SPD-leider Wehner: Erkenning van DDR misschien onvermijdelijk or onze correspondent S. v. d. Zee in|2 maart — Het ls In principe niet uitgesloten, dat de Bondsrepude DDR volkenrechtelijk /.al erkennen. Dit heeft de SPD-fractieirdtter in het parlement Herbert Wehner in een interview met de atfluit-e radio gesteld. Wehner merkte verder op dat de Westduitse zich niet door datgene kon laten leiden, wat tot gisteren nog tuee j was. Wanneer er geen andere mogelijkheid zou voordoen, dan i er een situatie kunnen ontstaan, waarin men tot volkenrechtelijke iemiinK zou moeten overgaan. (lgen s Wehner spreekt de ndSkanselier alleen voor dit omenf. wanneer hij een volkenc hteli,jke erkenning uitgesloten jht. .Erkenning en niet-erkennjr' kunnen geen dogma zijn", dus Wehner, die aan de doelstelVan een verenigd Duitsland ilde vasthouden, wanneer dat irenwl geschiedt op basis van stfhe6li»*uii; „jgj, de CDU/CSU -oppositie ebben Wehners uitlatingen grote e H*twaardiging gewekt. Volensf oppositieleider Bartzel is et opmerkelijk dat Wehner „zich an de verklaringen van Brardt jÉpimcieert." Tevens wees Bartei erop, dat men „in de omgang jet eummunisten" een duidelijk ÈMKipunt mot Innemen en niet an tevoren moet laten doorchemeren welke posities men ril opgeven, „waartoe Weher blijkbaar bereid is". Bartel verweet de regering, dat zij met twee tongen sprak. Vandaag zal een uit vijf man bestaande Westduitse delegatie onder leiding van dr. Ulrich Sahm besprekingen beginnen in Oost-Berlijn over de technische voorbereidingen van de ontmoweing tussen bondskanselier Brandt en DDRvan de ontmoeting tussen premier Stoph. De Westduitse bondskanselier heeft de delegatie opdracht gegeven duidelijk te maken, dat hij zijn bezoek aan Oost-Berlijn beschouwt als een „werkbezoek met zo weinig mogelijk protocollaire ophef". De West- en Oostduitsers zullen ook een datum afspreken, wanneer de DDR-premier Stoph voor een tegenbezoek naar de Bondsrepubliek komt. In een televisie-interview heeft gisteravond de Westduitse minister van betrekkingen tussen heide Duitse staten, Franke, het niet uitgesloten geacht, dat hij aparte besprekingen zal voeren met de Oostduitse minister van buitenlandse zaken, Winzer. De voormalige minister voor vluchtelingenzaken, tevens CDU-bondsdaglid, Gradl, heeft al een voorstel gedaan, waar de besprekingen tijdens Stopti's tegenbezoek kunnen worden gevoerd: in het Rijksdaggebouw in West-Berlijn. Gisteren is staatssecretaris Egon Bahr weer naar Moskou vertrokken om er de Duits-Russische besprekingen over het thema tot het afzien van geweld voort te zetten. De bedoeling is om de besprekingen in het definitieve stadium te laten overgaan. Aangenomen wordt, dat Bahr morgen de pas uit Oost-Berlijn teruggekeerde Russische minister van buitenlandse zaken, Gromyko, zal ontmoeten. Fuentes Mohr, minister van buitenlandse zaken van Guatemala, werd door leden van de Revolutionaire Strijdkrachten ontvoerd, en vervolgens vrijgelaten in ruil voor een vrijgeleide naar Mexico voor de guerrillero Giron Calvillo. Foto As» Press --- Volgens Der Spiegel: Arabier ontvluchtte met nazi-hulp door onze correspondent S. van der Zee Bonn, 2 maart — Het is thans wel zeker, dat dè voortvluchtige Arabier Sofian Radi Qaddoumi, die wordt gezocht in verband met de explosie in het vliegtuig van de Austrian Airlines bij Frankfort, de Bondsrepubliek heeft verlaten. Het Bundeskriminalamt heeft alle landen, waardoor Qaddoumi zou kunnen reizen, wanneer hij op weg is naar Turkije, verzocht om opsporing. Het overkoepelende Westduitse opsporingsbureau heeft evenwel Interpol niet ingeschakeld, omdat volgens artikel drie van het Interpol-statuut deze internationale organisatie zich niet mag bezighouden met kwesties „van politieke, militaire, religieuze of rascistische aard". Volgens het Bundeskriminalamt is de aanslag van de vier Arabieren — van wie er inmiddels twee zijn gearresteerd in de Bondsrepubliek — op het passagierstoestel van de Austrian Airlines een politieke misdaad, ook al zullen de aanslagplegers volgens de Westduitse juridische maatstaven „poging tot moord" worden aangerekend. Het Springerblad Bild a.m Sonntag berichtte gisteren, dat Qaddoumi langs een 25 jaar geleden aangelegde vluchtweg voor prominente nazi's het land is uitgeholpen. Voormalige nazi's die zich thans in Arabische landen bevinden, zouden Arabische guerrilla-organisaties op deze weg hebben geattendeerd. De weg die door de Duitse en Oostenrijkse Alpen naar Zuid-Tirol zou voeren zou ook nog in de afgelopen jaren voor „eventualiteiten" zijn open gehouden. Het enige probleem zou zijn, dat een aantal van de vluchthelpers van kort na de oorlog is overleden; hun taak is evenwel veelal overgenomen door familieleden. Bild am Sonntag bericht verder, dat in de afgelopen dagen admiraal Dönitz, de opvolger van Hitier, door een rechter van instructie in Hamburg is verhoord, omdat men wilde weten langs welke weg Martin Bormann is ontkomen. Over het algemeen heeft men in de Bondsrepubliek vrij ingetogen gereageerd op zowel de aanslagen in München als op het passagierstoestel van de Austrian Airlines dat van Frankfurt was opgestegen. Dit in tegenstelling tot Zwitserland, waar rechtse groeperingen een felle actie hebben ontketend tegen in het bijzonder Arabieren. Alleen de rechtse Bayernpartij in Beieren heeft de kwestie aangegrepen om herinvoering van de doodstraf te eisen. Rechts extremistische groeperingen en kranten in de Bondsrepubliek die anders zo fanatiek pleiten voor orde en rust, houden zich evenwel opvallend rustig. Hieraan zal niet vreemd zijn hun sympathie voor de Arabische zaak. Nog niet zo lang geleden heeft de hoofdredacteur van de neo-nazistische National-Zeitung Gerhard Frey, zijn pro-Palestijnse houding gehonoreerd gezien met een uitnodiging van de Irakese regering voor een bezoek aan dit land. Het is deze zelfde Frey tegen wie nog altijd een aanklacht loopt, omdat hij de Israëlische minister Dayan heeft vergeleken met Hitier. De Westduitse regering heeft tot nog toe geen maatregelen genomen die eenzijdig tegen Arabieren zijn gericht, zoals in Zwitserland het geval is. Minister van binnenlandse zaken, Genscher, heeft de Westduitse vliegvelden scherper laten bewaken en bovendien een scherper toelatingsbeleid voor buitenlanders ingevoerd. --- Bom in Ethiopisch vliegtuig ontdekt In het toilet van een Ethiopisch straalvliegtuig op het vliegveld Fiumicino bij Rome, is gisteravond een hom ontdekt. Het wapen is op een veld naast het vliegveld door een Ethiopische veiligheidsagent tot ontploffing gebracht. Niemand werd gewond en er werd geen schade aangericht. Het toestel, een Boeing-707, stond op het punt te vertrekken naar Athene, Beiroet en Elisabetha in Ethiopië. Het had 27 passagiers — onder wie de minister van buitenlandse zaken van Gabon, die in Elisabetha een vergadering van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid zou bijwonen — negen bemanningsleden en vier leden van de veiligheidsdienst aan boord. Alle passagiers moesten het vliegtuig verlaten en op de luchthaven werd de noodtoestand afgekondigd. Politiemannen, brandweerlieden en veiligheidsfunctionarissen omzwermden het toestel. Het vliegtuig, dat om 20.55 uur plaatselijke tijd zou vertrekken, rolde al naar de startbaan, toen een agent het toilet opende en een verdachte koffer zag staan. Daarop taxiede de piloot terug. De veiligheidsagent verliet het vliegtuig door een van de noodluiken en holde naar een veld, waar hij de koffer zo ver mogelijk van zich afwierp. De koffer explodeerde toen hij de grond raakte. Volgens de politie bevond zich in de koffer een soort handgranaat, die waarschijnlijk in het toilet was geplaatst voordat het toestel gisteren uit Addis Abeba in Rome arriveerde. De pin van de granaat was vastgemaakt aan de deurknop van het toilet. De Ethiopische veiligheidsagent heeft verklaard dat het ontploffingsmechanisme van de bom in werking werd gesteld toen hij de deur openmaakte, maar dat hij de pin vasthield toen hij van het vliegtuig naar buiten rende. Er zijn geen arrestaties verricht. Men neemt aan dat de aanslag het werk is van het Front voor de Bevrijding van Eritrea, een provincie van Ethiopië. Ethiopische verkeersvliegtuigen hebben sinds het begin van een serie aanslagen op deze toestellen veiligheidsagenten aan boori. --- Verdachten van Chicagoproces vrijgelaten Een Amerikaans hof van Appel heeft zaterdag bevolen de zeven verdachten, die in Chicago terecht hebben gestaan in verband met relletjes tijdens de Democratische partijconventie in 1968, tegen borgtocht vrij te laten zolang hun beroep niet is afgehandeld. Vijf van de zeven — David Dellinger, Rennle Davis, Thomas Hayden, Abbie Hoffman en Jerry Rubin — zullen elk tegen een borgsom van 25.000 dollar in vrijheid worden gesteld. Tien dagen geleden werden zij tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens overschrijding van de staatsgrens met de bedoeling relletjes uit te lokken tijdens de Democratische partijconventie. John Fronines, Lee Weiner en de twee verdedigers William KunstIer en Leonard Weinglass moeten elk een borgsom van 15.000 dollar betalen. De twee advocaten en de zeven verdachten zijn door rechter Julius Hoffman tot langdurige gevangenisstraffen veroordeeld wegens belediging van het hof. Het hof van Appel stelde vast dat de regering niet heeft kunnen aantonen dat de zeven „gevaarlijk zijn overeenkomstig de zin van de betrokken wet." De regering had gesteld dat de verdachten te gevaarlijk zijn om tegen borgtocht te worden vrijgelaten. Het hof van Appel bepaalde wel dat de zeven de VS niet mogen verlaten zander vergunning van de autoriteiten. --- Advertentie Lees 3x sneller Onze demonstratie kan het u bewijzen: ook u kunt tenminste 3x sneller leren lezen. Verzucht u ook zo vaak: 'Ik wou dat ik meer tijd had om boeken, kranten, rapporten, tijdschriften, brochures te lezen?' Nu is het zover, dat uw wens vervuld kan worden. U kunt nu gemakkelijk ieren om veel sneller te lezen, maar tevens om veel beter het gelezene in u op te nemen en te onthouden. U kunt daardoor efficiënter werken, beter geïnformeerd zijn en over meer parate kennis beschikken. Gratis Demonstraties Bezoek zonder enige verplichting een der onderstaande demonstraties en neem uw eigen boeken mee. U zult dan zien, hoe deze boeken in ongelooflijk korte tijd worden gelezen en terugverteld. DEMONSTRATIEDAGEN: Dinsdag 3 maart, 13.00 u., 18.00 u. en 20.00 u. Donderdag 5 maart, 13.00 u., 18.00 u. en 20.00 u. Vrijdag 6 maart, 13.00 u., en 18.00 u. Dynamic Reading Nederland NV Kloveniersburgwal 103, Amsterdam-C. --- Protesten tegen uitwijzing Joegoslaven 'y voor hun extra v s '. en voor voeding en huisen i" 1 ®' Een nieuw, vervroegd rni», act. waarin de tegemoetko, p werd bepaald op vijftien r»r>«^ n per week . werd afgewezen. "onderdagavond is, na overleg y <• de ministeries van Justitie dertig en Sociale Zaken door de Batadirectie besloten de Vreemdelingenpolitie in te schakelen. De 3? Joegoslaven werden op staande voet ontslagen, hun werkvergunning werd ingetrokken en zij werden donderdagavond op de trein gezet. ,.De Bata-dlrectie kan, zo blijkt weer, beschikken over het apparaat van Justitie en politie, om haar arbeiders te disciplineren en in dit geval zelfs af te voeren", aldus de Werkgroep. Er zijn wel bemiddelingspogingen gedaan, o.a. door de ambassade van Zuid-Slavië en er zijn gesprekken gevoerd. Achteraf wordt opgemerkt, dat taalmoeilijkheden over en weer een rol hebben gespeeld. --- Inmenging Vaticaan breekpunt Rumor treedt af als formateur door onze correspondent A. H. Luijdjens De Italiaanse kabinetsformateur Mariano Rumor heeft zaterdag zijn poging opgegeven om een nieuwe regering te vormen. Rumor heeft dat zaterdag na een onderhoud met president Saragat meegedeeld. Het breekpunt in de onderhandelingen tussen de vier partijen, die de centrum-linkse coalitie moeten vormen, is de druk van het V aticaan om te voorkomen dat de echtscheiding bij de wet geregeld wordt. De christen-democraten staan hierin tegenover de socialisten, republikeinen en sociaal-democraten. Saragat zal nu Rumor kunnen vragen alsnog te proberen om een regering te vormen alleen met de socialisten, maar in dat geval zouden de christen-democraten de moed moeten opbrengen om op de Vaticaanse nota een kordaat antwoord te geven. Een één-partyenregering zou geen steun krijgen van de unitaire socialisten en waarschijnlijk evenmin van de grote socialistische partij. Een derde mogelijkheid is dat een ander wordt gevraagd een poging te doen om alsnog een kabinet te vormen en dat zal dan of de christen-democraat Moro zijn of de christen-democraat Taviana. Moro geldt In de laatste tijd min of meer als de leider der gematigde linkse katholieken en heeft als zodanig meer sympathie bij de socialisten. Maar ook voor hem bljjft de Vaticaanse nota een vrijwel onoverkomelijke moeilijkheid. Taviana is een meer conservatieve figuur maar van hem is bekend dat hij meer dan andere christen-democraten begrip heeft voor de betekenis van de Staat en voor de noodzakelijkheid dat het Vaticaan geen pressie uitoefent op aangelegenheden van binnenlandse aard. Nota Het feit, dat Rumor zijn formatieopdracht om een nieuwe regering te vormen heeft opgegeven betekent allerminst dat de toestand nu weer percies dezelfde zou zijn als drie weken geleden. Niet alleen hebben de christen-democraten in Rumor een van de meest geschikte kandidaten „verbrand", maar er is het uiterst moeilijke punt van de Vaticaanse nota over de echtscheldingswet bijgekomen. De Vaticaanse nota is het struikelblok geworden dat Rurnors pogingen moest doen mislukken. Bij het begin van de onderhandelingen werd de kwestie van de echtscheiding door socialisten, republikeinen en unitaire socialisten als geregeld beschouwd. In begin 1968 immers was met de christen-democraten overeengekomen dat de regering zich zou neerleggen bij wat het parlement over die zaak zou beslissen. En de partijen van de coalitie behielden zich de vrijheid voor op dat punt elk hun eigen standpunt te verdedigen. Daaraan hebben de christen-democraten zich ook gehouden; maar het Vaticaans protest is iets, dat zij als katholieken menen niet naast zich neer te mogen leggen. Zij willen dus besprekingen openen met het Vaticaan over een zaak, die door het parlement reeds werd beslist. De Italiaanse katholieken slagen er niet in, misschien omdat zij een minderheid vormen en de grote massa hier uiterst lauw tegenover de kerk staat, zich te onttrekken aan klerikale invloeden. En het gevolg is dat men hier soms de vraag hoort stellen, of katholieken wel geschikt zijn om de hoogste politieke functies in de staat te bekleden en of een Staat, onder katholieke leiding, niet gedoemd is zijn zelfbeschikkingsrecht te verliezen. Vandaar dat thans de socialistische partij tevergeefs er bij Rumor op aandrong, dat men de Vaticaanse nota zal beantwoorden met een beleefd diplomatiek schrijven, waarin werd gewezen op het feit, dat de beslissing of enig wetsvoorstel al dan niet strijdig is met de Italiaanse grondwet uitsluitend ligt bij het parlement en niet bij de regering, nog veel minder bij bepaalde ministers of bij de christen-democratische partij. Die partij doet haar plicht door in het parlement en in het land zich tegen de echtscheiding te verzetten; meer dan dat laten da democratische spelregels niet toe. Maar Rumor kon dat socialistisch voorstel niet aanvaarden, omdat voor zijn partij een nota van het Vaticaan veel belangrijker is dan een nota van onverschillig welke andere vreemde mogendheid. Een en ander zal bijna onvermijdelijk leiden tot een wederopbloei van het anti-klerikalisme, dat in de vorige eeuw in geen land zo sterk was als in Italië. En verder kunnen alleen de extremistische partijen er voordeel bij hebben; de fascisten omdat zij achter het Vaticaan staan, niet omdat zij zo goede katholieken zrjn maar omdat hun grote man, Mussolini, Italië met het rampzalige concordaat heeft opgescheept; en de communisten omdat zij hier een pracht gelegenheid krijgen om de machtigste partij in het land, de christen-democraten, uit te hollen. Het probleem waarvoor Italië zich op dit ogenblik gesteld ziet is het moeilijkste onder de vele, waarmee deze jonge democratie in de laatste jaren werd geconfronteerd. Overigens is inmiddels uitgelekt, dat het Vaticaan ook reeds in 1967, toen voor het eerst het ontwerp voor de echtscheidingswet bij het parlement werd ingediend, in een nota erop wees dat zulk een wet zou indruisen tegen het concordaat. Het is een raadsel, waarom het ministerie van buitenlandse zaken het parlement niet in kennis heeft gesteld van de inhoud dier nota. --- GRAND GALA: EEN STIJLVOLLE KRUISING TUSSEN DE VUIST EN MUZIEK MOZAÏEK Vanochtend om half negen is Piet Beishuizen, directeur van de Stichting Collectieve Grammofoonplaten Campagne, waarschijnlijk weer kwiek aan het telefoneren geslagen om zijn artiestenstal vor het Grand Gala 1971 bijeen te krijgen. En zo hoort het, want toen u drie maanden geleden uw cadeautjes voor Sinterklaas kocht, dacht de directeur van de Bijenkorf al aan Sinterklaas 1970. De trendsetters zitten niet stil en business is vooruitzien, opdat u, klant en horige, zich koning waant. Maar gelukkig, van bevriende zijde hoorde ik, dat de platenverkoop op zaterdag 28 februari alle records heeft overtroffen, dus de keur van artiesten is niet voor niets naar de verkoopvlek Nederland gereisd. Niet in de laatste plaats daarvoor dank aan de Avro, die zo bereidwillig is geweest een hele avond zendtijd af te staan („ook de volgende maanlanding weer op Avro-dag" zei een omroeper vorig jaar bij Apollo 11). Dank ook aan de regeringscommissaris. die na aanvankelijke aarzeling tot inkeer kwam en uitzending ook na middernacht toestond — een eer die alleen Nederlandse en Amerikaanse verkiezingen, maanlandingen en polemologische experimenten te beurt valt. Maar waarom werd de knop dan tóch te vroeg omgedraaid? Waarom hebben de kijkers de orgie van bijna religieus enthousiasme, die zich van de aanwezigen aan het slot van het optreden der Edwin Hawkins Singers meester maakte, niet mogen méébeleven? Waarom moesten zij or.gelouterd het koude bed in? Misschien wel om nog voor sluitingstijd de winkel te kunnen betreden. Toch hebben de kijkers in de huiskamer, glaasje en versnaperingen binnen handbereik, de poef onder de vermoeide voeten, het gemakkelijker gehad dan de lijfelijk aanwezigen, die vijfenhalf uur lang op het warme kunststof van de Congrescentrumstoelen moesten zitten en voor wie het NOS-journaal/Televi zier-intermezzo niet of nauwelijks toerei, kend was zich van een flesje lauw bier te verzekeren. Anders was het gesteld met de Speciale Gasten aan tafeltjes, ter rechterzijde aangevoerd door Maurice Chevalier en ter linker door Heintje Davids. Obers draafden af en aan om hun het leven aangenaam te maken, waartoe ook al de opheffing van het rookverbod voor deze uitverkorenen bijdroeg. Maar ten onrechte veroorzaakte deze uitzondering hier en daar enig gemor, want wie zijn wij, dat wij dezelfde privileges willen als een Mary Schuurman en een Joop Oonk? En bij enkele naamlozen werd het gevoel van afgunst bovendien overheerst door leedvermaak; want hoe ellendig moesten deze plotseling tot halfgoden uitgeroepenen, maar door de democratie gevoederd en gelouterd zich wel voelen! Eens vergaapte de Parijse volksmassa zich aan de schranspartijen der Lodewijken, maar nü leek Annemarie Ositer nauwelijks van haar privileges gebruik te durven maken. Onder de' speciale genodigden bevond zich dit jaar niet Stokely Carmichael — ook vorig jaar trouwens niet, toen hij, echtgenoot van optredende ster Miriam Makeba, als ..halve wilde" pas op het laatste ogenblik toegang tot de zaal verkreeg. The Flock Wat hadden de bevoorrechten, dat de melkman op rij 26 niet had? Meer volume ongetwijfeld, dat bijv. bij The Plock storend moet zijn geweest, omdat deze fenomenale groep pas vanaf de 15e rij als een harmonisch geheel te beluisteren was. The Plock oogstte overigens maar een matig applaus, ondanks het snob-appeal dat ervan moet zijn uitgegaan en ondanks de grandioze Jerry Goodman voor wiens vioolspel de strijkers van Francis Bay bewonderend over hun balustrade hingen. Pas nadat Duys achteraf had verklaard hoe eerlijk de jongens van The Plock in hun muziek hun maatschappelijke ideeën tot uitdrukking brachten, barstte de ovatie los, maar The Flock was toen al minuten achter de coulissen verdwenen. Het publiek leefde overigens intens mee. Daar waren de mensen in mijn omgeving, die verontwaardigd reageerden toen iemand tijdens het optreden van The Anita Kerr Singers wat hard fluisterde, dat de nieuwe Gert en Hermien waren opgestaan en even later toen dezelfde meende te moeten stellen dat de bas van Anita hem goed van innemen leek. Daar was de vertedering toen Duys Nana Mouskouri tot de bekentenis van haar anderhalve kind bracht; de schok der herkenning, toen J. Vincent Edwards zich in het publiek begaf (,,dat doen ze bij Hair ook" ging het fluisterend door de rijen, en inderdaad, JVE heeft zich uit de anonimiteit van de Hair-cast in een solocarrière gestort); de spanning of Adèles snor het wel of niet zou houden; de onderdrukte uitroepen van de heren op leeftijd toen de veredelde Las Vegas-nachtclubzangeres Bobbie Gentry het podium opkwam; er was die meneer, een kruising van de excellenties Witteveen en Nelissen, die het niet meer kon houden, naar voren stormde en Bobbie een bloem overhandigde — maar misschien was het toch iemand van Bovema. Zelfwerkzaamheid Maar vooral was er de zelfwerkzaamheid van het publiek, misschien door de inspirerende aanwezigheid van Heintje Davids: ritmisch handgeklap bij Jarnes Last (ditmaal niet auf Klompe), meedoen met José en mee-beleven met de Edwin Hawkins Singers. Wij zijn een volk met ritmegevoel en gezien het herkenningsapplaus dat na elke beginregel opklaterde, kermen we onze klassieken. Rest nog de brandende vraag: deed Mies of Willem het beter? Laten we vooropstellen, dat beiden geheel improviseerden — en dat betekent heel walt in dit Ingeblikte tijdperk. Hiermee rekening houdend kan zonder meer van een sterke prestatie worden gesproken van beiden. Misschien heeft Willem iets meer heldendaden op zijn naam gezet (een korte weergave van het maatschappijbeeld van The Flock, intrigerende aankondiging van het a oappella van Anita Kerr en haar zangers), maar hij speelde ook meer op eigen terrein dan Mies, want de avond was een kruising van zijn Valst en zijn Muziek Mozaïek. Een mooi stijlvol feest, zoals we in deze era van vervlakking vrijwel niet meer mogen beleven; zelfs de cameralieden waren in smoking. Het enige gevaar dat het Grand Gala bedreigt is dat de actie Tomaat het tot zijn doelwit zal kiezen. Moge de voorzienigheid ons daarvoor behoeden. PH. VAN TIJN The Edwin Hawkins Singers tijdens de finale va n het Grand Gala. Foto ANP --- Advertentie Eindelijk is er... de ideale "tic" in longdrinks met frisdrank of vruchtensap Om"lang"te drinken Tom Mix Gin borrel voor moderne mensen ---