(Advertentie) l'J ÏTj LX I IKE I tH.....™Ji S 31Z." Wem ftas ge- --- (Ad\>erientieJ Leven zonder ASPIRIN® daar staat BAYER achter. :J? B T_ff^B^ | ÜAVI»H --- (Advertentie) de Koni-ng te rijk SCHOKBREKEp, veiliger wegligging J< groter rijcomfort <^wB langere levensduur TpFJL Vrooff uw paragshoudar iK^f/f*/ 372 i? a / ƒ A^/ (Advertentie) H B 1H PIKAÜÏE SAgjy --- AMSTERDAMS DAGBOEK Voorkoming misdrijven PAS OP JJET Adviesbureau van onze Gemeentepolitie ter Voorkoming van Misdrijven blijft vindingrijk in de weer om hrt de penose zo moeilijk mogelijk Ac maken, onder het motto: voorkomen is beter dan genezen. Daar is het suikerzakje ter voorkoming van autodiefstallen („Laat nimmer de autopapieren en' een onbeheerde auto achter. Een auto is geen safe."). Daar zijn, op een ander envelopje, de vier wenken bij het onbeheerd achterlaten van uw huis: J) alles afsluiten, 2) geen tekenen van afwezigheid {gordijnen gewoon openlaten, gsen boodschappen aan de deur), $) merken en nummers van bepaalde kostbaarheden noteren, zoveel mogelijk naar banksafe of waardevolle goederen in brengen, J/) buren (vrienden) vre gen af en toe poolshoogte tè nemen en brievenbus te legen. Daar is het briefje tegen de fietsendief (registratiekaart met telefoonmaners). Daar zijn de tegen zakkenrollers xraarsehuxende lucifers. Voorts zijn er biljet jes, met waarschuwingen tegen b.v. het achterlaten van geld en of kostbaarheden in afgelegde kleding (zwembaden e.d.), een folder die' u attent maakt op de voordelen van deurketting, deurkijkglaasje en spreekrooster. en u er op teert, dat een hor wel vliegen, maar geen boeren buiten hond. Er is een bilden u rerilt" nat u moet doen bm mn k'nderen te be*cherm*n teg*n teTzsrvïe psychopaten; en esn folder w'nkeHen (de kassa zichtbaar van de weg plaatsen, na sluiting de kassa legen, la open laten staan, zodat aannemelijk wordt, dat er geen geld in zit, gebruik van nachtsafe van de bank, verVchting). Men kan het Adviesbureau ter Voorkoming van Misdrijven van onze gemeentepolitie bereiken aan het Hoofdbureau. Elandsgracht 117, tel. 62456 en 87711. Deze afdeling, die geen apart budget van overheidsicege heeft, moet woekeren met de beperkte middelen, die haar ten dienste staan. Ik heb op deze plaats al eens geopperd, of er geen samenwerking zou kunnen komen tussen enerzijds de verzekeringsmaatschappijen, anderzijds deze afdeling van de politie, die zeer stellig alles doet om deze maatschappijen zoveel mogelijk uitkeringen te besparen. Het Dagboek stelt zich gaarne open voor geregelde publikaties van dit politionele instituut. Een groot deel van de in Amsterdam gepleegde misdrijven zou namelijk kunnen worden voorkomen door wat meer oplettendheid van het publiek. INSLUIPERS! --- Zingende Ieren ÏN de Engelse Kerk op het Begijnhof heeft een klein gemengd koor uit lerland, The McCready Singers, een concert gegeven van liederen van Bach, Handel en een groot aantal lerse volksliederen en -liedje». De leden van het koor wonen in (of bö) Hillsborough in Noord-lerland en staan onder leiding van de heer S. McCready. Zij zijn amateurs en hebben al veel prijzen gewonnen in lerland en Engeland. Zij treden geregeld op voor de radio en zijn ook al voor de televisie verschenen. Het concert was zeer gevarieerd. Begonnen werd met enkele godsdienstige liederen. Het publiek, voornamelijk bestaande uit Engelsen en Amerikanen, was zeer enthousiast 3n liet dat door luid applaus iuidelijk blijken. Dat ontlokte een toevallig aanwezige En- gelse toerist, die het Begijnhof had bezichtigd en de aankondiging van het concert had gezien, de verbaasde opmerking: „Ik heb nooit geweten, dat er in een kerk ook mocht worden geklapt, maar dit is het écht wel waard." „De McOready Singers zijn een week in Holland," zo vertelde hun leider. „Wij combineren een vakantie met een aantal engagementen, die wij hier hebben. Zondagmorgen hebben wij deelgenomen aan de dienst in de Engelse kerk. maandag treden wij op in Noordwij-k, dinsdag in Utrecht en woensdag maken wtj een opnaane voor de radio van lerse volksliederen. De rest van de tijd besteden wij aan „sightseeing" en zo. Voor de meesten van ons is het eerste keer, dat zij in Holland zijn, maar wij komen in ieder geval terug!" --- Geen goede opmerking (GEACHTE Dagboekanier, * Vindt u niet, dat u dat zinnetje over de moeders van die leuteraars, die beter „de pil" zouden hebben kunnen innemen, beter niet had kunnen schrijven? --- U SCHRIJFT, WIJ DRUKKEN HMtiiuiiUNiinnmuimMiiiitHUüwiHHiiiiiHMiiiiifiiMiys Ik vind het in strijd met de goede smaak en zelfs onbehoorlijk. Amsterdam E. MEIJER-DE WIT U hebt gelijk. Ik had dit Kinnetje niet. behoren te schrijven. Ik neem het terug en bied mijn verontschuldigingen aan non allen, die er door zijn gekwetst. DAGBOEKANIER --- SCHOOLAFSCHEID HONDERDEN kinderen van j de Prinses Beatrix-school i zaten opgewonden in de aula j van het Spinoza-lyceum. Zij namen met hun ouders afscheid van ds zesde klas. Onder leiding van de leerkrachten zetten zowel de kleintjes als de groteren hun beste beentje voor op het toneel. Spionierse zag de eerste klas een kabouterspel met elfjes en andere figuren uit deze wereld opvoeren. Het was alleraardigst te zien hoe deze kleintjes zich in hun rollen inleefden. De kleding was verzorgd door de handwerklerares mejuffrouw Van Riel, die vele avonden, met medewerking van onderwijzeressen, ouders en leerlingen, hieraan had gewerkt. De achtjarige Dieneke Wiersma uit de tweede klas liet als een pittige juffrouw Pennewip aan inspecteur ,,Dr. Hersepan" zien hoe ,,goed'' haar leerlingen konden rekenen en versjes opzeggen. Dè kinderen in de zaal gilden het uit van plezier. Vervolgens zong de tienjarige Marjo Nung zuiver en met een goede dictie een liedje over twee katten die naar Engeland gingen. Een bonte rij vormde de vierde klas met hun poppenkraam. Alle kinderen hadden een rol naar hun type gekregen, zo zag spionierse een Chineesje (Mathilde Saffrie), verder een bruidje en een bakker. Een spannend ogenblik voor de toeschouwertjes in de zaal was wel het stukje van de vijfde klas: „Wouter en de boze wolf". Hier en daar klonken angstige raadgevingen. Tot hun grote opluchting kwam op het juiste moment de jager, die de wolf doodschoot. De zesde klas besloot de avond met „Het vrouwtje van Stavoren". Ten afscheid kregen de jongens en meisjes van het hoofd van de 3chool. de heer G. Koelman, een bijbel. --- MUZIEK PRESENT / >BACKTE Heer, xJ Namens mijn commissieleden wil ik u hartelijk bedanken voor het stukje in uw rubriek van 30 juni betreffende een oproep voor een drumband voor ons kinderfeest op het kampeerterrein van de PWN te Bakkum. Tot onze vreugde hebben wjj vele aanbiedingen mogen ontvangen, zodat de kinderen met feestelijke klanken deze dag kunnen vieren! Met vriendelijke groei Hoogachtend Jeugdcommissie Forenser Kampeerver. „Bakkum' J. SCHAAP, sec --- De man met de wandelstok door Jean Potts ,Wandelstok’ blijkt een chanteur DAT weet ik. Ik wees alleen maar op de mogelijkheid. Dat is alles." H\j herinnerde zich hoe snel en met wat een opluchting Doris was komen aanzetten met haar uitlog van de bezoeker van Annabelle. Stel je eens voor dat ze een verhouding had met „Wandelstok". John Custer (als het inderdaad dezelfde was), en stel je eens voor dat Monroe erachter was gekomen. Val nipte nerveus aan zijn glas. Er was geen twijfel aan; dan zou Monroe een goed, ouderwets motief hebben gehad. Er kwam nog een andere mogelijkheid bij hem op. Dan had Doris ook wel een motief ::unnen hebben. Als je eenmaal beer ook de mogelijkheid van een i'tizie tussen minnaars. Het zou b?st kunnan dat Doris vond dat se te ver was gegaan, een eind aan de hele affaire had willen maken en op tegenstand was gestuit b-j ..Wandelstok". Ze had nooit tegenstand, in welke vorm ook, kunnen verdragen; Maudies gezegde, „om 't minste geringste vliegt ie op," was volkomen waar. „Wat hebben ze zaterdagavond gedaan?" Val keek de kelner aan en caf hem een teken nog wat te drin!ïe*n te brengen. Maudie moest nog maar wat meer hebben. ..Zijn ze thuis ruzie blijven maken?" „Nee, ze zijn gaan eten bij — hoe h2U.n die mensen ook al weer? Het zijn oude vrienden van Doris, je moet ze kennen. Ze wonen wat verder het dorp in. Russell, zo heten ze. In de Tiende Straat. Nee maar," protesteerde ze, toen de kelner haar lege glas weghaalde en er een vol voor in de plaats zette, „moet ik nog meer drinken? Vind je dat heus?" ~or> één been kun je niet lopen", zei Val. De Russells. In de Tiende Straat. Niet zo ver van de treden de; kerk. waar iemand John Custer had neergeslagen. Helemaal niet zo ver. ..Het is schunnig van me. Maudie, maar het doet me gewoon goed te van zon familieruzie bij de •J Monroe Wards. Ik neem aan dat zé nu weer goed op elkaar zijn." Maudie keek verbijsterd. ..Wel — om je-de waarheid te vertellen Val. da- weet ik net. Ik bc.-i biina de hele zondag uit geweest, en laat eens zien. gisteravond waren ze geen van tweeen thuis om te eten en vanavond ben ik hier. dus ik heb ze biina niet gezien. Het was me ontschoten met alles waar ik over piekerde — ik bedoel, over nadacht." ~Je ziet er niet naar uit of ie ergens over hebt te piekeren." zei Val. Hii was zo in gedachten verzonken over Monroe en Doris. dat hij helemaal vergeten was waar Mnudie mee begonnen was — de zinsneling dat ze een of ander geheim hsd te verbergen. Ze had hem ziin moeite al ruim schoof verbood: Pr nog meer onthullingen komen" Dat was ver van waarschijnlijk. Geheim Gil speurder Bryant kon er nu zijn gemak van nemen. Dus leunde hij achterover en glimlachte minzaam tegen zijn slachtoffer. „O nee, dat heb ik ook niet," zei Maudie. „Nu niet meer." „Kijk eens aan. Als je er goed over nadenkt, zijn de meeste dingen de moeite van het piekeren niet waard." ~Maar dit wel." Maudie keek plotseling heel ernstig. „O Val, als je eens wist wat er allemaal omgaat in de wereld. Hoe gemeen sommige mensen zijn! Mensen die gebruik maken van de vriendelijkheid om je later te beroven." Ze hield haar adem in, en geheim speurder Bryant kwam plotseling weer in actie. „Maudie, je wilt me toch niet vertellen dat iemand geprobeerd heeft je geld af te zetten!" „Ik vertel je niets. Punt, uit." Weer die luchtige toon, weer dat draaien met haar ogen. „Maar ik heb er een les aan gehad, die Ik nooit zal vergeten. Ik ben de dans mooi- ontsprongen. Ik moet er niet aan denken, hoe mooi. Ik heb nooit een levend wezen kwaad toegewenst, maar als ooit iemand gekregen heeft wat hij verdiende, dan was hn' het, en toen ik het maandagmorgen in de krant las, had ik God wel op m\jn knieën kunnen danken." „Maandagmorgen in de krant! B;--doel je de man, die..." „Heb je het ook gelezen?" Maudie scheen plotseling te beseffen dat ze deed wat ze besloten had niet te doen. Ze was aan 't vertellen. Te laat legde ze haar hand op haar mond. „Maar dat kan niet! Ik bedoel, je kunt het niet geweten hebben! M n naam stond er niet eens in!" \ TAL hield zich met moeite aan de tafel vast. Maudies gezicht — dat kinderlijke, onschuldige gezicht — danste voor zijn ogen. „Maudie," zei hij rustig, „Waar oraat je over? !k bedoel, heb je het over iets waar Jk het ook over heb?" Ze deed erg zenuwachtig Haar stem trilde, toen ze verwijtend zei: ..Ik wilde helemaal niet praten. Dat zou ik ook niet gedaan hebben, maar jij — je hebt me ertoe gebracht. Alleen maar omdat we altijd goeie vrienden ziin geweest, denk je dat je alles wat je wilt, uit me kunt trekken, en ik vind het niet eerlijk. Ze hebben mijn naam niet eens genoemd, dus hóe kon je weten dat ik er wat mee te maken had?" „Dat wist ik ook niet. Ik weet het nog niet. maar ik ben van plan erachter te komen. De man over wie ik het had, i 3 vermoord." ..O." zei Maudie. Val kon niet wijs worden uit de uitdrukking in haar ogen Was he» oplnchöm? verslagenheid? De paniek van iemand die in de val zat en wanhonig naar een uitweg zocht? ..Wat zeg je — vetmoord?." Val knikte. „Vermoord op de treden . ..': , i .*—= i ojf w m * I van de kerk, hier vlakbij. Ik heb hem gevonden." „Maar Val, je bent toch niet betrokken bij een moord!" riep Maudie vol schrik uit. „Natuurlijk niet. Dat wil zeggen, ik denk het-niet." Dat was me wat fraais: Maudie, die hem vroeg of hij bij een moord betrokken was. Hoe was de zaak zo in het honderd gelopen? „De vraag is, waar ben jij by betrokken? Je zegt dat je iets in de krant gelezen hebt, maar dat jouw naam er niet bij stond. Had het iets te maken met John Custer?" „John Custer?" Maudie hield even stil, en scheen het te overwegen. „Dat was niet de naam die hij tegenover mij gebruikte. Maar zie je, hij gebruikte zoveel verschillende namen. /..eker wel een stuk of zes, stond er in de krant, en geen van alle was zn echte naam. En hij leek zo aardig! Ik kan er maar niet overheen komen. Eindelijk leex hij wat te bereiken, dacht Val. „Waar heb je hem leren kennen?" vroeg hij. „In de — maar Val! Waarom breng je me zo aan 't praten? Ik was niet van plan ooit tegen een sterveling er wat over te zeggen. Vanwege Doris. Ik meen het, Val. Ik zou alles doen, ik zou liever doodgaan dan dat Doris er wat van wist. Én natuurlijk wist hij dat ook wel. O, hij had alles tot in de puntjes uitgewerkt. Een van de handigste oplichters in het hele land, stond er in de krant." In haar stem klonk iets van trots door. „Heb je hem véél geld geleend, Maudie? Kom, schrik maar niet. Echt, ik zal niets tegen Doris zeggen. Daar ken je me toch wel voor. Ik bedoel alleen maar, als het niet al te veel is, kan ik je misschien helpen." „Dat Is lief van je." Kennelijk geroerd — bijna op het punt in tranen Uit te barsten — strekte ze haar hand over het tafeltje uit en gaf hem een kneepje. „Ik moet zeggen, misschien houd ik je wel aan die belofte, zodat ik het kan uitzingen tot het eind van de maand. Het was geen lening, bij hem. Het was — het was chantage." VAL moest onwillekeurig lachen om de manier waarop ze dat woord uitsprak — als een kind op een plechtig ogenblik. Bovendien, de gedachte alleen al was bespottelijk. „Dat verzin je maar Maudie. Hü kon toch niet echt chantage op je plegen." „O ja, dat kon hij wél. Als Doris ooit die brieven had gezien! Haar gezicht straalde niet meer; een ogenblik zag ze eruit als zaterdag. Oud en bang. „Ik ben zon idioot, Val. Ik had moeten weten dat een jongeman niet alleen maar voor zn plezier iets wil beginnen met een — met een oudere vrouw zoals ik ben. Maar het was zo plezierig, iemand om me heen te h«bben -die zon werk van me maakte, en ik.. Maar 't was n!et zoals het leek in de brieven. Eerlijk niet. Eerlijk." De tranen schoten haar in de ogen. „O Val, je kunt je niet voorstellen wat ik heb doorgemaakt. Wat hij allemaal tegen me zei." „Mijn God, Maudie. Je had naar de politie moeten gaan. Ik bedoel, je had het mij kunnen vertellen. Ik had..." Ze schudde ontkennend het hoofd „Wat had je kunnen doen? Hij zou haastje-repje naar Doris zijn gegaan met de brieven. Ik had hem liever de rest van mijn leven elke cent gegeven die ik bezat, ik was liever dood ge■raan dan dat Doris het geweten had. Ze zou niet denken dat ik een idioot was. Ze zou denken dat ik niet deugde, dat ik <*er\ oude sufkous was. Ze zou. de .rest van mijn leven nooit meet tegen me praten. En ik zou haar geen ongelijk geven." HIJ kon haar niet tegenspreken. Het was de waarheid. Ze staarden elkaar met een verbijsterd gezicht aan. „Die arme vrouw, waar de krant over schreef," zei Maudie. „Ze ging naar de politie en ik ben er dolblij om, maar ik had voor niets ter wereld in haar schoenen willen staan. Ik begrijp niet hoe ze haar familie nog onder de ogen durft te komen — maar misschien is haar familie niet als Doris. De hemel zal haar bijstaan als ze het wèl ztjn." „Dus je was niet de enige? Het was een hele zwendelpartij?" ~0 ja. Hij had er een heleboel tegelijk 'aan de hand. Geen gebrek aan oude dwazen." Ze probeerde verlegen te glimlachen, ontdekte dat het ging en plotseling straalde ze weer. "Daarom ben ik zo mooi de dans ont. sprongen. Want hij was erachter gekomen dat ze hem op 't spoor waren en toen ze hem snapten, had hij al wat bewijsmateriaal vernietigd. Er stond geen woord in de krant over mijn brieven, dus hii moet ze verbrand hebben. Dat was hij aan 't doen toen ze hem snapten, dingen aan 't verbranden in de haard. Hij wou zeker niet meer papieren hebben dan strikt nodig was. Denk je eens in! Dat noem je op een haar na ontsnapt!" „Ja." zei Val bedachtzaam, „Ben je zeker dat het dezelfde was en niet iemand anders?" „Natuurlijk was hij het! Er stond geen foto bij, maar de beschrijving klopte. En bovendien was het 't zelfde hotel, en hij was zo dom geweest om bij een van de anderen dezelfde naam te gebruiken als bij mij. O ja, hij was het, daar is geen twijfel aan, en ik mag de hemel danken dat ik er zo gemakkelijk vanaf gekomen ben. Als ik eraan denk, ril ik er nog van." „Dat kan ik me voorstellen. Als ik ooit nog eens hoor dat je aanpapt met een knappe jonge onbekende — ik neem aan dat hij knap was?" „Och. niet bepaald wat je knap noemt," zei Maudie nuchter. „Maar wel aardig. Echt mannelijk, weet je. En zo goed gemanierd. Ik had nooit kunnen dromen ..." Ze zuchtte droevig. „Gebruikte hij misschien een wandelstok?". ER. was een ogenblik van een verbijsterd stilzwijgen. „Een wandelstok? Wat -- O, ik herinner het me. Dat verhaaltje van Annabelle. Is het niet het toppunt, de dingen waar zij mee komt aanzetten? En dat doet me denken..." Ze wierp een blik op haar horloge. „Lieve hemel, kijk eens hoe laat het is! Ik moet onmiddellijk naar huis. naar Annabelle. Ik moet vanavond babyzitten. Barbara is op 't ogenblik bij haar, maar ik weet dat ze vanavond weg wil. Ze heeft noe maareen onderwerp: haar verhuizing. Vind je het niet leuk van haar nieuwe flat? Ze komt bij jou in de buurt wonen heeft ze me verteld." Ze trok haar wenkbrauwen guitig op en Val kreeg het gevoel dat hij een kleur kreeg. „O, je hoeft niet te denken dat je iets geheim kunt houden voor Maudie! Ik zag het wel aan je, zaterdag, aan de manier waarop je naar haar keek." „Hoe keek ik dan naar haar? Trouwens je ziet niet iedere dag iemand die zo knap is als Barbara. En bovendien, ze heeft waarschijnlijk een hele hoop vrienden..." Hij bleef steken, in de hoop iets van Maudie te weten te komen, en daar had hij zich niet in vergist. (Wordt vervolgd) --- KAPITEIN ROS HET WRAK VAN DE TRAMONTANA komt uit zijn schuilhoek tevoorschijn en vraagt Kob of hij soms weet waar Bernard kan zijn. Rob schrikt even. Wa,t moet die matroos? Bernard? Wie kan dat zijn? Hij ondervraagt Dafoed en de matroos vertelt hem dan wie hjj is en waarom hjj zich bezorgd maakt over het lot van Bernard. Na even nadenken zegt Rob: „Ik ga met je mee . .. Breng mij hij Laroux, dan zullen we eens zien of we samen dit raadsel kunnen oplossen." Even later zit Rob In de lage kajuit van de „Prosper". Laroux ontvangt hem ITI ~ É (rouwen, maar Rob, die zo langzamerhand hier iets ernstigs aan de hand is, speelt open kuurt & J 1 precies hoe hij in dit vreemde avontuur verzeild is *,( 1 Laroux merkt, dat hij Rob kan vertrouwen en on , zijn beurt wie Wallaee is. De stukjes van de grote >-\ beginnen nu hier en daar een sluitend geheel te von1 Rob. J --- KRAAIENHOVE DOOR WILLY LOHMANN --- JAMES BOND --- PROFESSOR PI DOOR BOB VAN DEN BORN --- BROMMY EN TOMMY DOOR J.D. VAN EXTER 73. — Berendse schudde de stukjes speculaas van zich af. ~En dan te bedenken dat ik zelf nog niet een kruimeltje durfde snoepen," gromde hij. „En zon bandiet ruïneert het hele Peperkoekenhuis!" Hij raapte een stukje speculaas op en stak het In zijn mond. II V i „En alles eerste kwaliteit," bromde hU. Toen de\X , passen achteruit en rende op de deur af, al* cc" (t/ HU ging er doorheen als koelt, wat het ook was. e* het huisje binnen. hij r | Toen hij uit de koekkridmels opkrabbelde, kon nu Hans Hardloper weg zien hollen! --- Miniatuur 2740 Horizontaal en verticaal dezelfde woorden invullen: Links boven: 1. hecht, 2. gehoorzaa), 3. kruipend diertje. 4. dashond. Rechts boven: 1. schaapskamcel, 2. liefdegod, 3. turfstrooisel. 4. nooddruftig iemand. Links onder: 1, opgeld, 2. wijze van betaling. 3. regenboogvlies van het oog, 4. windstreek. Hechts onder: 1. hotelbediende 2. witvis, 3. verharde huid. 4. sluiting. Oplossing miniatuur 2739 Horizontaal: 1. Medusa, dol, 2. eer, rap, ara, 3. Groenekan, 4. ADO, NT, land, 5. i.e., me", dras 6. Erato. olim. 7. farao, Oisa, 8. Taag, r.r., roe. 9. el. Etna, sr. Verticaal: 1. mega, lefte, 2. eerder, aal, o. droom, arak, 4. uren. etage. 5. Santpoort. 6. Apeldoorn. 7. Dakar, lira, 8. Oran. ais, os 9 Landsmeer. --- Kerkelijke beroepen Nederland* Hervormde Kerk- i Ten Boer (Gr.) J. 11. Kassuto. kont te Den Held,-?-. j.;! Beroepen te Enschede dr. B- j i sln-k te Gorinchem. o, ' 1 i Aangenomen naar Hansweert Lelie te Buurnialsen, dio be