Van Jan Doedel tot kampioen t unze verslaggever FoWagendorp Nar" hij in de zomer van 1990 was k vtreden tot net keurkorps van L Krook, voelde schaatser Rintje zich een seizoen lang de 'Jan jjf-del' van de kernploeg. De ber gstelüng ging uit naar Bart Veld|3>> Ben van der Burg, Leo Visser k 'hornas Bos. Die reden de grote fooien, Ritsma moest zich tejj-en stellen met een incidenteel ."reden bij World Cup-wedstrijii„' meestal nog buiten mededin-B'nJ J ook. * r°°k had hem verkozen boven iC(1-"Jan Smulders voor de ene be-6ev re kernploegplaats op het j^°e- en zonder daarvoor harde Klrnenten op tafel te kunnen leg|oo'Smulders was een junioren- Pbaan lang Ritsma's evenknie, ge w herkende in de 20-jari- Wlt Lemmer iets extra's: de bezegel i om '3eter te worc*en en net "len om daarvoor de t-i-1 te ne~ hij Lllsma zat er, de enkele keren dat W Dll een persconferentie aanwezig Ieef' s»lzwijgend bij. Wat een bc' stelri houdin8 was> want niemand ;2q Qe hem een vraag. 'Een leerjaar', Krook destijds Rits- Èr, f Aanwezigheid in zijn selectie. teste1 constateerde bovendien een *-te groei bi) de man die bi) an" g!1 veel twijfel tegenkwam. -trakZn provinciegenoot Zand\J blivoorbeeld. 'Ik dacht een paar &atBÜledenno8: metzon techn*ek tye nij het niet halen.' Anderen Hjt en op de lichaamsbouw van ma. Zijn gewicht van -toen nog - rond de negentig kilo bij een lengte van 1.90 meter maakten hem misschien geschikt voor uitsmijter, maar niet voor een kampioen-allrounder, zo luidde de veelgehoorde analyse. Zijn lichamelijke gelijkenis met de Russische beer Zjelezovski bracht sommigen tot het advies aan Ritsma om maar te gaan sprinten, dan kon het misschien nog wat worden. Maar daarin had hij voorlopig geen zin. Onder Krooks leiding schaafde Ritsma geduldig aan zijn techniek. Hij ging over op een meer finishgerichte slag, en bleef ondertussen in het krachthonk als een bezetene tekeer gaan om van zijn zwakte een pluspunt te maken. En zowaar: bij zijn debuut in een internationaal kampioenschap, het EK 1992, werd hij derde, achter de eveneens debuterende Zandstra en de Noor Koss. Bij de internationale toernooien die volgden bleef hij daarna een factor om rekening mee te houden, zij het niet direct als gegadigde voor de eerste plaats. Die stek was, op het WK van 1992 na, steeds weggelegd voor Zandstra. Ritsma zat er niet mee. Hij was allang blij dat hem nu ook vragen werden gesteld bij persconferenties, een gelegenheid waarvoor hij samen met Zandstra zelfs de act van een humoristen-duo op zijn retour ontwikkelde. En wanneer voor Zandstra weer eens het Wilhelmus klonk, liepen bij hem de rillingen over de rug. Wat merkwaardig was, want Zandstra verklaarde na afloop van dergelijke ceremonies altijd dat het hem weer eens niets had gedaan. Zondag pas in Hamar, toen het volkslied voor de eerste maal te zijner ere werd gespeeld, begreep hij dat. 'Er kriebelde helemaal niets bij me.' Wat wellicht ook iets te maken had met atmosfeer rond het EK. 'Ik heb hier geen moment het idee gehad dat ik met een Europees kampioenschap bezig was. Het was voor mijn gevoel meer zoiets als een World Cup-wedstrijd.' Waarmee hij de waarde van zijn eerste grote titel niet naar beneden wenste te halen. 'Hiervoor ben je toch de hele zomer aan het trainen. Je probeert het uiterste uit je lijf te halen. Leidt dat maximaal tot een derde plaats, oké, dan heb je dat maar te accepteren. Maar als je er eerste mee wordt, is dat natuurlijk mooier.' Ritsma werd, met drie afstandszeges en een nieuw wereldrecord punten, zelfs glorieus eerste. Dat er een weekeinde lang meer over de naderende Spelen werd gepraat dan over het lopende Europees kampioenschap en dat ook Zandstra en Koss in gedachten al een paar weken verderop leken te vertoeven, deed daaraan niets af. De Noor leek de lethargie pas op de laatste afstand van zich af te schudden. Op de tien kilometer klopte hij Zandstra met een ruime marge, hij won de afstand en schoof een plaatsje op in het klassement. Dat alles deed de neerslachtige stemming die zijn vijf kilometer van vrijdag teweeg had gebracht weer wat verbeteren. 'Al blijft het een feit dat ik hier graag had gewonnen. Nu word ik bij een internationaal toernooi voor de vijfde achtereenvolgende keer door een Hollandse jongen verslagen.' Het omgaan met stress, zo gaf Koss toe, blijft zijn zwakste punt. 'Dat blijkt hier weer, net als vorig jaar bij het WK. Als er onverwachte dingen gebeuren, zich problemen voordoen, dan tackel ik die niet op de goede manier. Ik moet me mentaal beter op die druk voorbereiden, want straks bij de Olympische Spelen krijg ik daar nog veel meer mee te maken.' Een gesprek met Zandstra of Ritsma over het omgaan met stress zou Koss weinig helpen, aangezien beiden zich nog nooit in dat fenomeen hebben verdiept. Dat Zandstra in Hamar de eer aan Ritsma moest laten, dat hij op de tien kilometer een tikkie van Koss te verduren kreeg, de wereldkampioen kon er niet echt mee zitten. 'Natuurlijk zal ik er wel even over nadenken. Maar niet te lang, want eigenlijk weet ik precies wat er aan schort. De vorm is er gewoon nog niet, de scherpte ontbreekt nog.' Scherpte, aldus Zandstra, zit in je hoofd. 'Dat je geest fit is.' Hoewel hij graag weer kampioen was geworden, moest Zandstra toch constateren dat ergens in die geest de echte motivatie om diep te gaan afwezig was. 'Maar hoe dat precies zit, weet ik ook niet.' Ongetwijfeld speelde de ervaring na het laatste WK, toen hij drie maanden nodig had om weer enigszins op krachten te komen, daarbij een rol. Waarna Zandstra, ter geruststelling van zijn fans, verklaarde dat vorm en scherpte er over een week of vijf ongetwijfeld wel zullen zijn. 'Zit daar maar niet over in. Als je kijkt naar de tijden die ik hier rijd zonder dat het gevoel er is, dan moet ik straks bij de Spelen wel heel hard gaan.' De nummer drie van de Nederlandse ploeg, Ids Postma, sloot zijn toernooi als vierde af. Zijn 1500 meter van zaterdag bracht hem zelfs in de top-10 van de wereldranglijst. Met de 23-jarige Noor Kjell Storelid -verrassend tweede op de tien en vijfde in het algmeen klassement - en diens landgenoot Steinar Johansen, vormde Postma het achtervolgende pelotonnetje. Slechts de Pool Jaromir Radke voorkwam met zijn sterke optredens op vijf en tien kilometer dat het EK helemaal devalueerde tot een overigens fraaie uitgave van de interland Noorwegen - Nederland. Zandstra (rechts) zit Koss op de hielen in de rit op de 1500 meter en zal het duel ook winnend afsluiten. foto epa --- Gemolesteerde rijdster zonder test opgenomen in Olympische ploeg leuter rR°IT/SHEFFIELD Nancy Kerrigan, die ccn8e week na een training door man werd geslagen rijj eer> zware stok, is door de Ame?en Se nationale bond aangewend 001" deelname aan de Olympij, Wedstrijden in Lillehammer. ten f rriBan had zich eigenlijk moese i:ew*i--en tijdens de Amerikaan- p6tl amPioenschappen van afgelorjoo Weekeinde in Detroit, maar -taai „6 molestatie was ze niet in j?1 deel te nemen. bon.n c°mité van de Amerikaanse (lel): .kwam zaterdag bijeen, onmidgr-J na het afsluitende vrije proregel' en verklaarde later dat een m-,a,Was gevonden die het mogelijk He {de vorige nationaal kampioeti e| . uit te zenden. De nieuwe infeb'"B naar Tonya Harding, die in i ■i,ruar* eveneens zal deelnemen jj-mehamrner. Oef amPioene Harding zag in haar die 7'ngafvan de drievoudige axel, Witiri We' Bebru-kte tijdens haar gelerien^e wedstrijd van drie jaar De 23-iarige Harding, ast- e' moest meteen na haar rain aan het draagbare beadeh eff aPParaat dat ze altijd bij zich nis ' Harding maakte al kenk nsj ' de duistere zijde van het r,]den. Ze werd in november met de dood bedreigd. Jayne Torvill en Chistopher Dean liggen op medaillekoers. Tien jaar na de Olympische triomf van Sarajevo veroverde het Britse paar zaterdag bij de Britse titelstrijd in Sheffield weer de harten van toeschouwers en juryleden. Terwijl de laatste klanken van Irving Berlins muziek bij de uitvoering 'Let's Face the Music and Dance' wegstierven, klapten de achtduizend kijkers zich de handen stuk en beloonde de openlijk chauvinistische jury de artisticiteit van hun optreden met negenmaal het perfecte cijfer van 6.0. Precies dezelfde waardering die destijds de 'Bolero' van Sarajevo oogstte. Vrijdag hadden de 36-jarige Torvill en haar één jaar jongere partner al vier zessen gekregen bij de verplichte dans. Vorig jaar zette de Internationale Schaatsunie (ISU) de deur van de Olympische winterspelen open voor professionals. Torvill en Dean besloten die kans te grijpen. Ze verlieten de ijsrevue en studeerden in het geheim een nieuw programma in, waarvan Dean zegt dat het technisch gezien het moeilijkste is, waaraan zij zich ooit waagden. 'Onze knieën knikten toen we begonnen. Als je in dit programma één stap mist, mis je er meer. Er is geen mogelijkheid tot herstel.' --- Blair levert op sprint beste seizoenprestatie Van onze sportredactie AMSTERDAM Bonnie Blair heeft tijdens het tweede weekeinde van de Amerikaanse selectiewedstrijden voor de Olympische Winterspelen de 500 meter afgelegd in 39,59 seconden. Dat is de beste tijd van dit seizoen. Blair, winnares van de 500 meter tijdens de Spelen van Calgary (1988) en Albertville (1992), noteerde die tijd op de overdekte baan in West Allis, een buitenwijk van Milwaukee. De Amerikaanse verbeterde haar vorige week met 39,76 gevestigde baanrecord. De beste seizoentijd was met 39,65 in bezit van de Zuidkoreaanse Sun Hee You. Dan Jansen, wereldrecordhouder bij de mannen, won de 500 meter in 36,44. Het wereldrecord staat sinds vorige maand op 35,92. In voorwedstrijden won de Chinese wereldkampioene Qiaobo Ye de internationale' 500 meter in 40,87. ■ MANCHESTER KANDIDAAT Manchester heeft zich opnieuw kandidaat gesteld voor de organisatie van een groot sportevenement. Na de mislukte campagne voor de Olympische Spelen van 2000 probeert de stad dit jaar de Gemenebestspelen van 2002 binnen te halen. ■ BONDSCOACH EGYPTE De Egyptische voetbalbond heeft Taka Ismaïl benoemd tot technisch directeur. Hij vervangt de Roemeen Radulescu, die na het echec van Egypte in de WK-voorronde (nederlaag met 2-1 tegen Ghana) ontslag kreeg. --- Gemser bedankt pupillen in drievoud Van onze verslaggever Tim Overdiek HAMAR Aan het eind van de tunnel gloort zowaar weer een sprankje licht voor het Nederlandse vrouwenschaatsen. Niet dat de brigade van Henk Gemser zich kon mengen in de strijd om de Europese schaatstitel, daarvoor was Gunda Niemann te onaantastbaar. Voornaamste opsteker was dat de beschamende crisissituatie van de voorbije jaren in Hamar lijkt te zijn bezworen. Met een vierde, zesde en achtste eindnotering voor respectievelijk Annamarie Thomas, Carla Zijlstra en Tonny de Jong had scheidend bondscoach Gemser in ieder geval volop reden om de erbarmelijke resultaten uit het nabije verleden, met het verlies van een WK-startplaats als dieptepunt, uit zijn herinneringen te bannen. 'Het vrouwenschaatsen in Nederland staat weer op de rails', luidde zijn conclusie. Of het juiste spoor zal worden aangehouden, valt nog te bezien. Met één redelijk succesvol verlopen Europese titelstrijd is een glanzende toekomst niet gegarandeerd, zeker wanneer vooralsnog slechts twee rijdsters verzekerd zijn van deelname aan de Olympische Spelen. Als schaatsland, stelt Gemser, word je pas serieus genomen als je met minimaal vier rijdsters komende maand aanwezig bent. De Jong hoort bij de voorlopige groep met Zijlstra en Thomas, vond Gemser, ofschoon hij zich niet zo nadrukkelijk in die richting uitliet. Limieten zijn voor hem immers heilig en de ontwapenende debutante heeft officieel nergens aan voldaan. 'Maar als het NOC/NSF weigert reëlere limieten aan te houden, word ik als coach niet echt geholpen deze sport er weer bovenop te helpen.' Het 'supertrio', dat op alle afstanden persoonlijke records liet aantekenen, kreeg gedurende het toernooi een steuntje in de rug van de bij vlagen teleurstellende concurrentie, hetgeen het aansprekende resultaat lichtjes vertekende. Zo ontbrak wegens ziekte de Italiaanse Belci, vorig jaar goed voor de vierde plaats die nu verrassend door de 'ailround-belofte voor de toekomst' Thomas werd ingenomen. Heike Warnicke, de eeuwige nummer twee achter landgenote Niemann, was door chronische rugproblemen in de zomer reeds dermate op trainingsachterstand gezet dat te in het klassement geen rol van betekenis meer kan spelen. Door ziekte kon Hunyady, vorig jaar gelegenheidskampioene nadat Niemann kansloos werd door een val op de sprint, in december twee weken niet trainen. Ze reed een voorbeeldige 500 en 1500 meter, maar kwam er op de lange afstanden geen moment aan te pas. Het geeft min of meer aan hoe rommelig de internationale concurrentie de aanloop naar het naderende hoogtepunt, de Winterspelen, totnutoe heeft afgewerkt. Die constatering doet niets af aan het schier vlekkeloze toernooiverloop van het Nederlandse drietal. 'Ik heb mijn rijdsters drie keer bedankt', aldus Gemser, doelend op de onvoorwaardelijke inzet die gedurende drie dagen werd getoond. Zowel De Jong als Thomas maakte haar EK-debuut, waardoor Gemser de druk op voorhand niet had willen opvoeren. Thomas is 'al' 23 jaar, maar bleef door langdurige ziekte en een rugblessure vorig seizoen in de anonimiteit. Dat ze mogelijkheden heeft uit te groeien tot een gewaardeerde allroundster, bleek afgelopen weekeinde toen haar vooraf geuite vrees voor de lange afstanden ongegrond bleek. Het is bij haar kennelijk meer een afkeer van de drie kilometer dan van de vijf kilometer. Ze leverden haar een vierde en zevende plaats op. 'Die langste afstand moet Annamarie nog leren', aldus Gemser. Dat geldt ook voor De Jong die haar vier jaar oudere ploeggenote met 7.35,08 brutaal voorbleef. De langste disciplines hebben De Jongs voorkeur, hetgeen de fikse progressie dan ook verklaart. Op de drie kilometer bleef De Jong met 4.25,20 tweetiende tel boven de Olympische limiet. Olympisch eremetaal lonkt na afgelopen weekeinde nadrukkelijk voor Carla Zijlstra. Haar specialisatie op de stayerafstanden viel duidelijk af te lezen aan de mislukte 1500 meter, waarop ze in de slotronde volkomen verzuurde. Haar vastbeslotenheid om te blijven geloven in twee Olympische titels, terwijl de realiteit aangeeft dat de Duitse Niemann als onoverwinnelijk geldt, is intrigerend. Inderdaad is het onzinnig om, zoals Gemser en Zijlstra zich ook consequent verdedigen, je op voorhand neer te leggen bij Niemanns suprematie. Maar de feitelijke achterstand die weliswaar lichtelijk werd Hamar, EK schaatsen, vrouwen 500 m 3000 m 1500 m 5000 m Totaal 1 Niemann (Dvi) 40.99(3) 4.12.25(1) 2.02.45(2) 7.14.35(1) 167.282 2 Bazjanova (Rus) 41.41(6) 4.17.80(3) 2.03.79(3) 7.26.24(3) 170.263 3 Hunyady (Hon) 40.51(1) 4.20.92(5) 2.02.31(1) 7.37.07(8) 170.473 4 Thomas (Ned) 41.26(5) 4.20.66(4) 2.05.10(5) 7.35.49(7) 171.952 5 Adeberg (Dvi) 41.46(7) 4.21.24(7) 2.06.14(6) 7.34.21(5) 172.467 6 Zijlstra (Ned) 43.19(16) 4.17.36(2) 2.07.73(11) 7.23.15(2) 172.974 7 Dascalu (Roe) 40.97(2) 4.23.72(8) 2.05.07(4) 7.43.77(10) 172.990 8 De Jong (Ned) 41.84(8) 4.25.20(10) 2.06.74(7) 7.35.08(6) 173.794 9 Wamicke (Dvi) 43.27(18) 4.21.02(6) 2.07.70(10) 7.27.22(4) 174.061 10 Tönsberg (Noo) 42.31(11) 4.24.83(9) 2.08.06(12) 7.41.05(9) 175.239 11 Hordobetiu (Roe) 41.19(4) 4.27.12(11) 2.07.11(8) 7.58.06(12) 175.886 12 Pizio (Ita) 43.26(17) 4.28.08(12) 2.10.20(17) 7.51.69(11) 178.509 13 Wasilewska (Pol) 41.84(8) 4.28.29(13) 2.07.48(9) 129.048 14 Langli (Noo) 42.49(13) 4.30.15(14) 2.08.86(14) 130.468 15 Yttredal (Noo) 41.85(10) 4.35.78(19) 2.08.16(13) 130.533 16 Trapeznikova (Rus) 42.33(12) 4.32.17(16) 2.10.03(16) 131.034 17Krohn(Zwe) 42.77(14) 4.32.10(15) 2.10.02(15) 131.460 18 Schön (Zwe) 43.02(15) 4.35.46(17) 2.11.67(19) 132.820 19 Konstantinova(Oek) 43.62(20) 4.35.77(18) 2.11.73(20) 133.491 20 Yla-Sulkava (Fin) 43.50(19) 4.38.87(21) 2.11.58(18) , 133.838 21Berko(Rus) 44.49(22) 4.36.15(20) 2.14.87(22) 135.471 22 Luse (Let) 44.39(21) 4.39.05(22) 2.14.90(23) 135.864 23 Rogulska (Pol) 45.22(23) 4.45.41(23) 2.14.32(21) 137.561 afgekalfd tot respectievelijk vijf en negen seconden op de drie en vijf kilometer, geven toch aan dat zilver straks het hoogst haalbare is. Op de laatste afstand ondervond Zijlstra aan den lijve hoe het is om door Niemann direct op grote achterstand te worden gereden. De 27--jarige Erfurtse, die haar zesde Europese titel opstreek, bedient zich traditiegetrouw van mannen-openingen' om vervolgens gedurende de race maar te bekijken wanneer de energievoorraad is opgebrand. Niemann bleef tot de slotkilometer onder haar eigen wereldrecordschema, dat begin december tot 7.13,29 leidde, en moest toen inleveren om uiteindelijk ruim een seconde op die tijd toe te geven. Het was niettemin ruimschoots voldoende voor het wereldrecord puntentotaal (167.282) op de grote vierkamp. Niemann ging daarmee royaal voorbij de totaalopbrengst (168.271) van haar befaamde landgenote Karin Kania die dat record in 1986 in Medeo realiseerde. Uit dat jaar stamt alleen nog het wereldrecord op de 1500 meter (1.59,30). Op deze afstand zal Niemann over een maand wel geduchte concurrentie ondervinden van met name Hunyady. De tijd van Kania blijft vooralsnog ver buiten bereik. In december kwam Niemann op de Olympische piste tot 2.01,85, maar het wereldrecord is van een dermate 'Oostduits gehalte' dat de 2 minuten-grens wellicht de komende jaren niet meer zal worden geslecht. Ook Niemann legde de basis voor haar hegemonie in het ontmantelde DDR-systeem. Na de Olympische Spelen van 1992 had ze willen stoppen, maar het mede dank zij lucratieve contracten hervonden plezier deed haar ertoe besluiten ook na 'Hamar 94' door te gaan. In haar woonplaats verrijst momenteel een nieuw huis. Klaar is het nog niet, maar drie Olympische titels zullen de vlag op het dak ongetwijfeld bespoedigen. V"**** aait Thomas over haar bol na de 1500 meter. foto anp --- Kunstrijdster Van der Velden krijgt als enige concurrentie Van onze sportredactie AMSTERDAM Beoefening van het kunstrijden op de schaats in Nederland blijft een zeldzame bezigheid. Bij de jeugd is ruimte voor hoop, bij de senioren slechts voor meewarigheid. Met vijf deelnemers in vier categorieën kwam tijdens het nationaal kampioenschap het absolute minimum in zicht. Alleen bij de vrouwen was sprake van enige concurrentie. Dank zij oud-kampioene Marion Krijgsman, die vijf weken voor het toernooi in Zoetermeer besloot opvolgster Monique van der Velden uit te dagen. Na het technische programma leidde Krijgsman zelfs. 'Dat was niet echt de bedoeling.' In de vrije kür nam de heao-studente uit Leek te veel risico's en kwam driemaal ten val. 'Gebrek aan routine en conditie.' Van der Velden reed een voorzichtige kür en voldeed met twee drievoudige sprongen aan de normen van de landelijke technische commissie. Zij start volgend weekeinde in de kwalificatie voor het Europees kampioenschap in Kopenhagen. Hetzelfde geldt voor solist Marcus Deen, die zich vrijdag na een lange treinreis uit het Zuidduitse Oberstdorf in zijn woonplaats Zoetermeer meldde. Hij heeft met KNSB-steun wat meer trainingsfaciliteiten los kunnen peuteren. 'Na ziekte en een blessure ben ik pas vanaf 1 januari weer serieus bezig', zo verraadt hij weinig ambities voor het EK. Het ijsdanspaar Anita Chaudhuri en Hans 't Hart koestert niet de illusie te kunnen wedijveren met het Britse superkoppel Torvill/Dean. 'Als we maar geen laatste worden', aldus de mannelijke helft. Bij de Hansa Cup in november in Helsinki werd het tweetal tiende. 'We lieten zelfs drie paren achter ons.' Ook zij profiteren van de iets royalere mogelijkheden. 'De technische commissie heeft eindelijk oog voor de toppers', zegt Krijgsman, die zich ooit op Olympische deelname verheugde. 'Maar deze steun kwam voor mij net iets te laat.' Chaudhuri en 't Hart trainen zon negen weken per jaar in Moskou. 'Lang leve de ouders', juicht zij. 't Hart kijkt wel eens jaloers uit het raam naar de Olympische Audi van hardrijder Bart Veldkamp, drie huizen verder wonend. 'Onze ouders steken er heel veel geld in. Ze geven het liever nu, zodat ze kunnen zien dat we er plezier aan beleven. Beter dan dat ze na hun dood een zilveren plateautje krijgen.' In Nederland verraste de KNSB het duo met een extra trainingsavond, het totaal is nu vijf per week. 'En nu eindelijk op schoon, leeg ijs. Op clubavonden staan we met twintig ukkepukkies. Als ik Anita optil, moeten we uitkijken dat we met die vlijmscherpe messen onder de schaatsen geen kind verwonden.' Het is en blijft behelpen, weet ook trainer Joop van der Sluijs. De 47-jarige Dordtenaar werd in de jaren zeventig tweemaal wereldkampioen paarrijden bij de professionals. Na de ijsshows in het Lido in Parijs, voelt hij zich momenteel verantwoordelijk voor de choreografie, uitstraling en expressie bij de paren Jeltje en Alcuin Schuiten en Jessica en Maurice Lim. De senioren zorgden op het PWA-ijs in Zoetermeer voor een primeur, het NK had nog nogit paarrijden beleefd. 'Er is volop talent', aldus Van der Sluijs die broer en zus Lim (tien en negen jaar) een grote toekomst toedicht. 'Dat kunnen wereldtoppers worden.' Het zal wel de volgende eeuw worden. Mits de kinderen ten minste het kunstrijden leuk blijven vinden. 'Want naarmate ze groeien, wordt het meestal moeilijk', erkent Van der Sluijs. ZOETERMEER: NK, vrouwen: 1. Van der Velden, 2. Krijgsman; mannen: 1. Deen; ijsdansen: 1. Chaudhuri/'t Hart; paarrijden: 1. Schuiten/Schuiten. --- Marathonschaatser De Vries heeft langste adem in 'bergetappe' Van onze sportredactie AMSTERDAM Het seizoen kan voor marathonschaatser Peter de Vries al niet meer kapot. Twee maanden na de eerste zege in zijn loopbaan tijdens een bekerwedstrijd in Groningen bleek de sportartikelenverkoper uit Heerenveen zaterdag op de Assense ijsbaan opnieuw over de beste benen te beschikken. In de eindfase van de experimentele wedstrijd over 100 kilometer (normaal is 100 ronden) reed De Vries met speels gemak weg van de uitgeputte Veenhof. Het duo had door een spervuur van demarrages een ravage aangericht in het peloton. Slechts 22 van de gestarte 80 rijders kwamen over de finish. Nationaal kampioen Lammert Huitema klopte Richard van Kempen in de sprint om de derde plaats. In Assen werd voor het eerst sinds 1980 een dergelijk lange marathon op Nederlands kunstijs gereden. De Vries pleitte voor een voortzetting van het experiment. 'Het was net een bergetappe in de Tour de France. Naarmate de wedstrijd vorderde fladderde de een na de ander eraf. De mensen willen graag volop strijd en uitputting zien. Het was een fantastische koers. Honderd ronden kan tegenwoordig iedereen rijden. Ik vind het prima als er meer wedstrijden over langere afstanden komen.' Het experiment sloeg ook aan bij Hans Brandt, voorzitter van de landelijke technische commissie. 'Ik heb weer eens een ouderwetse marathon gezien', zei Brandt. 'De wedstrijd had alles waardoor het marathonschaatsen populair is geworden. Misschien moeten we voor het volgend jaar meer langere wedstrijden gaan vaststellen. Maar een wedstrijd over 100 kilometer zal toch een uitzondering blijven. Het is niet de bedoeling dat de rijders zich opblazen.' ASSEN: marathon, mannen (100 km): I. De Vries, 2. Veenhof, 3. Huitema, 4. Van Kempen, 5. Gaassenbeek, 6. Van der Hoorn, 7. Kleine, 8. Bakker, 9. Paalasma (Fin), 10. Angenent. ■ WINTERSPELEN 2002 Alma Ata heeft zich kandidaat gesteld voor de organisatie van de Olympische Winterspelen van 2002. Salt Lake City (VS), Oestersund (Zwe) en Quebec (Can) hebben ook belangstelling. De inschrijvingstermijn van het lOC sluit op 1 februari. ■ DE RUITER HERSTELD De Nederlandse freestyle-skiër Michiel de Ruiter is op tijd hersteld om zich te kunnen kwalificeren voor de Olympische Spelen. De springer liep vorige maand bij een wereldbekerwedstrijd in Piancavallo in Italië een liesblessure op. ---