(Advertentie) Breng Uw vrouw in laat haar genieten van «e "_S__mf 6__uziek «n GASTON HOI SSA en z'jn orkest EXTASE Cabar.et. " _Bar • Danse --- (Advertentie) Doiiwe Egbert s tabak --- (Advertentie) De R van Rust... is de R van REDEKO njlïï)>o. --- 500.000 SOLDATEN, 1000 VLIEGTUIGEN EN 125 OORLOGSBODEMS Zweedse defensie modernste van West-Europa Belangrijke industrieën en laboratoria ondergronds Knipoogjes tegen Oost en West (Van onze correspondent) STOCKHOLM, 4 April _ Een 'doende verdediging van Scandiavië kan bezwaarlijk zonder de iedewerking van Zweden worden grwezenhjkt Tot deze conclusie jn de Westelijke mogendheden t lang gekomen. Als oorlogsbasis ient Scandinavië in zijn geheel te -orden opgenomen en niet zoner practische redenen wordt dan ok getracht Zweden voor de geïeenschappelijke Atlantische ver- te winnen. Zweden heeft en uiterst paraat en modern de;nsie-apparaat, waarop men ,geïakkelijk verder kan bouwen, laarnaast beschikt Zweden over en aantal strategisch zeer belangyke vliegvelden. In Zweden is het dikwijls misleidende oochelen met divisies niet gebruikelijk, iaar aangenomen mag worden, dat dit and in zeer korte yd 25 divisies op orlogsvoct kan irengen. Bij een ntale mobilisatie 1» Iwcden goed voor en half millioen nan, 1000 vlieg, uigen en een vloot ran ongeveer 125 (enheden. De civiele verdeiiging is beter dan n enig ander land reorganiseerd en formt een onmis,are tussenschakel. Vrijwel alle legermderdelen zijn molern uitgerust. De Zweedse luchtnacht omvat vier sskaders, die zijn >nderverdeeld in jngeveer 20 escairilles. Het land leeft vijf regionale idiegbases. De officieren worden opgeleid in een aantal instructiescholen, onder meer in Je koninklijke idiegacademie .in Stockholm, de militaire luchtvaartschool in Ljungbvned, de vllegkadet- :K°°L de luchtmacht in Vasteras. In Ïp rirlrole Hagernas, 25 km ten Noorden In de noofdstad, staat de speciale radar chool Ook neemt Zweden op vrij grote rhaal proeven met raketwapens. Een oecfaal raketwapenbureau houdt zich ■,__rmêe sedert erikele jaren bezig. De Sf militaire, vliegvelden zijn voortien van bomvrije, onderaardse hangars, „t in de rotsen zijn aangebracht. Een lid van het Zweedse Lotta-corps, waarbij een paar duizend vrouwen zijn aangesloten, krijgt onderricht in het hanteren van een pistool. --- Minder openhartig Sedert geruime tijd ondervindt Zweden de terugsTag van de verscherpte internationale toestand. Vliegtechnische inform°'?fes worden steeds meer als een streng mfutair Vandaar Taf Zweden maatnsgejen n.eernt om zelf te experimentelen, up het ogenblik wordt gewerkt aan de bouw van een drietal grote windtunnels voor het n Snelheden, die grotei zijn qan h t tunnels ylwg«r 200 onder & JrAs™erm\Z ,ze bomvrij alfn. Ook vanVea du'stTfe'en vitale bedrijven £&s*»£ bevolking maakt men een dankbaar gebruik van massieve fjord-wanden en de rotsachtige bodem. Ofechoon Zweden er goed voorstaat, hebben zijn bewoners nog geen reden tot overmatig zelfvertrouwen. Militaire deskundigen zijn geregeld in de weer op openbare bijeenkomsten het publiek ervoor te waarschuwen zich niet al te hard op de borst te' slaan. Onlangs zei een van hen: „Mededelingen in de pers, dat wij West-Europa's modernste luchtdoelgeschut, de effectiefste kruiser en de beste straaljager hebben mogen waar zyn, maar men doet er goed aan ze met een korreltje zout te nemen. Het is gebleken, dat de bestaande typen voortdurend aan de militair-technische ontwikkeling moeten worden aangepast." Het heeft heel wat moeite gekost de gemiddelde leeftijd van de vlooteenheden een behoorlijk stuk omlaag te brengen. De uitrusting met radarapparaten en modernere luchtdoelartillerie eist nog steeds aandacht. In snel tempo worden torpedojagers omgebouwd, motortórpedoboten aangebouwd; duikboten krijgen snuiver-installaties en radar; nieuwe constructies van jagers en duikboot jagers worden uitgevoerd. In marine-kringen weet men, dat het geen overbodige luxe is om in de 60stz.ee een tegenwicht tegen de rode vloot te -vormen. De burgerlijke verdediging wordt ook niet verwaarloosd. Op het ogenblik telt deze 865.000 ingeschreven leden tussen 16 en 65 jaar. Allen hebben nog niet de verplicht gestelde opleiding gehad en deze wordt de laatste tijd dan ook versneld. Onlangs heeft de Zweedse regering 45 millioen kronen extra uitgetrokken voor de verdediging van het thuisfront. Hierdoor is het mogelijk geworden jaarlijks ongeveer 300.000 man de speciale cursussen te laten volgen. Voor dat doel zijn enkele instructie-films gemaakt, waarop iedereen kan zien wat hem in oorlogstijd te doen staat. Bij de beoordeling van de defensieve mogelijkheden in het Noorden van Europa duikt telkens de machtige landstomp Zweden op, dat in de internationale conferentiezalen gul knipoogjes naar rechts en links uitdeelt. De Zweedse regering kan of wil nog niet laten zien aan welke kant van de boterham de boter kleeft. In een tot de tanden gewapende Atlantische gemeenschap zou Zweden zich waarschijnlijk op zijn gemak voelen, maar Stockholm meent dat met de handhaving van een strikte, gewapende neutraliteit voorlopig niets verloren gaat. --- Wet op economische delicten 1 Mei in werking DEN HAAG, 5 April (ANP) — Het ligt in de bedoeling, dat de wet op de economische delicten met ingang van 1 Mei in weriting treedt. Hiermede zullen de tuchtrechters voor de prijzen hun taak beëindigen. Het instituut van deze tuchtrechters is destijds door de Nederlandse regering in Londen ingesteld bij het besluit berechting economische delicten. De nieuwe wet kent alleen economische politierechters, leden van rechtbanken, die gespecialiseerd zijn-op het gebied van economische delicten. Deze rechters zullen dus de taak der. tuchtrechters voor de prijzen overnemen. --- ROMEINS MOZAIEK (Van onze correspondent) Gekrenkte eer ROME, 4 April — „Als er genoeg gedebatteerd is over luchtige zomerkleding, hopen wij dat het parlement tijd zal vinden om te beraadslagen over de allernoodzakelijkste sociale maatregelen," seinden de arbeiders van de chemische fabrieken te Montecatini kortelings naar Rome. Daar zaten de blote schouders van 'n aanvallige Romeinse achter. Die had in de zomermaanden in een restaurant in het centrum gesoupeerd in een toilet, dat kennelijk voor een zonnebad bedoeld was. In een mondain restaurant zou ze helemaal niet opgevallen zijn, maar het was geen mondain restaurant. En drie christen-democratische afgevaardigden, die aan een tafeltje naast haar zaten, wonden zich zo op, dat ze begonnen uit te varen. De dame in kwestie diende daarop tegen één der edelachtbaren, die wat a.l te ver was gegaan, een aanklacht in wegens belediging. Het parlement moest daarop beslissen over de opheffing van hun parlementaire immuniteit. De afgevaardigde in kwestie verdedigde zich, door met luider stem te verkondigen, dat volgens zijn mening een dame, die buitenshuis haar bekoorlijkheden niet voldoende bedekte, aanspraak maakte op de titel „publieke vrouw". De vader van de betreffende vrouw daagde hem daarop prompt tot een duel uit. Haar echtgenoot, die ergens een officierscursus volgde, nam het eerste vliegtuig naar huis en stuurde eveneens zijn secondanten. Maar de afgevaardigde verklaarde, dat een duel met strookt met de Christelijke zeden en bedankte. Dus zuilen vader en echtgenoot een andere weg moeten zoeken om meergenoemde dame te wreken. Behalve deze volksvertegenwoordiger werd dezer dagen ook een lid van de regering uitgedaagd tot een duel: de minister van verdediging Pacciardi. Pacciardi, die de leider is der republikeinen, had op een meeting een redevoering gehouden, waarin hij de liberalen beledigde. Hij noemde ze zwakkelingen en zei nog meer onaangename dingen. De president der Milanese liberalen nam de handschoen op een stuurde hem zijn secondanten. „Van een tweegevecht met wapens wil ik niets weten," zei Pacciardi, maar wèl met woorden." Dit debat zal nu dezer dagen in het openbaar worden gehouden. Ingenieus duo In verscheidene Italiaanse steden zijn goudhandelaars het slachtoffer geworden van een handige bedrieger, die een volkomen nieuw systeem heeft uitgevonden om zijn medemensen geld uit de zak te kloppen. Hij stuurde zijn vrouw naar een goudsmidswinkel, waar zij sieraden kocht ter waarde van bijna 100.000 '"■e. Ze betaalde met tien biljetten van 10.000 lire, waarna ze het wisselgeld opstreek. Kort daarop kwam de man, kocht sieraden voor precies 100.000 lire en maakte aanstalten de winkel te verlaten. Waarop de eigenaar hem eraan herinnerde, dat hij nog moest betalen. „Hoezo! zei de man verontwaardigd, „ik hèb toch juist betaald!" 'Dan werd de politie geroepen, er ontstond een hevige woordenwisseling en beiden verhuisden naar net politiebureau. Hier zei de „koper": „Ik bezit een onfeilbaar bewijs, dat ik heb betaald. Ik gaf tien biljetten van 10.000 lire, waarvan ik toevallig alle nummers heb genoteerd. Ga maar kijken in zijn kassa". Natuurlijk bleken de'tien biljetten in de kas te liggen: want dit waren de tien, die de vrouw had. Hiertegen was de handelaar, voor wie deze gang van zaken een mysterie was, natuurlijk machteloos. Menigeen van de bedrogenen twijfelde aan zijn eigen verstand! De opgewonden „koper" betoogde voorts, dat hij met een bedrieger niets te maken wilde hebben: hij was bereid de sieraden terug te geven, als de winkelier hem zijn geld terug gaf. Wat dan ook altijd prompt gebeurde, zodat zijn netto-winst bestond uit de sieraden, die zijn vrouw had „gekocht". De bedrieger was zo handig, dat hij zijn slachtoffers altijd koos onder de goudsmeden, die bij de politie slecht stonden aangeschreven omdat ze niet vreemd waren aan heling van gestolen goederen. Tenslotte is de bedrieger door de mand gevallen. --- Verdiensten voor koopvaardij geëerd DEN HAAG, 6 April — De minister van Waterstaat, de heer H. H. Wemmers, heeft vanmorgen de „De Ruyter-medaille" in goud op de borst gespeld van mr J, J. Oyevaar, directeur-generaal van Scheepvaart. Dezelfde medaille in zilver ontvingen ir P. van Overbeek uit Den Haag, scheepsbouwkundig ingenieur bij de Kon. Rotterdamse Lloyd, kapitein J. Smit uit Hoorn, gezagvoerder bij de N.V. Stoomvaartmij „Oostzee" en luitenant-terzee eerste klasse Kon. Marine Reserve, oud-stuurman ter koopvaardij, J. H. van de Weyer. Daar de heer Van de Weyer in het Verre Oosten is, nam zijn echtgenote* de onderscheiding in ontvangst. De „De Ruytermedaille" wordt bij, Koninklijk Besluit uitgereikt aan hen, \Jie zich ten behoeve van de koopvaardij bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt. --- Tam-Tam W U zijn omstreeks tien uur die avond opgestaan " en in 'n kleine Peugot naar Poto-Poto gereden. Het was Zaterdag. Jacqueline, de „patron" en uw eigen Marco Polo. Wij gingen naar het negerbal in Poto-Poto de wijk van de inheemsen: honderden Hemen hutten door rechte straten m grote merkante vakken verdeeld. , . , Uw Marco Polo heeft indertijd het balboekje zien verdwijnen en de linkse wals; en vief van lnf en leden heeft hij zich nog eens gewaagd aan Shimmy en Charleston. Met dat balboekje en de wals verdween iets méér op de wereld. Maar als mj tegenwoordig verplicht is te luisteren naar een samba of van beroepswege aanwezig moet zijn bij zon moderne Sint-Vitusdans, verstijven hem de spieren. Neen, Marco Polo is reeds lang niet meer de snel-voetige van jaren terug. Hij zat daar die aVond tussen Jacqueline en de „patron" op een kist. Hij voelde zich best op die kist. Heineken stond er met grote letters op. De negers dansten de Kouilou, een soort tam-tam. Urenlang rondom een vuur, dat de rook nauwelijks liet opstijgen door het overhangende gordijn van bloemen. Het leek verstikkend onder de donkere nacht, die loodzwaar over het negerdorp hing. Omstreeks het middernachtelijk uur braken de gasten op. De klaagzangen en de dansen zouden doorgaan tot het aanbreken van de dag, het rhythme zou sneller worden en uitgeput zouden de dansers zich dan uitstrekken onder het beschuttende lover van het oerwoud. ledere Zaterdagnacht — iedere week weer. Wilde Marco Polo dansen?, vroeg Jacqueline. Marco Polo mompelde iets vari vroeg op en zo. Deze figuren zou hij niet dansen, zelfs niet naar de pijpen van Jacqueline. En al deze inheemsen, stampend en trappend, heupwiegend en zonder ophouden roffelend op de gespannen huiden van de trommels, waren Franse burgers. Zij reizen over de gehele wereld als het moet, onder hun eigen driekleur, want hun paspoort is Frans. Er is rust in dit land. De volgende morgen, heel vroeg nog, zat Marco Polo al op het terras van de grote eetzaal te wachten op de „patron". Zij zouden naar de kathedraal van Saint Arme gaan, een grijze basiliek, opgetrokken uit het cement van Paryse aalmoezen en inheems gezweet. Haar bouwer was een protestant. Een Frans architect. Dé priester die dit wonder wrocht, in een land van bijgeloof en fetichisme, een eenvoudige abbé, pater Lecomte. Een Fransman. En toen dacht Marco Polo aan die Nederlandse pioniers die omstreeks het begin van deze eeuw hier stierven, toen geen vliegtuigen de zieken bij levensgevaar naar milder klimaat en beterschap vlogen: toen met een reis naar huis verscheidene maanden waren gemoeid. Hij dacht aan de geestelijke verzorging in deze snel groeiende Franse stad — Franser dan Saint-Quentin en aan het sanitair m zijn luxe hotel. Aan de klinieken en het instituut Pasteur en hij besefte hoe eerlang uit het grote orgel van die kathedraal in de jungle de melodien zullen opstijgen, als uit de orgels van heel Frankrijk. De Nederlanders liggen begraven op een eigen kerkhof — in de schaduw van hoge mango-bomen, vanwaar rften neerkijkt op de cascades van de Congo-rivier. Toen de K.L.M, haar eerste landing maakte in Brazzaville, waren met het vliegtuig verse bloemen meegekomen, bestemd voor dat Nederlandse kerkhof. De „patron" had nog één advies voor zijn gast. Wilde hij beloven in deze streken nooit water te drinken — géén „eau-minérale", géén soda of wat ook? „Nooit"? herhaalde Marco Polo verbaasd. „Jamais"! „Maar hoe borstelt u 's morgens uw tanden?" — „Voila! Kijk! Ik poets m'n tanden met een licht Bordeaux-wijntje.'. Hij bracht me naar Maya-Maya. Met de Peugot. Hij was géén goed Tempelier. --- BRAZZAVILLE, het geografisch hart van Centraal Afrika BRAZZAVILLE, Maart 1951 'yOEN de kapitein Leclerc in 1940 als verwerver van vrije Franse gebieden in Brazzaville arriveerde — de Gaulle hield in Londen de toortsen brandend stonden hem twee wegen open. De eerste was zich te melden bij de militaire commandant — een majoor — en hem te smeken van Vichy afstand te doen. Maar Leclerc handelde anders en koos de tweede weg. Hij kende de bluf, maar ook de grote kansen van een huzarenstreek. Een fourier naaide twee extra galons op zijn epauletten en de „luitenant-kolonel" Leclerc gelastte de majoor het gezag van de Gaulle over Equatoriaal Afrika te erkennen. Van 26 Augustus 1940 af ontstond er aan de Equator een nieuw, vrij Frankrijk, rondom de antennemasten van Radio-Brazzaville. De pistoolschoten der champagnekurken overstemden het Duitse gesnauw bij de Parijse café's en heel dat gebier1 xs.B. tot 5° Z. 8., van de Tibesti-bergen in het Noorden tot aan de Congo, verklaarde de oorlog aan de As.. Dit was ftet begin. Twee jaar later trok Leclerc met zijn vrije Fransen van het geografisch hart van Afrika, van het Tsaad-meer dwars door de Sahara naar het Achtste Leger bij Tripolis. Een militaire wandeling van drie maanden door de grote woestijn. Zij namen Tunis en Parijs en toen de generaal met zijn commandotank het marktplein in Berchtesgaden opreed, sprong hij van zijn pantserwagen en sprak maar een paar woorden: „Ca-y-est. ' (Ziezo!). En evenals Patton, evenals Walker, de Amerikaanse pantsergeneraals met wie hij langs de „Autobahnen" van Hitler raasde, kwam hij door een stom ongeval aan zijn einde. Dat was na de overwinning. EN daar ligt nu Brazzaville, even ten Zuiden van de equator aan de Congo, de hoofdstad van een nieuw Frankrijk. De 6600 kilometer van de Place de l'Opéra worden door 2500 meter beton tot twintig uren reizen teruggebracht. De startbaan van Maya-Maya, die met zijn veilige wijdte ook de vliegtuigen tussen Holland en Zuid-Afrika tot zich heeft getrokken en heel dat gebied heeft opengesteld voor het luchtverkeer van vijf continenten. De handel volgt op vleugels. Sinds 1946 is de blanke bevolking van Brazzaville vervijfvoudigd... 6000 Europeanen en 110.000 inheemsen. Laat ik het nu eens niet hebben over export en rassenverschillen, over copra, olifanten, uranium en hout, evenmin over de grote jacht, over het vochtlgheidsgehalte en de hoge temperaturen. Poto. Toen hij die middag arriveerde en de „patron" bij wijze van spreken zijn geloofsbrieven overhandigde, waren de glazen eensklaps vol met fonkelende calvados. klonk Edith Piaf door de luidsprekers en had, Jacqueline van de receptie hem zijn kamersleutel toegereikt. De kok is Frans; welk een juweel, dat daar gegarneerd lag tussen de artisklokken en de erwtjes. De wijn is Frans en de dames van de receptie zijn Frans. De directeur heeft voor de ontvangst van zijn gasten vier mannequins van de Franse charme en gastvrijheid ter beschikking. Zij doen zes uren dienst want de rel- want hi/,Frankrijk zelf' ov« „la douce France". Pnïï bplfwr°°nt.ge midden haar hart. Marco hm 1- -« Jn 'ntrek gnomen in het Relais-hotel. fl1;.^11 complex van witte paviljoens met luxe SS S"ten' geneel in bungalow-stijl opgetrokvpr,ï_w « ?PPervlakte van ruim twee hectaren tTfs-pYw ?t ljBt op het hoogste punt, ongeveer tPr™«lSVlle§veld en de stad. Het uitzicht van de r™ll ™ . »dembenemend: beneden buldert de ™„?£JI aa,r stroomversnellingen en aan de h»m»iyhVan ,de, rivler riJ'st tegen de nachtelijke hemel het verlichte silhouet van de wolkenkrabbers in Leopoldville — en ge denkt aan jazz, ïucky strikes en uranium. Leopoldville is Amerikaans. Brazzaville is Franser dan Frans. De gast in het Relais-hotel kijkt onder een dalende maan op de negerwijken neer. Pila en Poto- Op de schrijftafel van burgemeester d'Ailly van Amsterdam prijken sedert kort een ivoren schrijf garnituur en twee kandelaars, een geschenk van de burgemeester van Brazzaville in Frans Equatoriaal Afrika. Onze globetrotter MARCO POLO is juist uit deze tropenstad teruggekeerd. Na zijn zwerftochten langs de Perzische Golf, op het eiland Cyprus, door India en Carthago en tenslotte aijn bezoek aan Johannesburg in Zuid- Afrika, strooit hij in dit verhaal zijn in Brazzaville vergaarde buit weer kwistig rond. zigers komen en gaan, dag en nacht, -n na de siësta in zijn eigen bungalow — met een ganse badzaal met waaiers en ventilatoren, een waar aluminium paleisje met een rood-geumrormeerde neger als trouwe wacht, verzorger en toegevoegd adjudant — is hij tegen het ondergaan van de zon met zijn gastheer een gesprek begonnen. Jacqueline was door Yvonne afgelost en vulde de glazen met een wijntje van het oude land. Men drinkt geen thee in het Relais-hotel in Brazzaville. We aten 'n kreeft met de tonnage van bijna een „Franser dan Frankrijk" --- „Douce France” DE passagiers voor Parijs".... Diezelfde dag nog, na de knappende maanvormige broodjes en een hartelijk (bijna teder) vaarwel aan Jacqueline — was Marco Polo wederom van „Frankrijk" naar Frankrijk onderweg. Hij volgde het spoor van generaal Leclerc, dwars over de Sahara, maar boven een bed van wit-donzige wolkjes. Hij zou de volgende ochtend in Parijs arriveren en. dan was het nog één 'voorpagina lang naar het oude Amsterdam en als 't toch niet anders kon een babbeltje met een wolkenengel, de K.L.M.-stewardess. En wat nu komt is géén praatje, geen verzinsel. Marco Polo liep één etmaal na het bal der negers in Poto-Poto op de Voorburgwal — op weg naar het bureau van zijn krant. De tam-tam dreunde als het ware nog na in zijn oren. Het was hier 30 graden Celsius kouder. De mensen zagen er uit alsof ze in maanden geen zon hadden gezien. Precies op de hoek van de Sint Luciënsteeg wiekte een man met een geruite pet aan het wiel van een machtig pierement. „Douce France, chèr pai/s de mon enfance ..." Een slagersjongen, die met mandfiets en al net zin kreeg in een sprintje, remde af en floot de melodie mee — omhoog in de Hollandse lentelucht. Toen ging Marco Polo maar weer verder. Hij liep als een veulen de stenen trap op — als van ouds op weg naar zijn maandelijkse hoofdredactionele Havannah uit cederhout. MARCO POLO. --- „Diplomaten lastig gevallen” Bulgarije protesteert in Belgrado BELGRADO, 5 April (Reuter) — Bulgarije heeft bij maarschalk Tito geprotesteerd tegen politieterrenr van de Zuidslavische autoriteiten tegen de Bulgaarse diplomatieke missie in Belgrado. In de nota worden zes incidenten genoemd,'waarbij Bulgaarse diplomatieke auto's lastig gevallen zouden zijn door de geheime politie. De Bulgaarse actie sluit aan bij de protestnota's die Hongarije de afgelopen dagen naar Belgrado stuurde naar aanleiding van een soortgelijk incident. De Zuidslavische regering heeft vandaag laten weten, dat het de Hongaarse nota's niet kan accepteren. Volgens Belgrado worden de feiten in deze nota's volkomen verdraaid. „De Zuidslavische regering", aldus het antwoord van Tito, „is van mening, dat de bewoordingen van de Hongaarse nota bewijzen, dat het omstreden incident niet toevallig was, maar georganiseerd werd om de wederzijdse betrekkingen nog slechter te maken". --- Lt.-gen. Norstad commandant Atlantische Luchtmachten PARIJS, 4 April (AP) — De Amerikaanse luitenant-generaal Lauris Norstad beeft het bevel over de luchtstrijdkrachten der Atlantische landen in West- Europa op zich genomen. De Britse minister van luchtvaart, Henderson, heeft na een zesdaagse inspectietocht langs RAF-vliegvelden in Duitsland en Oostenriik verklaard, dat het aantal Britse jachtvliegtuigen in deze landen aanzienlijk zal worden uitgebreid. --- Defensie-uitgaven ruim verdubbeld LONDEN, 5 April (A.P.) _ rjharles f^?!^^^™^3^6 voorzittt/™ de c heeft vprkip i d.er Plaatsvervan*ers'Jh? _„£laar(l, dat de twaa]f At- tege«woordig per maBlint ,iflllard doUar voor herbewapt Ul-t?even tegen 1% milliard per,£frH rti«oo.r de aanval °P Zuid-Korea. SP°;lopVi'p ~ l?Jdens een herdenking v»n de tvveeae verjaardag van het Atlantisch Verdrag een overzicht gaf over de vorderingen der herbewapening, zei nog: „Men gaat er steeds meer op vertrouwen, dat men er in zal slagen agressie te voorkomen . ö --- Mgr Wyszynski in Rome ROME, 5 April (K.N.P.) — Mgr Stefan Wyszynski, aartsbisschop van Warschau en primaat van Polen, is voor een ad-Ii mina-bezoek, het voorgeschreven vijfjaarlijkse bezoek van een bisschop aan de Paus, in Vaticaanstad aangekomen. De primaat werd begroet door mgr Gawfhta, de hoofdaalmoezenier voor de Polen in ballingschap. In Vaticaanse kringen wordt verondersteld, dat mgr Wyszynski, die de benoeming door de regering van permanente kapittejvicarissen voor de- _Jf bisdommen in de „herwonnen gebieden heeft bekrachtigd, de goedkeuring van het Vaticaan voor dit besluit zou komen vragen. Het wordt ook mogelijk geacht, dat de primaat op verzoek van de Poolse president Bieroet naar Rome is gegaan. Volgens nlet-bevestigde berichten is mgr Wyszynski kort vóór zijn vertrek door de president ontvangen. --- Hotelbouw van belang voor toerisme (Van onze correspondent) DEN HAAG, 6 April — In de jaren 1948 1949 en 1950 heeft het buitenlands toerisme de Nederlandse volkshuishouding'achtereenvolgens 27,5, 34 en 58 mil- Hoen gulden opgeleverd. Een belangrijke biidrage leverden de Amerikanen, van wie in deze .laren vo,f,nsmf,fi^d",.and_.h. tj-.„l- 1 fi 2.7 en 4,0 millloen dollars ver. ontvangen. Daarbij komen nog de "eer aanzienlijke inkomsten van de zeevaartmaatschapp«en uit het transatlantisch vervoer. Het aantal Amerikanen dat ons land bezocht bedroeg volgens deskundige schattingen in dezelfde jaren respectieveliik 27 000 34.000 en 44.000. Aan guldlns bracht het Amerikaanse toerisme vorig iaar 17 E 1 millioen in. Dat was voor he[ !em hoger dan het bedrag dat door toeVuten uifeen der Europese landen in Nederland werd besteed. toerisme !dAmerika ten gevolge van oorlogsdreiging aanzienlijk zal verminderen. Ook de reisafdeling vani genwoordiging van de E.C.A. te ranjs is van mening, dat een teruggang in 1951 niet behoeft te wordm De reeds bij de reisbureau s binnengekomen boekingen bevestigen deze %nmf volkomen Bovendien wordt Nederland steeds meer bezocht door Amerikaanse verlofgangers uit West-Duitsland. Een en ander wordt ***%*&*££ Memorie van Antwoord aanj£ Jweeae Ka mèr over het wetsontwerp, H,*rrichten van ring wordt gevraagd voor het verrichten van uitgaven ten behoeve van demnf'"a"?'!' "f van nieuwbouw, herbouw en m°dermsermg van Nederlandse hotels en ter van het vreemdelingenverkeer Het uranci Hotel te Seheveningen, dat tenhotel wordt ingericht en met 500 bedden wordt uitgerust, zal ten K?,volff,,c%?n MÜJ vóór-financiering waarschijn U* reeds m Mei kunnen worden geopend. Dit is van belang, voor Scheveningin zelf en voor het gehele land. Was dit niet mogelijk zouden enkele grote internationale sen dit Jaar Slet in Nederland hebben kunnen doorgaan. --- OUDE TREKPOT DOET NOG OPGELD In het bemesten ligt het geheim van het kweken Verpotten Van planten nauwkeurig karweitje (Van onze tuinbouw-medewerker) DE primula's van mijn kennis zijn de moeite waard om er eens over te praten. Door en door gezonde planten, met zware trossen diep violette bloemen, frisse groene bladeren en talloze knoppen, die nog meer goed beloven. Welk 'n grote tegenstelling vormen zij met vele Primula's. die roe achter vensters zien staan, met geelzuchtige bladeren, en fletse kleine bloempjes, die schijnen weg te kwijnen. Toen is mijn gastheer vroeg, hoe hij zulke mooie planten kreeg, haalde hij tot hilariteit van de overige aanwezigen een oude theepot te voorschijn. Deze bevatte het geheim. Er zat echter geen thee in de pot, maar een vrij kwalijk riekende, drabbige substantie, namelijk mest en water. Om de andere dag werden de planten met dit aftreksel begoten. Niet bijzonder smakelijk zult u zeggen, maar het resultaat was verbluffend, en daar ging het toch maar om. ledere bloemenbezitter moest zich zon oude trekpot aanschaffen. Vooral voor planten als Primula's, die slecht tegen kunstmest kunnen, is dit mestaftreksel de ideale vorm van voeding. Bang voor reuk in de kamer behoeft u niet te zijn, want de grond absorbeert alle eventuele gassen en dernest kunnen we om de drie tot vier weken verversen. Steeds na het gieten kunnen we de pot weer met water vullen en na even doorroeren is het mengsel gereed. Een plant in een bloempot is eigenlijk een onnatuurlijk ding. We spoelen er maar water door en de plant zelf moet zich maar zien te redden. In een klein bestek als een bloempot moeten we echter meer nog dan in de' open, vrije natuur het bacterie-leven in stand trachten te houden en voldoende direct opneembare hoeveelheden plantenvoedende stoffen toedienen. Dit nu bereikt men met zulk een oude trekpot. De mest-' soort, die we er in doen, speelt natuurlijk een belangrijke rol. Beschikken we enkel over koe- of paardenmest dan zullen we hiervan zeer oude moeten gebruiken, maar aanbevelenswaardiger is schapenmest, omdat het gehalte veel beter is. Ook kippen-, en nog beter duivenmest is uitstekend, doch daar deze mestsoorten wat scherp zijn, vooral als ze vers worden aangewend, mogen we hiervan maar om de vier dagen iets toedienen. Verpotten BIJ het verpotten van de meeste bloemplanten verdient het aanbeveling direct reeds een flinke hoeveelheid mest mee te geven. Wij moeten daarvoor oude verteerde paarden- of koernest gebruiken. Het meest aanbevelenswaard is een mengsel van bladaarde, mestaarde. turfmolm en wat zand te gebruiken. Wij krijgen dan een potgrond, die hoewel goed doorlatend, toch waterhoudend is en waarin de plantenvoedende stoffen volkomen worden gehouden. Wij moeten bij het verpotten — voor de meeste planten is het, juist nu de groei weer zal aanvangen, hiervoor dé tijd — zoveel mogelijk de oude wortelkluit los maken en de oude aarde tussen de wortels verwijderen. Hieraan zal wel eens een scherp mes te pas moeten komen en soms,zuil en er tal van wortels verloren gaan, maar we zullen dan ook zien, dat de meeste planten weer in dezelfde pot passen en toch over voldoende verse aarde kunnen beschikken. Het gebruik van te grote potten voor de planten jaagt de gewassen uit hun kracht en de meesten zullen er dan ook zeer onder lijden. Bij planten met dikke vlezige wortels is het nodig de verse grond met stokjes tussen de wortels aan te stampen. Natuurlijk is de hiervoor beschreven bemesting met vloeimest en voorraadmest niet van toepassing op alle kamerplanten, maar we kunnen wel zeggen, dat in grote lijnen onze bloeiende kamerplanten op deze wijze behandeld kunnen worden. Planten, die van nature van een minder rijke voedingsbodem houden — dit zijn in het algemeen onze vetplanten en cacteeën en de meeste bladplanten — zullen we minder rijkelijk met mest, vloernest of mestaarde bedelen. --- Industrie doet beroep op AKU ENKALON spint reeds nylon-garens (Van onze correspondent) ARNHEM, 6 April — Het Enkalonproefbedrijf te Arnhem, heeft een begin gemaakt met het spinnen van garens. Daar in Nederland voorlopig geen nylongarens meer worden ingevoerd, oefent de verwerkende industrie grote aandrang uit om zulke garens spoedig van de A.K.U. te ontvangen. Daartoe zullen echter nog verschillende moeilijkheden overwonnen moeten worden. Deze mededeling deed ir Th. 8. G. J. M. van Schalk, de president-directeur van de Algemene Kunstzljde Unie te Arnhem. Hij deed daarbij nog enkele belangrijke mededelingen over de gang van zaken by de A.K.U., waar rekening wordt gehouden met een mogelijke storing in de productie als gevolg van een tekort aan grondstoffen. Maatregelen, welke in verschillende landen genomen zijn ter uitbreiding van de industrie in verband met defensie, hebben, aldus de heer Van Schaik, de normale voorziening van de grondstoffen ernstig bemoeilijkt en hebben tevens indirect belangrijke prijsstijgingen tengevolge gehad. Door deze ontwikkeling is ook de Algemene Kunstzijde Unie voor verschillende moeilijkheden, komen te staan. Contracten, afgesloten voor de levering van grond- en hulpstoffen, zijn door regeringsmaatregelen in andere landen geheel of ten dele komen te vervallen. Als voorbeelden mogen dienen de exportverboden in de Verenigde Staten van Amerika voor linters en de kleine toewijzingen van zwavel. Noorwegen heeft in het handelsverdrag met Nederland niet voldoende cellulose willen opnemen en Frankrijk de export van sodaproducten afgeremd. Er is een tekort aan zwavelzuur. In Engeland hebben de rayonfabrieken hierdoor hun productie reeds enige tijd moeten inkrimpen; in Duitsland was dit een gevolg van een tekort aan cellulose. Een belangrijke hulpstof is de zwavelkoolstof; ook daarover heerst bezorgdheid, gezien de wereldschaarste. ---