(ADVERTENTIE) 1 BOOTZ I TlPis van de Partij £r'Si vrolijk en jong. Een "eerlijke drank. Puur of als ' P-tonic (met een schijfje *troen). verjaardagsfeestje, fami■ereestje.zo-maar'n feestje» TIP moet van de partij 2,jn- HELE FLES ƒ 7,85. fUW \ f goede } \ keus/ --- HET PARGDL léés dw kmnt! BON (ongefrankeerd verzenden) Naam: -—--—-—-_—___________«. Zend de bon naar ****** HET PAROL WoMplailtl,: Postbus 43t Amsterdam wenst O een gratis proefabonnement O een weekabonnement (ƒ0,90) O een kwartaalabonnement (ƒ11,70) Maak bet «ewenste rondje zwart --- BETOGINGEN IN HONGKONG NA GRENSINCIDENT Engelsman achter zandzakken verschanst HONGKONG, maandag (Reuter, NV Times). — De stad Hongkong was gisteren en vanochtend vroeg het toneel van wilde anti-Britse betogingen, nadat zaterdag een ernstig incident had plaatsgevonden in het grensplaatsje Sjaoe Tao Kok op het Chinese vasteland. Bij de betogingen van gisteren kwamen één politieman en twee burgers om het leven. Vanochtend vielen honderden Chinezen Britse en Amerikaanse zeelieden aan toen deze uit cafés kwamen. Op een groep andere Chinezen, die weigerden uiteen te gaan, heeft de politie het vuur geopend. Er viel een dode. Bij de betogingen var gisteren werd een politieman door een woedende menigte doodgeslagen, toen hij trachtte te verhinderen dat anti-Britse pamfletten werden verspreid. Andere politie-agenten opende daarop het vuur en doodden twee Chinese demonstranten. De politie is de gehele dag opgetreden tegen demonstraties in verscheidene delen van de stad. Waarnemers in Hongkong vragen zich af of het Chinese Rode Leger zelf betrokken is bij het incident in Sjaoe Taoe Kok. De Chinezen die aan de beschieting deelnamen, waren weliswaar in burger, maar men acht het onwaarschijnlijk dat iemand in China over vuurwapens kan beschikken zonder dat de autoriteiten daarvan op de hoogte zijn. In het dorp Sjaoe Taoe Kok, waar de grens tussen China en Hongkong wordt gevormd door de hoofdstraat, is sinds zaterdagavond vrijwel niet meer geschoten. Britse troepen hebben zich aan de grens verschanst achter barricades van zandzakken. Gewapende Chinezen hebben aan hun kant hetzelfde gedaan. Engeland en China hebben bij elkaar protesten ingediend over het incident in Sjaoe Taoe Kok, waarin beide partijen elkaar ervan beschuldigen begonnen te zijn. Beide landen hebben geweigerd eikaars protestnota's in ontvangst te nemen. Een Britse militair zit verschanst achter zandzakken aan da grens tussen Hongkong en China in het dcrp Sjaoe Taoe Kok, waar zaterdag een incident uitbrak. --- Leden Zuidkoreaanse oppositie in arrest SEOEL, maandag (AFP). — De Zuidikoreaarnse politie heeft vandaag 42 politici van de oppositie gearresteerd, die een zitstakinc hadden georganiseerd voor het parlementsgebouwuit protest tegen de onlangs gehouden verkiezingen die volgen.- hen geënsceneerd zijn. De Zuidkoreaanse politie heeft bekendmaakt, dat tijdens het afgelopen weekeinde vijf gewapende Noordkoreaanse agenten bij schermutselingen met Zuidkoreaanse politiemannen zijn gedood --- NASLEEP REL OP 19 MAART 1966 IN AMSTERDAM Strafvervolging tegen drie politiemannen FILM 'OMDAT MIJN FIETS DAAR STOND' DEEL BEWIJSMATERIAAL (Van een onzer verslaggevers) AMSTERDAM, maandag. — Het Amsterdamse gerechtshof heeft beschikt, dat drie Amsterdamse agenten, Fredrik Wilhelm 0., Hanno H. en Hendricus H. strafrechtelijk zullen borden vervolgd terzake van mishandeling van de 23-jarige student Bob Bermond, op 19 maart 1966 tijdens de opening Va*i de fototentoonstelling over politie-optreden voor het gebouw van de uitgeverij Polak en Van Gennep aan de Prinsengracht. . **fet gerechtshof baseert zijn beschikking onder meer op de door de "oeast Louis van Gasteren gemaakte film „Omdat mijn fiets aar stond", welke titel van toepassing was op Bob Bermond. Tijdens een persconferentie op 22 november vorig jaar deelde de officier van justitie, hoofd van het parket bij de arrondissementsrechtbank te Amsterdam, mr. J. F. Hartsuiker, mee dat hij geen politie-ambtenaren zou vervolgen, over wie klachten waren ingediend in verband met de ongeregeldheden op 19 maart. Mr. Hartsuiker verklaarde toen: „Een van de redenen waarom de zaak uit de hand liep, was het ontbreken van kader. De politieleiding is er kennelijk niet tijdig van op de hoogte geweest, dat die zaterdagmiddag een fototentoonstelling zou worden geopend. Men kan zich daarom afvragen of hert billijk is, lagere ambtenaren verantwoordelijk te stellen voor organisatorisch falen. Daarom heb ik besloten de onjuist opgetreden hebbende agenten en hoofdagenten niet te vervolgen. Wel zal disciplinair worden opgetreden tegen degenen die verantwoordelijk waren voor deze onjuiste actie. De administratieve afdoening is in handen gesteld van de burgemeester en de hoofdcommissaris". • 808 BERMOND EEN BEELD uit de film „Omdat mijn fiets daar stond* van Louis van Gasteren. Deze film, die Van Gasteren op 19 maart vorig jaar maakte tijdens de onge regelheden op de Prinsengracht in Amsterdam, is mede aanleiding geweest tot de beschikking van het Amsterdamse Gerechtshof om drie be trokken agenten te laten vervolgen. --- Gegronde klachten Mr. Hartsuiker noemde de vier klachten, die tot dat moment over 19 maart bij hem waren ingediend, van mej. Lucia Post en de heren J. A. Dekker, Haakman Dekker en Ed van der Elsken, gegrond. „Hierbij past ook de klacht van de student Bob Bermond, die mij nog niet heeft bereikt", vulde de officier van justitie destijds aan. Later ontving ook Bermond bericht van mr. Hartsuiker, dat zijn klacht gegrond was, maar dat niet tot strafvervolging zou worden overgegaan. Op 5 mei van dit jaar richtte Bermond zich tot het gerechtshof, met het verzoek de officier van justitie te bevelen alsnog een vervolging in te stellen. De andere klagers zijn "niet in beroep gegaan bij het gerechtshof. Op 20 juni kwam het gerechtshof in raadkamer tot de conclusie, dat de agenten vervolgd moesten worden. De procureur-generaal had een verslag ingediend, waarin hü' adviseerde het beklag van Bermond af te wijzen. --- Motivering Het hof motiveerde zijn beslissing als volgt: „Overwegende dat deze bescheiden (processen-verbaal van de rijksrecherche en bijgevoegde foto's — red.) en de bezichtiging van de film aanwijzingen opleveren, dat door de klager bedoelde politie-ambtenaren tegen hem op een wijze zijn opgetreden welke — op zichzelf beschouwd — als. mishandeling kan worden gekwalificeerd, waarna de vraag rijst of en in hoeverre dit optreden door klagers gedragingen dan wel door andere omstandigheden werd gerechtsvaardigd; dat vorenbedoelde bescheiden en film daaromtrent niet een duidelijk inzicht geven dat tot afwijzing van de klacht zou moeten leiden; dat er dan ook reden is een strafrechtelijke vervolging te gelasten opdat de zaak ter terechtszitting worde- onderzocht". --- Fiets Bob Bermond verklaarde indertijd, dat hij na een bezoek aan de tentoonstelling het gebouw verliet en naar de brug over de Prinsengracht bij de Utrechtsestraat liep, omdat zijn fiets daar stond. Hij ontmoette onderweg twee agenten, van wie één hem met een gummiknuppel op het hoofd sloeg. Er kwamen toen nog drie agenten aanlopen, die een kring om Bermond vormden en ook sloegen. Van de 75 klachten, die in de periode van 19 maart tot midden oktober 1966 bij de Amsterdamse officier van justitie werden ingediend, is de klacht van Bermond de tweede die tot strafvervolging leidt. Eerder is een agent vervolgd wegens mishandeling van de student Cas Wouters, die ernstig gewond raakte aan een oog. De agent werd veroordeeld tot ƒ 100 boete. --- Situatie bij NS vrijwel uitzichtloos (\M van de situatie bij een be" drijf dat grote verliezen lijdt, te zeggen dat zij betrekkelijk uitzichtloos is, klinkt wat defaitistisch. Toch is dat de beste manier om de toestand bij de Nederlandse Spoorwegen te kenschetsen. In 1965 was het verlies van de NS al ƒ 21,4 miljoen, vorig jaar nam dat toe tot ƒ79,1 miljoen en nu al is aangekondigd dat over 1967 rekening moet worden gehouden met een verlies dat ergens tussen de ƒ 130 a ƒ 140 miljoen ligt. En daarna? Dan zou het wel eens nog slechter kunnen worden. De directie van de Spoorwegen heeft al bekend gemaakt dat de kans dat de inkomsten van het bedrijf worden vergroot „gering" is en dat er alleen kan worden gestreefd naar een verlaging van de uitgaven. Maar een verlaging van de uitgaven van de NS moet voornamelijk komen door inkrimping van het personeel (een van de belangrijkste posten voor het bedrijf). TN de eerste plaats echter is het J- personeel de laatse jaren al telkens met zon 500 mensen per jaar ingekrompen, maar de personeelskosten zijn niettemin elk jaar blijven stijgen, en in de tweede plaats kan personeel vaak pas gemist worden als het vervangen wordt door machines, door automatiseringsmaatregelen. Maar voor de invoering van een verdergaande automatisering zijn enorme investeringen nodig — voor de beveiliging alleen al ongeveer ƒ 625 miljoen — en dat is iets waar een bedrijf met pijlsnel stijgende verliezen wat moeilijk tegenaan kijkt. De situatie is min of meer uitzichtloos ook om een reeks van andere redenen, „structurele redenen", oorzaken waar eigenlijk niemand iets aan kan doen: • Door het toenemend gebruik van aardgas en het daardoor sterk afgenomen gebruik van steenkool zijn de kolentransporten van de NS steeds verder teruggelopen — een neiging die zich ongetwijfeld voort zal zetten. • Nederland heeft niet alleen (ondanks alle klachten daarover) veel en goede autowegen, waarop het concurrerend vervoer van de NS in personen- en vrachtauto's nog vrij onbelemmerd rondsnort, maar vooral ook meer waterwegen dan enig ander land. De binnenvaart is ook een grote vervoerder in Nederland en zal dat zeker blijven. • Het concurrerende luchttransport is de laatse jaren voornamelijk goedkoper geworden. • Vervoer van olie gaat tegenwoordig steeds minder met tankwagons van de spoorwegen, maar steeds meer met speciaal daarvoor aangelegde pijpleidingen. • De NS is door de staat verplicht om een aantal spoorlijnen, waarop grote verliezen worden geleden, in stand te houden — óf om strategische redenen, óf omdat de maatschappelijke functie van de NS het bedrijf verplicht bepaalde delen van het land niet ~zo maar" van hun vervoersrhogelijkheid af te sluiten. De staat geeft hier overigens al een zekere vergoeding voor: die zou omhoog kunnen. • Nederland is een klein land, waar het voor iedere automobilist mogelijk is om zonder al te grote inspanningen ovjral binnen één dag heen te rijden — en meestal ook nog wel terug. Amsterdam— Leeuwarden kan best op één dag heen en weer gereden worden, maar een Frankforter gaat veelal liever met de trein naar Hamburg, en een Londenaar liever met de trein naar Newcastle. • De kosten zijn hoog, omdat de pieken in het reizigersvervoer min of meer samenvallen met de pieken in het elektriciteitsverbruik; dat zijn de momenten waarop de hoogste tarieven voor elektriciteit --- PEEREBOOM moeten worden betaald — ook door de Spoorwegen. • De Spoorwegen vinden dat de concurrentievoorwaarden voor de diverse vormen van transport niet gelijk, niet eerlijk zijn verdeeld. Vooral het wegtransport betaalt te weinig, vindt de NS, en dat maakt de concurrentie erg moeilijk. Dat moge zo zijn (het valt zelfs best te verdedigen), maar wie denkt dat het in Nederland politiek „haalbaar" is om de belasting van het wegverkeer te verhogen ten behoeve van de concurrentiepositie van de NS, neemt daarmee een eenzame positie in. • Nederland staat in feite nog maar aan het begin van zijn motorisering. Nog veel meer mensen zullen in de komende jaren tot de klasse van de autobezitters toetreden — en minder, of helemaal niet meer, per trein gaan. QVERIGENS, met dat laatste v-/ punt komt men terecht op het enige kleine lichtpunt in de toekomst van de Nederlandse Spoorwegen (die trouwens niet eens speciaal méér verlies maken dan de meeste andere Europese spoorwegmaatschappijen): dat lichtpunt is, dat de toenemende motorisering op den duur de wegen waarschijnlijk wel zó vol zal maken, dat toch weer meer mensen eens naar rustig, voornamelijk probleemloos transport met de trein om zullen kijken. Dat is te meer waarschijnlijk, omdat Nederland op dit ogenblik nog wel geen grote „autodichtheid" heeft per-hoofd-van-de-bevolking. maar wel al per vierkante kilometer. "TJAAROM is er er maar één AJ mogelijkheid: uiteraard moeten de spoorwegen (min of meer letterlijk) tot iedere prijs in stand worden gehouden — ze zijn nu onmisbaar en ze zullen dat in de toekomst waarschijnlijk nog méér worden. De tekorten zullen door de staat moeten worden gedragen. Alleen zou het natuurlijk wel op prijs worden gesteld als de NS alles in het werk stelt om -de kosten te drukken — dat wordt ook wel geprobeerd — en de inkomsten te verhogen. Dat laatste, het is onlangs nog in dit blad betoogd, is waarschijnlijk wel mogelijk als het bedrijf een meer commercieel gericht „marketing", verkoopbeleid gaat voeren. Een bedrijf moet niet alleen zo goed mogelijk produceren, het moet zijn produkt ook verkopen. door ERIC --- Doden in Japan door orkaan TOKIO, maandag (Reuter, AFP). — Het zuiden en westen van Japan zijn het afgelopen weekeinde door hevig noodweer getroffen. Gevreesd wordt dat meer dan 300 mensen zijnomgekomen. De slachtoffers zijn gevallen bij het overtrekken van de orkaan Billie. De orkaan ging gepaard met enorme regenval, die op talrijke plaatsen grote overstromingen tot gevolg had. Zwaargetroffen zijn ondermeer de steden Kobe en Hirdsjima. In de laatste stad zijn tenminste 81 personen om het leven gekomen. In Kobe zijn 31 doden geteld. In. beide steden zijn talrijke houten huizen weggespoeld. HET noodweer in Japan heeft zware schade aangericht in de havenstad Kobe. --- Waar? T AATST vroeg mij een heer in koffiehuis: „Zijn die dingetjes die u schrijft nou waar gebeurd, of zuigt u het allemaal uit uw duim?" Daar deze vraag mij, ook in brieven, herhaaldelijk wordt gesteld, heeft een openbaar antwoord misschien enig nut. De meeste lezers staan op het standpunt dat de duim het belangrijkste lichaamsdeel is van een journalist. Ze wantrouwen de kranten, soms niet zonder reden, want je kunt het nieuws kleuren en dat wordt wel eens gedaan. Het voordeel van persvrijheid is dat de overheid geen kleur kan voorschijven, zorgvul' dige nieuwsbehandeling oprecht kan worden nagestreefd en ieder "kennis kan nemen van alle denkbare zienswijzen. Meestal is de lezer te lui om dit laatste te doen, maar dat ligt dan aan hem en niet aan de pers. Nu schrijf ik geen nieuws, maar een o?ifspanningsrubriek die meestal, wat de vorm betreft, aanleunt tegen „het verhaaltje". Ik doe u verslag van de luttele avonturen die ik in dit bestaan beleef. Daarbij put ik vrijwel steeds uit de werkelijkheid. James Thurber heeft jaren geleden vastgesteld dat schrijvers van dit soort rubrieken een duidelijk talent hebben om in geringe moeilijkheden te raken. Zij drinken bij vergissing meubelglans, in plaats van een maagdrankje — zei hij — en zij slaan een gevaarlijke misdadiger hartelijk op de schouder, omdat ze hem voor een oude schoolvriend aanzien. Dit talent bezit ik stellig. Juist daarom ben ik voorzichtig bij het verwerken van mijn ervaringen. Want vaak is mijn werkelijkheid ongeloofwaardig. Mijn moeder is thans drieëntachtig jaar oud en op deze gezegende leeftijd toegerust met meer geestkracht dan ik ooit bezeten heb. Toen ze achtenzeventig was zei ze, in een telefoongesprek dat ik met haar voerde, eens achteloos dat ze naar Amerika ging. „Ga je voor goed of kom je weer terug?" vroeg ik. Ze antwoordde: „Ik hom natuurlijk weer terug. Ik ga alleen, omdat ik heb gehoord dat 't een mooie land moet zijn en ik ben er nog nooit geweest." Twee maanden later bracht ik haar naar de boot. Toen ik dit opschreef en in de krant zette, merkte ik aan reacties dat niemand er een woord van geloofde. Ofschoon het toch woord voor woord waar was. Ik leerde, in de loop der jaren, dat ik mijn werkelijkheid soms helemaal kan opschrijven — mijn Fransje in zijn invalidewagentje was bijvoorbeeld geheel ongeretoucheerde realiteit — maar ook wel eens moet afzwakken, tot er een werkelijkheid ontstaat die de lezer aanvaarden kan. Nu gebeurt er in de schouwburg iets soorgelijks met u. Als om acht uur het doek opgaat, beginnen enige acteurs en actrices aan een poging u te winnen voor een stuk „werkelijkheid," dat een auteur bijelkaar schreef. Wat mij altijd sterk boeit is de stilzwijgende afspraak tussen de spelers en het publiek. Alles wat op het toneel gebeurt — elk gebaar, ieder geluid — bouwt mee aan de illusie. Maar wie in een Amsterdamse schouwburg zit, hoort >— zowat driemaal per avond — een vliegtuig overgaan met dreunende motoren. Niemand denkt dan; „dat hoort bij het stuk." leder aanvaardt het toch niet weg te cijferen gebrom als een stemverheffing van het echte leven, die onze illusie niet bezeert. Slechts een doodenkele keer komt het voor dat de schijn ernstig door de werkelijkheid wordt verstoord. Ik heb eens een actrice, midden in een grote monoloog, tot de zaal horen zeggen: „Als u nou niet ophoudt met hoesten kan ik onmogelijk doorgaan." Het was een harde bijlslag. We zaten er als gestrafte kinderen bij en het duurde lange tijd eer wij weer konden geloven in de rol die zij speelde en onze vrees voor de dame die boos op ons was verflauwde. Het meest komische voorbeeld van de kortsluiting die op het toneel ontslaat als schijn en werkelijkheid elkaar overspoelen, maakte ik, jaren geleden, mee in een provinciale schouwburg. Daar was de schrijver schuldig. Zijn stuk deugde niet. Het doek was nauwelijk op, of een in kardinaalsgewaad gestoken acteur greep zich met smartelijk vertrokken gelaat naar de borst, steunde: „m'n hart... m'n hart..." en viel ter aarde. Dat hoorde in het stuk. Maar aangezien de auteur zijn vak niet verstond en had verzuimd de opzienbarende gebeurtenis ook maar enigszins in de tekst voor te bereiden, stormde uit de zaal een heer het toneel op, riep: „Ik ben arts" en knielde bij de kardinaal neer. Ze hebben het doek maar laten zakken en zijn opnieuw begonnen. Een echte mooie avond werd het niet. KRONKEL --- CONGO MELDT ZEGE OP OPSTANDELINGEN KINSJASA, maandag (Reuter, AP). — Het Congolese leger heeft de oostelijke steden Kisangani, Kindoe en Boekavoe weer in handen, aldus deelt radio-Kinsjasa mee. De huurlingen en de opstandige Katangese gendarmes zouden zware verliezen hebben geleden. Volgens president Moboetoe van Congo is het vliegveld van Kisangani nog wel in handen van huurlingen. Bij oe herovering? van Boekavoe zouden een Griekse en drie Belgische burgers zijn gedood. In Loemoembasji in Katanga zouden zeven Belgen en twee Grieken om het leven zijn gebracht, toen zij zich niet hielden aan de voor buitenlanders ingestelde avondklok. De Amerikaanse regering heeft Conigo drie C-130 Hercules-transportvliegtuigen ter beschikking gesteld voor het vervoer van troepen en materiaal naar het oosten van Congo. Zij zullen niet bij de strijd mogen worden ingezet. Een groep journalisten die op uitnodiging van president Moboetoe naar Congo was gekomen om de viering van de zevende Congolese onafhamkelijtóheidsdag bij te wonen, is gevangen genomen. De Congolese grenzen zijn nog steeds gesloten voor buitenlanders- In Algerië gaan stammen op om de Congolese oud-pramier Tsjomtoe door een „Afrikaans Neurenberg" te laten berechten. Partij- en regeringskrantan pleiten hiervoor met het argument dat Tsjombe's verraad en misdaden niet alleen zijn eigen land betreffen, maar geheel Afrika. De Algerijnse regering heeft intussen nog geen beslissing genomen over het Congolese verzoek om uitlevering van Tsiombe. ---