OE AVONTUREN VAN KAPITEIN ROB Gezond, an gpannenOo avonturen waarvan ladera fangen cal •mulle»*- PRIJS SLECHTS f 0.75 VerfcrljgDaa. oi) a_r~nten, 00-orgora, loketten Het Parool ■hamode boekhandt. en kloeken. --- AMSTERDAMS DAGBOEK Vakantie thuis IK heb mijn vakantie thuis doorgebracht. Dat is namelijk verreweg de allerbeste plaats om vakantie te houden. In de eerste plaats heb je alles bij de hand, wat je anders, bij voorbeeld in het buitenland, zo deerlijk mist, omdat je het thuis hebt laten liggen. Zoals hoofdpijntabletten, slaappillen, een bepaalde schaar waarmee je met je linkerhand je rechternagels kunt knippen, je manchetknopen en je leesbril. In de tweede plaats hangt dat pak, dat je wilt aantrekken, in je kast, in plaats van vijftienhonderd km ver, terwijl je het voorts zó kunt aantrekken, in plaats van er eerst de kofferkreukels te moeten laten uitstrijken. In de derde plaats gaat er niets boven je eigen bed. Zelfs het allerbeste hotelbed is vergeleken bij je bloedeigen bed, dat helemaal naar je lijf is gaan staan, een kreng. In de vierde plaats kost je borrel vóór het eten, of na je eten, een heel stuk minder, zodat je met minder wroeging het glaasje heft. In de vijfde plaats heb je je boeken bij de hand, zodat je jezelf niet op leesrantsoen hoeft te stellen. In de zesde plaats kun je zo maar die plaat draaien waar je hoofd naar staat. In de zevende plaats hoef je niet hele dagen in je auto te zitten. In de achtste plaats hoef je die kerk niet in, terwijl je ook dat museum links mag laten liggen, of rechts, al naar het uitkomt. Neen, er gaat niets boven vakantie in je eigen huis. Ik heb er dan ook danig van genoten. Bovendien verrijkt een huisvakantie je inzicht in de gang van het huishouden. Je hebt je nooit afgevraagd hoe die zakdoeken en die overhemden schoon in de kast komen. Nu, daar zit heel wat aan vast. Kranen lopen, teilen schuimen, centrifuges ratelen, en het wasrek boven het bad komt met een klap uit de muur. Dat is een hele consternatie. Op je werk, of weg met vakantie, mis je dat allemaal. Een huishouden is een gecompliceerde industrie en dito inkoopcentrale. Je hoort, nog suffend in je bed, op de trap de onderhandelingen met de melkboer. Is er nog boter T Ja, nog drie pakjes, dus geen boter. Maar wel twee flessen melk, een flesje koffieroom en tien eieren. En er staat nog wat van de vorige week? Even meneer om geld vragen. Klop-klop-klop. Ja ,J&eneer, het geld is op." Nu ja, zon klein nadeeltje moet je op de koop nemen. Je bed uit. Je broek grijpen. In de rechter achterzak tasten. Je portemonnaie pakken. Die is leeg. Kamerjas aan. Cheque schrijven. De trouwe hulp naar de bank sturen. Je bed weer in. Tingelingeling. De bel. Het bed uit. Je kamerjas aan. Op de knop drukken. Beneden een stem: „Woont hier meneer Lefschuimerf" ..Nee meneer." „_Vo_, maar die móét hier wonen. Het staat op me briefte." „Ja, hoort u nou es, ik zal toch wel weten wie hier woont t Hier woon ik, en ik heet niet hef schuimer." ,Js die meneer dan misschien bij u tn huisT" ,Ja, ik woon in zó'n paleis, dat ik niet weet wie er bij voorbeeld in kamer honderdzeventien woont. Is het nóu goed?" „Weet u dan misschien of hier ergens in de buurt..." ,Jïee, meneer, ik weet het niet." ,Jk heb hier zn was. Ken ik die hier achterlaten*" Enfin, eindelijk gaat meneer knorrig heen en laat be- neden uit wraak de deur open staan. Trap af. Poezen zien haar kans schoon en smeren hem óók naar beneden. Poezen vangen en de trap opdragen. Flinke krab over linker hand. Weer het bed in. Tingelingeling. Het is de trouwe hulp met het geld. Zij had de sleutel vergeten. Goed, kan iederéén gebeuren. Maar weer naar bed, het is half tien, er schiet nog best een uurtje slapen op over. Maar nu breekt er een hels geloei in de gang los. Dat zal de stofzuiger zijn. Zon ding hoor je als man nimmer, maar je stelt nu vast, dat de fabrikanten van stofzuigers er in al die dertig jaren nög niet in zijn geslaagd de stofzuiger geruisloos te maken. Althans minder lawaaiig. Dan maar het bed uit. De elektricien komt toevallig om iets te repareren. ,£eg, wat maakt zon stofzuiger een kabaal. Móét dat*" ,Ja, meneer," zegt de elektricien, een filosoof met een sigaar en een leren vest. ,J)at zit zo: ze kunnen wel stofzuigers maken, die minder lawaai maken, maar dan kopen de vrouwen ze niet. Die geloven namelijk, hoe meer kabaal, des te harder zuigt-ie. Dat zit 'm in de psychologie. Het is net als met bromfietsen. Die jongens willen, dat die dingen knetteren, want dan hebben ze het gevoel, dat ze harder rijden. Vat uf" Ja, ik vat het. Maar de telefoon gaat. geneer, kunt u mij meneer Baars geven f" ,JB.eneer u had de krant moeten hebben, maar u hebt een huisadres." „O, is meneer Baars dan niet bij uf" „Wee, meneer, dit is geen internaat van Parool-employés. U moet de krant opbellen." >rDat heb ik gedaan, meneer, maar die is in gesprek. En uw nummer staat er ook in, dus zodoende. Kunt u me met meneer Baars doorverbinden f" ,Jfeneer, ik sta hier in een gewoon woonhuis, aan de Weesperzij. Hoe kan ik u nou doorverbinden met de Nieuwezijdst" .-Nou, dan gaat het over." Klik, zegt de telefoon. Tingelingeling. Ik druk op de knop. ,JDe óóóólieman." „Wij gebruiken geen olie." „Wéét ik meneer, maar ik lever hier het aanmaakhout en het zeeppoeder. Moet er nog aanmaakhout zijn, of zeeppoeder?" „Dat weet ik niet, olieman." „Als u nou effe op het aanrecht klim? en op dat zoldertje kijkt, daar legt uw vrouw het aanmaakhout." Drie pakken aanmaakhout. En de glazenwasser. ,JDrie gulden, meneer, ook nog van de vorige keer." Jk begrijp niet, hoe ons huishouden uit de voeten kan als ik niet met vakantie ben. Maar nu kan ik eindelijk lekker gaan zitten lezen. Rrrrrrt. Mijn (werkende) vrouw aan de telefoon. ,Jk mis mijn lipstick. Kijk es even of-ie op de badkamervloer ligt." Heus, vakantie thuis is je ware, mensen. ZATERDAG: X Van Eeghenstraat, inrnheK Vondelpark t.o. theehuls, 14.30 uur: Gratis rondleiding voor ouderen door park 0.1.v. C. W. F. Haak. ■X 2e Amst. Chr. N.verheidsschool voor Meisjes, Rustenburgerstraat 436, 13.30—15.15 uur: Repetitie van Amsterdams Jeugdkoor. ZONDAG: _t Barlaeusgymnaslum, Ing. Zieseniskade 5, 11 uur: Bijeenkomst van de geünieerde Loge van Theosofen. Ond. ~De Mens-Goddelijk en Duivels". J_ Plaza Theater, Kalverstraat 10 uur: Film „De Spullebaas", met gesprek (Katholieke Actie foor God). JU, Het Kraaiennest, Polderweg ?, 10.30 uur: ds. J. v. d. Schors spreekt over ~Gods weg ook in rampspoed volmaakt?" __ Van Nispenhuis, Stadhouderskade 55, 14 uur: Kindervoorstelling. Haak v_n Overloop met zijn pop Kareltje. JL Plantsoen P. H.-Kade t.o. Victoriahotel, 19.30 uur: Straatevangelisatie (Amsterdam voor .hristus). Ons geheugen' steuntje --- Tante Pos DE PTT kan heel knap zijn. En ook bijzonder dom. Tante Pos dan vindt uit, dat een als volgt geadresseerde brief: Mejuffrouw X, Weimarlaan 39 b, Saxen natuurlijk aan de Saxen Weimarlaan in Amsterdam moet worden bezorgd. Het merkwaardige echter Is, dat die zo gebrekkig geadresseerde brief afkomstig Is van... de Dienst PTT, en wel van de Rijkspostspaarbank. --- Kerkelijke beroepen Ger. Kerken. Beroepen te Kitchencr, Ontario, Canada H. W. Croeze te Clarkson (Canada), voorheen V. H. te Oenkerk. Ger. Gemeenten, beroepen Te Artesla (USA) A. Vergunst te Rotterdam-C. Te Wageningen Chr. van Dam te Rotterdam-Z. Bedankt voor Poortugaal en Ridderkerk. A. Hofman te Zeist. Ned. Herv. Kerk: Beroepen te Opende (Gr.) (toez. M. H. Geertsema te Stedum. Te Middelharnis, J. van Rootselaar te Delft. --- Fabrieksgeheim 6 „Die met dat rode haar", zei Ik. „Nee ik bedoelde voorkeur voor de thee", hernam Corinna. „Nee dank u. Geen suiker alstublieft." Ze stuurde het meisje met het rode haar toch. Janice.' Ze bleef heel gezellig bij me aan tafel zitten praten terwijl ik mijn thee dronk. ~U bent schrijver?" vroeg ze. „Wat schryft u. Verhalen?" „Neen. De waarheid." „Maar wat doet u dan hier?" vroeg ze verbaasd. ,Ik moet een nieuwe brochure over de firma schrijven." „Oh ja." Haar ogen begonnen te stralen. „Moet u ook nog nieuwe foto's hebben?" „Dat denk ik wel." „Dan moet u eens met meneer Bullace praten. Hij heeft een heel mooie camera. Een Duitse. U moet eens zien wat een prachtopnamen hij gemaakt heeft van het personeelsfeest, met blitzlicht en zo. Ik door MARY KELLY hoop zo, dat er nieuwe foto's gemaakt zullen worden — in dit boekje staan zulke ouderwetse. Alle vrouwen hebben hun haar in knoetjes." „Je hebt zelf je haar in een knoet." „Ja maar niet zo," zei ze verontwaardigd. „Dat zijn ouderwetse dames — met ouderwetse knoetjes." ,Net koptelefoons," zei ik. Ze giechelde voortdurend, dit geluid zou gedurende de komende veertien dagen regelmatig mijn theedrinken begeleiden, tweemaal per dag. Toen ze weg was ging ik aan het werk. Werk! De eerste paar uur aan dat bureau besteedde ik met allerlei onschadelijke aantekeningen te maken voor het geval iemand eens zijn neus in mijn hoofdkwar-' tier zou steken; en toen ik een bladzijde voldoende volgeschreven had, ging ik eens over de waarheid zitten denken. De aanblik van de bibliotheek grifte zich in mijn geest zoals de metaal-oxydes in het glazuur verzinken in het stille vuur van de oven. De grijze muren met hun donkere schilderijen, de planken vol stijve boekkaften, de groene rechthoek van het vloeiblad, de rococo-inktpot van wit porselein met de gouden randjes en de bloemetjesversiering, die, zoals ik later vernam aan Corinna toebehoorde, was in het begin van de negentiende eeuw door Shentall vervaardigd en geïnspireerd op een Frans ontwerp. Ik nam papier uit een van de bureauladen, die niet waren afgesloten en begon te schrijven. Dat was niet zo moeilijk. Overal om me heen waren de muren bedekt met technische handleidingen die teruggingen tot aan 1798, geschiedenissen van de pottenbakkern', van Staffordshire, ook was er een exemplaar van de vorige brochure over de firma, die ik nu verondersteld werd te herschrijven. Verondersteld! Welke veronderstellingen zouden er wel aan mn'n werkzaamheden worden gekoppeld? Wat werd ik verondersteld te gaan doen? Of zou men zich er verder niet om bekommeren? Zou men geen enkele veronderstelling opperen en zou men eigen conclusies trekken, zou men er na nujn vertrek naar raden? Zou hg hen laten raden naar mijn werkelijke bezigheid? ~Ik had gedacht, dat u zich wel als schrijver zou kunnen voordoen." Dat was zijn suggestie geweest, nogal bescheiden geopperd aan het einde van ons eerste gesprek: het gesprek, dat reeds in het verleden lag geborgen, alhoewel het nog maar een paar uur oud was, en het was reeds bedolven onder zoveel verschillende indrukken van die dag. Luke Shentall! Hij was jonger dan ik verwacht had, jong om aan het hoofd van een dergelijke firma te staan, jonger dan ik zelf; lang, een atletische gestalte, een breed gelaat met sproeten; een voorhoofd dat zich voortdurend rimpelde, achterover gekamd lichtbruin haar; er had geen spoor van enig Staffordshire"s accent geklonken in z.n gedempte middelbaar-scholierenstem en het Oxford- en directeurs-Engels. Wat had hij me scherp bestudeerd gedurende dat eerste beleefde voorlopige gesprek, zou Inj zich afgevraagd hebben of ik werkelijk aan zijn verwachtingen kon beantwoorden en of m _ de geheimen van Shentall konden worden toevertrouwd? Plotseling zonder aanduiding was h_ overgestapt op het essentiële van de zaak, toen ik dus, naar ik aannam, z.n onderzoek bevredigend was gepasseerd. Van de zijkant van z\jn bureau nam hij twee kopjes en zette die voor mij neer. „Kijkt u hier eens naar," zei hij, „en vertelt u me dan eens welk verschil u ziet. Nee, neemt u ze niet in de hand. U moet ze vanaf een afstand bekijken." Het waren twee roomkleurige kopjes, versierd met een rijtje gestileerde maagdepalmpjes en blaadjes die rond het kopje geslingerd waren, alsof ze om het middel lagen zover je van een middel van een kopje spreken kunt. Ze leken mij precies gelijk en dat zei ik ook. „Draait u ze nu eens om en zegt u dan nog eens wat u ervan denkt." Ik nam ze op en keek op amateuristische wijze allereerst onder elk kopje. Onder het ene was de firmanaam Shentall gedrukt, met een fabrieksmerkje in de vorm van een noot. De andere was blanco. De rand van het eerste kopje was zonder enige versiering, de andere rand had drie inkepingen. De kleuren van het patroon op de niet gesigneerde kop waren wat donkerder, en op het steeltje tussen het laatste bloempje en het oortje was nog een extra-blaadje aangebracht, dat het gehele ontwerp ontsierde. Ik wees deze verschillen aan en zette de kopjes neer. ~Is dit een onrechtmatige imitatie?" „Precies! Het gesigneerde kopje is van ons, we noemen het Vinca, dat is de naam van het ontwerp op Clarendon, dat is de naam van de vorm. Het andere kopje is in het buitenland vervaardigd. Dit is een bijzonder brutale imitatie, met een bedriegelijke bedoeling vervaardigd, maar als we de maker ter verantwoording roepen dan zal luj ongetwijfeld wijzen op de drie inkepingen aan de rand van het kopje en op het extra blaadje en beweren, dat de vorm niet te vergelijken is met Clarendon en het ontwerp door dat extra-blad niet met de Vinca. Dan is er dus geen kwestie van onrechtmatige imitatie. Theoretisch heeft hij dan gelijk en' we kunnen er niets tegen doen." „Maar u hebt toch ongetwijfeld wel een wettige bescherming hiertegen? Zijn uw ontwerpen dan niet geregistreerd? Is er niet zoiets als auteursrecht?" „We hebben er voortdurend een paar honderd van in de produktie. En we registreren ze niet allemaal. Dat kost namelijk geld weet u. Auteursrecht-kwesties zijn altijd riskant en kostbaar. Alles wat je kunt doen is het publiek waarschuwen en de mensen zeggen, dat ze het fabrieksmerk eisen en dat ze van betrouwbare handelaren moeten kopen enz. enz." „Maar tast die kopie uw goede naam niet aan?" „Nee, niet direct. lemand die het Shentall-aardewerk goed kent, denkt heus niet, dat moet van Shentall zijn, het is hun ontwerp, wat zijn ze achteruitgegaan". Ze zeggen dat kan niet van Shentall zh'n. Het is wel hetzelfde ontwerp maar niet dezelfde kwaliteit. En als ze Shentall willen hebben, dan zorgen ze er heus wel voor, dat ze het krijgen. Maar verplaatst u zich nu eens in de gedachtengang van die lieden, die kwaliteit ondergeschikt stellen aan het ontwerp, of die — wat nog waarschijnlijker is — geen kwaliteitsverschil tussen de beide kopjes opmerken — dat is echt niet zo gemakkelijk voor buitenstaanders, vooral niet als de imitatie zo knap gedaan is als in dit geval. Die mensen kopen dus alleen omdat hun oog valt op een bepaald ontwerp. De naam Shentall betekent niets voor hen, misschien hebben ze er zelfs nog nooit van gehoord. Wat gebeurt er dus als dit soort mensen gaat winkelen? Dan zien ze dus twee ogenschijnlijk precies gelijke theeserviezen, waarvan het ene een heel stuk goedkoper is dan het andere. Het spreekt vanzelf, dat ze dan dat van Shentall laten staan. En daar treft de «lag ons, in de verkoop. --- KRAAIENHOVE door Willy Lohmann --- PROFESSOR PI door Bob van den Born --- EDDY door Santiago Vallé --- RROMMY EN TOMMY door J.D. van Exter 14. — „Nu moeten we gaan, jongens!" riep Jan Rap, nadat hij nog een half uur op het schip had rondgekeken, steeds gevolgd door Brommy en Tommy. „Nu al?", vroegen ze verbaasd. „Ja, we moeten eens naar huis", zei Jan Rap. „Bovendien wilde ik, alvorens we naar de bushalte gaan, nog even vragen of we een banaantje mogen meenemen..." „Banaantje?" vroeg Harry. „Waar ..." Maar Jan Rap legde hem met een blik het zwijgen op. „Ga maar mee", zei hij. „Die bootwerker, daar op de kade, dat is een ouwe vriend van me. Jan, zegt-ie, vóór je weggaat neem je toch zeker een kammetje bananen mee van me?" „Een hele kam nog wel!", riep Tommy. „Kom op, jongens! Naar de kade!" Even later stonden ze er a 1... achter een stapel kisten. „Mijn vriend de bootwerker is er nou net even niet", zei Jan Rap, schuw om zich heenziende --- VRIENDEN UIT het dagblad R.n en Gouwe, dat ons werd toegestuurd door een abonnee, viel een dezer dagen te leren, dat de echte vrienden nog wel degelijk bestaan. In dat blad dan stond het verhaal van Paul Smink. Paul Smink is een Amsterdamse schoenmaker, die sinds zijn jeugd invalide is. Dit als gevolg van kinderverlamming. Ondanks zijn handicap heeft Paul Smink zich echter weten te ontwikkelen tot een ervaren zeiler, die zelfs meedoet aan wedstrijden en ook alle andere manifestaties van de watersporters wil meemaken. Zjjn collega-zeilers in Nieuwkoop zijn Paul gaan waarderen als een vriend met een grote hoeveelheid doorzettingsvermogen en een zonnig karakter. De laatste tijd echter valt er een schaduw over zjjn leven. Het lopen gaat hem steeds moeilijker af en hij had een autootje nodig. Dat betekende echter, dat hij zijn boot van de hand zou moeten doen. zyn vrienden begrepen, dat dit een geweldig offer voor hem zou betekenen. Onder hen rn'pte het plar geld in te zamelen, Paul een wagentje te verschaffen, zodat hij toch zjjn boot zou kunnen behouden Aldus Is geschied. Tjjdens een bijeenkomst in paviljoen Plaszicht in Nieuwkoop is de niets vermoedende en daardoor des te meer ontroerde Paul Smink een gloednieuwe DAF geschonken. De auto was compleet met alles: vijf Jaar verzekering, een jaar betaalde wegenbelasting, een hoes. Een hoofdstedelijk garagehouder zegde gratis stalling voor onbeperkte duur toe. Bovendien was er geld genoeg, om Paul voorlopig van de benzinekosten te verlossen. Alle hulde voor de vrienden die anoniem wensen te blijven. --- Het weer in Europa t , , j Temp. . i Station. . ." I. I e Sto-otand 0 e *$! Z» ■* E -r e Den Helder onbew. zzw 1- 8 4 i 0.4 Ypenburg onbew. zzw 9 9 4 0.. Vlissingen zw. bew. z 12 10 4 ! 0.1 :. bew. zzw 8 9 3|3 De Bilt '.. bew. z 6 10 3' 2 ite weerl. zw 8 10 4 9 ■ven inbew. zzw 8 11 410 burg onbew. zzw 10 11 411 egen z 6 0 —1 I 4 .h. _h. bew. zzw 8 3 214 gh. bew. wzw 1 3 1I 13 ■nh. hf. bew. zzw 12 5 514 Abèrdeen .h. bew. w.stil 6 0 1 Londen __n z 12 9 414 Adam zw. bew. z 10 10 3I 0 isel m bew. z 8 3 3 11 mb. q;h.bew. zw 7 10 3 5 Parijs regen z 10 11 5 1 Bordeaux r-egenb. wzw 8 13 6 16 Grenoble ■-v.stil 15 4' 25 onbew. w 8 12 6| 14 1. bew. zzw 5 9 4' 1 regenb. zw 5 10 3' 8 -no 1. bew. ono 1 2 —1 122 Wenen regf>n zzw 3 3 13 Innsbruck sneeuw w.stil 8 0 10 •ado !. bew. o 3 9 3 1. bew. w.stil — 7.0 I. bew. wzw 7 .15 12 4 cio zw. bew. nw 11 15 11 ' 2 onbew. w 2 12 3 1 -ca onbew. nnw 4 18 11 ' 0 bew. wzw 3 16 S ! 0 Oe pijltje- wijzen in de windrichting Dccijfcrs bij dc stations geven temperatuur C 1000 mbar := 750 mm druk FRONTEN, ira«;f.-iiiif«wt warit _M. it kttii lacht ttiitl tt» di grtti fff Koufront we,» Warmte, ront m * w Stationairfront m y 9 Occlusie HINOAANDUIOINGENi O Stilte y LZwak jMatig \_ Vrij krachtig \-_ Krachtig \____ Hard ' \_____ Stormachtig \____ Storm A Zware storm A. Zeer zware storm AN Orkaan --- Academische examens LEIDEN. — Doctoraal examen geschiedenis: J. A. F. de Jongste. --- Promoties LEIDEN. — Gepromoveerd tot doctor in de wis- en natuurkunde op een proefschrift getiteld ..Effect of cultural measures on the population density of the fruit tree red spider mite, metatetranychus ulml Koch (Acari, tetranychidae)": mej. A. Post. --- KAPITEIN ROB De citadel van Cuentomala 4190 OOK generaal Matron Is tevreden over de gang van zaken. Hoe lang heeft h_ niet op deze unieke kans moeten wachten! Het huidige regime heeft hem en Pandoras nooit de positie geschonken, waarop belden menen recht te hebben, maar dat alles zal nu zeer spoedig veranderen. Het gaat er nu maar om, zo snel mogelijk de „Foca" te charteren en hierheen te halen. Volgens hun laatste Inlichtingen werkt het waterkanon nog voor een filmmaatschappij, maar de opnamen z\jn spoedig afgelopen en dan krijgen Matror» en Pandoras hun kans. .. Mlke Is al lang over zjjn eerst** schrik heen: hU amuseert zich best, hij heeft weer voldoend* geld op zak en hij ziet de toekomst weer vol vertrouwen tegemoet. Wat die kerels eigenlijk met de „Foca" willeo Is hem weliswaar niet helemaal duidelijk, maar waarom «* lUJ lastige vragen stellen, zolang ze hem goed betalen? --- Miniatuur 2210 Oplossing miniatuur 2209 Elk volgend in te vullen woord moet zoveel mogelijk letters bevatten van het daaraan voorafgaande woord: 1. grote ruimten voor het gven van bals, 2. schoeisel (meerv.), 3. naaigerei, 4. neerkomen van een vliegtuig, 5. wegen met bomen, 6. rivier in Rusland, 7. troefkaart, 8. oude maat, 9. klinker. De spreuk luidt: Wie tot een penning geboren is, kan tot geen stuiver komen. Benoemd tot voorzitter van de wetenschappelijke raad voor de kernenergie in vaste dienst prof. dr. J. H. de Boer, thans adviseur b_ de staatsmijnen en buitengewoon hoogleeraar aan de Technische Hogeschool te Delft. ---