Roberto Benzi dirigeerde Russisch programma VOOR het Russiche programma, dat de matinee op de vrije zaterdag in Amsterdams Concertgebouw vulde, was de keuze gevallen op Rimski-Korsakow en Tsjaikowski die met fragmenten uit weinig bekende opera's vertegenwoordigd waren. Dat leverde, naast traditionele zaken, enkele verrassingen op die dank zij Roberto Benzi met het Omroeporkest alle eer kregen. Dat Rimski betoverende kleuren op zijn orkestrale palet had, bleek vooral via vier delen uit „Sneeuwmeisje" en de inleiding tot „De gouden haan", twee opera's met een typisch Russische sprookjessfeer die in het tweede geval (Rimski's laatste, een jaar voor zijn dood geschreven opera, uit 1907) nog de extra attractie van impressionistische invloeden ontving. Een aria uit „Pan Wojwoda" (opera uit 1903) vertoonde minder opmerkelijke kanten, maax dat kan ook hebben gelegen aan de vrijblijvende uitdrukkingskracht van de sopraan Marina Krilovici die wed een grote stem van dramatische allure bezit maax weinig vocale kleuren en een tamelijk eenzijdige, gevolleerde gloed. Dat deze Roemeense winnares van het Vocalisten Concours in Den Bosch in 1966, die voornamelijk in de hoogte tot mooie, ronde tonen in staat is, maar naar de laagte toe aan intensiteit verliest, als artieste nauwelijks persoonlijkheid uitstraalt, werd nog duidelijker in Lisa's grote aria uit Tsjaikowski's „Schoppenvrouw". Want zelfs deze uitzonderlijk bewogen scène met haar heel eigen dramatische fysionomie trad zij nogal Indifferent en globaal tegemoet, zonder contact met de hevige spanningen van de vertwijfeling die hier gestalte kreeg. Qua muzikale betekenis bleven delen uit andere opera's van deze componist („De grillen van Oxana" en „Eugen Önegin") ver achter bij deze adembenemende aria uit „Schoppenvrouw" die nu eenmaal Tsjaikowski's meesterwerk is. Benzi die het concert afsloot met vijf fragmenten uit het ballet .Het zwanenmeer" (nu eens niet de bekendste) had met Glinka's ouverture tot „Roeslan en Loedmilla" de middag optimaal bruisend en met opzwepende drift geopend: een overrompelende uitvoering waarin hij het Omroeporkest tot virtuoze reacties prikkelde. LEK VAN DELDEN --- GERIJPT SPEL VAN DEKANYKWARTET HET is duidelijk dat het Hongaarse doch in Nederland woonachtige Dekanykwartet, dat zaterdagavond in de Concertgebouw kamermuziekserie in de Kleine Zaal inviel voor het Pleyel kwartet, hard op weg is zich een reputatie op te bouwen. De homogeniteit en daarmee tegelijkertijd de durf tot het stellen van een visie is vergeleken met vroeger duidelijk toegenomen. Tevens viel meer dan voorheen het verschil in klank op tussen enerzijds de donker getimbreerde en bescheiden cello (György Schiffer) en het helder en open klinkende .oluit en gedurfd musicerend trio (Harry Curby en Peter Aslay, viool, en Ervin Schiffer, altviool) anderzijds. Weliswaar kwam de specifieke romantiek van Schuberts Quartettsatz in c D 703 — te vrijblijvend behandeld — niet geheel over, maar de wereld van de vroege Weense klassieken (het tweede deel van Haydns opus 9 nummer 5 en Mozarts Dissonantenkwartet had voor dit ensemble geen enkel geheim, terwijl ook de 20e eeuwse muziek aan het geëngageerd musicerende Dekanykwartet ten volle besteed bleek. De cellist liet bovendien in Hindemiths derde strijkkwartet opus 22 horen, dat hij ook gepassioneerd uit de hoek kan komen, waar dat vereist is. Het onmiskenbaar hoogtepunt van deze afwisselende kamermuziekavond werd echter gevormd door de geconcentreerde uitvoering van Weberns Bagetellen opus 9, geplaatst tussen Mozart en Schubert! Een beetje verwonderlijk was het uit de programmatoelichting te vernemen, dat Webern in dit opus uit 1930 de twaalftoonstechniek van Schöraberg overnam. Het eerste twaalftoonswerk van laatstgenoemde, deel 5 van opus 23, ontstond immers tien jaar later. ERNST VERMEULEN --- Filmproducent Charles Brackett overleden HOLLYWOOD, maandag (AFP). — De scenarioschrijver en filmproducent Charles Brackett is gisteren in Hollywood overleden op 77-jarige leeftijd. Samen met regisseur Billy Wilder maakte hij de Oscar-winnaars „Sunset Boulevard" en „The lost weekend". Andere films van het duo, dat in 1938 startte met „De achtste vrouw van Blauwbaard", zijn „The King and I", en „Journey to the centre of the earth". --- 'Misgegrepen' Mr. Van Schaik: „Ik heb getracht een inzicht in de zaken te krijgen. Ze waren voortreffelijk georganiseerd. Het is geen janboel en Kijzer is er niet vandoor met de kas. Hij is zonder geld weg. De zaken zijn somber. Kijzer deed veel tegelijk. Hier en in het buitenland. Hij produceerde musicals, toneelstukken en hield zich bezig met filmzaken. Het was een enigszins speculatieve business. Het is reddeloos. Hij heeft te hoog gegrepen. Hij deed het met veel flair, maar hij heeft misgegrepen. U moet bewijzen dat deze musical waard is om voortgezet te worden. De recettes zijn het enige dat ik u in vooruitzicht kan stellen. Ik weet niet of ze voldoende zijn. Toch is het van belang het te proberen". Mr. Van Schaik: „De financiële moeilijkheden zijn niet terug te leiden op een falen van de show. Kijzer had tal van zaken in rekening courantverhouding. De een werd door de ander gefinancierd. Het zou onjuist zijn te stellen dat het door deze musical kwam." --- Geen geld „De Man van La Mancha" is een produktie van de nv KW, een co-produktie tussen Kijzer en Lawrence White. Deze is telefonisch benaderd door mr. Van Schaik. Hij is niet bereid nog meer geld in de zaak te stelen. De musical „Hair", ook een KWproduktie, is in het stadium van de audities voor de rollen. Een eerste selectie is gemaakt. Het toneelstuk „Twee onschuldige engelen", tot nu toe in de provincie gespeeld (eveneens een Kijzer-produktie), zou op 23 maart in Carré starten. Kijzer produceerde ook de Duitse en Weense „Man van La Mancha". De voorstellingen in Hamburg lopen zeer slecht. Kijzer die ook „Anatevka" uitbracht, had opties op de musicals „Zorba de Griek", „Cabaret" en het toneelstuk „Scuba Duba". --- Leiden heeft plannen voor nieuw theater (Van onze correspondent) LEIDEN, maandag. — Het college van b. en w. van L«eiden heeft de gemeenteraad een nieuw voorstel gedaan voor de bouw van een schouwburg. De aanvankelijke plannen kunnen niet doorgaan omdat de kosten, die geraamd waren op achttien miljoen gulden, nu 25 miljoen gulden zouden bedragen. Het nieuwe ontwerp mag niet duurder zijn dan tien miljoen gulden. B. en w. willen geen duur monumentaal theater. Het ontwerp zou aan het architectenbureau Postma in Rotterdam moeten worden opgedragen, het bureau dat ook het vorige ontwerp heeft gemaakt. Men denkt aan een goed geoutilleerde zaal met 750 plaatsen, die geschikt is voor toneel, musicals, cabaret, operette en opera. Een kleinere zaal met een capaciteit van 250 personen zou moeten worden ingericht voor onder meer experimenteel toneel. Het gebouw zou over ongeveer vijf jaar klaar kunnen zijn. De schouwburg aan de Oude Vest zou dan geschikt gemaakt kunnen worden voor amateurtoneel. De raad zal over twee weken een beslissing nemen. --- 'MISSCHIEN DAT DE RECETTES NOG OPLOPEN' (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, maandag. — Voor de spelers in „De man van La Mancha" — de musical ging op 23 december vorig jaar in première — kwam het bericht van het verdwijnen van producer Panl Kijzer als een verrassing. Weliswaar trok de show geen overweldigende hoeveelheid publiek, maax. zo bracht de „man van La Mancha, Guus Hermus het onder woorden: „Het is de best lopende theaterproduktie op het ogenblik in Amsterdam. Daarom hebben we alle reden om de serie voort te zetten. Een ander: „Het is niet Don Quichot, maar Paul Kijzer- De producent is afgeknapt, de spelers gaan door." Hermus: „Het klinkt een beetje Don Quichotterig". Lex Goudsmit (Sancho Panza) „Ik reageerde eerst heel koel. Maar naderhand gaat het in je doorwerken wat er eigenijk gebéurt. En (emotioneel) het is zon gweldige show. Het is jammer als mensen niet komen. Ik zou niet weten wat we ze dan moeten voorzetten. Ik ga van ganser harte door". Carré-directeur Wunnink: „Dat een producent wegloopt heb ik nog nooit meegemaakt. Wel dat een produktie gestaakt moet worden. Voor de oorlog gebeurde dat aan de lopende band. Deze hele musical is een strop voor me geweest. Maar aan het eind van een serie komen er altijd veel mensen, die de voorstelling nog even willen zien. Misschien dat de recettes nog oplopen..." Dirigent Fons Rats: „Ik vind deze musical een goed initiatief. Het is een grandioos stuk met grandioze mensen. Het is het waard om doorgespeeld te worden". Carry Tefsen (Aldonza/Dulcinea): „Olé"! De produktie heeft van het begin af aan met moeilijkheden te kampen gehad. Het begon al voor de première, toen zangeres Anke Brokstra vervangen moest worden door Carry Tefsen. Op de première en enige dagen daarna kampte Guus Hermus met een keelontsteking waardoor hij slecht bij stem was. Daarna moest de voorstelling nog een keer afgelast worden omdat Hermus bloedvergiftiging had. GUUS HERMUS ... „alle reden om door te gaan". LEK GOUDSMIT ... „van ganser harte doorgaan" ... K. WUNNINK ...„nog nooit meegemaakt"... --- Schilders met 'acts' in Stedelijk Museum (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, maandag.- Op 22 en 23 maart, telkens om drie uur 's middags, zal in het Stedelijk museum in Amsterdam het programma „Vis" gemaakt door vijf beeldende kunstenaars, met assistentie op technisch gebied van Gerard Boeske, worden uitgevoerd. De medewerks zijn Cor Beurskens, Gerard van den Eerenbeemt, Alphons Freijmuth, Pieter Holstein, Reinier Lucassen en Dirk Wiarda. Het programma begint al op de stoep van de deur waar „De moord op Raspoetin" wordt uitgebeeld in een „realistisch tableau." In de aula van het museum wordt het voortgezet met „acts" en films. Het zijn korte stukjes die, aldus Cor Beurskens, „zijn losgemaakt uit de veelheid van dingen die dagelijks gebeuren. Het zijn beelden die doordat ze zijn gemaakt door schilders, ook een schilderij hadden kunnen zijn. Ze laten zien hoe mensen in bepaalde situaties handelen." Tussen de „acts" in worden dia's vertoond, die steeds als titel meekrijgen „Presentatie". Beurskens: „Het zijn reprodukties van, wat wij noemen, de mindere Van Goghs, op een ezel met afhangend gordijn er achter." --- WISSELVALLIG RECITAL VAN SOPRAAN IRINE JORDAN QISTEREN vond in Grote Concertgebouwzaal ccn_,\ treden van de aan de Newyorkse tropolitan Opera verbonden Afl \ kaanse coloratuursopraan Irene dan plaats. Het betrof hier een Mr der e bijeenkomst in het kader t'fl > dit jaar te voeren landelijke evanr satie-actie Handelingen 69 va\ie\ Unie van Baptistengemeenten t" .f derland. Haar vijf concerten offl* tende tournee in ons land be«S»*<** Miss Jordan deze avond met een 9 . rieerd programma. Haar wissel^ol'r0l'r prestaties bleken haar komst van re echter lang niet altijd te W «jl rechtwaardipen, laat staan een r op dit vermaarde podium. Teleurstellingen zijn het positieve verwachtingen. Deze Jft o.a. in het programmablad 8e tff Dat Irene Jordan „een van die & $ me, echte koloratuurstemmen ui» $ tijd" is, was slechts bij vlagen enige verbeeldingskracht te ëei p»; Daarvoor zong zij gewoon te v5Y?q& werd al direct duidelijk in „Come unto Him" (Messiah), f haar intonatie constant te laa£9ti||f Zo ook in Antes' „Go, Go", geschreven in een verg-Ul*,/ oratoriumstijl, die zij als res bovendien te subjectief cD (f traal overtrokken benaderde- «r laatstgenoemde reden (dus *&%.* t zien van deze grote ruimte) intimiteit van vijf liederen van * Wolf en R. Strauss verloren. t_ Gunstige verrassingen zijn *•«■ J volg van negatieve verwacm .# Zon opleving werd Irene Jorda' tolking van Hindemiths korte e> Jezus sprak tot schriftgeleerd* £ Farizeeërs. De «le. calises van dit In vrije vorm s werk verleende zij een bewon"

t bussy's Air de Lia (De verloren # ontging hsuw echter, evenals °_? _JJ voud van spirituals. Tegen #"l $ stak het srtijlbegrip van partner dr. Maurice Hinson of lijk scherp af. / ROGIER STAR^ --- Films in Fodor over Franse mei-revolutie (Van onze kunstredactie) „ AMSTERDAM, maandag. —§ t seum Fodor zullen, als de tentoonstelling over de ', mei-juni revolutie in 1968 op g r 12 en 13 maart *s avonds oro „ «* drie films over deze „opstan» toond worden. . «é Ze zijn gemaakt door het Belgisch filmmakers coo»jji> f' „Nouveaux printemps". Het J*U films „Paris Mai '68", „33 Mai" en „Ahisi font". --- Roemeense prijs voor Conny Vink HILVERSUM, MAANDAG (.V — Op het internationale fesy; V de lichte muziek, het „Goude'jft, Festival" dat van 3 tot 10 &*& Roemenië is gehouden, heeft. _ƒ' Vink met „De Toeteraar" (heotf ,■ waarmee ze tweede werd op tionale songfestival) alsmede fK vertolking van een i het bronzen hert (de derde P %sfl f de stad Brasov gewonnen, festival werd deelgenomen „ jjny zangers en zangeressen uit 2_> , * Conny Vink werd uitgenodi** een solo-optreden in Boekare-1, --- Weer prijsvraag Fonds Willink van Collen (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, maandag. — Het Fonds Willink van Collen, onder beheer van de Maatschappij Arti et Amicitiae, schrijft weer een wedstrijd uit op het gebied van de schilderkunst. Er kunnen Nederlandse kunstenaars tot 35. jaar aan deelnemen. Inzendingen worden verwacht op 18 en 19 november. Het bestuur van Arti zal deze beoordelen en de prijswinnaars op vrijdag 21 november bekendmaken. De ingezonden werken worden van 22 tot en met 30 november in Arti, Rokin 112, Amsterdam, geëxposeerd. Er is een eerste prijs beschikbaar van tweeduizend gulden, de tweede prijs bedraagt duizend gulden en de derde vijfhonderd. --- KUNST PRODUCER 'MAN VAN LA MANCHA' ZOCHT IN BELGIË VERGEEFS HULP EN VERDWEEN Musical draait door ondanks tonnen schuld (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, maandag. — Paul Kijzer, de producent van de musical „De man van La Mancha" is verdwenen. Zijn financiën verkeren in een reddeloze toestand, aldus zijn raadsman. Er is een deficit van tonnen. De show gaat voort. „De man van La Mancha" wordt tot en met 23 maart volgens het contract in Carré gegeven. Van 21 mei tot en met december gaat de produktie op tournee. De medewerkenden moesten gisteravond beslissen of ze door wilden gaan. Nu stoppen zou de tournee, met kans op goede recettes, in gevaar brengen. Het bariikiershuis Pierso», Heldring & Pierson heeft besoten de recettes die Kijzer moest aichragen om zijn schuld te delgen, ter beschikking te stellen van de medewerkenden als zij door wilton, gaan. Hoeveel zij krijgen hangt van de bezetting van de zaal af. Spelers, technici en musici hebben, na een korte beraadslaging, besloten het risico te nemen. Zij zullen vijf vertegenwoordigers uit hun midden kiezen om hun belangen te behartigen. Deze feiten zijn gisteravond, na afloop van de voorstelling in theater Carré in Amsterdam op een bespreking naar voren gekomen. Aanwezig waren onder anderen de ongeveer vijftig medewerkers aan de musical, de heer J. Koelemeij (Algemene bond van kunstenaars), de heer D. R. Bleijleve (directeur Nederlandse Vereniging van Toneelkunstenaars) NVT, de heer K. Wunnink (directeur van theater Carré) NVTvoorzitter Lo van Hensbergen en de raadsman van Paul Kijzer, mr. J. van Schaik. Deze laatste deelde op de bijeenkomst mee dat Paul Kijzer vorige week woensdag naar Brussel was gegaan in de hoop nog financiering te krijgen om zijn zaak te kunnen voortzetten. Donderdag deelde Kijzers vrouw mr. Van Schaik mee bericht te hebben ontvangen dat dit niet was gelukt en dat Kijzer niet terugkwam- Zij zou niet weten waar hij op het ogenblik is. PAUL KIJZER --- TENOR PETER PEARS BIJ NEDERLANDS KAMERORKEST 'Geweven Woorden'van Lutoslawski: fascinerend DAT de in 1913 geboren Pool Wilold Lutoslawski een van de weinige componisten is die de vondsten van de actuele ontwikkeling tot expressieve hulpmiddelen weten te verheffen, bleek zaterdagavond in het Concertgebouw, waar Peter Pears en het Nederlands Kamerorkest de Amsterdamse première gaven van zijn tParoles tissées" voor tenor en instrumentaal ensemble. Een fascinerend werk, waarin zaken als aleatoriek, clusters en microstructuren nu eens geen doel bleven maar als media werden gehanteerd om der wille van een uitdrukkingskracht die, zoals de praktijk bewees, inderdaad de roos trof. Deze „geweven woorden", zoals de titel in het Nederlands vertaald luidt, zijn gebaseerd op een vierdelig gedicht van Jean j__ricois Ghabrun, die vage droombeelden in steeds andere verbanden bracht en op die manier een dramatische ontwikkeling ontwierp met toenemende spanningen. „Vier borduurwerken" noemde de dichter dit intrigerende geheel en dat is zowel meer als minder dan vier variaties: associatieve samenhangen van woorden met hun begripsladingen. Wat Lutoslawski in 1965 in opdracht van Pears van dit gegeven maakte, is ronduit bewonderenswaardig, vooral door de moed waarmee hij de zangstem een allengs boeiender bel canto durfde te verlenen dat in het derde deel tot een beweeglijke dramatiek uitstijgt en in het vierde tot een bijna Italiaans-lyrische zangerigheid. De in en uit elkaar schuivende patronen van geringe omvang, die de strijkers in het begin laten horen, lijken op een knieval voor modieuze tendensen te wijzen. Dait is echter schijn, want langzamerhand gaat men in deze uiterst verfijnde figuren voor strijkers, harp, piano en slagwerk een achtergrond onderscheiden die in zijn genuanceerde klankbeeld volstrekt overtuigt. Niet alleen door de consequente opbouw van spanningen maar bovendien door de trefzekerheid van een flexibele fantasie, die de indruk wekt dat het vijftien minuten durende stuk niets te lang en niets te kort is. Pears, die men hier lang niet meer hoorde, besteedde er zijn nog altijd fantastische vocale cultuur met een zeldzame indringendheid aan. Dankzij Szymon Goldberg en zijn musici werd ook instrumentaal een gelijkwaardig suggestief resultaat bereikt. Zoals in vier aria's uit cantates van Bach een niet minder indrukwekkend beeld werd opgeroepen van de veelzijdige expressies van deze nu eens elegischberustende, dan weer blijmoedig vertrouwen ademende kunst. Werner Herbers droeg er hobosoli vol ranke charme aan bij. Goldberg zorgde voor nog meer behartenswaardigs via twee weinig bekende divertimenti van de twintigjarige Mozart: KV 251 en 247. Temidden van de meestal onbekommerde onderdelen van deze bevrijdend lichtvoetig gespeelde amusementsstukken vielen in het laatstgenoemde werk twee fragmenten op: het wonderbaarlijk dramatische Adagio en de vol Italiaanse tinteling stekende finale. LEK VAN DELDEN PETER PEARS .. indringend.. --- TWEE EEN-AKTERS VAN JOHN BOWEN 'Theater' importeerde ten onrechte Engels lichtgewicht-toneel Gezelschap: Theater; voorstelling: „Blijf zitten waar Je rit -jr John Bonen; regie: Jan Teulings; decor: Herman van Elteren: taling: Wim van Houten; plaats: Schouwburg Arnhem. 'THEATER heeft twee eenakters op het repertoire genomen, < Avondjurk" en „Trevor" geschreven door John Bowen, een jarige Engelse toneelschrijver, van wie dit de eerste opvoering in cf/ land was. Dat Bowen niettemin al over een aanzienlijke thcai ervaring beschikt, blijkt uit de voornaamste eigenschap van f* werk: de technische vaardigheid. Zijn produktie schijnt dan o0a aanzienlijk te zijn en nog deze maand komt ook De Nieuwe Kornet met een stuk van zijn hand. Toneelgroep Theater staat over het algemeen bekend om zijn verantwoorde repertoirekeuze. De directie moet dus in deze „Little Boxes" (hier: Blijf zitten waar je zit) meer reële problematiek hebben onderkend dan ik er aan afzie. Met enige moeite zou men als kernprobleem het thema communicatiestoornis kennen constateren. De „Kleine dozen" uit de Engelse titel zijn dan de eenvormige kamertjes van onze welvaartmaatschappij, waarin degenen, die door deze maatschappij nog niet (of niet meer) worden geaccepteerd, zich terugtrekken. In de eerste eenacter is dat een groepje varieté-artiesten wier nummer verouderd is door de opkomst van de rock 'n roll, en die sindsdien het gevoel hebben dat ze op de kamer moeten „blijven zitten waar ze zitten". In de tweede eenacter zijn het twee homosexsuele meisjes wier contact met de wereld gestoord is, en die daarom moeizaam een facade van „normaal-zijn" ophouden. Behalve om de enigszins ouderwetse handigheid waarmee Bowen een en ander in elkaar heeft geknutseld, is zijn werk alleen opmerkelijk door dat hij aan een conventioneel huiskamerdrama (De Avondjurk) en aan een stereotiep stukje kluchtwerk (Trévor) één moderne draai heeft weten te geven: Het melodramatische gegeven van het eerste stuk loopt onverwachts uit op een sick joke met een lijk als handelswaar. En het geoliede situatiekluohtje is opgetrokken op die wrange weredilschuwheid van twee lesbiennes. --- Overbekend Maar die moderne „gimmicks" kunnen niet verbloemen dat alles hier op overbekende recepten teruggaat en nauwelijks enige grap in de dialoog bevat. Daar komt nog bij dat het thema van de uitgerangeerde varieté-artiest (zie Osborne's Entertainer) een bij uitstek Engels gegeven is dat in ons land nauwelijks parallellen kent en dat dit soort gladde toneelvermaak een perfecte, op uiterlijk effect berekende opvoeringstrant vergt, die je ook eerder in het Londense West-End mag verwachten dan in Gelderland. Typerend is b.v. dat Siem Vroom de dubbelrol die hij in „Trevor" moet spelen, aanvankelijk van een Noordelijk accent voorziet, dat hij al gauw laat vervallen. De regie van Jan Teulings had voor een vlotte afwikkeling gezorgd, maar kon niet verhelen dat alleen Ellise Hoomans en Peter van der Linden in „De Avondjurk" iets van vergane artiestenglorie suggereerden. Ook het voortdurend verstarren van de handeling in de ene kamer als elders (in het handige meerkamerdecor van Herman van Elteren) iets gebeurde, werkte op de duur enerverend. Een ten onrechte naar Nederland geëxporteerd specimen van Engels lichtgewicht-toneel, dat hier met aanzienlijk teveel ampomb werd neergezet HANS VAN DEN BERGH --- (ADVERTENTIE.) Speciaalzaken verhuur Jacquetkostuums (ook In grijs en lichtgrijs!. Voor miWEIUK. JUBILEUM. RECEPTIE. ENZ. J I Smoking-, rokkostuums, enz. I I Stijl en snit, die u staat en zit I [| Voor dames: verhuur edelbont Bontwerken i *m? I [john Kennis | AMSTERDAM. Singel 462 | TH 020-233610 HAARLEM. Ged. Oude Gracht 51 T*. T_ «23-21090 n UTRECHT. Voorstraat 58 T_ 030-10053 U OOK EIGEN FILIALEN TE: U I RB MM MTTEADA» MNHEM NUWGEX I ■ SMMIHSUI EINDHOVEN BRUSSEL ANTWERPEN I __nru__ JcOUMM Ji-aU» ETIQUETTE-boekje 2 I y j __■ .1, j j «TIWT W| j puuts dim Omtaren nir. jH—i» John Kennis. Singel 462. Amsterdam! --- (ADVERTENTIE) Snel vermageren met nieuweTXT capsules Binnen één week begint u in gewicht at te nemen en deze vermindering gaat iedere dag door tot u al het overtollige gewicht kwijt bent. U kunt dit zelf bewerkstelligen als tl TXT capsules koopt en het gemakkelijke punten systeem gebruikt TXT capsules, het allernieuwste op Ter> mageringsgebied, zorgen voor het evenwicht tussen maaltijden en energie. Samen met het puntensysteem krijgt u snel een beter gewicht en een beter figuur. Als u TXT capsules gebruikt kunt u normaal 3 maaltijden per dag nemen, want met de capsules en het puntensysteem kunt u goed eten en toch sneller vermageren dan u verwacht had. Vraag het bij uw apotheker of drogist en begin vandaag nog de fantastische rXT kuur. Complete verpakking: ƒ 16.90 i ! 1 _ /_«?"; iTIXITI CAPSULES y bnp. N.V. 0«v»m * Amsterdam --- Josephine Baker drong in haar voormalige landgoed binnen LES MILANDES, Dordogne, (AFP). — Josephine Baker is er gisterochtend in geslaagd haar voormalige bezitting Les Milandes binnen te komen ondanks de hangsloten die de nieuwe eigenaars, de heer en mevrouw Joly, hadden laten aanbrengen. Josephine heeft verklaard dat ze niet weg zal gaan, omdat ze „thuis" is. De zangeres is van mening dat de nieuwe eigenaars haar het landgoed hebben ontstolen, omdat de ontruiming uiterlijk 15 maart is bevolen. Na een woordenwisseling heeft de zangeres zich in de keuken verschanst, terwijl de nieuwe eigenaars de eerste etage bezetten. Josephine Baker heeft de politie gebeld, maar die zei niet te kunnen doen omdat zij daartoe geen opdracht heeft. --- Optreden David Oistrach in Amsterdam nog onzeker (Van onze muziekredact* , _■" v AMSTERDAM, maandag, tffij nog onzeker, of het optreden e_j4r; vid Oistrach met het Concerteert,-orkest, dat voor 19 en 20 P tfg Amsterdam was vastgesteld* jsK: daad kan plaatsvinden. &.£***% violist is, door een bronchit'.e P-: geteisterd, in een ziekenhui8 ,ie MLburg opgenomen. Concerten, °eJ) V komende dagen in Hannover sel zou geven, zün afgelast ---