Bejaarde tovenaar Raymond Goethals kan Bejaarde tovenaar Raymond Goethals kan sukkelend Anderlecht niet inspireren. Pagina 14 De Oostduitse Katerina Witt beslist 'Carmen versus Carmen' in haar voordeel. Pagina 15 --- Nuchtere Yvonne van Gennip ster van Spelen CALGARY noor onze redacteur HIDDE VAN DER PLOEG CALGARY, 29 febr. — Yvonne van Gennip was de beste vrouwelijke atleet van de Olympische Winterspelen 1988. Skiloopster Tamara Tikgonova kwam met twee gouden medailles en éénmaal zilver het dichtst bij het prestatieniveau van de Nederlandse schaatsenrijdster die driemaal „oud veroverde (en de wereldrecords verbeterde op de drie en de vijf kilometer). Want afgelopen weekeinde voegde Van Gennip aan haar overwinning op de drie kilometer nog eerste plaatsen toe op de 1500 meter en de vijf kilometer. Waarmee zij het maximale rendement haalde uit de drie keer dat zij voor een Olympische krachtmeting op het ijs kwam. Alleen de Finse schansspringer Matti Nykanen evenaarde Van Gennips prestatie, zij het dat in zijn reeks van driemaal goud een keer sprake was van een prestatie als landenploeg. Tot zover de opzienbarende feiten. Yvonne van Gennip (23) is er geen voorstander van dat we doorgaan op deze toon en met haar wordt vandaag terdege rekeninggehouden. De Haarlemse is de eerste om een relativerende töon aan te slaan als het gaat om haar prestaties. Dat is geen pose, maar haar nuchtere inslag die haar de betrekkelijkheid doet inzien van gebeurtenissen als deze en haar daarnaast de evenwichtigheid verschaft deze prestaties te realiseren. „Zaterdagavond na de 1500 meter werd ik geïnterviewd door de Canadese televisie en die man zei op een bepaald moment: als je morgen weer wint, ben je de ster van de Spelen. Toen dacht ik: ja inderdaad... Tot dat moment had ik daar helemaal niet bij stil gestaan. Ik voel me ook nu eigenlijk helemaal niet zo'n ster. Ik ben naar Calgary gekomen in de hoop een medaille te halen. Daarbij dacht ik aan brons of misschien zilver. Het is ongelooflijk." Misverstand Dat is Yvonne van Gennip ten voeten uit. Waarmee haar prestatieniveau natuurlijk nog volstrekt niet is verklaard. Dat zij lichamelijk erg sterk is, een hoge aenerobe drempel heeft (wat betekent dat zij erg lang zeer zware arbeid kan verzetten zonder uitgeput te raken) en over een uitzonderlijke coördinatief vermogen beschikt, speelt een belangrijke rol. Net als die geestelijke kwaliteiten. Dat kwam voor het eerst aan het licht in 1982 toen zij als onervaren meisje van zeventien jaar mocht meedoen aan het wereldkampioenschap sprint in Alkmaar. Vlak voor dat toernooi ontstond er een stupide misverstand rondom haar persoon; de schaatsbond bleek vergeten te zijn haar in te schrijven. Een rel werd uitgevochten en de enige die onverstoorbaar bleef was Yvonne van Gennip. Zij mocht toch nog meedoen en werd volstrekt onverwachts vierde. Het jaar daarna ging alles mis. Van Gennip dacht dat ze haar prestatieniveau cadeau kreeg en verzuimde er hard voor te trainen. Zoiets moet geleerd worden, Yvonne van Gennip leert snel en een jaar later was zij de beste Nederlandse deelnemer aan de Olympische Winterspelen in Sarajevo, maar medailles leverde dat niet op. Weer een jaar later manifesteerde Yvonne van Gennip zich op hoog internationaal niveau bij de allrounders. Dat peil hield zij vast, maar tot dit seizoen stond zij in de schaduw van de Oostduitse toprijdsters Kania en Ehrig die aan hun laatste schaatsseizoen bezig zijn. Het moet voor Yvonne van Gennip buitengewoon bevredigend zijn dat zij die wereldsterren nu tot driemaal toe heeft geklopt. Anders was haar gedurende de rest van haar schaatscarrière het onaantastbare niveau van dat koppel nagedragen. „De mooiste overwinning haalde ik toch wel op de 1500 meter" keek zij terug. „Ik heb altijd gedacht dat Kania op die afstand de snelste zou zijn, het is haar afstand. Toen we later op het podium stonden en zij huilde had ik wel met haar te doen. Vooral omdat het haar laatste Olympische afstand was." De verklaring van Kania voor haar emoties luidde dat er sprake was van teleurstelling, maar dat ook de entourage van die medaille-uitreiking met dolenthousiaste Nederlandse supporters op de tribunes van the Oval haar beroerde. Het toonde nog eens de nuchtere inslag aan van Yvonne van Gennip die alledrie haar huldigingen met droge ogen beleefde. „Toen de vlag werd gehesen en het Wilhelmus werd gespeeld, dacht ik wel even: gut, de meesten staan nu te huilen, maar ik voelde eigenlijk niks", verklaarde zij al na haar overwinning op de drie kilometer vorige week dinsdag. En toen gisteren na de vijf kilometer een jolige journalist haar vroeg of ze deze keer op het podium eindelijk eens in huilen zou uitbarsten, reageerde zij met: „Nee, doe jij dat maar voor me." Ingreep Op zoek naar de oorzaak van haar grote progressie, stuit je op haar operatie aan de voet, begin december vorig jaar. Tot dat moment was het kwakkelen geweest met Yvonne van Gennip en op. weg naar de eerste wedstrijden voor de World Cup in Butte en Calgary openbaarde zich een nare ontsteking aan de rechtervoet die terugkeer naar Nederland en een operatie noodzakelijk maakte. Van Gennip: „Na die ingreep dacht ik eerst: ik rij helemaal niet meer. Maar een dag later wilde ik het alweer proberen en er voor vechten." Er was een andere ervaring in dat ziekenhuis die haar wellicht mentaal heeft omgevormd tot een winnende rijdster. „Ik zag in het ziekenhuis een hoop mensen die in een slechte conditie waren. Ik besefte plotseling dat schaatsen niet het belangrijkste is." Het beperkte bepaald niet haar trainingsijver, wel de relativerende dus ontspannen benadering van wedstrijden. „Van de zomer dacht ik nog: iedereen richt zich op de Olympische Spelen, laat ik mijn kans pakken op het Europese- en het wereldkampioenschap. Nou, op dat EK ging het helemaal niet en nu ben ik bang voor het WK over veertien dagen. Mijn 500 meter is niet zo goed en in Noorwegen rijden we buiten, dan is het ijs anders. Op werkijs is de DDR sterker, hier in Calgary ben ik in het voordeel door mijn betere techniek." Dat pessimisme over komende prestaties lijkt strijdig met haar ontspannen zelfbewustheid. Tot nog toe werkt het hoog inschatten van de tegenstanders echter positief. Na de drie kilometer verklaarde zij door haar trainingsonderbreking zichzelf weinig kans te geven op de vijf kilometer en de 1500 meter, dat was Kania's afstand. Die uitgangspunten werkten bepaald niet negatief op haar prestatieniveau. „Dit jaar heb ik veel meer snel■heidstraining gedaan", aldus haar technische verklaring voor de vooruitgang. „Daarom heb ik nu ook veel snellere starts. Zo moet het ook. Wil je een medaille pakken, dan is het alles of niets. Daarmee had ik vorig jaar ervaring opgedaan bij de recordwedstrijden in Heerenveen (Yvonne van Gennip veroverde daar de wereldrecords op de drie en vijf kilometer). Ik had Ehrig zien rijden en wist dat zij drie seconden sneller was dan mijn oude wereldrecord (7.20.36). Ik vond haar niet geïnspireerd rijden en had het gevoel dat ik haar kon verslaan. Ik ging op de vijf kilometer weg met de bedoeling 7.15 te rijden. Dan moet je alle volle ronden in 34.5 seconden afleggen en als je snel start, heb je tenminste wat over. Je hebt wat in je hoofd, dan ga je rijden en dan moet je maar kijken of het lukt." De tussentijden van de medaillewinnaressen op de 1500 meter. De tijd van Yvonne van Gennip betekent een nieuw Nederlands 'record. Afstand Van Gennip Kania Ehrig 300 meter 26.9 26.3 26.8 700 meter 30.2 30.6 30.4 1100 meter 31.3 31.9 31.6 1500 meter 32.3 32.0 32.7 Totaal 2.00.68 2.00.82 2.01.49 Winnares Yvonne van Gennip neemt geflankeerd door de Oostduitse rijdsters Andrea Ehrig (links) en Gabi Zange het ovationeel applaus in ontvangst. (Foto AFP) Yvonne van Gennip stijlvol op weg naar haar derde Olympische medaille in Calgary, waar zij met drie overwinningen uitgroeide tot de beste atlete van de Spelen. --- Calgary negeerde weerrapporten onder druk ABC Door onze redacteur HIDDE VAN DER PLOEG CALGARY, 29 febr. — Toen Calgary door het Internationaal Olympisch Comité (IOC) werd gekozen als organisator van de Winterspelen 1988, gebeurde dat U P basis van een bidbook waarin sprake was van de periode 24 februari tot en met 6 maart. Die data waren nauwgezet vastgesteld aan de hand van weerrapporten over een periode van 104 jaar, 'oen men begon met het registref en van deze gegevens. Pas toen in 1983 de onderhandelingen werden geopend met de Amerikaanse televisie-netwerken over de uitzendrechten van deze Olympische Winterspelen veranderde de term 'jn. ABC won de slag om de rechten voor een bedrag van 309 miljoen Amerikaanse dollars, maar verbond daaraan uiteraard een aantal eisen. De in dit kader angrijke elementen die werden '"gewilligd, zijn het verlengen van e Spelen van twaalf tot zestien agen omdat ABC drie weekeinen wilde opnemen in het uitschema. Alsmede het veraneren van de oorspronkelijk vastgestelde periode. l " f 161 vroege voorjaar onderndelen de Amerikaanse televie g'ganten altijd over de reclameontracten voor het komende jaar. leek ABC dat (succesvolle) v J m P' Sche uitzendingen kort lin f • P er '°de, de onderhandegspositie van het netwerk zouh "r/ ersterken - Vandaar de beun i 0m Olympische WinterPeien te vervroegen tot de periode , tot 29 februari. Verblind "} et voor Winterspelen ongehoge bod op de uitzendrechsat; ' het IOC en de organide '® te Calgary (OCO'88) in op be« y^^en. De nauwgezet d »n .eerde weerrapporten, speelde P e " n 8 geen rol meer en de onse( l ue nties daarvan zijn in sneien S i e T ek van deze Winterkome 7 ldel 'j k 3311 het licht gemoniJ 1 ' werd de openingscerehonot' V °° r ve ' en een tra ditioneel cRpunt, goeddeels bedorven verhi; r ' JZ1 ? e stormw ind die een maak-tl »' n McMahonstadion t°t een les in overleven. Het opblazen van een gigantisch kasteel als onderdeel van de show moest worden gestaakt omdat de vrijwilligers die het gevaarte dienden te verankeren, het luchtruim dreigden te kiezen. Romantisch Van het bedoelde spectaculaire overdrijven van honderd heteluchtbalonnen kon bij die opening al helemaal geen sprake zijn. Vorige week dinsdag dreven de kleurige midddelen van romantisch vervoer eindelijk boven de Plaza, in het hartje van de stad, waar dagelijks de feestelijke medaille-uitreiking geschiedde. Daarna zijn die silhouetten nog vaak te zien geweest tegen de helder blauwe hemel. Als het weer meewerkt, wordt daarvan kennelijk onmiddellijk geprofiteerd in die milieuvriendelijke tak van de luchtvaart. Vorige week dinsdag dus, verdween eindelijk de harde, veelal warme wind die tot veel uitstel van evenementen had geleid en zelfs dreigde het volledig afwerken van de sportgebeurtenissen in de weg te staan. Dat was de dag voor de datum waarop de Olympische Winterspelen vólgens de oorspronkelijke opzet zouden worden geopend. Pas afgelopen zaterdag was er weer enkele uren sprake van harde wind en prompt moest het schansspringen ten behoeve van de Noordse combinatie worden uitgesteld tot gisteren. Het bevestigde nogeens hoe ongelukkig de plek voor het Canada Olympic Park, met zij'fi springschansen, is gekozen. Het zou interessant zijn het dagelijkse weerbeeld in en rond Calgary tot en met 6 maart te volgen en die periode te toetsen aan de termijn waarin deze Spelen nu werden afgewerkt. Al moet natuurlijk het besef aanwezig blijven dat het toeval altijd verwachtingen op basis van gemiddelden kan logenstraffen. Bovendien is het nog steeds veel te warm. Maar volgens de meteorologen is dit al de zesde achtereenvolgende winter die een milder klimaatsbeeld oplevert dan de gemiddelden over die 104 jaar mochten doen verwachten. Mede omdat de Olympische wintersporten dank zij kostbare voorzieningen als sneeuwmachines niet zoveel te lijden hebben van het nu aangename weer en de herinnering aan die stormachtige wind gedurende de eerste negen dagen inmiddels naar de achtergrond is gedrongen, worden de Spelen hier als een groot succes beschouwd. Impuls Dat de Calgarians, volstrekt los van de realiteit, tot die laatste conclusie zouden komen, spreekt vanzelf. De officiële instanties wensen het, nergens en nooit, anders te zien en in Calgary was ook de positieve benadering van het evenement onder de gewone bevolking groot. Wat leveren de Spelen die bevolking op? De Calgary Herald houdt het op een impuls van de stedelijke economie van 372 miljoen Canadese dollars. De 11.000 manjaren aan arbeid zouden de economische activiteit in de provincie Alberta met twee procent hebben doen stijgen. Daarvoor is uiteraard een prijs betaald. De stad heeft 333 miljoen dollars in de Spelen gepompt. Dat levert de stad dan weer de volgende accommodaties op: het (winderige) Canada Olympic Park waar skispringen, balletskiën, bobsleeën en rodelen kunnen worden beoefend (kosten 68.4 miljoen dollar), het Saddledome dat trouwens al vier jaar oud is en 97.3 miljoen dollar heeft gekost en het stadion voor het hardrijden op de schaats, plus indooratletiek the Oval alsmede verbeteringen en uitbreidingen aan het footballstadion McMahon (gezamelijke kosten 107 miljoen). Calgary denk ook te profiteren van de ski-faciliteiten op Nakiska (25 miljoen, gefinancieerd door de provincie) en de stichting van het skiloopcentrum in Canmore (14 miljoen eveneens voor rekening van de provincie). Goud hebben de Winterspelen Canada niet opgeleverd en dat betreurt dit zeer in sport geïnteresseerde volk zeer. Calgary heeft wel de Winterspelen in commercieel opzicht opgestoten tot het niveau van de Zomerspelen. Calgary investeerde meer geld in dit evenement dan Los Angeles in 1984 in zijn Zomerspelen. Of dat een positieve ontwikkeling is, kan men zich afvragen. Er wordt veel geld door velen verdiend aan de Olympische Spelen. De sportevenementen dreigen ten behoeve van die onverzadigbare intentie van doel tot middel te degraderen. Het gesjoemel met de data voor de nu voltooide Spelen van Calgary geven daarvan een zorgwekkend voorbeeld. Met een groot en kortstondig vuurwerk boven het McMahon-stadion werden de vijftiende Olympische Winterspelen vannacht geheel in Canadese stijl afgesloten. (Foto Reuter) --- Finland Het Olympische ijshockeytoernooi is met een verrassing geëindigd. Finland eigende zich het zilver toe door de Sovjet-Unie, dat vrijdagavond al zeker was van Olympische goud, zijn eerste nederlaag toe te brengen. Dank zij een treffer van Lehtonen zegevierden de Finnen met 2-1. paardoor eindigden zij één punt voor wereldkampioen Zweden, dat in zijn laatste wedstrijd West-Duitsland met 3-2 had verslagen. In een uitverkocht Saddledome, waar twintigduizend toeschouwers waren samengepakt, hadden de Finnen, die het toernooi teleurstellend waren begonnen met een nederlaag van 1-2 tegen Zwitserland, zich taktisch uitstekend op het spel van de Russen ingesteld. De anders zo trefzekere Sovjetploeg slaagde er niet in openingen te forceren tegen de zeer gedisciplineerd spelende Finnen. Het duurde tot halverwege de tweede periode voordat het eerste doelpunt viel. In de derde periode liet coach Viktor Tikonov in zijn befaamde lijn (Kroetov, Larionov, Makarov) Mogilni aantreden voor de niet overtuigende Makarov. Juist deze invaller was het die na ruim 46 minuten de gelijkmaker scoorde. Anderhalve minuut voor het einde viel de beslissing ten gunste van de Finnen met Mogilni op de strafbank. Lehtonen scoorde de treffer die goed was voor zilver. --- Huldiging Haarlem loopt woensdagmiddag uit voor Olympisch kampioene Yvonne van Gennip. De 23-jarige schaatsenrijdster krijgt van het gemeente-bestuur en haar ijsclub een huldiging aangeboden, waarvoor zeker 10.000 mensen worden verwacht. Morgenochtend komt Van Gennip al om half acht op Schiphol aan. Daar wordt zij ontvangen door burgemeester mevr. E.M.A. Schmitz en wethouder P.J. Sikma en door haar ouders, Jan en Reina van Gennip. Supporters worden niet doorgelaten naar de gate. Vervolgens krijgt ze rust. Op de woensdagmiddag wordt Yvonne van Gennip om 14.30 uur van huis gehaald voor een rijtoer door de binnenstad. Een half uur later wordt ze op het bordes van het stadhuis aan de Grote Markt ontvangen en toegesproken door burgemeester Schmitz. Daarna volgt een officiële ontvangst voor genodigden, waarbij Van Gennip de erepenning van de stad Haarlem krijgt aangeboden. --- Schapers Michiel Schapers heeft in Metz voor de tweede keer in zijn loopbaan de finale van een Grand Prix-toernooi verloren. De Zweed Jonas B. Svensson gunde de 28-jarige Rotterdammer in de eindstrijd van Metz slechts zes games; 6-2, 6-4. Schapers was in de Oostfranse stad geen gelijkwaardige tegenstander voor de 21-jarige Zweed. De tennisser uit Göteborg serveerde sterk en passeerde zijn tegenstander met ogenschijnlijk gemak. Svensson besliste de eerste set in hoog tempo in zijn voordeel. Het krachtsverschil bleef gehandhaafd tot 4-1 in de tweede set. Schapers besefte dat hij zijn taktiek moest bijsturen en bleef meer in de buurt van de baseline. Svensson, winnaar van Grand Prix-toernooien in Wenen (1987) en Keulen (1986), raakte zijn opslag kwijt. De schade bleef echter beperkt tot dat ene game-verlies. „Svensson was gewoon sterker. Ik houd aan deze finale een beter gevoel over dan aan die verliespartij tegen Edberg in de halve finales van Rotterdam", verklaarde Schapers, nummer 32 in de ATP-computer en eerste reserve voor het Olympisch tennistoernooi. Schapers had zich in de halve eindstrijd ontdaan van de lastige Westduitser Steeb met twee keer 6-4. In de voorafgaande keer dat hij een Grand Prix-finale bereikte, begin 1987 in Auckland, verloor hij van de Tsjechoslowaak Mecir. Tim Mayotte heeft het Grand Prix tennistoernooi van Philadelphia gewonnen. De 27-jarige, als tweede geplaatste Amerikaan versloeg in de finale de Australiër John Fitzgerald in drie sets: 4-6, 6-2, 6-3. Mayotte had het toernooi vorig jaar eveneens op zijn naam gebracht nadat hij in 1986 verliezend finalist was. Het is de achtste maal, dat Mayotte een Grand Prix-toernooi op zijn naam bracht. Op een wel heel simpele wijze heeft Martina Navratilova het met 300.000 dollar gedoteerde tennistoernooi van Washington gewonnen. De Amerikaanse, die onlangs de eerste plaats op de wereldranglijst op de Westduitse Steffi Graf heroverde, gunde in de finale haar landgenote Pam Shriver slechts twee games: 6-0, 6-2. --- Wintertitels „Het doel is Seoul" ? rijmde een official bij de opening van de winterkampioenschappen zwemmen in Emmen. In het eerste weekeinde voldeden al tien zwemsters en zes zwemmers aan de richttijden. Daarbij zijn Marco Boerema uit Zandvoort en Richard Granneman uit Hellevoetssluis, vrijeslagzwemmers, die in bredere kring nog weinig bekendheid genieten. Sportief gezien staat het Nederlandse zwemmen er behoorlijk voor. Jong en oud lijkt besmet door het Seoul-virus. Linda Moes, het talentje uit Delfzijl, trok het spoor. In de V series van de 200 meter schoolslag ging ze ruim drie seconden harder dan ooit: 2.26,26. Het was een vergissing, maar het leverde wel een tv-toestel op. Conny van Bentum verkeerde evenmin als de Olympische rugslagkampioene Jolanda de Rover in absolute topvorm. Beiden bleven desondanks binnen de richttijden, waarbij Van Bentum zich het meest inspande op de 200 meter vlinderslag en daar Judith Anema meetrok naar Olympisch niveau. --- Viermansbob De laatste dag van de Olympische Winterspelen heeft geen happy end opgeleverd voor de favoriete Oostduitse bobsleeër Wolfgang Hoppe. Enkele dagen nadat hij zijn Olympische titel in de tweemansbob van Sarajevo op de zanderige baan van Calgary was kwijtgeraakt aan de Sovjet-piloot Janis Kipoers, werd de stuurman van de viermansbob DDR 1 verrast door het eerste Zwitserse team van Ekkehard Fasser. Ook op dat onderdeel verdedigde Hoppe de Olympische titel. Het verschil na vier manches was slechts zes honderdste seconde. Tweemansbob-winnaar Kipoers eindigde als derde. De 35-jarige Fasser en zijn ploeggenoten Meier, Fassler en Stocker werden in Calgary de zeer verrassende kampioen. Zwitserland 1 werd vooraf al niet tot de favorieten voor de gouden medaille gerekend. Nadat het viertal in de eerste manche de zevende plaats had bezet, leken de kansen verkeken. Fasser en zijn ploeg verbeterden hun prestaties in het vervolg aanzienlijk. Na twee manches waren ze derde. Hoppe had een voorsprong van een halve seconde op Kipoers en zeven-tiende seconde op Fasser. De 30-jarige Hoppe, tweevoudig kampioen van Sarajevo, had in Calgary geschiedenis willen schrijven door als eerste bobsleeër voor de derde keer de Olympische titel te winnen. De voormalige tienkamper krijgt echter nog een herkansing. Nog voor het begin van de Winterspelen in Calgary kondigde hij aan, dat hij pas in 1992 in Albertville afscheid zal nemen. De Spelen van Calgary vormden voor de bobsleesport een opvallend toernooi. Sinds het debuut van Oost-Duitsland bij het Olympische bobsleeën in Innsbruck (1976) was het nog niet gebeurd dat de DDR van een gouden medaille verstoken bleef. --- Spirit Award De Amerikaanse schaatser Dan Jansen heeft de ware Olympische geest. De sprintwereldkampioen, zowel op de 500 als de 1000 meter van het Olympisch toernooi onderuit gegaan, ontving in Calgary een onderscheiding voor het tonen van de juiste spirit. Hij droeg de prijs op aan zijn zuster Jane, die op de dag van de 500 meter op 27-jarige leeftijd aan leukemie overleed. Jansen kreeg de „Olympic Spirit Award" van het Olympisch Comité van de Verenigde Staten (USOC). --- Incident Tijdens Volendam-PSV (1-6) deed zich een incident voor met scheidsrechter Luinge. Hij «noest het duel in de beginfase vijf minuten stilleggen. Luinge verzwikte zijn enkel en moest verzorgd worden. „Ik weet niet wat voor schoeisel die scheidsrechters tegenwoordig dragen", verzuchtte PSV-trainer Hiddink na afloop van de ontmoeting. „Maar duidelijk is wel, dat die vrij vlakke zool van hun schoenen niet geschikt is voor de toch wat ongelijke grasvelden. Het stoort de spelers dat de wedstrijd onderbroken moet worden. Daarbij komt dat het voor ons niet de eerste keer het geval was dat om die reden het spel vrij lang moet worden stilgelegd. Die scheidsrechters zullen echt schoenen met redelijk lange noppen moeten gaan dragen." Bij PSV ontbrak Gillhaus door een knieblessure. Zijn meespelen woensdag voor de Europa Cup tegen Bordeaux is onzeker. „ Pas dinsdagavond wordt beslist of hij zal spelen of niet," aldus coach Guus Hiddink van PSV. „Ook Gerets heeft de afgelopen week niet kunnen trainen. Ik heb hem in de tweede helft tegen Volendam gewisseld om hem te sparen. Dat gold in wat mindere mate ook voor Lerby. Ik verwacht overigens, dat zij beiden woensdag wel beschikbaar zijn." --- Surprise De Nederlandse judoka's hebben dit weekeinde tijdens het sterk bezette toernooi in Rüsselsheim twee zilveren en drie bronzen medailles veroverd. De grootste surprise kwam van Guno Berenstein, die in de klasse tot 60 kilogram tweede werd. De talentvolle judoka uit Spijkenisse verloor in de finale van de Japanner Koji Ono. Zilver was er verder voor Angelique Seriese, die zondag in de Anale van de klasse boven 72 kilogram ten onder ging tegen de Poolse Beate Maksymov. Bij de vrouwen was er brons voor Marion van Dorssen uit Sas van Gent (tot 72 kg), Jessica Gal uit Amstelveen (tot 48 kg), haar zusje Jenny Gal (tot 56 kg) en de Vlaardingse Chita Gross (tot 61 kg). Grote afwezige was Europees- en wereldkampioene Irene de Kok, die wegens een longontsteking verstek moest laten gaan. ---