__BV ____________| ______ _H v__ _^_i de ENIGE Halfzware die ZACHT EN TOCH PITTIG is. --- WIELERSPORT LEED ZWAARSTE NEDERLAAG Tour 1959 ontkwam niet aan de zakelijkheid van de reclame LAA TSTE RIT VROEG OM TOUR-, NIET OM RACEFIETSEN (Van onze sportredacteur) PARIJS, zondag. — De Ronde van Frankrijk 1959 is inmiddels de geschiedenis ingegaan en niemand zal dit betreuren. Het einde van het grote wieleravontuur bevestigde de mislukking. Er is in de 331 kilometer lange slotetappe niets gebeurd. De regionaal Joseph Groussard won op de piste van het Pare des Princes de sprint van het nog resterende peloton, waarin Federico Bahamontes zijn gele leiderstrui met dezelfde voorsprong van Dijon over de finish bracht. De Adelaar van Toledo werd onstuimig door zijn ploegmakkers omhelsd en van de tribunes daalde een beleefd applaus op hem neer. De gebruikelijke ceremonie kon beginnen. 4LS wü nu op de afgelopen drie en een halve week wielersport terug kijken, dan mogen wü de Spanjaard niet de lof onthouden, die hem als winnaar toekomt. _ü is een renner met grote kwaliteiten en neemt ongetwijfeld een zeer eervolle plaats in tussen de waarachtige kampioenen, die in het verleden eveneens met de gele trui rond de schouders het eindpunt van de Tour hebben bereikt. Federico Bahamontes heeft sterk en vooral ook met een juist inzicht gereden. Een goede winnaar dus van een Tour de France, die internationaal hekeken in vele opzichten bijzonder teleurstellend is geweest en van Nederlands standpunt uit bezien eveneens nauwelijks aanleiding heeft gegeven voor de woorden van waardering. De Neluxploeg, die het vorige jaar zoveel belangstelling trok, was ditmaal eigenrljk van het begin af aan een equipe vol tegenstellingen en toen succes uitbleef, viel de groep volkomen uiteen. WIJ hebben tijdens ons verblijf in de volgerskaravaan in enkele beschouwingen duidelijk onze mening over deze onbevredigende Ronde van Frankrijk naar voren gebracht, maar een samenvatting van een en ander kan misschien nog een scherper beeld geven. Voor de wielersport is dat helaas niet zo gunstig. Zelfs Jacques Goddet heeft daarover geen enkel misverstand laten bestaan. De hoofdartikelen van de directeur van L'Equipe, het sportblad dat de Tour de France met de Parisien Libéré organiseert, hebben zelden zon bijtende, beschuldigende en geselende inhoud gehad. De renners is luiheid, gebrek aan moed en een schaamteloze mentaliteit, gebaseerd op eigen belang, verweten. Deze aan duideliJKheid niets te wensen over latende woorden golden natuurlijk vooral de mannen, die van de Ronde van Frankrijk 1959 een evenement hadden kunnen maken, zoals de wieler! sport de laatste jaren niet had gekend. j Een gebeurtenis, die de reputatie van de Tour volgens de huidige formule van ' landenteams geweldig had kunnen ver; stevigen. ANDRE DARRIGADE is verheugd van de fiets gestapt na aankomst in Parijs. Hij was overtuigd van zijn zege in het puntenklassement maar niet alleen daarom trok een brede lach over zijn vermagerd gelaat. Darrigade ontdekte op de tribune een aantrekkelijke dame, met wie hij enkele jaren geleden in het huwelijk trad en een van zijn eerste daden, die niet meer met de Tour de France te maken hadden, was zijn echtgenote begroeten. --- Tomaten te duur voor Anquetil Franse microfoon snel „dicht” voor Toledo's Adelaar (Van onze correspondent) pARIJS, zondag. ■— ' Het stadion van het Pare des Princes was stampvol, zo al niet uitverkocht en snikheet. Al deze waren gekomen ondanks hei onweer, dat in de Fran- se pers tegen de Franse ploeg was uitgebroken. Misschien voor een deel omdat de Franse televisie weer eens staakte — ik geloof dat het de tiende staking van dit jaar was van de technici der Franse radio — zodat de aankomst van de Tour niet kun worden uitgezonden. De stemming Was er: er werd goedmoedig gejuicht voor de sprinters, die elkaar nazaten en zich allen stuk voor stuk door Miehel Rousseau, de atleet met de opgezette dijen, lieten opslokken. De snelle Post, voorafgegaan door de bulldozer Schulte, werden „afgemaakt" door de Italianen Terruzzx «H Faggin, terwijl Timoner nog eens liet zien dat hij de werkelijke kampioen is achter grote motoren en Verschueren — de eens zo grote "Verschueren — jammerlijk in talloze ronden achterstand verknoopt raakte. Intussen schalden de microfoons de bulletins rond omtrent de laatste etappe Difon—Parijs. ledere keer sloot, dat bulletin met de zin: „in dorp X op IJ kilometer van de eindstreep het peloton nog steeds bijeen". En elke keer werd die mededeling beantwoord met een diep grommend gejoel, opgehelderd door schelle fluitjes. Maar je kon wel merken dat dit de pret niet mocht hinderen. Ten slotte: daar kwam het peloton. Zo goed hadden de jongens het onder elkaar afgesproken, dat er zelfs geen verkenner was die enkele meters op het peloton voor had. De hele kudde kwam tegelijk binnen, iedereen — want ook dit is een traditie — vloog van zijn bank. En het gejuich ,J3aar zijn ze" werd overstemd door het gebrul: ..Zitten, zitten". Daarop begon de huldiging, die duurde tot het bloemcnstalletje, dat de organisatoren voor de eretribune hadden opgericht, was leeggehaald. Debutante DAHAMONTES, gewas- sen en geparfumeerd, kreeg een schuchtere debutantenzoen van een fraaie juffrouw, daarna een wat betere, gevolgd door nog enkele filmen fotozoenen en toen kon men zeggen dat de juffrouw het vak wel geleerd had. Federico veegde gelaten zijn wang af en begaf zich naar mevrouw Bahamontes. Hij beklom het staketsel, dat expres voor de huldiging op het veld was opgericht en nam het gejuich der toeschouwers in ontvangst. Meteen was hij omringd door tadioreporters: _Wcw het een vermoeiende overwinning f vroeg een onvoorzichtige. „O", zei Federico, wiens tong even snel omheioa gaat als zijn onderstel, „Het iias niet'alleen de minst vermoeiende Tour de France uit mijn erveiring, het was de gemakkelijkste toernee van mijn hele seizoen". Waarop de Franse reporter snel de microfoon afsloot. Daar was enige reden voor; want, terwijl de Adelaar van Toledo zonder zich te realiseren hoe honend zij moest klinken, zijn victorie-kreet in de microfoon, kraste, brak een oorverdovend geloei op het stadion uit, geloei waarin dit keer de schrille fluittoon overheerste: Anquetil reed zijn ere-ronde. Ik heb zelden iemand met zon verstoord gelaat over een bloemboeket gebogen gezien. Het was het meest sprekende beeld van spitsroede-rijden. Daarna kwam Rivière. Ook hij had wat gefluit, maar minder. Zijn overwinning in de tijdrit had blijkbaar het een en ander goed gemankt. Nauwelijks was het warme applaus voor Anglade losgebroken, of de organisatoren haastten zich, Darrigada op de fiets te zetten voor een ere ronde. Het was duidelijk dat de voorkeuren van het publiek niet geheel overeenstemmen met de plannen rein het reclameconcern dat de tour maakt. Kop van Jat JI/fAAR toen was het wachten op de ir* ere-ronde, die de Franse ploeg moest rijden. Er werd druk overlegd in de ploeg — en ifc kon het mij begrijpen. Na de ontvangst, die Anque-\ til en Rivière te beurt was gevallen, was het verlangen groot in de Franse ploeg om voor de eer te bedanken. Maar de ere-rit hoort b\j hte programma en je bent prof of je bent het niet. Daar gingen ze. En nog één keer kon het Puryse publiek zijn longen uitzetten. Zij liet zich die kans niet ontgaan. Bielot reed voorop als welgedane kop van jut. De rest volgde, ietwat, timide, veilig ingelijst tussen Cazala, vaar tegen niemand iets had, en Geminiani, die zelfs nog populair is gebleven. Flarden van krantenpapier dwarrelden naar beneden aU schuimvlokken van de lippen van het monster dat publiek heet. Tomaten werden niet geworpen; ze zijn erg duur dit jeieir. Alles bij elkaar, viel het mee. Het publiek was niet eens gekomen om wraak te nemen, het was, geloof ik, niet eens zozeer gekomen voor het excellente wielerprogramma, dat het was geboden. Het was gekomen om deel te hebben aan het huldigingsfeest, dat de Tour beëindigt en dat het voor een paar honderd francs gedurende een uur in de sfeer van een bruiloftsfeest brengt. Morgen is alles weer vergeten. Straks zal blijken wat er over w gebleven van het formidabele gejuich dat Anglade begroette en of het opgewassen is tegen de campagne, die de grote publiciteitsfirma's voor hun gerenommeerde renners, eerst op de pers en daeirna, via die pers, op het publiek gaan loslaten. --- Zij volbrachten de Tour PARIJS, zondag (ANP). — De 65 renners, die de 46stc Tour de, France volbrachten, eindigden als volgt: 1. Federico Bahamontes (Spanje) 123 uur 46 min. 45 sec; 2. Henri Anglade (Centraal-Zuid) op 4 min. 1 sec.; 3. Jacques Anquetil (Frankrijk) op 5.05; 4. Roger Rivière (Frankrijk) op 5.17; 5. op 8-22; 6. Ercole Baldini (Italië) en Joseph Adriaenssens (België) op 10.18; 8. Jos Hoevenaers (België) op 11.02; 9. Gerard Saint (West-Zuid-West) op 17.40; 10. Jean Brankart (België) op 20.38; 11. Eddy Panwels (België) op 22.20; 12. CHARLY GAUL (NELUX) op 23.59; 13. Louis Bergaud (Centraal-Zuid) op 36.54; 14. Fernando Manzaneque (Spanje) op 57.29; 15. Jean Dotto (Centraal- Zuid) op 1 uur en 4 sec.; 16. André Darrigade (Frankrijk) op 103.01; 17. Joseph Plankaert (België) op 1.05.00; 18. Brian Robinson (Intern, ploeg) op 1.11.41; 19. Lothar Friedrieh (Zwits./Dld.) op 1.11.51; 20. Michel Vermeulin (Parijs-Noord- Oost) op 1.16.10; 21. Rolf Graf (Zwits./Dld.) op 1.19.32; 22. Michel van Aerde (België) op 1.19.35; 23. Armand Desmedt (België) op 1.23.07; 24. Joseph Thomin (West- Zuid-West) op 1.33.34; 25. Marcel Janssens (België) op 1.40.39; 26. Marcel Qucheille (West-Zuid-West) op 1.42.22; 27. PIET DAMEN (XE- I.IX) op' 1.4226; 28. Raphaël Geminlani (Frankrijk) op 1.43.57; 29. Ravmond Hoorelbeeke (Parijs- Noord-Oost) op 1.44.35; 30. Michele GlsmOndi (Italië) op 1.45.19; 31. Alfred de Bruyne (België) op 1.47.50; 32. Robert Cazala (Frankrijk) op 1.49.59; 33. MARCEL ERNZER (NELUX) op 1.50.33; 31. Jean Forestier (Centraal-Zuid) op 1.50.45; 35. Jean Graczyk (Frankrijk) op 1.56.40; 36. Er'ncsto Bono (Italië) op 1.57.48; 37. Vietor Button (Inlern. ploeg) op 1.58.34; 38. Aurelio Cestari (Italië) op 1.59.31; 39. Km manuel Busto (Centraal- Zuid) op 1.59.37; 40. Jesus San Emeterfo (Spanje) op 2.01.49; 41. Adolph Chrtstian (Intern, ploeg) op 2.06.10; 42. Nello Fabbri (Italië) op 2.07.29; 43. Carmelo Morales (Spanje) op 2.08.43; 44. Fernand Picot (West-Zuid-West) op 2.11-53; 43. ALDO BOLZAN (NELUX) op 2.15.20; 46. Féllx le Buhotel (West- Zuid-West) op 2.17.06; 47. Moral del Gomez (Spanje.) op 2.19.21; 48. Valentln Huot (Centraal-Zuid) op 2.21.00; 49. Hans Reltz (Zwits./ Dld.) op 2.2222; 50. JAAP KERSTEN (NELUX) op 2.24.38; 51. Marcel Rohrbach (Centraal-Zuid) op 2.24.21; 52. Arrlgo Padovan (Italië) op 2.25.48; 53. Martin \an Geneugden (België) op 2.26.21; 54. Edouard Delberghe (Parijs-Noord- Oost) op 2.26.32; 55. Ernst Travel (Zwits./Dld.) op 2.33.18; 56. Joseph Groussard (West-Zuid-West) op 2.33.36; 57. Valdemar Bartelozzi (Italië) op 2.35.07; 58. Juan Campillo (Spanje) op 2.35.09: 59. Louis Rostollan (Centraal-Zuid) op 2.38.40; 60. Picrro Baffl (Italië) op 2.44.08: 61. Camille Buysse (België) op 2.46.36; 62- Tlno Sabbadini (West-Zuid-West) op 2.53.15; 63. Max Bleneau (West-Zuid-West op 2.54.21 ; 64. Dino Bruni (Italië) op 3.05.13; «5. Louis Bisilliat (Centraal-Zuid) op 3.12.35. --- Geen wonder EN als wij het geheel even in dit licht bezien, dan is het naar onze mening niet zo verwonderlijk, dat Jacques Goddet zulke felle taal heeft gebruikt om het collectieve gebrek aan te hekelen. Want de organisatoren van de Tour de France znn onder druk van de zogenaamde extra-sportieve merken — de fabrieken en firma's dus die louter uit commerciële overwegingen renners in dienst hebben — in een bijzonder moeilijke positie gekomen. Deze extra-sportieven willen de formule van de landenteams ook in de Tour afschaffen Dit jaar is er nog niets veranderd, maar de dreiging werd uitgesteld tot 1960. Er was Jacques Goddet en zijn staf daarom alles aan gelegen, dat het evenement op de oude basis een doorslaand succes zou worden. Een Tour, waarover het publiek nog jaren zou spre. ken en die de internationale |>ers ook alle reden zou geven tot bijzonder veel lof. Daarvan is dus niets terecht gekomen. De Tour heeft misschien nog nooit zoveel kritiek ondervonden. De belangstelling in Frankrijk verflauwde zelfs duidelijk merkbaar, omdat er niets gebeurde, dat tot de verbeelding van de sportliefhebbers sprak. Geen grote herentten, geen etappes met heftige geveenten en geen duels van de bewierookte vedelten. --- Laatste cijfers van de Tour PARIJS zondag (ANP). — De uitslag van de laatste etappe In de 46ste Tour de France, Dijon—ParÜ3 over 331 km, was: 1. Groussard (West-Zuid-West) 9 u. 55 min. 52 sec. (met bon 9.64.52). 2. Padovan (It.) 9.55.52 (met bon. 9.55.22); 3 Bruni (It.) 9.55.52. 4. Hoevenaers (Belg.). 5. Darrigade (Fr). 6. Van Aerde (Belg.) 7. Van Geneugden (Belg.). g. Ernzer (Nelux). 9. Buysse (Belg.). 10. Picot (West-Zuid-West). 11. Graczyk (Fr.). 12. Huot (Centr.-Zuid). 13. Cestari (It.). 14. Cazala (Fr.). 15. Lebuhotel West-Zuid-West). 16. Kersten (Nelux). 17. Traxel Zwits. Dld.). 18. Robinson (Int ploeg). 19. Baffi (Tt.). 10. Hoorelbeke (Parijs-Noord-Oost). 21. Anquetil (Fr.). 22. Saint (W.Z.W.). 25. Bolran (Nelux) 27. Damen (Nelox). 29. Anglade (Centr. Zuid. Fr.). 41. Rivière (Fr). 42. Gaul (Nelnx). 59. Bahamontes (Sp.). allen in dezelfde tüd als Groussard 9.55.52. Dagploegen klassem rut 1. West-Zuid-West (Groussard, Picot en -ehuhotfli 20.16.:i6. 2. Italië op 30 sec. 3. ex aequo België. Frankrijk. Nelnx (Ernrer, Kersten, Bolran), Spanje, Centraal-Zuid-Frankr.. Zwitserland-Duitsland. Internat, ploeg en Parüs-Noord-Oost. allen op 1 min. Eind ploegen klassement 1. België (Adriaenssens. Hoevenaers en Brankart). 372 uur 2 min. 13 sec. 2. Frankrijk (Anquetil. Rivière en Darrigade op 31 min. 25 sec 3. Centraal-Zuid-FrankrUk (Anglade Bercaud en Dotto) op 59.01. 4. West-Zuid- West (Mahé. Saint en Thnmin) op 1 uur 17 min. 38 sec. 5. Spanje (Bahamontes. Manzaneque en San Emeterlo) op 2.17.20. 6. Italië (Baldini. Gismnndi en Bono op 3.11.27. 7. Nelnx (Gaul, Dairirn en Ernzer) op 3.15.-. S. Zwitserland Duitsland (Friedrich. Graf en Reitz) op 4.10.50. 9. Internationale ploeg (Robinson Sutton en Christian) op 4.34.27. 10 Parijs-Noord-Oost (Vermeulin. Hoorelbeke en Delberghe) op 4.45.19. Eind puntenklassement 1. Darrigade (Frankrijk) 613 pnt. 2. Saint (West-Zd.West) 524 p 3. Anquetil (Fr.) 503 p. 4. Gaul (Nelux) en Bahamontes (Spanje) beiden 425 p. 6. Graf (Zwits.,'Dld.) 394 p. 7. Rivière (Fr.) 390 p 8 Hoevenaers (Belg.). 387 p. 9. Anglade (Centr.-Zuid.-Fr.) 383 p 10. Van Aerde (Belg.l 366 p. 11. Baldini (Italië) 315 p. 12 Robinson (Int. ploeg) 314 p. 13. Bruni Italië 301 p. 14. Van Geneugden (Belg.) 296 p. 15. Padovan I Italië) 2~"< p. 16. Graczyk (Fr.) 266 p 17. Malie fWent-Zd.- WVst) 227 p. 18. Vermeulin (Parn's- Noorrt-Oost). 224 p. 18. Brankart (Belg.) 218 p 20. Adriaenssens (België) 2r>B p. 21. Pirot (WVst-Zd.-West) 198 p 22 Pauwels (Belg.) 194 p. «. Groussard (West-M.-We«tl 191 p. 24. Cazala (Fr ) 184 p. 25. Manzaneque (Spanje) 177 pnt. Strijdlustige renner In de laatste etappe werd geen prijs voor een strijdlustige renner uitgekeerd, zodat in het eindklassement de Franse regionaal Gerard Saint (West- Zuid-West) met 243 punten de eerste plaats behield. 2. Anglade (Centraal- Zuid) 169 pnt. 3. Bahamontes (Spanje) 102 punt 4 en 5. Gismondi (It.) en Graf (Zwits.,Dld) beiden 101 pnt. Strijdlustige pioen De Centraal-Zuidploeg werd uitgeroepen tot strijdlustigste ploeg van de Toer 1959. De équipe van o.a. Anglade (als tweede geëindigd). Bergaud (dertiende) en Dotto (vijftiende) verdiende daarmee 200.000 frs.. een bedrag dat bestond uit twee individuele dagpremies, die niet waren uitgekeerd. Ongelukkigste renner Uiteraard kreeg de Italiaan Falaschi, die in de laatste etappe moest opgeven, omdat hij te ziek was om zelfs het slappe tempo te blijven volgen, de prijs voor de ongelukkigste renner. Na afloop van de Tour kon de ..Grote PechvOgelprij»" worden uitge. reikt aan de ler Seamuss Elliott van de Internationale ploeg. Hij offerde zijn persoonlijke kansen op om zijn ploeggenoot Brian Robinson voor diskwalificatie te behoeden, waardoor hn' zelf te laat binnenkwam en uit de wedstrijd werd genomen. --- Wielrenunie gaat morgenavond de stayers kiezen AMSTERDAM, maandag. — Morgenavond om 8 uur worden in het Olympisch Stadion wielerwedstrijden georganiseerd, waarop als hoofdschotel een stayerwed. strijd staat over honderd kilometer. Een belangrijke race, omdat na dez» wedstrijd de drie stayers zullen worden geselecteerd, die zullen deelnemen aan de wereldkampioenschappen. (Wij vragen ons overigens af. wanrom de Koninklijke Nederlandse Wielren Unie een kampioenschap van Nederland organiseert, wanneer deze niet als maatstaf geldt voor de afvaardiging naar het v ereldkampioenschap, redactie H.P De deelnemers aan de wedstrijd van morgenavond zijn kampioen Norbert Koch (gangmaker Wiersmal. Wout Wagtmans (De Graaf). Martin Wierstra (Van Inghelghem), Wil Vreeswijk (Van Roey), dus de vier waarvan er één zal moeten afvallen, en verder Joop Stakenburg (Van den Bosch) en Frans Braat (Beets). Jan Derksen rijdt in een sprintomnium tegen de Belgische kampioen Jog de Bakker, terwijl dit tweetal ook zal proberen het record op de kilometer staande start te verbeteren. Het record staat op naam van de Zwitser Oskar Plattner. De finale van het sprintkampioenschap van Nederland voor amateurs, die moest worden uitgesteld door een val van De Graaf, staat eveneens op het programma. Deze eindstrijd gaat tussen ,De Graaf en Gerritsen. Het program:ma wordt gecompleteerd met wedstrijden voor amateurs, waarin ook drie Australische deelnemers aan de wereldkam- I pioenschappen zullen starten. --- Mislukking VUAT Nederland betreft was de combinatie met de Luxemburgers dit jaar dus een duidelijke mislukking. Een zaak met twee kanten. Het alles op één grote troef — Charly Gaul — spelen met de Nederlanders als ondergeschikten en de bijna onverschillige houding, die onze landgenoten in de loop van de wedstrijd gingen aannemen. Deze houding, die voor een deel voortvloeide uit de ongelukkige, maar blijkbaar toch overeengekomen ploegstrategie, vond mede zijn oorzaak in een slechte mentale gesteldheid bij het meren-' deel v#n onze landgenoten. Wij willen daarbij graag een uitzondering maken voor Piet Damen en Jaap Kersten, die ook na de nederlaag van Gaul in de etappe Albi— I Arrillac de strijd hebben volgehouden. Wat er met Nederland in de Tour moet gebeuren, is een! kwestie van oude en nieuwe formule, waarvoor te zijner tijd nog wel eens nadrukkelijk de aandacht j zal worden gevraagd. M. K. BAL! --- Onbevredigend OVERIGENS is Charly Gaul ook verweten, dat hij geen poging heeft ondernomen Bahamontes in moeilijkheden te brengen. De kopman van de Nelux is zelfs scherp bekritiseerd voor znn bondgenootschap met Bahamontes, nadat vrijwel vaststond dat de Spanjaard de Tour kon winnen. Op dit punt botsen de meningen en aangezien het op vermoedens moeilijk is een conclusie te bouwen, kunnen wij alleen nogmaals schrijven, dat deze gang van zaken hoogst onbevredigend is geweest en gemakkelijk aanleiding kon geven tot het plaatsen van financiële vraagtekens. Jacques Goddet zelf heeft deze combine proberen :te weerleggen, zoals er in L'Equipe ook ;is geprotesteerd tegen de beschuldiging, dat het gemis aan ondernemingsgeest bü Rivière, Anquetil en Baldini verband ; hield met aantrekkeiyke zakelijke con-1 traeten, die na een zege van Federico Bahamontes in Spanje lagen te wachten. De geur van dit alles is bedenkelijk. ' Waar is de sport in deze Ronde van Frankrijk begonnen en waar is zij geëindigd'? En welke belangen hebben i daarna overheerst? In elk geval is de Tour internationaal een bittere teleurstelling geworden. De wielersport heeft zware schade geleden, want de mannen van het eerste plan hebben als duur betaalde artiesten aan hun eerste plicht verzaakt, namelijk het grote publiek laten zien wat zij kunnen en wat zij tegenover elkaar in het geheel van de Tour de Franee waard zijn. --- Niet uitgesloten WIJ hebben ons afgevraagd of tussen het mislukken van de Tour de Franóe als wielerwedstrijd op basis •van de landenteams en de verlangens van de extra-sportieven om de formule te wijzigen mogelijk een zeker verband kan worden gelegd en achten dit geenszins uitgesloten. De grote wielersport op de weg is een keiharde zakelijke affaire geworden. Aan renners als Gaul, Baldini en andere groten worden door de extra-sportieve merken jaarsalarissen betaald, die alle verhoudingen scheef trekken. Het gaat om honderdduizenden guldens. En het verstrekken van dergelijke vorstelijke inkomens houdt uiteraard in, dat de betrokken bazen wel het een en ander in het midden hebben te brengen als het hun publiciteitsvedetten betreft. Wij meenden.deze kant van de zaak met betrekking tot een mislukte Tour de France 1959 niet bepaald achteloos ter zijde te moeten schuiven. Geld speelt namelijk in het gehele leven een bijzonder grote rol. --- Vele oorzaken ER zijn, zoals wh' al hebben geschreven, vele oorzaken genoemd, die het hele avontuur dit jaar kunnen hebben beïnvloed. De lengte van de etappes, de warmte, de vermoeidheid van de renners, de grote nan'ver in de Franse nationale ploeg en de angst van de kampioenen om na een eventuele nederlaag in rechtstreekse duels hun gezicht te verliezen. Dat laatste kan misschien inderdaad een rol hebben gespeeld, want de wielersport wordt door de mannen van de Tour de France niet beoefend voor een medaille, een beker of een aardig soevenir van monsieur Jacques Goddet. Het in een beroep, waarbij publiciteit en geld de voorname factoren zijn. En zal Jacques Anquetil dan in de aanval gaan met het risico van een mislukking, waarvan Roger Rivière wellicht kan profiteren? Wij hebben Fedenco Bahamontes een goede winnaa genoemd. Het feit, dat hij geen grote aanvallen heeft behoeven te doorstaan en dat hij zelfs op zijn speciale terrein — de bergen — alleen maar een man van de voorste linie is gebleven, doet daar niets aan af. De winnaar heeft altijd gelijk, zoals Jacques Goddet schreef. Toen Federico Bahamontes eenmaal een sterke positie had veroverd in de tijdrit op de Puy de Döme en de volgende dag in Grenoble de gele trui verwierf, behoefde hij slechts te wachten op hetgeen de anderen zouden doen. Het zou dwaasheid zijn geweest om meer van de Adelaar van Toledo te verwachten. De activiteit moest komen van Charly Gaul, Anquetil, Baldini en Rivière. Die bleef echter u;t en dat is vooral de Franse renners kwalijk genomen. iriHniiHiririmmiinimnitrmflnriiMurriiiiiiinrniiü'inrijiiiiiiiriirturnniiniiiiiiKiinmiriimiiir'ini ipAUSTO Coppi was zaterdag in | het Pare des Princes van Parijs 1 om Bahamontes. die zijn ~merk" | vertegenwoordigt, persoonlijk voor de ere-ronde af te duwen OP de vertrouwde bodem van Midden-Zeeland is Emiel Verstraete naar een triomf gesneld. Niemand van zijn metgezellen In een zeer sterke kopgroep kon de coureur uit het plaatsje Ede aan de Belgische grens, weerhouden van een grootse zege, zodat Verstraete met ere de „extra ronde" in de lauwerkrans kon maken. --- Verstraete won schitterende Zeeuwse ronde Solo van Knoops was vergeefs (Vaneen speciale \erslagge\?r) GOES, maandag. — De Ronde van Midden-Zeeland over 200 kilometer, zwaar door de smalle en slingerende polderwegen, de laaiend,? zon en de soms harde zeewind, Is door de jonge, blonde Emiel Verstraete uit het plaatsje Eede by de Belgische grens, schitterend gewonnen. Tezamen met vier vaderlandse makkers was Verstraete van de 112 gestarte renners, onder wie Engelsen en Belgen, overeind gebleven, hij kon V*n slotte op vertrouwde, Zeeuwse grond dusdanig hard toeslaan, dat zijn metgezellen, hoe sterk zij ook waren. ,de „stoot" niet konden pareren. Deze eerste weg-wedstrijd door het bloeiende land van Miaden-Zeeland, groeide onmiddellijk uit tot een belangrijke race. Daartoe droeg veel bij het feit, dat de selectie voor het wereldkampioenschap in Zandvoort aan deze wedstrijd was vastgekoppeld. En voor die selectie is hard gestreden. Vooral door de Limburgse „held" uit de Ronde van Tunesië, Frits Knoops. Na de voorpostgevechten demarreerde de snedig pedalerende Limburger tussen Heinkenszand en 's-Heerenhoek. Zeer snel veroverde hij vijftig- seconden voorsprong, maar zijn wens, steun te ontvangen van anderen, ging niet in vervulling. Wel had zijn vlucht tot gevolg, dat in het peloton eveneens strn'd geleverd moest worden, en velen het hoge tempo niet konden blijven volgen. Zeven man snelden aanvankelijk achter Knoops aan. drie man konden aanhaken, maar 'en slotte kregen acht renners contact met Knoops: kampioen Dick Enthoven, Mik Smj'der, Emiel Verstraete, Henny Marinus. Coen Niesten. Arie Jongejan. Henk Nijdam en Ap Geldermans. De hoofdmacht van negen boorde zich in hoog tempo door Oostkapelle en Vrouwenpolder in de richting van de einstreep. soms over onmenselijk grote keien. Ver in de achterhoede streden vele vooraanstaande Nederlandse en buitenlandse amateurs en onafhankelrjken een moedige, maar vergeefse strijd. Eenzelfde wanhopig gevecht, dat ook Henny Marinus, Arie Jongejan en Henk Nijdam moesten leveren in de kopgroep. Zij redden het niet en moesten de overige zes laten gaan. Dat was even na de tweede doortocht door Middelburg (vijf, zes rgen dik stonden daar de toeschouwers), waar Verstraete de ~stal begon te ruiken". Hij demarreerde aanhoudend, liet zich in dat vermoeiende werk soms aflossen door Dick Enthoven, Mik Snijder en Coen Niesten, maar vluchtte definitief, toen de leeggereden Knoops voor de tweede maal aansluting had gekregen, na losgereden te zijn. . , . Verstraete zorgde voor een inslaande .finale". Geen van zijn metgezellen kon zich nog in zijn spoor mastbijten en in grote triomf, langs hagen van de Zeeuwse wielerliefhebbers, snelde Verstraete naar een schitterende overwinning. De uitslag luidt: 1 E. Verstraete (Eede). 200 kilomeier in 5 uur 6 min. 30 -