Advertentie Nimmer werd de kwaliteit Wybert verlaagd en daarom was Wybert niet altijd ver- krijgbaar. Die tijd is voorbij en Uw leverancier kan U I Jk weer volop helpen. Wybert I 't Beste voor Uw keel I W/BERT Alléén in originele dozen --- (Aflvert entie) Ziekte in 't gezin Dampo-verkoudheidsbalsem: beproefde hulp bij een gevatte koude voor Vader, Moeder en kind. Prijzen f.1.25,90 en 75 c. --- IJZERERISEN IN DE WILDERNIS Vliegtuigen strijken neer, waar over 5 jaar nieuw mijncentrum zal bloeien Flikkerend in het zonlicht, bruisend en donderend stort het water van de rivier de Kaniapiskan omlaag door de Eaton Canyon, in de woeste gebieden van het Canadese achterland Ungava. Welk een enorme energieën gaan er in zulke watervallen verloren! Maar de Kaniapiskan zal worden bedwongen en haar 500.000 paardekrachten zullen door een hier te bouwen centrale worden omgezet in electrische stroom. Waarom men in deze onherbergzame streken electriciteit nodig heeft? Veertig kilometer meer naar het Zuiden begint één der rijkste vindplaatsen van ijzererts, die ooit zijn aangetroffen. Het zijn de nog onontgonnen velden van Burnt Creek, die, naar schatting, één milliard ton hoogwaardig ijzererts in zich bergen en die een belangrijke factor zullen spelen in de economie van de Noordamerikaanse staalindustrie. Er zullen echter vijf jaar verstrijken en men zal $200.000.000 moeten beleggen, vóórdat het eerste erts geproduceerd wordt. De ertslagen werden reeds ontdekt in 1893, maar men had er toen nog geen behoefte aan en de gebieden waren zo ontoegankelijk, dat men geen kans gezien zou hebben het erts er weg te halen. Als men in de kustplaats Seven Islands is (zie kaartje), moet men 600 km door de rotsachtige wildernis van Quebec en Labrador Noordwaarts reizen om het ertsgebied te bereiken. De moderne tijd biedt andere middelen. De paar honderd arbeiders, die op het ogenblik in Burnt Creek werkzaam zijn, hebben geen andere verbinding met de beschaafde wereld dan via de lucht. Zij reizen en worden bevoorraad met watervliegtuigen, waarvoor een primitieve basis is aangelegd bij het Knob Lake. De arbeiders zijn ondergebracht in een kamp en werken twaalf uur per dag- Hun enige ontspanning bestaat uit iaeen en vissen. Als de productie op gang is, zal Burnt Creek een stadje met 5000 inwoners zijn. Maar er zal eerst heel wat moeten —beuren. Het krachtstation aan de rivier de Kaniapiskan, dat $7.000.000 zal kosten, zal slechts de eerste, allernoodzakelijkste energie kunnen leveren. Er zal een spoorweg worden aangeleed van Seven Islands aan de Sint Laurensbaai naar Burnt Creek ($5O millioen). De Dieselelectnsche locomotieven, de wagons en andere uitrustingen vergen ongeveer eenzelfde bedrag. Tien millioen dollar zijn nodig voor de haveninstallaties van Seven Islands, die tien tot twintig millioen ton ijzererts per jaar moeten kunnen behandelen. De chef-geoloog ter plaatse, dr. J. A. Retty, bijgenaamd „De koning van Labrador", was de man, die de zaak weer aan het rollen bracht. Zijn belangstelling voor de schatten van Ungava werd gaande gemaakt, toen een Indiaanse woudloper in 1937 een paar „aardige stenen" had aangeboden, die 68 % ijzer bleken te bevatten. Dr. Retty ging zelf poolshoogte nemen, maar nog voelde men niet veel voor exploitatie vanwege het barre landschap, de strenge winters en de lange afstanden. De wereldoorlog echter veranderde de situatie en in 1942 werd met de exploratie een aanvang gemaakt. De resultaten overtroffen de verwachtingen. Technici, die achter hun werkkeet een nieuw soort boor probeerden, stieten bijvoorbeeld reeds op een diepte van zestig centimeter op erts. Na 120 meter boorden zij nog erts aan. De ontginning van het Ungava-gebied zal voor de Verenigde Staten van zeer groot belang zijn, daar hun voornaamste ertsbron (de Mesabi Range) uitgeput begint te raken. De kans bestaat, dat Boston zich zal gaan ontwikkelen tot het grootste staalcentrum der Verenigde Staten op Pittsburg na. Voor Canada zélf betekent deze nieuwe onderneming uiteraard dollars en een stevige steun voor 's lands economie en industrie. Vijf maatschappijen hebben consessies in het onmetelijke gebied: Hollinger Consolidated (geassocieerd met de Amerikaanse M. A. Hanna Company), Noranda, Frobisher Exploration, Quebec-Labrador Developpment Company en Feminare Iron Mines. De concessies zijn gemiddeld 3000 km 2 groot. De 26 pionierskampen in het gebied van "On- gava ontvangen al Hun wemtuigen en voedsel door de lucht. Twee Norsemen-watervliegtuigen starten. Aan het Knob Lake is een vrij primitieve basis aangelegd voor de vliegtuigen. Een verharde oever, een paar houten loodsen: dat is alles. De meeste piloten zijn veteranen van de Canadese luchtmacht. --- Parade op het Rode Plein bij zonneschijn en vorst GROTEWOHL: „NIET LANGER ALLEEN” Het sein voor het begin van de parade op het Rode Plein te Moskou, ter herdenking van de Octoberrevolutie van 1917, was de laatste toon van het Sowjetvolkslied, ten gehore gebracht door een militair orkest van 1500 muzikanten. Meer dan een millioen demonstranten volgden de tanks over het plein, terwijl bommenwerpers en straalvliegtuigen overvlogen. Het défilé werd afgenomen door de minister voor de strijdkrachten, maarschalk Alexander Wasilewski, in stralende zonneschijn en bij een temperatuur, die aanzienlijk beneden het vriespunt lag. De luchtvloot stond onder bevel van Stalin's zoon, Wassili Josiwowitsj. Enkele uren marcheerden de betogers voorbij het grafmonument van Lenin, met portretten en banieren met slagzinnen. Het hoofdthema van de leuzen op de spandoeken was: „Wij zijn sterk en vol vertrouwen, en bereid de vrede tegen alle oorlogsstokers te verdedigen". Het plein was rondom bezet met rode banieren en de kanonnen van het Kremlin vuurden een salvo van 24 saluutschoten af. Maarschalk Josef Stalin was niet bij de plechtigheid aanwezig. Maarschalk Wassilewski sprak van het voetstuk van het graf van Lenin de menigte toe. Hij verheerlijkte de grote successen, behaald bij het volbrengen van het vijfjarenplan, de Sowj et-begeerte naar vrede en de noodzakelijkheid om waakzaam te zijn voor de beveiliging der Sowjet- Unie. Een keerpunt m de geschiedenis van Europa noemde hij de geboorte van de „Duitse democratische republiek". Een vredelievende Sowjet-Unie, zij aan zij met een democratisch Duitsland sloot de mogelijkheid van oorlog in Europa uit. De Sowj et-soldaten moesten dagelijks hun bekwaamheid in de moderne techniek, hun waakzaamheid voor het socialistische moederland verhogen. In voorgaande jaren werd de herdenkingsrede voor de 7de November uitgesproken door Molotow. In het feit, dat de afgetreden minister van Buitenlandse Zaken ook thans niet naar voren getreden is, ziet men een symptoom van blijvende verzwakking van diens positie. Molotow was vicepremier gebleven. Terwijl in de verschillende redevoeringen te Moskou de nadruk viel op het aanprijzen van de nieuwe Oostduitse republiek, was de grondtoon van de toespraken in de Oosteuropese satellietstaten een misprijzen van Tito-politiek, waarin ondubbelzinnig werd toegegeven, dat deze „ketterij" haar vertakkingen in al deze landen heeft. O.m. spraken de Roemeense en Bulgaarse ministers van Buitenlandse Zaken, Anna Pauker en Wladimir Poptomow. --- Berlijn De Oostduitse communistische partij herdacht de Russische revolutie met een massale bijeenkomst in de staatsopera te Berlijn. Het gebouw, dat aan 1500 personen plaats biedt, was bezet door 2500 belangstellenden. In de koninklijke loge had president Wilhelm Pieck plaats genomen. De voornaamste rede werd gehouden door premier Grotewohl, wiens thema „Wij staan niet langer alleen" door andere sprekers werd overgenomen. De slagzin van de dag was: „Duitsland's toekomst ligt in de vriendschap met de Sowjet-Unie". Tweemaal hebben wij de Sowjet-Unie aangevallen, aldus Grotewohl en beide malen is het ons slecht bekomen. Het wordt hoog tijd, dat het Duitse volk zich van een dergelijke nazi-ideologie bevrijdt. Op deze bijeenkomst weerklonk voor het eerst het nieuwe volkslied van de Oostduitse staat, waarvan het motief is: „De zon heeft nimmer zo schoon over Duitsland geschenen". In geheel Oost- Duitsland zijn verder bijeenkomsten gehouden. Ten Westen van de Elbe werd de grootste vergadering in Hamburg gehouden. Ook Belgrado heeft de verjaardag van de bolsjewistische revolutie gevierd met de pretentie, dat hier alleen de Leninistische lijn gevolgd werd. --- HUWELIJKSGESCHENK VOOR PRINSES ELIZABETH „Verhalend” damast naar aanwijzing van Prinses Wilhelmina De Nederlandse ambassadeur te Londen, ihr. mr. E. F. M. J. Michiels van Verduynen, heeft gistermorgen het huwelijksgeschenk van prinses Wilhelmina voor de hertog en hertogin van Edinburgh aan prinses Elizabeth in Clarencehouse doen toekomen. Dit geschenk van Nederlands vroegere koningin werd prinses Elizabeth van Engeland bij gelegenheid van haar huwelijk met luitenant-ter-zee Philip Mountbatten in November 1947 toegezegd. De aanbieding kon evenwel niet eerder plaats vinden, daar de patronen van de tafellinnens — ontleend aan de historische betrekkingen tussen Nederland en Engeland — voor deze gelegenheid ontworpen werden en de vervaardiging zeer tijdrovend was. Dit naar de traditie „verhalende" damast brengt, in overeenstemming met het uit te beelden onderwerp, in zijn patroon alle motieven van de bekende 17de eeuwse weefsels, doch vertoont in de uitwerking der motieven en in de vlakverdeling een moderne stijl. De tafellinnens werden ontworpen naar ideeën en aanwijzingen van prinses Wilhelmina zelve, door de Nederlandse kunstenares mejuffrouw K. van der Myll—Dekker, ontwerpster van de Linnenfabrieken E. J. F. van Dissel te Eindhoven, in welke fabriek de linnens ook werden geweven. Het was de uitdrukkelijke wens van prinses Wilhelmina, dat in het patroon de verbondenheid tussen Nederland en Engeland en beider vorstenhuizen tot uitdrukking werd gebracht. Als symbool hiervan is de figuur van Willem 111 gekozen, niet alleen als stadhouderkoning van Nederland en Engeland, maar evenzeer als de staatsman die inzag, dat voor het behoud van het Europese evenwicht een samengaan van Nederland en Engeland noodzakelijk was. Als uitdrukking van de — ook thans weer gevolgde — politiek van nauwe vriendschap en bondgenootschap, is in de tafellakens voor prinses Eiisabeth het leven van de stadhouder-koning uitgebeeld. --- Blinde zusjes zagen elkaar Twee zusjes, Hamama en Malka Cohen, respectievelijk tien en vijf jaar oud, hebben elkaar te Haïfa na een geslaagde oogoperatie voor de eerste maal gezien. --- Commissie Naar het ANP nog meldt zal binnenkort een commissie van experts op 't gebied van hotelbouw en -organisatie een studiereis naar Amerika maken. Voor deze commissie zijn door de regering aangezocht: twee hoteldirecteuren t.w. de heren H. A. van Beelen, directeur van het hotel „Noordzee" te Noordwijk en Bergmans, directeur van hotel „Pomona" in Den Haag, ir. W. J. C. Boks te Amsterdam, architect, bouwer van het Bouwcentrum en F. A. Pfeifer, secretaris van Bedrijfshoreca, die als leider van de commissie zal optreden. De commissie zal een rapport uitbrengen aan de regering, welk rapport ter beschikking zal zijn van het gehele Nederlandse hotelbedrijf en de architectenwereld. De bevindingen der commissie zullen van groot nut kunnen zijn bij eventuele uitvoering van de bovenvermelde plannen. Bij de voorbereiding van deze studiereis en het ontwerpen van het reisplan werd grote steun ondervonden van de ECA-missie hier te lande en de ECAautoriteiten te Washington. --- ANNA en de KONING van FIAM door margaret Landon 175. EEN paar dagen later moest Mae Pia voor de Vorst optreden. Haar wonderbaarlijke bekwaamheid bracht hem in extase. Hij was ziek en kon het paleis niet (verlaten, en hij werd zo dol op Mae Pia's zang en spel dat hij haar voortdurend in zijn nabijheid hield, opdat ze hem kon afleiden als hij te' ziek was voor iets anders. Op een dag toen zij zag, dat haar melodieën de vorst bijzonder veel goed hadden gedaan, vroeg zij of zij een lied voor hem mocht zingen, dat zij zelf had geschreven op zijn geliefde wijs De klacht van het hart. De vorst was verrast door haar stoutmoedigheid, zoals hij mij later vertelde, want wat was zij anders dan een eenvoudig laradmeisje? Dat dacht hij althans. Wat kon zij weten van het maken van gedichten? Hij was bang dat zijn hovelingen haar zouden uitlachen, maar hij glimlachte en gaf haar toestemming te zingen. „En toen" om zijn eigen woorden te gebruiken' „zong zij haar prachtig lied over u' mum geliefde, met zulk een overtuigingskracht en met zulk een versmelting van het melodische thema en de welsprekendheid van het hartsverlan