(Advertentie) Wf Een 1 Boeleen- ïg U bon, MS l^?*T ■* HET 'JMI --- (Advertentie) il Verras I ■r »nem" met een geschenk 39 Iw dat net a"een stijlvol SI r_K maar bovendien nuttig is. Q »» Zie wat u bijv kunt doen 3| 5« in onze mode-afdeling. af qJK Pracht cadeaus voor niet ; 3fll te dure prijs! 58 is voor 16,50 M een modieuze reispyama SB __ in een plastic etui. Altijd JS 8K handig, vooral op reis. «Si Prima keperflanel, heer- js| voor 39,50 M SlB een lamswollen pullover, 9 .■E een Cashmere slipover M |l of een vlotte sporttrui. JjK Extra warm, maar toch 9 jj« licht in gewicht. a 11 voor 59,50 S 1 B een kamerjas in moderne BH • B balkstrepen. een auto- $j i|s plaid, die u ook als jas JS ■Sas kunt dragen. W£ je Zeer J 3 II House 1 ï of England n jPP Ook '1 avonds j 9 --- (Advertentie) Toekomstmuziek nu werkelijkheid! Met Dual-platenspeler. 'n Technisch volmaakt produkt van de ► beroemde Dual precisie-experts. 4 Snelheden! Ook voor de aller- nieuwste platen. Kost toch maar f 79.50. Vraag demonstratie bij Uw radio- of muziekhandelaar. WEÊÊÊËM perfectie Kffle in alle ______________ toonaarden imp. Rema Electrenics Adam It --- PLEIDOOI VOOR ACHTERGESTELDE KUNST Schilderen met waterverf Haagse aquarellisten in Leidse Lakenhal *J de leiding van het Leidse stedelijk museum ?etriee Lakenhal" het niet slechts als haar taak eC(w°ude verzamelingen in stand te houden en SstpnrVeren' maar dat ziJ door wisselende ten' renri §en de belangstelling levendig wil houl'or de iaarby tevens een open oog toont te hebben Xis Unst van de nieuwere en ook van de eigen V reeds eerder gebleken. Thans is in dit mu%n en kleine, .maar belangwekkende tentoonjSaJ! bezichtigen van een aantal levende kunraal S' d^e' tot n §roeP verenigd, werk in een Vafpï:. techniek tonen, en zich als de „Haagse A 6e^llsten" aandienen. \^ex,Qi'^stelling voor de aquarel als een zelfstandig en \ V- ae9rnre verdient zeker door soortgelijke exposities te Vi6' do nuleerd. Immers maar al te vaak nog wordt de « 0,,0 r de leek als vluchtiger en geringer aangeslagen V• öe „erfschilderij, en dit zonder enige steekhoudende 'vnstf oede aquarel — uiteraard als uitdrukkingsmiddel Ho tetari0<0r het wezen van net gebezigde materiaal —is fcfir(eerri 9e kunstvorm, door een waarachtig kunstenaar h andè een even voldragen en afgerond kunstwerk als V aqü creatie in welke techniek dan ook. §V ilietr®1'techniek bestaat, naar men weet, uit het schil- V Perise i ' dle met water is aangelengd en met 'n zacht- X„°P ivr,6 op PaPer (soms op doek, een enkele maal K«en.or) wordt aangebracht. Wat wij tegenwoordig 'v£rin aquarel verstaan is in hoofdzaak een waterverfij« e onn ' transPai'ante verf op een speciaal soort pa!C?l rneffergrond blUft dus zichtbaar; de lichte partijen Hn-' of \L * en worden dan °P die witte ondergrond uitge-6k is eigenlijk minder zuiver naar de aard van de ■ met dekkende verf op de kleur aangebracht DE gevechtstoren van Hr Ms kruiser „De zeven Proviciën", door Cees Bolding in waterverf geschilderd en thans tentoongesteld op de expositie van een groep Haagse aquarellisten in het Leidse museum De Lakenhal. --- Zelfstandige kunst \ x estaar a i\ ffsCr, i 00k een wiJze van water- X*] dit"dering met ondoorzichtige ls de zogenaamde gouache Ft_ een n-aar dat is niet wat men 'CchtiiPteigenliJke aquarel verstaat. i C VOrT Werd reeds in het oude *CUs W Waridversiering en ook op ;'Or;!iehiigePast echter met vrijwel iX fm sooge vel-ven, zodat men hiar 'c\r6rst .gouaches zou kunnen spre\t ' 2iev,na de renaissance begon de iAI ** ~; ,tot een zelfstandige tak van XN o olueren. lki^chi,llder de grote Engelse land- . \\*Me ers van de tweede helft der >\ l°ei eeuw kwam de aquarel tot , werden in het genre ware \ ?&k d*e? geschapen. Werden aan- ' (\trek n kleuren volgens de gewen- et droge papier ingevuld !i\„en*Wri °Pnieuw overschilderd, in ' llv het eeuw ging men over tot 'X Vezen van de techniek zeer i&WHrie 00rdende methode van het \S$ öe Wnai °P nat"-schilderen, . Kl berJ ren dadeliJk op het van i?V l; eC,lti,Ode papier worden aan,V en „V" borden geen scherpe om- . i\!"ee^KV°rmd en de kleuren vloeien _ t»e ao!Ultaten worden soms bereikt •V WaV~arel na eerste opzet in wa- n' z°dat de kleuren nog ft* onni Elchtbaar blijven, en haar &?reuteUw in kleur te zetten. Dit j4«h h Vnn grote mate van handig- Vfe'een r toonaarden zeer gevoelig V,f Cetiti«iSnel synthetisch begrip voor Wi stip.6 in net onderwerp. Een zui( rBt n gebruik van het materieel ■V vani?chtige effecten: een grote leur en het vastleggen van '~%'fe sf® natuurstemmingen en een iVe Jn Vooral in het landschap. ¥iV§Se (?e^tet's van onze zogenaam- Wm1, w , °°i was de aquarel dan \?k Puiair en zij hebben in deze aPski e Juwelen van voorname tïist geschapen. / --- Geen experimenten k 1». *<ït ri r 'V'K z in nu geheel geslaagd SSa,Van ide in Leiden exposerende Vt. traclit-aaSse aquarellisten deze e v°ort. Er zijn in het ge- Vh aar ifPosanten; de groep is dus ¥Q ï Sehet peil van het werk is . • ] genomen zeer achtens\v °fdpn/> in deze krinB blijkbaar d' dat wil zeggen de opvatting is naturalistisch: gewaagde experimenten komt men niet tegen. De kunst van deze schilders maakt bovenal een beschaafde indruk, en zij geven voor het merendeel blijk de techniek goed te beheersen. Als zuiver aquarellist, gevoelig colorist en knap tekenaar staat Cees Bolding met zijn landschappen en stadsgezichten uit het zuiden en uit eigen land bovenaan, terwijl hij van een onderwerp als de gevechtstoren van hr. ms. „De Zeven Provinciën" een prachtig ding weet te maken. Zuiver volgens de techniek van de gewassen aquarel werkt ook de kleurgevoelige H. Bogman — los in apart staande toetsen gedaan, hebben de havengezichten van W. J. Dijk een minder traditionele allure. Teer en warm van kleur is veel van het werk van P. A. Heidoorn, die zelfs een zo weinig aantrekkelijk onderwerp als de Laan van Nieuw-Oostindië te Voorburg nog tot een aannemelijk schilderij weet te verwerken. Een persoonlijke noot heeft de kunst van Agnes van den Brandeler, die mij toch echter eerder een knap tekenares met een eigen, zeer vlotte stijl dan een werkelijke aquarelliste lijkt. De wel sensitieve en in zijn kleur soms poëtische, maar in de vorm wel eens zwakke Huub Gerritsen en de coloristisch weinig overtuigende Paul van Eeden reken ik tot de minder sterke broeders. --- Lichte sfeer ZUIVER en open is het werk van Wibbo Hartman, terwijl Han Krug frappeert door het frisse in de sfeer van zijn Franse landschappen. Zeer licht en speels is de opvatting van Ronald Lindgreen en enkele bekoorlijke stadsgezichten uitAnnecy, en een heel eigen, voorname sfeer spreekt uit het werk van A. B. Neujean. Van C. C. van Niekerk konden mij de „Oude huizen, Loosduinen" het meest bekoren. FRANS HANNEMA --- KUNSTKRONIEK jY'V vTrv a "SE het wereldberoemde Srkri '3ft dat momenteel in ons 5 B Sevèi Za' een reeks voorstellin- YV Sr!" in Duitsland, Oostenrijk, tIA Daarna staat een !Ab uid-Af°or !ndia, Indonesië, Ja- Vv*lNc& °P net programma. riui van het Koninklijk <.'«hVen n? vo°r muziek te Den »(;H P maandag 9 december in l« slri„°o Kunsten en Weten- B ty&Veft de jaarlijkse einduitÏV eh^DpREMIERE van Gott'.iX n hét s nieuwe ballet „MeduftS 1*3 üi gebouw van de Weense «•?«__ 'aulais heeft gevonden, voeg\ fjjen toe aan die welke *VN § vn oostenrijkse componist Ri% en "°r zijn moderne opera's KKL t»E '\Het Proces". ll;C|>s vINTERNATIONALE diri'* 3üh in ietde Nederlandse Radio»*'lh ' tot zal worden gehouden ais 'e" met 18 juli te Hilver'tt rl°°centen uitgenodigd Wil\Vt °rko ; eei'ste dirigent van het ':ur vf en Al°ert Wolff, mu_VlA>» de Opéra Comique te >ADE TT >Sa y^ van Uruguay, Lange aari ln'ichtingen over een into riilXraaß voor een te Mon- L'Wfe aari t en monument ter her- CVc|Kf v„iose Bat!le y Ordonez, VVil^Pi-iiV16,1 huidige Uruguay. 2o firfr? beschikbaar van resk 10.000 en 5000 gulden. --- Idylle van eenzamen won Franse romanprijs PRIK FEMINA VOOR MEGRET (Van onze correspondent) PARIJS, november DE alleen, uit dames bestaande jury, die ieder jaar beslist over de toekenning van de Prix Fémina aan een nieuw-verschenen Franse roman, heeft deze week de 12de roman bekroond van de 53-jarige schrijver Christian Mégret „Carrefour des solitudes". Men kan natuurlijk, zoals altijd bij dergelijke gelegenheden, van mening verschillen over de vraag of er onder de honderden romans van de laatste maanden geen andere werken te vinden zouden zijn geweest, die qua stijl en inhoud meer in aanmerking verdienden te komen voor een officiële bekroning. Het is echter buiten kijj, dat de laatste roman van Christian Megret kwaliteiten bezit die het werk doen uitsteken boven het gros van de gangbare romanproduktie. Oppervlakkig beschouwd zou men deze roman kunnen betitelen als een oorlogsroman. De tweede wereldoorlog en met name de strijd aan het oostelijk front en de invasie in Normandië vormen een voornaam deel van de tumultueuze achtergrond van deze zeer uitvoerige en dramatische roman. Maar, zoals de schrijver met de titel van zijn boek heeft willen aangeven, dient de fel bewogen achtergrond van de oorlogshandelingen slechts om de volstrekte eenzaamheid van de individuele menselijke persoonlijkheid op beklemmende wijze tot uitdrukking te brengen. Verschoppelingen CARREFOUR DES SOLITUDES is geen geromantiseerde geschiedenis van de oorlog, zij is evenmin bedoeld als een breed opgezet fresco naar het voorbeeld van Tolstoi's „Oorlog en vrede". Christian Mégret heeft met het schrijven ervan een ander doel voor ogen gehad. Hij heeft willen beschrijven, hoe twee mensen, twee maatschappelijke verschoppelingen in twee heel verschillende delen van de wereld, door volkomen buiten hun eigen wil en verlangens omgaande omstandigheden worden meegesleurd. Ze vinden elkaar een ogenblik in het enige menselijke geluk, dat zij in hun leven kennen en drijven dan weer door het noodlot van hun door harde en vaak onmenselijke ervaringen gevormd karakter uiteen als wrakstukken van de menselijke samenleving, die voortgespoeld worden op de stroming en de golven van een chaotische wereld. Ze zijn eenzamen wier wegen elkaar slechts een moment kruisen, een moment waarin een idylle ontbloeit in het hart van de oorlogsorkaan, maar een idylle, die niet duurzaam kan zijn en die eindigt met de nieuwe eenzaamheid van twee mensen die geen meester zijn over hun lot. De twee hoofdfiguren uit deze roman zijn een Russisch boerenmeisje, Khristia en een Amerikaanse negerjongen in New Vork, wiens vader op 'de loop is en wiens moeder om aan de kost te komen het oudste beroep van de wereld uitoefent. Christian Mégret, die studie gemaakt schijnt te hebben van de onderwereld.jeugd in New Vork en van de levensomstandigheden van de Russische boeren in het stalinistische tijdperk, schildert deze met een rauw realisme, dat menig lezer waarschijnlijk zal afstoten. Hij doet het nog veel meer in de wijze waarop hij alle geweld en alle ontsporingen beschrijft van heel die door de oorlog geteisterde en gedemoraliseerde wereld, waarin zijn romanfiguren zich bewegen, maar waarin zij, ondanks alles wat hun overkomt, toch een zekere onschuld van het hart bewaren. Zij zijn slachtoffers van een waanzinnige wereld, waarin het leven slechts schijnt te dienen om te schenden en te vernietigen en om geschonden en vernietigd te worden, doch waarin toch ook het heimwee naar iets beters en een mededogen voor de medemens hun plaats behouden. Men zou de kwaliteiten van een Tolstoi en een Dostojefski ineen moeten bezitten om een dergelijk gegeven te behandelen in een tegelijke epische en tragische verteltrant. Zo hoog reikt de kunst van Christian Mégret niet. Men heeft de indruk dat hij vaak meer door zijn onderwerp wordt meegesleept, dan dat hij het beheerst. Hij wordt meer door de barbaarse realiteit die hij beschrijft aangegrepen, dat dat hij deze weet te sublimeren. Maar dat neemt niet weg, dat „Carrefour des solitudes" één van de opmerkelijkste romans is die dit jaar in Frankrijk het licht hebben gezien. COR DE GROOT --- Nogmaals „Het Water” (Van onze verslaggever) AMSTERDAM, 29 nov. — De directie van de Nederlandse Comedie heeft een uitvoerig, nauwkeurig onderzoek doen instellen naar de gebeurtenissen tijdens de voorstelling van Hoorniks „Het water" in Haarlem op 3 november. Het was naar aanleiding van deze opvoering dat de schrijver de directie verbood het stuk nog verder te spelen, een verbod dat Hoornlk later introk. De directie deelt nu mede, dat haar niet is gebleken dat het daar geconstateerde hinderlijk-a tumult opzettelijk is veroorzaakt. --- Biografie van Sint IS het nu nog nodig na voorpagina en zondagavondse radio nog 'n opsomming te geven van deze schetsjes, waarvan Bomans gezegd heeft dat ze hem- te kort waren, dat hij meer ruimte nodig had? „Met een minimum aan materiaal moet je een maximum zeggen. Voor andere dagbladschrijvers is die vorm precies hèt volume. Ik moet er te veel offers voor brengen. „Dat is aan deze uitgelezen reeks nergens te merken. Ze toucheert een welhaast eindeloze variëteit van onderwerpen, steeds fris van visie, geacheveerd van stijl, beurtelings verrassend in ingetogen ernst of uitbundige overdrijving. De Patertjes langs de Kant moeten het ontgelden, evenals de ARKA in het harmonisch Godsbestel. Sint Winnefried de patroon der patatesfrites bakkers, krijgt een kaarsje, evengoed als de grootmoeder, Nina Ponomaen ons aller(lieve) dr Drees. Parlevink filosofeert over het koffertje van de formateur, de paas-eieren in het Stedelijk Museum en de levensvreugd in het aartsbisdom. Zijn biografietje van Sinterklaas is nu al klassiek en verdient enkele dagen voor het feest- hier een herdruk in deze kolommen: „De heilige man komt binnen, zet zrjn staf in de paraplubak, hangt zijn mijter aan een haakje en geeft de kelner een kruisje op het voorhoofd. Daarna zegent hij ook de overige gasten. Vervolgens zet hij zich aan tafel en eet een groot bord warme drop. Dit is zeer versterkend voor Sinterklaas. Daarna nuttigt hij een suikeren hart een banketletter en twaalf chocoladebeestjes. Sinterklaas eet altijd met mes en vork en smakt nimmer. Als Sinterklaas gegeten heeft, zet hn' zün schoenen voor de schoorsteen en gaat naar bed. 's Ochtends staat hij vroeg ,op om te kijken of er wat in zijn schoenen gereden is. Dit is nooit het geval, want Sinterklaas is zelf Sinterklaas en kan niet in zün eigen schoenen rüden. Hü is daar wel een beetje bedroefd over, maar toch kan hü het niet laten om elke ochtend opnieuw weer te gaan küken Want Sinterklaas is ook een mens. Sinterklaas is zeer bevriend met de bisschoppen van Nederland. Die van Rotterdam en Groningen kent hij nog niet en dat zal in 't begin wat stuf zün, maar de vüf anderen beschouwt hü als oude collega's. Hü rüdt niet bü hen door de schoorsteen, maar belt gewoon aan en legt zün pakje op de stoep. Dat spaart tüd en 't is toch maar bisschoppen onder elkaar. Sinterklaas gaat dan achter een boom staan en wacht tot de bisschop opendoet. En dan komt Sinterklaas eenvoudig, maar hartelük achter zün boom te vóorschyn en zegt: „Van Klaas". Zo gemakkelijk gaat dat. Dat komt, omdat ze allebei even hoog zün, noewel Sinterklaas eigenlük een beetje hoger is. Want zü zün wel alle twee bisschop, maar Sinterklaas is heilig en de bisschoppen van Nederland zün allemaal bezig dat te worden." Wat kan een recensent na zo iets nog zeggen? Deze paar paragrafen dienen als tastbaar bewijs — voor wie dat nog nodig heeft — dat toen Godfried Bomans ophield deze verrukkelijke onzin in dagelijkse maatjes af te leveren, de Nederlandse journalistiek een van haar allerbeste kroniekschrijvers verloor. Ze heeft dat verlies op geen enkele andere manier goedgemaakt. En de zelfkritiek in de katholieke gemeenschap is nog meer nodig dan ooit. T GODFRIED BOMANS ~. het snoeiende mes . --- Viermaal één is één EEN glazenwasser aan het werk inspireerde fotograaf Cor van Weele tot het maken van een opname onder een oorspronkelijke hoek. Later heeft hij die opname verviervoudigd en gecomponeerd tot dit on-alledaagse maar boeiende beeld dat getuigt van de opmeA kelijke visie van de maker. Het geheel is een van de vele geslaagde bladzijden uit het nieuwe fotoboekje van de bekende Amsterdamse fotograaf, dat tot titel draagt ...... EN ALLES DAARTUSSEN". Cor van Weele heeft in dit werkje zijn lens laten kijken naar mensen en dingen en ze gezien als eilanden in de uitgestrekte archipel van het leven en de wereld. Hij keek overigens niet alleen naar „eilanden", maar ook naar alles daartussen, hetgeen de titel van dit fotoboekje verklaart. De fotografische bedoelingen van Van Weele zijn dikwijls wat moeizaam geformuleerd, maar niettemin ongemeen boeiend. De fotograaf toont zich een fijngevoelig artiest, die het medium fotografie terdege uitbuit, met een uitgesproken gevoel voor sfeer. Tussen de ruim zestig foto's die En alles daartussen" bevat, ontmoet men verschillende opnamen in het reliëf- en silhouet-procédé, die de technische veelzijdigheid van de maker onderstrepen en foto's die getuigen van een oorspronkelijke, abstracte visie. Ad de Vries schreef enige — wat losse — opmerkingen bij de foto's die fraai zijn gereproduceerd in een goed verzorgde lay-out. v. d. V. --- Opmerkelijk debuut DROZA van geheel ander, poëtischer •*• karakter schreef de uit Heerlen afkomstige, jonge auteur Oscar Timmers in zijn boek LANDKLIMAAT. Het is een debuut en als zodanig zeker opmerkelijk, al is het moeilijk voor dit boekje een goede karakteristiek te bedenken. Het is geen roman, geen novelle, het vertoont slechts gedeeltelijk — en dan nog met grillige onderbrekingen — het stramien van een geregeld verhaal. De schrijver zelf noemt het „een serie gebeurtenissen" en dit is we] de meest juiste benadering. Een serie gebeurtenissen met betrekking tot een paar jonge geliefden tijdens een Italiaanse reis. Timmers schrijft een zeer beweeglijk, vaak verrukkelijk poëtisch proza en zijn boekje, dat zeker niet voor kinderen is bedoeld, is aanzienlijk meer dan een belofte: het is een vaak prachtig resultaat. Wéér een grote stap: de roman HET SIMPELE GELUK van Evert Zandstra. Lectuur van de goede soort, boeiend werk van een knap verteller. Een Hollandse Coolen, die in een sterk geschreven verhaal het levenslot van twee uitzonderlijke mensen weet waar te maken: een uit de gevangenis teruggekeerde erfgenaam van een eenzaam dorpsposthuis en een meisje uit een woonwagen, het hulpje van een rondtrekkende muzikant. Een spannend, degelijk boek. Het oeuvre van de Vlaamse auteur Louis-Paul Boon begint in omvang dat van Simon Vestdijk te benaderen. Er gaat nauwelijks een maand voorbij of hij heeft weer een groot of een klein boek klaar. Ditmaal is het een klein, een bundel GRIMMIGE SPROOKJES. De titel is goed gekozen, de fantastische verhalen zijn vaak meer spookachtig dan sprookjesachtig, luguber, bloederig en rauw. Ze zijn zeker Boons belangrijkste werk niet, maar zij vormen toch opnieuw een bewijs voor zijn elementaire kracht als prozaïst. --- Ook Annie Schmidt \7'OOR een goede bundel gedichten zorgde Ellen Warmond met WEERSZIJ VAN EEN WERELD. In het spoor der zogenaamde „experimentelen" loopt tegenwoordig een groot aantal dichters en dichtertjes met een half geleend, sterk associatief taalgebruik. Ellen Warmond die zeker onder diezelfde invloed staat, weet zich van verreweg de meestert duidelijk te onderscheiden door haar eerlijkheid en een authentieke menselijke bewogenheid, Behoren de boekjes van Annie M. G. Schmidt ook tot de „gedichtenbundels"? Ik weet het niet precies, maar met haar nieuwste HUISHOUDPOEZIE heb ik mij buitengewoon vermaakt. Het is een kostelijk geval, door Fiep Westendorp even geestig geïllustreerd. Het hoort misschien niet tot de officiële letterkunde, maar het is zeldzaam amusant, daarenboven uitermate spits en vindingrijk geschreven. Dat kan van heel veel „echte" literatuur beslist niet worden gezegd. Nog een bijzonder geestig boekje: DE VERKOUDHEID EN DE MUZE, samengesteld en geschreven door iemand die zich verschuilt achter het pseudoniem Thomas Slackenmeel. Het is een uit briljante parodieën bestaande — de omschrijving is van de auteur zelf — „bijdrage in voorbeelden tot de bestudering van de verkoudheid als cultuurbeïnvloedend fenomeen en in het bijzonder van haar relatie tot de literatuur en de beeldende kunst sinds de derde dynastie van Ur tot het tijdperk van Saul Steinberg". Er staan buitengewoon amusante tekeningen bij, óók parodieën. Een boekje voor artistieke fijnproevers. AXXA BLAMAX --- Had werden besproken: EN ALLES DAARTUSSEN, 'door Cor van Weele. Uitg. J. Heijnis Tsz., Zaandijk. ƒ 11,50. OP HET VINKENTOUW, door Godfried Bomans. Uitg. De Lanteern, Utrecht, ƒ 3,90. OVERDAG, door Anna Blaman. Uitg. Meulenhoff, Amsterdam, ƒ 6,90. LANDKLIMAAT. door Oscar Timmers. Uitg. Boucher, Den Haag. HET SIMPELE GELUK, door Evert Zandstra. Uitg. Arbeiderspers, Amsterdam. GRIMMIGE SPROOKJES door Louis Paul Boon. Uitg. Arbeiderspers, Amsterdam. WEERSZIJ VAN EEN WERELD, door Ellen -Warmond. Uitg. Daamen, Den Haag. HUISHOUDPOëZIE, door Annie M. G. Schmidt. Uitg. Arbeiderspers, Amsterdam. DE VERKOUDHEID EN DE MUZE. door Thomas Slackenmeel. Uitg. Arbeiderspers, Amsterdam. BEELDENSPEL VAN NEDERLANDSE DICHTERS, door Anton van Duinkerken. Uitg. Het Spectrum. Utrecht, ƒ 1,25. --- BUNDEL VERRUKKELIJKE LUIM EN ERNST Op het Vinkentouw van Parlevink TJET is volkomen overbodig en trou-" wens ook onbegonnen werk om aan de lezers van dit dagblad nog uit te leggen wie Parlevink is en hoe node wij en zij zijn dagelijkse satires aan het ontbijt missen. In deze voortreffelijke mijmeringen in ernst en luim, die af en aan over 'n periode van anderhalf jaar de li-nker-benedenhoek van de voorpagina van deze krant kleur en tinteling gaven, hield Godfried Bomans, zoals hij zelf eens gezegd heeft, de hand op de pols van de tijd. Sedert de laatste verscheen, ongeveer een jaar geleden, zijn er een aantal uitgezonden door de AVRO, op lezingen voorgelezen en zelfs in de Leuvense Universiteit voorgedragen; en nu heeft de auteur de allerbeste „Op het Vinkentouw" bij de Uitgeverij De Lanteern in Utrecht te pronk gezet. Dat is een lang leven voor deze vijftig eendagsvliegen, die toch ook de toets van een (goed geïllustreerde) boek-uitgave glansrijk blijken te doorstaan. Een ons onbekende inleider geeft deze bundel satires 'n typering mee, waarin hij zich eigenlijk vertolker maakt van tal van lezers die op briefkaarten in de Ideeënbus onlangs pleitten voor terugkeer van Parlevink: „Godfried Bomans heeft het floret van zijn sarcasme ook eerder te vermoeden gegeven. Maar was dit wapen vroeger veelal verborgen in de schede ener zachtmoedige ironie, die hem van de dichter Roland Holst de naam „fluwelen duivel" deed verwerven, hier schittert liet lemmet onbedekt en treft de stoot in het hart. Dat Bomans daarbij bepaalde toestanden of gebeurtenissen in de katholieke geloofspraktijk niet ontziet, heeft sommigen bevreemd, enkelen verontrust. Wij achten deze stoutmoedigheid een verheugend verschijnsel. Zü is een teken, dat de katholieke emancipatie in haar ontwikkeling een punt bereikt heeft waarop zü kritiek van binnenuit kan verdragen. Dat deze correctie door velen, priesters en gelovigen, gewaardeerd werd, strekt hiervoor tot bewijs." „Groot was het aantal dergenen, die in dit vrije en vranke geluid een stem herkenden, waaraan behoefte was en die nu node gemist wordt. Moge de schrijver hierin aanleiding zien zijn pen weer op te vatten! Wij vrezen het mes niet, zo het tot snoeien gehanteerd wordt." Een lezer schreef het enkele weken geleden weer anders: „Het is onbegrijpelijk. Kunt u hem niet vangen voor een geregelde rubriek?" Nu is het vangen van parlevinken een bij uitstek moeilijke bezigheid. Dat moge blijken uit Van Dale's Woordenboek der Nederlandse Taal dat leert:'n parlevink is iemand die geen vast verblijf heeft, parlevinken is praten, redeneren, koeteren en op het vinkentouw zitten is ongeduldig en gespannen zitten wachten om iets te kunnen doen. Als we na die litteraire en filologische typeringen van deze beschaafde en geestige letterkunde nu nog een gastronomisch advies mogen geven: journalistieke parlevinken moeten in de voormiddag verorberd worden. Bij voorkeur op blote voeten aan het ontbijt, of op de nuchtere maag, in elk geval na de spoetniks en H-bommen, maar vóór het parlementair nieuws en de verkeersongelukken. \Ze werken katalyserend, hetgeen uitenterd belangrijk is voor een goede geestelijke digestie van de natie, althans het katholieke deel daarvan. Sedert de laatste Parlevink zich aandiende, is die niet meer geweest wat ze was. --- de Boekenplank Acht grepen uit de hoge stapel VAN ANNA BLAMAN tot ANTON van DUINKERKEN WEER een paar grepen uit de torenhoge boekenstapel, die in verband met de komende feestdagen nog iedere dag blijft groeien. En wéér een keuze die probeert „elck wat wils" te brengen, beginnend met het nieuwe boek van Anna Blaman, een bundel verhalen: OVERDAG. Het is jammer, dat de schrijfster een paar jaar geleden zoveel pijnlijk rumoer veroorzaakte met haar zwakste boek „Eenzaam avontuur". Daardoor wekt haar werk bij een deel van het lezerspubliek nog steeds een weerstand op, die in menig opzicht onjuist is. Zij verdient beter. Haar nieuwe verhalenbundel bewijst dit dubbel en dwars. Eerlijke verhalen KAN alle verhalen is het thema ongeveer hetzelfde: de eenzaamheid van de moderne mens. die door het hem omringende en door hem gedeelde schijnbestaan heen op zoek is naar de werkelijke waarden. Anna Blaman gaat dit schijnbestaan eerlijk te lijf, voortdurend in haar visie op haar sujetten gedreven door een warm mededogen. Meer nog dan in haar romans, waarvan de intrigue soms wat geforceerd lijkt, is de schrijfster in deze verhalen zichzelf en bewijst zij tot het scheppen van een geheel eigen en menselijk zuiver proza in staat te zijn. Met haar vorige verhalenbundel „Ram Horna" behoort „Overdag" zonder twijfel tot haar sterkste werk. Ook wie het uitgangspunt van haar thematiek niet deelt, dient eerbied te hebben voor de ernst en de eerlijkheid van haar schrijversschap. --- Beeldenspel TENSLOTTE nog een ni k van Anton van Duinkerken: BEELDENSPEL VAN NEDERL TERS. De Nijmeegse hoogleraar verzamelde hierin bijna \ kingsartikelen, voor verr\ grootste gedeelte journalistiek. Het Is — naar de schrijver zelf toegeeft — ge te geschiedenis der Nederlandse dicht» kunst geworden, want anders onmisbare figuren — Vondel, Bredero, Luiken, Feith — ontbreken, maar het is een over het algemeen zeer boeiende beeldengalerij. Van Duinkerken is een slagvaardig schrijver, die zijn stof met grote deskundigheid en vaak spelend gemak beheerst. Voor belangstellenden in de geschiedenis van de Nederlandse poëzie is dit „Beeldenspel" ongetwijfeld interessante lectuur. GABRIEL SMIT --- Nagelaten papieren van Katherine Mansfield (Van onze correspondent) LONDEN, 29 nov. — Op een verkoping te Londen zijn het dagboek, een aantal manuscripten en aantekeningen van de in Nieuw-Zeeland geboren schrijfster Katherine Mansfield in andere handen overgegaan. Het dagboek omvat de periode van 1895, toen Katherine Mansfield vijf jaar oud was, tot 1922. De schrijfster stierf in 1923 te Fontainebleau. Onder de manuscripten bevinden zich enkele nog niet gepubliceerde korte verhalen. De verzameling kwam voor 2600 pond (ongeveer 27.000 gulden) in het bezit van de Alexander Tunrbull-bibliotheek te Wellington. Zij maakte deel uit van de nalatenschap van John Middleton Murry, de echtgenoot van de schrijfster. --- NEDERLANDSE KUNST IN LONDEN (Van onze correspondent) LONDEN, 29 nov. — In de Tate Gallery is een tentoonstelling georganiseerd die een overzicht geeft van het levenswerk van de Vlaamse schilder Constant Permeke. De expositie trekt veel belangstelling, de pers is over het algemeen enthousiast. Men noemt Permeke op grond van de tachtig tentoongestelde schilderijen een meester, die een plaats verdient tussen de weinige groten van deze tijd. De Tate Gallery heeft drie schilderijen aangekocht. In de Leonard Koetser Gallery wordt een tentoonstelling van oude meesters gehouden, waar vooral werken van Hobbema en Hendrick Averkamp de aandacht trekken. Hobbema's „Bos met boerderijen" wordt een geniaal werk genoemd, dat vooruitloopt op de schilders van Barbizon. --- Romeins graf ontdekt LORIENT, 29 nov. (AP) — Arbeiders hebben een tweeduizend jaar oud graf blootgelegd. Men gelooft, dat het heeft toebehoord aan een centurion (honderdman) van het bezettingsleger van Julius Caesar in Cléguer, in de nabijheid van Lorient. Het werd gevonden bij de plaats waar vroeger een Romeinse stad was. --- (Advertentie) **KWW* - RpJ Vraag naar PR I g JHA voor een Bpt«» lis mooi en goed horloge! En ... ook U hebt kans op één van de x[* 100 gratis Prisma horloges! 9. Vraagt inlichtingen bij Uw Prisma horloger ---