NATO-COMMUNIQUÉ „Vastberaden inspanning” is geboden PARIJS, vrijdag (Reuter) — De ministers van de vijftien NATO-landen hebben donderdagavond na hun beraad van drie dagen te Parijs in een slotverklaring bekend gemaakt dat zij de permanente NATO-raad hebben opgedragen een tien-jarenplan over de NATO-doelstellingen op politiek, militair, wetenschappelijk, economisch en ontwapeningsgebied uit te werken. Waarnemers menen dat men met de economische vraagstukken vooral het plan-Herter, dat de Amerikaanse minister maandag aan de ministerraad heeft voorgelegd, bedoelt. De ministerraad besloot dat de huidige defensieplannen van de Atlantische organisatie van kracht blijven met het oog op de nog steeds toenemende militaire kracht van Rusland en dat „vastberaden inspanning" geboden blijft om de onmisbare kracht van het bondgenootschap te waarborgen. Een taak die stellig binnen de mogelijkheden van de NATO als geheel ligt, aldus het communiqué, dat overigens niet repte van de omstreden kwestie der unificatie in de NATO-luchtverdediging. De ministers verklaarden verder dat algemene en gecontroleerde ontwapening het hoofddoel van het Westen blijft waarnaar men met alle middelen zal blijven streven. Intussen kan de NATO zich echter niet veroorloven de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen te verwaarlozen. Wat de komende Oost-Westbesprekingen betreft ismen het eens geworden over de wijze waarop de NATO aan de voorbereidingen voor dit overleg zal blijven deelnemen. Ten slotte bevat het communiqué de mededeling dat de volgende vergadering van de NATOministerraad op .uitnodiging van de Turkse regering in mei 1960 te Istanboel plaats zal hebben. --- Weinig resultaat Met al zyn plagerijen heeft de Gaulle tot nu toe zeer weinig, succes gehad. Noch de atoomgeheimen van Amerika, noch een plaats 'n een NATO-directoraat heeft hij verworven. Men krijgt zelfs de indruk dat de Gaulle sommige dier eisen al heeft afgeschreven. Natuurlijk, het zal niet makkelijk zijn de Gaulle in het gareel van de NATO te spannen, maar er is geen keus. Zou hij blijven tegenstribbelen, dan zullen de andere continentale landen genoodzaakt zijn zich rondom Duitsland te scharen. De hele politiek van „grandeur" zou dan ten slotte slechts hebben geleid tot het bevorderen van de hegemonie van West-Duitsland in Europa. Aan de vooravond van Chroesjtsjews bezoek kan de Gaulle een dergelijke verzwakking van Frankrijks positie echt niet hebben. Maar ook de rest van West- Europa wenst haar niet. De kleine landen hebben allen tezamen een ferme houding aangenomen tegenover de problemen van de topconferentie. Flinkheid te vertalen in diplomatie — niemand is daartoe beter in staat dan de Gaulle. --- THEATER MOZAÏEK IN BELLEVUE (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, vrijdag. — De Speelkamer geeft van 23 december tot en met 10 januari 's middags 2 uur, in Amsterdams Bellevue een programma „Theater Mozaïek," marionettenspelen voor de jeugd waaraan medewerken Hugo van Mondfrans en Monique Lewis. --- President De Gaulle bezoekt Fréjus PRESIDENT DE GAULLE heeft gisteren een bezoek gebracht aan Fréjus, dat ruim twee weken geleden na het bezwijken van de Malpassetdam door het water werd geteisterd. Vergezeld van burgemeester Léotard liep hij op de begraafplaats langs het massagraf, waar de slachtoffers van de ramp zijn bijgezet. --- Een vak ZIET was vrij leeg in de kroeg gister" avond, want de mensen zaten thuis hun geld en hun verteringsdrift op te sparen, tot de feestdagen. Niet alle mensen, evenwel. Want opeens ging de deur half open en keek een dikke, moederlijke vrouw met een bril*om de hoek. „Is hier een meneer binnengekomen?" vroeg ze. Stilte. De vraag was in het algemeen gesteld en niemand van de weinige aanwezigen achtte zich geroepen. Eindelijk zei een zware man, die aan de tapkast zat: „Ben i k dan soms geen meneer?" De vrouw lachte goedig. „Nee, ik bedoel een dronken meneer.." zei ze. Ze sloot de deur en zette — aar< ons oog onttrokken — haar onderzoekingstocht buiten voort. „Ach ja, geef me er nog maar een," zei de man aan de tapkast, „eet ker is tenminste één uur per dag gelulckig. En 't is al zo laat...ik krijg toch bonje thuis." En met een excuserend handgebaar: „Het komt allemaal door me bromfiets. Ik heb een rotbromfiets. Hier voor de deur wilrie nooit verder." De kastelein zette het glaasje voor hem neer. „Drink maar lekker warm uit, daar word je gróót van," zei hij. „Moeder..." sprak de man, met een ironie waaraan verachting niet vreemd was. Hij streek met zijn hand over zijn ogen en zei: „Hè, ik ben m0e..." „Hard gewerkt?" vroeg de kastelein. Hij knikte. „Gaan er zóveel de pijp uit, dan?" Weer een knik. De kastelein lachte ontspannen. „Pas maar op," ried de man, „wie zegt dat jij de feestdagen haalt?" Daar de kastelein hem, onaangenaam getroffen, de rug toekeerde verlegde hij zijn blik in mqn richting en zei: „Toch hou ik van me werk." „Wat doet u?" vroeg ik. „Begraven," antwoordde hij, „dat wil zeggen — ik stop ze er natuurlijk niet zelf onder. Ik zit in het organiseren van de uitvaarten. Coöperatief dan. Als bij ons een lid is ontslapen, begeef ik mij naar het sterfhuis en regel de zaak van de laatste zucht tot en met de dodenakker, 't Is delicaat werk. Maar niet saai. Dat denkt de leek weleens. Dat 't saai is. Maar niks. Ik zit er al lang in. Eerst ben ik een tijd artiest geweest. Equilif brist. Toen heb ik behangen. En nou werk ik al weer jdren in deze branche. Ach, het is nuttig werk en je komt in aanraking met allerlei verschillende mensen." Hij schudde zijn hoofd. „En je blijft je verbazen," vervolgde hij, „want je hebt eigenaardige mensen, meneer. Laatst ontsliep er een lid van ons, een heel oude opa van drieennegentig jaar. Dus ik ging daar luchtig heen, want hij was niet in de wieg gesmoord, en bij zon jaartal kom je zelden in een huis van smart. Goed, ik bel aan. Er wordt opengetrokken. Door die man zn kleindochter, want daar woonde hij in. Ik roep: „Hier is de coöperatie." Toen roept zij terug: „We hebben de boodschappen al in huis." Ik zeg: „Nee, ik kom voor de overledene. " En ik ga naar boven. Affijn, geen tranen, koppie thee, Jan Hageltje, dus ik had niks te mopperen. Ik neem de gegevens op. En ik vraag eindelijk: „Mevrouw, verlangt „ nog dat er in de aula een bepaald muziekstuk ten gehore wordt gebracht?" Want dat kunnen ze eisen. Daar hebben ze recht op. Maar die vrouw kijkt me aan en zegt: „Muziek? Ach nee meneer, doet u dat maar niet. Opa was zó doof." KRONKEL --- WILLEMSTAD MAANDAG TERUG UIT SURINAME DEN HAAG, vrijdag (ANP). — Het motorschip Willemstad van de KNSM met een detachement militairen aan boord die terugkeren uit Suriname, zal, in tegenstelling met voorgaande berichten, vermoedelijk pas maandag 21 december in de loop van de middag te Amsterdam arriveren. De ontscheping begint diezelfde middag. --- Nato en De Gaulle SPAAK heeft in een persconferentie verklaard, dat er geen sprake kan zijn van een crisis in de Nato. Dit is een mening die weinig geloof zal vinden in de gemeente die thans te Parijs bijeen is om de Nato-aangelegenheden te bespreken of te beschrijven. Maar Spaaks geloof is, dat optimisme bergen verzet en herhaaldelijk heeft hij zo kunnen doorzetten wat hij nastreefde. Maar de bergen die nu verplaatst moeten worden konden voor zijn optimisme allicht te machtig blijken. Op dit ogenblik het bestaan van een crisis te ontkennen lijkt geen goed beleid. Daarvoor is de positie te duidelijk. Het krijgsgerucht is, ondanks alle geheimzinnigheid, naar buiten te hoorbaar. De besprekingen zijn geheim geweest, maar bekend is o.a. geworden de ultimatief klinkende verklaring van generaal Norstad, dat hij de verantwoordelijkheid voor de beveiliging van Europa niet dragen kan als de te zijner beschikking staande luchtstrijdkrachten niet worden geïntegreerd. ER is een botsing op komst en de hoofdfiguren daarbij tekenen zich af in de woelige atmosfeer. Daar is dan de Gaulle met zijn naar grootheid dorstend nationaal individualisme. Hij erkent de noodzakelijkheid van de Nato. Hij moet dit wel, daar zonder Nato zijn straf standpunt inzake Berlijn krachteloos zijn zou. Maar hij verwerpt de integratie van de Nato zolang Frankrijk daarin niet een eerste rol kan spelen, waarvoor het op het ogenblik niet enkel de middelen maar ook de vrijheid van handelen mist. Misschien zou hij handelbaarder worden wanneer zijn eis van de leiding van drie landen waarvan Frankrijk er een zou moeten zijn, vervuld werd. Maar geen der andere leden wil dat, ook de grootste niet. VOOR de kleineren moet het helemaal ondenkbaar zijn. Het zou niet einddoel wezen van de Gaulle, maar uitgangspunt voor een Frans streven naar hegemonie in West-Europa waarvan hij reeds zo lang blijk gegeven heeft te dromen. Nato en gemeenschappelijke markt zouden daartoe samen zelfs een ongedroomde gelegenheid kunnen bieden, maar West-Europa zou daardoor aan speciaal Franse belangen en ambities dienstbaar gemaakt kunnen worden. Voorlopig is het dan zo dat de Gaulle de integratie verwerpt. Het woord lappendeken is in verband met zijn eisen reeds uitgesproken. Hij wil terug naar het oude stelsel van bondgenootschappen, waarvan alle narigheden en onzekerheden uit de geschiedenis overbekend z\jn. Samenwerking te velde is reeds genoeg, heeft hij gezegd, maar deze komt te laat als er geen opperbevelhebberschap tevoren is vastgelegd. En een opperbevelhebberschap eist integratie. Daarin zullen weinigen Norstad tegenspreken. In 1918 dwong de nood een Frans-Britse opperleiding van maarschalk Foch af, maar wat had het gekost vóór daarover eensgezindheid bereikt werd! DE tweede hoofdfiguur die zich aftekent is generaal Norstad door zijn verklaring. Er kan geen twijfel over zijn dat Washington achter hem staat en dat noch zijn regering, noch enig Amerikaans generaal van voldoende formaat bereid zou zijn hem te vervangen als hem reden tot aftreden gegeven zou worden. En wat zou dan de situatie zijn! Sedert gisteren tekent zich nu ook een derde man als strijder af. Dat is president Eisenhower. Men kon tevoren met medegevoel denken aan de anticlimax, die hem te Parijs te wachten stond na de idylle van de glorieuze rondreis. Maar teleurstelling kan de verwachte botsing hem niet meer opleveren. Hij is er blijkbaar reeds op voorbereid en zijn beminnelijkheid als bezoeker van vele landen heeft hij reeds gemengd met gevoelens die van strijdvaardigheid getuigen. Zyn ongeduld tegenover wat hg uit Parijs vernam is gebleken uit het gemeenschappelijke communiqué dat na zgn bezoek aan president Bourguiba van Tunesië is uitgegeven. Het is antikolonialiatisch in de oude Amerikaanse stflL Eisenhower en Bourguiba hebben, _•• ker in alle oprechtheid, vertrouwen cA waardering uitgesproken voor de bedoelingen van de Gaulle in Afrika en ook in Algerië. Het is niet meer dan hij verdient. Maar de strijdvaardigheid van Eisenhower bleek uit het communiqué waar het in strekking feitelijk niet verschillend is van de resolutie, die in de jongste assemblee van de Verenigde Naties, onder onthouding van Amerika, is verworpen. Deze onthouding is te Parijs reeds slecht opgenomen. Men kan zich dus het effect van het communiqué op de stemming daar voorstellen. HET zal wellicht hard tegen hard gaan. Eisenhower, gestijfd door de raadslieden, die hem te Parijs wachten aan de ene kant en de Gaulle, onverzettelijker dan ooit, als dit nog mogelijk is. --- (Advertentie) ____________ __jMß________l-_E___JB-___fe____-. « _. u-_ï_%r_______ V______F ■PB Passage Jonge Jenever van i WYNAND FOCKINK /_.. kelderfles &.- I --- f Advertentie) MODELTREINBOUW de ideale hobby voor de winteravonden! De Tri-ang treinen bieden veel uitbreidingsmogelijkheden met een prachtig — assortiment. Voor beginners een aantrekkelijke aanvangsset verkrijgbaar. Tri-ang treinen, een produkt van de bekende Tri-ang fabrieken - Engeland. I Verkrijgbaar in speelgoed- I winkels en warenhuizen --- VRIJ. ONVERVEERD PIETER 't HOEN over De geneugten van het Vreedzaam samenleven JIET is nog maar kort geleden, dat de * leider van een Oekrainse anti-com- verzetsorganisatie in Mün,tten met behulp van een vergiftigde -°nbon van het leven beroofd werd. De uitse politie slaagde er niet in deze •*Joor_ op te helderen. Maar wanneer ?. i zich afvraagt, wie belang had B de dood van deze man, dan dringt de ?edachte zich op, dat men in het Krem*? wel meer van de zaak zal weten. . Oeze moord in München bracht een Moordaanslag in herinnering, die in 1939 P de Coolsingel te Rotterdam gepleegd j*erd en waarvan toen een andere Oe,rB-inse voorman Konovaletz geheten, 'et slachtoffer werd. De Nederlandse r°ütie kon deze zaak toen evenmin opaderen. Pas veel later is aan het "cl>t gekomen, dat twee Nederlandse bij de aanslag betrokken *aren en dat zich ten tijde van deze sebeurtenis een vreemdeling in ons land 'eeft bevonden, die sterk leek op de toen- secretaris van de Oekrainse ,°mniunistische partij, Chroesjtsjew geiten. , is er wederom in München spra*e van een ernstige poging tot moord *ft opnieuw wijst het onderzoek naar ?6 daders rechtstreeks naar Moskou. Gekken is, dat men gepoogd heeft door van belladonna een groot aantal die werkzaam zijn b. Radio /r- Europa, uit de weg te mimen. In ?et hoofdgebouw van dit radiostation °evindt zich een grote kantine, waar meer dan duizend personen ko- koffie drinken enz. Tussen de pe™r en zoutvaatjes van de kantine heeft j!eh een aantal zoiitstrooiers neergezet, ~je gevuld bleken te zh'n met zout, verengd met belladonna, een zwaar verk. ■ Voordat iemand iets van het dodere goedje had kunnen gebruiken, heeft de kantine gesloten. Daarna is een onderzoek ingesteld door Duit- J? en Amerikaanse autoriteiten. De kan- JjHe heeft men pas weer open kunnen '«ellen, nadat afdoende zekerheid was verkregen, dat geheime agenten van niet nog andere preparaten in koffie-installaties e.d. hadden Voor het overige heeft het uitgewezen, dat een diplo?*aa.t van een der Oosteuropese Sow- |et-kolonies de organisator van deze mistte aanslag is. . Een belangwekkend detail bij deze af'aire is, dat een hier te lande verschij'e"d dagblad terstond na het bekend gorden van de feiten, een poging heeft fdernomen degenen, die achter de zaak ?'««en, behulpzaam te zijn door de bc gemaakte gegevens in twijfel te ,fekken en de indruk te wekken, dat het ?est mogelijk is, dat Radio Vrij Europa ■pt gehele relaas om de een of andere gistere reden uit de duim gezogen r*eft. Moskou heeft meer helpers, dan ?*en zich in het algemeen wel reali«e rt! Ï\E aan het licht gebrachte belladonna, affaire staat niet op zichzelf. Hand;a"_ers van de Sowjet-Unie zijn sinds ™*x en dag bezig een ware guerrilla te?6n Radio Vrij Europa te voeren. Ontkenden bellen personeelsleden op om .eh te bedreigen en wraakmaatregelen 'e-en familieleden in uitzicht te stellen, zij hun werkzaamheden voor {jeze vrijheidszender niet willen staken. °k is het al eens voorgekomen, dat een medewerkster van het zend*^tion heeft trachten te ontvoeren. Een jjoging om een der gebouwen van Radio yrij Europa door middel van een plas• e-bom op te blazen, kon reeds eerder /er.deld worden. De feiten, die ontdekt *erden, zijn meestal geheim gehouden, men in München niets voelt voor en het verwekken van onrust, men bereid zou zijn volledig "Pening van zaken te geven, zou de ?ensatiepers wekenlang stof hebben om "aar kolommen met spannende, opwin- verhalen te vullen. WAAROM geeft het Kremlin zijn agen' ten telkens opdracht tot dit soort J[an misdaden? Het antwoord ligt voor e hand. Ondanks Spoetniks en Loeniks *1 soortgelijke successen, is de politiek- £s. chologische toestand achter het IJze- ïeh Gordgn uiterst labiel. Zelfs in de *Owjet-Unie zelf is een gistingsproces «9-ande, dat door buitenlandse berichtleving in belangrijke mate in de hand sewerkt kan worden. Het Kremlin houdt ?aarom buitenlandse bladen buiten de *°wjetgrens, terwijl het buitenlandse adio.Uitzendingen in de Russische taal door middel van stoorzenaers onhoorbaar poogt te maken, de landen van Midden- en Oostzo-pa, die sinds 1945 door de Sowjet- op de een of andere wijze bij het zgn ingelijfd, is de positie an de „regeringen", die daar door Mosi>. kou in het zadel worden gehouden uiterst zwak. De berichtgeving van Radio Vrjj Europa, die voornamelijk uit objectief nieuws bestaat en die voor het overige de feitenkennis en de argumenten verschaft, die nodig zijn om de communistische volksmisleiding achter het IJzeren Gordijn te weerleggen, is voor de Quisling-regimes van Ulbricht, Gomoelka, Kadar c.s. een dagelijkse bron van ergernis. Deze regimes zijn zo zwak en kwetsbaar, dat zij de openbare kritiek, die Radio Vrij Europa elke dag op hen oefent, niet verdragen kunnen. Het bedrag, dat achter het IJzeren Gorden uitgegeven wordt om de radio-uitzendingen uit München te storen, is tientallen malen groter dan het bedrag dat nodig is voor de financiering van Radio Vrij Europa. Maar deze stoorzenders hebben slechts een beperkt effect. Uit luisterrapporten, die van achter het IJzeren Gordijn op allerlei manieren binnenkomen, blijkt dat de bevolking intensief naar Radio Vrij Europa luistert en dat zij er ondanks de stoorzenders meestal wel in slaagt de uitzendingen op te vangen. In Praag, Warschau en Boekarest weet men dat alles heel nauwkeurig. Degenen die op luisteren worden betrapt, gaan de gevangenis in — op dezelfde wijze als dat overal in Europa het geval was tijdens de nazi-bezetting. Maar ook dat helpt niet, evenmin als het hielp tijdens de tweede wereldoorlog, toen heel Europa naar de 8.8.C, luisterde. Geheel Middenen Oost-Europa luisteren thans naar Radio Vrn' Europa en daarom probeert Moskou door middel van aanslagen en andere terroristische acties de uitzendingen van de vrijheidszender in München te hinderen en als het enigszins gaat onmogelijk te maken. Ondanks alle gepraat over ontspanning, ontwapening en over de geest van Camp David gaat de koude oorlog gewoon door. Het Kremlin is daarbn' kennelijk van mening, dat het vreedzame samenleven tussen Oost en West, waarvan men zonder ophouden spreekt, heel goed gepaard gaat met de toediening van belladonna. PIETER 't HOEN --- Drukke gesprekken op de wallen Actie van politie maakt indruk op de „de buurt” SOMMIGE VROUWEN DE HUUR AL OPGEZEGD (Van een onzer verslaggevers) AMSTERDAM, vrijdag. — In Amsterdams „warme buurt" zijn de door justitie en politie aangekondigde en ten dele zelfs reeds uitgevoerde maatregelen tegen de prostitutie tamelijk hard ingeslagen. Het is niet zo, dat het beeld van de „business" langs de wallen en de tussenliggende stegen er gisteravond en vannacht anders uitzag dan anders. Maar toch: in de cafés en ook tussen de vrouwen onderling werd de toekomst van het district der rode lampen in de hoofdstad grondig en ook bezorgd besproken. Een aantal kamerverhuursters(ders) schijnt al zó geschrokken te zijn, dat z« een deel van de vrouwen, die keldertjes en kamers bezetten, de huur hebben opgezegd. Alleen zeer vertrouwde vrouwen en diegenen, die bij het bevolkingsregister op het adres van hun kamer staan ingeschreven, ondervonden geen last. Althans niet van de zijde van hun huisbazen of -bazinnen. De politie is de afgelopen dagen nogal stringent op pad geweest, om wegens „indecente kleding" waarschuwingen en processen-verbaal uit te delen. Gisteren en eergisteren, aldus verhalen in „de buurt", zijn enkele vrouwen naar het bevolkingsregister geweest, om zich op het adres van hun werkruimte te laten inschrijven. De hele buurt wacht in spanning op het moment, dat de drie gearresteerde echtparen voor de officier van justitie worden geleid. Worden zij losgelaten, aldus de filosofie op en tussen de wallen, dan is er niets aan de hand; blijven zij in arrest, dan dreigt de zaak „fout" te gaan. Wij hebben een stuk of wat figuren uit de buurt gevraagd, wat de vrouwen, die door de vrees van hun kamerverhuursters op straat zijn gekomen, nu moeten gaan doen. De vraag wekte nogal wat verwondering: „Natuurlijk tippelen op het Damrak, in de Leidsestraat. Er zijn hotelletjes genoeg. Het is alleen nogal vervelend voor ze, met die regen en die kou. En dan vlak voor de kerstdagen". Men rekent er hier en daar aan de wallen al op, dat het binnenkort noodzakelijk zal zijn, dat één vrouw haar kamer inderdaad bewoont, dus 24 uur bezet. De moeilijkheid is, dat een niet gering aantal van de voor de „business" ingerichte vertrekken door de desbetreffende instanties niet als woonruimte zal worden aanvaard. Men rekent er echter ook. op, dat camouflage (kleren en huisraad overbrengen) wel een beetje zal helpen. Dat alles dus voor het geval, dat het binnenkort inderdaad moeilijker wordt, kamertjes en kelders „in bedrijf" te houden. Politieverorden ing Een ander probleem voor Amsterdams ~pretbuurt" ligt in de voorgestelde verscherping van de Algemene Politie Verordening, voor zover deze op de prostitutie betrekking heeft. Als de gemeenteraad meegaat met de bij de politie levende wensen, zal er strenger kunnen worden opgetreden tegen het tippelen, voor de deur staan en misschien zelfs tegen het uitnodigend voor het raam zitten. De vrouwen reageren tamelijk laconiek op deze bedreiging van hun broodwinning: „Dan doen we de gordijnen dicht en gaan bij de kachel zitten. Niemand kan. ons verbieden de deur van oneigen huis te laten aanstaan. Onze vaste klanten vinden ons dan wel. Dan zullen we in plaats van ƒ 500 per week, ƒ 250 verdienen." Een veelgehoord en zeer typisch argument tegen de anti-prostitutie-actie is, dat „fatsoenlijke" vrouwen en ook minderjarige meisjes waarschijnlijk meer zullen worden lastig gevallen, omdat de „vreemdelingen" de adressen misschien (ogenschijnlijk) onbezet zullen vinden. „Dat hebben ze er dan van," zeggen de vrouwen wraakzuchtig. Ze zijn unaniem van mening, dat de getuigen in het proces Magere Jossie veel te veel hebben gezegd. Daar zoeken zij de oorzaak van de last, die haar nu misschien boven het hoofd hangt. „De meisjes, die nu door de politie gehoord zijn," zeggen ze, „hebben hun mond gehouden. Als wij zeggen, dat we voor onze kamer ƒ25 in de week betalen, om er gewoon te wonen, wie maakt ons dan wat?" Narigheid Er zijn overigens ook enkele vrouwen, die de schuld van alle „narigheid" bij figuren als de nu gearresteerden zoeken: „Een jaar of tien geleden was het hier veel rustiger. Toen hebben die jongens hier een stel „kasten" op poten gezet. Kasten met soms zes of zeven kamers, die allemaal drie maal per 24 uur werden verhuurd. Dat is vragen om narigheid." Ondanks alle angst en alle geruchten, is de hele buurt er van overtuigd, dat het karakter van de wallen niet ingrijpend zal worden veranderd. Men herinnert zich vroegere acties, die gedurende korte tijd veel deining veroorzaakten, maar daarna weer vergeten werden. De vrouwen rekenen er een beetje op, dat het deze keer — hoewel de aangekondigde maatregelen heel streng klinken — toch niet zon vaart zal lopen. --- Waarschuwing Reeds nu gaan tien stemmen op — in sociaal-democratische kringen, maar ook in een orgaan als het burgerlijk-katholieke dagblad de Figaro — die ernstig waarschuwen. Een breuk met de NATO zou de Gaulle van een steun beroven van een deel van de arbeidersklasse en van vrijwel de gehele burgerij. De katholieke Volksrepublikeinen, de conservatieven en zelfs stukken van Soustelles Unie voor de Nieuwe Republiek (UNR) zouden zich dan tegen de Gaulle gaan keren. Het Franse parlement is op het ogenblik machteloos, onder meer omdat het een meerderheid heeft die de Gaulle met rust wil laten. Als deze meerderheid weg valt en het land komt in beroering, ontstaat een binnenlandse crisis in Frankrijk die de Gaulle niet de baas kan worden. ---