ADVERTENTIE PAUS LEO BEZOEKT DE WAALSE KERK studio laren amsterdam 1 I ■■ n . __ --- Amsterdams Gezelligste . gph Joegoslavisch Restaurant „SPLIT" HEEFT lEDERE (WÊ AVOND LEVENDE MUZIEK! \ fl Privézaaltjes voor recepties, partijen en diners van J 0 tot 160 pers. (géén /aalhuur). De hele rrmU-V week geopend. \K Reserveren ».«. 15.00 uur. Telcf 020-624643-629916. Amsteldijk 55 Amsterdam. \—f e eni9e 'n Amsterdam met elke avond leven_a Reserveren gewenst s Maandags gesloten xs_^_R_Wk' De Clercqstraat 105 •—KE-HT—fl-B-i Uniek jn Nederland: binnenkort komt Cafe- Grieks rcsiaur.ni oyzerj (kleine hapjes) Poseidon op de. >s__ POSEIDON Clercqstraat 106. JOEGOSLAVISCH RESTAURANT maandag t/m zaterdag "*• .-_. de keuze uit een " mm ■ vlees- of vismenu a / 16,50 JÊ - Ook gezelschappen zijn van ■ harte welkom, *B \ reserveren gewenst. Woustraat 238-240 Amsterdam, Te 1.020-735426 --- ADVERTENTIE STUDIO LAREN AMSTERDAM 1 nov. fumeux fume 14e eeuw 22 nov. or est bayars 13e eeuw 13 dcc. sneeuwkind 10e eeuw ƒ 12,50/ abonnement ƒ 25,00 kaarten: AUB-ticketshop en a/d kassa aanvang 20.30 WAALSE KERK AMSTERDAM --- ADVERTENTIE H ' ■■■■ " ' " ™ ' ' #fliro§^aKi__i_ RFJJRZËN 3 novemDer"2 december edelsmeedwerk: I M\ NEDERLANDSE 1985 I ™°®.TIES *ST WT ANTIQUAREN BEURS HOTELS IXgS haarlem i, 2 en 3 november schilderijen: Sm-xSt-. -~~-—~-"~~~■—■----——■■—•■■---—-—--—--—-——— | ■ thomas junghans - , 60 handelaren in oude boeken en prenten uit het sS/ SARAJEVO Tn stronken gehele land beeldhouwwerk- Beynes Hal vrij 1 nov 13.00 tot 22.00 uur joe9gü-fivi_ch *« «•*»•" Stationsplein za 2 nov 11.00 tot 18.00 uur - Restaurant ",us SJÏJLimii. TfüürlAm . un-.„. 10nn .„., in Amsterdam GALERIE PEuJESHUr X-Lctcirj t-11l zo 3 nov 11.00 tot 18.00 uur - . . ~ ___ . nA ~_a biedt u van ma. t/m za. een lottumseweg 24 5971 bw TENTOONSTELLING van 1 november tot en met 24 november 3-gangen grubbenvorst bij venlo In de Vishal op de Grote Markt: Boeken maken, Marginaal drukwerk in de jaren vlees- of openingstijden-1945-1985 (met demonstraties), Openingstijden ma t/m za 11-17 uur en zondag vismenu V.a. ƒ 16,50 donderdag 10.00-12.00 uur 13"17 uur- . ... zaterdag 13.00-18.00 uur LEZINGEN Aparte zaalt,es voor groepen, zondag 13.00-18.00 uur Toegangsprijs Beurs ƒ4,-. P_sse-partout/5,-. 0f °P a,sPraak: ,el 077-61910 --- ADVERTENTIES jazz P»jylf4yjCTrWß»*iifi Vanavond: RANDY WESTON DUO Morgen: RAY ANDERSON/MARK HELIAS/ GERRY HEMINGWAY TRIO DE KERK MOET VOL studio laren amsterdam j R-fflflnSu_H^B Informeer bi| de vakhandel of rechtstreeks tui RIPPEN piano s Ede. 08380-30829/31343 , BareMrJiMrafrMiiïyay_E____i Inlichtingen en reserveringen op werkd 12-16 uur, lel. 923189 vr 1, za 2 nov. 20.30 uur A SLICE OF LIVE door The Black Women of Second Wave uit Londen. Vier jonge, zwarte vrouwen in een wereldstad. Theater, songs, poëzie. Nog slechts 2 voorstellingen. --- Museum fJ% Boymons-von Beuningen VI MathenesseHaon 18-20 f Rotterdam Telefoon 010-360 500 Q open di.-za. 10-17 uur zon- en feestdagen 11-17 uur maandag gesloten I I -§_ co Christopher Knowles C tekeningen en typings 19.10 t/m 1.12 1985 Ö Oscar van Alphen project 'De Oorlogen' 19.10 t/m 17.11 1985 Nappen en schalen _> Jfc drinken in de 15e, 16e en Irf 17e eeuw f\\ 1.11 1985 t/m 2.2 1986 presentatie uit eigen collectie: K Oliverti techniek voor mensen ê*\ 22.10 1985 t/m 12.1 1986 Z De school van Fontamebleau _. __ prenten t/m 15.12 1985 --- sinds 1930 'n begrip... grroemd om in gastvrij traditie* Royale moderne kamers, van alle gemakken voorzien Een goede keuken, ook voor speciale dieetwensen. Gerieflijke lounge met open haard. Hotel Sionshof is nu een begrip, voor zowel de individuele gast als gezelschappen, voor familiediners, bruiloften, partijen, recepties en zakenarrangementen. Gelegen aan de rand van 1.000 ha natuurschoon, bossen en heide. Slechts 4 km van centrum Nijmegen. HOTEt CAFt RISTALJ-Alfl SIONSHOF HHUG lANO SIKXIINC NIIMtGtN 10601-22 77 .7 Uit eten? Expositie bezoeken? Kijk in Uitgaan! --- Kunst Vrouwenboekenweek gevierd met alternatieve prijs Van onze verslaggeefster AMSTERDAM — De vijftien vrouvenboekwinkels in Nederland en Haanderen houden volgende week een i'rouwenboekenweek. Oud-staatsseretaris Hedy d'Ancona zal zaterdag in let NV-gebouw in Utrecht de landelijte opening verrichten. Met deze week, lic voor het eerst plaatsvindt, wil de /rouwenboekhandel de aandacht vestigen op hun specifieke aanbod van boeten voor vrouwen. Op de slotavond in '-msterdam is de presentatie van een trouwelijk alternatief voor de *. C. Hooftprijs: de Anna Bijnsprijs. De prijs is het idee van een viertal . frouwen, onder wie Anja Meulenbelt tn Elly de Waard. Zij richtten de Stichting Anna Bijns op „ter bevordering van le erkenning van de vrouwelijke canon n de letteren". De Anna Bijnsprijs J'ordt tweejaarlijks en zal in 1986 voor et eerst worden uitgereikt. Begin volgend jaar houdt de stichting een Vrou«renboekenbal om het prijzengeld, tienluizend gulden, bij elkaar te krijgen. Tijdens de Vrouwenboekenweek •Vordt ook een nieuw literair-cultureel tijdschrift gepresenteerd: Sarafaan, een uitgave van feministische uitgeverij Sara. Sara-directrice An Dekker reikt zondag in De Balie in Amsterdam het eerste exemplaar uit aan een vertegenwoordigster van Amsterdamse vrouwenboekhandel Xantippe, 's Avonds volgt een discussie tussen medewerksters van de vrouwentijdschriften Katijf, Lover, Lust & Gratie en Opzij. Dinsdag praten de vrouwen van Lover en Katijf verder in BoekenNel in Eindhoven. Het feministisch schrijven en de functie van kritiek is het onderwerp van een discussie, zaterdagmiddag in het NVhuis in Utrecht. In het forum zitten Renate Dorrestein, Maaike Meyer, Sjuul Deckwitz, An Dekker en Beatrijs Ritsema. Een greep uit het programma van de Utrechtse vrouwenboekwinkel Savannah Bay in theater RASA: zondag een voordracht en gesprek over Anna Blaman, dinsdag een lezing door feministische theologe Catharina Halkes, woensdag een maaltijd bij de presentatie van het kookboek van Alice B.Toklas, donderdag is het thema hulpverlening' en vrijdag lezen Marion Bloem en Astrid Roemer voor uit eigen werk. Alle vrouwenboekwinkels (Gouda, Eindhoven, Dordrecht, Groningen, Nijmegen, Leiden, Arnhem, Hoorn, Leeuwarden, Utrecht, Wageningen, Den Haag, Enschede en Amsterdam) werken door veilingen en speciale uitgaven mee aan een inzamelingsactie voor een bibliotheek in Tanzania. De boekenveiling in Paradiso, Amsterdam wordt donderdagavond 7 november gehouden, 's Middags is er eerst een boekenbeurs. Woensdagmiddag in de aula van de VU en donderdagavond in De Balie wordt een aantal buitenlandse schrijfsters geïntroduceerd, onder wie Paule Marshall uit New Vork, Suniti Namjoshi uit India en Ahdaf Soueif uit Egypte. De vrouwenboekwinkel Sappho in Leeuwarden gaat de provincie in met een boekenbus en Dikke Trui in Groningen heeft een lezing van Josepha Mendels (maandag), een debutantenforum (dinsdag) en geeft een brochure uit over het 'vrouwenhoek'. Monika van Paemel treedt woensdag op in De Feeks in Nijmegen en zaterdagmiddag (9 november) praat Gerda Meijerink over haar romandebuut De vrouw uit het Holoceen. De enige lezing die Anja Meulenbelt houdt, is in België, maandag' 4 november in Dulle Griet. Zie ook pagina 15 --- Engelse boekenprijs naar Keri Hulme voor The bone people Van onze correspondent LONDEN — De boekenprijs 198 S is -toegekend aan Keri Hulme voor haar ♦Oman The bone people. Het is voor het «*erst in haar zeventienjarige geschiedenis dat de belangrijkste Engelse literaire prijs is gewonnen door een Nieuw■«eelandse. De prijs werd door een vertegenwoordigster van haar Engelse uit,'jSever Hodder & Stoughton en twee Ma-1 ori-vrouwen donderdagavond in 'Ontvangst genomen. The bone people speelt zich af in ' toieuw-Zeeland en is geschreven in een > *owel rauw als poëtisch Engels, ruim '■ doorspekt met Maori. De roman put bovendien uitvoerig uit Polynesische mythologie. Hulme, die zich gisteravond in Ie Verenigde Staten bevond en daarom *>iet bij de prijsuitreiking aanwezig was, " over The bone people dat het gaat r de spiritualiteit van de Maori's en Spet conflict tussen cultuur van de in-1 heemse bewoners van Nieuw-Zeeland en die van de blanken. Een forum bestaande uit de auteurs i Carey en Germaine ', Creer had Hulme als een belangrijk ■ lieuw talent omschreven. --- BALLET ANTONIO GADES VERSCHIET KRUIT SNEL Emotioneel vuurwerk in Carmen DANS Voorstelling: Carmen (Gades en Saura/Bizet en Flamencomuziek). Dansuitvoering: Ballet Antonio Gades. Zangers: Gomez de Jerez en Manollo Sivilia. Gitaristen: Antonio Solera en Manuel Rodriguez. Plaats: Theater Carré Amsterdam. De fatale vrouw Carmen blijft de (theaterwereld boeien. De oorspronkelijke roman van de Franse schrijver Prosper Mérimeè, waarmee het allemaal begon, is nu bijna vergeten. Maar de populaire opera van Bizet heeft Carmen onsterfelijk gemaakt. Deze inspireerde enkele jaren geleden de toonaangevende toneelregisseur Peter Brook in Parijs tot een opmerkelijke enscenering. Een recente triomf bij een groot publiek vierde de filmversie van regisseur Carlos Saura, vooral danzij de meeslepende dansen van Antonio Gades en zijn Spaanse dansgroep. Het succes van de filmversie wordt nu ook op de planken herhaald, waarbij Saura ook weer voor regie en lichtontwerp tekende. Het libretto, dat meer overeenkomt met de roman dan met de opera, vertelt over een Spaanse dansgroep die werkt aan een produktie van Carmen op basis van de muziek van Bizet. Carmen is een buitengewoon verleidelijke vrouw met een levensgevaarlijk temperament. „Als ik van je hou, pas dan maar op", zingt zij in Bizets beroemde aria over de liefde. Maar deze waarschuwing verhindert sergant Don José niet, zijn militaire carrière op te geven en een moord voor haar te plegen. Carmen is echter snel op hem uitgekeken en ruilt José in voor een succesvolle toreador. Tijdens een van diens corrida's wordt Carmen tenslotte doodgestoken door José. Deze tragedie wordt volgens het danslibretto verdubbeld in de „werkelijkheid" van de dansgroep. Want de danseres die Carmen vertolkt (Christina Hoyos) verlaat, eerst haar echtgenoot voor de artistieke leider van de groep (Antonio Gades) die Don José speelt. Hij moet echter het veld ruimen voor een derde man, de toreador. Dan eindigt het dansstuk met het neersteken van de verleidster. Hierbij wordt in het midden gelaten of de directeur zich wreekt op zijn eerste danseres, of dat zijn toneelpersonage José op het podium Carmen doodt. Het „theater in het theater" maakt deze dansvoorstelling vaak intrigerend. Theatraal zeer aantrekkelijk is de voortdurende afwisseling van de „reële activiteiten" van de dansers, met scènes van hun toneelpersonages. Waarbij het onderscheid naar het einde toe steeds meer vervaagt. Als begeleider wordt de muziek van Bizet fragmentarisch gebruikt. Overheersend is de zang- en danskunst van Spaanse zigeuners, waardoor deze Carmen het meeste weg heeft van een Flamenco-feest. Het stuk begint heel sterk met dansoefeningen door het gehele ensemble. Roffelende voeten en driftige bewegin- gen van armen en benen brengen dan een emotionele donderbus tot ontlading. Ook in het vervolg wordt veel emotioneel vuurwerk afgestoken, waartoe de flamenco zich bij uitstekt leent. Agressieve zevenklappers, vrolijke vuurpijlen of verzengend verdriet. De choreografie van Gades wemelt van indringende staaltjes dansexpressie. Jammergenoeg wordt het meeste artistieke kruit al in de eerste helft verschoten. In de tweede helft lijkt het erop dat de makers het verhaal te snel hebben willen vertellen. Alleen aan de introductie van de stierenvechter wordt nog veel aandacht besteed met een grappige pantomime van twee mannen die stier en toreador nabootsen. Maar de andere scènes hebben een amechtig karakter, doordat de stemmings en gevoelsbeelden in telegramstijl worden gebracht. Er wordt ook niet naar een climax toegewerkt en de dramatische ontknoping is zelfs minder spannend dan in het begin. Dramaturgisch gezien loopt deze Carmen daarom met een sisser af. Maar de prestaties van zangers en dansers zijn van het begin tot het eind fascinerend. Voorop de buitengewoon expressieve Hoyos die van Carmen een zelfbewuste, maar liefdeloze, wrede vrouw maakt, die mannen voornamelijk als prooi ziet. Naast haar boeit Gades die ook opvalt door zijn prachtige lijnen, als een man die door innerlijke kwellingen wordt verteerd. De hele uitvoering is een schitterende demonstratie van de expressionistische kracht van de flamenco. Bij de eerste Nederlandse voorstelling ontbrandde het publiek dan ook in een langdurige slotovatie. De dansgroep leek niet anders te hebben verwacht. Want de toegiften volgde prompt in een regie die even strak was als die van het stuk zelf. LUUK UTRECHT Het ballet Antonio Gades in Carmen Foto Tony Thijs --- Hector Babenco: „Het proces van filmmaken is intuïtief” Kiss of the Spider woman is een film Jver fantasie en werkelijkheid, over de van twee karakters. Ook fegisseur Hector Babenco (39) komt *}yer als een kwetsbare, serieuze man ''e voor zijn mening uitkomt. Toen iemand die lang op hem had zitten wach'en gekscherend tegen hem zei: „Ik even dat u zou zijn vermist," reageerde Babenco treurig: „Daar moet je Iken grappen over maken, over de verbisten." "- Er is politieke oppressie in uw land V 1 er vinden martelingen plaats. Hoe jonden de autoriteiten de filmopnamen l°estaan? '.Op dit moment gebeurt er ogen- niets in Brazilië. Ik kan je J'tnodigen om de gevangenis te bezoe- en laten zien hoe goed de mensen er pven. Maar dat is natuurlijk niet waar. r zijn opstanden in de grootste gevan*enis van Brazilië, waar zeker wel zesduizend gevangenen zitten en waar Jaar plaats is voor vijfentwintighon'ei"d. De gevangenis waar wij hebben pilmd stond een jaar leeg nadat er een P°te opstand had plaatsgevonden. We geen speciale publiciteit aan de Pnamen gegeven, geen interviews, we erkten erg discreet, maar hebben ook informatie achtergehouden." De film is uitgebracht door CBS Prouctions, in het Engels opgenomen en er is gedeeltelijk door Amerikanen aan gewerkt. Wat was de invloed van Hollywood'? „Niemand wilde er ook maar één dollar in steken! Het is een Braziliaanse produktie, opgenomen in Brazilië en we konden de film maken omdat iedereen voor een minimum bedrag meewerkte!" — U zou de kans om een film in Hollywood te maken niet aangrijpen? „Nee, dan word je een taxi-chauffeur! Om een zwembad te kunnen hebben zeker?! Ik wil gewoon leven en de tandarts kunnen betalen voor mijn dochter en mezelf en af en toe een keer per jaar in het vliegtuig kunnen stappen. Ik heb niet meer nodig. Ik woon heel goed in Brazilië, het is een prachtig land. We hebben niet alle vrijheid, maar we hebben veel goede dingen. En ik wil een bijdrage leveren aan een land dat zich aan het ontwikkelen is. Ik kan morgen een film maken in België of in New Vork, maar dat betekent nog niet dat ik ga werken voor de studio-machine." — Heeft u problemen gehad met de verkoop van uw films? ,je wordt altijd belazerd, op verschillende niveaus. Ik produceerde de film, ik werkte met vrienden, maar ik weet niet hoe ik een film moet verkopen! Pixote heeft meer dan twaalf miljoen dollar in Amerika opgebracht, maar ik heb niet eens de onkosten teruggekregen voor de première! Als je naar de grote studio's gaat, bepalen zij hoe de film gemonteerd moet worden. Ik houd het liever allemaal zelf in de hand, maar op de één of andere manier ben je toch altijd de verliezer." — In Kiss of the Spider woman zegt Molina: „Ik leg mijn films niet uit, daarmee dood je de emotie." Hoe voelt u dat zeip „Ik lees vaak interviews met regisseurs. Wat een regisseur vertelt kan soms intrigerend zijn, maar als je dan de film ziet voel je dat de bedoeling misschien wel goed is geweest, maar dat ze er niet in zijn geslaagd het over te brengen. Ik praat juist graag over het gevoel achter mijn werk, maar nooit over het werk zelf. Mensen vragen me: Waarom heeft u dit boek gekozen, waarom deze film gemaakt? Dat weet ik niet, dat herinner ik me niet. Ik herinner me alleen de emotie. Ik probeer de dialoog te ontwikkelen om mezelf beter te kunnen begrijpen, door en via een film. Het proces is emotioneel en onbewust. Ik werk op de set ook uit pure intuïtie. Toen we begonnen aan de opnamen van mijn eerste documentaire en ik de cameraman uitlegde wat ik wilde, vroeg hij: 'Welke lens wil je op de camera?' en ik zei: 'Hoezo? Heb je er dan meer?' Ik wist precies wat ik wilde, maar niet hoe. Dat heb ik altijd. William Hurt is meer verantwoordelijk voor zijn visie op de rol van Molina dan ikzelf. Ik laat de dingen op me afkomen en dan kies ik. Ik ben als een wijnproever, ik proef tien verschillende glazen wijn en dan maak ik mijn keuze." — Aan welke projecten werkt u nu? „Ik werk aan twee projecten: One Day of Life van een schrijver uit El Salvador en Emperor of Amazons van een Braziliaans schrijver. Het is vaudeville, over de Amazone aan het begin van deze eeuw. Het is precies het tegenovergestelde van Fitzcarraldo. Ik wil een film maken uit het gezichtspunt van de oorspronkelijke bewoners, de sensualiteit, naïviteit en de erotiek, en zoals wij de Europeanen zagen in plaats van hoe de Europeanen ons zagen. Dat zal heel geestig en verrassend worden." SANDRA VAN BEEK Regisseur Hector Babenco instrueert de acteur William Hurt en de cameraman Radolfo Sanchez. --- The Rain Parade legt dromerigheid af -MUZIEK- Concert: The Ram Parade. Plaats: Paradiso - Amsterdam. Onlangs werd een conglomeraat van groepen uit Los Angeles, dat zich sterk maakte voor een psychedelische revival, aan de man gebracht onder de nu al gedateerde naam Paisley Underground. Die is hooguit nog van toepassing op de slot-act van Pandora's Music Box, The Ram Parade; de meest psychedelische representant van deze pop-clan. Tijdens een concert in Paradiso, met stadgenoot Green On Red, kon men zich overtuigen van de bewering, dat groepen als deze de renaissance van de Amerikaanse popmuziek inluiden. Het concert van de moderne folkgroep The Pogues trok onlangs een opvallend gemêleerd publiek: skinheads, vleermuisvolk, baardige welzijnswerkers en volksdans-types op sandalen. Zo ook bij The Ram Parade en Green On Red, met, naast een jong publiek, jaren zestig-freaks en nostalgische oude hippies. Niet voor niets, want toen The Ram Parade in mei in de Melkweg optrad bleek de groep met haar psychedelische folkrock de sound van de jaren zestig perfect te kunnen doen herleven. Wat heet; ze volgde haar voorbeelden zo devoot na, dat de songs leken op pastiches op de Byrds, Beatles, Pink Floyd en Neil Young. The Ram Parade, in 1981 als The Sidewalks in Minneapolis ontstaan, maakt haar muziek, die zowel bloot staat aan de invloed van de psychedelica, als aan die van de Mersey-beat en de oosterse muziek, uit een gecultiveerde naïviteit. De dromerige sfeer daarvan neeg soms naar weemakende, mierzoete fondant, maar er zaten addertjes onder het gras. Zoals blijkt uit de titel van de mini-lp Explosions in the glass palace, die de muzikale lading aardig dekt. Daarnaast maakte de groep een lp, Emergency third rail power trip en de live-plaat Beyond the sunset, waarmee ze, evenals Green On Red de Independent-status ontgroeid, bij een groot platenlabel, Island, onder contract kwam. Evenals tijdens Pandora gaf de groep aan het repertoire van deze platen een wat steviger structuur, zoals met het monumentale No easy way down waarmee het concert begon en later met Torn Verlaine's Ain't that nothing. Daarin vaak meerstemmige samenzang onder aanvoering van gitarist MaH Piucci en bassist Steven Roback. In de toegiften Eyes closed, met Will Glenn op viool, een contrastrijk nummer, dat, na een break in de stijl van Neil Young, een wilde vlucht nam. Werk van de komende tweede lp, Crashing dreams, dat zeker de helft van het programma besloeg, bevestigde de progressie van de groep. Nu de muzikale benadering van The Ram Parade wat persoonlijker wordt, moet worden teruggekomen op het aanvankelijke voorbehoud tegen de groep. Toch is Green On Red daarbij vergeleken een klasse apart, al heeft de in countryrock gewortelde elektrische folk van de groep een conventioneler geluid. De gespeelde set was niet veel langer dan die van enkele dagen geleden in Utrecht, maar wel veel indringender. Zoals werd opgemerkt is de groep in deze fase van haar ontwikkeling, dat ze haar mogelijkheden verkent, op haar top. In de toegiften een jamsessie met The Ram Parade, waarin de groepen zich, evenals tijdens Pandora, in voltallige bezetting aan een uitvoering van Cheap wme waagden. De door dit monsterverbond gespeelde Beatles-song Revolution had een bedenkelijk gehalte. Niet alleen een gedurfde keuze, maar ook een ware tour de force wasjimi Hendrix' Are you experienced; het summum aan psychedelica, dat gedreven en met grote inzet werd uitgevoerd, met zuigende, „in zn achteruit" gespeelde gitaren; een voor de sound of the sixties essentieel ingrediënt. Dat deze muzikanten daar experts in zijn lag dus voor de hand. PETER KOOPS --- King David is bijbelvast FILM King David. REGIE: Bruce Beresford. MET: Richard Gere, Edward Woodward, Alice Krige, Denis Quilley, Naill Buggy. IN: Tuschinski 1 Amsterdam, Metropole 1 Den Haag, Corso Rotterdam, Heuvelpoort 1 Tilburg. De bijbel is door Hollywood altijd geplunderd op stof voor dure spektakelfilms. Het pseudo-religieuze sausje diende als excuus om ons close-ups te tonen van lepragezichten (horror), olijfoliegladde gladiatoren (geweld) en Romeinse doorkijkblouses (sex). Hoewel kosten noch moeite werden gespaard om een authentieke indruk te geven met massa's figuranten en immense decors, vallen juist dit soort films op door hun gedateerdheid: modieus dameskapsel en tonnen make-up. Terwijl dit genre al jaren uit de mode is, komt nu regisseur Bruce Beresford (Tender Mercies) met King David. Deze film speelt zich af rond 1000 voor Christus en vertelt het verhaal van David de herdersjongen die tot koning der Joden wordt gezalfd, de reus Goliath verslaat en zijn volk in allerlei veldslagen leidt. Alles is groot aan deze film: het beeld, de muziek, de aankleding, behalve waar het eigenlijk om gaat: het verhaal, het spel en de dialogen. Die zijn piepklein. Het verhaal mag dan bijbelvaster zijn dan gebruikelijk is in dit genre, door het héle verhaal te willen vertellen, wordt het niet duidelijker noch spannender. Richard Gere die nooit niét in beeld is, heeft een doods en saai gezicht en verandert weinig van uitdrukking. De dialogen zijn pompeus: zinnen vol woorden als „orakel", „bekommernis" en „Uw volk!" Verder draagt iedereen, maar dan ook iedereen op de een of andere manier een zweethandje om het hoofd. Meestal heeft het weinig zin om de film met het boek te vergelijken, maar volgens mij verdient de bijbel beter. F. de W. ---