ADVERTENTIE FR A MP F FIETSSLAAPTREIN in Amsterdam! De rnnilVL speciaal Ingerichte f ietsenwagon staat midden in ikirMlllfM IPI I f de stad! Overtuigt uzelf. Kom kijken op het Beurs- IN IJ IVIIDI 1H I f" P^o, Damrak' Fietsvakantiebeurs, 13 en 14 april. IWIIII/Vh t»fc»l» [nl. 020-268898/02244-1656 of NBBS/Trans/ --- Prikacties In de metaalindustrie zijn donderdag prikacties gehouden bij Van Nelle Lassie in Rotterdam, Bailey en Kloos in Kinderdijk, Intromet in Silvolde, Smit in Nijmegen, Penn Bauduin in Zwijndrecht, De Schelde in Vlissingen, Frhado in Prinsenbeek, Plametha in Halsteren, Becker Overbouw in Roermond en Mayfram in Heerlen. Voor maandag zijn werkstakingen van minimaal 24 uur aangekondigd bij drie vestigingen van TDV (Thomassen en Drijver Verblifa) in Hoogeveen, Deventer en Oss en bü de metaalbedrijven van Gispen in Culemborg, Cascade in Diemen, Pannevis in Utrecht en Verma in Utrecht. De FME, de werkgeversorganisatie in de grootmetaal (290 duizend werknemers), heeft niet gereageerd op het inmiddels verstreken ultimatum van de bonden. In de metaalnijverheid (220 duizend werknemers) willen de werkgevers (FWM) wel weer praten, maar pas op 18 april. De bonden bestempelen dit als een vertragingstaktiek. Ze hadden de oorspronkelijke onderhandelingsdatum van 1 april op verzoek van de FWM al verschoven naar 9 april. In het CAO-overleg in het bouwbedrijf zijn de werkgevers bereid uitkeringen bij ziekte aan te vullen tot honderd percent van het nettoloon. Over de jeugdlonen en de arbeidsduurverkorting liggen de standpunten daarentegen nog ver uit elkaar. De Bouw- en Houtbond FNV is bereid te praten over verdere arbeidstijdverkorting in de vorm van een extra roostervrije dag in de eerste en in de derde week van de maand. Hierdoor kan de bedrijfstijd worden gehandhaafd, in tegenstelling tot het eerste voorstel van de bond dat uitging van een vrije vrijdagmiddag voor het gehele bouwbedrijf. Ook wil de bond eventueel uitzonderingen maken voor bepaalde categorieën werknemers (bijvoorbeeld kraandrijvers), opdat dure machines in bedrijfstijd niet ongebruikt worden gelaten. De bonden zien niets in het voorstel van de werkgevers het loon van jongeren die een opleiding in de bouwnijverheid volgen, te verlagen naar het minimumloon. Dit zou betekenen dat jongeren er in het eerste halfjaar 35 percent in salaris op achteruit gaan De bouwwerkgevers hebben donderdag aangeboden de vakantieregeling zodanig te veranderen dat veel bouwvakkers volgend jaar een hogere vakantietoeslag kunnen krijgen. De bonden lieten zich terughoudend uit over dit voorstel om het vakantiegeld vanaf volgend jaar op het zogenaamde garantieloon te baseren. De bonden willen het werkelijk verdiende loon, dat gemiddeld twaalf tot vijftien percent boven het garantieloon ligt, als maatstaf voor het vakantiegeld. De directie van het chemische bedrijf Polysar, waar donderdag een principeovereenkomst werd gesloten over invoering van een 36-urige werkweek in 1987, is de bonden ook in financiële zin flink tegemoet gekomen. Zo zal ze uitkeringen bij ziekte tot honderd percent aanvullen. De werknemers van het bedrijf ontvangen volgens de nieuwe CAO zowel dit jaar als in 1986 een loonsverhoging van 1,5 percent en een eenmalige uitkering van 1 percent. Het systeem van automatische prijscompensatie wordt afgeschaft. Over de precieze invulling van de arbeidstijdverkorting moet nog verder worden onderhandeld. Uitzonderingen op de arbeidstijdverkorting zijn in beginsel mogelijk, zo zijn directie en bonden overeengekomen. Het effect van de arbeidstijdverkorting op de werkgelegenheid wordt eind dit jaar bekeken. Omroepjournalisten aangesloten bij de NVJ (Nederlandse Vereniging van Journalisten) hebben zich donderdagavond tijdens een ledenvergadering in Hilversum in meerderheid uitgesproken voor de stakingsactie van 24 uur bij radio en televisie. De omroepstaking is gericht tegen de afwijzing van de omroep-CAO door minister Brinkman van WVC en zal waarschijnlijk in de tweede helft van volgende week plaatsvinden. --- Man tapt illegaal stroom af voor ongeveer een ton Van onze verslaggever WARFHUIZEN — Een inwoner van het Groningse Warfhuizen heeft de laatste negen jaar kans gezien het Elektriciteitsbedrijf voor Groningen en Drenthe (EGD) voor ongeveer een ton op te lichten. De man heeft buiten de meter om grote hoeveelheden elektriciteit van het EGD ontrokken. Een woordvoerder van het elektriciteitsbedrijf wil niet vertellen hoe de man daarin slaagde. De illegale afnemer is inmiddels afgesloten. De diefstal — want dat is het formeel in de aangifte — werd ontdekt via steekpoeven waar hij tot dan negen jaar lang buiten was gebleven. De man had een normale elektriciteitsafname als kleingebruiker van ongeveer drieduizend kilowattuur per jaar. Dat betaalde hij ook. Maar daarnaast tapte hij illegaal zon dertigduizend kilowattuur per jaar af om er verwarmingsapparatuur in zijn huis mee te voeden. Volgens de woordvoerder van het elektriciteitsbedrijf komen diefstallen van deze omvang zeer zelden voor. Het bedrijf heeft 260 duizend kleinverbruikers als afnemer. Vorig jaar werden er daarvan 144 afgesloten. Hoofdreden daarbij was wanbetaling en in slechts enkele gevallen diefstal of fraude. --- Zeven jaar cel geëist voor overvallen op restaurateurs DEN BOSCH — Officier van justitie mr M. Kolkert heeft donderdag voor de Bossche rechtbank gevangenisstraffen van zes en zeven jaar geëist tegen drie mannen die ervan worden verdacht roofovervallen te hebben gepleegd. De verdachten zouden in de tweede helft van 1984 tot zes keer toe eigenaars van Chinese restaurants hebben overvallen en beroofd van in totaal honderdduizend gulden. Het drietal werd daags na een overval in Uden opgepakt. Zij zouden ook overvallen op restauranthouders in Veldhoven, Gilze Rijen, Veghel, Urlemond en Rotterdam hebben bekend. De overvallen verliepen volgens een vast procédé. De restaurateurs werden 's nachts verrast, met messen en een namaakpistool bedreigd, vastgebonden en mishandeld.' De overvallers kozen Chinese restauranthouders uit, omdat die vaak contant geld in huis hebben. De rechtbank doet op 25 april uitspraak. --- Personeel legt werk neer uit protest tegen sanering scheepswerf Van onze verslaggever KRIMPEN AAN DE IJSSEL — Werknemers van de scheepswerf Van der Giessen-de Noord in Krimpen aan de IJssel hebben donderdag enkele uren gestaakt uit protest tegen het dreigend ontslag van een aantal werknemers. Van der Giessen (met bijna 1500 werknemers de grootste Nederlandse werf) moet inkrimpen, omdat minister Van Aardenne van Economische Zaken de steun aan de scheepsbouw heeft gehalveerd. De werven krijgen volgend jaar 48 miljoen gulden, terwijl ze het dubbele nodig hebben om zich staande te houden. De directie van Van der Giessen zal vandaag na overleg met de Industriebonden FNV en CNV bekend maken hoeveel werknemers er ontslagen moeten worden. De bonden vrezen voor een ontslaggolf in de scheepsbouw. IHC Holland — in omvang de tweede werf — heeft al eerder aangekondigd dat het bedrijf zich zal terugtrekken op „een strategisch minimum". De werven en de bonden zijn ervan overtuigd dat de scheepsbouw het kind van de rekening in de RSV-affaire is. De scheepsbouwers vinden het kortzichtig dat de steun wordt ingekrompen, omdat ze — met overheidssteun — honderden miljoenen hebben geïnvesteerd. De Nederlandse werven claimen dat ze na Japan en Zweden de efficiëntst werkende scheepsbouwbedrijven in de wereld zijn. FNV-bestuurder Hans Stehmann spreekt de stakende werknemers toe van de scheepswerf Van der Giessende Noord in Krimpen aan de IJssel. Naast hem directeur Van Dort. --- Familiebanden HAD ikzelf destijds grootouders gehad en gekend, dan zat ik nu niet zo met het probleem van hoe het grootouderschap adequaat uit te oefenen. ledereen had wel iets, één oma, twee opa's of alle vier, ik alleen had niks en niemand. Eén ding werd heel duidelijk: ik voelde het gebrek aan grootouders als pijnlijk. Ergo vond ik dat ik mijn kleinkinderen goed moest laten weten dat ze me hadden. Maar hoe dan verder en wat vervolgens? Bij gebrek aan voorbeelden wist ik niet hoe ik een aanvaardbare grootmoeder moest zijn, me als grootmoeder moest gedragen. Moeder zijn viel en valt me al niet mee, maar ik vond tenminste een bruikbare handleiding in eigen ervaringen met een eigen moeder. Zoals zij verschillende dingen deed, zo wilde ik die per se niet doen, in andere dingen wilde ik haar wel navolgen en haar methoden inpassen in mijn eigen uitoefening van het moederschap. Maar grootmoeder? De laatste stierf in de maand dat ik geboren werd. Ik tastte in het duister. Mijn grootmoederschap werd natte-vingerwerk en een afkijken bij anderen. In Frankrijk kwam >k plotseling iets dat me navolgenswaard leek op het spoor. De Franse grootmoeder (Mamie geheten) verzamelt in de schoolvakantie per traditie al haar kleinkinderen onder haar dak. Uit alle delen van het land worden ze door de ouders afgeleverd, waarna van die laatste en van hun terechte bemoeizucht, niemand meer last heeft. De neefjes en nichtjes zijn strikt onder ons, met enkel het niet geheel serieus te nemen tolerante gezag van de grootouders boven zich om het geen groter bende te laten worden dan strikt noodzakelijk is. Het financiële klimaat in het grootouderlijk huis bepaalt de duur van de kinderpartij. Hebben ze wat te missen, dan wordt hulp aangetrokken om de extra drukte het hoofd te bieden. Bij een met ons bevriende grootmoeder betrok gedurende de maand juli een studente in de beeldende kunsten in de tuin een rieten fauteuil vlak aan de rand van het zwembad teneinde de kleinsten der kleinkinderen die al spelend te water mochten raken, van de verdrinkingsdood te redden. In de tussenliggende tijd schilde zij teilen vol aardappelen, pitte de wortelen, dopte de bonen, naaide knopen en zomen aan en dichtte naden, scheuren en winkelhaken. De oudste kleinzoon was zestien, de jongste kleindochter twee. Huis en tuin gonsden enkele weken van activiteiten. Ongebruikelijk schel en meervoudig gekletter van bestek op vaatwerk klonk op tijdens de etensuren. Soms reed zachtjes hun auto langs, de met ons bevriende grootvader gebukt over zijn stuur vanwege een kleinzoon die juist zh'n rug beklom, negen gezichtjes achter de ramen, als bloembladen gerangschikt om het hart van de zonnebloem dat werd gevormd door het gelaat van de grootmoeder, de picknickmand achterin. De hulp bleef thuis en zoog het zwembad schoon, plakte de ruggen van de meest gehanteerde kinderboeken en krabde de blaadjes sla en slierten spaghetti van de kinderstoel. Op een dag werden de kinderen weer opgehaald, de grootsten op de trein naar huis gezet en wü vonden de met ons bevriende grootouders bruin verbrand, moe maar voldaan terug in hun weer geordende woning waarin de rust was teruggekeerd en alleen een kapotte driewieler onder de oleander en de verlaten rieten stoel naast het bad nog herinnerden aan een turbulente tijd. Ze toonden zich verbaasd over ons opgetogen commentaar: Goh! Alle kleinkinderen! In één grote logeerpartij! Wat een enig idee! — Enig idee? Nou 't was toch niet helemaal hun idee. De idee was al zowat zo oud als het Franse land. Zijzelf werden in hun jeugd ook zo uitgenodigd door de grootouders. „Zo gaat dat in de meeste Franse families", zeiden ze. „Zo worden de familiebanden onderhouden en blijft het contact tussen de generaties levend." We stonden niet alleen paf maar hebben terstond die gewoonte nageaapt en omdat met een uur de eerste drie van onze kleinkinderen voor hun paasvakantieverbhjf in het grootouderlijk nest per trein arriveren en de overige vijf per speciale koerier nog volgen, bUjf ik een verslag van eigen ervaringen schuldig tot de volgende missive. SAARTJE BURGERHART --- Zogenaamd zinvol „lemands ontplooiingskansen in dit werk zijn vaak groter dan in een betaalde baan, waarin de verhoudingen allemaal vast liggen", meent Kitty Maanders. Zij gaat daarbij uit van haar visie dat de arbeidsmoraal een achterhaald idee is. Ze speelt dan ook een actieve rol in de Bond tegen het Arbeidsethos. Haar bezwaar: „De arbeidsmoraal verdeelt de maatschappij in twee soorten mensen, de ene soort heeft een baan, de andere niet. Die met een baan zijn zogenaamd maatschappelijk zinvol bezig. Maar er wordt nooit naar gevraagd of dat werkelijk zo is. Soms is er sprake van regelrechte verspilling. Neem de verpakkingsindustrie, de militaire industrie, zie ook de bureaucratie. Maar degenen die geen baan hebben, moeten daarvan voortdurend afleggen. De overheid gaat ervan uit dat de tijd van een uitkeringsgerechtigde tijd van de staat is". Het wetsontwerp Onbetaalde Arbeid is volgens haar daarvan een teken. --- Recht op basisinkomen Kitty Maanders wijst erop dat in Nederland niet meer dan vier van de veertien miljoen inwoners betaald werk hebben. Zij telt daarnaast vijf miljoen vrijwilligers. „Alleen al het huishouden telt anderhalf keer meer werkers dan het betaalde werk". Haar filosofie is dat de overheid bij de steeds toenemende werkloosheid meer greep wil hebben op het „niet-actieve" deel van de bevolking Volgens Kitty Maanders is het voor de overheid van belang de beschikking te houden over een „arbeidsreserve" die flexibel inzetbaar is, naar het goeddunken van diezelfde overheid. De term „niet-actieP' ergert haar begrijpelijkerwijs: vele duizenden immers zijn onbetaald zeer actief in allerlei sectoren van de samenleving. „Waar het ons nu vooral om gaat is op te boksen tegen het beeld dat een werkloze alleen maar op een baan zit te wachten. Er moet een discussie op gang komen over het begrip arbeid. Daarover wordt nog steeds alleen maar geoordeeld vanuit economische standpunten". Over haar „bewust baanloos" znn zegt zij: „Dat is eigenlijk verboden want je bent verplicht te solliciteren, maar dat heb ik al 250 keer gedaan. Ik ben nu actief bij de uitkeringsgerechtigden. Ik wil onderstrepen dat ik de gedachte van arbeidsplicht absurd vind. leder moet zelf kunnen kiezen of hij betaald of onbetaald gaat werken. Daarbij moet je ervan uitgaan dat ieder recht heeft op een basisinkomen. Het feit dat je er bent, moet daarvoor voldoende zijn. Die kant moeten wel op, omdat er steeds minder werk komt. In haar visie is de Wet Onbetaalde Arbeid „het arbeidsethos ten voeten uit". Onoverkomelijk bezwaren heeft Kitty Maanders tegen de toetsingscommissie die onder de nieuwe wet „moet beslissen welk onbetaald werk wel door de beugel kan en welk niet". Dat wordt een strijdtoneel, over de hoofden van de uitkeringsgerechtigden heen, vreest zij. Elk lid van de commissie heeft een vetorecht en de uitkeringsgerechtigde heeft geen mogelijkheid in beroep te gaan als bepaald werk wordt afgewezen. Anderzijds zijn er wel beroepsmogelijkheden als een uitkeringsgerechtigde bepaald werk inderdaad krijgt toegewezen. Kitty Maanders vreest verder dat onbetaald werk met de Wet Onbetaalde Arbeid wordt gedegradeerd tot tweederangs werk. „Het blijft in de sfeer van de klussen", verwacht zü, „omdat het werk alleen maar „additioneel" mag znn, geen volwaardig werkje kunt je er weinig in ontwikkelen". Anderzijds stelt ze vast dat de regels in de wet voor onbetaalde banen toch dezelfde zijn als voor betaalde banen: achturige werkdag, vastgestelde vakantie, dezelfde gezagsverhoudingen, „allemaal om arbeidsgewenning op te doen". „De actieven in het onbetaalde werk worden in de nieuwe wet volstrekt ontkend", vindt Kitty Maanders verder, „het woord vrijwilliger komt in de hele wet niet voor. Het is duidelijk dat onbetaald werk negatief wordt beoordeeld". Ze vreest dat de uitkeringsgerechtigden van „de politiek" weinig steun zullen krijgen in hun streven de wet op het onbetaalde werk terug te draaien. Niet alleen CDA en WD hebben het arbeidsethos nog hoog in het vaandel, ook de PvdA is er nog niet los van. De steun moet derhalve komen van „klein links", onvoldoende om de wet tegen te houden. „De vakbonden", constateert Kitty Maanders tenslotte, „stellen zich wat schizofreen op". „Die durven niet echt te kiezen. Per slot zijn zü het meest verantwoordelijk voor het sprookje van de volledige werkgelegenheid". --- Medici helpen bij registratie kunstmatige hartkleppen Van onze verslaggever BILTHOVEN — De Nederlandse hartchirurgen en cardiologen zijn bereid mee te werken aan registratie van kunstmatige hartkleppen. Bedoeling van de registratie is bij te houden in hoeverre de hartkleppen aanleiding geven tot klachten. Dat heeft dr W. Stiggelbout van de Nederlandse Hartstichting donderdag in Biithoven bekend gemaakt. De Hartstichting zal het registratieproject in de beginjaren financieel ondersteunen, zoals dat ook is gebeurd bij de registratie van pacemaker-implantaties. Stiggelbout verwacht dat de industrie, net als bij het pacemakerproject, over enkele jaren de financiering van de registratie zal overnemen. De Hartstichting wil ook het gebruik van menselijke hartkleppen voor kinderen gaan subsidiëren. --- Prijscompensatie De CAO-besprekingen hebben tot nu toe nauwelijks iets voor de Voedingsbond FNV opgeleverd. Volgens Hemen hebben de werkgevers de laatste jaren ook te vaak geschermd met het behoud van arbeidsplaatsen bij inlevering van prijscompensatie. De _ Voedingsbond FNV vindt dat er in het verleden te veel prijscompensatie is ingeleverd en wil dat dit nu wordt aangezuiverd. Het beslissende gesprek wordt op 23 april gehouden. In het eisenpakket, bij een eenjarige CAO, zitten zaken als verlaging van de VUT-leeftijd van 62 naar 60 jaar; een eenmalige operatie om mensen van 57,5 jaar en ouder uit te laten treden; een volledige handhaving en uitbetaling van de prijscompensatie. Opmerkelijk is dat de Voedingsbond FNV een fonds wil dat door de vakbeweging wordt beheerd en waar werkgevers gelden in storten, om vakbondsleden een uitkering van honderd percent te verschaffen bij ziekte en de eerste twee jaren van WAO (arbeidsongeschiktheid). Dat moet onder meer worden betaald uit de vier percent prijscompensatie, die de werknemers volgens Hemen gedurende de afgelopen CAO-periode te veelhebben ingeleverd. --- GEDETINEERDE SPANT GEDING AAN Man in hongerstaking wil af van hulp gevangenisarts Van onze verslaggever DEN HAAG — In een kort geding tegen de staat heeft de 36-jarige A.R., die in de Scheveningse gevangenis in hongerstaking is gegaan, donderdag geëist dat hij niet behandeld zal worden door een gevangenisarts. De man zit een straf van vijftien jaar uit wegens het doden van een politieagent. Hy wil alleen door zün vertrouwensarts worden onderzocht en wil ook niet worden opgenomen in een penitentiair ziekenhuis. R. zit in de streng bewaakte „Bunker" van de gevangenis sinds een vluchtpoging op 16 februari. Uit protest tegen zijn overplaatsing ging hij kort daarna in hongerstaking. Hij wil ook een portretfoto laten maken, zodat zijn vrienden en kennissen een actueel beeld van hem krijgen, verklaarde zijn advocaat, H. Kersting uit Amsterdam. Landsadvocaat Th. Bouma vindt dat de rechter de eisen moet afwijzen. „R. is niet ziek, hij eet niet. Behandeling door een arts is op zichzelf niet noodzakelijk." Bouma betoogde dat de gevangenisdirectie verantwoordelijk en aansprakelijk is voor de medische behandeling van gedetineerden. De vertrouwensarts mag R. alleen maar begeleiden. Tegen het fotograferen van de gevangene heeft Justitie op zichzelf geen bezwaren, „als de foto maar wordt afgegeven op net moment dat de hongerstaking voorbij is". Bouma vreest dat de foto van de uitgehongerde gevangene niet louter is bedoeld voor privé-gebruik. De gevangenisdirectie heeft het maken van een foto verboden omdat wordt vermoed dat die zal worden gebruikt voor publicitaire doeleinden. Ruim tweehonderd advocaten, artsen en instanties hebben donderdag in een open brief aan minister Korthals Altes van Justitie gevraagd ervoor te zorgen dat er een einde komt aan de hongerstaking. „Het mag niet mogelijk zijn dat gedetineerden als gevolg van een hongerstaking sterven." De geïsoleerde opsluiting van de gevangene in de Bunker is volgens de briefschrijvers niet in overeenstemming met de menswaardige behandeling waarop alle gedetineerden recht hebben op grond van het Verdrag van Rome. De open brief is onder meer ondertekend door de Coornhert Liga, PSP, PPR, en de Jonge Socailisten in de PvdA. De Haagse rechtbank doet vandaag uitspraak. --- UITKERINGSGERECHTIGDEN KEREN ZICH TEGEN WETSONTWERP ONBETAALD WERK „Discussie over begrip arbeid is noodzakelijk” Van onze verslaggever JACQUES DE JONG UTRECHT — „Het wordt je als uitkeringsgerechtigde onmogelijk gemaakt te bepalen wat je maatschappelijk zinvolle arbeid vindt. De Wet Onbetaalde Arbeid Uitkeringsrechtigden (WOAU) is ook een poging van de overheid het vrijwilligerswerk onder controle te krijgen." Kitty Maanders, „bewust baanloos" en als zodanig werkzaam in het welzijnswerk, vreest dat de nieuwe wet die binnenkort in de Tweede Kamer moet worden behandeld, het omgekeerde gaat bereiken van hetgeen ermee wordt begoogd. „Het wetsontwerp is tot nu toe alleen maar in de kranten gekomen onder de uitroep „ha, fijn dat werklozen aan werk worden geholpen", maar naar mijn mening worden de uitkeringsgerechtigden juist verder aan banden gelegd". Die vrees heeft haar en enkele andere uitkeringsgerechtigden (verzameld in het Landelijk Beraad Uitkeringsgerechtigden) ertoe gebracht een brochure samen te stellen waarin alle bezwaren tegen het wetsontwerp op een rij worden gezet. De noodzaak daartoe was temeer aanwezig omdat de uitkeringsgerechtigden voor wie het wetsontwerp is samengesteld, over de inhoud nog niet hebben kunnen meepraten. Het wetsontwerp bepaalt onder meer dat een uitkeringsgerechtigde als vrijwilliger, onbetaald met behoud van uitkering, mag werken als hij tenminste één jaar als werkzoekende staat ingeschreven. Een toetsingscommissie met daarin vertegenwoordigers van werkgevers, werknemers, overheid plus een uitkeringsgerechtigde moet zh'n toestemming geven. De norm die deze commissie hanteert is onder meer de vraag of de uitkeringsgrechtigde met zijn werk niemand anders uit een baan verdringt en of hg een ander geen oneerlijke concurrentie aandoet. Zo zou iemand een zelfstandige baan als schillenboer geweigerd kunnen worden, omdat het risico bestaat voor concurrentie met de veevoederindustrie, bij wijze van spreken. Kitty Maanders is er helemaal op tegen dat het werken met behoud van uitkering zo in regels wordt gegoten. ,Juist het onbetaalde werk vormt voor vele uitkeringsgerechtigden een goed alternatief waarin ze kunnen werken in meer gelijkwaardige verhoudingen dan in het bestaande systeem". Zij noemt theatergroepen, collectieve café's, klussencollectieven, kringloopcentra en ook de eerder genoemde schillenboer valt onder haar noemer van onbetaald werk. Kitty Maanders tijdens de presentatie van de brochure „De Staats-greep op het Onbetaalde Werk". Naast haar de andere samenstellers van de brochure: Kees van de Bosch, Henk van Gerven en Paul de Haan. In de brochure laten de uitkeringsgerechtigden zich horen over het wetsontwerp Onbetaalde Arbeid voor Uitkeringsgerechtigden. --- BOND BESTRIJDT STANDPUNT WERKGEVERS Superheffing zou in zuivel nauwelijks banen kosten Van onze verslaggever GRONINGEN — De EG-superheffing op te veel geproduceerde melk kostte de zuivelindustrie niet de zeshonderd banen waar de werkgevers mee schermen. Er zijn daar door de superheffing zelfs nauwelijks banen verloren gegaan. Dit zegt districtsbestuurder D. Hemen van de Voedingsbond FNV aan de vooravond van beslissende CAObesprekingen. Hemen bestrijdt niet dat door de superheffing in andere bedrijfstakken gevolgen (kunnen) ontstaan voor de werkgelegenheid, maar in de zuivelindustrie is dat volgens hem zeker niet zo. De zuivelindustrie omvat de produktiebedrijven waar melk, melkpoeder en vet worden verwerkt en kaas gemaakt. Die bedrijven hebben nu landelijk 19200 werknemers. Volgens Hemen heeft de superheffing in de zuivelindustrie met name gevolgen voor de melkpoederverwerking, maar juist daarvoor zijn relatief weinig mensen nodig. Door investeringen in deze sector zijn al veel van de weinige arbeidsplaatsen weggesaneerd. Hemen voelt zich in zijn betoog gesterkt door een onderzoek van het Produktschap voor Zuivel. Deze schat het aantal arbeidsplaatsen dat in de zuivel verloren gaat op 285. Maar ook die schatting is volgens hem natte-vingerwerk. „Ik blijf er bij. Die superheffing kost in de zuivelindustrie nauwelijks of geen arbeidsplaatsen en daarom vind ik het onaanvaardbaar dat de werkgevers de superheffing bij de CAO-besprekingen blijven gebruiken", aldus Hemen. --- Rotterdam wil geding tegen bedrijf op voorwaarde intrekken Van onze verslaggever ROTTERDAM — De gemeente Rotterdam is bereid het kort geding tegen het havenbedrijf Rotterdam Terminal in te trekken. De voorwaarde is dat alle werknemers een verklaring ondertekenen dat zij de gemeente niet zullen aanspreken voor de betaling van een afvloeiingsregeling. Het conflict tussen het stukgoedbedrijf en de gemeente gaat over een fonds van drie miljoen gulden dat het voormalige moederbedrijf Incotrans vorig jaar na de havenstaking beschikbaar heeft gesteld voor eventuele afvloeiingsregelingen voor het personeel van Rotterdam Terminal. Het personeel wil nu 750 duizend gulden daarvan lenen om de huurschuld aan de gemeente te betalen. De gemeente — beheerder van het fonds — weigert dat om de formele reden dat het fonds alleen is bedoeld voor afvloeiingsregelingen. Het bedrijf — inclusief het personeel — vindt de lening een sociale maatregel, omdat het voortbestaan beter wordt gewaarborgd. De gemeente vreesy dat werknemers later bij een mogelijk faillissement alsnog aanspraak willen maken op het hele fonds. Daarom wil de gemeente de zaak nu aan de rechter voorleggen in kort geding. --- Inrichting mag patiënt in isoleercel laten zitten HAARLEM (ANP) — De psychiatrische patiënt die al drie jaar in een isoleercel zit van het provinciaal ziekenhuis in Santpoort, hoeft geen kamer te krügen. Dat heeft de Haarlemse rechtbankpresident mr Van den Haak donderdagmiddag bepaald in een kort geding, dat was aangespannen door de werkgroep Terecht. Deze Haarlemse werkgroep, die opkomt voor de belangen van psychiatrische patiënten, eiste dat de man een eigen kamer zou krijgen. De rechter meent dat het ziekenhuis onmogelijk op korte terirüjn aan die eis kan voldoen zonder dat de veiligheid van de man en zijn omgeving in gevaar komt. De patiënt komt volgens de rechter in aanmerking voor een afdeling voor zwaar gestoorden, maar zon SGAafdeling krijgt het ziekenhuis pas over enkele jaren. --- Directeur corporatie opgepakt ENSCHEDE — De 39-jarige directeur H. van de Enschedese woningbouwvereniging Licht en Lucht is donderdag op last van rechercheurs van de fiscale opsporingsdienst (FIOD) gearresteerd. Onderzoek sinds oktober vorig jaar van de administratie heeft geknoei met rekeningen van aannemers aan het licht gebracht. Ook wordt de directeur verdacht van omvangrijke belastingfraude en valsheid in geschrifte. --- KORTE ACTIES IN METAALBEDRIJVEN Akzo nodigt vakbonden uit voor nieuw overleg Van onze verslaggevers AMSTERDAM — Het CAO-overleg bij Akzo wordt mogelijk vandaag hervat. De directie van het chemiebedrijf (22 duizend werknemers) heeft donderdag alle vakorganisaties daartoe uitgenodigd. De industriebonden van FNV en CNV vinden nieuw overleg alleen zinvol als de directie tevoren laat weten dat een akkoord over arbeidstijdverkorting tot de mogelijkheden behoort. In andere sectoren blijft het broeien. In de metaal zijn donderdag in elf bedrijven korte acties gehouden. De FNV- en CNV-bonden in de bouw zijn somber over de volgende overlegronde op 23 april en gaan door met de voorbereiding van acties. Bij Akzo lijkt weer enige beweging in de CAO-onderhandelingen te ontstaan nu de VHP (Vereniging Hoger Personeel) en de Unie BLHP hebben uitgesproken opnieuw rond de tafel te willen met de directie van het concern. Beide organisaties denken met het voorbeeld van het deze week afgesloten Philipsakkoord nu ook bij Akzo zaken te kunnen doen. De industriebonden van FNV en CNV stellen zich vooralsnog terughoudend op. Bestuurder P. van der Linden van de Industriebond FNV zei donderdag dat de directie vooral bereid moet zijn in te gaan op de eis van de bond de werktijd voor de volcontinudiensten te bekorten. Alleen onder die voorwaarde kan verder worden onderhandeld over afspraken voor algemene arbeidstijdverkorting na 1985 en over de materiële eisen. De Industriebond CNV stelt dezelfde voorwaarde. Alvorens de besprekingen te hervatten, moet de directie volgens het CNV duidelijk maken dat een akkoord op het punt van de arbeidstijdverkorting mogelijk is. Beide industriebonden hebben van kaderleden bij het bedrijf de opdracht gekregen voor volgende week actievergaderingen te organiseren als de directie vandaag niet op deze eisen wil ingaan. --- Deventer dringt aan op intrekken regeling voor voordeurdelers Van onze verslaggever DEVENTER — Het Deventer college van B en W zal er bij staatssecretaris De Graaf van Sociale Zaken op aandringen de voordeurdelersregeling in te trekken of ingrijpend te herzien. Bijna de helft van de ruim veertig ambtenaren bij de Sociale Dienst in Deventer stuurde De Graaf vorige week een petitie, waarin ze de voordeurdelersregeling afwijzen. Volgens H. van Delden, voorzitter van de medezeggenschapscommissie in Deventer, is er nog geen besluit gevallen over het wel of niet uitvoeren van de regeling Directeur P. Giltay Veth van de Sociale Dienst spreekt van „een schandelijke regeling". Maar de leiding van van de dienst, zegt hij, vindt dat de regeling uitgevoerd hoort te worden, „hoe slecht en rampzalig we haar ook vinden". ---