©©©©©©©©©©c©©©c©e£c©©©©©fc©©©e©©c©e©e©€©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© VERKRIJGBAAR BROMMY EN TOMMY DEEL II BROMMY EN TOMMY IN TOMBOLA Bij agenten, bezorgers, loketten Het Parool alsmede boekhandel en kiosken. Prijs slschts / 0.75 --- MARIONETTESPEL DE Kerstvakantie heeft gelukkig nogal wat theateramusement voor de jeugd in Amsterdam. Tot en met 10 januari is er iedere middag in de Kleine Toneelzaal van Bellevue aan de Marnixstraat het Marionettenspel van Hugo van Mondfrans, dat „Theater Mozaïek" heet en een kinderafdeling van „De Speelkamer" is. Gistermiddag was er première en spionierse meldt u dat er veel aardigs in dit marionettentheater te bekijken valt. Het ziet er allemaal aardig en lief uit; décortjes, kostuums (een wijds woord voor heel artistiek toegepaste lapjes, gaasjes, draadjes en frutseltjes) en enscenering getuigen van zeer goede smaak. Het is alles mooi van kleur, charmant van belichting. De marionetten — eigen scheppingen van Hugo van Mondfrans — zijn zeer zeker artistiek, maar zijn toch meer wat spookachtig zwevende onkinderlijke wezentjes dan levend geworden poppen, die bedrieglijk echt menseljike bewegingen maken, wat juist zo charmant is van marionettenspel, (vindt spionierse). Het repertoire was uitgebreid, mischien zelfs wat té veel on deze eerste middag, voor kleinere kinderen lijkt het wat vermoeiend. Het repertoire had voor deze eerste keer een wat sombere inslag: er werd gestorven (De Zwavelstokken), kwaad gedaan (Zeemeermin), bittere armoede geleden (Johan en de Goudvis) en verdrietig terneder gezeten (De bloem). De kinderen leefden mee en hebben de marionetjes schreeuwend gewaarschuwd voor naderend kwaad of luide afkeuring geuit voor schurkenstreken. --- Dokter, kunt u even komen? door ROBERT TIBBER 55 Ik voelde dat ik, wat temperament betreft, geschikt was voor het werk en daarom was ik gelukkig in staat mijn patiënten alle aandacht te geven. Ik vond het plezierig om hele gezinnen te leren kennen en elk lid ervan te behandelen als een deel van het geheel; ik interesseerde me zowel voor de sociale als de medische problemen waar ik mee te maken kreeg en ik had eigenlijk niet ; eens een hekel aan de onmogelijke uren waaróp ik soms moest werken, maar ontdekte daarentegen dat het 't leven op de een of andere manier zelfs pit gaf. Ik had mijn juiste plaats gevonden en deed mijn werk met een trots besef van eigenwaarde. Ik had mezelf één ding beloofd toen ik de praktijk overnam en dat was om niet achterop te raken in medische ontwikkelingen, wat zo snel kon gebeuren. Ik had mijn medische tijdschriften werkelijk gelezen, ik liep wekelijks een ronde mee in het plaatselijke ziekenhuis en ik had me laten inschrijven voor een herhalingscursus aan het einde van het jaar. Ik had me nu voorgenomen elk jaar een andere cursus te volgen en mijn patiënten moesten het dan maar veertien dagen zonder mé stellen, opdat ik wat kon lezen en studeren. Ten slotte was het uiteindeüjk voor hun bestwil. Als ik dan was voorbeschikt om huisarts te zijn, wilde ik een goede zijn. Op de avond dat ik bij Sir Monmouth Higgina had gedineerd was ik net thuisgekomen en sloop zachtjes de trap op om mevrouw Little niet te wekken, toen de telefoon rinkelde. Het was mevrouw Dobson, die verderop in de straat woonde «n ze verzocht me te komen om haar man te onderzoeken, die een snee in zijn hoofd had. Het leek me èen vreemde tijd om een snee in je hoofd te krijgen, maar ze klonk erg ongerust en tegelijk vaag over de hele zaak, zodat ik haar vertelde, dat ik direct langs zou komen. Ik ging naar de spreekkamer om naalden en krammetjes te pakken voor het geval de wond gehecht moest worden. Toen ik de praktijk begon, had mevrouw Little me alles over de Dobsons verteld, maar ik had hen nooit thuis ontmoet en zij was slechts één keer op het spreekuur feweest. Als ik op mijn ronde voorijreed had ik al verscheidene vrouwen uit de buurt het huis van mevrouw Dobson zien binnengaan om zich te laten kappen. Naar mevrouw Little zei was ze daar zeer bedreven in en natuurlijk veel goedkoper dan de echte kappers. Ze was maar één keer bij me geweest omdat ze uitslag op haar handen had, veroorzaakt door de vloeistoffen die ze nodig had voor permanent waves. De meest recente mededeling van mevrouw Little was, dat meneer Dobson vanwege zijn alcoholisme was ontslagen. Hij was jarenlang zetbaas geweest in een kruidenierszaak maar nu verkocht hij kranten voor het station. In de keuken lag meneer Dobson languit in de leunstoel bij de geiser, zijn ogen half gesloten, zijn jasje gescheurd, terwijl het bloed uit een wond op zijn voorhoofd stroomde. Het was geen plezierig gezicht. „Ik geloof dat hij ruzie heeft gehad", zei mevrouw Dobson. Ze was een aardige, kleine vrouw en van ' schaamte durfde ze me niet aan te kijken. ~Hij werd thuisgebracht door een paar mannen, die zeiden dat er voor het café herrie was geweest. Hij wil niet, dat ik hem aanraak, maar die snee ziet er akelig uit, vind ik." In het ziekenhuis hadden we 's avonds vaak met dronken mannen te maken en ik wist hoe ik ze moest aanpakken. „Ga rechtop zitten, Dobson!" commandeerde ik als een sergeantmajoor. Hij reageerde niet en daarom liep ik op zijn stoel toe en bukte me om de snede te bekijken. Hij zwaaide met zijn vuist, die op de vloer slierde, en trchtte me in de buaik te stompen. „Donder op naar de band waar je thuishoort", gromde hij. „Donder op naar je band en laat me met rust." Ik vroeg me af over welke band hij het had; toen bedacht ik me, dat ik nog steeds mijn smoking droeg. Ik liep achter de stoel om met een stukje verbandgaas om het bloed weg te vegen opdat ik kon zien hoe diep de wond was. „Lamemetrust", schreeuwde bij en poogde op te staan. Ik sloeg een arm om zijn nek en drukte hem ruw neer. Het zag er uit als een slag met een fles en de wond moest beslist gehecht worden. Ik liet hem een ogenblik zitten om mijn spullen in orde te maken. „Wat denkt u van verdoving?" vroeg mevrouw Dobson. „Ik denk dat hij genoeg alcohol heeft binnengekregen om hem van top tot teen te verdoven. Ik betwijfel of hij er iets van zou voelen." Dobson keek me aan. „Kom niet in me buurt, vuile schoft." „Het spijt me, dokter", zei mevrouw Dobson. „Kalm aan maar, mevrouw Dobson." „Donder op, vuile schoft!" klonk het weer toen ik mijn tas sloot. Gelukkig was bij, naar me leek, öVer het agressieve stadium heen en dit was alleen wat opschepperij eer hij in zijn roes zou zinken. Toen ik achter zijn stoel om liep trachtte hij me weer te stompen, maar hij niiste. Ik sloeg mijn arm om zijn nek en bracht de eerste hechting aan. Mevrouw Dobson keek de andere kant uit, maar hij knipperde zelfs niet met de ogen. „Mijn Sarie Mareis", begon hij te zingen terwijl ik de wond naaide. Niet alleen voelde hij niets, maar ik geloof dat hij zelfs vergat dat ik er was. Plotseling stopte hij zijn gezang: „Een klap met een verdomde fles", zei hij vechtlustig. „Waar is die rotschoft heen?" Hij bleef mompelen over zijn vriend met de fles tot zijn waterige ogen begonnen dicht te vallen en zijn hoofd voorover op zijn borst viel. „Wil ik hem naar boven brengen?" vroeg ik aan mevrouw Dobson. „Dat is erg vriendelijk van u, dokter, maar ik kan het nu wel alleen af." Ik keek naar haar kleine en naar Dobsons forse gestalte. Ze boog zich laag voorover voor de stoel waar hij nu afschrikwekkend lag te snurken. Ze duwde haar hoofd in zijn maag, bukte nog dieper, pakte zijn revers en nam hem, met eén snelle beweging, over haar schouder. Ik had het niet voor moge. lijk gehouden en jk moet er wel verbaasd hebben uitgezien. „Ik heb er helaas ervaring in," zei mevrouw Dobson. „Als u de deur voor me zpu willen opendoen, dokter, zal ik hem naar bed brengen." En morgen, dacht ik terwijl ik mijn tas inpakte, staat ze daar in haar voorkamer de krulletjes van de buurvrouwen te friseren, alsof er niets gebeurd is. Ik ging weer naar huis, deor de koude nachtlucht, die juist begon een zilverkleurig vorstvliesje op de straat af te zetten. Toen ik me uitkleedde ontdekte ik bloed op mijn smokinghemd. --- Kerkelijke beroepen Ned. Herv. Kerk. Beroepen te Ee (Fr.) A. F. Verheule. kand. te 's-Graveland. Geref. Kerken. Beroepen te 's-Gravenmoer J C. van Egmond, kand. te Rijnsburg. Te Grijpskerk H. .1. Hemen te Oude en Nieuwe Biltziji. Te Dir.ksharn en te Mumiikeburen A. van der Zwaag. kand. te Groningen. Doopsgezinde Broederschap. Beroepen te Holwerd—Blija B. K. Homan te Ameland. die dit beroep ook aannam. Geref, Gemeenten. Bedankt voor Veenendaa. A. F. Honkoop te Goea. --- Commissie benoemd voor Biennale Venetië (Van onze kunstredactie) AMSTERDAM, donderdag. — De staatsssecretaris van 0., K. en W., mr. Y. Scholten, heeft de schilder J. van Heel benoemd tot Nederlands commissaris voor de 30ste Biënnale te Venetië in 1960. Bij de samenstelling van de Nederlandse inzending zal hij worden bijgestaan door C. Doleman en dr. H. L. C. Jaffé. Secretaresse is mej. G. J. A. ten Holte. --- Lector Economische Hogeschool Tilburg TILBURG, donderdag (ANP).— Tot lector aan de katholieke Economische Hogeschool te Tilburg in het maatschappelijk werk werd benoemd de heer J.A. Stalpers te Bilthoven. --- SIMPELMAN door Wim van Wip ringen --- PIT-TAH WITTAND 98. Pit-tah rook de nabijheid van de mensen en . . . van gebraden vlees. Van uit de verte zag hij de gloed van liet vuur en toen ook Kloo-kooch, die op het vuur aan het koken was. Er was grote twijfel in de wolvenziel van Pit-tab. Hij verwachtte een pak slaag. Hij vreesde, dat Grijze Bever hein, als hij verder ging, zou wegjagen. Nu kwam ook Grijze Bever bij het vuur en Kloo-kooch fluisterde hehl iets in het oor. Daarop begonnen ze beiden te kijken. Ie kijken in dn richting van Pil-lah. Ze hadden hem in de gaten gekregen. Pit-tah jankte van opwinding en van angst. Hij durfde niet te vluchten, maar bij durfde evenmin naar Grijze Bever toe te gaan, naar Jack London Van vluchten kon ook geen sprake zijn, want Pit-tah wilde piet meer terug; terujr naar de eenzaamheid, terwijl daar bij het gezellige vuur zijn grole baas stond die hem altijd hielp als bij in moeilijkheden zat. pn de lucht van het vlees en het ge|uid van het kamp! Na lang aarzelen kwam Pitrtah, kruipend haast, naderbij. --- M.O.-examens AMSTERDAM. (Vrije Universiteit.) — Pedagogiek M.O. A: mej. P. Hoogendoorn, C. Verhoeff. Pedagogiek M.O. B: C. Helderop, P. Andela, mei. A. J. Vreugdenhil, AMSTERDAM. — Examen boekhouden M.O. Pedagogisch-didactiseh ged.: Petrus G. Bank, J. Brandsema, A. van Berkel. Examen handelswetenschappen M.O. pedagogisch-didactisch ged.: D. van Leeuwen, G. H. van Dongen. Kunst in kort bestek Ty'dens de passiespelen te Tegelen van 2G mei tot 4 september 1960, wordt ook dit keer gespeeld op tekst van de Limburgse priesterdichter Jacques Sehreurs. Voor het eerst in de achttienjarige geschiedenis van deze landelijke passiespelen, wordt de muziek verzorgd door het Tegels Symfonie Orkest. * In het prentenkabinet van het museum Boymans-Van Beuningen te Rotterdam wordt tot 14 febtmari een tentoonstelling gehouden van in 1959 verworven aanwinsten uit het fonds van de stichting Lucas van Leyden. Men vindt er werken van o.a. Vermeyen, Lucas van Leyden, Goltzius, Dürer, Bellange, Callot, Bonnard en Toulouse-Lautrec. * Het Nationaal Museum Bezalel te Jeruzalem houdt in maart een tentoonselling van tekeningen die in bruikleen zullen worden afgestaan door het museum Fodor in Amsterdam. --- Academische examens AMSTERDAM. Examen tolk-vertaalster Spaans: mej. Th. Gomes de Mesquita. AMSTERDAM. — Eindexamen Nederlands Instituut van Accountants: K. de Baat. R. Baaij. P. Bakker. H. den Boer, J. de Boer. J. A. van den Boogert J. Boom. T. H. M. van den Brink, A. Evers. Joh. van der Eijk, A. E. D. Gielkens, G. B Goorhuis, B van de Graaf. W. Hoorn. M A. Hordijk. B. Houtman, C. G. J. Jager. J. M. van der Kley, J. A. van 't Klooster. M. L. de Kok. E. Kromhout. J. G. G. van Leeuwen. J. M. Lewis. Joh. H. Ligteringeii, N. J. Olie, A. P. Schmidt. R. Schneijder, G. Smoor, D. J. van der Spek, M. J. A. Steemers, J. P. Steman. F. ter Veen, G. Verbeek. J. Verheul 'A. van Vliet. R. Voogd. AMSTERDAM. — Centraal Instituut voor Ghristelijk Sociale Arbeid. Specialisatie Algemene Maatschappelijke Zorg: de dames E. van Andel. A. E. van der Bom, L. B. van Deelen, H W. G. Doorn. E. Glimmerveen, G- A- Hersevoort, C. de Klerk, F. Koning, H. J. Mul. L. C. Onderdelinden, A. F. Potter, H. J. Roda. A. Soetokouw-van der Staay, G. Vcrduyn, T M. van Waardenburg 'en de heer P. Smedinga. Specialisatie Arbeidszaken: de dames S. A. W. Korver. E. C. Parlevliet. Specialisatie Kinderbescherming: de dames G. Aajders P. J. Bruins. A. Doelman-Pel. V. J Dijkman, M. Hebly, C. E. A. van Hoogenhuyze, G. Segaar, M. M. C. Soesinan, H. A. Sprey, M. F. des Tnmbo. G. van Veen, N. C. Vos en de lieren R Brouwer, G. P. Hendriks, F. Scheffer. Specialisatie Volksopvoeding en Jeugdwerk: de dames W. H. Dijkhuis, A. M. Valeton. F. E. "Wellinghoff. --- Koninklijke onderscheidingen Bij K.B. is benoemd tot officier in de orde van Oranje Nassau A. J. F. Slendebroek, Haarlem, directeur N.V. Martin en Go., Amsterdam. Bij K.B. is verleend de eremedaille in goud verbonden aan de orde van Oranje-Nassau aan D. Gesink, Katwijk aan Zee, voorzitter diaconie Nederlands Hervormde Gemeente; P. J J. Kramer, Duivendrecht, mej. C. W. F. D. Baas en M. Stöver. Amsterdam, allen werkzaam bij de Sociale Verzekeringsbank. Bij K.B. ia verleend do eremedaille in zilver. verbonden aan de orde van Oranje-Nassau aan mej. A. M. Koot, Den Haag, burcauchef gemeentelijke dienst voor sociale belangen; W. J. J. van Groningen Schinkel, Den Haag. bureauchef dienst gemeentewerken; H. C, A. Rijghard. Den Haag. ambtenaar gemeentearchief;.!. H. Kooijman, D-en Haag, onderbaau gemeentelijk •lektriciteitsbedrijf. --- KAPITEIN ROB OLGA tracht Stephan, de derde officier, te overreden Tjerba onschadelijk te maken, maar de man aarzelt. „Kom mee", zegt Olga, „hij is net bezig die schokbuis af te stellen; dat is onze kans." Stephan kan echter de moed niet opbrengen zyn commandant neer te slaan .... Tj°rba, die er geen vermoeden van heeft welk een komplot er tegen hem wordt gesmeed, haast zich niet. Hij heeft berekend, dat die Hollanders pas morgenochtend terug kunnen zijn De schipbreuk van de Si-b ir X 3566 en hij heeft dus nog alle tijd. Hij geeft bevel van een de» torpedo's de kop te demonteren en die te vervangen doo' de schokbuis, die hij heeft afgesteld. — Ondertussen probeert Bob nog steeds vergeefs radiocontact met de wal te kr(jgen' Hjj is nu een flink eind van de onderzeeboot verwijderd ei» hij had gehoopt, dat de storing hem hier niet meer zou zitten. Maar ook wanneer zij het (lok naderen geluW het de marconist niet verbinding te krijgen. --- PROFESSOR PI door Bob van den Bom --- CAROL DAY door David Wright --- BROMMY EN TOMMY 9 — Gelukkig vonden Jan Rap en zijn maat, juist voor de duisternis inviel, een koeienstal. Koeien waren er niet in, dat trof. „Klein maar geriefelijk," stelde Jan Rap vast. „En lekker stro om in te slapen," riep Harry. „En wat een uitzicht!", zei Jan Rap. „fjet enige wat ons hier nog mankeert. " „ Is eten", vulde Harry vlug aan. „Precies, maar wees gerust, ik zal er wel wat op verzinnen," zei Jan Rap. „Je begrijpt wel, dat ik niet domweg naar het dal kan gaan om daar... eh... te proberen iets te vinden." „Nou ja," zei Harry. „We zullen toch naar heneden moeten." „Maar hoe," zei Jan Rap. „Als wat laat me eens nadenken. In een vermomming natuurlijk. Bijvoorbeeld als koe! Als ik een koeienpak had " „Ga even naar de feestwinkel op de hoek hier." door J. D. van Exier „Leuk hoor!", zei Jan Rap. Zijn ogen dwaalden door de stal. Ten slotte zag hij over een dwarsbalk een dekkleed hangen. „Aha!", riep hij. „Een idee!" „Ojee," rijmde Harry. Toen fluisterde zijn vriend hem iets in 't oor. Harry knikte en zei: „Warentig! Dat is best te doen. Ik hoef dus niet eens te lopen ook!" „Nee," zei Jan Rap. „Ook dat niet. We doen het?" „Top!", riep Harry. --- (Advertentie) ■"■■■"'■ ■»■■■■■■■■ i ■■■ —__» The Diamond Five spelen a.s. zondagavond in het CONCERTGEBOUW --- AMSTERDAMS DAGBOEK De dag is nabij gekomen te zondagsschool herinner ik mij als een der hoogtepunten uit mijn jeugd. Je ging er in de duisternis heen. Soms sneeuwde het, maar meestal viel er een miezerige motregen. Binnen was 'het warm en vol en benauwd. In de hoek stond de boom. Elk jaar mooier, elk jaar met méér kaarsjes. Naarmate het feest vorderde werd je slaperiger. Dan zag je de lichtjes en de weerschijn in de zilveren en gouden ballen tot één mengeling van lichtvlekjes vervloeien. De bekende ivoorden van het kerstverhaal galmden door het lokaaltje. Wij zongen. Vals en hard, maar toegewijd. Achterin het gebouwtje klonk zacht gerinkel van kopjes en lepeltjes en de zoete geur van chocolademelk vermengde zich met de scherpe reuk van brandend hars, want elk jaar vatte er wel één tak even vlam. Dan werd je opeens klaar wakker. Er was even een klein paniekje, maar een natte spons was snel by de hand. J>IJ ons thuis hadden we " nooit een kerstboom. Mijn vader, een stugge, zwijgzame Groninger, moest van die onzin niets weten en trouwens, niemand in onze omgeving deed het. We woonden op het platteland, midden tussen de dennebossen en het kwam gewoon by niemand op om tegen Kerstmis een sparretje uit het bos te halen en dat, met glinsterende ballen en kaarsjes opgetuigd, in huis neer te zetten. Er kwam natuurlijk bij, dat zon boom beschouwd werd als een zeer heidens symbool, dat allerminst paste in de strengchristelyke sfeer van het dorp. Maar toen er een nteuwe dominee kwam., veranderden de zaken. Hoofdschuddend vertelden de boeren het elkaar: dominee had zowaar een kerstboom in de kerk laten zetten. Nu ja, als de man met zulke nieuiverwetse fratsen begon, zou hij wel gauw moeten ophoepelen. Het gebeurde niet, en toen die kerstboom gewoon bleef staan in de kerk, kwamen de mannen, die de leiding hadden van het zondagsschooltje, dat ik getrouw bezocht, óók over hun aarzeling heen. En die boom behoefde een goede kerstviering toch ook niet in de weg te staan? Het zondagsschooltje was gevestigd in een zeer klein gebouwtje, bedompt en donker, want door de kleine, smalle ramen kwam maar weinig licht. Zo van de weg af leek het een schuurtje, 'maar in de gevel was een steen aangebracht met de bijbeltekst: „Laat de kinderkens tot mij komen". Elke zondagmiddag zaten we daar zeer braaf te luisteren met een warme cent in ons klamme handje, want de drie mannen, die trachtten ons de eerste beginselen van de christelijke geloofsleer bij te brengen, imiteerden zo veel mogelijk de echte kerk. Die cent werd opgehaald onder het zingen en devoot deponeerden wij ons offertje in de langs de rijen gaande pet. Een belangrijk deel van het uur werd besteed aan het overhoren van de psalm-vande-week. Die taak kregen we op een zeer klein, dicht bedrukt papiertje uitgereikt en als je zonder haperen zon psalm op kon zeggen, kreeg je in het opschrijfboekje een streepje achter je naam. Je kon ook kruisjes vergaren, maar dan moest je, behalve die psalm, ook nog de tekst leren, die aan de achterkant stond. En die was veel moeilijker. Zon psalm rijmde tenminste nog, maar aan die tekst had je helemaal geen houvast. Dat we 'er helemaal niets van begrepen in de regel was geen probleem. Je stampte die tekst in je hoofd en dreunde hem op met een galmende stem en dat was voldoende: Dan kivam het hoogtepunt: de geschenken. Voor ieder kind een sinaasappel en een krentebroodje. Sinaasappelen liad je alleen in de white?-. maanden. Trouwens, gewoon aten we ze bijna, nooit. Hetzelfde gold voor de krentebroodjes, rond en zacht en met forse stukken diepgroene sukade er in. De climax echter vormden de boekjes. Ja, de boekjes van Callenbach, Nijkerk. Nu werden de streepjes en kruisjes gehonoreerd. Want het dikste boekje ging naar hem, die de meeste kruisjes en streepjes had, want ook hier werd de rechtvaardigheid streng toegepast. En zo maten wij elkanders geloofsijver af naar de dikte der boekjes van Callenbach. Geloof maar, dat je je schaamde, als je met zon „De vloek des Heeren is in het huis des goddelozen, maar de woning der rechtvaardigen zal Hij zekerlijk zegenen." Vit de Spreuken van Salomo. ~De nacht is voorbijgegaan en de dag is naby gekomen; laat ons dan afleggen de werken der duisternis en aandoen de wapenen des lichts." Vit de eerste brief van Paulus aan de Romeinen. O, ik heb heel wat van die teksten opgedreund, maar ik zou overdrijven wanneer ik beweer, dat de betekenis ook tot mij doordrong. Nu bestond er wèl een stimulans om die teksten te leren, want er was een oorzakelijk verband tussen die streepjes en kruisjes en het kerstfeest. Dan werden er namelijk geschenken uitgedeeld en wie het hele jaar braaf zijn psalmen en teksten had geleerd zou dat onder de kerstboom merken. Dat kerstfeest indie bedomp- Fréjus GISTEREN, vrienden, is dan de actie-Booker voor de kinderen van Fréjus met een belangrijke daad afgesloten. Nadat de balans was opgemaakt bleek, (Jat op enkele guldens na een bedrag van duizend gulden bijeen was gebracht, bestemd als bedrage voor de Kerstviering van de kinderen in het zwaarbeproefde Zuidfranse stadje, Het door ons tot duizend gulden afgeronde bedrag is per telegrafische postwissel. met veripelding van de actie en de b'.'Ktemminff naar de burge. meester van Fréjus. monsieur Léotard overgemaakt. flitterdun boekje naar huis moest. En hoe vroom aaxi-, vaardde je je forse pil, wanneer je getrouwelijk je best had gedaan. Dan naar huis. Buiten stonden de vaders met stormlantaarns, want de landweggetjes waren niet'verlicht. Het sneeuwde, of het regende miezerig. Soms, als het een beetje vroor, zag je de ontzaglijke hemel boven je met duizenden fonkelende sterren. Je liep langs de donkere, dreigende bossen, die je overdag 'zo vertrouwd waren, het boekje tegen je aan geklemd, de sinaasappel diep in je broekzak en het krentebroodje daar weer bovenop. Het is allemaal lang, lang geleden. Het zondagsschooltje bestaat nog. Een paar jaar ge leden heb ik het teruggezien en ik denk, dat er nog elke zondag brave kinderen moeilijke teksten opzeggen en voor zover ik weet floreert ook de uitgeverij Callenbach ïioy steeds. Ach, ik ken geen bijbelteksten meer. Psalmen nog wel, bij brokstukkeu. Maar het kerstverhaal is mij nog vertrouwd gebleven. Nu staat er bij mij thuis u'èl een kerstboom en het zondagsschooltje is een stukje ver verleden geworden. Mijn kinderen leren geen onbegrijpelijke, duistere bijbelteksten uit het hoofd, maar van Maria, Jozef, het kind en de drie koningen uit het Oosten weten ze alles. De nacht is voorbijgegaan en de dag is naby gekomen. Een andere nacht en een andere dag dan destijds, zo lang, lang geleden. Van harte, gij allen,'die met of zonder Callenbach viorgen en overmorgen kerstfeest viert, goede en prettige dagen toegewenst! Intussen ze.g ik, na al eerder dank gebrarht te hebben aap anderen, óók nog dank aan diegenen, die op onze rekening stortten, aan de heer P. Broerse en aan het reisbureau Zeelandia dat ook nog eens in januari bij een feesiivond de, koorden van de beurs wil opentrekken voor Fréjus. De initiatiefnemer, de heer W. Booker die liet resultuil van de actie graag nog wat hoger had gezien, kan zijn Kerstdagen nu ook met meer rust vieren. --- ONS GEHEUGENSTEUNTJE VRIJDAG: X Apollohal, Stadionweg I—s, 20 uur: Kringvergadering Jehovah's getuigen. Westerkerk, 17-00 uur: Bach's Weihnachtsoratorium (ICunstcentrum Westerkerk). Med.: Het Westerkerkkoor en het Bachorkest en de solisten: Aafje Heynis, Paul Hameleers, Carel Willink. ZATERDAG: X Apollohal,' Stadionweg I—s,1—5, 20 uur: Kringvergadering, film (Jehovah's getuigen) Jk Oude Kerk. 15.30—16.30 uur: Orgelconcert door Feike Asma. X Engelse Kerk, Begijnhof, 15 uur: Kerstconcert. X Westerkerk, 15 uur: Kerstconcert door W. H. Zwart. ZONDAG: X Apollohal, 15 uur: Wanneer zal Gods wil op aarde geschieden? (Jehovah's getuigen). X K'rasnapolsky. Ï3.30 uur: Kinderoperette „Baron Kreefteneus" (A.S.V. Muiderpoort en Oosterpark). JL Victoria Theater, 10.30 uur: De Deugd Balletdanseres en een HHversumse Toneelgroep (Het Open Deur Werk). X Barlaeusgymnasium, ing. zieseniskade 5, 11 uur: „De Yoga van de Bhagavad-Gita" (Geünieerde Loge van Theosofen). MAANDAG: A Soc. de Troubadour, Weteringschans 84. 20 30 uur: Tafeltennis, bridge, diverse kaartspelen. ALGEMEEN: JS> De heer G. Tijssen, Chr. de Wetstraat 22 hs, viert dinsdag zijn 40-jarig jubileum bij de GGemeentelijke Handelsinrichting. Ook onze gelukwensen ! jt Het Rembrandthuis, Jodenbreestraat 4—6, is op zondag 27 december a.s. van 13.00 tot 16.00 uur voor het publiek geopend. Bij kaarsverlichting zal gewijde muziek ten gehore gebracht worden, afgewisseld met een korte toelichting tot Rembrandts leven en werken. ---