Advertentie Vierde Opvoering op WOENSDAG 27 APRIL 1927, 8* UUR PRECIES. Plaatsbespreking: Dinsdag 26 April, Recht van voorkeur 11—1 Publiek 2—5 uur. Woensdag 27 April: Publiek 12—2 en vanaf 7H uur. 5125 De uitvoering is tijdig genoeg afgeloopen voor den laatsten trein (11.50) naar HEERLEN. m --- INDISCHE PENKRASSEN. door GERARD BRANDT. EEN SMULPARTIJ BIJ DE BATAKS. De familie Eriks was zoo juist van een uitstapje naar het Toba-meer terug. Sidin bracht den ronkenden wagen naar de garage; meneer bromde: ,,'t is hier warm"; mevrouw sprak niet, maar wuifde beteekenisvol met haar waaier. Alleen de kinderen verdwenen juichend in den tuin. Theo, de neef uit Holland, die nog maar kort in de IDelische planterswereld weruzaam was, zei met schitterende oogen: „Oom, Tante — wat was het daar heerlijk; ik wou er dadelijk wel weer naar toe." Waarop oom laconiek antwoordde: ,,'t Zal niet gaan vrind. Daar staat geschreven: „Adam, g ij zult werken--. — „Herman!" riep ineene mevrouw, terwijl ze haar echtvriend bij den arm greep. „Waar is Fox?" — „Is hij hier niet?" — „Neen, en ik herinner me odk niet, dat ik hem in den wagen gezien heb." — „Zat ie niet achterin bij de kinderen? Ie hij niet in den tuin?" — „Groote hemel — dat niemand aan hem gedacht heeft Hoe konden we dat stomme dier vergeten." — „Ja lieve — ik vrees, dat Is nog bij de Batal» is. . ." — „Bij de B a t a k s! O, Herman — vreeselijk toch. Je moet er dadelijk weer heenl" — „Ja maar ..-»** — „Geen maren! Als jij niet wilt, dan ga lk. Die arme Fox. Denk eens aan: bij' de Ba taks! — „Je hebt gelijk Annie. Dan maar een dag later. Hé — Sidin! Breng de auto weer voor! Ga je mee, Theo? We moeten weer „naar boven". — — „Waartoe, oom? Om Fox te halen? Kunt u niet schrijven of iemand sturen?" — „Neen jongen, dat kan niet. Stap maar in. Ik zal je onderweg wel uitleggen. Nu, het jongmensch was dadelijk bereid. Hij had niet verwacht dat zijn wensch zoo spoedig in vervulling zou gaan! # # # De wagen van den heer Eriks was een uitstekende klimmer. Suizend vloog hij over den breeden wèl-onderhouden weg, die van Medan naar het Toba-meer leidt. Het hooge gras, de welige varens, de paaree bloemtuiltjee en de zoet-geurende arèn-bloesems gaven het landschap een eigenaardige bekoring. Spoedig werd het terrein bergachtig. Een zacht windje echonk golven van frischheid. Ze reden zeventig K.M. Weldra verschenen de eerste Batak-huizen: imposant en vroolijk, half paalvormig, half schip met buitengewoon hooge sierlijk gebogen daken. Velen geleken meer op een Chineesche pagode dan op een huie. — „Intelligent volk, die Batake", sprak Eriks, „vooral sedert we hun wat manieren hebb.en geleerd." — „Hoe dat zoo, oom?" — „Wel, dertig jaren geleden deden z« niets dan oorlogje spelen.. Ja soms aten ze elkaar samkjlljk op". — „Och kom." — „Waarachtig! Het was een voortdurende guerilla. De heeren krijgers groeven zich een diepen kuil waarboven hun oogen juist even uit konden gluren. Wie daar voorbij kwam 6choten ze in de beenen. Doch het was veel geschreeuw en weinig dooien. Behalve wanneer de Atjehers meededen. Die kwamen ala vriendelijke buurlui dan hun diensten aanbieden, en dj Bataks dorsten niet te weigeren. De Atjéhers waren echte vechtjassen en hun klewangs sneden vleeech. Ale met hun hulp de oorlog uit was, gingen ze naar huis terug — na zich edelmoedig door vijand en bondgenoot even rijkelijk te hebben laten betalenl Misschien was het wel, om van de vriendelijkheden der Atjehers verlost te worden, dat de Bataks zich zoo gewillig schikken in de Hollandsche overheereching. Je ziet, dat het hun onder ona bestuur in alle opzichten wel gaat." — „Ja, deze weg, de öuizen, de akkers, alles ziet er even keurig en welvarend uit". — „De wegen worden hier aangelegd in Heerendienst. Weet je wel, dat ze die heerendiensten aanvankelijk door hunvrouwen willen laten verrichten?" — „Is het werkelijk?" — „Ja; de vrouw ie hier de werkezel! Langs de wegen stonden weldra honderden vrouwen te graven en te houweelenl Het spreekt van zelf, dat het Hollandeche gouvernement daar gauw een eind aan heeft gemaakt." — -— „En waren haar mannen toen niet kwaad?" — „Weineen, de vrouwen waren kwaad. Huilend kwamen ze op het kantoor van den ambtenaar. — „Ach, Toewan, heb medelij! Ach mijn arme man! Ach mijn lieve zoontje! Ze moeten heel den dag werken met een zwaar houweel! Ach Groote Heer, laat óns dat doen. Het is immers onze plicht!" — Maar tegenwoordig zijn de Batak6che dames al anders geworden. Als ze nu nog eens op het kantoor komen, is het: „Meneer, wil je zoo goed zijn, mijn man eens een standje te maken? De luilap wil niet werken!" Zoo koutend waren ze reeds op de 1200 M. hooge vlakte gekomen, waarin het Toba-me'r ligt, dat zoowat even groot is als onze provincie Utrecht. — „Oom", vroeg Theo, „waarom schrok tante zoo, toen ze bemerkte, dat Fox achtergebleven was bij de Bataks?" — „Wel, jongen, omdat de Bataks groote hondenliefhebbers zijn." — — „Om ze te houden?" . — „Neen, om ze te eten! Heb je nooit gehoord, dat ze even vlijtig „h o n d e n m a r k t" houden ate wij veemarkten?" — „O, dus U denkt..." — „Precies. Als we ons niet haasten, vinden we slechts Fox' afgekloven botjes en niets meer''. Eriks gaf den wagen nog meer gas, en weldra Melden ze stil aan den oever van het prachtige Toba-meer voor de deur vqn het kleine hotel. Tot hun groote teleurstelling had niemand iets van het trouwe dier vernomen. Zonder tijd te verliezen reed men door tot de deesa Baligé. Vrijmoedig en onbedorven als de Bataks nog zijn, kwamen mannen, vrouwen en kinderen toeloopen; boden den Hollanders klappermelk en vroegen: „Vanwaar, waarheen?" — Haastig antwoordde Eriks: „Naar de hondenmarkt. Waar is die hier?" — „O, ze is al afgeloopen!" klonk het terug. De planter en zijn neef zagen elkaar veelbeteekennend aan. — „Kan iemand er ons brengen?" vroeg hij. Een donkeroogige knaap met hoog gewelfd voc hoofd, bood zich aan en nu ging het langs paalwoningen en mesthoopen, over erven, waai horden pikzwarte varkens en dikbuikige kindertjes dooreen krioelden, naar de verlangde plaats. Tusschen twee oeroude boomen bevond zich de hondenmarkt. Doch het was, zooals de kampongbewoners voorspeld hadden: de markt was ge-daan. Wel lagen hier en daar op den grond eenige biggen en honden de pooten stevig tezamen gebonden. En ook zaten groepjes Bataks genoeglijk om een vuurtje gehurkt en keken toe, hoe een hondenboutje boven een houtvuur langzaam gebraden werd. Een rilling voer Eriks door de leden. Die arme Fox. Zonder twijfel opgepakt, verkocht en gebraden! Alle navragen en ook het uitloven van een belooning bleef tevergeefs. Geen wonder. Fox was een vette jonge hond — en voor een onooglijke, tot de ribben vermagerde kampong-„gladak'' betaalde men hier al zee gulden. Eindelijk vertoonde zich, tot hun groote verrassing een kleine jongen, die meende iets van een prachtigen wit-zwart gevlekten „blandahond" -e weten. Jongens weten alijd alles. De zoon van den loer ah (burgemeester) had vriendschap gesloten met den zoon van den d j a k s a (commissaris van politie). En die twee wilden hun vriendschap bezegelen door het offeren en eten van eenjiond. Het waren rijke menschen; zij zouden zoo'n hond best kunnen betalen. — Doch waar die „vrienden" te vinden? De knaap bracht hen bij den eeuwen-ouden boom, waar vreeger wel eens wat anders geofferd werd dan een hond . .. Ze kwamen nog juist bijtijds. Reeds hadden de vrienden een vuurtje aangestoken om er den. hond boven te roosteren; reedö sleepten ze het dier, dat zich wanhopig verzette — schoon het gebonden was — naar den offersteen, toen de beide blanken ademloos kwamen aanrennen. De onderhandelingen waren spoedig geëindigd — en toen Fox, van zijn banden bevrijd, als dol om zijn meester heensprong, was het moeilijk te zeggen, wie blijder was; de hond of zijn baas. Op den terugweg vroeg Theo — terwijl hij naar Fox zag, die trotsch om zich heen keek: „Vertel mij eens oom, waarom zijn de Bataks zoo verzot op hondenvleesch?" — Wel jongen, vooreerst uit godsdienstige over wegingen. Hun animisme doet hun gelooven, dat ze met het vleesch van den hond ook zijn eigenschappen meekrijgen: reuk, speurzin, uithoudingsvermogen. En voorts vinden ze hondenvleesch heel lekker. Ze maken er van alles uit: hondensoep, honden-croquetjes, hond-in-kerrie, honden-saté, hondengebraad, hondenworet en gehakt. Het lekkerst zijn de dieren zóó ter plaatse geslacht en geroosterd met wat stinkende vruchten als toespijs. Maar jij bent te goed voor een Batak-maag, nie-waar Fox?" — Fox likte even zijn baas de hand en keek toen weer met aandacht door de ruit alsof hij zeggen wou: „Toe, opschieten asjeblief. Ik wil naar de vrouw!" --- HET BERLIJNSCHE LEVEN. De groote weekend-tentoonstelling. — Sneeuwsport bij zomerweer. — Paaschreizen en Paasckeieren. — Burgers en inbrekers slaan feestvoorraden in. (Van onzen Berlijnschen correspondent.) Op het groote tentoonstellingsterrein aan den Kaiserdainm is de nieuwste Berlijnsche tentoonstelling, gewijd aan „het weekend", geopend. In nauwelijks vier weken is hier op initatief van den journalist Karl Vetter een grootsch opgezette en uitstekend georganiseerde tentoonstelling in het leven geroepen, die meer dan vijftigduizend vierkante meter grond-oppervlakte be slaat en den Berlijners een uitstekend beeld geeft van de mogelijkheden, die er hier bestaan om zich na inspannende, haastig doorleefde werk dagen een rustig, gezond en niet al te duur weekend te verschaffen. De expositie begint bij het begin: het vertrek uit de stad. Men wijst op alle mogelijkheden; de trein, de auto, en zelfs het vliegtuig. (Een klein, genoeglijk Junker-vliegtuig staat te midden van al de requisieten der landelijke eenvoud opgesteld!) Enkelijke tiental len meters verder is een heel weekend-dorp in natura opgebouwd; de kleine houten landhuisjes, die sinds korten tijd in Duitschland zeer in trek zijn, maar qua architectuur niet te vergelijken zijn met wat er op dit in Nederland is gebouwd, vindt men hier in allerlei vorm en grootte. Onder-afdeelingen geven de smakelijkste indrukken van alles, wat het wekeiijksch buitenleven van anderhalven dag nog kan veraangenamen. Een afdeeling sneeuwsport b.v, bevat een geweldige rodel- en skibaan van kunstmatige sneeuw, waarop een enorm aantal „sneeuwgirls" hun sportieve vertooningei geven, die echter misschien meer verlangen naar een vacantie in Zwitserland dan naar anderhalven dag rust in de omstreken van Berlijn laten ontstaan. Een afdeeling „Photografie door vakman en amateur" wekt op tot het vastleggen van de wondermooie natuurgezichlen, die in de naburige „Mark"' werkelijk niet gering zijn. „Weekend en beeldende kunst", „Het weekend in de historie" zijn de namen van andere afdeelingen, waarvoor het duizendhoofdige publiek zich verdringt. En zoo dringt het prachtige Engelsche denkbeeld, om ook den minder bemiddelden arbeider wekelijks een korten rust buiten de benzine-atmosfeer van de stad te geven, ook tot den Berlijner door. En hij zal kunnen leeren, wat hij totnogtoe niet wist: dat hij om de mooie gedeelten van zijn land te vinden, niet noodig heeft eerst ettelijke uren in een bedompen trein door te brengen. Juist de Paaschdagen hebben er weer op gewezen, dat de Berlijner weinig belangstelling heeft voor de onmiddelijke omgeving van zijn stad. Hoewel het aantal vacantiereizigers naar de kleine plaatsjes rondom Berlijn natuurlijk nog altijd heel belangrijk is, is het toch relatief te klein tegenove- dat der reizigers naor verder gelegen stations, dat dit jaar 350.000 bedroeg en nog veel grooter zou zijn geworden als het Paaschweer de reislustigen niet zoo volkomen had teleui gesteld Maar des te genoeglijker is het Paaschfeest dit jaar in Berlijn zelf gevierd. In Duitschland vierj men Paschen altijd met veel meer enthousiasme dan in Nederland. Nu men wekenlang gehoopt had op eer zonnige Paaschreis, en men hierin op liet laatste oogenblik door regen, sneeuw en hagel werd teleurgesteld, was dit enthousiasme nog veel grooter omdat het des te plotselinger kwam. En zoo kon men heele scharen Berlijners, die eerst één dag voor Paschen besloten, het feest in de huiselijke kring te vieren, Zaterdagavond door de groote winkelstra ten van de city en het Westen zien trekken, om nog gauw de onmisbare lekkernijen (die voor den Berlijner noodzakelijker zijn dan elk andere geneugte!) in te slaan. Dat men daarbij geen half werk deed, blijkt wel uit het feit, dat talrijke confiserieën op dezen gedenkwaardigen avond vroeger dan anders hun deuren sloten, omdat zij... uitverkocht waren! Zelfs in de groote warenhuizen van de Leipziger Strasse waren 's avonds om half zeven in de suikerwerkafdeelingen nig sl»chts ei kele eenzame luxe-stillevens te vinden Maar alles wat de vorm van een ei, van het onsterfelijke Paasch-ei had, of het van suiker was, van marsepein of van chocolade, met of zonder vulling, met of zonder linten, was totaal uitverkocht! Zoo gaat de Berlijner te werk, ah het slechte weer hem dwingt, zijn Paaschfeest binnenshuis te vieren! Maar niet alleen de brave burgerij heeft zoo terdege voor de Paaschdagen ingeslagen; ook de inbrekers hebben dit voorbeeld gevolgd en vlak voor Paschen een regelrechte massa-actie op touw gezet. \.r wordt in Berlijn het heele jaar op de brutaalste A ? ijze ingebroken; de acrobaten, die met het grootste gemak tegen de gevels der groota hotels opklimmen en dan de hotelkamers binnendringen (4e zg. „Fassadenkletterer") zijn nog niet uitgeroeid of „specialiteiten" van een andere branche slaan op hun manier hun slag. Maar de brutaliteit der inbraken, die de vorige week in Berlijn hebben plaats gehad, grenst aan het ongelooflijke. In slagerswinkels in Berlijn-Oost werden geweldige partijen worst, ham en spek gestolen Uit een pelterijenzaak werden stapels kostbare bonten weggevoerd. In een magazijn van lederwaren drongen inbrekers binnen en zochten tich niet minder dan driehonderd kilo van de beste kwaliteit leer „vakkundig" uit! Wat alles nog kinderwerk is, vergeleken bij den inbraak in een poeliersgroothandel in de Frankfurter Strasse, waar de inbrekers zich van tweehonderdvijftig geslachte kippen meester maakten den buit in kisten verpakten en op een wagen wegvoerden! Dat er van al deze heeren nog slechts enkele werden gearresteerd, maakt het ten deele begrijpelijk dat Berlijn zijn uit den inflatietijd dateerende reputatie van onveiligheid nog altijd heeft behouden. --- JEUGDCONGRES DERDE ORDE. Huldiging St. Franciscus door de jeugdafdeelingen van het Bisdom Roermond. Ter huldiging van den Serafijnschen vader Franciscus bij de viering van het zevende eeuwfpo.it van zijn zalig afstenen had Zondag in het Missie-college St. Franc scus Solanus der E.E. u p Fanciscanen te SITTARD een jeugdcongres nlaats van jeugdafdelingen der Derde Orde van : t ' pranciscus in het bisdom Roermond. Aan het congres was een geestelijke voorberei,j' voorafgegaan, welke Vrijdagavond begonnen wa"en door een zeventigtal jongemannen werd blisewoond. . - ö Ochtendvergadering. Te^en elf uur Zondagvoormiddag begon het congres in de aula van het Missiecollege. Aanwericr waren een 300-tal jongens van de afdeelingen Venlo Heerlen (2 afd.), Rolduc, Roermond, Heibloem', Weert, fcittard (2 afd.), Venray (2 afd.) en Maastricht. De H.E. Pater Provinciaal der Minderbroeders Pe^alatus Hazebroek O.F.M. te Weert, de Z .E Pater Honoratius Canrnada, directeur van het Missie -college en meerdere Zeereerw. Paters en directeuren van afdeelingen woonden het congres '' Na het spelen van ,,Aan U o Koning der Eeuwen" door de fanfare van de Bisschoppelijke Kweekschool te Roennond opende de voorzitter van het Congres-Comité, dhr. M. v. d. Bereken te Rolduc, de vergadering, heette den H.E. Pater provinciaal, den Z.E. heer Petri, regent der Biss. Kweekschool te Roermond, den Z.E. Pater Petrus Nielen O.F.M., Commissaris der Derde Orde, de sprekers den Z.E. heer dr. J. Krijn, aalmoezenier van den arbeid te Venlo, dhr. .Tos. de Boer, leeraar te Venlo en de directeuren en leiders van Derde Orde-afdeelingen welkom, we.es erop hoe de jonge tertiarissen niet willen achterblijven bij de hulde aan den Ridder Franciscus en hoe op initiatief van de afd. Maastricht thans dit congres plaats vindt. Spr. deed med? deeling van de volgende gezonden telegrammen : Aan Z.H. Paus Pius XI. „Meer dan 300 jongens van H tot 20 jaar, allen leden van jeugdafdeelingen der Derde Orde van Sint Franciscus in het B : sdom Roermond in congres vereenigd te Sittard ter huldiging van hun serafijnschen Vader in dit jubeljaar danken Uwe He ; l : srheid, dat Zij in haar encycliek de jeugd tot de Derde Orde heeft opgeroepen, leggen getuigenis af van hun kinderlijke gehoorzaamheid en getrouwheid en vragen nederig den Pauselijken zegen". Aan Z. D. H. Mgr. L. Schritnen : ..Congres van iongelinerenafdeeljngen der Derde OHe in bisdom Roermond betuigen eerbied en onderdanigheid en vragen bisschoppelijken zegen". Rede d r. K r ij n. Het woord was daarop aan den Z. E. Heer dr. J. Krijn, welke in een keurige rede, welke tot onderwerp had ,,De jeugdige ridders van Riddier Franciscus", de ridderlijke jeugd van Franciscus aan de jonge tertiarissen ten voorbeeld stelde; hoe de groote serafijn een apostel der liefde was, een strijder voor den Grooten Koning, een liefhebber der armoede, een ridder van het evangelie. Spr. wees erop hoe de tegenwoordige maatschappij eenzelfde tijdsbeeld geeft als de eeuw van Franciscus, hoe het erfdeel onzer vaderen belaagd wordt, hoe de standen tegen elkaar staan, van be : de uitersten naar dictatuur gestreefd wordt, maar hoe alleen door een rijke uitstorting van liefde en samenwerking, Kerk en cultuur kunnen crered worden. Wees Paus Leo XIII er niet op, dat zijn sociale hervorming is de Derde Orde van St. Franciscus. Daarom moeten de tertiarissen hun socialen plicht begrijpen, ijverige propagandisten worden voor onze sociale organisaties, vooral voor onze jeugd-organisaties voor boer, nrddenstander, werkgever en werknemer. Na de jongemannen aangetoond te hebben hoe de tegenwoordige jongelingschap op veel gemakkelijker wijze kan komen tot praktische naleving van het evangelie, sloot spr. zijne rede met te wijzen hoe Franciscus een trouwp navolger van Christus was. Talloos velen hebben Franciscus nagevolgd, pausen en koningen sloten zich bij de Derde Orde aan. De drie millioen leden welke de Derde Orde thans over de wereld telt gaan Franciscus en in hem den Christus na. Zorgen wij heel ons leven door, dat onze schreden passen in de voetstappen van Onzen Heer en Meester JezusCi* ristus dan passen zij vanzelf in die van Zijn H'dder St. Franciscus. Na een kort woord van dank tot dr. Krijn gesproken, sprak de voorz. 'n woord van welkom tot burgemeester Coenders van Sittard, welke tijdens de spreekbeurt van dr. Krijn ter vergadering was gekomen. Afgevaardigden van enkele afdeelingen brachten de groeten hunner medeleden en uitten de beste wenschen voor het congres en de Derde Orde. Deze korte toespraken, waarvan enkele in 't dialect weden gehouden, oogstten veel bijval. Met het gezamenlijk zingen van het lied „Ridder Franciscus" werd de ochtendvergadering gesloten. Namiddagver ga d e r i n g. Om twee uur had de namiddagvergadering plaats. Na opening deed de voorzitter mededeelicg van de volgende ingekomen dank-telegrammen « „Heilige Vader, gevoelig hulde talrijke jongelingen Derde Orde Eeuwfeest Franciscus-viering, dankt van harte, zendt hun als onderpand vruchten franciskaansch leven in de wereld bijzonderen apostolischen zegen",. Kard. Gasparri. „Hartelijk dank betuiging van eerbied en onderdanigheid; geven gaarne bisschoppelijken zegen". Schrijnen, bisschop Roermond. Rede dhr. de Boer Over ,,De levensnorm van den jongen tertiaris" nieid vervolgens dhr. Jos. de Boer, leeraar te Ven'°, eene rede. Spr. wees den jongens erop, dat °«s werken in harmonie usoet zijn met het woord dat we spreken en met de leer die we belijden. De jonge tertiar.s moet weten, dat hij geen tertiaris is omdat hij zich beter, vromer acht dan anderen, maar eenvudig weg, oindat hij weet zwak te zijn, omdat hij erkent nog lang niet volmaakt te zijn, maar geen zoo'n kostelijk middel wil verwaarloozen om heilig te worden. Vervolgen* Ve rtelt spr. van de gevoelens waarmede kath. op voeders hun pupillen de school zien verlaten. Vooral in dezen modernen tijd spoorde spr. alten aan waakzaam, sober en actief te zijn, het '«'een men het beste bereikt door in groote getale en uit alle standen lid te worden van de Derdo Orde Vervolgens ging spr. na, aan de hand van ervaringen uit de historie en zich beroepend op de verklaringen van denkers, welke gevaren in ontijd in t bijzonder dreigen en hoe jonge tergarissen daartegen moeten reageeren. Spr. r °ept hen toe, versterkt de gelederen van hen die het sociale ïeven strijden, wacht niet tot uw birten verkil 1, uw geestdrift verslapt, uw krachten verzwakt, uw idealisme verminkt zal zijn. * fi el scherper moet gereageerd worden tegen moderne. excessen, zooals zekere uitwassen in sport, vermaak, dans en kleeding. Van de jongeren zullen andere opvattingen in deze moeten komen l °t slot hoopte spr. dat vooral meer jongeren Zlr l> bij de Derde Orde mogen aansluiten. Toespraak Burgemeester Coenders. ''urgemeester Coenders vervolgens het woord Afkrijgend dankte voor de uitnoodiging tot dit ' ^ n Sres, achtte 't een voorrecht in dezen tijd van stri Jd van verstoffelijking, van aanbidding der Materie in het midden der Derde Orde jongemannen te zijn waar het ware solidariteitsbegrip heerscht. Spr. wilde daardoor toonen dat ook de burgerlijke overheid laat zien dat de openbare zaak in Limburg door mannen als deze gediend wordt. Toespraak Pater Provinciaal. De H. E. Pater Provinciaal verklaarde met vreugde dit jongemannencongres te begroeten, dat voorafgegaan is door een geestelijke oefening waarbij een 70-tal jongemannen zich verdiept hebben in de vragen der christelijke volmaaktheid. Spr. ziet hier een geslacht dat Limburg voor Christus zal behouden, de belofte van een heerlijke toekomst voor Limburg. Dat 't heilig idealisme moge blijve zal spr. bidden en dat de jongemannen in do toekomst mogen zijn wat ze thans beloven, mannen van de daad. Na een korte pauze, waaronder aanbieding van ververschingen had de opvoering plaats door leden der Derde Orde van het Missiecollege St. Franciscus Solanus van het tooneelspel „Het Beleg" van Constant Eeckels, één spel van ernstige strekking den strijd tusschen Franciscus en den duivel. Met een woord van dank tot allen die tot het welslagen van het congres hebben bijgedragen en een opwekking te ijveren om den geest van het evangelie le hernieuwen, sloot de voorzitter de vergadering. Behalve door de fanfare Biss. Kweekschool te Roermond werden de vergaderingen opgeluisterd door de Jongelingen-fanfare van Venray. Nadat dhr. C. Frantzen (Maastricht) den voorzitter namens allen dank had gebracht, ging de vergadering met het zingen van het „Vaandellied" uiteen. Tot slot van het congres had in de Basiliek een kort lof plaats waaronder de H. E. Heer Tijssen, deken van Si'tard eene toespraak hield. --- Advertentie VENLO MILITAIR TERREIN CIRCUS CARL HAGENBECK Hedenavond 8 uur ELITE AVOND do 20 sensatie attracties. Voorverkoop. Sigarenmagazijn KOCH-HEIJMANS, Claesstraat 26 en aan de Circuscassa vanaf uur. 5093 Welken Zeiss-Kijker U ook kiest; hetzij een kleine, bijzonder lichte theater- of touristenkijker, of wel in den zeer in trek zijnde 6-malige universeele kijkers, een „grootboek" model, een lichtsterke achtkijker voor jacht- of marinegebruik of ten slotte een zeer sterk vergrootende veldkijker voor verre afstanden. — U heeft steeds de zekerheid het beste op dit gebied te bezitten. Prismakijkers voor reis, sport, jacht. Meer dan 20 modellen van 4 tot 18 malige vergrooting verkrijgbaar bij de vakkundige opticiens. Geïllustreerde prijscourant T 778. gratis op aanvrage door Carl Zeiss, Jena. VOOR DE CORÜf^UNBEFEESTEN. BESTELT UWE WIJNEN BIJ: J. RUBENS-LAM INNE, Sterreplein 8. Teleph. 1450, Maastricht. Een voordeelig en vertrouwd adres. Limburgsche Bankvereeniging. HOUDERS van PREFERENTE AANDEELEN In de Limburgsche Bankvereeniging, gevestigd te Maastricht, worden uitgenoodigd tot bijwoning eener VERGADERING van preferente aandeelhouders, te houden te Maastricht, op Maandag 9 Mei 1927, des namiddags te 2 1/4 uur, in het Gebouw der Bank 5094 DE RAAD VAN COMMISSARISSEN. --- Advertentie IjljdO LOCOMOTIEF FABRIEK DU CROO& BRAUNS --- Advertentie Billards TOULET DE BESTE. Importeurs N. V. Handels-Mij „Eindhoven" te Eindhoven. Agent voor Limburg: E. WIJNEN-PLOEMEN, 5115 te RIJMERSTOCK. --- Advertentie 7^2pCt.Eerste Hypothecaire Obligatie-Leen ingen Gesloten met machtiging en goedkeuring van de Kerkelijke Overheden. GROOT f 225.000.- GROOT f in Coupures van ƒ 1000. , f 500, en t 100. ten laste van het R.-K. Kerkbestuur van de Parochie van de Koningin van den H. Rozenkrans te BUDAPEST KOERS VAN UITGIFTE 100 pCt). De storting kan plaats hebben vanaf HEDEN met bijberekening van rente vanaf 1 Maart en 1 0/00 zegel op de toewijzingsnota. Rente en aflossingen zullen betaalbaar zijn, sche belastingen. In Coupures van f 1000.—, f 500.— en f 100.— ten laste van de CONGREGATIE OER Zusters van den Geddeiijken Heiland te BUDAPEST KOERS VAN UITGIFTE 100 pCt. De storting zal plaats hebben op: WOENSDAG i MEI 1927 met bijberekening van rente vanaf 1 April en 1 0/00 zegel op de toewiizingsnota. vrij van tegenwoordige en toekomstige HongaarINSCHRIJVINGEN op deze leen ingen worden aangenomen door: BURGERS & Co's BA*jK - 's~G RAVEN H AG E alsmede bij: BERGER'S BANK, Venlo, Spoor straat 6, P. v. d BROEK en Co, Roermond Munsterplein 2, MIDDENSTANDSBANK VOOR LIMBURG, Maastricht, Vrijthof 45, WISSEL- rn EFFECTENKANTOOR H. OMLOO, Echt. en bij H.H. Bankiers en Commissionairs in Effecten, alwaar prjspe.fi en inschrijvingsbiljetten op aanvrage kosteloos verkrijgbaar zijn. 5109 --- Advertentie ADVERTENTIEN. Umbtirgsche Barskvereenigmg. DE JAARLIJKS CHE Afgemeene Vergadering van Aandeelhouders van de N. V. Limburgsche Bankvereeniging zal worden gehouden te Maastricht op Maandag 9 Mei 1927 des namiddags te 3 uur, in het Gebouw der Bank, alwaar tevens de punten van behandeling voor Aandeelhouders ter inzage zullen liggen vanaf 1 Mei a.s. Afschriften van Balans en Winst- en Verliesrekening liggen ter inzage bij de Kantoren der Vennootschap en bij de Nederlandsche HandelMaatschappij te Amsterdam. Deponeering van Aandeelen aan Toonder uiterlijk drie dagen vóór de Vergadering bij het Hoofdkantoor te Maastricht of bij de NederlandscHe Handel-Maatschappij te Amsterdam. (Art, 20 der Statuten). 5095 DE RAAD VAN COMMISSARISSEN. ---