(Advertentie) Bestrijd UW PIJNEN met: _g~^ ZwitsalettenT? uitsluitend bij Apothekers en Drogisten --- Aanstaande groentijd op traditie-basis (Van onze verslaggever) AMSTERDAM, 12 Juli — „Spelen de i'rkendc studentencorpora nog dezelfde rol als vroeger?" vroeg prof. dr M. W. Woerdeman, rector-magnificus van de Amsterdamse Universiteit, zich af tijdens een bijeenkomst van de Algemene Senaten Vergadering, die hedenmorgen samenkwam om mededelingen te doen uver de aanstaande groentijd. In hoofdtaak kwamen de mededelingen neer op het feit, dat de aanstaande groentijd weliswaar milder zal zijn, dan door vele vroegere ontsporingen werd vermoed, maar dat geen structurele veranderingen 'tillen komen op de groen-schema's, zoals die bij de diverse corpora historisch gegroeid zijn. Wel komen universiteit en studentenvereniging de gewijzigde socia'e verhoudingen — spoorstudenten en nihilisten (dit zijn studenten, die geen lid zyn van studentenverenigingen) — tegemoet In de vorm van beurzen, renteloze voorschotten en het verminderen of 'n bepaalde gevallen opheffen van con'rlbnties. Maar dit zijn technische tegemoetkomingen aan de onafwendbare so■•iale verschuivingen, zonder over te ?aan tot een inwendige aanpassing. „De universiteiten en hogescholen mogen niet verlaagd worden tot vakscholen. Het zijn instellingen, die opvoeden tot critisch en wetenschappelijk denken. Deze algemeen ontwikkelende taak komt in de knel door het veld winnen van de opinie, die de universiteiten tot vakopleidingen verlaagd. De studentenverenigingen hebben een belangrijke taak bij die algemene ontwikkeling en het nihilisme ondermijnt die taak", aldus omschreef prof. Wberdeman in het algemeen de taak der corpora, om de tendens van ontaarding tegen te gaan. „We zijn niet blind voor het feit der maatschappelijke structuur-wijziging, en in 1955 zal dan ook in Cambridge een internationale conferentie worden gehouden om het grote probleem van algemene vorming en vakschool te bespreken." Reeds nu staat vast dat contact tussen de studenten als een der voornaamste oplossingen van het probleem genoemd zal worden. „De corpora spelen daarom een nog even belangrijke rol als ooit tevoren en ik iuich het lidmaatschap van harte toe", besloot de rector-magnificus van de Stedelijke Universiteit te Amsterdam, n» over het probleem der ontgroening en ontsporingen daarbij gezegd te hebben: „Als een trein ontspoort schaft men het vervoer per trein toch ook niet af". Op dit laatste ging de praeses van de Algemene Senaten Vergadering — waarbij 7 erkende studenteneorpora zijn aangesloten — de heer J. J. Boreel, nader in. --- Parijse rechtbank besliste --- Geen restitutie van Sovjet-Picasso's (Van onze correspondent) PARIJS, 12 Juli — De eis door mevrouw Tsjoekin ingediend tot teruggave van een aantal vroege schilderijen van Picasso, die door de Sovjet-musea van Leningrad en Moskou z(jn uitgeleend voor een tentoonstelling in Parijs en die vóór de Russische revolutie hebben toebehoord aari haar vader, is door de Parijse rechtbank vandaag afgewezen. De rechtbank was van oordeel, dat de confiscatie van de schilderijen in 1918 geschied is in overeenstemming met de Russische wet en dat zij dus niet 36 jaar later in Frankrijk ongedaan kan worden gemaakt. --- draaiboek --- Intermezzo TK kan het niet helpen maar Zuid-1 Limburg doet me altijd iets. Ik weet er een plaatsje dat uitzonderlijk is in Nederland, want het ligt aan een rivier, een kanaal, een spoorweg, een grote verkeersweg en aan een vliegveld. En toch... hóe ligt het er? Dr FELIX RUTTEN, die uit Rome niet meer weg kan komen, heeft het een keer gezegd: „... in het stille dal, gedoken tussen groen, waar vlotte beek en waterval muziek weerklinken doen, waar ik de mooiste bloemen pluk ..." Dat is Geulle. Tussen Bunde en Elsloo, niet ver van Maastricht. Marie Koenen kent het als haarzelf. „Met het uitzicht van zn heuvelkammen gekeerd naar de Maas, ligt Geulle verdroomd in het glorieuze avondrood". Schoonheid in elke mensenwoning, in elke boom --- MUZIEK EN WOORD IN DE RADIO DEN HAAG, 10 Juli — De AVRO besteedde het vorig jaar gemiddeld 42Ji uur per maand aan ernstige muziek, de KRO 56 uur, de NCRV 88 uur en de VARA 371,. uur. Dit blijkt uit de programma-statistiek, die is opgenomen in het jaarverslag van de AVRO. Voor lichte muziek waren de maand gemiddelden: AVRO 99%4 uur. KRO 72. uur, NCRV 83H uur. VARA 76. uur. voor gesptoken woord AVRO 65% uur. KRO 95H uur, NCRV S31? uur en VARA 7üb uur. --- Kinderkampen DIT wordt weer de tijd dat de postbode briefkaarten rondbrengt vol hanepoten en krabbels van 't stompje potlood. Kinderen in een zomerkamp schryven altijd veel over „het eten ; daar zijn ze heel nauwkeurig in. „Het is hier fijn. Eerst kregen we pap en ei en toen"... De spelletjes die zij gedaan hebben. En tot hoe lang zij mochten opblijven. En over de natuur. Met veel „toens" er in, want het hart van een kind op kamp stroomt over en schrijven is moeilijk als in geen velden óf wegen een schoolbank te bekennen valt. Steeds méér kinderen gaan naar een zomerkamp. Welpen, verkenners, gidsen en kabouters. Bleekneusjes en sportieve schoolvoetballers, die allen het vacantiefeest beginnen met een reis in zon glimmende touringcar waar een kind zich koning in voelt. De zomerkampen nemen in aantal toe; oude landgoederen worden er voor ontsloten. In ons land zijn enkele duizenden kinderen, die een zomerkamp verdienen maar het moesten ontberen als niet met man en macht voor hen werd opgekomen. Dat waren er ln '53 bijna drieduizend. Heel gewone kinderen, maar zij missen hun vader of moeder, overleden bii oorlog of watersnood. Nog 250 andere kinderen gingen vorig jaar naar buiten, ook heel gewoon, maar niet zo beweeglijk als hun vriendjes omdat zij invalide waren. Zes keer hebben de DUW-kampen in Venray en Westkapel le gedaverd van jeugdig plezier. Het Brabantse vacantie-oord Lage Mierde werd vier keer veroverd door de lichamelijk getroffen kinderen, die in vrijheid leerden zwemmen, een uitstapje naar Antwerpen maakten en 'n paar dagen loskwamen uit het isolement dat invaliditeit voor een kind betekent. „Hier vergeten deze kinderen volkomen dat zij invaliden zijn", ze! koningin Juliana. Ook deze zomer gaan weer honderden vrijwilligers voor deze kinderen kampen leiden en organiseren. Zij vormen geen wereldje apart, dat buiten het uwe staat. Ook niet hun overkoepelende stichting „Het Vierde Prinsenkind", die zorgt voor de pap en het ijsje, het lekkere zwemwater en de spelletjes, waar kinderen op zomer* kamp hun briefkaarten zo leuk en aandoenlijk over vol schryven. Snapt u wat Ik bedoel? en struik, men vindt die in Geulle, waar ik zo maar 'ns een avond ben afgestapt, op reis van stad naar stad. Om te Tkyken naar de maretakken, die daar eens in de boomkruinen moeten zijn achtergelaten door de Alvermannetjes. U kent niet de Alvermannetjes? Zy zijn op de vlucht geslagen toen in Geulle voor het eerst het Angelus werd geluid. Geulle heeft zn eigen legenden, sinds Sint Servaas er van de hoogste heuveltop het Maasdal heeft gezegend; Geulle neeft zn eigen historie sinds de Noormannen er langs de rivier lagen gelegerd. Romeinen werden in Geulle begraven en de Salische Franken hebben er geheerst. Het schone vergezicht is er de roem geweest en gebleven door de eeuwen heen. Ik zag net terug op de Snijderberg met heel Zuid-Limburg als een half-ring achter me. Hier was het waar Sint Servaas moet hebben gestaan op de heuvelkruin, met gespreide armen: „Gij zult eeuwig en onvergankeiyk schoon zyn, mijn land". Een land dat in Geulle nog Engelse literatuur, die hij al negentien jaar onderwijst aan jongens die missionaris willen worden in Afrika. Boven in het klooster in Cadier en Keer waar hij zijn kamer had van de zomer toen _k hem voor het eerst ontmoette, hing het bouquet zowel van het Limburgs Koren als van de Britse levenskunst tussen de oude balken en glan- zende meubels. Die kamer was Pieke Fischer vertrouwd geraakt en zn trots en liefde. Zij was 'n oase vol rust na een zwaar missionarisleven in Beneden- Volta aan de Afrikaanse Westkust, vanwaar hij ziek en uitgeput was teruggekomen. Pater Fischer heeft in den vreemde geleerd de vrede van het eigen land te peilen én het aroma van de eigen grond, waarvoor men in Cadier en Keer alle ramen van zijn kamer kon open zetten. Die kamer is er nu niet meer. Zij is in rook en vuur opgegaan enkele maanden geleden toen een kioosterbrand in Cadier en Keer heeft gewoed als nog nooit tevoren. Pieke moest weer helemaal van voren af aan wennen in het klooster in Lilbos Echt, waar hij vandaag door zijn vele vrienden (wier veder hij is) werd gelukgewenst. Vol heimwee naar die kamer die in rook is opgegaan. Als zoveel. PENNEWIP pater P. Kim her e... veel vrienden ... i- --- LIDY VAN DER VEEN DEN HAAG, 12 Juli — Op 17 Juli geeft de Koninklijke Vlaamse Opera te Antwerpen de première van Janacek'g „Jenufa . De rol van de kosteres zal daarbij vertolkt worden door Lidv van der Veen van de Nederlandsche Opera. --- „Goede geest” of „egelstellingen” in de Kamer? werd toegebracht. Draagt zon hooghartige houding van sommige ministers soms uw goedkeuring weg?" Nog voordat ons Kamerlid op die vraag kon antwoorden, greep de PROFESSOR in. „Volgens ons staatsrecht komt aan een minister vanzelfsprekend het recht toe, om over een amendement, dat hem niet aanstaat zijn veto uit te spreken. Wetten komen immers in gemeen overleg tussen Regering en Staten- Generaal tot stand, hetgeen zeggen wil, dat zowel de Kamermeerderheid als de Regering „neen" mag zeggen. Dat geldt niet alleen voor amendementen, maar ook voor moties." „Dat is louter academische theorie — ■wierp de journalist in het midden. In de practijk van het parlementaire leven liggen mijns inziens de verhoudingen anders: bij een conflict tussen de Regering en de Kamer trekt de Regering aan het kortste eind." „Hier dient onderscheid gemaakt te worden — doceerde de professor. Bij ontbreken van overeenstemming tussen Regeling e». Staten-Generaal kan een onaannemelijk-verklaring van een amendement of een verwerping van een wetsvoorstel, of het aannemen van een aan de Regering onwelgevallige motie zeer verschillende gevolgen met zich mede brengen. Ik noem er u enige: de Regering of de bij de zaak betrokken ministers kunnen hun portefeuilles ter beschikking stellen. Ook zou Kamerontbinding kunnen volgen. Verder kan de Regering, wanneer een onaannemelijk verklaard amendement een meerderheid verwerft, de intrekking van het wetsontwerp bevorderen en zij kan bij het aannemen van een onaangename motie, deze naast zich neerleggen." --- Staatsman moet klaar staan voor politieke verrassingen --- Les uit kabinetsformatie- Heemskerk in 1907 TVTU het parlementaire oogstseizoen ten einde spoedt, lag het enigs- J-i zins voor de hand de vraag ter discussie te stellen: „Wachter, wat is er van de nacht?" Verleden Zondag was het dan ook zo ver. Wij hadden geluncht in het paviljoen der Witte Sociëteit, de zomerzon koesterde onze stijve ledematen en, achter het windscherm in een gezellige hoek samengehokt, genoten wij van het liefelijk aangezicht van „La reine des plages". Ons KAMERLID had ons een overzicht gegeven van het parlementaire werk en hij had zich nogal voldaan getoond. Nu is het een typische eigenaardigheid van ons, Nederlanders, om ons over zelfgenoegzaamheid kwaad te maken. Wij ondervinden zulke uitlatingen als een uitdaging en wij veronderstellen, dat degene, die zo spreekt, zich onttrekt aan onze kritiek en aan onze goedkeuring. Dat ondervond dan ook onze veelgeplaagde parlementariër, die onder de indruk van het mooie weer en van zijn afterlunch-stemming te uitbundig de actuele parlementaire toestand had geprezen. Hij had gesproken over „leven in de brouwerij", over belangrijke-wetsontwerpen, die waren afgehandeld, over de goede geest van samenwerking tussen Kabinet en Kamer en nog veel meer, toen de GENERAAL de aanval opende over het rumoer rondom het Mandement. Hij gewaagde van egelstellingen, infiltraties, gapingen in fronten, ongedekte flanken en meer van die martiale symbolen. --- Mandement zijdelings in discussie Maar onze volksvertegenwoordiger zwaaide met breed gebaar dit onderwerp af. „Bij een vorige gelegenheid — zo zei hij, heeft onze vriend, de JOURNALIST, terecht de debatten rondom dat bisschoppelijk schrijven voor de partijbesturen en voor de couranten opgeëist. Deze claims worden hem van harte gegund. In de Kamer is er niet over gerept en de wetgevende en controlerende arbeid is er niet door onderbroken." En na dit gezegd te heben, verschanste hij zich weer achter een muur van tevredenheid. „Volgens Epictetus Is de tevredenheid een onneembare vesting" — aldus drukte hij lich uit. „Maar bij de najaarsdebatten over de begroting zal over de onderlinge partijverhoudingen toch niet gezwegen kunnen worden" — meende de generaal... hetgeen hem vlot werd toegegeven. Toen deze aanval met succes was afgeslagen, loste de VRIJMOEDIGE een ■ Tussen PLEIN en BINNENHOF De journalist riep nu: „Wacht even. Als de Regering zich niet aan een amendement of een motie stoort, dan ontstaat een crisis". „Dat is inderdaad mogelijk — antwoordde de onverstoorbare professor — maar in de staatkunde zijn automaten zeldzaam. Wanneer immers de Kamer zich stilzwijgend neerlegt bij de nletuitvoering van een motie of eén amendement wordt ingetrokken, dan blijft alles zoals het was". „Maar dan zou de Kamer verstandiger hebben gehandeld zon motie maar achterwege te laten" — aldus de generaal, welke opmerking hem een professorale terechtwijzing bezorgde. „Dat is een beleidskwestie, die niets te maken heeft met mijn staatsrechtelijke theses". DE generaal was vandaag wel bijzonder agressief en liet zich de mond niet snoeren. „Ik ben de schoolbanken sinds tientallen jaren ontwassen — zei hij — en mijn mening is evenveel waard als die van anderen Ik kom terug op het mandement, of gij dat goed vindt of niet. Ik heb gedurende de laatste weken mijn detective-romans niet ingekeken en mij alleen nog maar verdiept in de boeiende lectuur van het mandement. Ik spreek dus als „Luister. Mr Theo Heemskerk was in December 1907 voorzitter van de AR Tweede-Kamerfractie. Dr Abraham Kuyper. toen geen Kamerlid, vervulde de functie van de geduchte „leider" der partij. Het zwakke, liberale kabinet-De Meester was sinds 1905, toen de rechtse coalitie onder dr Kuyper een zware verkiezingsnederlaag had geleden, aan het bewind. Geheel onverwacht werd op 21 December 1907 na een felle aanval van Heemskerk de begroting van Oorlog verworpen. Slechts weinigen — en zeker mr Heemskerk zelf — hadden kunnen vermoeden, dat het kabinet tengevolge van dat votum zou aftreden. Even verrassend was het, dat negen dagen na het Kamerdebat aan mr Heemskerk door de Koningin de opdracht werd verstrekt een nieuw kabinet te formeren en niet minder ongewoon werd het geoordeeld, dat de AR-fractleleider, hoewel geen meerderheid in de Kamer achter zich hebbende en tegen het uitdrukkelijk advies van dr Kuyper, de formatie volbracht." „Wat heeft dat nu te maken met de huidige situatie?" interrumpeerde de generaal. --- Ministeriële opdrachten aan componisten DEN HAAG, 12 Juli — De minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen heeft opdracht verleend tot het componeren van twee werken voor gemengd koor a capella aan Kors Monster te Dordrecht; twee werken voor mannenkoor a capella aan August Vörding te Hengelo; enkele liederen voor een zangstem met eenvoudige begeleiding van orgel aan Andries de Braal te Arnhem; twee kleine voordrachtswerken voor een enkel soloinstrument bijvoorbeeld viool of violoncel met pianobegeleiding; aan Luctor Ponse te Amsterdam en een gelijke opdracht aan Wolfgang Wijdeveld te Amsterdam; een werk voor harmonie- en/of fanfarekorps in de trant van een mars, eenvoudig en bevattelijk geschreven, opdat het door de vele goede amateur-korpsen in ons land kan worden gespeeld, aan Jurriaan Andriessen te Den Haag; een werk voor harmonie- en/of fanfarekorps van een enigszins plechtstatig karakter zodat het kan worden gespeeld bij de vele gebeurtenissen, vooral in dorpsgemeenschappen, welke een feestelijkplechtig karakter dragen aan Karel Mengelberg te Amsterdam; een werk voor schoolkoor met begeleiding van schoolorkest aan Saar Bessem te Rotterdam. expert. En wat heb Ik nu ontdekt? Dat de staatkundige gevolgen van dat stuk zich kunnen afspelen op drie terreinen: in het kabinet, tussen de partij-instanties en tussen de Kamerfracties. En nu vraag ik ons Kamerlid op de man af: waar, wanneer en tussen wie wordt de strijd beslist, wie bindt de kat de bel aan, wie grijpt de stier bij de horens?" Ik zag ons Kamerlid nadenken en verplaatste mij in de geest in zijn positie. Tot ons aller verrassing gaf hij geen direct antwoord, maar deed hij een greep in de parlementaire geschiedenis. „Verleden week Woensdag— zo begon zijn verhaal, promoveerde aan de Utrechtse universiteit mr Jan Voerman op een proefschrift over het conflict Kuyper-Heemskerk: een staatkundig incident van meer dan anecdotische betekenis". „In welke opzichten?" vroeg de generaal. --- Crisis als donderslag schot, dat doel trof. „Enige malen — zo begon hii — heeft tijdens de Kamerdebatten van de Regeringstafel het woord „onaannemelijk" geklonken, met gevolg, dat aan het parlementaire overleg een deuk ONS Kamerlid vervolgde: „Deze geschiedenis is in meer dan een opzicht leerzaam. Vooreerst bevestigt dit stukje historie, dat kabinets-crisissen als een donderslag bij heldere hemel kunnen optreden, vervolgens dat in zon geval moeilijk de staatkundige verantwoordelijkheden zijn vast te stellen, ten derde dat de politieke constellatie soms niet of niet voldoende is opgeklaard om te verwachten, dat het verdwijnende kabinet door een beter kan worden opgevolgd met gevolg, dat daardoor interne verirarringen en spanningen ontstaan binnen een of meer partijen of binnen een combinatie van partijen". De generaal verklaarde onomwonden, dat laatste niet te begrijpen. Hierop gaf ons Kamerlid deze nadere uiteenzettine. „Dr Kuyper en vele anti-revolutionnairen met hom waren ervan overtuigd, dat de christelijke coalitie by de verkiezingen van 1909 een klinkende stembusoverwinning zou behalen en dat het daarom raadzaam was 't zittend kabinet- De Meester nog maar rustig een jaartle te laten betijen. Ik laat nu gemakshalve de argwaan van dr Kuyper buiten beschouwing als zou Heemskerk's bedoeling zijn ajeweest hem, de „leider", te onttronen. Vast staat, na de studie van mr Voerman, dat ook Heemskerk door de hem verstrekte opdracht was verrast en dat hij, zomin als Idenburg, onmogelijk zijn handen meer vrij kon maken." „In welk opzicht heeft de politieke situatie van 1909 iets te maken met die van thans?" hield de generaal aan. Ons Kamerlid gaf deze uitleg: dat is de clou van mijn verhaal, die ik zou willen samenvatten in een drietal stellingen: 1. In een netelige politieke situatie dient de staatsman steeds attent te zijn op het onberekenbare element der verrassing; 2. de staatsman moet te voren maatregelen nemen om de toestand te beheersen, allereerst door de eenheid te verzekeren tussen partij, fractie, bevriende ministers en pers' en vervolgens door ingeval van het uitbreken van een crisis een sterk bondgenootschappelijk front gereed te hebben; 3. in ons land is de constitutionele positie van de Kroon bij elke kabinetsformatie groot en veelal beslissend." „Zijn deze stellingen gebaseerd op de ontwikkeling van het conflict Kuyper- Heemskerk?" vroeg de oud-minister. Ons Kamerlid knikte bevestigend en voegde nog een vierde stelling aan de drie voorafgaande toe. „Een lers spreekwoord zegt: „Never put your hand out further than you can draw it back again". (Steek je hand nooit verder uit dan tot waar je haar weer kunt terugtrekken.) „Welke partij hebt gij op het oogt" zo klonk de sommatie van de generaal. „Wie de schoen past, trekke die aan" — besloot ons tevreden Kamerlid. --- ONTDEKKING IN GENUA: --- Meesterlijke Madonna van Van Dijck GENUA, 12 Juli (AP) —Tijdens restauratiewerkzaamheden is een meesterwerk van de Vlaamse schilder Anthony van Dijck ontdekt. De directeur van het museum in het Biancopaleis heeft verklaard, dat bij het schoonmaken en restaureren van een klein schilderij, dat Jezus, de heilige Maagd en de engelen voorstelt, ln één van de hoeken de signatuur van Van Dijck en het jaartal 1620 te voorschijn gekomen zijn. Het werk heeft tientallen jaren in de opslagruimten van het museum gelegen. Eerst werd verondersteld, dat net een copie van een Rubens was en vervolgens, dat het aan een onbekende Genuese schilder uit de zeventiende eeuw toege schreven moest worden. --- OP KATHOLIEKE SCHOLEN --- VGLO-leerlingen krijgen fraai landelijk diploma Eerste uitreiking omvat 3500 jongens en meisjes (Van onze onderwijsmedewerlcer) AMSTERDAM, 12 Juni — Overeenkomstig de richtlijnen uitgestippeld door het Paedagogisch Bureau van het Katholieke Onderwijzers Verbond zuilen dit jaar ruim 3500 jongens en meisjes hun VGLOleertijd besloten zien met de uitreiking van het door het K.O.V. in het leven geroepen landelijke VGLO-diploma. Voor dit diploma komen slechts zij in aanmerking die aan het eind van de tweede leerkring zijn gekomen, regelmatig de school hebben bezocht en getoond hebben dat zij by de uitvoering van opdrachten actief en zelfstandig kunnen optreden, zich goed weten te gedragen, een kameraadschappelijkpe geest in acht nemen (vooral bij groepswerk en in de sport) en zorgvuldig om kunnen gaan me; leermiddelen, schoolmeubelen, materia len en gereedschappen. Deze criteria betreffen de vorming der leerlingen. Daarnaast zijn er ook eisen ten aan zien van de leerprestaties. De gemiddelde vorderingen-cijfers van de gehele tweede leerkring moeten namelijk minstens voldoende (hoger dan vijf) zijn. Deze cijfers worden vastgesteld aan de hand van de in het schooljaar verrichte prestaties. De door de leerlingen in de loop van het jaar vervaardigde werkstukken spelen dan ook een belangrijke rol. Min of meer in de geest van de in de gildentijd ge bruikelijke leerling-gezel-meester-bevor dering, zij het thans door middel van een prestatiekaarten-systeem of de hantering van een reeks tentamina of andc re tussentijdse proeven van bekwaam heid. grijs carton) werden op overeenkomstige wijze naast de aanduiding van de algemene vormende vakken de ambachtelijke, technische en land- en tuinbouwkundige toekomstmogelijkheden aangegeven. --- Alleen erkende scholen Alleen zelfstandige VGLO-scholen en door de overheid wettelijk erkende VGLO-klassen komen voor de uitreiking van het VGLO-diploma in aanmerking. Het oude 7e en 8e leerjaar valt er dus buiten. Bij het publiek is thans wel zoveel begrip voor de invoering van het achtste leerjaar en waardering van het VGLO ontstaan dat de snipper-groepjes. die op enkele lagere scholen nog tot het einde van de leerplichtige leeftijd blijven hangen kunnen verdwijnen, temeer nu de vervoermiddelen in ruime mate het bezoeken van de centrale VGLO-scholen en -klassen mogelijk maken. Het meisjes-VGLO-diploma werd uitgevoerd in een op crème carton aangebrachte bruine druk. Met enkele symbolen werden de aigemeen vormende vakken en de huishoudelijke toekomst (naaien, koken, kinderverzoging en huishoudkunde) in beeld gebracht. Voor het jongens-VGLO-dipioma (blauwe druk op --- GAAN WIJ GENOEG NAAR MUSEA? Maandag ONLANGS heb ik in de Tweede Kamer om meer aandacht van u en mij horen vragen voor de rijksmusea. „Het museum populairder en het volk meer museum-minded". Daarover gingen toen stemmen op. Twee medewerkers van het Rijksmuseum voor Volkenkunde in Leiden hebben zich dat onmiddellijk aangetrokken en hebben kort geleden een Educatieve Afdeling geopend met een tentoonstelling over de visserij in Zuid Oost Azië. In enkele weken tijd zijn al meer dan twintig scholen op bezoek geweest. Huishoudscholen zo goed als VGLOklassen, de visserijschool van Katwijk zowel als die van Scheveningen. Thans staat al vast dat de nieuwe afdeling volgend jaar ruimer zal worden behuisd. „Een goede aanloop", zegt drs H. FRESE (27), die zich op de volkenkunde rond de visserij heeft geworpen sinds hij ethnologie ging studeren in Leiden. Dat was toen de souvereiniteitsoverdracht een eind had gemaakt aan zijn \A gCIIIUUI.V ï_«__ _. I] 11 studie voor bestuursambtenaar in Indonesië. Na zijn doctoraal examen ging hij nog een jaar naar Londen en bestudeer, de de Engelse visserij. „Een goeie Eijp Hollandse taak hield de lucht van rottende vis ver". Nu is hy ver. bonden aan „Volkenkunde" en maakt de schoolkinderen aan het lachen met zijn uitspraak van het moeilijke woord niueiujivc »uyiu „fietsvlsventer", dat is een Javaan die per fiets de verse vis naar de passar brengt. „Alle kinderen zeggen dat onmiddellijk na. Ze vormen ook spreekkoren van de Indonesische eilanden, die ze op school uit 't hoofd leren". Dat is niet wereldschokkend, maar Frese vertelt zijn belevenissen met 'n animo, waaruit zijn geschiktheid voor het vak blijkt. Zelf hoopt hy de visserij eens in Indonesië te kunnen bekijken; hij heeft een grote bewondering voor het vernuft van de Indonesische visser met zijn primitieve, maar door de eeuwen heen beproefde gereedschap. „Vis is een volksvoedsel in die hoek van Azië. Zelfs de Katwijker vissers-zeuntjes bekeken met respect de lichte Javaanse sleepnetten, die Frese met zorg heeft opgehangen. Ook de reusachtige strandfuiken, metershoge bouwwerken van bamboe en rotan, heeft hij een ruime plaats gegeven. De conservator van de afdeling Indonesië, dr J. KEUNING (42) heeft uit eigen ervaring bij het inrichten van deze tentoonstelling kunnen adviseren. Van '35 tot '46 was hij bestuursambtenaar in de omgeving van het Tobameer op Sumatra. Voor de nieuwe afdeling beschikt hij nog over een tweede afgestudeerde ethnoloog; elk seizoen zal er een nieuwe tentoonstelling komen. „De typistes-rondleidsters van ons rijksmuseum blijven zich bezig houden met de permanente exposities". Dus alleen voor de heren Keuning en Frese klinkt bii elk schoolbezoek het bekende spreekkoor: „Bali, Lombok, Soemba, Soembawa, Flores, Timor". Herinnert u het zich nog? Uw Meester Pennewip zag zich zelf weer in de klas zitten, toen hij het hoorde. H. Flfse .. .pijp tabak ... X>r J. Keuning ... spreekkoor... --- Van de rog gebeten OVER Leiden gesproken: dr L. VAN DER HAMMEN, een bioloog van het Rijksmuseum voor Natuurlijke Historie, heeft tienduizend mijten meegebracht uit Nieuw-Guinea, waar hij voor de marine zes maanden onderzoekingen heeft verricht naar de vuurrode larven van myten, die scrubtyphus overbrengen. Papoea's worden op den duur vrijwel immuun voor deze ziekte, maar Europeanen zijn er nogal vatbaar voor. „Gewone typhusinentingen helpen er niet tegen". Enkele honderden soorten mijten vormen de col- --- Amsterdams rector-magnificus --- „Universiteiten mogen geen vakscholen worden” --- Spiegel van maatschappij „De corpora gaan gebukt onder het odium gezelligheidsvereniging", zei hy. „Maar het studentenleven vormt in zekere zin een spiegel van de maatschappij, z(j het met een eigen verleden, eigen gebruiken en een eigen sfe