(Advertentie) Kilo's slanker Waarom de last van ongezonde (en vaak lelijkel dikte nog langer met u meedragen? Bonkorets geven u in enkele weken weer uw jeugdig slank figuur. Na de maaltijd een dragee met een slokje water - en u verliest ponden per week. BonKorets werken volgens het principe van dehydratic - eenvoudig en snel. Opgehoopt vet smelt weg, van loomheid en verstopping heeft u geen weet meer. Veroverende charme straalt van u at. U voelt u weer opgewekt en monter! Begin een nieuw leven - berin nog vandaag met BonKorets, f 3.30 per flacon. BonKorets VERMAGER ING SDRAGEES --- (Advertentie) H De vitamine after-shave gl__g --- PIFRFN OP VERSVOETEN - Op twee bizons: HPWEE bizons speurden op de rede A van Zandvoort naar bizon-derheden. De ene sprak: „Er komen strakjes weer bizons in bizonnepakjes. De bizon die ik zonder zie is in de zon toch niet zo bi." TRIJNTJE FOP --- (Advertentie) P O}ULjO m Geen bleekneusjes I maar snaken met M blozende wangen £ B want... óók lichtver- ■ teerbaar ijzer voor de H B bloedvorming (1,7 mgr. ■ w per stuk) is aanwezig in | f PGA 1 Leopold Sluys winnaar van de voric» jaar gehouden Bachwedstrric. te Gent sSa "uu8 KUit K°S bchuoa uit Konstanz, Einar Enselbrecht uit Kopenhagen en Günther §Fidit laatste concert zal de Kanterie uit Lllwangen onder leiding van Hubert wafele zijn medewerking verlenen. --- Witte Sociëteit geëmancipeerd Debat met de vrouwen over hun handelings-bekwaamheid *1 d_^as toch wel bijzonder attent van onze Diplomaat dat hij onze Ovens p tot een naPraatje had uitgenodigd over minister Van °nbekwa t!JZlgd wetsontwerp tot opheffing van de handehngsnooit iet van de gruwde vrouw. Aangezien een diplomaat nieUwdH-t l zonder een speciale bedoeling, was ik hoogst beirßet iniHo«£eheim,oP het spoor te komen. Zevr°uu> de A 0m zich in het wetsontwerp zelf te verdiepen was uitgegaan van ?»?• VTouwenn^er,?alse- Zi) is aangesloten bij de vereniging voor orouwenbelanu i Ket hnWl en gelijk staatsburgerschap, en had in die hoedanigheid, sa,lidens de,tl Znendinnen gereserveerde tribune der Tweede Kamer bezet ~,00r-eZeo_. D-.eri over de conclusie door professor Van Oven aan de Kamer nn 1e wètflfiï verlening van handelingsbekwaamheid aan de gehuwde vrouw £ ttic «o,?* gemeenschap van goederen in die zin te regelen, dat de rechts-00eUjk U" en Wow ten aanzien van hun gemeenschappelijk vermogen --- Diplomaat zorgt voor primeur öp 3" , verleden zondag de vLpolitiekeT_f t?ekende cavalieren van dl" hu,/eretafelronde in gezelschap üuoßot°nde hS Heve gemalinnen in 2?£ de DfDio^_eftzaal aan de dis- hun 'Plomaat met gratie gepresena!l eWs hUge zal zonder twijdanen °na:ernnmerkt hebben, dat heren- Vh Wanneer ?,? Zlch anders gedragen Öerhelften f Vherhge,Zeld z«n van hun hit een stukii eb de indruk, dat zij Üed' z°al n[ei Vafï hun zelfverzekerd! Wi achterg"óentrtver'lezen dan toch naar ei «Jdins lschuiven- Hoe dat ook oókeit geëmlnefn_,reJll dat de Witte So" de v°or d_m0CIPferd is, dat wil zeggen Ueer ondergaat *on^at wi?".merkbare verandering Vand is? -vr e sociëteit geëmanci?iri;.de Vriin;^0?? het jonge vrouwtje 3S& Ik hSed'ge met een effen ge- dat emn"er miJ uit het Romeinse *oüklng" bete?- clpatle ..ontslaving, vrijsoowaldus oJS_?nï' Een mannenkroeg va°rt alaveSklm,31, gelijk staan met cc" lila- onze v=am„ en wiJ. de echtgenoten -uruÏÏ-J1111- vrijheid beroofde öeJciers. derhalve als hun be- VeMp°orten v_l? n hun boeien, openen possen hB« ■ hun gevangenschap en ftin„eer> Wonrrt Ult hun isolement." ?ik?aen der ala Protest klonk uit de fet »»een . zij grin- VandaaS «iet over de club-s>atde richtinmaar °ver een forse stap gfie -. .o ,"? van de vrouwenemanci*.£, stamt £5,* de. Generaalse. Dat be&ah?. het Ult het jaar 1831 en 1 door een volgeling van ö2igd- nameHJk door Enfantin, h^alist61},,^311! — interrumpeerde de bj-£ °°k man' moed vatte- En zo waren bit Ssnomen,nen' die het initiatief heb&aamhelri 5m aan de handelingson- Wr-de te mX der gehuwde vrouw een CVJers nTken: de ministers Donner, Ven."' en laatstelijk Van rrÜ>as een vrouw — voegde ons n»' die r_s^-_enig leedvermaak daaraan il°B roet U-?Sv e°P het laatste moment h?11* mr 7__,et ?ten te werpen. Mejuf- van de PvdA Prorwekkende cTL tevergeefs, de meest vér- Ohen- zil het ptle van Professor Van t? ï( Ult!luitend gebaseerd -.lederen «X 5*8*?enn"che redenen, voor £?? haf voorkeur uit te h,n de w', ? °ntwerp-Donker, dat voorrechten van de wenste vast te houden." --- Voorhoede-gevecht »*■ zL „ek mij een Pikante situatie — bj, °f vrouw van de Oud-minister, PUnt hio 5e stemming over het vraag- S?dei-riH ' dat Postuum mr Donker het ?eerdipv delven tegenover de r,an JuVtfti van de vaste commissie 1 svstpiie\rdie voorstander was van ,J)e ei m n oven-" die wij vanaf de Kamertribune hebben meegemaakt — aldus de vrouw van de Journalist, betekende nog slechts een voorhoede-gevecht. Het ging bij mijn partijgenote, mejuffrouw Zeelenberg, niet om het principe der volledige gelijkstelling van de gehuwden doch uitsluitend over de uitwerking m wetsteksten van dit, ook door haar en mij, voorgestane beginsel Mr Donker had daarvoor geen kans gezien, doch zijn opvolger meende daartoe we l in staat te zijn. Gelet moest daarbij worden onder meer op de belangen der crediteuren." Persoonlijk — zo betoogde de vrouw van de Oud-minister, hebben mijn man en ik geen belang in dit probleem. Wij behoren namelijk tot die drie percent der Nederlandse echtparen, dat op huwelijkse voorwaarden is getrouwd. De moeilijkheden bestonden, bestaan en zullen bestaan alleen bij die grote meerderheid der huwelijken, die in gemeenschap van goederen zijn gesloten". , De vraag, die wij moeten behandelen, zei" onze gastheer, 'is deze: is minister Van Oven erin ge- slaagd de kracht- proef uit te voeren, waartoe mr Donker en mr Zeelenberg zich niet in staat achtten? Ik weet niet, of gij, mijn geëerde gasten, reeds geleeenheid hebt ge- vonden de zo juist verschenen derde nota van wijzigingen op het wetsontwerp te bestuderen? Dit ongeveer tien kolommen omvattende stuk is geen eenvoudige lectuur." De Generaalse deed nu deze uitspraak: „Het is aan de knappe juristen van het departement van Justitie en aan die in de Tweede Kamer wel toevertrouwd, om uit dit labyrint van teksten wijs te worden. Laten wij ons hoofd daarover thans niet breken". Maar onze professor was het daarmee niet eens: „Ik acht het toch van het grootste belang — zo meende hij, dat een zo ingrijpend voorstel, als door prof. Van Oven gedaan, ook begrijpelijk is voor de echtgenoten zelf en voor allen, die met de echtparen rechtshandelingen zullen aangaan. Ik heb de nota van wijzigingen bestudeerd en ik meen te mogen zeggen, dat het met de ingewikkeldheid nogal meevalt. Het spreekt wel vanzelf, dat het stelsel van een tweehoofdig gelijkberechtigd bestuur van de gemeenschap van goederen wel eens tot complikaties aanleiding kan geven, waarbij de tussenkomst van de rechter noodzakelijk zal zijn. Ik geloof echter dat er in wezen weinig zal veranderen". „Dat was de kern van het standpunt van de minister en van de Kamermeerderheid tijdens de debatten van verleden week — merkte de gastvrouw op. Vrij algemeen waren de Kamerleden het met de minister eens, dat in normale gezinnen de vrouw en niet de man de koorden van de huishoudbeurs in handen heeft. Het gaat daar in hoofdzaak over contracten met bmrekking tot de woning en de inboedel. Als regel voelt ook thans reeds, stilzwijgend, elk der twee levensgezellen zich gemachtigd zulke beslissingen te nemen. Mijn man heeft zich er nog nooit mee bemoeid, wanneer ik een nieuwe koekepan aanschafte". „Dat is ook mijn mening — zo viel de oud-minister haar bij. Deze wet, gelijk Tussen PLEIN en BINNENHOF zo menige andere in het civiele recht, heeft geen andere bedoeling, dan om te registreren, wat in de volksovertuiging reeds leeft. En verder moet de wet in het belang van het gezin en van de echtelieden — ieder-afzonderlijk — waken tegen excessen en misbruik. De wet moet het gezin en de huwelijkspartners tegen misbruik in bescherming nemen. Gebeurt dat in het voorstel-Van Oven, dan maak ik, ondanks de ingewikkeldheid der stof, geen bezwaar". --- Soepele regeling OXS Kamerlid meende, dat minister Van Oven er inderdaad in is geslaagd de nodige waarborgen te scheppen om de genoemde belangen en die van de crediteuren te beschermen. „Wanneer een der echtgenoten — zo legde hij ons uit, op lichtvaardige wijze schulden maakt, de goederen der gemeenschap verspilt, handelingen verricht, die kennelijk indruisen tegen het bestuur van de andere echtgenoot, kan volgens een speciale procedure de gemeenschap worden opgeheven. Verder heeft ook elk der echtgenoten het recht om afstand te doen van de gemeenschap. Mij dunkt, dat het geheel der voorgestelde regeling zo soepel is gemaakt, dat aan de eisen van de praktijk onder alle omstandigheden is tegemoet gekomen". De echtgenote van de Oud-minister, die naar haar aard, geen genoegen schept in details en liever aan de hoofdzaken voorrang verschaft, vroeg nu: „Zie ik het goed, dat het verschil tussen de nieuwe en de oude regeling van het huwelijksvermogensrecht aldus zal zijn, dat bij een gemeenschap van goederen, de man en de vrouw voortaan gelijke rechten zullen ontvangen bij het geven van toestemming tot rechtshandelingen, waarbij het gemeenschappelijk vermogen is gemoeid?" „Zo is het", — antwoordde ons Kamerlid. „En welke sanc- ties kent het voorstel-Van Oven, dat overeenkomstig de voorschriften wordt gehandeld?" vroeg zij opnieuw. „De malcontente echtgenoot of echtgenote kan in zon geval binnen een jaar de nietigheid van zon handeling inroepen". En de rechten van derden? hoe is het daarmee gesteld?" „Deze blijven geëerbiedigd, pits er geen kwade trouw in het spel is". De Vrijmoedige plaatste nog deze opmerking: „Het lijkt mij niet moeilijk om over het plan-Vah Oven een redevoering te houden, welke geen stuk heel laat van deze radicale wijziging van het huwelijks-vermogensréeht. Wie dat doet, zal zich echter moeten distantiëren van het werkelijke dagelijkse leven en zich begeven in min of meer caricaturale veronderstellingen en casusposities. Mijn antwoord daarop zou zijn: Gij, die huwt, kijkt goed uit uw ogen en overweegt, of het geen aanbeveling verdient huwelijkse voorwaarden overeen te komen. Dat beraad zal vooral gewenst zijn, wanneer dat vermogen meer omvat of omvatten zal dan een woning en een inboedel". „Deugdelijke voorlichting lijkt mij, als de wet tot stand komt overeenkomstig het laatste voorstel, wel zeer noodzakelijk — meende de Journalist. Daar zit voor mijn vakbroeders en vakzusters kopie in". Na, dit gesprek was het mij wel duidelijk, waarom de Diplomaat dit symposium had georganiseerd: hij had mij een primeur in de pers gegeven. Hem zij daarvoor dank gebracht. --- Nieuwe aanwinsten onder beheer van stichting GELDERSE kastelen worden voor verval behoed Museum in lustslot VARX»»n °nze correspondent) >i lei>den *' 16 anrJl — De stichting uCl' ten\ae,r Gelderse Kastelen, die rtel stelt een aantal kastelen, d °rie ali-fr hadden, dan kan de conhi Var, ?n 'uiden dat de barre vries- "? in?r,i eze winter de bronnen van o£\nißer,P ra.tic heeft verijsd. Slechts zlJn aan de algemene malaise ït?lld een mevrouw J. Bauer-Stumpf ?^nin_ e-Paar fraaie stillevens, Johan T„? Rooh erk Schröder en Jan Wiegers st,f, Siert- Vertegenwoordigd, de jonge _ïkk.n • en buurde drie fonkelende *7bstrapt„ln.-, De Brote zaal met de nlen °f zij die er op gelijken, Vlti hpl erschaduwd door Karel Appel. ftt,Ul,stkvi geb°uw van de Rotterdamse ftafiek _ g ziJ'n de beeldhouwkunst, de r!0k rt en de tekeningen ondergebracht. ,„ees R°r zijn weinig verrassingen bij. h°eri pntzinger, Henk Broer, Paul Cia s' rv>er Langeweg zijn bij de teke-10g de meest poëtische. G. S. --- De bordjes verhangen IN de Utrechtse drukkeri_ Bosch waren zaterdagmiddag Tic bordjes vreemd verhangen: achter de zetkasten stonden uitgevers en boekverkopers te worstelen met onwillig lood. Een paar dichters stonden met vilten schootsvellen voor — de traditionele typografendracht — te peinzen op een limerick. Tekenaars liepen er rustig glimlachend rond: zij hadden hun werk I achter de rug. LEK METZ, BERT BOUMAN, WIM BIJMOER, FEDDE WIJDEMA en nog enkele anderen hadden tekeningen gemaakt met betrekking op de boekhandel,, het drukken en het uitgeven. Nu moesten de dichters die tekeningen van een bijschrift voorzien. BERT SCHIERBEEK bleef zijn experimentele poëzie trouw. MAK NÖRD en ED HOORNIK zochten het in fijne, actuele, literaire toespelingen. GABRIëL SMIT maakte een 151ste berijming. De limerick die MIES BOUHUIJS schreef bij LEK METZ' tekening op de boekdrukkunst vindt u hierbij. Het was voor de vierde keer dat drukkerij Bosch een dergelijke oorspronkelijke contact-middag organiseerde. Wellicht is het een goede Utrechtse traditie aan het worden. het Nederlandse koningshuis, prins FREDERIK. Sindsdien is het een doorgangshuis voor koninklijke bezoekers gebleven. Des Indes werd in 1881 niet als nieuw gebouwd. Het particuliere pand van een baron VAN BRIENEN op de hoek van de Lange Voorhout en de Vos-in-tuin-straat werd door ene meneer F. WIRTZ als hotel ingericht. Die meneer heeft een voorname rol gespeeld. Men denkt erover die rol zelfs door een acteur te laten naspelen als in oktober dat Calicotbal wordt herop. gevoerd.. Er is sinds 1881 veel veranderd achter de grijze gevel van het gebouw. Van buiten gezien is er alleen een verdieping op gekomen, maar van binnen schreed, voornaam weliswaar maar beslist de tijd er doorheen. Van 1881 tot 1956 Nooit moe om veranderingen aan te brengen en de moderne techniek binnen te laten. Zo is thans de heer Rey bezeten van een plan om een robot-lift te verwezenlijken. Dat is mogelijk in hetzelfde huis, waarvan THEODORE ROOSEVELT op de eerste mei van het jaar 1910 in het gastenboek schreef: „We have been here very comfortable". Jaren later op 21 juni 1950 werd het bevestigd door ELEANOR ROOSEVELT. En thans wordt het met plezier verklaard door de „leading lady" van „Porgy en Bess". Honderd man personeel zwermen er rond door Des Indes. Achter iedere gast staat praktisch één man. „U hebt natuurlijk een beroemde kok" was mijn logische vraag aan de heer Rey en zijn antwoord even in stijl: „Mijn kok is altijd beroemd". En hoewel de tijden zijn veranderd in Des Indes: nog altijd prijkt het wapen van Batavia boven de deur en: „in 1881 kostte de deelneming aan de table d'höte f 2,50. Thans geef ik u al een eenvoudige lunch voor f 4,00". Dat is nou helemaal de heer Rey. Aan de „steen" getekend en geschreven... --- Kruitvat in Cairo DAG HAMMARSKJöLD, de UN O-missionaris, die Israëli's en Arabieren tot meer vrede moet bekeren, is in Cairo neergestreken, waar zich de centrale bevindt van het Arabische geweld. De machines staan bij Nasser thuis, maar de hefbomen en de man, die ze bedient, zijn ondergebracht in een villa in een der buitenwijken van de Egyptische hoofdstad, namelijk bij Ahmin El Hoesseini, groot-moefti van Jeruzalem en geestelijke leider van alles en allen, die in het Nabije en Midden-Oosten aan mohammedaans fanatisme en terrorisme doen: de Pakistaanse Kaksars, de Perzische kruisvaarders van de islam en andere Egyptische, Palestijnse, Syrische en Libanese mohammedaanse broeders. „Een kruitvat op twee benen" heeft Churchill de groot-moefti eengenoemd, wiens hele leven lang gewijd is geweest aan kuiperijen en komplotten. Ahmin stamt uit een kleinadellijke familie, die enkele eeuwen geleden uit een woestijn opdaagde en zich metterwoon in Palestina vestigde De jonge Ahmin zou aan de universiteit van Cairo mohammedaanse Koran-geleerde zijn geworden, als de oorlog van 1914-1918 hem niet in zijn studies was komen storen. Als officier in het Turkse leger vocht hij tegen de Fransen en de Engelsen en komplotteerde hij met Duitse agenten. Een van hen noemde hem in zijn raD port aan keizer Wilhelm „groot-moefti van Jeruzalem". Het klonk wel maar het betekende niets, want Ah min heeft het nooit gebracht tot mohammedaans jurist en bovendien was de titel met de laatste der Turkse kaliefen uitgestorven. ★ NA de eerste wereldoorlog, toen de Balfour-verklaring Palestina openlegde voor de joden, keerde Ahmin naar Jeruzalem terug om de „invasie" te keren. Hij organiseerde knokploegen, die joodse nederzettingen overvielen, plat brandden en uitmoordden. De Engelsen trachtten de onruststoker te pakken te krijgen maar Ahmin vluchtte en zocht zijn heil bij koning Ibn-Saoed van Arabië. Kort daarop meenden de Engelsen een plaatsje voor hem te hebben gevonden in hun eigen Palestijnse politiek en vroegen hem zo goed te zijn naar Palestina terug te keren. Om hem aan te moedigen erkende Londen officieel zijn scherts-titel van „groot-moefti van Jeruzalem". Ahmin, de intrigant en de avonturier, was nu een man van ge- Wicht geworden. Door de fanatici en de extremisten onder de Arabieren werd hij sindsdien vereerd als hun geestelijk leider. In 1936-1937 werd Palestina opnieuw geteisterd door een vlaag van terreur. Het was Ahmin, die de opstand leidde. Britse soldaten werden er weer op uitgestuurd om hem te vangen. Zij dreven hem een moskee binnen maar verzuimden hem daarin te volgen uit eerbied voor de heilige plaats en' legden 5 Ahmin, grootmeester in ;! J Arabische terreur !; W%VWVJWVWiVkWIVirVWA een kordon om het gebouw. Als vrouw verkleed glipte Ahmin enkele dagen later tussen de Britten door en verdween in de richting van de Libanon. Vier jaar lang liet hij zich niet meer zien op het politieke toneel maar in 1941 meldde hij zich weer met een, staatsgreep in Irak, die bedoeld was om de Engelsen uit dat deel van het Midden-Oosten te verdrijven. De grootmoefti speelde toen mee met Hitler en Mussolini. De coup yan Irak mislukte echter en Hitler, die in Berlijn al droomde van een grootse tangbeweging tussen zijn troepen, die dwars door de Kaukasus naar de Perzische Golf zouden trekken, en de legers van Rommel, die over Egypte, Arabië en Irak zouden gaan, werd uit zijn strategische droom gewekt. Ahmin was naar Berlijn gevlucht, waar hij met groot eerbetoon werd ontvangen en in een dure villa in Danlem werd geïnstalleerd. Himmler werd zijn boezemvriend, die hem met praatjes aan de haard kwam troosten in de loop waarvan het opperhoofd van de Gestapo zich eens de „historische uitdrukking liet ontvallen: „Als de Lieve Heer destijds voor Wenen de muzelmannen de overwinning had gegeven op de Duitsers en de Oostenrijkers, dan zou het joodse christendom zich met over neet Europa hebben kunnen uitbreiden en dan was Duitsland nu veel beter at geweest". Zo steunden die twee giootmeesters in de terreur elkaar, totdat Hitlers rijk in elkaar begon te zakken en Ahmin naar nieuwe vrienden be gon uit te zien. Hij week uit naar Zwitserland, dat hem uitleverde aan Frank rijk, waar men de.Arabische „oorlog misdadiger" gastvrij ontving en in een villa installeerde,, die naam „Les Roses" droeg en m de _buurt van Versailles tussen veel landelijke wede en lommer lag verscholen Voor de Poort werd een gemoedelijke koddebeier gezet, die moest zorgen, dat Ahmin niet zou ontsnappen. „Die ontsnappen'", zei de kloeke politieman. Je ziet hem al twee dagen ver aankomen met zijn rossige baard, zijn donkere mantel en zijn witte tulband". Maar einde mei 1946 was Ahmin toch spoorloos, in een confectiepak, zonder tulband en met een valse, Syrische, pas. Per gewoon lijnvliegtuig keerde hij „ongemerkt" naar het Nabije Oosten terug en landde in Cairo. Twee jaar later begonnen de gevechten tussen Israëli's en Arabieren opnieuw. ZEVEN JAAR geleden vond Ahmin het nodig om zich maar weer een nieuwe vriend aan te schaffen: Sovjet-Rusland. In 1949, toen de strijd tegen Israël voorlopig toch niets bleek op te leveren, ging hij naar Moskou, waar hij met open armen werd ontvangen en, natuurlijk, weer in een villa werd geïnstalleerd. In de zomer van 1951 vloog een Russisch sportvliegtuigje heimelijk de grens van Perzië over en baande zich behoedzaam en laag over onherbergzame gebieden vliegend een weg naar het zuiden, totdat het tussen Tebris en Teheran neerstreek. Een Arabier stapte uit: rosse baard, donkere mantel, witte tulband; de koddebeier van Versailles zou hem onmiddellijk hebben herkend. Dat was het ogenblik, waarop het tijdperk van het scherts-imperium van Mossadeq aanbrak, dat de Pakistaan Liakwat Ali Khan, Ali Rasmara van Perzië de Libanees Riad El Sohi. koning Abdoullah van Jordanië en talrijke andere „westerse" Arabieren werden vermoord; dat de ene Britse vlag na de andere werd neergehaald en de herhalingsoefeningen begonnen voor een nieuwe „heilige oorlog" tegen Israël. PASSEPARTOUT --- draaiboek DANSEN ALS VROEGER IN DES INDES Maandag T\E eerste mei 75 jaar geleden •L' opende het Haagse hotel Des Indes zijn deuren voor de vele vorsten en diplomaten die er sindsdien hebben gelogeerd. De directeur-eigenaar JEAN J. REY (40) —hij, zijn vrouw en doch- tertje zijn de drie enige staatsburgers van het vorstendom Monaco in Nederland zal er dan niet zijn. Het huwelijk van ziJn vorst met Grace Kelly heeft de plannen tot een feestviering in Hotel des Indes doorkruist. Dit feest is nu uitgesteld tot oktober. Dan zal in een der ruime zalen (met een schoorsteen als in Versa-lies) het zogenaamde Calicotbal worden gereconstrueerd, dat er op de derde mei 1881 werd gehouden, in aanwezigheid van prins Prederik de oudste broer van prinses Wilhelmina. Ook de eerste table d'hóte wil men proberen aanschouwelijk uit het stof der geschiedenis te halen. Zon Calicot-bal is een gekostumeerde dansavond, waarbii de dames in katoen of cretonne verschijnen. Het moet destijds een romantisch schouwspel zijn geweest. Een zee v_n 'icht uit kristallen kronen deed de karmozijnrode stoffering prachtig uitkomen. Ook het zachtgroen moiré-zijde behang in de whist-salon, tegenwoordig televisiezaal, om weer in eigentijdse termen te spreken. Ook nu kan er geruis van gordijnen zijn in Des Indes, wanneer de heer Rey een van zijn ingenieuze wind- en tocht-installaties (zijn hobby) in werking stelt. Het heeft iets spookachtigs: een druk op een schakelaar en in een deuropening bewegen de gordijnen. Een druk op een andere schakelaar en een tegenstroming zorgt er voor dat de gordijnen weer stil hangen Geen zuchtje waart er meer door het vertrek, waar een gezelschap in goede stemming kan dineren bij kaarslicht terwijl de lucht voortdurend wordt ververst. Andere schakelaars temperen de verlichting mee met de stemming der gasten, zonder dat het de natuur geweld aandoet. Zoals Des Indes bij de opening in 1881 er uit heeft gezien, is thans nauwelijks meer voor te stellen. Slechts enkele salons aan de voorkant zijn nog in de oude staat. „Een hotel is voortdurend in beweging, een rusteloze afbraak en een rusteloze opbouw zijn er altijd aan de gang", zegt de heer Rey, die nog een zilveren houweel bewaart, waarmee de eerste steen van het gebouw werd gelegd. Op een terrein, waar eerst een merkwaardig Willem H-museum met twee andere huisjes moest worden afgebroken. In dat museum woonde destijds ene meneer TETTEROO, een mateloze bewonderaar van koning Willem 11, die zelfs de sigarenpeukjes van de vorst wist te bemachtigen om ze onder vitrines te bewaren. Maar dit terzijde. De heer Rey, die in Nederland ook consul-generaal van Monaco is (hij heeft ook nog „een paar aandeeltjes" in de speelbank van Monte Carlo), rekent het zich tot een eer ondanks de verbouwingen Hotel Des Indes zn stijl te laten houden. Die is er een van distinctie en elegantie. De meeste kamers zijn nu modern gemeubileerd, met uitzondering van een enkele die in de oorspronkelijke Louis XVI-sti.jl werd gehouden, zoals de ontvangstsalons op de eerste verdieping, waar de leden van ons vorstenhuis immer een hun waardige omgeving vinden. Daar staat ook een stoel met de leeuwenkoppen van Juda in de leuningen, speciaal gemaakt voor de keizer van Ethiopië. Maar hij heeft er nooit in willen zitten, omdat zijn protocol dat verbood. JEAN J. XXV ... met robot-lift-plan -- • --- Oud en nieuw DE eerste gast van Hotel des Indes is een Haagse schilder geweest, de heer ALMA TADEMA. Die kwam er logeren omdat de familie MESDAG op 25 april '81 in Den Haag een diner had gegeven. Vier dagen was het hotel geopend of de eerste vorst liet er zich al inschrijven: de toenmalige nestor van --- Geen geld, wel Zwitser WETHOUDER DEN OUDEN van Est en Opijnen heeft vorige week dinsdag jhr mr C. FLUGI VAN ASPERMONT (28) geïnstalleerd als de jongste burgemeester van Nederland. 'Die heeft het nu voor het zeggen over een duizend zielen in de Tielerwaard. Maar hij zegt het zo: „Geen geld, geen Zwitsers". Want met de financiën in Est en Opijnen is het niet zo best gesteld en de eerste burger is er nu van Zwitserse afstamming, ja, hij heeft naast de Nederlandse ook nog de Zwitserse nationaliteit. Het geslacht Flugi van Aspermont gaat heel ver terug in de geschiedenis, tot het jaar 800 toe. Toen woonde er in Bohemen een familie Pflug (het Duitse woord voor ploeg). Via Tirol kwamen de nakomelingen van deze familie terecht in het Zwitserse Sankt Moritz, waar de naam verzwitserd werd tot Flugi. Een van deze Flugi's huwde met een dochter uit het geslacht Aseermont uit Chur in de buurt van ankt Moritz. Sindsdien heten de nakomelingen van dit echtpaar Flugi van Aspermont. In de tijd toen de Zwitsers veelgevraagde huursoldaten waren, die zich echter voor hun diensten goed lieten betalen (vandaar het gezegde „Geen geld, geen Zwitsers) verhuurd een Flugi van Aspermont zich met zijn gehele compagnie Zwitserse soldaten aan Frederik Hendrik. Ruim 200 jaa later kregen de achterkleinkindeifei van deze commandant, die in ons land was blijven hangen de Nederlandse na tionaliteit en sindsdien is deze naam ook hier ingeburgerd en behoort d drager daarvan tot een vooraanstaand lid van de Nederlandse gemeenschap De vader van de jongste burgemees ter is Nederlands consul in Genève Ook in Italië en Zwitserland heeft deze naam een goede klank. Twee Flugi's waren bisschoppen van Chur, twee andere Flugi's ware_, hoewel uit de protestantse tak, e*fkamerheren van andere bisschoppen van Chur. Een Flu. gi uit de katholieke tak was i* '43 nog commandant van de Zwitserse garde van de Paus. De Nederlandse Flugi's behoren tot de protestantse tak. Een merkwaardigheid is nog dat de nieuwe burgemeester van Est en Opynen gehuwd is met D'HANGEST BARONESSE D'YVOY, dochter van de burgemeester van Rozendaal bij Arnhem. Ook zij heeft naast de Nederlandse de Zwitserse nationaliteit en bezit het burgerschap van Genève. Het geslacht D'Hangest D'Yvoy stamt weliswaar uit Frankrijk, maar een van de voorvaderen heeft in de tijd van de reformatie de vestingwerken te Genève aangelegd en verkreeg uit dankbaarheid het burgerrecht. Jhr mr L. Flugi van Aspermont begon zijn studies aan de Utrechtse universiteit. Als een van zijn eerste taken ziet hij nu de verbetering van wegen en het opruimen van de krotten. Vooral de wegen gaan hem ter harte, omdat de fruitteelt afhankelijk is van goede afvoerwegen. Alles moet nu nog over zandwegen vervoerd worden en daarop „butst het fruit kapot. Maar de wegenverbetering kost enorme sommen en Est en Opijnen is een arme gemeente zodat het voor het gemeentebestuur hard werken zal worden . Samen met de 7 raadsleden en de 2 wethouders hoopt de burgemeester het te rooien. Hoewel er nog geen woning voor hem is in Est en Opijnen en hij dus iedere daj» van Velp op en neer zal moeten reizen. PENNEWIP jhr C. Flogi weg krotten --- Belangrijke serie orgelconcerten DEN HAAG, 15 april Ook dit jaar zullen regelmatig Artifex-orgelconcerten worden gegeven. In Den Haag (Scheveningen) wordt de serie die in 1952 begonnen is, voortgezet, evenals in Delft. Organisten zijn uitgenodigd voor concerten in Amsterdam (Westerkerk en Oude Kerk), Leeuwarden (Grote Kerk), Haarlem (Bavo), Rotterdam (Zuiderkerk) en Bussurn (Vredeskerk). De meeste concerten vinden in Den Haag in de St Jacobuskerk plaats. Het 50e concert dat in deze kerk op 13 juni plaats vindt, zal het karakter van een jubileumconcert dragen. Jaap Vranken, Marius Monnikendam, Adriaan Engels, Piet Post en Henk Badings, zullen voor dit jubileum een orgelwerk componeren. Aan dit concert, dat door de KRO wordt uit. gezonden, zal medewerking worden verleend door een groot gemengd koor. Naafloop van het concert dat door vele autoriteiten zal worden bijgewoond, vindt een receptie plaats. Andere concerten ? edurende de maanden april en mei _ün: een improvisatieconcert op 22 april door Albert de Klerk en Piet Post; op 6 mei zal de orgelban.: in de St a cobuskerk worden bezet dpor Kate v Tricot. ™ den een int? -prefatie geven van de toccata adagio en fuga van Bach en van het tweed,"-koraal van Franck. Verder zullen concerten gegeven worden door Carl Bengtsson uit Malmö, --- Super-kantoor OM het modernste kantoor van Nederland te zien, moet men zijn schreden richten naar het Leidseple n in Amsterdam. Uw Pennewip kon zijn ogen nauwelijks geloven toen hij noog boven het verkeersgewoel van het plein der pleinen dat kantoor binnentrad. Het begon al in de lift. Kleurenvlakken. Daarna in de garderobe. Kleurenyldkken. Vervolgens in de ontvangsthal, een frappante aanblik door kleurenvlakken en verlichting, fraaie betimmering en meubilering. Rond die ontvangsthal werden kantoren mgencni van een haast etherische lichtheid, luchtig als een balkon. Witte plastic jaloezieën, in slagorde opgesteld, vormen de afscheiding. Een weelde van planten op tapijten in fraaie kleuren. Een abstracte wanddecoratie van KAREL THOLE. Elders een der mooiste conferentiekamers die ik ooit zag, weinig protserig of luxueus, maar buitengewoon smaakvol van kleuren en fraai van meubilering. Op de bovenste verdieping, hoog boven de daken-zee, ateliers voor tekenaars en kamers voor tekstschrijvers. Deze kantoorruimtij, uniek in haar soort en een prettiger klimaat biedend dan menig modern hotel, is het nieuwe milieu van SMIT's reclame-, advies- en servicebureau, waar zeventig man personeel zich wijdt aan de dienst van de vierde vrijheid. Indien de reclame een muze is, 'heeft zij hier haar tehuis gevonden. Begin april opende dit tehuis zijn deuren, gereed voor de vleugelslag der inspiratie, waarvan ook de reclame afhankelijk is. Inspirerend was de opdracht ontwijfelbaar voor de Amsterdamse architect B. O. VAN DEN BERG (37), die met deze verbouwing van uitgewoonde ruimten in het KLM-gebouw een belangrijk testimonium heeft geleverd als interior decorator. Het servicebedrijf van de Heer J. SMIT (60 jaar, reclameman uit de school van Delamar) heeft nog meer pijlen op de boog van zijn huisvesting: momenteel wordt voor gasten een speciale werkruimte ingericht. Zelfs wordt gezorgd voor slaap-accommodatie voor buitenlandse bezoekers. De mensen van het bureau zullen in hun nieuwe omgeving prettig, dus vruchtbaar kunnen werken. Als 't een beetje wil, blijft de manager-ziekte ver van dit wonderlijke kantoot dat nog fraaier zal zijn als in het voorjaar een vleug lentewind en wat flarden draaiorgelmuziek door de lichte ramen binnenwaaien. Het uitzicht op het Leidseplein evenaart het interieur. Het is een der beste uitzichten van de stad; in de pauze van de Stadsschouwburg laat men zijn koffie staan om van dit uitzicht te genieten. U ziet dat de reclame op uw Pennewip aanstekelijk gaat werken. Alleen weerhoudt hem daarvan één curieuze gedachte, namelijk: hoe vel en van Smit's personeel zullen in deze tijd van woningnood na de werkdag in hun super-kantoor genoegen moeten nemen met de gemeubileerde kamer in hun pension? ---