(Advertentie) m tiLiUmm'éMÉsi Mg --- Voorbarig Het resultaat van de komende besprekingen in de ministerraad zal een eerste en voorlopig antwoord vormen op deze vraag. De discussies beloven in ieder geval geanimeerd te zullen worden, want liet is bekend dat verschillende ministers de door minister Lacoste aan de Amerikaanse pers verstrekte mededelingen voorbarig achten en dat zij het ook lang niet altijd eens zijn met wat hij de voornaamste karaktertrekken van de kaderwet heeft genoemd. Hun bezwaren gelden In hoofdzaak hel feit dal Europeanen en mohammedanen In Algerije gezamenlijk 'én volks, vertegenwoordiging zouden kiezen. ZIJ vrezen vermoedelijk dat in dit vertegenwoordigende lichaam het Kuropese element in een minderheidspositie zou kunnen worden gedrongen door het mohammedaanse element. De voornaamste zorg van premier Bourges-Maunoury is echter hoe het ontwerp-kaderwet door de nationale vergadeting zal worden ontvangen want ook daarin bestaat allerminst eenstemmig, héid omtrent de suggesties, die door minister LaCOSte zijn gedaan. Een bijkomende moeilijkheid is dat het Franse parlement pas in oktober aanslaande Weer bijeenkomt, hetgeen te laat is wanneer de regering in dr- Verenigde Naties indruk wil maken me-t de kaderwet als omschrijving van haar Algerijnse politiek. Daarom zal premier Bourges-Mau. noury. wanneer het hem gelukt de ministe'riaad tot eenstemmigheid te bewegen, aanstonds contact opnemen met de leiders van de verschillende .partijen, van wier houding het lot van de kaderwet tenslotte zal afhangen. Op een punt staat de houding van de Franse regering echter reeds bij voorbaat vast. Zij zal zich in de vergadering der Verenigde Naties bereid tonen om alle inlichtingen te verstrekken over de politiek die zij in Algerije nastreeft, docii zij zal evenals voorheen elke directe inmenging van rie l NO in de Alge. rijnse kwestie onvoorwaardelijk afwij- Met dat al heeft minister Pineau reeds verzekerd, dat Frankrijk de UNO niet zal verlaten wanneer déze een uitspraak zou doen over de Algerijnse kwestie welke voor Frankrijk onaanvaardbaar zou zyn. --- Minister Suurhoff: EMIGRATIE BEVREDIGEND , Traditioneel beeld (Van onze correspondent) DEM HAAG. 19 aug. — l>e Neder, landse emigratie ontwikkelt zich op bevredigende wijze. Dit schrijft minister Sutirhoff (Sociale Zaken en Volksgezondheid) In ren voorwoord op het jaarverslag 1956 van de organen voor de e migratie. Het afgelopen jaar heeft geen grote verrassingen gehracht. I>e emigratie naar Canada, die in 19.V. tot minimale afmetingen geslonken was, heeft zirh hersteld. Aangenomen mag worden, da» in 1957 Ar «spreiding van de Nederlandse emigratie het traditionele beeld weer zal vertonen. De emlgratiecijfers naar de verschillende landen voor de laatste twee jaren zien er als volgt uit: 1»5fl 1 »*..*> Canada 7051 8654 Australië 10959 13731 Zuid-Afrika isis 2839 Brazilië 288 447 Nieuw-Zeeland 1135 1266 Rhodesia 356 449 De repatriëring vanuit Indonesië omvatte in 1956 ongeveer 23.700 personen (1955: 29.600). Tussen ]94(i en 1950 emigreerden in totaal bijna 277.000 Nederlanders. De meesten gingen naai- Canada: 112.500. .Jaarna volgen Australië 81.603: de verenigde Staten van Amerika: Zuid-Ainka: 24.72-': Nieuw-Zeeland: 14.413; Brazilië: 3.41 K; Rhodesia: 1.175 en Argentinië: 944. Naar verschillende landen gingen nog 2.376 Nederlanders. Bij onderzoek naar moord 18000 mensen ondervraagd iVau onze correspondent) LONDEN', 19 aug. — Bij het onderzoek naar de moord op de /3-jarige Poolse gravin Te.ei-a Lubienska. die in mei op een station van de Londense ondergrondse met vijf messteken om het leven werd gebracht, heeft Scotland Yard tot dusver 18.000 mensen ondervraagd. Velen van hen wonen in het buitenland. Het onderzoek wordt voortgezet. De politie heeft niet het geringste vermoeden, wie de moordenaar ls. Wel is achterhaald, dat een aantal mensen zijn identiteit verborgen houden. Deze bijzonderheden vertelde hoofdinspecteur John du Rosé van Scotland ¥ard vanmiddag tijdens de in verband met het onderzoek 'uitgestelde lijkschouwing. Er zijn twee theorieën. De politie acht het mogelijk, dat de gravin, die veel werk deed voor ex-krijgsgevangenen en vluchtelingen vanachter het ijzeren gordijn, het slachtoffer is geworden van een politieke moord. Sommigen geloven, dat èen groepje teddyhoys haar na een korte woordenwisseling over het wanordelijke gedrag van dé jongelui vermoordde. --- WASHINGTON en BROADWAY (Van onze correspondent) Dinsdag, 20 augustus EEN grote stap naar wereld-televisie, waarbij continenten elkaar kunnen opvangen, wordt in september gezet, wanneer een televisie-verbinding, die „over de horizon" gaat, wordt geopend tussen Florida (Verenigde Staten) en het eiland Cuba. HET KAS VERKEREN, rei Breero. Vorig jaar Was president Soekarno , chéri in Washington, Als nu de opinie over Boeng niet totaal is veranderd, dan lijkt 't tr toch tieel op. Beschuldigingen dat hij de communistische partij in Indonesië helpt. Zouden in 1656 taboe zijn geirttst. .Vu ttext wen dize geregeld, zelfs in de bladt n dit hem hit langst' hebben gesteund en met vette koppen .. . DE revolutionaire „schoonheids-operatie" van New Vork gaat met man en macht door. Het was al lang bekend, dat er plannen waren om Carnegie Hall, Manhattans fameus concertgebouw, te slopen, doch men hoopte dat het als muziekinstituut zou kunnen worden gered. Maar nu is de kogel door de concertzaal. Het gebouw waar Van Beinum en het Amsterdamse Concertgebouw-orkest zulke triomfen hebben gevierd, maakt plaats voor een kantoorgebouw- van 44 verdiepingen in roze-rode kleur. Als films en televisie in kleuren uitkomen, waarom wij architecten dan niet vroegen de ontwerpers. DIEFSTALLEN van auto's en uit auto's nemen op schrikbarende wijze toe. De automobiel verenigingen doen een beroep op het publiek nooit hun auto's meer open te laten . . Ford heeft 2.">( J miljoen dollar besteed aan het ontwerpen van het eerste model van de nieuwe Edsel-auto De leclame-campagne voor deze nieuwe wagen, die in IS modellen uitkomt en waarop Ford grote verwachtingen heeft gesteld als een concurrent in de middelste prijsklasse, is de knapste die Amerika in vele jaren gezien heeft. De politieke aardbeving in Californië gaat wellicht niet door. Alen zegt ln Washington, dal de republikeinse Californische concurrenten, vice-president Nixon en senator Knowland, een overeenkomst hebben gemaakt, waarbij Nixon in 1960 en Knowland in I!H>4 of 1968 de republikeinse presidentiële kandidaat zou zijn. Als alles meeloopt tenminste... Met die Uussisehe spion, Abri, zit Washington in zijn maag. Vanwege een recente uitspraak van het hooggerechtshof mag een verdediger van een beklaagde de dossier» van de FBI zien die hem aanklagen. Washington vreest nu dal de verdediger van de meesterspion kolonel Kudolf Ivanovich Abel. en Abel zeïf documenten z.ouden te zien krijgen, die gevaarlijk zijn voor de Amerikaanse veiligheid als er een algemene bekendheid aan werd gegeven. Men wil nu gauw een wet aannemen om de archieven van de FBI geheim te houden. Als dit niet gebeurt, heeft Abel grote kans er beter af te komen dan hij bij de arrestatie kon vermoeden... Amerikaanse bladen wijzen er op dat de werkelijke achter- grond van de strijd om de gelijke rechten in Washington het feit is dat 4 mil joen negerstemmen zouden vrijkomen die alle verkiezingen zouden kunnen beslissen. Begrijpelijk dat democraten en republikeinen elkaar deze appel mei de meeste vinnigheid betwisten. t T r.i.s7//.VC"/'O.V is van mening dat hft inflatiespook mtnyY der gevaarVjk U omdat het publiek zich heftigtr tegen di toenemendt duurte begint te verzetten... Herinnert u zit-h nog hrt lawaai avrr de .5 tot 6 miljard htzuiniaing op Eisenhowers begroting die in dt lente zoveel opwinding veroorzaakte* Wel. daar'komt niets ran. Misschien gaat er een miljard of zo af. maar het zogenaamde ..fiasco" vóór Ikc'x begroting was een even loos gerucht als liet nieuwe monster van Loch Sess .. . Ike probeert hard een deel van de verplichtingen en verantwoordelijkheden van de federale regering terug te geven aan de 43 afzonderlijke staten die elk 'hun 'eigen congres hebben. Regeren uit Washington alleen, u-ordt 'te duur. Het kostte 2.Ï 'dollar per inwoner in 1929, thans 400 dollar voor iedere Amerikaan. ALBERT BAT.TXK EISENHOWER . loos gerucht .. KNOWLAND ■ ■ afspraak . . --- Op weg overnachtende au tos niet verzekerd KONDEN. 19 aug. — De Britse verzekeringsmaatschappijen zijn van plan het risico van auto's, die de gehele nacht op de weg geparkeerd blijven, niet meer te accepteren. De steeds toenemende stroom eisen voor vergoeding van gestolen of beschadigde wagens heeft rie maatschappijen tot deze straffe houding gebracht. Aangezien het absoluut onmogelijk is in Konden en andere grote steden garageruimte te vinden voor iedereen, zullen talloze automobilisten van zonsondergang tot zonsopgang zelf alle risico moe,ten nemen. --- Vergeefse speurtocht naar Nederlander INNSBRI'CK. 19 aug. (Reuter). — Een reddingsploeg van 50 man heeft vergeefs een speurtocht gemaakt door rie bergen rondom de Achsensee in het westen van Oostenrijk, waar sedert 5 augustus de Nederlandse student Jakob Geeriings uit Bussurn wordt vermist. De 23-jarige student vertoefde met zijn moeder en zuster te Jenbach in Tirol. Op 5 augustus vertrok hij alleen voor een trektocht van een week. Het laatste wat men van hem weet is. dat hij op 7 augustus wilde proberen de 2.100 meter hoge Stanser Joch te beklimmen. --- DONIGNACIO IS DUIZEND PESO'S WAARD De pastoor denkt over een stalen heilige fl de meesten der echte Pio tiaganen, zelfs Policarpas to e§ormen waren de nieuwe den v a^S Un man te aanvaar" hiet' n oelde padre Junipero zich Poii °P Zijn Semak- HiJ wist dat Jtieu rP!° en zijn vrienden er ke wiJSSierig naar waren op wela ld. h e Seneraa* overge- Ven. t Sar*tiago terug te gegerci £* nu toe had nÜ gewei- h 'ei over uitleS te geven Zij rje T-J wa« een beetje bang dat 8e terV1911161' waaroP niJ de neilidig had niet aar- Var, ,U(:lc,n vinden, en ook dat zij ke gestand van de kerkelij-6erake op de no°gte zouden Dr!.!0. WaK de eerste die merkte zich bij hem niet op zijn W? v»n°riIde- Hi-i begreep de schuwv,° dacht h I?astoor verkeerd; Policar?n\,I1ler k°n 'le padre Jiinnen*a>r£Li e«n dn"ken «tVj, niet ?oei'ijk v!nen L d°mino(K> hun Nl,iiietenP„ -elkan- Vakk«n "rixs Vlnfien, kr>'"nde wenk: v°P of lxa*tli i "vn n >^?-yersch: S\ Plaat- "'" b^T1 bijionriLnaar nodi* was- El' ïhaavfk eh ,Lr wt»nneer vrouwvolk Hai e over opmerkingen «etis'Serneen , sPel der mannen-in-5 *l° 'hgewiij3ll, , werden de tekens Sifc1 Sri».?,10' In <ïe pastorie was Sgy. Inende|l.jker en gaf meer vol>f l* klok"canslaPerigste uur. wanr kl ?al beier," d" groene kerktoren Ht e|he nïÏÏ een wanneer de zon rVri6s tot hZ naast de brouwerij * aakte' blo°iden $> kHnT ™p" altijd Vasco. Tzintzun% r/opotla ri° ZaP°Pan aantreffen. S«S°?* aan d„e.°P dp ba"k werkte, ]st>\ede niaS l spp| mpp- HU was N lenrouw"e,^?r domino. Hij'hield JSS? C H» Sehe.mhou. 6 en',k Waren s?" tweede natuur. Ge- £h**2 Sm ogen iV 00-,le*'n- 4r Han «ikke v■ "V tezamen, want hn5 <«<£ Been „lifn.den- Waa (lp bak" £> v" goe", lP'f ut'n?erd •P*****. hii k«th*,n de c£w,,ollPk- H« was hel Nfthb?.«eke pa" °':!s- d* onderdruk* «&. enfrntómÏÏ' dl-e elke week ge- C ■*.> Plaat'*" hle1"- waarvan het &*?>**£* w2J2naa/nll iedereen in de tii'1? rvhein on v ?ij,n vriend Penja>iAt7,aa> niet r°rlriei manier «eer C'4r> van zlin 'k domino-,.ai-lne,-. '««Sta heei nayuw^eroep wlst Benor Oam' kc",n« wie er in K'.l b'l toeevaf" slapeloosheid •lil Va gph öer. .«« OPn nachl niet V, c|ie een LSriGp' Raai' &« een V^aan.Wat aanv,,riS door aan vi,laba>a ftjes 2flnnV,"de en al« aardige Vi villada, wa,Vl:ouw,. toef luisterere. Se*. lic hechten 1 ude gewoonte el- had,ze deze din-011 11 Pen U aarop Ze bitter enke,e da*p" "a 'slSdisan5lSdi5an een «npi padre Junipero <"* h^,,een vraP^somlno «« luist haTURSSS ov;>r hop ,«kov„' ontwiktiiS"gekregen, had r de ÏH„5eWe Zich een ee•f e-A>o is Cbeenv.Van letBwaaronhtrmer van OfihV1?10. terwi?f°ik,kan zweren." VPhle'd en (o^1 hij een dominol°en op tafel liet neer- JAMES NORM AN: Padre Junipero en de generaal Tekeningen Mar enne Terlingen —-xvi— „Hij is Gods lijfwacht", zei Vasco, „dat soort baantjes geeft veel vrije tijd." „Zijn voornaamste plicht", wierp senor Villada tegen, „is heidenen bekeren. Nu hij in de kerk terug is, zullen we zien dat don Ignacio bekeerd wordt. Het is hoog tijd." De spelers keken naar hun pastoor en Junipero zuchtte, in gedachten verdiept. „ledereen in de hemel heeft een taak," zei hij. „God bedenkt een taak voor hen. Dat is zijn taak!" Hij leek droevig gestemd en hij schoof afwezig met de stenen. Het gaf hem zorgen dat iedereen zoveel van Santiago liet afhangen. „Denk om uw spel, padre," riep Policarpio en hij stootte de pastoor met zijn elleboog aan. Junipero herrees uit zijn dronieiij, legde een steen neer en glimlachte droevig. Toen, terwijl de oude Vasco het spel voortzette met een wilde waardigheid omdat er een grote inzet in de pot was, frommelde padre Junipero in de zak van zijn toog en nam er een gedrukte catalogus uit, die Nadriaga, de' postbode, hem deze morgen gebracht had. Het was een dikke catalogus van het kerkelijk sanatorium van de Danziger broeders. Hij bladerde hem door, zorglijk de gekleurde illustraties van kleding, kelken etcetera bekijkend en toen de afdeling, gewijd aan gebeeldhouwde heiligen. De heiligen waren gecatalogiseerd als de have ener boerderij. Er waren drie soorten: de gipsen beelden die alle domweg cherubijns keken; dan een serie andere die op bezige zaakwaarnemers leken en vervolgens de chroomstalen heiligen. Het boekje herinnerde hem met geweld aan hét contract dat hij met generaal Braga gesloten had. Hij dacht ook aan de kostbare nieuwe gewaden, die hij de zaterdag voor Pasen had ontvangen en toen kromp hij ineen bij de gedachte aan de daaropvolgende collecte op zondag. Tussen de centen, geschonken door de armen in de parochie, was één zilveren peso. Een briefje was om het muntstuk gewikkeld en het luidde: Indien u hulp nodig hebt. bel mij dan op. Uw die- laar, tsraga. Policorpio leune naar nem over, ivijl hij naar het boek keek. „Wat is dat, padre?" vroeg hij. „Wat voorzieningen," antwoordde de priester. Policavpio's aandacht werd getrokken door een plaatje van een stalen beeld. Kr nsa-t was met blauw potlood een kruis gezet. Onder de illustratie was een korte beschrijving: Sint Jacob (Santiago) model no 324. Afmeting: 82 X '24 x 12. Gewicht: 300 Am. pond, voetstukinbegrepen. Geheel verchroomd, mcl. heiligenkroon. Prijs (franco haven Chicago) 60 dol- Hoewel Policarpio geen Engels las herkende hij de naam van de heilige. Hi.j staarde 'met plotseling wantrouwen Baar de pastoor. „Het lijkt me goed er iets meer van te weten", zei hij. „u denkt er toch niet aan onze Santiago om te ruilen voor zoiets als dat?" Padre Junipero schudde stuurs zijn hoofd. Don Vasco, Villada en Popotla gluurden naar de geïllustreerde heilige. „DaS een lelijk ding", merkte Villada on, „hij mist waarschijnlijk wel de wonderdoende kwaliteiten van onze heilige." „Hij is maar zestig dollar waard," stemde Policarpio toe, „hoeveel is dat?" „Minder dan achthonderd peso's", zei de priester. De ogen van de barhouder gingen wijd open. Hi.j glimlachte sardonisch. „Zoveel? Wie er ooit zoveel zou geven voor welke heilige ook, behalve voor de onze. is gek." Tijdens het gesprek school' senor Popotla een steen dubbel-zes, die hi.j niet wilde hebben, in zijn mouw. Toen hem dit met succes was gelukt, draaide hij zijn hals naar de deur die uitkwam op Policarpio's patio en hi.j floot luid om de aandacht te trekken.' „Er is iets waaraan we nu werkelijk eens hard moeten denken," zei hij en hij wees op een enkel klein wolkje, niet groter dan een vinger, dat tegen de blauwe hemel zichtbaar was. „Zelfs als je Onze Kieve Heer zélf was zou je je zorgen maken over dingen als zulke dunne wolkjes." Padre' Junipero schonk Popotla een snelle dankbare blik, omdat hij het gesprek had weggerukt van rie prijzige hoogten waarop heiligen verkeren. Intussen bestudeerden de andere domino-spelers de wolk en ze schudden hun hoofden. Niet één van hen zou er aan gedacht hebben een wolk aan de hemel te plaatsen. «Voor schaduw zou ik toch het eerst aan een boom gedacht hebben", zei Villada. „Of aan een bron, voor de dorst", voegde de oude Vasco er aan toe. De ex-bandiet fronste zijn voorhoofd, maar dat fronsen was omdat hij zag hoe in Popotla's mouw een domino-steen stak. Vasco vroeg zich af of 't een steen zou zijn waarvan hij gebruik zou kunnen maken. Toen, omdat Popotla naar hem keek en hij de ander niet wilde laten weten dat hij afwist van een ontbrekende steen ging hij als toevallig verder: „Ken wolk is werkelijk lets om over te denken". * „Caray". stemde Policarpio met kracht in, „voor de meesten van ons is een wolk hard nodig. We denken er nooit aan zulke dingen te maken, tenzij we vogels of vliegeniers zijn. Zij kunnen nut van wolken hebben". „Chingada" zwoer de oude Vasco plotseling, terwijl hij zijn hand bestudeerde. Hij keek verontschuldigend naar de priester. „Bedenkt God elke wolk?" vroeg Villada plotseling aan padre Junipero, alsof hij hem een test afnam inzake theologie, „of heeft hij alleen de eerste geschapen, precies zoals Adam en Eva?" Junipero's aandacht was opnieuw verdeeld geraakt tussen het spel en het gesprek. Villada moest hem aanstoten en de vraag herhalen. De priester poogde zijn aandacht er bij te bepalen, schudde toen zijn hoofd alsof hij uit een boze droom ontwaakte. „De wolken?" mompelde hij, „die zijn niet Gods werk, zo is het". „Niet Gods werk?" Villdda rolde met zijn ogen op een hevig geschokte, overvrome wijze. Hij kwam uit een gezin dat grote eerbied had voor God en de heiligen. Zijn grootmoeder van moederszijde was een vrouw geweest die in Santiago de Gante aandacht had getrokken, omdat zij eens driehonderd crucifixen had aangeschaft om ze in haar hele huis op te hangen. Ze had ze naar Rome laten verschepen om van Zijne Heiligheid te verkrijgen dat hij ze, éón voor één, zou zegenen. „Ik geloof dat de heilige Maagd iets met wolken te maken heeft", legde padre .Junipero uit, „zij let op déze kleine details in het heelal. Zij draagt, zorg voor de kleur, de afmeting en waar een wolk geplaatst moet worden. God kan zich alleen bemoeien met de grote problemen der schepping". „Ik weet iets dat alleen door God gemaakt kan zijn en het is niet groot", zei Popotla. „En dat is?" vroeg Vasco en hij staarde naar Popotla's mouw. „Ken ui!" ..Ken ui?" vroeg Junipero, het voorhoofd fronsend. „Stel je iemand voor die een ding maakt zo ingewikkeld als een ui en dat uit niks", zei Popotla, „da's een baantje voor iemand die heel wat tijd heeft om na te denken". Plotseling wees de oude Vasco beschuldigend naar de dominosteen die uit de mouw naar beneden was gegleden en nu heel zichtbaar was. ...lij hond!" schreeuwde hij, op tafel slaande zodat de puZr/ue-kómmen en de domino-stenen dansten, „hond van een...". Hij smeet zijn stoel naar achteren en greep naar zijn machete. Popotla handelde alsof hij geschrokken was van de idee dat hij een hond zou zijn en hij dook onder tafel weg. Op deze manier deed hij handig de aanstootgevende dominosteen in senor Penjamo's schoot belanden. Ondertussen had ook Policarpio zijn stoel teruggeschoven en vocht met de oude Vasco om het bezit van het wapen. Enkele ogenblikken was et- een verhit geruzie om de tafel. Popotla kwam onder de tafel vandaan, stroopte zijn mouwen op, schudde zijn armen en spuwde dan onsmakelijk. ..Wie verbergt er stenen?" vroeg hij. Villada bonsde op de tafel. Senor Penjamo voelde in gedachten in zijn schoot, raakte de dominosteen aan en schoof hem naar de plaats van de oude Vasco. Eindelijk, toen er een moment van rust was, merkte Villada op dat de padre weggegaan was. „Het is vreemd voor zijn doen om er zo vandoor te gaan. zelfs zonder een woord van adiós", zei hij. „Misschien is-ie ziek", zei senor Penjamo. Policarpio schudde zijn hoofd. „Er is iets dat hem zorgen geeft", zei hij. in gedachten verdiept, ..ik heb dat al enkele weken lang gemerkt. En verleden vrijdag, tijdens de paasprocessie, toen hij het zware kruis op zijn schouders droeg, deed hij me denken aan Jesncristo. De pastoor draagt een last". „Het zou die vrouw kunnen zijn, die senora Meld/ing", veronderstelde Popotla, „ik heb haar met hem zien praten, op de plaza". De anderen keken Popotla aan en rimpelden hun voorhoofd. Policarpio overeind. „Ik ga de priester een bezoek brengen", zei hij. PADRE .H'N'IPERO knielde voor het beeld van God de Vader. Hij had gebeden om leiding en hij poogde Uit te vinden of de strenge uitdrukking op het gelaat van het beeld er nu sterker was dan toen hij voor het eerst deze parochie binnenkwam. Zou God boos zijn? Waarom anders zouden de dingen, die tot nu toe gebeurden, dan steeds op dezelfde wijze voortgaan? Het was alsof God hem strafte omdat hij zich niet had gehouden aan de voorstellen van monsignor Gaspar inzake Santiago. Achter hem klonk een kuch. Hij keek om en zag Policarpio. „Ik kwam hier omdat het me toeleek dat u zorgen had", zei de barhouder. Junipero knikte. „Er zijn enige moeilijkheden". De priester aarzelde, zich afvragend of het verstandig zou zijn Policarpio in deze dingen te vertrouwen. Toch, omdat hij zich zo alleen voelde, een stroom scheen te zijn in een smal ravijn, voortjagend in wervelkolken. gaf hij tenslotte toe en gaf alle moeilijkheden bloot. Toen hij klaar was, haalde Policarpio zijn schouders op en zweeg. De barhoiider liep naar de nis waarin de houten Santiago stond, omringd door bloemen en keek naar de heilige, lang en vol van gedachten. Het trof hem als vreemd dat de heilige iets aan de kerk scheen toe te voegen, dat er voordien niet was, iets van volkomenheid misschien. Policarpio keerde terug en keek weer naar de priester. Tot dit moment had zijn anti-klerikalisme hem belet Junipero te zien zoals hij werkelijk was en dat begon hi.j thans te beseffen. Zelfs tot dusver had hij geweigerd door te denken waarom zijn pulc/ue zo goed was geworden. Nu was het hem duidelijk. Hij zag Junipero-in-zorgen, kinderlijk irijna in zijn nood en zich werpend in dwaze overeenkomsten ten bate van de heilige; en vagelijk begon het tot Policarpio's geest door' te dringen dat Junipero niet een gewone priester was, maar op de een of andere manier de vertegenwoordiger van de heilige. „Dat ziet er niet mooi uit", zei Policarpio tenslotte, „u had met mij moeten spreken voordat u de overeenkomst tekende. Generaal Braga is een vos. U had naar mij toe moeten komen. Nu zit u in de puree. Wat u nodig hebt is een goed zakenman om u te helpen in de strijd tegen Braga". „Een zakenman?" „Ja, een bedrijfsleider. En die man word ik. Het is erg nuttig Braga te kennen en ik ken nem. Het is duidelijk dat de generaal er op uit Is u uit de parochie weg te krijgen. Wij moeten de duizend peso's voor dit jaar bij elkaar zien te krijgen, dan hebben we de tijd om er iets op te vinden voor het volgende jaar". Policarpio zweeg een ogenblik en hij trok een donker gezicht dat een schaduw over zijn plannen scheen te werpen. Het was net alsof hij het zelf gek vond in zulk een avontuur betrokken te worden. Een ogenblik hield Junipero zijn adem in want hij voelde hoe de barhouder met zichzelf' vocht. Hij kende dat: de strijd tussen woorden én daden. En hoewei hij zich afvroeg hóe Policarpio hem zou kunnen helpen, bleef hij hoopvol wachten. Policarpio knikte plotseling. „We krijgen het geld bij elkaar, maar kalm aan", zei hij. Padre Junipero zuchtte van opluchting. „Hebt u duizend peso's?" vroeg hij. „Ik? Nee!" „Het is meer dan de meeste Santiaganen per jaar verdienen", zei de priester, „en de collecte van zondag ..." Hij schudde in wanhoop ziin hoofd. y J „We zullen het van don Ignacio krijgen", zei Policarpio. De padre keek verschrikt op. „Van rie afgodsbeeldhouwer? Hij zal niets geven. Dat kan niet door 'zijn atheïsme". ..7.ci niet", antwoordde Policarpio, „ik bedoel dat u de prijs kunt gaan innen". „Staat er een prijs op zijn hoofd? Duizend peso's?" Precies duizend". VOLGENDE TAFEREEL: Don Ignacio is hardnekkig --- Haast geboden met nieuwe wet Onenigheid in Franse regering en parlement over Algerije KLACHTEN OVER LACOSTE (Van onze correspondent) PARIJS, 19 aug. — Na een zeer korte vakantie zijn de meeste leden van het kabinet-Boni gè*-Maiinour,v maandag in Parijs teruggekeerd waar zij woensdag aanstaande zullen beraadslagen over het ontwerp van een kaderwet voor Alge. ri.je, dat in grove trekken reeds is vastgelegd door ïiiinistei l.acoste en de minister-president. I>o regering wenst nn met de formulering van deze kaderwet, waarvan minister l.acoste in een interview met de New Vork Times onlangs de voornaamste beginselen heeft aangeduid, enige haast te maken. Zij weet namelijk, dat de Algerijnse kwestie ook dit jaar weer geplaatst zal worden op de agenda van de Algemene Vergadering dcv Verenigde Naties die half september begint. Men houdt er in Parijs rekening mede, dat de Algerijnse kwestie reeds zeer spoedig in discussie gebracht zou kunnen worden. Minister Pineau, die ln deze discussie het Franse standpunt opnieuw zal verdedigen. heeft dus nauwelijks een maand de tijd om de met Frankrijk bevriende naties, die kritisch staan tegenover de in Algeri.je gevoerde politiek, te bewerken om zich in de CNO-vergaderlng achter Frankrijk te scharen. Het succes van zijn pogingen daartoe zal hoofdzakelijk afhangen van de vraag of de in voorbereiding zijn kaderwet de indruk wekt dat Frankrijk daarmee een nieuwe koers inslaat. --- Speciale l NO-sitting over „Honuarije” \KW VOKK, 1» aug. (Kenter) — Dag Hnniinarnkjöld serrelaris-ge neraal Tan de TNO. heeft de Algemene Vergadering van de l"NO voor 10 september in speciale zitting bijeengeroepen om het rapport te behandelen over de opstand in Hongarije en de Russische militaire interventie. De eigenlijke zetting van de assemblee begint een week later. Jordanië heeft het secretariaat-'-eneraal van de CXO verzocht onmiddellijk de Veiligheidsraad bijeen te roepen dm een klacht te horen van een Israëlische schending van de bestanrisciverecnkomsit. „Israël , aldus de Jordaanse klacht, „heeft eigenmachtig een strook van de gedemilitariseerde zone hij Jeruzalem bezet en laat die onder bewaking door Israëlische hoeren bewerken." Dit brengt de vrede in gevaar; aldus de Jordaanse regering. --- Vandaag en Morgen De impasse HET wordt volgens mij hoe langer hoe meer duidelijk, dat de impasse in de koude oorlog zo diep is geworden, dat geen van beide partijen de verwachting of de vrees koestert. dat hieruit binnen korte termijn een uitweg zal worden gevonden. Het ritueel van van voorstellen, loven, bieden en 'eisen gaat maar steeds door. De schijn, dat dit in alle ernst wordt gedaan en dat het stappen zijn in reële onderhandelingen wordt nog maar nauwelijks hoog gehouden. Wat wij tegen de Pxussen zeggen :r\ wat zij tegen ons zeggen over Duitsland. China, het Midden-Oosten en ontwapening houdt geen uitzicht in op een overeenstemming. Wij praten met de Westduitsers en de Russen praten met de Oostduitsers. leder ,:»n ons formuleert voorwaarden, die an de andere partij verondertselt. dat Tij onvoorwaardelijk'heeft gecapituleerd. Op het punt van ontwapening willen wij, dat de Russen hun groot voordeel opgeven, namelijk de mogelijkheid, die zij hebben om hun bedoelingen te camoufleren en bij verrassing te opereren. De Russen verlangen van ons. dat wij ons groot voordeel afstaan. namelijk de ha-e<. die op zo een afstand liggen, dat zij het hart van de Sovjet-Unie kunnen treffen. Dit zijn enkele bijzonderheden van de impasse. Het machtseverfwicht is vandaag de dag zd. dat er geen vooruitzichten bestaan op een algemene oorlog en dat er evenmin noodzaak is om de hansjende kwesties op te lossen. De echte zorgen van de twee coalities — de NATOmogendheden en de landen van het pact san Warschau — liggen in hun eigen invloedssferen. Kroesjef spant al zijn krachten in om het rijk van satellieten bileen te houden. Wij hebben onze last met de onrust en rie vijandigheid in de Arabische landen aan deze kant van het ijzeren gordijn. OMDAT veranderen in de aard der dingen ligt. weten wij, dat deze impasse niet eeuwig zal duren. De vraag is echter: hoe zou er een einde aan kunnen komen? Er zijn twee grote mogelijkheden. D? ene is de zogenaamde technische doorbraak, die de ene of de andere partij het voordeel zou geven van een militair overwicht. De andere mogelijkheid zou kunnen voortkomen uit het geleidelijke verval en de ontbinding van de bondgenootschappen en verplichtingen binnen de coajities zelf. In Oost-Europa is een dergelijk proces al aan de gang tot grote bezorgdheid van het Kremlin. M 'eideüjke ontbinding doet zich ook voor in Frans Noord-Af rika. in Enge den-Oosten en in de Amerikaanse invloedssfeer van Formosa tot Okinawa en Japan. IN het algemeen schijnen de mogelijkheden zo te liggen, dat wanneer de impasse wordt doorbroken dit te danken zal zijn aan politieke wijzigingen, die zich binnen de twee coalities zulten voordoen. Een leek kan natuurlijk niet «eggen, dat er geen technische doorbraak komt, die het militaire evenwicht volkomen zal wijzigen. Maar een leek kan wél zeggen, dat buitenlands beleid niet gevoerd kan worden op de mogelijkheid van iets dat geen werkelijkheid is maar dat toch weleens ooit werkelijkheid ksn worden. Bovendien zou de nieuwe uitvinding heel erg belangrijk moeten zijn, bij voorbeeld een wapen, dat gemakkelijk kan worden gemaakt en dat de andere partij niet kent en niet heeft. Het zou een bijna perfect afweermiddel moeten zijn tegen bommenwerpers en geleide projectielen. Want de impasse zal bijna zeker niet worden doorbroken zo lang heide partijen over de middelen beschikken om eikaar verschrikkelijke slagen met onherstelbare gevolgen toe te dienen. De ervaring met uitvindingen leert, volgens mij, dat wanneer er een zo intensieve concurrentie heerst als thans tussen de Sovjet-Unie en Amerika, waarbij de beste koppen van rie hele wereld werken aan de oplossing van het probleem en daaibij beschikken over machtige bronnen van hulpmiddelen, de kansen klein zijn. dat er iet? kan worden uitgevonden.' dat al is het doeltreffend tevens uniek is in zijn soort. DAAROM is het waarschijnlijker, dat wanneer de impasse wordt rioorbro. ken. dit het gevolg zal ziin van politiek» ontwikkelingen in Duitsland, in Ooft- Kuropa, in Noord-Afrika, het Midden- Oosten, China en Japan. Het enige, dat voor al deze gebieden, van deze landen die nog niet geordend zijn, kan worden gezegd is dfit rie invloed van rie grote mogendheden hier aan het tanen U. Deze invloed neemt al sinds het einde van rie tweede wereldoorlog voortfiurend af. De invloedssfeer der Russen is zeer uitgebreid. Maar zij Is niet meer zo groot, als zij enkele jaren geleden dreigde te worden. Getuige daarvan het verzet in Oost-Europa en China, dat zich heeft opgewerkt naar een posi'ie van gelijkheid. De westerse fnvloedssfper is eveneens groot. Maar de tijd is voorbij, dat Washington nog kon aannemen, dat er peen neutralen mochten zijn; dat elk volk, dat niet direct onder communistische overheersing stond, verplicht was de zijde van het westen te kiezen. Hoe moer macht slinkt, hop In • kelder de diplomatieke problemei ■ len: zij eisen meer kennis, meer inzicht, meer begrip en meer tact. Dat van de redenen waarom het tegenwoordig nog verkeerder is dar. vroeger ort ambassadeurs uit te zenden, die we! goed willen maar die uit onwetendheid niet beter kunnen. Walter Lippmann ---