(Advertentie) ... denk aan hart en zenuwen KOFFIE C 2 HAG --- (Advertentie) J«lp Uzelf •_: Bw taielbnren ■" *• (m_r)bra__ j?°ud altijd Rennies bn' de hand. Dan £*n overtollig maagzuur U niet deren. ern of twee Rennies doven Uw pijn als •tik'^tS verkeert valt- Ze ziJ'n gemakkey in te nemen - onopvallend - en één ,ydr één hygiënisch verpakt. Nog lekker *° smaak bovendien. --- (Advertentie) I MËuOTDffi I de I.ooo.oooste TV bKSd * . J . KIEZEN is een fUtttOU* ! JBI Ook de koper van het miljoenste TV-apparaat {___§_____{ heeft het goed bekeken ! Hij koos een Aristona, IflTl/ omdat hij ervan overtuigd was, dat hij op die \ / =________ manier het beste kocht, namelijk een apparaat, -____II_I dat hem verzekert van onbeperkt kijk- en luister- Tjjjjj genot gedurende jaren. Proficiat met deze keuze! * m|lstona i s televisie radio recorders portables I ' • I .1. —.. i -i. ■" ■■■»■■— —'" ' --- laijuajjaavy) HET STAAT IN IM Europeanen hebben roken geleerd van Indianen. Indianen hebben roken geleerd van ~Gro» te Geest". Vierhonderd jaren geleden zond Nicot eerste nicotine bevattende blaadjes naar Europa. Margaret Rosé en Tony in Kent trouwden gelijk met Margaret Ros» en Tony in Londen, beide echtparen kregen op zelfde dag een zoon. De twee Margaret Roses zijn op zelfde dag geboren (met één jaar verschil!) * Vernielzuchtige Hattie pleegde tientallen moorden. Soraya leert nieuwste twist van Duitse prins... zonder romancel Pandit Nehroe maakt kwal ij ka grap waarvan zeventienjarig studentje in India slachtoffer «s^3^' Zijn dit de ogen van een moor*! denares? Het huwelijk van nu met grot. objectiviteit ontleed in Pano» rama. Wie zei: „Het Is mij een persoonlijk genoegen aan te kondigen dat het diner gereed staat behalva voor MISTER Armstrong Jones"? * Ouders van ontvoerd negenjarig meisje sluiten vriendschap met medeplichtige dochter van ontvoer* der die zelfmoord pleegde. Panorama brengt complete vloot* schouw van' Nederlands Konink» lijke Marine. * De Volewijckers in kleuren. Panorama had uniek en exclu* siet interview met vrouw dis beschuldigd wordt van twaalf moorden, maar spreekt over „ik en mijn lieve doden". * Luitenant-admiraal van de Koninklijke Marine .verdient bruto f 2413.-. Weet U hoeveel de andera vlagofficieren verdienen? PANORAMA: Deze week 76 bladzijden, kleuromslag van Kurt Ard» gekleurde cartoons, vele kleurenpagina's. Inhoud ais altijd briljant, interessant, origineel, beschaafd. Losse nummers 45 et, in abonnement 35 et. Stuur vandaag een briefkaart aan Panorama-Haariem en abonneer U. Dan ontvangt U da twee volgende nummers gratis! Voor U en Uw hele gezin: Panorama! --- ___n?___lll-Y____- AUSTIN GRAFTDIJK Adam te1.8A789-57377 --- VERLOREN Maar de Finse communisten verloren dit spelletje grondig Finland werd geen Tsjechoslowakije, ook niet toen de wanhopige Moskou-aanhangers in het voorjaar van 1948 als laatste redmiddel, een staatsgreep op touw zetten. In de coalitieregering was minister van binnenlandse zaken en politie de communist Leino, de echtgenoot van de eerder genoemde Hertta Kuusinen. Leino gebruikte zijn macht om een geheim politiekorps in het leven te roepen, bestaande uit louter betrouw,-bare partijleden. Zij waren goed getraind en uitgerust. Het plan was het wapenarsenaal van Helsinki te veroveren, maar de partijleiding kon de zaak niet geheim houden. Op een avond blufte een partijfunctionaris tegenover een sociaal-democraat: „Morgen hebben wij de stad en het land in handen." De toehoorder stelde onmiddellijk de leiding van zijn partij in kennis, de zaak werd voorgelegd aan de autoriteiten en die namen onverwijld maatregelen. Het garnizoen bezette de strategische plaatsen van de stad, de weinige oorlogsschepen in de haven van Helsinki richtten hun kanonnen op het centrum van de starl en de regeringsgetrouwe politiemannen stelden het wapenarsenaal in veiligheid. In het parlement kwam het tot stormachtige tonelen, er werd een motie van wantrouwen aangenomen tegen minister Leino. Hij aarzelde met aftreden, en werd ten slotte door de president op staande voet ontslagen. De coup was mislukt, Pekkala's regering gevallen en sindsdien heeft in Finland geen enkele communist meer een ministerspost bekleed, hoe wel de communisten toch altijd nog een kwart van alle zetels in het parlement bezetten.--e regering-Pekkala werd tn deze angstige dagen voor Finland opgevolgd door een kabinet onder leiding van de sociaal-democraat Karl-August Fagevholm. Het was deze man, die Finland, dat vooral op het terrein van de buitenlandse politiek in een gevaarlijke situatie verkeerde, weer terugbracht in de gelederen van de democratieën, en daarmee een historische figuur werd. Zonder Fagerholm zou Finland nu een tweede Tsjechoslowakije zijn. Het was daarom spijtig, dat hij bij de presidentsverkiezingen in 1956, na de dood van Paasikivi, op he: nippertje werd verslagen. Met 151 tegen 149 stemmen kozen de kiesmannen de leider van de boerenpartij, dr. Urho Kekkonen, een sluwe vos, maar in de eerste plaats een partijpoliticus, tot president van de Finse republiek. Deze man staat vu voor de opgave, Chroesjtsjews actie tegen Finland te pareren. „Men kan zijn schaduw niet ontlopen", was het parool (en de erfenis) van Paasikivi. Die schaduw heet Rusland en zal Finland steeds achtervolgen. Dat weet ook Kekkonen maar al te goed. --- Bert Seidman, vakbondseconoom van AFL/CIO: OOK IN V.S. ZIJN NOG WERKENDE ARMEN Euromarkt is motor zoals Marshall-plan (Van onze redacteur economie) AMSTERDAM, woensdag. — „In de Verenigde Staten zijn nog zeer grote groepen mensen die, naar Amerikaanse maatstaven, geen „welvaart" kennen. Men vindt ze niet alleen onder onze vier miljoen werklozen of onder de bejaarden, maar ook bij de werkende bevolking. Een belangrijk deel daarvan wordt niet ten onrechte als „working poor" (werkende armen) bestempeld." Deze uitspraak, die verrassend veel lijkt op de knuppel die dr. H. Daudt onlangs ook via Het Parool in het vaderlandse welvaartshoenderhok heeft geworpen, tekenden wij op uit de mond van de Amerikaanse vakbondseconooin Bert Seidman, verbonden aan het researchbureau van AFL/CIO, de gigantische Amerikaanse „vakcentrale' . De heer Seidman bracht dezer dagen een kort bezoek aan Nederland als onderdeel van een reis door West-Europa. Hij oriënteert zich hier over de vraag hoe vele Westeuropese landen het hebben klaargespeeld hun werkloosheidscijfers op het minimumpeil van ver beneden de één procent te krijgen. Amerika, met zijn 6,8 pet. werklozen, slaat de Europese arbeidsmarkt wat verbaasd — en niet geheel zonder afgunst — gade. Vandaar de heer Seidmans onder auspiciën van de afdeling sociale zaken van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESOI gemaakte reis, die hij zelf een soort ..omgekeerde technische hulpverlening" noemt. ZELFS AUTO VAAK NIET BEREIKBAAR HIJ schrijft het tempo van de Europese economische expansie, dat veel hoger ligt dan het groeitempo van de Amerikaanse economie, vooral toe aan de economische integratie. De Euromarkt, meent hij, heeft de rol van het Marshall-plan als stimulans voor het economisch leven overgenomen. Amerika mist een dergelijke „motor". De werkloosheid ligt er dan ook al jarenlang door recessie èn hoogconjunctuur héén, op een veel hoger peil dan hier. Naar zijn mening heeft president Kennedy tot dusver te weinig gedaan om er de groei weer in te brengen. Ongelukkig noemt de heer Seidman de titel van prof. Galbraiths beroemde boek „The Affluent Society": De economie van de overvloed. De strekking van dat boek, nl. dat het evenwicht tussen de particuliere en de achtergebleven publieke sector in de Amerikaanse maatschappij moet worden hersteld, is volkomen juist. Maar Galbraith, vindt Seidman, heeft de nog bestaande armoede in de V.S. sterk onderschat. Ook op het gebied van de gewone consumptie zijn talloze Amerikanen aan „overvloed" nog op geen stukken na toe. Helft DENK maar eens aan de negerbevolking, die een gemiddeld inkomen heeft dat half zo hoog is als dat van het blanke bevolkingsdeel. En vergeet ook onze „achterblijvers" onder de loontrekkers, zoals de winkelbedienden, het hotelpersoneel en de mensen in dienstverlenende bedrijven als wasserijen e.d. niet." In die kringen kent de heer Seidman mensen, voor wie een auto — in Europese ogen nog altijd hèt symbool van de Amerikaanse welvaart — volstrekt onbereikbaar is. ..Kom maar eens naar ónze krotten kijken." Boeiende uitlatingen van een Amerikaan die naar West- Europa is gekomen om te zien hoe wel wij varen in de hoog conjunctuur. Hij heeft ons duidelijk gemaakt, dat wij niet de enigen zijn die zich moeten afvragen of wij wel zo wel varen als wij denken. --- Heemskerk groeit het snelst Bevolking verdubbeld j tussen 1956 en 1960 HEEMSKERK, woensdag. — Uit een onlangs verschenen puDlikatie van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat Heemskerk de snelstgroeiende gemeente van Nederland Is. De bevolking nam er sedert 1946 met 149rr toe, het inwonertal steeg van 5.305 op 1 januari 1946 tot 13.249 op 1 januari 1961. De sterke groei dateert vooral van ,de laatste jaren. In de periode 19556—1960 verdubbelde het inwonertal en Kwam liet van 6.691 op 13.249. Het gemeentebestuur verwacht dat de groei zich in een versneld tempo zal voortzetten, vooral in verband met de stijgende woningbehoefte van het hoogovenbedrijf. Het bouwprogramma van Heemskerk is groter dan dat van de gemeente Eindhoven. Men verwacht dat Heemskerk in 1963 meer dan 22.000 inwoners zal hebben. --- DR. J. W. DE WILDE OVERLEDEN DEN HAAG, woensdag. (ANP) — In de leeftijd van 67 jaar is gisteren in zijn woning in Den Haag overleden dr. J. W. de Wilde, emeritus predikant van de Nederlandse Hervormde Kerk. Hij was predikant achtereenvolgens in Burum (Fr.), Koudum (Fr.) en Den Haag. Dr de Wilde heeft een vooraanstaande rol gespeeld in de „confessionele vereniging". In de bezettingsjaren is hij secretaris geweest van de synode der Nederlandse Hervormde Kerk. Na de bevrijding koos de generale synode hem tot assessor en als kerkvisitator-generaal. --- Tandarts A. J. v. Amerongen hoogleraar te Nijmegen UTRECHT, woensdag. — De heer A. J. van Amerongen, tandarts en conservator bij de afdeling profetische tandheelkunde aan de rijksuniversiteit te Utrecht, is benoemd tot gewoon hoogleraar in de conserverende tandheelkunde aan de r.-k. universiteit te Nijmegen. Prof. Van Amerongen (47) heeft in Utrecht gestudeerd en ook in Amerika, waar hij de oorlogsjaren doorbracht. Hij nam als militair deel aan de landing in Normandië en aan de bevrijding van ons land. Hij is vooral bekend geworden door de vele demonstraties en voordrachten, die hij heeft gegeven, niet alleen in Nederland, maar ook in het buitenland (New Vork, Londen, Parijs, Lausanne, Stockholm, Brussel, Edinburgh). --- Koninklijke onderscheidingen BU koninklijk besluit is verleend de eremedaille in zilver verbonden aan de orde van Oranje-Nassau aan W. Dirksen en J. van Dasler, beiden werkzaam bij de Kon. Drukkerij C. C. Callenbach N.V. te Nijkerk. By koninklijk besluit is verleend de eremedaille in brons verbonden aan de orde van Oranje-Nassau aan: E. G. H. Woudenberg, machinezetter bij de Kon. Drukkerij C. C. Callenbach N.V. te Nijkerk; H. G. van den Dungen, kernmaker bij Werkspoor N.V. te Utrecht; A. J. Klaassen, lompensorteerder by de N.V. J. A Berghegge en Zri. te Tilburg; H. T. Jansen te Den Haag, conducteur-bestuurder by de N.V. Gemengd bedrijf Haagsche Tramweg I Maatschappij. --- Niet blijvend In de begrotingsdehatten die daarop volgden en waarvan het peil inderdaad | door de Nederlanders in de Kaad op I hoger niveau gebracht werd, heelt de Kijkt» zich gedeeltelijk kunnen rehabili- | teren. Helaas fs zijn verbetering niet blijvend gebleken. Juist de laatste tijd heeft hij nogal vrij tactloze stol opwaaiende beweringen geuit, waarop hij later terug moest komen. Dat was eerst in Hamadi — waar hij weliswaar niet als Raadslid sprak, maar wel als zodanig werd aangekondigd — waar het Comité Nationaal een bijeenkomst van de DVP gebruikte om haar doeleinden kenbaar te maken. De Rijke, inhakend on een opmerk'ne van Jouwe, gericht tegen de activiteiten van een Nederlands journalist schilderde de bevolkingsvoorlichtingsdienst toen af als een ..kantoor voor bevolkingsverlakkerij" en moest hierop later publiekelijk in de Nieuw Guinea Koerier terugkomen. En nu was Bonay het slachtoffer van De Rijke's scherpe tong en opnieuw moest De Rijke op zijn woorden terugkomen. De duidelijke zinspeling van de Nederlander op Bonay's uitstapje naar Antwerpen, trof de gevoelige en heetgebakerde Seroe'er In het hart. Hiermede had De Rijke althans rekening moeten houden. De Papoea's zijn het steekspel met woorden en het persoonlijke van de aanvallen van een volksvertegenwoordiger in de Raad nog lang niet gewend. Het leidde er toe dat Bonay te kennen gaf: „als de Nederlandse Raadsleden van achter dit spreekgestoelte te kennen geven dat zti de belangen van de Papoea's verdedigen, is dat geklets" (..omong kosong. leeg c daarmede de knuppel in bet hoenderhok weroend. De enige dip bii deze strik! werkelijk zijde spinnen kan Is Indonesië, dat deze woorden zeker zal weten te gebruiken in zijn propaganda. Ook dat _ad De Rijke vooraf moeten bedenken. Thans gaf Bonay — overigens reeds ten tweede male — te kennen, voor de eer van Raadslid te bedanken en zich liever aan het bestuur te wijden (Bonay is een van de meestbelevende autochtone bestuursambtenaren.); hij verliet de zaal. Xflï- J- O. de Rijke (links en A. van Zeeland, beide leden van de Nieuw Guinea Raad die in het jongste verleden in de raad herhaaldelijk van hun wederzijdse antipathie hebben getuigd. --- Onsmakelijk Wat zich daarna nog tussen Van Zeeland en De Rijke afspeelde, was ronduit een onsmakelijke vertoning. Van Zeeland heeft zich in de Raad doen kennen als een cynicus. Zijn speeches zijn vaak origineel, gespeend van elke emotionaliteit, maar er op gericht de aandacht op zichzelf le vestigen. Wèl moet gezegd worden dat hij zijn taak — vertegenwoordiging van het volk dat hem gekozen heeft — als een van de weinigen juist heeft begrepen. Dit kwam nog eens duidelijk naar voren bij de behandeling van de motie- Kaisiepo — vlag. wapen, volkslied en benaming van Nieuw-Guinea zoals door het Komite Nasional aanbevolen — toen slechts enkele raadsleden, waaronder Gosewisch en Van Zeeland, duidelijk uit naam _an hun kiezersvolk spraken. Bij de behandeling van het plan-Luns was Van Zeeland de enige, die het plan niet wilde steunen („ik ben voor noch tegen" ) omdat hij ..niet voldoende op de hoogte was van de vóórstukken"; waaronder de rede van Soebandrio De daarop volgwtnde aanval van De Rijke deed Van Zeeland dermate persoonlijk worden in zijn repliek, dat hem het woord door de voorzitter werd ontnomen; tot tweemaal toe, want Van Zeeland, die met Sollewijn Gelpke evenmin op erg vertrouwelijke voet verkeert, ging onverdroten verder. Waarna de voorzitter het woord gal aan het raadslid Meseth. Eerst toen Meseth op het spreekgestoelte toetrad, verliet Van Zeeland verontwaardigd het podium ca tegelijk de zaal. Hoe goed Van Zeeland's bedoelingen ook geweest mogen zijn en afgezien van zijn al dan niet gelijk inzake het stand! punt van onvoldoende producering van vóórstukken ter bestudering van d>: kelijke merites van het plan-Lurs ~g in de raadszaal getuigde allerminst van waardigheid en strekt de Papoea's niet tot voorbeeld. --- KEKKONEN VOOR MOEILIJKE TAAK FINLAND worstelt met Ruslands schaduw i Tsjechisch' gevaar door Fagerholm voorkomen (Van onze Scandinavische correspondent) Kopenhagen, november — Chroesjtsjews recente verrassende nota aan Finland heeft dit dunbevolkte land in Europa's hoge noorden weer eens volop in de publiciteit gebracht. En zoals ook in het verleden vaak het ge- Val was, waren de berichten over dit grote merenland weinig opwekkend. •tnds zijn onafhankelijkheid in 1919 heeft Finland een hele reeks grote en kleine tegenslagen gekend. Met Rusland heeft het bittere en bloedige gevechten gekeverd over zijn grondgebied. Op binnenlands politiek terrein is het te vergelijken met de beruchte Franse Viertje Republiek (sinds 1919 zijn er in Finland 46 verschillende kabinetten geweest; vele daarvan waren minderheidsregeringen, zoals die welke thans 'n Helsinki aan het bewind is). Economisch heeft het land ook vaak onzonder moeilijke tijden gekend, al is de situatie thans aanzienlijk beter. Ds jongste Russische nota heeft echter "inlands toetreding tot een groot Euro- Pees handelsblok wel weer erg twijfelachtig gemaakt. --- ULTIMATUM "et zijn allemaal niet bepaald opwekkende feiten. Toch zal men moeten toegeven, dat het een prestatie is een vJil volk te blijven met een geschiedenis achter de rug zoals Finland die fteeft gekend. "?t meest dramatische ogenblik tot nu Joe beleefde Finland in 1939. Stalin had toen van Hitler de vrije hand in het oosten gekregen. De Baltische repuolieken en de oostelijke helft van Polen jvaren reeds opgeslokt, nu was de oeurt aan Finland, waarvan de grens a' te dicht bij Leningrad lag. Een RusinSctl ultimatum eiste in de herfst van W 39 grote gebieden op in Karelië, alsmede de oorlogshaven Hangö. e man die de Finnen naar Moskou stuurden om met Molotow te onderhandelen was iemand die daar meer dan enig ander geschikt voor moest Edn: Juho Paasikivi, toen al 69 jaar °ud. Een conservatieve politicus die uitstekende betrekkingen met vele Russische kringen onderhield en 'emand met inzicht in en kennis van ?e Russische psyche. Paasikivi vroeg _et thuisfront toegeeflijk te zijn, maaide andere „oude man" van Finland, de 73-jarige generaal Mannerheim, wilde daarvan niets weten. Il" ''iland kwam in actie; da kanonnen, {"e in het westen nog altijd zwegen, Pegonnen in het oosten te bulderen. ~e hele wereld was ervan overtuigd, dat Finland onder de voet zou worden gelopen: drie miljoen tegea tweehonderd miljoen! Maar Mannerheim. d'>.' 'n vroeger jaren als officier in het Russische leger had gediend, kende de «p'akheden van de tegenpartij. Terwijl ,e buitenlandse oorlogscorrespondenten, zich afvroegen hoeveel dagen *wiand het zou kunnen houden, sloepn keihard getrainde Finse skisolda- J-en de Russische aanvallen af. De Russen ie_en grote verliezen. Hun militaire uitrusting bleek volkomen ondeugdelijk voor de Finse winter; de «oldaten die van deze uitrusting gesnik moesten maken bleken boven- Ulen moreel verre de minderen van de Finnen. Stalin knarsetandde. Hy had de tegenstanders onderschat en moest elitetroepen laten aanrukker. en geweldige munitievoorraden aanspreken om de Finnen, die zich de sympathie van alle weldenkende mensen hadden veroverd, op de knieën te krijgen. Opnieuw reisde Paasikivi met een bezwaard hart naar Moskou. Zou Finland het lot van Estland, Letland en Litauen moeten delen? De wijze, oude man behoefde het ergste niet te beleven. Stalin bleek sympathie voor hem te koesteren, sprak de wens uit dat de Finnen hem tot ambassadeur in de Russische hoofdstad zouden benoemen en stelde zich tevreden met de stukken land die hij had opgeëist en een fikse oorlogsschaderegeling. Misschien had Paasikivi er echter beter aan gedaan, als hij thuis was gebleven om de heethoofden in Finland, die vol revanchegedachten zaten, goede raad te geven. Mannerheim behoorde ook tot deze groep. Hrj had zijn antipathie tegen de Duitsers in de ijskast gestopt. Hitlers beloften vonden bij hem een willig oor en zo kon het gebeuren, dat in juni 1941 de Finnen, samen met Roemenen, Hongaren en andere vazalstaten, weer tegenover de Sowjets stonden. In het begin ging alles goed. Mannerheim — nu maarschalk — bezette uitgestrekte gebieden van Russisch Karelië, waar de oude Finse communi.-.t Otto Kuusinen, de vader van de tegenwoordige leidster van de Finse Volksdemocraten, Hertta Kuusinen, regeerde. Er werden plannen gemaakt voor een Groot-Finland, maar men steunde niet de Duitse plannen voor een belegering van Leningrad. FAGERHOLM PAASIKIVI --- ZEEPBEL Plotseling spatte de zeepbel echter uiteen. Opnieuw braken de Russen dooide Karelische landengte en vanaf dat moment was het met de Finnen ge daan. Weer werd Paasikivi onderhandelaar met de Russen en opnieuw g3-schiedde het wonder: Finlands zelfstandigheid bleef bestaan, hoewel de Finnen onder meer Karelië en de haven Petsamo verloren, en het schiereiland Porkkala dicht ging en als basis aan de Russen moest worden verpacht. Waarom benutte Stalin de gelegenheid niet zijn soldaten verder te laten marcheren en Finland te annexeren? Het was niet zo eenvoudig als het er uitzag. Het Finse leger had zich achter Viborg teruggetrokken, was echter niet verslagen. De Russen wisten, dat verdere strijd veel troepen, die voor het offensief tegen Berlijn nodig, zouden zijn, in Finland zou vasthouden en bovendien speelden enkele moeilijk na te speuren invloeden een rol. De Russen hadden in het verleden geleerd, dat men met de taaie Finnen nog het meest bereikt, als men hei: op vreedzame wijze tegemoet treedt. Dat gevoel had het communistische van het tsaristische Rusland geërfd. Misschien waren de Russen er toen ook al wel van overtuigd, dat een zelfstandig Fin land een neutraal Zweden betekent. Het is mogelijk, dat Staiin eenvoudig heeft gedacht: ~Dat heeft de tijd, die Finnen lopen niet weg." Het zal hem hebben gerustgesteld, dat Finland een coalitieregering kreeg met de communist Mauno Pekkala van 1046 tot 1948 als premier. In de Sowjot- Unie meende men dat de Finse communistische partij wel zo handig asou zijn om met het geld dat men haar vanuit Moskou stiekem stuurde, het land van binnen uit te veroveren. KEKKONEN --- VAN ZEELAND CONTRA DE RIJKE Nederlanders vechten vete uit in Nieuw-Guinea Raad Slecht voorbeeld voor Papoea's (Van onze correspondent) HOLLANDIA, november. — In de Nieuw Guinea Raad hebben, de voorzitter Sollewijn Gelpke incluis, zes Nederlanders zitting. Reeds de eerste dagen dat de Nieuw Guinea Raad vergaderde, constateerde dê vox popuü dat dit maar goed was ook, want deze Nederlanders verhoogden kennelijk het peil van de debatten. Hoe waar dit overigens ook zijn moge, over het vervolg van hun optreden in de Raad behoeft Nederland in het geheel niet trots te zijn. Integendeel, het zijn juist enkele Nederlanders geweest die het eerste gekrakeel in de Raad veroorzaakt hebben, hetgeen in het buitenland zeker niet onopgemerkt gebleven zal zijn. Het jongste optreden van De Rijke en Van Zeelander is een voortzetting geweest van hun persoonlijke strijd en strekt de Papoea's allerminst tot navolging. Al eerder hebben deze twee Raadsleden de kans aangegrepen om hun wederzijdse antipathie te luchten in een entourage, die daarvoor allesbehalve geschikt was. Dat was bij gelegenheid van de behandeling van de motie van wantrouwen tegen de huishoudelijke commissie, waarvan De Rijke (en ook de voorzitter, maar tegen hem ging het toen niet) deel uitmaakte. De Rijke en Jouwe werden gewipt en door een merkwaardige tour de force — de Raad wilde de eenheid binnen eigen gelederen bewaren — kwam De Rijke terug in deze commissie, terwijl pater van de Berg in Jouwes plaats gekozen werd. ---