Sport Britse bakkenist geeft Streuer vleugels in Assen Van onze verslaggever GUS VAN DEN HEUVEL ASSEN — Eerst was er regen, veel regen zelfs. Het leidde ertoe dat een rijksweg moest worden ingericht als parkeerhaven en dat twee wedstrijden in manches moesten worden verreden. Maar uiteindelijk scheen toch de zon. Zeker voor Egbert Streuer, die na een seizoen vol rampspoed eindelijk weer eens kon lachen. De Drent slaagde er met zijn derde bakkenist van het jaar, de Brit Peter Brown, in zijn eigen TT van Assen winnend af te sluiten. ASSEN: GP van Nederland voor motoren: 125 cc (15 ronden in twee delen): 1. Waldmann (Dvi) Honda, 2. Capirossi (lt) Honda, 3. Gramigni (lt) Aprilia, 4. Gresini (Ita) Honda, 5. Oettl (Dvi) Rotax, 6. Debbia (lt) Aprilia, 7. Spaan (Ned) Honda, 8. Casanova (lt) Honda, 9. Stadier (Dvi) JJ Cobas, 10. Raudies (Dvi) Honda, 11. Sakata Gap) Honda, 12. Ueda Gap) Honda, 13. Gianola (lt) Derbi, 14. Martinez (Sp) Honda, 15. Wakai Gap) Honda, 17. Van Dongen (Ned) Honda, 25. Molenaar (Ned) Honda; stand WK: 1. Capirossi 131 pnt, 2. Gresini 121, 3. Waldmann 103, 4. Ueda 74, 5. Martinez, 6. Raudies 56, 7. Gramigni 54, 8. Luethi (Zwi) en Spaan beiden 50, 10. Debbia 49, 11. Stadier 37, 12. Oettl 32, 13. Gianola 29, 14. Wakai 26, 15. Casanova 21. 250 cc (18 ronden): 1. Chili (lt) Aprilia, 2. Cadalora (lt) Honda, 3. Zeelenberg (Ned) Honda, 4. Bradl (Dvi) Honda, 5. Cardus (Sp) Honda, 6. Shimizu Gap) Honda, 7. Wimmer (Dvi) Suzuki, 8. Casoli (lt) Yamaha, 9. Lavado (Ven) Yamaha, 10. Jeandat (Fr) Honda, 11. Eckl (Dvi) Aprilia, 12. Kozono Gap) Honda, 13. Haenggeli (Zwi) Aprilia, 14. Lucchi (lt) Aprilia, 15. Patrick van den Goorbergh (Ned) Yamaha, Uitgevallen: Van der Heyden (Ned) Honda; stand WK: 1. Cadalora 158, 2. Bradl 141, 3. Cardus 125,4. Zeelenberg 114, 5. Shimizu 82, 6. Reggiani (lt) Aprilia 80, 7. Chili 69, 8. Schmid (Dvi) Honda 59,9. Wimmer 45,10. Preining (Oos) Aprilia 39, 29. Van den Goorbergh en Van der Heyden beiden 3. 500 cc (20 ronden in twee delen): 1. Schwantz (VS) Suzuki, 2. Rainey (VS) Yamaha, 3. Gardner (Aus) Honda, 4. Lawson (VS) Cagiva, 5. Deradigues (Bel) Suzuki, 6. Kocinski (VS) Yamaha, 7. Barros (Br) Cagiva, 8. Ruggia (Fr) Yamaha, 9. Morrilas (Fr) Yamaha, 10. Pons (Sp) Honda, 11. Chandler (VS) Yamaha, 12. Garriga (Sp) Yamaha, 13. Doorakkers (Ned) Honda, 14. Rudroff (Dvi) Honda, 15. Schmassman (Zwi) Honda; stand WK: 1. Rainey 148, 2. Doohan (Aus) Honda 143, 3. Schwantz 123, 4. Gardner 96, 5. Lawson 93, 6. Kocinski 90, 7. Garriga 71, 8. Ruggia 61, 9. Deradigues 57, 10. Chandler 53, 14. Doorakkers 22. Zijspan (16 ronden): 1. Streuer/Brown (Ned/GB) LCR, 2. Biland/Waltisperg (Zwi) LCR, 3. Güdel/Güdel (Zwi) LCR, 4. Michel/Birchall (Fr/GB) LCR, 5. Bohnhorst/Hiller (Dvi) LCR, 6. Kumano/Roesinger Gap) LCR, 7. Dixon/Dixon (GB) LCR, 8. Brindley/Whiteside (GB) LCR, 9. Van Kempen/De Haas (Ned) LCR, 10. Progin/Irlam (Zwi) LCR, 11. Wyssen/Wyssen (Zwi) LCR, 12. Kraus/Schröder (Dvi) ADM, 13. Kumagaya'Houghton Gap/GB) YKI, 14. Howwles/Langton (GB) LCR, 15. Nigrowsky/Corbier (Fr) LCR, uitgevallen: Van Stekelenburg/Bettgens (Ned), Webster/Simons (GB); stand WK: 1. Webster 100, 2. Biland 88, 3. Güdel 77, 4. Bohnhorst 75, 5. Streuer 65, 6. Michel 64,7. Kumano 62,8. Abbott (GB) 60, 9. Dixon 46, 10. Kumagaya 40, 13. Van Kempen 33. Streuer won zaterdag toe waar Hans Spaan (125 cc) en Wilco Zeelenberg (250 cc) verloren. De twee pupillen van Huberts konden de (hoge) verwachtingen niet waarmaken. Spaan wilde wel, maar zijn Honda-motor kwam door problemen met de afstelling eenvoudig pure snelheid tekort. De Castricummer, vorig jaar goed voor vijf Grand Prixzeges, begon enkele maanden terug als een kandidaat voor de wereldtitel, maar zoekt zich al weken suf naar het verdwenen vermogen. In Assen, zo hoopte Spaan, zou het allemaal beter gaan. Hij bracht uren door aan de testbank en onderwierp elk denkbaar onderdeel van zijn machine aan een nauwkeurig onderzoek. De uitkomst was nihil. Op een paar kleine dingetjes na functioneerde het voor twee ton geleaste materiaal van Honda naar behoren. Toch gaf Spaans beste motor vrijdag onverwacht de geest, waardoor hij uiteindelijk was aangewezen op zijn reserve-machine. Spaan wordt er moedeloos van, vooral ook omdat de Italiaan Capirossi volgens eigen zeggen over precies dezelfde onderdelen beschikt. De wereldkampioen was vrijdag in de training echter wel twee seconden sneller. Dat bleek ook in de wedstrijd, die vanwege de regen in twee delen werd verreden. De Italianen Capirossi en Gramigni maakten de dienst uit, hoewel ook zij niet konden voorkomen dat de Duitser Waldmann met de zege aan de haal ging. Spaan finishte als zevende. Teleurgesteld en gefrustreerd trok hij zich terug. De komende dagen zal hij zijn materiaal weer uren aan tests onderwerpen. Een bezigheid die hem zowel door teammanager Huberts als zijn leverancier is afgeraden. Niet alleen omdat het veel tijd kost, maar ook omdat het een dubbele belasting betekent van de motor. Spaan is echter naast coureur vooral monteur. Hij heeft een broertje dood aan conditie-training en brengt zijn vrije tijd het liefst knutselend door. De Castricummer, die inmiddels spoken ziet en de Italianen verdenkt tegen de richtlijnen van Honda in te knoeien met de motoren, zal binnenkort toch beter moeten presteren. Want ofschoon manager Huberts anders beweert, leveren de Honda-bazen alleen aan toppers. En die zijn er in de 125 cc bij bosjes. Het is geen geheim dat velen loeren op Spaans beschermde positie. Dat geldt ook voor Wilco Zeelenberg. Met dit verschil dat in zijn geval de coureur als interessant object wordt gezien. Daarvoor zullen de gegadigden wel drie miljoen moeten neerleggen, want manager Huberts is niet van plan zijn met veel zorg gecoachte pupil voor een prikje van de hand te doen. Zeelenberg maakte in Assen de 'vraagprijs' meer dan waar. Pas in de laatste ronde verdwenen zijn kansen op de overwinning. Nadat hij vrijwel steeds aan de leiding had gelegen, liet de Nederlander zich afbluffen door een actie van Cadalora. De Italiaan werd overigens niet veel wijzer van zijn gewaagde manoeuvre, want het was uiteindelijk zijn landgenoot Chili die als eerste de eindstreep passeerde. Volgens Huberts speelde een zeker gebrek aan ervaring Zeelenberg parten. De coureur zelf was slechts woedend. Op het moment dat hij als derde door de vlag ging, sloeg hij met gebalde vuist bijna een deuk in de benzine-tank. Begrijpelijk, want hoewel Zeelenberg dit seizoen goed was voor vijf ereplaatsen, kon hij nog geen GP winnen. In Assen was hij er heel dicht bij. En of het nu aan zijn onervarenheid lag of aan een gebrek aan vermogen, Zeelenberg had zaterdag gewoon willen winnen. Daar zag het ook lang naar uit. De coureur was als een speer weg. Een schakelfoutje deed hem even wat terugvallen, maar Zeelenberg herstelde het missertje in geen tijd. In de slotronde moest hij toch capituleren voor Cadalora en Chili. De eerste gooide zijn motor enkele kilometers voor de finish naar de eerste plaats. De evenals Zeelenberg voor Honda rijdende Italiaan kon de ideale lijn echter ook niet vasthouden en zag tot zijn schrik Chili op een Aprilia voorbij snellen. Geen overwinning dus voor Zeelenberg en het ondanks het slechte weer massaal opgekomen publiek (135 duizend) verwachtte niet dat de 61ste TT nog een Nederlands succes zou opleveren. Dat gebeurde op de valreep alsnog. Terwijl een niet onaanzienlijk deel van de supporters al de weg naar huis had ingeslagen, sloeg Streuer met zijn kersverse bakkenist Brown even verrassend als stijlvol toe. Streuer schonk de zege voor de volle honderd procent aan zijn nieuwe partner, maar in werkelijkheid profiteerde de Drent van het uitvallen van het duo Webster en Simons. De Britten, die in de training maar liefst twee seconden sneller waren geweest dan Streuer, moesten met mechanische pech opgeven op een moment dat zij het veld met een straatlengte verschil aanvoerden. Het deed overigens niets af aan de oppermachtige inhaalrace van het Nederlands/Britse span. Streuer startte als zo vaak dit seizoen als een slak. Problemen met de koppeling leidden ertoe dat het span in de eerste meters genoegen moest nemen met een plaats in de middenmoot. Eenmaal op toeren passeerde Streuer de ene na de andere combinatie. De laatste die eraan moest geloven was het paar Biland/Waltisberg. De Zwitsers gaven zich eenvoudig gewonnen. Voor Streuer kwam de zege precies op tijd. De laatste maanden presteerde de professor onder de zijspanners weinig tot niets. De Nederlander begon het seizoen nog vol goede moed, maar moest al voor de openingswedstrijd afscheid nemen van zijn bakkenist Hofsteenge. De debutant stuiterde op Laguna Secca uit de bak en bleef geblesseerd achter op het asfalt. Pete Essaf diende zich aan als zijn opvolger, maar lang bleef ook deze combinatie niet intact: Streuer voelde zich niet happy met de Amerikaan. Zaterdag trof Streuer in de bak een ideale partner aan: Brown. De stijl van de Brit deed denken aan die van Schnieders. Die combinatie was enkele jaren terug goed voor drie wereldtitels. Een vierde lijkt er voor Streuer dit seizoen niet meer in te zitten. Daarvoor is de komst van Brown wat aan de late kant. Streuer was echter al lang blij met zijn triomf en hoopt de Brit voor langere tijd aan zich te binden. Want stoppen met de zijspan-klasse is iets waar hij niet aan wil denken, ofschoon de discipline nog maar enkele echte beoefenaars telt. Hetzelfde geldt voor de 500 cc, ooit de koningsklasse, maar inmiddels een té prijzig stiefkind. Zaterdag verschenen er twintig coureurs aan de start. Vergeleken met de GP van Oostenrijk, waar slechts dertien rijders aan de eerste ronde begonnen, was dat al heel wat. Ook de wedstrijd van de halve-liters moest in twee races worden gesplitst. De Amerikaan Schwantz won, dank zij een onnodige stuurfout van zijn landgennoot Rainey in het 'zicht van de finish. Wilco Zeelenberg leidt de 250cc-race voor onder anderen de Italiaan Cadalora. Foto ap --- Amateur Bok slaat critici andermaal met stomheid Van onze verslaggever JAAP VISSER MEERSSEN — Anton Bok was zaterdag een beetje dronken, van geluk en van het bier natuurlijk, want in het Limburgse land is kijken naar een wielerkoers bijna synoniem aan een pintje pakken. Na de glorieuze finish van zoon Toine op het NK bij Meerssen liepen zijn ogen vol tranen. En aan iedereen die hij tijdens zijn moeizame afdaling van de Lange Raarberg tegenkwam, vertelde de oude Bok hoe gelukkig hij zich voelde. Om er met een gebalde vuist aan toe te voegen. „Maar ze moeten hem niet. Die Kuijs niet, de grote ploegleiders niet, de hele bliksemse zooi niet." Antoine Bok is een talentvol wielrenner, al 27 jaar oud en nog steeds amateur. In het zuiden van Limburg prolongeerde hij zaterdag zijn nationale titel op de weg. „Onze Toine is een apart geval", verzekerde zijn vader. „Eigenwijs, maar een echte klasbak. Hij is beresterk en zit boordevol karakter. Soms doet hij een beetje raar, maar als het moet dan staat hij er. De ploegleider die Toine de tijd en de ruimte geeft, heeft een kapitale kracht aan hem." Vorig jaar, na het NK, meldde zich bij huize Bok in het Brabantse Maren-Kessel niemand met een aanbieding van een profploeg. Daarom greep de kampioen zelf naar de telefoon en belde Peter Post. „Met wie?", schijnt de peetvader van het Nederlandse profwielrennen in de hoorn te hebben geroepen. „Bok? Nooit van gehoord en ik heb geen renners meer nodig." Einde gesprek. Getergd begon Bok, opnieuw als amateur, aan dit wielerseizoen. In de klassiekers liet hij zijn weerbarstige kop nauwelijks zien. Bok heeft nu eenmaal een hekel aan het rijden in waaiers, een immer terugkerende bezigheid in de klassieke Hollandse wedstrijden. Het werd hem kwalijk genomen dat hij zijn kampioenstrui te gelde trachtte te maken in rondjes om de kerk. Bok: „Maar dat criteriumwerk ligt mij nu eenmaal beter en als je goed bent in metselen, probeer je toch ook niet als schilder aan de slag te komen?" Jaren lang combineerde Bok het fietsen met tegelzetten, maar sinds een half jaar is hij, zoals hij het zelf uitdrukt „full prof amateur". In de afgelopen winter trainde hij vol door, voortgejakkerd door de vurige wens de critici met stomheid te slaan. Bok was zich al aan het voorbereiden op het NK van dit jaar toen het WK van vorig jaar nog verreden moest worden. De Brabander werd namelijk niet geselecteerd voor de mondiale titelstrijd in Japan omdat hij zich niet wenste te schikken in de plannen van Piet Kuijs, de bondscoach. De nationale kampioen moest zelfs met een omweg naar het NK, want hij werd verplicht het districtskampioenschap van Midden-Brabant te rijden. Bok won deze kwalificatiekoers waardoor zijn club 't Luchtschip zaterdag bij de start in Meerssen met twee renners was vertegenwoordigd. De titelverdediger volgde in het NK het scenario van vorig jaar hetgeen hem tot zijn eigen verbazing nauwelijks moeite kostte. Bok en zijn clubgenoot Frank van Veenendaal hielden zich lange tijd schuil in de massa die stevig tegen de pedalen drukte. Nadat Rob Mulders het peloton bij een groep van vijftien te vroege vluchters had gebracht, nam Bok de benen op de voorlaatste beklimming van de Lange Raarberg. In de finale van de ruim tweehonderd kilometer lange titelrace liep de koploper bijna fluitend weg van de concurrentie, verzameld in een paar sterke sponsorploegen (Koga en Giant) en in de nationale selectie van Kuijs. Tot verbijstering van de laatste, de, bondscoach zonder succes en financiële middelen, die bij de finish zijn gezicht in een geforceerde glimlach plooide. „De kritiek zal wel weer losbarsten, maar dat ben ik gewend en ik ben er immuun voor geworden. ledereen roept maar dat het in Nederland wemelt van het talent. Maar waar dan? Er is niemand die er echt bovenuit steekt, ook Toine Bok niet." Kuijs toonde zich tevreden over de prestatie van zijn selectie. „Want de jongens hebben mijn tactiek perfect uitgevoerd. De wedstrijd duurde voor ons één ronde te lang. Mijn jongens zijn strijdend ten onder gegaan en verdienen daarom een schouderklopje." De wraak van Bok, op Kuijs, die hem niet selecteerde voor het WK in Japan, op de ploegleiders, die hem over het hoofd zagen, en op de zogenaamde kenners, die hem hadden uitgemaakt voor een ééndagsvlieg, dwong de bondscoach tot een knieval. Kuijs reikte Bok de hand en polste hem voor het WK dat in augustus in Stuttgart wordt verreden. De coach: „Maar ik neem hem niet zomaar mee, want dat kan ik niet maken ten opzichte van de jongens uit de selectie. Die fietsen het hele jaar door wedstrijden over de hele wereld en zouden dan voor het WK plaats moeten maken voor iemand die toevallig twee keer kampioen is geworden en voor de rest alleen maar criteriums rijdt waar hij vijf, zeshonderd gulden mee kan pakken. Zo werkt dat niet in de wielrennerij." Kuijs bood Bok een stek in zijn WKselectie op voorwaarde dat de kampioen zich onder meer aan een etappekoers in Zwitserland onderwerpt. Bok vroeg Kuijs om bedenktijd en belde de bondscoach gistermiddag terug met de mededeling dat hij toch liever zijn eigen spoor blijft volgen. „Kuijs kon me geen startbewijs voor het WK garanderen en dan voel ik er weinig voor om met de selectie te gaan koersen. Ik zoek het allemaal zelf wel uit, ik ben niet iemand die zich door een ander zijn programma laat voorlezen." Amateurs: 1. Bok, 203,4 km in 4.56.38 (gemiddelde 41,141 km/u), 2. Ophof, 0.17, 3. Meijs, 4. Dekker, 5. Gerritsen, 0.19, 6. Voskamp, 0.25, 7. Veenstra, 0.30, 8. Teuben, 0.59,9. Compas, 10. Poels, 11. Den Braber, 12. Tak, 13. Veenendaal, 14. Van der Meer, 15. Van der Vliet, 16. Vos, 17. Huenders, 18. Van der Steen, 19. Van der Meiden, 1.04, 20. Van der Helm, 21. Nederlof, 22. Kistemaker, 23. Kil, 24. Paul Steyger, 25. Mulders. Toine Bok gaat voor het tweede achtereenvolgende jaar als winnaar over de streep bij het NK voor amateurs. Foto anp Petra Grimbergen blijft de niet zichtbare Monique Knol een tel voor en wint haar eerste nationale wielertitel. Foto ANP --- Italiaanse topcoureurs beheersen nationale titelstrijd Van onze sportredactie AMSTERDAM — Net als in Nederland werd zondag ook in Italië het erepodium na het nationaal kampioenschap voor wielerprofe bezet door de beste nationale klassementsrenners. Gianni Bugno stond op het hoogste trapje en werd geflankeerd door Girowinnaar Franco Chioccioli en Claudio Chiappucci. Armand de las Cuevas werd de onverwachte kampioen van Frankrijk. De ploegmakker van Delgado en Indurain versloeg Claveyrolat en Rué in de sprint. De Belgische titel kwam terecht bij Benjamin van Itterbeeck. In het gecombineerde Duits/Zwitsers/Luxemburgs kampioenschap in Wetzikon werd Falk Boden uit de ploeg van Jan Gisbers Duits kampioen. De talentvolle Laurent Dufaux pakte de Zwitserse titel. De Luxemburgse titel bleef vacant omdat het Groothertogdom geen beroepsrenner afvaardigde. De laatste test voor de Ronde van Frankrijk moet Gianni Bugno nog zelfverzekerder hebben gemaakt dan hij al was. Zondag in Udine bevestigde hij zijn topvorm. Ook Chiappucci is klaar te zijn voor het karwei. Chioccioli neemt niet deel aan de Tour. Bugno ontsnapte in de laatste ronde na de beklimming van de enige bult in het parcours. In de afdaling liet hij de dertien medevluchters achter zich. Armand de las Cuevas won in Frankrijk de massasprint nadat Philippe Casado driehonderd meter voor de aankomst in Saint-Saulgé was teruggepakt. De Franse kampioen is 23 jaar oud en sinds twee jaar beroepsrenner. Vorig jaar won hij tijdens wereldkampioenschap achtervolging in Japan de bronzen medaille. Benjamin van Itterbeeck legde de basis voor de Belgische titel in de voorlaatste ronde. De 27-jarige renner uit de Histor-ploeg van Willy Teirlinck, die na het seizoen ophoudt te bestaan, verdween op twintig kilometer van de aankomst uit het peloton. De verwachting was dat hij op de Kruisberg zou worden teruggepakt. Van Itterbeeck, niet opgenomen in de Tourselectie, hield echter stand, ook al omdat achter hem de krachten niet werden gebundeld. NATIONALE KAMPIOENSCHAPPEN: WETZIKON: kampioenschap Duitsland/Zwitserland/Luxemburg: 1. Boden (Dvi) 241 km in 5.48.28, (gem: 41,232 km/uur), 2. Hundertmarck (Dvi), 3. Kummer (Dvi), 4. Dufaux (Zwi, Zwitsers kampioen), 5. Uwe Bölts (Dvi), 6. Krieger (Dvi), 7. Steiger (Zwi), 8. Kaijzer (Dvi), 9. Gianetti (Zwi), 10. Imboden (Zwi) 0.05. (Geen Luxemburgse deelnemers). SAINT-SAULGE: Frans kampioenschap: 1. De las Cuevas 241,2 km in 6.08.32 (gem: 39,269 km/u), 2. Claveyrolat, 3. Rué, 4. Colotti, 5. Leblanc, 6. Jalabert, 7. Yvon Madiot 0.08, 8. Esnault 0.11, 9. Virenque, 10. Philipot, 13. Bernard, 20. Fignon. RONSE: Belgisch kampioenschap: 1. Van Itterbeeck 272 km in 6.41, 2. 2. Van de Laer 0.20, 3. Peeters, 4. Museeuw, 5. Van Lancker, 6. Verdonck, 7. Van den Abbeele, 8. Nelissen 0.50, 9. Vanderaerden, 10. Dhaenens. UDINE: Italiaans kampioenschap: 1. Bugno 250 km in 5.38.53 (gem: 44,334 km/u), 2. Chioccioli 0.40, 3. Chiappucci, 4. Cassani, 5. Argentin 1.23,6. Fondriest, 7. Colage, 8. Faresin, 9. Petito, 10. Gusmeroli 1.46. SANTANDER: Spaans kampioenschap: 1. Juan Carlos Gonzalez 240 km in 6.13.07, 2. Rodriguez, 3. Dominguez, 4. Gutierrez, 5. Martinez, 6. Moreda, 7. Martin, 8. Garmendia, 9. Diaz, 10. Ridaura. --- Strijbos verliest aansluiting met cross-top 250cc DEN HAAG (ANP) — Twee magere weken hebben Dave Strijbos kansloos gemaakt voor de wereldtitel cross in de 250cc-klasse. De Brabander verloor ifl de GP van België opnieuw veel terrein op de leidende Italiaan dro Puzar. Strijbos, in Nismes tiende en vierde, staat in het klassemennt vierde met een achterstand van veertig punten op de leider. In de eerste manche bepaalden de Zweed Johansson, de Italiaan Puzar en de Amerikaan Parker de strijd. Strijbos, vorige week bij de GP van Frankrijk ook niet bijster succesvol, begon als zevende en finishte uiteindelijk als tiende. Met een bebloede crossbril. De Brabander kreeg tijdens de race een steen op zijn oog en zag daarna nauwelijks meer iets. Evertsen voldeed beter met de vijfde plaats. Visser, zaterdag flink gevallen, gaf geblesseerd op. Strijbos was in de tweede reeks de enige Nederlander die de streep bereikte. Evertsen lag lang op de derde plaats tot een lekke voorband een einde aan zijn opmars maakte. Strijbos eindigde als vierde. Winnaar werd de Amerikaan Mike Healey, voor de Belg Bervoets en de Fin Vehkonen. Johansson stelde de Grand Prix-overwinning veilig door als vijfde te eindigen. In Esanatoglia (lt) bij de halve liters deden de Nederlanders helemaal niet mee in de strijd om de hoofdprijs, van der Ven noteerde de 22ste en 14de plaats, hetgeen hem twee punten opleverde. Hulsen, 29ste in de eerste reeks en uitgevallen in de tweede, deed het op het betonachtige terrein nog slechter. De Belg Georges Jobé, die vier weken geleden in Norg een voet brak, zegevierde in beide manches, twee keer gevolgd door de met een Nederlandse licentie rijdende Belg Jacky Martens. Pedro Tragter is de overwinning in de Noordierse Grand Prix misgelopen. De crosser in de 125 cc leek zaterdag in Killinchy in de eerste manche zeker van de zege. Drie ronden sloeg de pech toe. Tragter lag op kop toen zijn motor te sputteren. De Amerikaan Moore nam de leiding over en Tragter viel uit. In de tweede manche vertrok Tragter als zevende. Hij werkte zich op naar de derde plaats achter Everts en Moore, de dagwinnaar. KILLINCHY: GP N-lerland: 125 cc: eerste manche: 1. Moore (VS), 2. Karlsson (Zwe), 3. Vialle (Fr), Nederlanders: 11. Van Drunen, 14. Sweebe, 15. Van Rees, 22. Hartelman; tweede manche: 1. Everts (Bel), 2. Moore, 3. Tragter (Ned), Nederlanders: 16. Sweebe, 19. Advokaat, 22. Hartelman; stand WK 1. Everts 259 punten, 2. Moore 238, 3. Tragter 167, 4. Demaria (Fr) 137, 5. Schmit (VS) 129. NISMES: GP België, 250 cc: eerste manche: i- Johansson (Zwe), 2. Puzar (lt), 3. Parker (VS), 5. Evertsen (Ned), 10. Strijbos (Ned), 12. Vafl Doorn (Ned). Opgave: Visser (Ned); tweede manche: 1. Healey (VS), 2. Bervoets (Bel), 3. Vehkonen (Fin), 4. Strijbos; stand WK 1. Puzar 204, 2- Parker en Healey 169,4. Strijbos 164,10. Evertsen 95,11. Van den Berk (Ned) 67,12. Visser 65, 16. Van Doorn 46. ESANATOGLIA: GP Italië, 500 cc: eerste manche: 1. Jobé (Bel), 2. Jacky Martens (Bel), 3- Liles (VS), 22. Van der Ven (Ned), 29. Hulsel) (Ned); tweede manche: 1. Jobé, 2. Martens, 3- Whatley,l4. Van der Ven; stand WK: 1. Jobé 153, 2. Martens 138, 3. Nicoll (GB) 132, 14. Hulsen 39, 17. Van der Ven 34. --- Grimbergen verrast Knols wielerploeg Van onze verslaggever MEERSSEN — Het gevecht tussen de nationale vrouwenselectie en de ploeg van Monique Knol is zaterdag bij het nationaal kampioenschap wielrennen voor vrouwen in het voordeel van de eerste beslist. Alleen was het niet zoals verwacht Leontien van Moorsel die de titel voor zich opeiste, maar haar ploeggenote Petra Grimbergen. De 20--jarige Rijnsburgse ontsnapte op twintig kilometer voor het einde uit een kopgroep van vijf en hield op de streep in Meerssen een seconde op Knol over. Het nationale vrouwen-wielrennen stond de afgelopen maanden in het teken van de strijd tussen de ploeg van bondcoach Piet Hoekstra en de Jaminselectie van Knol. De Olympisch kampioene verliet aan het einde van het vorige seizoen de nationale selectie en richtte een eigen team op, de eerste internationale vrouwenploeg in het wielerpeloton. Dertig zeges boekte die formatie tot dusver, waarvan Knol er zelf veertien voor haar rekening nam. In het Limburgse bleken de betere klimcapaciteiten van de vrouwen van Hoekstra echter de doorslag te geven. Dat was op zich geen wonder: de Friese coach selecteerde de laatste jaren niet voor niets rensters die bergop enig talent hadden getoond. Hoekstra meent dat alleen dergelijke coureurs internationaal gezien kans op succes hebben. Grimbergen bleek vrij verrassend in dat plaatje te passen. De 'voormalige schaatsster, die in 1988 nog nationaal kampioene allround-schaatsen werd bij de junioren B, verruilde de gladde ijzers vorig jaar definitief voor de fiets. Aanvankelijk richtte zij zich daarbij vooral op het baanrennen. Maar bij het WK in Japan schopte zij het al tot reserve van de wegploeg. Grimbergen komt uit een sportieve familie. Haar zus Jolanda werd in januari in Alkmaar nationaal schaatskampioene, haar broer Aad is een goed marathonschaatser terwijl jongste broer Peter een schaats-sprinttalent is. „Dit is mijn mooiste overwinning tot dusver", zei Grimbergen. „Mijn eerste grote klapper. Leontien van Moorsel kon vandaag niet aanvallen, wij moesten het doen. Eén van ons moest kampioene worden, het kon niet schelen wie. Ik ben de gelukkige. Maar in de laatste ronde durfde ik niet meer om te kijken. Ze kwamen steeds dichter bij en mijn benen deden afschuwelijk zeer. Het was vreselijk spannend." Knol ontleende aan haar tweede plaats wel het recht op een plaats in de formatie van Hoekstra voor het wereldkampioenschap. „Ik denk dat ik en ook Monique de Bruin vandaag toch wel onze afvaardiging verdiend hebben." Piet Hoekstra weigerde echter definitieve toezeggingen doen. „ledereen heeft bij mij een kans, maar zij moeten wel koersen om die te krijgen. Geen rijdster kan mij met een mooi verhaal overtuigen." MEERSSEN, nationaal kampioenschap, vrouwen: 1. Grimbergen 87,7 km in 2.21.53 (gemiddelde 37,086 km/u), 2. Knol, 0.01, 3. Van Moorsel, 4. Monique de Bruin, 0.02, 5. Schop, 6. Lenie Dijkstra, 0.06, 7. Van Dongen, 8. Donkersloot, 9. Van der Giessen, 0.13, 10. Loohuis. ---