Hart van Saarlander is DUITS,.... ook al ligt zijn portemonnaie nu in Frankrijk Wordt de zuigkracht van Bonn sterker? Hoppe chef van de voorlichtingsdienst van de Saarlandse regering. De taak om, rekening houdend met de verkiezingsresultaten, een regering samen te stellen, viel toe aan Johannes Hoffmann, de goedmoedige katholieke leider, die in zijn politieke bemoeienis- ö niet door geloofsfanatisme gehinderd wordt. En daardoor ook & voor andere partijen aanvaardbaar man. e Hoewel Hoffmanns partij, de „Christliche Volkspartei" (C.V.P.) el voldoende parlementaire meerderheid had om alléén de regeringsverantwoordelijkheid °P z'ch te nemen, verkoos Hoffmann een coalie met de socialisten. Begrijpelijk, omdat de belangrijkste taak van e regering zou zijn: het „verkopen" van de Franse Saarpolitiek. kan? zo''l duideliJke nadelen voor de dier, 'eken met zien breni?en> in' *oi h Zij de verantwoordelijkheid alleen sop- ,n dragen. Daarnaast konden de Coart-ten zien ook moeilijk aan de ste l onttrekken, omdat zij in even hariHe mate als de katholieken ertoe Bfei> bÜ&edragen in het Saarland de cxi7r *e scheppen waarin het Franse APeriment mogelijk werd. de i.u APril van het vorig jaar bleef ljgtCoa'Jtie bijeen. Toen traden de socialen uit. Dit opbreken van de coalitie lint Vo?rnameliJk een gevolg van span- Self n ln de sociaal-democratische partij '50r' AI naarmate namelijk in de jaren 'tiert6 u5l beS°n te Wijken dat de Saare,. Q.a"le ook zijn keerzijde had, gingen rjje ln socialistisch milieu stemmen op, On -Voor een zelfstandiger houding ten W e van Frankrijk pleitten. van 7* sen bli;|ft men er van de ziJ"de tKfl at C.V.P. op hopen, dat het te zijner hogelijk zal zijn de oude coalitie- voehn weer aan te kn°Pen- Kennelijk Sen'rt men er weinig voor om tot de voltyon * verkiezingen de regeringsverantty gelijkheid alleen te blijven dragen, be», Juist nu langzamerhand zekere dus ren tegen de Franse politiek en hoi,., tegen de Saarpolitici, die deze ir, 'tle.k volgden, de kop opsteken, is het taet ■ J'd met de eisen van de politieke t« ilelt om de socialisten de gelegenheid jp05f.ven door middel van een oppositiete t ede volle winst van deze bezwaren da5aar de katholieken zullen er alleen re* ln slagen de socialisten weer in de ho,.v'in£ te krijgen indien zij rekening list n de drult' waaraan de socia-4jsen in eigen partij bloot staan, m.a.w. &ch *Ó bereid zijn de weg van een critici, ei* houding ten opzichte van Frank* e*n eindweegs te gaan. *•> Verboden partij afzonderlijk, slechts schijnbaar niet meer bestaand probleem is dat >. van de in Mei van het vorig jaar Vloden Democratische Partij. Jv ti de verkiezingen van 1947 kreeg de Partij 3 zetels in het j7arlement. Drie , „Het is eenvoudig leugenachtig om te beweren, dat de bevolking haar goedkeuring heeft gehecht aan de gevoerde politiek, door in 1947 te stemmen op de partijen die deze politiek verdedigden. In de eerste plaats doet een bezet land nu eenmaal altijd in grote lijnen wat de bezetter wil. Daarbij komt nog dat enkel de communisten een andere dan de officieel goedgekeurde politiek voerden en de bevolking van dit gebied is gelukkig te verstandig om zich er toe te laten verleiden op dergelijke gronden op de communisten te stemmen. Wat wij ons van onze politieke actie voorstelden was: het volk van het Saargebied duidelijk maken dat wij voor de gek gehouden worden als men ons zegt, dat wij hier een autonomie hebben. Wij voeren eenvoudig het bestaan van een Frans protectoraat a la Marokko. Wij begrijpen best dat sommigen zich hebben laten verblinden door de onmiddellijke economische voordelen van '47 en '48, maar die tijd is nu voorbij. Het Saarvolk zal gaan begrijpen dat het door de Fransen in een tweede rangspositie is gedrongen, en het zal die politici, die daartoe in het Saarland zelf hebben meegewerkt, daaraan te zijner tijd herinneren." Toekomstperspectief DE leiders van de belangrijkste partijen in het Saarland hebben zich vereenzelvigd met de politiek van economische aansluiting bij Frankrijk en politieke losmaking van Duitsland. Voor hen is er uit dit beleid geen terug. Dat sluit critiek op de Fransen niet uit, daarin is zelfs plaats voor een actie tot herziening van de met Frankrijk gesloten overeenkomsten, maar de kloof tussen de opvattingen in leidinggevende Saarmilieu's en die welke in de Westduitse Bondsrepubliek in zake de Saar bestaan, blijft onoverbrugbaar. De these van bondskanselier Adenauer is deze: een regeling in zake de Saar kan slechts getroffen worden bij het met Duitsland te sluiten vredesverdrag of bij een verdrag van dergelijke . _ —_, — — — strekking. Voor- v"stig:e liberalen er bij tijd het woord. st grote lijnen j ,c ke r en zijn politieke vrienden strp yan de partij meester gemaakt. Zij la Ü n we' geheel andere doeleinden sch n de oorspronkelijke Democrativa ft .Partij. Becker c.s. eisten herstel itjj* de economische en culturele betrekail» vll met Duitsland, afschaffing van ver. ePerkende maatregelen in zake het kin r Inet de Bondsrepubliek, intrekw» Van alle bevelen tot uitwijzing de I Duitsland, die door de Fransen of gev arregering sinds 1945 waren uittrJjaardigd, afschaffing van alle con°i>q ende bevoegdheden van Franse stei in het Saarland, volledig herva,, Var» de persvrijheid en de vrijheid scj7 hereniging en vergadering, drastivow bePerking van het dirigisme, dat, sclvTns Becker, een veel te zware maat- S 'dPpelijke en belastingdruk op de ""•«■«■bevolking legde. roan Mei 1951 nam de regering-Hoffde f? net besluit deze nieuwe editie van op democratische Partij te verbieden, einrt -ond van net feit' dat haar doel* "eh in strijd waren met de grondwet. bode,.wijze waarop Hoffmann dit ver- latl. tijdens ons bezoek aan het Saaraan verdedigde, deed nogal hulpeloos va„' "Deze heren wilden de middelen der,, democratie gebruiken om de Orn<,?eratic omver te werpen. Onder die arjrtp ndl£heclen konden wij moeilijk den , doen dan hun activiteit verbie• z<> luidde zijn betoog. \va°p df vcor de nand liggende vraag Cc°frorn zijn regering dan ook niet de ant rnur,istische partij had verboden,. °twoordde Hoffmann: „Dat is voor j*1- geen quaestie van principen, aar van tactiek. Principieel zouden \l ook tegen een verbod van de comwjj **en &een bezwaar hebben. Maar J zijn van mening, dat de commuziin i in de illegaliteit gevaarlijker •ln dan in de openbaarheid." „Geen pionnen' l |™ einde ons een beeld te vormen an wat leefde in de gelederen van tact p 6 verboden partij, hebben wij conschui»?zoc t met Richard Becker. „Men >,An "ons in de schoenen dat wij de usz" biJ Duitsland willen", zo fei,," Ml te horen. „Dat berust ner- Saar»Pv,'>WÜ willen alleen maar, dat het de gelegenheid krijgt een Van *e rol te spelen in het bevorderen 'e rn? ,Frans-Duitse verstandhouding. een °' «an ons land niet spelen als wij sPei Ji °rt Ponnen in het diplomatieke 2eWp Pransen zijn. Zeker, er zijn Poliep, voordelen verbonden aan de Ie ori losmaking van Duitsland en ern,n2: in de Franse economie, ilrirle-r