(Ingezonden Mededeling). f lij \ De troep had theorie van S I f majoor Kordaat. %¥ WÊ HU VTOe«' Noem eens iet» 1ï1k,,,, P waar P't in zlt- «>ldaat. " lil L_ D"»k elke dag een UMI UW „ K'«s Tlp. majoor. Il" En lees TIP van achter • naar voor. I ïi.Jlil lil Dan heeft V zeker iets 1 ..Pittißs" in 't kwadraat. Inz. Hr. E. J. te Adam ontv. 1 fles TIP. PL30340 --- En nu Amsterdam! IUIET instemming vernemen wij, "*■ dat in Amsterdam, waar het lawaai niet gering is, ook een proef. wordt genomen met het ,jswijgende verkeer"! „Zwijgend verkeer" is een bijdrage tot de rust van onze zenuwen. „Zwijgend verkeer" is tevens een bijdrage tot de bestrijding van de verkeersongelukken. Stilte en minder verkeersongelukken zyn in onze stad bitter nodig. Zweden heeft geleerd, dat het kan. Moeten wij voor Zweden onderdoen T --- IN ZWEDEN Ook Zweden heeft sinds jaren de strijd tegen het lawaai aangebonden en met groot succes. Het „stilteideaal" is daar uit particulier initiatief geboren. Het begon met een actie van de pers, die vooral de automobilisten er op ging wijzen, dat het zowel dom als onopgevoed was op straat veel lawaai te maken. Langzamerhand ging het publiek meewerken en het uiteindelijke resultaat was, dat er een algemeen signaal- verbod kon worden uitgevaardigd, dat de volle belangstelling niet alleen, maar ook de volle medewerking van het publiek had. Na jaren kon in Zweden het resultaat worden bereikt, dat daar „zwijgend verkeer" is.'Grote bussen draaien zonder te toeteren rustig, uit een smalle straat bp een druk verkeersplein; taxi's rijden zonder signaal te geven door de stad; trams glijden geluidloos langs de rails. En iedere Zweed vindt dat doodgewoon. De overgang van het rumoerige verkeer dat wij nu kennen, naar met „zwijgende verkeer", het verkeer van de toekomst, is niet één, twee, drie, mogelijk. Het „zwijgende verkeer" is geen zaak van de automobilisten alleen, maar van alle weggebruikers. Want alle weggebruikers zullen er aan moeten wennen, dat er niet meer wordt getoeterd. Dat zal niet gemakkelijk zijn, want nü is iedereen er nog steeds van overtuigd, dat, als hij een verkeersfout maakt, hij er door een toeter op attent zal worden STêlTlclcLkfc De resultaten, in Zweden bereikt, hebben één ding onomstotelijk aangetoond: afneming van verkeersongelukl*en. Bij een signaalverbod moeten de chauffeurs beter opletten, vooral bij kruispunten, waar juist de meeste verkeersongevallen gebeuren. Bij „zwijgend verkeer" — in Zweden is dat gebleken — gaan èn voetgangers en automibilisten terdege uitkijken. De fietsrijders gaan meer rechts houden. Aan de andere kant kunnen de chauffeurs op rechte stukkeu veel harder rijden, want ze hoeven geen rekening te houden met voetgangers, die zo maar eens oversteken. Minder lawaai en minder verkeersongelukken." die combinatie is mogelijk. De feiten in Zweden en in Amerika bewijzen het. Thans vernemen wij, dat de Amsterdamse verkeerspolitie binnenkort een campagne in gaat luiden tegen alle hinderlijk en overbodig lawaai. Hieronder wordt vooral verstaan het euvel van de open knalpotten, de sirenes en overmatig hoorngebruik in druk verkeer. Ook zal de politie letten op de doordringende hoorns van de schuiten in de gracht, het burengerucht door middel van radio's, het venten met megafoons, en het spelen van jongens met knalpistolen, klappertjes en ander straatvuurwerk. Tegen alle overtreders van de reglementen zal krachtig worden opgetreden. --- AMERIKA PAKT AAN Amerika begon die zaak natuurlijk maar meteen degelijk aan te pakken. Reeds In 1907 werd een „Society" opgericht ter bestrijding van alle onnodig lawaai. Omstreeks 1920 gingen dokters van de stedelijke gezondheidsdienst zich met het vraagstuk bemoeien. Langzamerhand kwam het werk op dreef. In 1935 was men reeds zo ver, dat de onlangs overleden burgemeester '-an New Vork, La Guardia, zich met het lawaai ging bemoeien. De politie ging pamfletten verspreiden: „Gebruik uw remmen, niet uw claxon". Tijdens de oorlog werd de „National Noise Abatement Council" opgericht. )oel: strijd te voeren tegen alle overbodig lawaai. 'Middelen: pamfletten, lezingen, affiches en slagzinnen als: „Lawaai is ook onze vijand"; „Stop elk overbodig lawaai" en „Stilte, alsjeblieft". --- Grandioos pianospel van Bernardo Segall AL direct na de eerste maten van Bach's Toccata en Fuga in d kl. t., waarmee de Braziliaanse pianist Bernardo Segall zich Dinsdagavond in rJe Rachzaal aan het Amsterdamse puhlipk voorstelde, voelden wij het. Hier 1, iets bijzonders aan de hand. Fen fenomenale technische beheersing, een weergaloos zuiver inzicht in de structuur van -elk stuk, een prachtige, riik-geschakeerde toon, ziedaar enige pie-pnschappen van deze grandioze pia- Slt die ik tot de allergrootsten durf te Zelfs in het allermoeilijkste passagesnel kan Segall elke gewenste nuancerille' realiseren. Zo werd Chopin's sonate Opus 58 een belevenis als men zelden ondergaat. Deze glashelder en ongeloof - lilk knap gespeelde Chopin was anders voor ons in Nederland, die aan interpretaties met zwaarwichtige romantische overgevoeligheid gewend zijn, misschien wat vreemd, maar veel gezonder en voortdurend verbluffend in zijn overtuigingskracht. En zo was het met Ravel's sonatine, met de buitengewoon aardige en speelsp „Tres Marias" van Segall's landgenoot Villa-Lobos en bovenal in Liszt's geniale Mephisto-wals, die niet alleen een demonstratie van verbijsterend technisch kunnen werd, maar ook meeslepend in zijn hevige hartstochtelijkheid. Dat Beethoven bij al deze magistrale vertolkingen wat tegenviel, doet weinig tprz3,ke Als toegift: een volmaakt vertolkte mazurka van Chopin, zó volkomen puur en doorleefd gespeeld, als ik het zelden °Dit overrompelende debuut werd zo tot een van die gebeurtenissen, die men hoogstens één keer per seizoen meemaakt. LEK VAN DELDEN. --- Pijper-herdenking In de kleine zaal van het Concertgebouw gaf de Sectie Holland der ISFCM Dinsdagavond het eerste concert van haar Pijper-herdenking. Na het tweede concert op Vrijdag 2f October, komen wij nader op deze herdenkiing terug. --- Redactie „De Vrije Bladen” In de redactie van het maandschrift »De Vrije Bladen", dat in Januari bij "e uitgeverij Van Oorschot gaat verfijnen, hebben zitting genomen J. de de Haagse psychiater dr. V. W. P- Schenk, dr. G Stuiveling en de dichtjes M. Vasalis. Het tijdschrift zal y°orlopig' zijn karakter van maande"Jkse cahiers behouden. Er zullen §fsays verschijnen van De Kadt, prof. f- H. van Moerkerken en P. C. Reyne Ü? e«n bundel verzen van L. Th. Lehttann. --- Noordwijk Radio gaat naar Horstermeerpolder (Van onze Haagse redacteur.) Het ontvangststation Noordwijk Radio te Noordwijkerhout zal naar de Horstermeerpolder worden verplaatst, omdat deze plaats zich beter voor de ontvangst leent dan de duinen. Het station fungeert als tegenhanger van Kootwijk, als ontvanger voor het wereldtelegraaf- en telefoonverkeer. Verder is men doende, een ander gebouw te zoeken voor het bedieningsstation van de zender te Scheveningen. dat thans gevestigd Is te IJmuiden in een oude school, die voor dit bedrijf sedert lange tijd te klein is. --- HOOFDSTUK 47. Het was Zondagavond en de heer Squales en Connie waren samen op weg naar Hyde Park Drive. Ze zaten nu in een taxi. Maar daar waren ze, van wege het effect, pas voor de laatste paar honderd meter mee gegaan. En het eerste gedeelte van de reis was hcei wat langzamer en minder comfortabel verlopen. Veel langzamer, omdat de Dulcimerstraat en Hyde Park Drive verafgelegen eilanden waren in die gecompliceerde Londense archipel. Er was geen direct kanaal tussen. Het leed geen twijfel, of met de ondergrondse was het allemaal makkelijker gegaan. Maar de ondergrondse was niets voor Connie, ze kon er niet tegen, ze kreeg dan net een gevoel, of ze werd begraven. Dat was een van haar hebbelijkheden Ze had er trouwens meer, en zelfs 'zoveel, dat de heer Squales haar achteraf beschouwd nooit zou hebben meegenomen. Maar nu was 't te laat en hij moest alles dan maar verduren. Een van die hebbelijkheden was, dat zij beslist met hem moest praten. Ze had een hoge schelle stem, net als van een opgewonden kind en die sloeg telkens over. Onderweg had hij een avondblad voor haar gekocht en dat aan haar gegeven. Maar het had niet veel geholpen, want elk belangrijk of onbelangrijk nieuwtje las ze nu luidkeels aan hem voor. Zodra ze in de taxi zaten, nam de heer Squales haar die krant af en richtte zich tot haar. „Nou Connie," zei hij zeer beslist. „Herinner je nu goed wat ik je allemaal gezegd heb. Dit is een zeer belangrijke gelegenheid en om de dooje dood geen lolletje. Er is een ongelukkige weduwe, die met haar dierbare afgestorvene in contact wil treden — denk daar vooral de hele tijd aan. En jij moet me helpen. Als mevrouw Byl je vraagt, hoe lang je voor me werkt — doe dan maar of je daar erg over nadenkt en zeg dan zoiets als: hoe uitgeput ik na elke seance ben. Dat ik bijvoorbeeld na zo'a seance onderweg in de taxi dikwijls flauwval. En denk er vooral aan: als ik mijn voet omhoog doe, moet je zeggen: „Hij is in trance". Dat is belangrijk. Ik heb geen zin er de hele avond te blijven." Mijnheer Squales zweeg een tijdje. „Dat halve ponf" krijg je morgen," zei hij. „Vraag er alstjeblieft niet naar, waar mevrouw Jan Byl bij staat." „Een half pond en een shilling.was 't," zei Connie. Ze stonden nu voor het huis en de heer Squales had juist aangebeld. De deur ging open en hij maakte een lichte buiging. „Professor Qualito en zijn assistente," kondigde hij zichzelf aan. .(Wordt vervolgd). --- PRA's verdwijnen op 1 Januari (Van onze Haagse redacteur) De directeur-generaal voor Bijzondere Rechtspleging, mr. B. I. A. A. ter Veer, heeft tijdens .een vergadering in Den Haag, waar de hoofden van de politieke recherche-afdelingen aanwezig waren, medegedeeld, dat de P.R.A.'s, voor zover zij haar werkzaamheden op 1 Januari nog niet hebben geëindigd, met ingang van die datum zullen overgaan naar de gemeentelijke politiecorpsen. De Politieke Recherche Afdelingen voor Collaboratie (de P.R.A.C.) blijven voorlopig bestaan, omdat haar werkzaamheden op het terrein der economische collaboratie nog te veelomvattend zijn. --- (Ingezonden Mededeling). « to Brack's | Doelen Hotel % H 24 Nieuwe Doelenstraat « AMSTERDAM to toto « to in wis Restaurant _ s\ * Ensemble g | FRANK WALE S * to to na zijn overweldigend to ' g succes in de „MIRAMAR" * to Palace Hotel, Noordwijk to % aan Zee. % toto g Tafelrtservenng: Ukf. 44f22 % toto --- Tafeltennis Start in hoofdklasse iN de tafeltenniscompetitie, die Zaterdag een panvang nam met de hoofdklasse competitie, verspeelde Nedlloyd, de landskampioen van het vorig jaar, al dadelijk een punt tegen Sparta. Bij Sparta was J. du Buy, die dit jaar geen competitie zou spelen, de grote man. Hij won driemaal en sloeg daarbij Pelser! De nieuwe hoofdklasser Hapid kon het tegen AMVJ niet bolwerken. Na 3—3 maakten v. Zoelen c.s. er snel 6—3 van, waarna Rapid het dubbelspel nog won. Barna had nogal moeite met Wifra. De Utrechters missen dit jaar Osnabrugge, wat stellig een verlies betekent. Quick maakte korte metten met TOG. De Haarlemmers zullen dit jaar een zware dobber hebben. De uitslagen waren: Nedlloyd—Sparta 5—5, AMVJ —Rapid 6—4, Barna—Wifra 6—4 en Quick—TOG B—2. De finalist van de wereldkampioenschappen, de Hongaar Sido, die enige maanden in ons land zal blijven voor training van onze spelers, begint Donderdag en Vrijdag in Amsterdam met deze cursus. Sido zal vrijwel alle ta•feltenniscentra in ons land bezoeken. Om de veertien dagen komt hij naar Amsterdam. Naar onze mening had men beter gedaan, Sido een selecte groep candidaten voor de wereldkampioenschappen intensief te laten opleiden. Te veel tijdruimte tussen twee oefenavondeh, doet de waarde der training grotendeels verloren gaan. Op Maandag 27 October wordt "in American de jaarlijkse algemene vergaaenng van de afdeling Amsterdam van de NTTB gehouden. De competitie begint medio November. AMERÏKA: Hou op met dat lawaai --- Twee doodstraffen in Vloeiweide-drama Het Bijzonder Gerechtshof te s-Hertogenbosch heeft uitspraak gedaan in het Vloeiweide-drama. Elf voormalige NSKK-leden hadden zich, in verband daarmee, twee weken geleden te verantwoorden, een er van, A. N. J. Z u u r i n g is voortvluchtig. J. Suykerbuyk en J. H. Loesb e r g werden, overeenkomstig de eisen, ieder tot de doodstraf veroordeeld; A. Gageldonk en A. N. J. Zuuring kregen elk levenslang. De eisen luidden de doodstraf. J. P. E 1 i n g kreeg 14 jaar met aftrek (eis 15 jaar met aftrek); C. M. van der Jagt 17 jaar (eis 20 jaar met aftrek) ;iC. J. van de Kerkhof 9 jaar met aftrek (eis 14 jaar met aftrek); J. P. van Hooydonk 9 jaar met aftrek (eis 12 jaar met aftrek); J. H. Wouterlood van Doesburg 8 jaar en 6 maanden met aftrek (eis 10 jaar met aftrek); D. J. Munnik 7 jaar en 6 maanden met aftrek (eis 12 jaar met aftrek) en H. W. Li on 4 jaar met aftrek (eis 7 jaar met aftrek). --- Geen automobiel-sterrit naar Amsterdam Aangezien de K.N.A.C. geen ontheffing van de overheid heeft kunnen verkrijgen van het rijverbod op heeft zij moeten afzien van haar voornemen om ten bate van de Nationale Monumenten-commissie voor Oorlogsgedenktekens op 9 November een sterrit voor automobielen naar Amsterdam te organiseren. Ten aanzien van motorrijwielen worden de bezwaren tegen een ontheffing minder klemmend geacht, zodat voor deze categorie van motorvoertuigen wel toestemming is gegeven. --- Collaborerende bouwers veroordeeld Het Bijzonder Gerechtshof te Amsterdam veroordeelde de gebroeders H. J. Wiersma en D. J. Wiersma, die tijdens de bezetting als aannemer? werken lieten uitvoeren voor de Duitse weermacht. tot resp. drie jaar en één jaar en zes maanden, beiden met aftrek. Beide verdachten zijn voor de duur van het leven uit de burgerlijke rechten ontzet. Vragen over „Metamorphosen" Het raadslid Bot (CPN) heeft hedenmiddag in de zitting van de gemeenteraad verzocht enige vragen te mogen stellen naar aanleiding van de uitvoering van Richard Strauss' „Metamorphosen" in het Concertgebouw. Hierover zal nader worden beslist. Tafeltennis: Het Bedrijfschap Zuivel heeft Maandagavond een taf eltenniswedstrijd tegen de Rijks Verkeers Inspectie met 7—6 gewonnen. De bewoners van de kampen voor verplaatste personen te Poppendorf en Am Stau — de vluchtelingen van de z.g. „Exodus"-schepen — zullen naar een betere winter-accommodatie nabij JEmden en Wilhelmshaven worden overgebracht. --- Onderweg MIJN vriend Kozels> die mij in zijn auto naar Den Bosch bracht, had zijn twee kleine dochtertjes meegenomen. Terwijl wij, in de cockpit als heren van zaken, al die dingen tegen elkaar zeiden, welke men net zo goed achterwege kan laten, zaten de kindertjes achterin, de een met een prentenboekje, dat telkens viel, de ander op de knietjes bij het ruitje. ,J£ijk is" zei ze, naar buiten starend, „daar staat het stQombootje van Beniekeiaas!" Kozels keek om. ,JDat is toch geen stoomboot, domme meid" sprak hij exact, „dat is gewoon een huis." Het kind keek met een dromerig lachje naar hem op. Toen zei ze: „Wat géêft dat n0u...." Maar Kozels had zijn aandacht al weer bij de weg en stopte, voor een lifter. Het was een oud mannetje met een vies koffertje. Onder een reeks van krakerige dankbetuigingen klom h% moeizaam achterin, waar de kinderen een endje opschoven en geïnteresseerd naar hem gingen zitten kijken. »Wij gaan naar tante Aaltje" zei het ene meisje, toen wy weer reden. Het mannetje zond een milde glimlach uit en vroeg: „Wat zeg-ie, klein» meid f" „Naar tante Aaltje, in Den Bosch* verklaarde het kind. Nu opende de man het koffertje en bracht een grote, gedeukte hoorn ie voorschijn, die slechthorenden in d 9 vorige eeuw plachten te gebruiken. Hij zette het toestel na enig mikken aan zijn oor en sprak: „Nom mot je dddr in spreken. Dan ken ik 't verstaan." De kinderen waren verpletterd van verbazing. Zij keken elkaar even aan en begonnen toen onbedaarlijk te proesten, zoals alleen kleine meisjes met vlechtjes dat kunnen. Terwijl de grijsaard sereen glimlachend met de toeter aan het oor bleef zitten, boog het kleinste kind zich naar het apparaat en riep! ,J3oe! Boe!" Daarop wierp zij zich gierend in de kussens. De situatie was hartverscheurend. Kozels vermaande zijn kroost by zonder krachtig en ik begon allerlei excuses te schreeuwen, maar de oude lifter borg het toestel weg en sprak met een aangrijpende zielerust: „Aefc meneer — tte heb zestien kleinkinderen. Ik weet er alles van." En- hij knikte maar eens tegen de twee zondaressen, die als verschrikte vogeltjes' in een hoekje zaten en weer geen syllabe begrepen van die absurde wereld der grote mensen. KRONKEL. --- DRIE MAANDEN GEËIST WEGENS BIGAMIE De officier van justitie bij de Alkmaarse rechtbank eiste drie maanden, gevangenisstraf tegen de 25-jarige H. C. v. d. B. uit Hoorn, die zich aan bigamie schuldig had gemaakt. In Mei 1945 was verdachte te Berlijn in de echt verbonden met een Duitse vrouw, die hij echter al spoedig verliet. In September van het volgende jaar trad hij te Zaandam in het huwelijk met een meisje uit Hoorn. Later vroeg de Duitse vrouw echter op grond van haar huwelijk toelating in Nederland en zo kwamen de feiten aan het licht. Verdachte verweerde zich door te zeggen, dat hij zijn eerste huwelijk niet geldig beschouwde, omdat de Duitse vrouw hem had verteld, dat zij reeds eerder was gehuwd met een parachutist, waarvan zij veronderstelde, dat hij was gesneuveld. --- Zweden staat in de rij voor Dynamo-debuut Het beroemde Russische elftal „Dynamo" is in Stockholm per vliegtuig aangekomen. Het gezelschap bestaat uit 22 personen onder wie zeven reserves, twee trainers, een arts en radiocommentator. De ploeg blijft in Stockholm voor de wedstrijd tegen Norrköping op 26 October. De Russen wensen deze wedstrijd onder leiding van een Russische scheidsrechter te spelen en hebben bedongen, dat drie reserves mogen worden ingeschakeld ook al wordt geen der spelers gewond. Deze bepaling is een unicum in de Zweedse voetbalgeschiedenis. Er is een fantastische belangstelling voor het debuut van de Dynamo's. In enkele uren werden 31.500 kaarten verkocht waarvoor de prijzen van 5 tot 100 kr. opliepen. Men stond er dag en nacht voor in rijen, raakte hevig opfewonden door de zwarte prijzen en over et feit, dat van buitenlandse zijde vele kaarten waren opgekocht. --- „Zingende Rot” slaat een bewaker in het ziekenhuis (Van onze Haagse redacteur) De „Zingende Rot" heeft weer van zioh doen spreken. In de afzondering van zijn cel in de barakkengevangenis in Scheveningen ziet hij telkenmale weer kans, de aandacht van de buitenwereld op zich te vestigen. Verscheidene malen wist hij op de wonderlijkste manieren uit zijn cel te ontsnappen: Daartegen zijn echter bijzondere maatregelen getroffen. Deze week kreeg hij een klein verschil van mening met een van zijn bewakers, waarbij de „Zingende Rot" gelegenheid kreeg, zijn argumenten met zijn handen enige kracht bij te zetten. De bewaker ligt thans met een dubbele kaakfractuur en een lichte hersenschudding in het ziekenhuis. --- (Ingezonden Mededeling) K I V Kasregisters zijn weer leverbaar roet handbediening. Aanslag tor 6 cijfers met afgifte van kassabon. Voorzien van kldnbockhoudsysteem. Prijzen va fl. 1030.-. IMKHITRtCt, N.V. N h 11A SbOmdtnlMdi til - Amjleream - Tel. 282» --- (Ingezonden Mededeling) y^j*m_x. Il mêl& t'Sfl OT^ """■I f I liiÉ Ik «■_!_____?'""'"* "een nieuwe meesterlijkeTum" *~ van de geniale regisseur " * FR ITZ | _J ' •, M ~' -__Bwi_H—'flj H • J met r BRIAN DONLEWWALTERBRENNAN* — , jANNA LEE J' * -**— _JL_- Uitgebracht door J ~- N.V. NEDERLAND-FILM * i ürfiiTii- - ii i fr\tm --- Stille steden door „zwijgend verkeer” V.S. en Zweden gaven voorbeeld (Van onze verkeersredacteur) : „Hou op met dat lawaai". Dat Is de uitroep van de ten wanhoop gedreven Nederlander, als hem een „geluidsgolf" weer eens extra hindert: een radiogebrul; een tram in de bocht; een jankende hond; een schreeuwende fruitkoopman; een laag vliegend vliegtuig; een troep joelende schoolkinderen of een toeterende auto. Dagboekenier naakt reeds werk ?an burengerucht, vooral als het gaat om de radio. Maar het blijkt, dat er nog ergere geluiden zijn, die ons hinderen. Een statistiek, natuurlijk uit Amerika, vertelt dat maart!) 14% van 3e hinderende geluiden komt uit schetterende radio's. 20% komt van de tramwagens de spoorwagons en de ondergrondse; 10% van het gillen van fabrieksfluiten, het „tingtingen" van tram, trein en dergelijke. Dan zijn er nog wat kleine oor- zaken, als jankende honden met 4%. Maar het overgrote deel van het lawaai wordt veroorzaakt door het verkeer, door de toeterende auto's. Het bleek, dat 38% van het lawaai, dat de Amerikaanse burger het meest hinderde dat „eeuwige getoeter" was. --- Prof. dr. A.R. Hulst Dr. A. R. Hulst, Ned. Herv. predikant te Baarn, secretaris van de Commissie voor de bijbelvertaling van het Ned. Bijbelgenootschap, is benoemd tot gewoon hoogleraar te Utrecht (vacature-prof. dr. A. Noordtzij) in het Hebreeuws, de bijbelse archeologie en de semietische talen. Ds. H. H. Gaaikema, ds. J. Uitentuis en ds. J. M. Roelofsen, zullen het woord voeren op een regionale conferentie van Kerk en Vrede" op 15 en 16 November in het Woodbrookersgebouw te Kortehemmen (Fr.). --- Een huis in de Dulcimer=straat door NORMAN COLLINS 45 Dat gezelschap! Behalve de kleine Dr. Hapfel zelf, waren het allemaal vervaarlijke mannen, die daar bijeen waren. Vervaarlijke mannen en blonde moederlijke vrouwen. Alleen de ambassadeur zelf leek een beetje versleten. Hij had grote zakken onder zijn ogen, net als de afgedankte koning. Maar de militaire attaché was heerlijk. Het was een Siegfried in zijn schitterende wapenrusting van een smetteloos wit hemd en zijn zwarte rokcostuum. Als hij naar hem keek, trachtte Dr. Hapfel zichzelf te troosten door te bedenken, dat dr. Goebbels óók niet groot was: zijn hart was groter dan zijn lichaam, zeiden de mensen. En de Führer zelf trouwens ook. Maar dat was een dwaze gedachte. Oneerbiedig. Godslasterlijk. De Führer was* boven alle uiterlijke grootheid verheven. Hij was helemaal geen man. Hij was een schitterend schijnsel, een onwezenlijke vibratie Er stond eensklaps een lakei naast hem. Dr. Otto Hapfel, secretaris van de Duitse Studentenbond, afdeling Londen, kreeg champagne aangeboden. Hij sprong in de houding. En voorzichtig nam hij een van de grote glazen met vergulde rand. Maar hij dronk er niet uit. Hij had al twee glazen gedronken en hij was dus voorzichtig. Nog maar een minuut geleden had hij er zich op betrapt, dat hij zichzelf in de spiegel had staan bekijken alsof hij een vreemdeling was. Maar die twee glazen champagne hadden toch iets bij hem losgemaakt. Het leek hem egoïstisch om maar te staan zwijgen. Dr. Hapfel keek rondom tegen iemand wat te kunnen zeggen. Naast hem stond een zware man, waarschijnlijk een. Industrieel, die hier op bezoek was en dus alleen. Dr.- Hapfel begon tegen hem te spreken. „Hoogst aangenaam, is 't njet," zei hij, „om weer onze moedertaal te horen spreken." De zware man maakte een afwerend gebaar. „Stil," zei hij, „Zijne Excellentie wil iets zeggen." •Dr. Hapfel bloosde en morste in zijn agitatie met zijn champagne. Toen keek hij Aan het uiterste eind van het reusachtige vertrek — dat nog reusachtiger leek omdat de ernstige Duitse stijl der decoratie de Engelse decadente architectuur bedekte stond Ribbentrop. Boven hem hingen twee gekruiste nazi-vlaggen, met het porh-»t van de Führer in het midden. Ribbentrop sprak tot de Duitse correspondenten te Londen. „Amper een jaar geleden werd de overeenkomst van München getekend " zèi hij, „en toonde de Duitse buitenlandse politiek wederom haar vredeswil. Drie maanden geleden nam onze Führer de bescherming van Slowakije op'zich en daarmee werd een stormcentrum 'van de Europese chaos tot de orde geroepen. Memelland is thans Duits gebied. Is dat met oorlog gepaard gegaan? Is er een druppel Duits bloed gevloeid?" De ambassadeur zweeg en kuchte in zijn zakdoek. „Maar het zou dwaas zijn te ontkennen, dat wij vijanden hebben. Machtige vijanden. Bepaalde politici' zijn er op uit het Rijk te omgeven met een omheining, een barricade van prikkeldraad zou ik het willen noemen, van verdragen en garanties Neem de Franse en Britse garanties aan Polen, Roemenië en Griekenland en neem het Engels-Turkse verdrag. Zulke aanwijzingen kunnen wij niet verwaarlozen. Dat Is dan ook de reden, dat de wereldmachten Duitsland en Italië, verbonden door onverbrekelijke banden van genegenheid en eerbied, de vorige week te Berlijn een plechtig militair verdrag' sloten " Als mijn leermeester In de systematische wijsbegeerte, peinsde dr. Hapnel als hij en mijn moeder en mijn twee' zusters mij nu eens konden zien! In de Duitse ambassade! Als vertegenwoordiger van de Studentenbond! Luisterend naar de ambassadeur! Zo maar „onder de aanwezigen"! Het was bijna één uur, toen dr. Hapfel de ambassade verliet. Het was een heldere Juninacht en Londen was zo op zijn mooist. Mooi en weerloos. --- Burgerzin In 1798.... DE burgerzin is zoek. leder. werkt met zn ellebogen om zijn doel te bereiken en laat zich aan de belangen van zijn buurman niets gelegen liggen. „Mijn recht"- — dat ligt ons in de mond bestorven. „Mijn plicht" — wie denkt er aan ? Onze voorvaderen die de „Bataafse Staatsregeling" van 1798 ontwierpen namen in de algemene artikelen van die Grondwet dit artikel 6 op: % trAlle de pligten van den Mensch in Maatschappij hebben hunnen grondslag in deze heilige wet: doe eenen ander niet hetgeen gij niet wilt dat aan u geschiede. Doe anderen te alle tijde zooveel goeds als gij in gelijke omstandigheden van hen zoudt wenschen te ontvangen." Vooral de positieve aanvulling van het negatieve eerste deel („wat gij niet wilt dat u geschiedt") is hoogst merkwaardig. Het zou natuurlijk niets helpen, indien wij aan de Grondwetsherzieningscommissie-Beel vroegen zulk een artikel voor te stellen. De mensen zouden precies zo weinig burgerzin betonen als nu. Maar laten wij ons althans voor ogen houden, dat 150 jaar geleden onze voorouders behoefte voelden om niet alléén over hun „regten" te praten. --- DE ENGELSE TROONREDE rvE nieuwe zitting van het Engelse s-J parlement is geopend met een troonrede, die even vaag is als de speculaties omtrent het werkprogram der Labour-regering. In zoverre is deze troonrede toch wel symptomatisch voor de toestand. De Labour Party is met een geweldige beginsnelheid aan haar taak begonnen. Al spoedig werden symptomen van de na-oorlogse crisis zichtbaar en van dat ogenblik af, werd de politiek niet meer beheerst door de Achter het Nieuws vraag welke plannen men had, maar eenvoudig door die andere zoveel nuchterder, en zoveel gevaarlijker vraag, of men in- staat was te regeren in een situatie vol na-oorlogse gevaren. Engeland moet alles thans zetten op het verhogen der productie en kan zich geen enkel doctrinair plan veroorloven dat, al was het maar voor een overgangsperiode, de productie zou remmen. Men heeft tot nu toe zeer veel gedaan om het levenspeil der arbeiders omhoog te brengen en het woord is thans aan de arbeiders. Zij moeten op deze politiek antwoorden met een extra-inspanning. « TEN dergelijke situatie leent zich niet tot romantische redevoeringen en nog veel minder tot een interessante troonrede. Desalniettemin bevat die troonrede ten minste één punt dat de aandacht zal trekken: de aanval op het Hogerhuis wordt aangekondigd- Het Hogerhuis heeft het recht wetten twee jaar tegen te houden. Oorspronkelijk samengesteld uit figuren van de erfelijke adel, is het in de loop der tijden wel enigermate van karakter veranderd, doordat het element van de benoemde adel steeds