(Advertentie) de Vol mus wnpsmt vraagt u ten dans! Wij leiden u naar uw 'speciale plaatsen in Theater Carré te Amsterdam, waar het Nederlands Dans Theater vanaf vanavond vier voorstellingen geeft. Elke avond is er een nieuw programma. VANAVOND: Danses Concertantes (van Job Sanders) Encounter (van Job Sanders) Opus 12 (van Hans van Manen) Sargasso (van Glen Tetley) Pop-Beat (van Job Sanders) I IT-a-iM Lezers van de Volkskrant genieten het voorrecht en het voordeel om dit festival goed èn goedkoop mee te maken. Zij krijgen op elke plaats zeer ruime korting. U kunt telefonisch of aan de kassa bespreken, van 10 tot 17 uur (tel.: 020-22 52 25). Bij het afhalen moet u onderstaande bon overleggen. bon Ondergetekende, lezer van DE VOLKSKRANT wenst tegen gereduceerde prijs stilles/loges ad ƒ 6,— (normale prijs ƒ 7,50) parterre ad ƒ 5,— (normale prijs ƒ 6.50) middenbalkon ad ƒ 4,— (normale prijs ƒ 5,50) galerij ad ƒ 2,— (normale prijs ƒ 3,—) voor de voorstelling van donderdag 24 februari - vrijdag 25 februari - zaterdag 26 februari - zondag 27 februari. Doorhalen welke avond niet. (Handtekening)
---

SCHRIJVER JOOP VAN ELSWIJK IN ACTIE TEGEN PLAGIAAT Prijs op het hoofd van Jordan
/• P. M. (Joop) van ElsilJk (40), schrijver (onder clluilnaam) van Baarnse beschuldigt de erse auteur Denis Hart. die ler hetzelfde proces evene"s een boek heeft geschree,!; Hendrick the axe coltor, van plagiaat. Een advocaat heeft Hen'lrifk enz. voor de Zuid-Hol- Wse Uitgevers Maatschappen de heer Ad. M.C. Stok **aald onder de titel Vier bonden. Van Elswijk zegt: et was gewoon krankzin«• Ik zat de drukproeven te en en herkende mijn eigen k'°orden. Ik heb Stok meteen 'Schreven, dat het plagiaat ■<*«," Ik *atnspe£tel' dat ik in zeven Amster-Bt> roK b°ekwinkels tevergeefs heb r'jgen ird' Baarnse Moordzaak te lord» jl n de zevende winkel herin•Jtranii • meisJe zich, dat het boek 20cht ri nnig g°ed" heeft gelopen. Ze ac naam van de (niet erkende) een paar weken. Er gebeuren veel te gekke dingen in onze rechtspleging, dat vind jk." Hij zegt: „De kranten hebben geschreven: Van Elswijk is een hypocriet. Hij is een vuilspuiter. Hij heeft grof geld verdiend aan het leed van 'die mensen. Maar na die jaren van kwalijke publiciteit wil ik u wel eens dit vertellen: ik heb de begrafenis en de grafsteen van die jongen betaald." „Die Engelse schrijver, die kreeg hier een goede recensie," zegt hij. „Het was een prachtig boek, schitterend verwerkt materiaal, zeiden ze. Daar moet ik toch zo om lachen". Mevrouw Van Elswijk: „Maak je toch niet kwaad. Alles wat uit het buitenland komt vinden ze hier toch zeker beter". Hij laat het boek zien. Op de omslag staat een barse rechtsgeleerde in toga met witte bef tegen een rode achtergrond. Aan de onderzijde drie kleine figuurtjes in silhouet: Hennie, Boudewijn en Ewout. De schrijversnaam luidt: K. Beerman. Hij zoekt in het boek aangestreepte passages. Ik zeg: „Er is u destijds verweten, dat u juist de naam Beerman heeft gekozen. Hij was toen minister van Justitie".
. Se officier heeft zelf s»_«gd, dat Ewout ilcli er volgens .Hennj' W. «ooi uitgedraaid bad. iccoord, helettaal aocoord, den la de zaak duidelijk. C ïbe Officier van Justitie hlmeSlf aald that Bvout, accordlng to Kendriek had got himaelf out of it nicely. The Officier tan Justitie was right» perfectly right. she <jaae la, tharefor», clear. k Vrijspraak, dat «11 Mr Dlatz voor sljn cliënt en ala dat niet kan, dan graag veroordeling op de aubaidlelr tenlaategelegde dietstellen en van» aelfaprekend een kleiner* straf In verband met de jeugd van de verdachte, C Svout ahould ba diacharijed. Altamafcively, he alght b» convicted of the thefts. Whatever happen», in vieuw of hls sije he ahould ba elven a light aentence. ■ :
„Ik heb tientallen boeken geschreven", zegt hij. „Ik heb heel wat schuilnamen gebruikt. Die haal ik uit de index van een boek over het geslacht Donders. Ik kom toevallig uit dat geslacht. Die professor Donders — van dat standbeeld in Utrecht — dat was familie. Als je de baard van dat beeld afhakt, kan je mijn kop fotograferen. Bij het ontstaan van het ges/acht kom je de naam De Beer tegen, daar heb ik Beerman van gemaakt. Ze hebben wel gezegd: hij gebruikt Beerman, omdat hij hoopt, dat ze dan denken, dat die minister het boek heeft geschreven. En nou wil ik wel dit zeggen: ik ben echt nog wel zo verwaand, dat ik het zou verdommen een boek aan een minister van Justitie op te hangen". In het kamertje staan planken vol van zijn boeken: doktersromans, streekromans, detectives, meisjesboeken. Enkele schuilnamen: Martin van Spaandonck, Dick van Roven, Henk Verdonck, Ben Maas, Jan Nico Boer, Ben van Wijck, Karel Jonkman. Het boek De Spin is eerst een keer door Mark Spain geschreven, maar de pocketuitgave is van Ben Maas. Hij zegt: „Volgens de kranten heeft Stok gezegd, dat Denis Hart geen plagiaat heelt gepleegd en dat dat alleen maar zo lijkt, omdat Hart en ik allebei gebruik hebben gemaakt van kranteknipsels over het proces. Dat ga ik verifiëren. Als het waar is dien ik een aanklacht tegen hem in. Ik ben het zat overal van die ongefundeerde aanvallen te lezen. Ik vind het al erg genoeg, dat ik geplagieerd word. Leest u Engels? Hier, ik heb voorbeelden onder elkaar getypt, stukken van mijn tekst en de vertaling. Het klopt precies." (Het klopt inderdaad precies — zie bijgaand voorbeeld.) „Ik zal u nog wat anders vertellen", zegt hij. „Ik heb de citaten uit de stukken niet overal letterlijk overgenomen. Ik heb het natuurlijk allemaal gecomprimeerd. En als die Denis Hart die gecomprimeerde citaten dan letterlijk overneemt kan ik alleen maar zeggen: hij is een grote kaffer en hij zit er in. Ik vind dat stom, ontaard stom". Geen spoor HIJ ZEGT: „In zijn voorwoord schrijft Hart, dat hij veel gegevens te danken heeft aan ene Hein Jordan. En nu wil ik met alle liefde en plezier een prijs op het hoofd van die Hein Jordan zetten. Ik zou nu wel eens graag willen weten, wie dat is. Ik heb naar die man gezocht. Ik.
heb nooit een spoor van hem ontdekt". Mevrouw Van Elswijk: „Een afgezant van Stok heeft hier een hele middag met de Nederlandse drukproeven gezeten. Hij kwam om het voor Stok te regelen. Hij heeft de tekst met die van Hart vergeleken. Hij moest toegeven, dat het plagiaat was." Van Elswijk: „Hij heeft nog aangeboden, het boek met een banderol te laten uitkomen: Dit boek is geschreven door Denis Hart en Joop van Elswijk. Daar ben ik niet op ingegaan. Ze boden zon belachelijk laag bedrag". Ik zeg: „Kon u met Baarnse Moordzaak niet bij een erkende uitgever terecht?" „Dan had het een half jaar moeten duren, voor het was uitgekomen", zegt hij. „Tien dagen na het proces was het in de handel. Achteraf riepen de erkende uitgeverij: .Waarom ben je niet bij ons gekomen?' Ze hadden het allemaal willen hebben. Nou moet ik u eerlijk zeggen: ik weet toch niet, of ik het gedaan had. Mijn ervaringen met die uitgeversclub zijn niet zo daverend. Ze dienen de uitgeverij«n en nooit de auteur". „Ik heb gehoord, dat sommige rechtenstudenten nog naar uw boek gevraagd hebben, toen het al niet meer te krijgen was", zeg ik. „Dat is zo", .zegt hij. „We hebben ook van een kennis, die rechten studeerde in Leiden, gehoord dat het daar aanbevolen is. Een professor in Leiden had in de collegezaal gezegd, dat ze de Baarnse Moordzaak maar eens moesten lezen".
door >j Martin Ruyter |
Joop van Elswijk: „Ik ben het zat."
---

Baarnse Moordzaak geschreven omdat ’t nodig was
Ül'Sever , Be, VOor me op: De Kennemer konrwijk' Maar ook De Kenne- u ,me niet meer aan een exem, Van^Pen. fideel sw'Jk zelf weet niet precies, ?oom, exemplaren er van Baarnse %s ZzJ*ak verkocht zijn. „Ik heb ?a.t het eon verkoopleider gehoord, ?'j. \vLer. dertigduizend waren", zegt h?r'ehtP 21tterf in de comfortabel in- . woonkamer van zijn huis, :f°Uvir vn de bossen biJ Hierden. Mepld in Vn Elswijk mengt zich gereden gesprek, vooral om uiti.., 6 " van haar man te steunen. 1965» ,aak dateert al van 18 ianuari Kan Strfif1 hi|- -Toon heb ik die brief ii eft r£ geschreven. Denis Hart } kréepll iets van zich laten noren. al 2j;ng een brief van de advocaat Stuurt u ons eens ?ebben Plaar van uw boek. Later ïet u' ze. geschreven: Stok zal het Nand En nu doet Stok al t ullen tl ng niet anders dan uite?' Ik >■( doe niets. Ik blijf er bui- Hn Lop rozen. Een paar weken ,onde tJ , eef nij: laten we aan de ï *el ,a'el gaan zitten. Maar ik wil 'aast hei?gen' dat ik niet meer zon h Ün zitt °m aan een ronde tafel te 13 mrwen' als ik daar een jaar op l°eten wachten". Geld ' "*lebt u veel geld vere., met Baarnse Moordzaak?" nnn om'kZ<;gt hij. „Maar ik heb het i, eken i1?1 geld geschreven. Zulke S(^eetl je niet zo makkelijk te nlijke -annetie. Ik heb mijn per- tv Jle op de moordzaak ge- dan m°et elke letter verd 8 iodPrQZl|n' In die tijd schreef ik k,, ech? e-maand een boek. Ik zat Jn ,l Wei niet om werk verlegen. U \*k in riJ2eggen, dat Baarnse Moordj|ekorn nnachtelijke uren tot stand «**• °fndpt "■?* heb dat boek geschrest* rel om <lk dat nodig vond. Er is TC alinp" staan, omdat ik in de laatjeo Ma« een Pleidooi hield voor C vor»d Ht 1:lk' de vermoorde. Maar B>nover8>nover J- er onrecht was gepleegd V heeft u en zijn ouders." 2p ü't et boek dus geschreven e ik. n Jdealistische instelling," "iVou A . c!, ik rf '" 2e£,t ' •>maar ■V. ,eed het niet voor mijn ple- J?°'"d fj ad al v°°r het proces ge"^tiüj, 1' er eert aanval op Theo '- «OU worden gedaan." (Hij 1 kn'n U',nen noemend, waaruit hij V jn Conduderen, maar dat mag Su ik krant-> „Toen ik dat wist. Hben ' lk moet dat schrijven. Ze lnhüitatu?eri9e dïnV™ over die relt kij d/ Besc'lreuen. Maar wie is *i h*h di °Uders van Theo geweest? L.ensen urarrne mensen bezocht. Die lnd th, • 9en de resten van hun «,eld fcooTƒ" Ze hadden niet eens **>■ an ._ begrafenis en voor een va 9raf: •ip,B iis in een zenuwinrich'iiri geestP -fi omen en de moeder is V~ns het i. wrak," zegt hij. „Toen Proces die verschrikkelij- h ver«Theo gezegd waren, C£ekt, te f ??icier van justitie ge<NnLrklaren da* er niets van To? heeft 1' maar aan zon verzoek, heb ik % Justitie maling aan. K dat boek geschreven in
---

HOEDEN IN LENTEKLEUR
AMSTERDAM, februari DE onderhuizen langs de Amsterdamse grachten, veelal gebruikt als opslagruimte of fietsenbewaarplaats gaan 'n glorieuzer tijdperk tegemoet. Amsterdamse mode-ontwerpers zijn er als de kippen bij als ze een onderhuisje te pakken kunnen krijgen en ze maken er dikwijls met veel smaak een modeparadijsje van. Zo is de hoedenontwerper Co Hovings sinds kort eigenaar geworden van een onbewoonbaar geraakt onderdeel van een grachtenhuis vlakbij de Leidsestraat, dat hij met veel vernuft heeft omgebouwd tot een hoedenboutigue. Het is alles wit en goud wat er blinkt behalve de hoeden, die de kleuren van de lente aangeven. Co Hoving maakt hoeden voor vrouwen, die er meer plezier dan last van willen hebben. Er zijn veel gehaakte modelletjes zoals alpino's, herenhoedjes en sjaalmutsjes, die altijd flatteus zijn en gemakkelijk opgevouwen kunnen worden. Om bij een voorjaarmantelpakje te dragen zijn er 'alleraardigte combinaties van baretten met sjaal van handbeschilderde zijde. Baretten zijn er voorts ook van laize, soms in twee kleuren, van gabardine, innen en ottoman. Meesterwerkjes zijn de avondbaretten, die helemaal met de hand bewerkt zijn met gouden pailletjes of met losse bloemblaadjes. A. v. W
Cocktail-baret, geheel bewerkt met losse bloemblaadjes. Ontwerp: Co Heving
---

VESTZAKTHEATER BLIJFT DRAAIEN
AMSTERDAM, 24 febr. — Het Amsterdamse Vestzaktheater blijft ook het volgende seizoen spelen, dank zij voorlopige financiële steun van particulieren. De ontwikkeling van het jeugdtoneel, waarop het gezelschap zich reeds enkele jaren heeft toegelegd, zal worden voortgezet.
Het Vestzaktheater zal — als enige in Nederland — elke zaterdagmiddag een voorstelling voor kinderen geven in het eigen theater, een experiment dat enkele weken geleden begonnen werd en dat reeds zeer veel belangstelling trok. Bij de voorstellingen, die het gezelschap gedurende de weekends [in het eigen kleine theatertje aan de Balthasar Floriszstraat geeft, zal het accent meer dan te voren worden gelegd op het „laboratorium voor eigentijds toneel". Er werd een beroep gedaan op jonge schrijvers en gastregisseurs. van wie onder andere Jacques Commandeur en de Israëlische regisseur Issy Abrahami hun medewerking reeds toezegden.
---

Monnikenwerk

---

Wat eten we
10 MAART
Junior Kamer Arnhem lanceert een nationaal gerecht: Vlaggeschotel voor bruiloftsdag. „De rood-wit-blauwe vlag met oranjewimpel is het symbool van onze nationale eenheid. Op 10 maart zullen bijna alle Nederlanders rond radio en tv verenigd zijn om de bruiloft van onze kroonprinses mee te beleven. Veel tijd voor eten koken zal er dan wel niet overblijven, maar toch zou het leuk zijn om die dag iets speciaals op tafel te zetten. Om het makkelijker te maken en bij te dragen aan het feest, heeft Junior Kamer Arnhem een apart gerecht bedacht, rood-wit-blauw met oranjehoven, de VLAGGESCHOTEL (nasi rames vlag). Het is een eenvoudig recept, voor iedere beurs, dat weinig tijd en aandacht vraagt Ook heel geschikt voor tehuizen en restaxtrants. Het oranje-boven is de er overheen geraspte wortel. Het rood is vlees met tomatensaus. Het wit is de rijst die we het bruidspaar in gedachten nagooien. Het blauw wordt heel simpel rode kool volgens dit recept. Opdienen door vlees, rijst en kool op bord of schaal in drie horizontale strepen te leggen, van boven naar beneden. Over het vlees een rode streep gieten van ketchup, rode tomatensaus of iets verdunde puree uit blik. Over het geheel dikke, rauwe winterwortel raspen, dat maakt het af! Eet smakelijk!" (Zie ook ..LIJNRECHT) Vs
---

Over alcoholhoudende mannen
NU de tijd van bezinning weer is aangebroken, is de dezer dagen verschenen Aula-pocket Alcoholisme van Howard Jones misschien gepaste lectuur voor al te uitbundige carnavalvierders. Hun gewetensonderzoek kunnen ze dan verrichten aan de hand van de levensgeschiedenissen van 72 Canadese alcoholhoudende mannen. Waarom sloegen zij de hand aan de fles en wat waren hun belevenissen? Sommigen zijn na wanhopige strijd het slachtoffer geworden van een naar dominantie strevende echtgenote, die in de drankduivel een welkome bondgenoot zag in de machtsstrijd. Vooral caféhoudsters slaagden er zo in het huwelijk in haar voordeel te beslissen.
ALS een van de gevolgen van buitensporig alcoholgebruik noemt de onderzoeker de overgang van het verrichten van geregelde arbeid naar het opknappen van eenvoudige karweitjes, waar tussendoor spiritualiën kunnen worden genoten, zoals het bezorgen van kranten.
Een andere consequentie is het voorkomen van hallicunaties. Vroeger verschenen daarin slangen, vogels en ander wild. Tegenwoordig wil het nogal eens gebeuren, dat de patiënt een reusachtig televisiescherm voor zich ziet opdoemen, waarop zich de afschuwelijkste taferelen afspelen. Misschien een vingerwijzing voor de speurders naar de motieven van de periodiek geschokte kijkers?
---

Wetenschappelijke afrastering
HET oprichten van een afrastering tussen het Wilhelminagasthuis en het Jan Swammerdam Instituut is strijdig met het belang van de wetenschap."
Dat stelde dr A. N. E. ZIMMERMAN onomwonden in een stelling die hij op 4 november van het vorig jaar bij zijn proefschrift voegde De barrière tussen het pas gereedgekomen gebouw aan de Constantijn Huygensstraat in Amsterdam en het Wilhelmina-gasthuis wordt gevormd door een fraai hekwerk met verticale palen, waartussen grof kippegaas is gespannen. De hoogte van de hindernis is om en nabij de twee meter. „Er is geen doorkomen of overklimmen aan," zegt dr Zimmerman. „We hebben de apparatuur van het Jan Swammerdam Instituut vaak nodig voor een snelle research. Nu moet je in je witte jas met een club mensen om het gebouw heen hollen. Het zal zijn organisatorische redenen wel hebben, maar erg handig is het niet."
---

dag in dag uit Lachen om verschillen
DE Vlaamse Schrijver Karel Jonckheere zat eens in de trein, op weg naar Rotterdam. Hij heeft zich toen voorgesteld dat hij een Hollander was. „Ik moet eerlijk bekennen dat het niet gemakkelijk was. Ik ondervroeg als Nederlander de Vlaming in mij. Deze Vlaming antwoordde gretig op het verzoek welke de verschillen zijn tussen noord en zuid. Tussen de goede koffie uit Roosendaal en Rotterdam CS. vond ik er meer dan twee dozijn. Ik zou evenveel verschillen kunnen ontdekken tussen zuid en noord. (Niet hetzelfde als tussen noord en zuid)" In Vandaag nr 11 (de nieuwste pocket in de Bruna-serie van bloemlezingen uit nieuw literair werk) heeft Jonckheere de dertig verschillen die hem toen duidelijk zijn geworden, gepubliceerd. Dit zijn er tien van. Het is de zuiderling Karel Jonckheere die spreekt tot noord. 1. Nederland is veel verfijnder van cultuur en beschaving dan Vlaanderen. „Hu,hu, wat een grof volkje", schreef destijds Van Deyssel. Wij zouden nooit het peil kunnen bereiken om „Ik, Jan Cremerden" te vervaardigen. 2. Nederland is katholiek aan het worden, wij protestant. . 3. Nederland verwacht nog steeds elk jaar de Nobelprijs voor letterkunde. Wij hebben die al lang (Maeterlinck, 1911) en hebben ons zelfs de moeite niet moeten getroosten in het Nederlands te schrijven. 4. Als Nederland evenveel jenever zou drinken als wij bier en wij maar zoveel bier als Nederland jenever, dan ware dat voor beiden een ramp.
5. In Nederland is alles verboden, zelfs wat toegelaten is. In België is alles toegelaten, vooral wat verboden is. 6. Nederland is nog maar toe aan zijn eerste nationaal lied, wij zijn al over de tien. 7. Bij u kan men zich vijf keer kwaad maken op radio en tv, bij ons maar één keer. 8. Naam- en verjaardagen genieten bij ons slechts matige belangstelling. Wij leven het hele jaar door. 9. Nederland verveelt zich minder dan Vlaanderen omdat het denkt dat zich vervelen amusant is. 10. In Nederland moet één bloem twee bollen voortbrengen, in Vlaanderen één bol twee bloemen.
gnwiïiiïn iiiiiiimiiiiiiiiiiiiniiit iiiiiii iiiMiiiiiiiMiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiMiiiiiiiiiiiiiiiiiL| Wie een auto bestuurt moet vermijden I Pijn, spanning of zorg te bestrijden. [ Een tablet in je maag 1 Slacht een stuk in je kraag. 1 't Wordt dus: Pilletje op? Laat je rijden! ALEXANDER POLA j '~IIIMIMIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIMIli;.
KAREL JONCKHEERE ... als Hollander ...
---

Lijnrecht
in gesprek met mr CH. BOISSEVIN (31), voorzitter van de JUNIOR KAMER ARNHEM, die een nationaal gerecht lanceerde (Vlaggeschotel ofwel nasi rames vlag) voor de bruiloftsdag van prinses Beatrix. Dit gerecht is uitgebracht door de Junior Kamer Arnhem. Wat is dat precies voor een organisatie? Het is een groep jonge mensen tussen eenentwintig en veertig jaar, maar de meesten zijn rond de dertig, die zich bezighoudt met allerlei problemen en projecten op economisch en sociaal gebied. Zoals bijvoorbeeld het opvangen van buitenlandse studenten in Nederland, daar zijn we de laatste tijd nogal mee bezig geweest. Welk genre mensen is lid van de Junior Kamer? Allerlei mensen. Maar er zijn er nogal veel bij die gestudeerd hebben. Heeft u dit gerecht zelf bedacht? Ja. Ik kook nogal -eens zelf. Ik heb het allemaal zelf een paar keer uitgeprobeerd. De ene keer eens wat meer zout, de andere keer wat minder. De rode kool moet twintig minuten gekookt worden en er moet vooral geen appel of andere zure dingen bij want dan wordt hij juist rood. Als je de gekookte kool op een open schotel legt, wordt ze steeds blauwer. Als vlees kun je het best lever of niertjes nemen, het lekkerste is van allebei wat.
---

Opmerkelijk
Gehoord onder de toeschouwers bij de brandende Telegraaf toen de rode brandweerwagens naderden: „Een aanval van de VARA!" Advertentie uit MEDISCH CONTACT, officieel orgaan van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering van de Geneeskunst: TE KOOP: zeer goed PRATENDE PAPEGAAI (lieve vogel) met of zonder kooi. Oni de telefoon aan le nemen zeker.
cl.ici in NVSH heeft pen middelen meer s^B
---