreft. Hier bij moet niet uit het oog worden verloren, dat een groot aantal motorrijtuigen, o.a. bussen en zware vrachtwagens op diesel loopt.- Men acht de omvang van de verkoop van de super, zo kregen we de indruk, niet onbevredigend. Zeker niet ten opzichte- van het buitenland. Daar bestaat de onderscheiding tussen super en gewoon meestentijds reeds langer, en daar rekent men met een verhouding van een vijfde super en vier vijfde normaal. Bij een vergelijking met het buitenland valt verder op te merken, dat in de ons' omringende landen het verschil tussen super en normaal ongeveer gelijk ligt met het verschil hier te lande. Enkele jaren geleden had het, ook voor de rijders op normaal, nog zin in Frankrijk b.v. super te tanken; dit is, zo werd ons verzekerd, thans niet meer nodig, omdat wat nu in Nederland normale benzine .is, dit ook ongeveer in de andere landen is. On de kringen van de benzinemaatschappijen is men wel de mening toegedaan, dat de super een beter soort benzine is. Men verwacht daar zelfs*dat deze betere brandstof onder bepaalde voorwaarden op den duur zelfs voor alle nieuwe automobielen gebruikt zal worden. Waarbij dan de gedachte verder wordt ontwikkeld, dat in de verre toekomst slechts één benzine aan de markt zal zijn, namelijk de super. Wel werd ons uitdrukkelijk er op gewezen, dat het gebruik van super alleen zin heeft, indien de afstelling van de ontsteking daarop wordt ingesteld. Het heeft geen zin zo nu en dan eens super te gebruiken ter afwisseling van de normale. Intussen is het bekend,' dat indertijd voor bepaalde merken is meegedeeld, dat het geen zin heeft over te gaan op super. Het is trouwens duidelijk na de genoemde cijfers? dat vele autobezitters op de normale benzine rijden. --- Proef met plastic zinkstukken (Van onze correspondent) VLISSINGEN, Donderdag. — In de Zandkreek N zijn Woensdag proeven genomen met uit plastic vervaardigde matten die in de toekomst de traditionele zinkstukken zouden kunnen vervangen. Reeds bij de uitvoering van het Drie-Eilandenplan zal men van deze matten gebruik willen maken. Er werd met behulp van een drijvende bok een mat te water gelaten die vervolgens met stortsteen werd verzwaard. Indien de proeven slagen betekent dit dat de zinkstukken van rijshout althans ten dele overbodig zullen worden. De nieuwe vinding is daarom van belang, omdat het de vraag is of er voldoende hoeveelheden r.shout permanent afgeleverd zouden kunnen worden gezien de te verwachten werken voor het Delta-plan. ---