Advertentie I : \/pm V vl VI w t 't dan PHILIPS Complete DCC set L —:— » r PHU1PS ^ PHILIPS FW-91 DCC SET MET B&W LUIDSPREKERS Bestaande uit 4 componenten. De DCC recorder zorgt voor een perfecte geluidsweergave en kan bestaande cassettes moeiteloos afspelen. Het versterkergedeelte, met een uitgangsvermogen van 2x60 Watt, heeft e en digitale soundprocessor met surround, een 7-band equalizer met 1 0 voorkeuze en een motorgestuurde v olume knop. Op de tuner/timer voor FM e " AM kunt u 30 voorkeuze stations Programmeren. De CD-speler in ' bitstream techniek met titel Programmeer mogelijkheid en de uitgebreid afstandsbediening maken het 9 e heel compleet. In grijs uitgevoerd met e en frontbreedte van 26 cm. COMPLEET MET B&W V201 LUIDSPREKER Vele malen goed geteste luidspreker. Dit 2-weg bas-reflex systeem heeft een belastbaarheid tot 100 Watt. In diverse luistertesten komt telkens weer de zeer goede hoge- en lage tonen kwaliteit gecombineerd met een gelijkmatig midden tonen gebied naar voren. Set in zwart uitgevoerd. NORMALE PRIJS 28971CorrectSetprijs 1499 SONY 2x95 Watt versterker SONY TA-F590ES VERSTERKER Degelijk uitgevoerde versterker uit de Extremely Standard serie. Het 2x95 Watt continu uitgangsvermogen in combinatie met de gescheiden voor-en _ .. eindversterker voedingen, zorgen voor LOrrêCtpnjS een zuivere geluidsweergave. Het zeer sterke G-chassis voorkomt zowel interne als externe trillingen zodat de output glashelder blijft. Met de recordselector schakelaar kan men gelijktijdig een geluidsbron beluisteren en van een SONY andere geluidsbron opnemen. Incl. systeem afstandsbediening. In zwart uitgevoerd. Afm. 43x15x37.5 cm. NORMALE PRIJS 1+99C699 Goed getest SONY MDR-CD 250 HOOFDTELEFOON Goed geteste hoofdtelefoon met een zeer goede isolatie voor geluiden van buitenaf en een goede geluidskwaliteit. NORMALE PRIJS 109^ Correctprijs 99 Professioneel mengpaneel Ei IHKÉL JVC KS-RT 70 AUTORADIO CASSETTESPELER MET CD-WISSELAAR EN AFNEEMBAAR FRONT Fantastische autoradio met autoreverse cassettespeler, CD-wisselaar bediening en een uitgangsvermogen van 2x25 en 2x8 Watt met 'Hyper Bass Sound' voor een krachtige sound in de auto. Het tuner gedeelte heeft 24 voorkeuze stations (18 FM en 6 AM). Faderregeling, kloktoetsen verschillende snelzoekfuncties voor o.a. zenderaftasting en voorkeuze-zenders maken dit model compleet. Voorzien van afneembaar voorfront. JVC KD-MK 70 CD-WISSELAAR 12 CD-wisselaar voor urenlang luisterplezier. Door toepassing van een speciaal opgehangen chassis is de schok gevoeligheid tot een minimum beperkt. Gehele set in grijs uitgevoerd. NORMALE PRIJS 12997Correct Setprijs 999 INKEL MX-1100 MENGPANEEL SELECTEDBYBOSE Professioneel 8 kanaals mengpaneel, welke bijzonder geschikt is voor discotheek en huisstudio gebruik. De MX-1100 heeft een aantal specifieke mogelijkheden, zoals 6 mono en 2x stereo kanalen in, 2 kanalen monitor en main uit. 2 Ingangskanalen zijn omschakelbaar tussen Mic/Line-phono en er is een instelbare echomogelijkheid op 8 kanalen. De MX-1100 past in een 19 inch rack en heeft LED indicaties i.p.v. VU meters. Afm. 48.5x17.5x49 cm. NORMALE PRIJS 1399TCorrectprijs 999 MAANDAG _ DINSDAG _ WOENSDAG _ DONDERDAG VRIJDAG (KOOPAVOND) ZATERDAG _9.30-18.00 UUR j.30-18.00 UUR _9.30-18.00 UUR _9.30-18.00 UUR _9.30-21.00 UUR 9.00-17.00 UUR BEREIKBAARHEID VAN CORRECT: Met de tram: lijn 4,6 en 9. Met de bus: 170,171 en 173 stoppen praktisch voor de deur en bus 35,39 en 40 stoppen bij Station Noord, ook vlakbij. Met de auto: volg de diverse aanwijsborden. u | Betaling met bank- of giropas pincode, 'p 4 Parkeren in de 2 parkeergarages t/o Correct. Bergweg 110, Rotterdam Voor telefonische bestellingen 010-4.618.600 --- Ex-wonderkind Kissin steekt niet meer boven andere pianisten uit Concert: Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Sir Georg Solti m.m.v. Jevgeni Kissin, piano. Programma: L. van Beethoven: ouverture Leonore, Vijfde pianoconcert; B. Bartók: Muziek voor snaarinstrumenten, slagwerk en celesta. Gehoord: 14/12 Concertgebouw Amsterdam. Door KASPER JANSEN Geen twijfelachtiger verschijnsel in de muziek dan het ex-wonderkind. Het publiek wil, ook al is het kind al lang volwassen, tegen beter weten in de schattigheidsfactor blijven zien. En critici zoeken met dubbele drift naar de meerwaarde van het voormalige wondertje ten opzichte van de gemiddelde muzikant. Die is er slechts zelden. Neem bij voorbeeld de pianist Jevgeni Kissin, die gisteravond optrad bij het Concertgebouworkest onder leiding van Sir Georg Solti (82). Op zijn elfde was het Russische jongetje wereldberoemd door de onmiskenbare 'volwassenheid' van zijn muzikale opvattingen. Nu is hij 23 en blijkt het artistieke gehalte van zijn spel in het Vijfde pianoconcert van Beethoven erg kinderlijk. Kissin speelt al te veel op de grote contrasten. Er is veel fortissimo, ook veel piano, maar weer geen pianissimo en weinig nuance tussen hard en zacht. Technisch speelt Kissin zeer vaardig, met tinkelend epaterende passages in de rechterhand, maar zeker niet opmerkelijker dan vele andere concertpianisten. Wat Mitsuko Uchida een maand geleden op hetzelfde podium aan onvoorstelbaar vingervlug parelend spel liet horen in Beethovens Vierde pianoconcert was veel opzienbarender. Lag het teleurstellende optreden van Kissin dan aan de wat hoekige en hardhandige stijl waarmee Solti de begeleiding verzorgde? Het is altijd moeilijk daarover een oordeel te hebben, behalve nu. Solti hield zich in het Vijfde pianoconcert zelfs in, want tevoren klonk zijn ouverture Leonore in tempo en dynamiek nog veel contrastrijker, op het karikaturale af. En Kissin speelde een toegift, een Hongaarse dans van Brahms, waarin veel lawaaiig carnavalesk gehoempa doorklonk. Hij is kennelijk in die fase vari zijn leven. Het was een merkwaardig concert, want de nuances waaraan in Beethoven zo'n gebrek was, waren er na de pauze in overvloed in de Muziek voor snaarinstrumenten, slagwerk en celesta van Bartók. Solti, de leerling van Bartók, en het Concertgebouworkest kwamen tot prachtig en virtuoos orkestspel, gebracht met grote spanning en gevoel voor intensiteit, maar zonder gemakzuchtige grote gebaren. Het leek wel kamermuziek, zij het op wat grotere schaal, maar af en toe had van mij iets meer felheid, expressie en attaque mogen klinken. De komende dagen wordt dit program^' ma gegeven tijdens concerten in Madrid, Brussel en Parijs. prijs - De beeldend kunstenares Hella van 't Hof ontvangt 17 december een prijs van 10.000 gulden van de Buning Brongers Stichting. De Buning Brongers prijs is de grootste particuliere kunstprijs in Nederland. De prijs, die in 1961 werd ingesteld door de kunstschilder Johan Buning, wordt iedere twee jaar uitgereikt ter aanmoediging van jonge kunstschilders. --- Advertentie Ingezonden mededeling kNSFORHATORHIIlS TONEELGROEP ANYterdam HOMERUS' --- Theo van Doesburg in Kröller-Müller Streven naar een samengaan van kunst en leven Tentoonstelling: Theo van noesburg, Werken uit de Kie van het Kröller-Müller Museum. In het Kröller-Müller Museum, Otterlo. T/m 17 april, nj-zo 10-17u. Cat. 'Theo van rvvsbure, constructeur van het S e leven', 128 blz.,/49,50. „oor JANNEKE WESSELING Theo Van Doesburg (1883-1931) „loofde dat de moderne abstracte schilderkunst het universum, ja zelfs God, voor de mens ervairbaar zou maken. Hiertoe had hij rond 1920 het 'Elementarisme' ontwikkeld, een zienswijze die n iet alleen op de kunst maar op het hele bestaan van toepassing was en die gebaseerd was op tegengestelde begrippenparen. Zojls destructie/constructie, innerlijkheid / uiterlijkheid, beweging/rust, zwaartekracht/ gewichtsloosheid, donker/licht, en de belangrijkste tegenstelling: geest /natuur. Want de geest is, in de opvatting van Van Doesburg, de vijand van de natuur en zou uiteindelijk door middel van de kunst over de natuur zegevieren. Dit is wat de Contra-composities moeten laten zien, het spanningsveld tussen tegengestelde krachten; diagonalen tegenover loodrechte lijnen, zwart tegenover wit, rood tegenover blauw. Het Kröller-Müller toont ongeveer zeventig werken van Van Doesburg: tekeningen, ontwerpen, gouaches, schilderijen en glas-inloodramen. Het zijn stille getuigen van een voorbije tijd: Contracomposities en Tesseractische studies in het Stijl-idioom van de jaren twintig, abstract-geometrische schetsjes van Theo van Doesburg op vergeelde, beduimelde stukjes karton. 'Paris 1924' staat er in potlood bij geschreven, en aanduidingen als: 'katalogus nr III', 'collection Kok, Tilburg' of 'vernietigd'. Ze zijn voor het grootste deel afkomstig uit de nalatenschap van Theo van Doesburg. Deze nalatenschap is recentelijk door de Rijksdienst Beeldende Kunst in permanent bruikleen gegeven aan Rijksmuseum Kröller-Müller, dat de werken nu voor het eerst laat zien. Hierbij verscheen de publikatie Theo van Doesburg, Constructeur van het nieuwe leven, van de hand Evert van Straten, de directeur van het museum die promoveerde op Van Doesburg. Het is een rijk geïllustreerd, mooi vormgegeven boekje, waarin Van Straaten zich een weg baant door de niet altijd even heldere gedachtenwereld van een bevlogen theoreticus. Van Doesburg was een eerzuchtige, conflictueuze figuur. Het was zijn ambitie om aan de leiding te staan van de internationale avant-garde van zijn tijd. Daartoe richtte hij in 1917 het tijdschrift De Stijl op, organiseerde hij Dada-bijeenkomsten en zelfs een Dada-winterveldtocht, stichtte hij in 1930 het tijdschrift Art Concret, en in 1931 Abstraction-Creation. Zijn betweterigheid maakte dat hij vaak ruzie kreeg met zijn kunstbroeders. Hij probeerde Mondriaan in diens 'Neoplastische' werkwijze en opvattingen te corrigeren, wat in de tweede helft van de jaren twintig tot een verwijdering tussen hen leidde. Voor het werk van de Russische Constructivisten, van wie hij de concurrentie vreesde, had van Doesburg al helemaal geen goed woord over. De foto's in het boek van Van Straaten laten hem ook zien als een nerveuze, gespannen man. Of hij nu met een kruiwagen door een tuin loopt of met zijn vrouw Nelly van Moorsel en de architect Cor van Eesteren op een terrasje in Weimar zit, altijd ziet hij er even ongemakkelijk uit, alsof hij nergens thuishoort. De rode draad in al zijn activiteiten is het streven naar een synthese van kunst en leven, naar een 'totaalkunst' waarin de verschillende disciplines een harmonieus geheel zouden vormen. Het liefst wilde Van Doesburg zijn idealen gestalte geven in concrete architectonische ruimten. Zo heeft hij als interieurarchitect het amusementspaleis 1'Aubette in Straatsburg vormgegeven. Op de tentoonstelling zijn enkele glas-inloodramen, of, zoals hij het noemde 'glas-in-lichtschilderijen' van Van Doesburg te zien. Mooie ramen zijn het, met diepe heldere kleuren in geometrische patronen. Van Doesburg was meer een vormgever en decorateur dan een beeldend kunstenaar. Schilderen kon hij niet, zoals ook op de expositie is te zien. Zijn schilderijen ontberen een dwingende, overtuigende vorm. Veel problemen had hij met de textuur, die óf ondoordacht en onbeheerst is (bijvoorbeeld priegelig volgesmeerde delen naast ferme verftoetsen), of juist kaal en volkomen uitdrukkingsloos, zoals in Compositie XVIII in drie delen (1920). Van Doesburg leefde op gespannen voet met het schilderen, dat hij opvatte als een mechanische handeling, en met de schildersmaterie. In 1929 noteerde hij in zijn dagboek: „Wij abstracten schilderen meer in onzen geest dan op het linnen. Als we daarop beginnen is het ergste werk al gebeurd. (....) Het werk moet mager zijn, of althans dien indruk maken. De materie mag zich niet opdringen." Enkele zalen verderop hangt in Kröller-Müller een neoplastische compositie van Mondriaan uit 1927. Een prachtig, soeverein werk is het, sereen en vol spanning tegelijkertijd. De kleuren rood, geel en blauw zijn door het wit naar de uiterste randen van het doek verdreven. Bij Mondriaan begon het echte werk pas op het doek zelf, met het schilderen. Iedere verfstreek, horizontaal, verticaal, is doordacht. De textuur is rijk, met zwarte dik-glanzende lijnen over matte, bijna transparante vlakken heen. Eigenlijk zou iedereen eerst verplicht het geploeter van Van Doesburg in het Kröller-Müller moeten bestuderen alvorens de Mondriaantentoonstelling in Den Haag te bezoeken die eind deze week opent. Om te zien hoe moeilijk het is om zo te schilderen en om te zien hoe groot Mondriaan is. Theo van Doesburg, Glas-in-loodcompositie III (1917, 40 x 40 cm) --- Boek en tentoonstelling over Rotterdamse beeldende kunst in de jaren zestig Maanlandingen, afwas, koeien en knotwilgen Tentoonstelling: The Wonder Years. Rotterdamse beeldende kunst in de jaren zestig. T/m 29 jan. Museum Boymans-van Beuningen, Rotterdam. Di-za 10-17u, zo ll-17u. Publikatie: Gepke Bouma met interviews door Rien Vroegindeweij: Van Amen tot Zekveld. Reportage over de beeldende kunst in Rotterdam in de jaren zestig. Uitg. Prijs: ƒ 49,50. Door DIN PIETERS In de herinnering van de betrokkenen leven de jaren zestig voort als The Wonder Years van de Rotterdamse beeldende kunst. Kunstenaars reisden naar Amerika en Japan en de wereldhaven kreeg zijn eigen wereldkunst. Gepke Bouma maakt in het onlangs verschenen boek Van Amen tot Zekvetd korte metten met de 'lokale mythe' dat Rotterdam toen het Nederlandse bruggehoofd was van de Amerikaanse pop art. 'Buiten Rotterdam wordt deze opvatting niet gedeeld', stelt zij nuchter vast. Min of meer dezelfde ontwikkelingen vonden ook elders plaats. Waarom dan toch die nostalgie, wat maakt die tijd zo bijzonder? Bij de wederopbouw van de stad was moderne kunst bepaald niet de eerste prioriteit. Om daar verandering in de brengen ontplooiden een handjevol kunstenaars, de kunstcriticus Jan Donia van het huis-aan-huisblad de Havenloods, Hans Sonnenberg van Galerie Delta (geopend in 1962) en enkele kunstminnende burgers voortvarend allerlei initiatieven. Met enig succes. Voor een 'minderwaardigheidsgevoel op cultureel gebied' was volgens de eerste CRM-minister Vrolijk al in 1966 'geen reden' meer. Vrolijk deed deze uitspraak bij de opening van de jaarlijkse verkooptentoonstelling die de Rotterdamsche Kunstkring van 1964 tot 1969 in het warenhuis Ter Meulen organiseerde. Voor een gering bedrag kon het winkelende publiek hier een kunstwerkje aanschaffen. Prenten van havengezichten werden goed verkocht, maar toen een oudere huisvrouw haar oog liet vallen op een collage met bloemmotieven van Daan van Golden die toen ruim honderd gulden kostte, besloot het bestuur van de RKK in te grijpen. Men was bang dat zij zich bekocht zou voelen als zij thuis ontdekte dat het 'schilderijtje' gemaakt was van doodgewoon inpakpapier. In een brief raadde het bestuur de aankoop af: '..mensen die geen groot kapitaal te vergeven hebben, kunnen beter hun geld voor iets anders gebruiken.' Dat is nogal betuttelend, maar het typeert ook de relativerende bevlogenheid waarmee in Rotterdam de zaken werden aangepakt. Op de kleine expositie die ter gelegenheid van de publikatie van het boek Van Amen tot Zekveld in Museum Boymans-van Beuningen is ingericht, ontbreken de bloemetjescollages van Van Golden, maar er is wel ander werk te zien dat hij na zijn verblijf in Japan maakte. Deze fragmenten uit de werkelijkheid — een lichtblauwe zeefdruk van Mick Jagger en minutieus nageschilderd Japans reclamedrukwerk — zag men toen voor pop art aan. Achteraf spreekt daaruit een andere mentaliteit. Niet het snelle, vluchtige van de pop art, maar de vertraging en concentratie van het zenboeddhisme. Wel modern en dynamisch voor hun tijd waren Woody van Amen, Toni Burgering, Wim Gijzen, Gust Romijn, Jan van Munster en Jacob Zekveld. Zij presenteren nu maanlandingen, de afwas, kunstmatige inseminatie, Amerikaanse vlaggen en typisch Hollandse clichés als het RVS-echtpaar-met-paraplu, koeien en knotwilgen in felle kleuren en eigentijdse materialen zoals roestvrij staal, neon, polyester en opvallend veel plexiglas kappen. Naast deze luidruchtige, geestige maar soms wat modieuze schilderijen en assemblages hangen er enkele mooie doeken van Hans Verwey en Mathieu Ficheroux die consequent vasthielden aan een eigen expressieve vormentaal op de grens van abstractie en figuratie. Anna (1935-1980) experimenteerde in textiel met nieuwe vormen en materialen. De opbouw van de wandkleden en objecten is in vergelijking met de sprankelende eenvoud het latere werk dan nog vrij complex. Het weerzien met de wandkleden van Anna stemde mij ook een beetje treurig: het Witte viooltje (1969) verkeert in slechte staat, het is stoffig en de kleur is verschoten. Ook al is er dan geen Rotterdam School of Art geweest — de spreekwoordelijke nuchtere, ironische mentaliteit van de Maasstad maakt dat trouwens onmogelijk — toch is er in de jaren zestig veel waardevols tot stand gebracht dat gekoesterd moet worden. louise bourgeois - Het Centre Georges Pompidou in Parijs presenteert van februari tot half april een retrospectieve tentoonstelling van de tekeningen van de FransAmerikaanse kunstenares Louise Bourgeois. In juni 1995 volgt een expositie van sculpturen, omgevingskunst en tekeningen van Bourgeois in het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris. Daan van Golden, Mick Jagger (1967) ---