Uitverkochte huizen voor Scapino in New York (Van onze correspondent) .. . , , New York, december TIET Nederlandse Scapino Ballet kan alleszins tevreden z«n over zijn °, nt r"f' ? I 6 Ve v ni , gde Staten - De Philharmonic Hall in het nieuwe Lincoln Center te New lork is voor 14 achtereenvolgende matinees (2 per dag) vruwel uitverkocht. Op 2 januari treedt het gezelschap in het Witte Huis te W ashmgton op, als gevolg van een uitnodiging die oorspronkelijk van mevr. Jacqueline kennedy was uitgegaan en door president en mevrouw Lyndon Johnson werd overgenomen. Tot deze uitvoering heeft het Witte Huis 163 schoolkinderen van 5 tot 15 jaar uit arme gezinnen uitgenodigd. ?5 r ? te culturele gebeurtenis, die onder de nieuwe president op j,et Witte Huis zal plaatsvinden. • Goede publiciteit DE grote belangstelling voor de uitvoeringen in New York is grotendeels te danken aan de actieve publiciteit, waarin de Amerikaanse impresario jay Hoffman samenwerkte met de Newyorkse afdeling van de ANVV. Een van ie doeleinden van de Amerikaanse tournee is, jong Amerika vertrouwd te maliën met de bekoorlijkheden van Nederland. Walter Kous, die als Scapino — in een moderner term: de conferencier optreedt, doet o.a. ook in dit opzicht voortreffelijk werk. Voorts hebben verschillende dagbladen en tijdschriften de leidster, mevr. Hans Snoek, geïnterviewd, en zowel radio als televisie heeft reeds voor de première de aandacht op de troep gevestigd. De grote angst van de leiders is geweest, dat pers en publiek Scapino zouden vergelijken met beroemde balletten voor volwassenen. Maar deze vrees bleek ongegrond te zijn. Het specifieke karakter van Scapino als een ballet voor kinderen is hier goed begrepen — en dank zij de bevoorrechte plaats die kinderen in de Amerikaanse samenleving innemen, zelfs bijzonder gewaardeerd. De recensies in de Newyorkse pers waren zonder uitzondering vriendelijk. Zo schreef de criticus van de New York Times: succes TJEIDE nummers, die het ballet jjD bood, combineerden verhalen die gemakkelijk zijn te begrijpen met veel dansen. „Moeder, er is een vrijer aan de deur" biedt verschillende soorten Nederlandse volksdansen en vele acrobatische toeren die voor kinderen zeer aantrekkelijk zijn. Een der dansen wordt op klompen uitgevoerd, wat natuurlijk geweldig insloeg. In „De Prinses op de Erwt" zijn de meeste dansen ontleend aan het klassieke balletidioom. De kostumering van beide nummers is een lust voor het oog en de rekwisieten zijn eenvoudig en karakteristiek genoeg om de kinderen te doen begrijpen waar het om gaat. De rol van Scapino wordt gespeeld gezongen en gedanst door Walter Kous, die een prachtig Engels spreekt. „Aangezien Philharmonic Hall niet op toneel is berekend en geen scherm heeft, gaat de verandering van decor een beetje onhandig in z'n werk, maar deze technische problemen zullen vermoedelijk spoedig worden opgelost. De enige werkelijke teleurstelling lag voor ons op muzikaal gebied. Het orkest is te klein en klinkt daardoor te ijl. Het werd" door Luctor Ponse uitstekend gedirigeerd, maar geen enkele dirigent kan volle muziek produceren als hij geen volle bron tot zijn beschikking heeft. Aangezien liet Scapino Ballet in de Philharmonic Hall wordt gepresenteerd in het kader van het Kerst-Muziekfestival van Lincoln Center, lijkt het ons niet juist, dat het Muzikale element van de uitvoeringen *> verwaarloosd wordt. Ten slotte willen ie kinderen niet slechts zien, maar ook horen". ' Geluidsprobleem 'TOT zover de New York Times. Wij moeten zeggen, dat wij de jjlheid van de muzikale begeleiding niet als een ernstig bezwaar voelden. Wel "'eek het ons, dat de onmisbare toeuchting van Walter Kous niet op alle rangen voldoende kon worden gevolgd. Wfs op de 3de rij van het toneel Mden wij er nu en dan moeite mee. wt lag niet aan hem, maar 'aan het dat hij in een zaal zo groot als deze j> ee n microfoon om de hals had. De diectie van het gebouw had hem gezegd dit onnodig was, maar daar heeft p l ich in vergist. De enige geluidsverwker, die bij concerten in gebruik is, vele meters boven hem in de lucht _ was onvoldoende. In de Herald Tribune schreef de desledige Walter Terry: „Voor het deuut van dit Nederlandse gezelschap a s een groot publiek van kinderen opf«omen, dat zichtbaar genoot van het P°gramma, waarin op oordeelkundige levendige klassieke dansen werft afgewisseld door gemakkelijk te beWjpen pantomimes. Het was een pleite uitvoering, met kwieke dansers, kleurrijke kostuums en aantrekkelijke decors. De techniek van de dansers is goed, zonder nu op een of andere wijze uit te blinken; het juiste woord is „proficient" (bedreven). In De Prinses op de Erwt was Doris Catana een bekoorlijke prinses en Bob Verbrugge was in ieder opzicht de. betoverende sprookjesprins. Toke Herben en Wim Bender droegen met gratie en elan hun kronen van koning en koningin". Ook de World Telegram was verrukt van de wijze waarop het sprookje van Andersen tot leven kwam: „Het gezelschap van 25, gracieus als porseleinen poppen, bracht dit sprookje met pleizierig-aandoend gemak en met spontaneïteit. Deze ballerina's van de overkant zijn even knap als charmant. Zij vormen met hun vaardige mannelijke partners de beste „Dutch Treat" die in New York te krijgen is". Verschillende moeders, die wij na afloop om haar indruk vroegen, hadden slechts één antwoord: „charming". Aankomst in New York: even armen en benen strekken --- Nationaal Ballet naar Warschau Nationale Ballet zal, onder leiding 1 n Sonia Gaskell, tussen 30 januari en tebru," ■"■***' - uj «telij ari 1964 een serie van vijf voory "ingen geven in het Theater Polski in l' e , r3cllau - De voorstellingen worden geS t en op uitnodiging van het Pools ^«impresariaat. „ . et is de eerste maal, dat Het Natio" 41e Ballet in Oosteuropa optreedt. De (. e P, die zal bestaan uit ongeveer zes& «ledewerkenden, zal twee program0ï 3 uitvoeren. Na gemeenschappelijk i 5 met de Poolse autoriteiten zal Saw 6 P r °gramma's in het bijzonder ÏV 6 .t cht worden besteed aan moderne jf.^ropese en Amerikaanse choreob ek eën , die tot nu toe in Polen weinig Ha> e . n<1 zi J n ' Zo omvatten de program■Sent °' m ' Bal anchine's Four Tempera(v s en Symphonie in C., Skibine's v Pearl Langs Shirah en Rudi £ °a.ntzig s Jungle. iu,,® Muzikale begeleiding wordt ver°tH do ° r het Pools Synjphonie Orkest D er leiding van André Presser. K®. eroep vertrekt op 28 januari uit Verdam. --- IN MEMORIAM Paul Hindemith DE basis van Hindemiths creativiteit is hêt handwerk geweest. Hij was het type van de ambachtsman, van de componist die alle muzikale vormen beheerste, die zijn werken zelf dirigeerde, die vele instrumenten leerde bespelen en het op de altviool zelfs tot een virtuoze hoogte heeft gebracht. Een man van de praktijk dus, een veelschrijver met een ontzagwekkend veelzijdig oeuvre dat zich uitstrekt over elk denkbaar en ondenkbaar gebied der toonkunst tot en met de pianola. Hindemith verstond de kunst om in elke situatie op bestelling te componeren en altijd kwam er werk uit zijn handen dat bruikbaar was. Het verbluffendste staaltje leverde hij in 1936 toen koning George V van Engeland stierf; in enkele uren had hij een Trauermusik gereed die prompt werd aanvaard als passend bij de rouwplechtigheden. Hindemith is een groot talent geweest en aangezien talenten eerder volgelingen hebben dan het genie, maakte hij al spoedig school. Dit kon bij hem des te makkelijker, daar doceren hem in het bloed zat: hij moest als het ware les geven. Deze typisch Duitse eigenschap heeft Hindemith in hoge mate bezeten en op de belangrijkste posten die hij als pedagoog in de wereld bekleed heeft, kon hij zijn invloed ruimschoots doen gelden. Van 1927 tot 1937 als leider van een compositieklasse aan de Hochschule für Musik te Berlijn; van 1935—1937 ook in Ankara waar hij belast was met de reorganisatie van het Turkse muziekonderwijs; tussen 1940 en 1953 in Amerika aan de Yale Universiteit van New Haven (Conneeticut); daarna op verscheidene cursussen in Zürich en elders in Europa. Als didacticus heeft Hindemith speciale composities geschreven voor amateurs. voor kinderen, voor vergevorderde vakleerlingen („Ludus tonalis", een soort modern Wohltemperiertes Klavier) en voor het gebruik buiten de concertpraktijk. gelijk de Gebrauchsmusik getiteld Plöner Musiktag. Tevens heeft Hindemith zijn compositorische inzichten op schrift gesteld. Over de ethiek kan men zijn ideeën vinden in A composer's world, omtrent zijn muziektheorieën in Die Unterweisung im Tonsatz, in The traditional harmony en in The craft of musical composition. Het zijn interessante, eenzijdige werken, soms lijhrecht indruisend tegen andere muziektheoretische publikaties uit dezelfde epoche zoals Schönbergs Harmonielehre. G ESCHIEDKUNDIG gezien is Hinde' mith door zijn generatie voor hetzelfde probleem geplaatst als zijn oudere tijdgenoot Schönberg: ook hij werd gedwongen opnieuw orde te scheppen na de ondermijning van de tonaliteit door een vorige generatie. ,,Auch im wildesten Trubel der Klange misz noch Sinn und Ordnung sein", aldus luidde Hindemiths credo, maar de atonale ordening van Schönberg en diens discipelen heeft hij van de hand gewezen. Hij hield niet van uiterste consequenties; hij was een man, die als het er op aankwam, de gulden middenweg verkoos. Toen Hindemith begon te componeren, waren Debussy en Reger nèt dood, terwijl de eerste schokkende werken van Strawinsky, Schönberg; en Webern waarmee de muziek van onze eeuw in zekere zin pas werd ingeluid, reeds geschreven waren. Aanvankelijk deed Hindemith grif mee met de avant-garde, alhoewel de waaghalzerijen bij hem meer uit jeugdige overmoed ontsproten, dan uit innerlijke overtuiging. De wilde haren was hij na een jaar of tien kwijt. Toen ontpopte Hindemith zich als een gematigd-vooruitstrevend kunstenaar met behoudzuchtige tendensen: een soort modernere Reger, wiens oeuvre net als het zijne, voor driekwart uit solide en uiterst knap geformuleerde, doch volkomen nodeloze werken bestaat: een uitvloeisel van het feit dat zij vaak componeerden omdat zij het handwerk van het componeren niet konden laten. Ook niet, als hun niets inviel. Beide meesters hebben echter ook in hoge mate geinspireerde werken geschapen op de momenten waarop zij gegrepen waren en de musiceerdrift hun kundigheid richting gaf. DE weg die Hindemith als componist heeft afgelegd, is het best af te lezen uit de beide versies van zijn liederencyclus Das Marienleben voor sopraan en piano, op teksten van Rilke. In de eerste gedaante is Das Marienleben het jeugdwerk van de achtentwintigjarige : een voor zijn tijd geavanceerde schepping die in menige episode de tonale basis op losse schroeven zet. (Ter oriëntatie: gelijktijdig met Das Marienleben ontstond Schönbergs eerste officiële a-tonale compositie, met name zijn Ftinf Klavierstticke uit 1923), De tweede versie van Hindemiths uit vijftien liederen bestaande cyclus werd een kwart eeuw later, in 1948, voltooid. De roekeloze dissonanten, de wrange, harde, „onverklaarbare" samenklanken heeft de auteur aangepast aan zijn herwonnen harmonische zekerheden. De tweede lezing van Das Marienleben is transparanter, logischer, bevattelijker, uitvoerbaarder, maar tevens tammer geworden, door het compromis dat tot stand kwam tussen de vermetele denkbeelden van jeugdige voortvarendheid en de aan traditie gebonden ervaring van de man die de klok een flink eind heeft teruggezet. Hindemith heeft zijn gedachten over de intrinsieke waarden der moderne muziek nergens treffender in woorden gevat dan in zijn essay dat bij wijze van voorwoord aan de ,,Neufassung" van Das Marienleben is meegegeven. ,,Nichts ist ja leichter zu schreiben als sensationelle Dinge. Kann man denn nicht unerhörte und bis dato ungehörte Harmonien schreiben? Melodien, die in ihrer Genialitat von keinem gesungen, gespielt und verstanden werden können? Klange, die in vorher nie gekanntem Masze rasseln, klingeln, knallen und knattern?" Zo luidt een van zijn honende uitvallen legen de extremisten. Ten slotte geeft Hindemith dan zijn eigen standpunt volledig prijs, een tijdloos en voor alle tijden geldend standpunt: „Kinder, schafft Neues — das war leicht zu sagen in einer Zeit, da das Neue vornehmlich in Wagnertuben, Riesenorchestern und Gesamtkunstwerken sich manifestierte. Dieses ,,Neue" ist aber nach tausenderlei Varianten schal geworden; aber das uralte Streben nach geistiger Vertiefung der Musik ist noch immer so neu wie je. Bei aller Wertschatzung, die man biilig den technischen Neuerungen entgegenbringen kann, ist es doch angezeigt, in der Bezeichnung „Neue Kunst" die Betonung des Wortes ,.neu" zu vermindern und dafiir die ..Kunst" um so mehr hervorzuheben". In Das Marienleben van de kunstenaar die de vijftig gepasseerd is, wint tevens een componeertrant veld die voor zijn latere werken zoals de opera Die Harmonie der Welt uit 1957, en Das lange Weihnachtsmahl 1961) van essentiële waarde zou blijven. Met name de ordening van de samenklanken naar zogenaamde „harmonische Symbolschrit. te" waardoor de modulaties een diepere betekenis krijgen. Elke toonaard appelleert aan een bepaalde „Gefühlslage", volgens Hindemith althans. Het is een soort geheimtaal die voor hem grote betekenis scheen te hebben, gelijk hij ook een opvallende waarde ging hechten aan de getallen-wetmatigheden in de compositie. De gebezigde vormen krijgen bij Hindemith eveneens symbolische betekenis : het lied is bijvoorbeeld het symbool van de zielsspanning, de mars is het symbool van de eeuwige beweging, de passacaglia van een opwaartse, hymnische beweging. Soortgelijke verborgen tendensen vindt men eveneens terug bij Bach, wiens kunst bij Hindemith uiterlijk weerspiegeld is in de lineaire constructie van zijn polyfone werkwijze. Zeer bewust beschouwde hij zich als de grote „Erhalter und Erneuer" van zijn tijd. Hindemith wilde zijn: de ,,Zusammenfasser" van de moderne stromingen als expressionisme en nieuwe zakelijkheid niet alleen, jnaar ook van het Gregoriaans, van de barok, van de klassici, en wat niet meer. Zijn creatieve weg heeft een innerlijk ritme: op gezette tijden ontstonden er werken die als de synthese van een bepaalde periode van zijn leven kunnen worden beschouwd. Zulke mijlpalen zijn Das Marienleben uit 1923, het oratorium Das Unaufhörliche uit 1930, de opera Mathis der Maler uit 1935 en de opera Die Harmonie der Welt uit 1957. Naast deze door ideeën bezwaarde werken komt echter de onbekommerde muzikant telkens weer om de hoek kijken in composities waarin vreugde in het spel de toon aangeeft. Op elk gebied heeft Hindemith zijn beste werken geschapen tussen beide wereldoorlogen. Op latere leeftijd miste hij de inventieve kracht om zijn doorwrocht ambachtelijk kunnen met gelijkwaardige musische bezieling te schragen. TTINDEMITH is op 16 november 1895 JLl te-»Hanau, in de buurt van Frankfurfc am Main geboren; hij studeer, compositie bij Arnold Mendelssohn entBernhard Sekles en werd reeds op twintigjarige leeftijd benoemd als concertmeester bij de opera te Frankfurt. Toen hij vierentwintig was, klonk zijn muziek voor het eerst in het openbaar en werden zijn composities reeds gedrukt. Tussen 1921—'26 was Hindemith de leidende figuur op de festivals te Donau-Eschingen: hij had naam als componist, als solist op de altviool en als lid van het in moderne muziek gespecialiseerde Amar-kwartet. Aan erkenning heeft het hem nooit ontbroken. In zijn vaderland werd hij door de nazi's al spoedig uitgekreten als Kultur-Bolsjewist (een scheldnaam waarmee Goebbels zijn vijanden pleegde te doodverven). Naarmate de regering van Hitier de vrijheid van denken en handelen barricadeerde, verlegde Hindemith zijn activiteit naar het buitenland. In 1938 verhuisde hij naar Zwitserland, van 1940—1953 woonde hij in de Verenigde Staten. Teruggekeerd naar de oude wereld, is hij na 1953 speciaal in Duitsland geëerd. In ons land is Hindemith zowel vóór als na de tweede wereldoorlog opgetreden. Onder meer speelde hij in Amsterdam de solopartij van zijn altvioolconcert Der Schwanendreher, en heeft hij enkele van zijn latere stukken als dirigent bij het Concertgebouworkest geïntroduceerd. Zijn belangrijkste opera Mathis der Maler is in maart 1939 te Amsterdam uitgevoerd door het gezelschap uit Zürich, onder auspiciën van de Wagnervereniging. Veel muziek van Hindemith is in Nederland niet gespeeld. Voor de progressief georiënteerden was zijn toonkunst na 1935 al bedenkelijk tam; voor de traditionalisten bleek echter de behoudzuchtigste Hindemith nog te vooruitstrevend. --- Neutrale zone onder Brits politietoezicht op Cyprus? De Britse minister voor gemenebestzaken Duncan Sandys heeft de Grieken en Turken op Cyprus gisteren voorgesteld, een neutrale zone in te stellen die onder Brits politietoezicht zou moeten staan. Minster Sandys, die zaterdag in Nicosia is aangekomen, zei op een persconferentie, dat hij dit had voorgesteld aan het politiek verbindingscomité. Voorts is besloten dat dit comité dagelijks bijeen zal komen. De Britse minister had voorgesteld, dat Grieken en Turken zich aan beide zijden van de bestandslijn zouden terugtrekken. Britse militairen zouden toezien op de naleving van het bestand. Gisteren hebben Griekse Cyprioten een officier van het Turkse leger gearresteerd, die een pistool droeg. Volgens een woordvoerder van de Cypriotische regering had de officier deelgenomen aan een schietpartij. Later is hij aan de Turkse ambassade overgedragen. --- Bulgaarse spion eens met Djilas Georglew, de Bulgaarse diplomaat, die wordt verdacht van spionage voor de VS, zei tot 7.yn rechters in Sofia, dat hij een aanhanger is van de theorieën van Djilas, Tito s tegenstander in Joegoslavië. Georgiew zei, dat ook h\j van mening is, dat er in de communistische wereld twee klassen bestaan, de handarbeiders aan de ene kant en de intellectuelen en politici aan de andere kant. „Er kan van socialisme geen sprake zijn," zo zei hij, „zolang handarbeiders door grotere produktiviteit niet meer tijd krijgen om 11a te denken en deel te nemen aan liet politieke leven." Georgiew zei ook, dat hij het geld, dat de Amerikanen hem hadden gegeven voor zijn spionage-activiteiten, had gebruikt voor zijn contact met vrouwen. Volgens hem had de Amerikaanse geheime dienst hem om inlichtingen gevraagd over het privé-leven van Bulgaarse diplomaten, teneinde deze diplomaten te kunnen chanteren en hen tot spionage te kunnen dwingen. --- Erhard en Johnson willen verdere ontspanning MAAR DUITSE DELING MAG NIET WORDEN BESTENDIGD DE VS en de Bondsrepubliek zullen alle mogelijkheden onderzoeken om de betrekkingen tussen Oost en West te verbeteren, de internationale spanning te verminderen en het totstandkomen van een duurzame vrede te bevorderen. Deze mededeling werd gedaan in een gisteren gepubliceerd communiqué over besprekingen tussen president Johnson en bondskanselier Erhard in Johnson City (Texas). De Westduitse kanselier bracht dit weekeinde door op de LBJ-ranch van de Amerikaanse president, waar zij confereerden over de mogelijkheden tot toenadering tussen Oost en West. Gisteravond is Erhard per vliegtuig naar Bonn vertrokken. IN het communiqué wordt de hoop uitgesproken, dat de Sowjet-Unie op opbouwende wijze zal reageren op de pogingen van het Westen om tot internationale ontspanning te komen. Verklaard wordt, dat de president en de bondskanselier het er volkomen over eens zijn, dat de fundamentele rechten en belangen der vrije landen moeten worden verdedigd. Geen overeenkomst mag worden gesloten, die zou leiden tot een bestendiging van de Duitse deling. ,,De inwoners van Oost-Duitsland ontberen de elementaire rechten en vrijheden," aldus het communiqué. Erhard had Johnson gezegd de Russische reacties op de Westelijke polsingen nog niet erg bemoedigend te achten, maar desondanks de deur niet te willen sluiten voor verdere polsingen. Atlantisch DE basis van de Westelijke politiek moet bestaan uit een vergroting van de kracht en de doelmatigheid van ,,het wordende Atlantische deelgenootschap", aldus het communiqué verder. De twee staatslieden menen, dat een steeds meer verenigd Europa hiertoe in belangrijke mate zal bijdragen. Ook achten zij het Amerikaanse voorstel tot oprichting van een multilaterale atoommacht ,,een nieuw middel om de Westelijke verdediging te versterken". President Johnson heeft gedurende het overleg niet Erhard herhaald, dat de Amerikaanse troepen in West-Duitsland — zes divisies sterk — zullen worden gehandhaafd, zolang hun aanwezigheid in de Bondsrepubliek, noodzakelijk wordt geacht. De VS zullen hun verplichtingen jegens Berlijn nakomen. Erhard sprak hierover zijn voldoening uit. Ten slotte gaven Johnson en Erhard als hun mening te kennen, dat bij de pogingen om tot Europese eenheid te komen „rekening dient te worden gehouden met de vanouds tussen Europa de VS en de rest van de niet-communistische landen bestaande vrije handelsbetrekkingen". Het communiqué zegt verder: „De twee staatslieden waren het er over eens, dat de komende handelsbesprekingen (in Genève over de Kennedy-ronde) als basis moeten hebben uitbreiding van de internationale handel en steeds verder voortschrijdende economische eenwording in Europa." Het overleg zal volgens hen moeten gaan zowel over industriële als agrarische produkten. Op een persconferentie vlak voor zijn vertrek uit de VS zei Erhard nog: „Ik kan u zeggen, dat noch de Franse noch de Amerikaanse president mij voor de keus heeft gesteld wat betreft vriendschap met de een of do ander." --- Dramatisch busongeluk in Zuid-Afrika Bij een autobusongeluk op 40 km ten noorden van de Zuidafrikaanse stad Durban zijn zondag dertien blanken om het leven gekomen en dertig gewond. De mensen maakten een dagtocht naar de Nageldam, toen de autobus van de weg raakte en twaalf meter lager ondersteboven in een ondiepe rivier terecht kwam. Ter plaatse wonende Bantoes hebben met bijlen de wand van de autobus opengehakt, om vervolgens de klem zittende overlevenden met behulp van ijzeren staven, waarmee zij verwrongen metaal opzij wrikten, te bevrijden. --- Advertentie ROBERTSON'S PORT THE GAME BIRD OF THE DOURO OLD RUBY PORT \ sh.pp-iw "osertson bros * c° 1 <3T> --- VS-Peking Dean Rüsk ziet geen verbetering „Het enige contact dat wij met de Chinese communisten onderhouden, namelijk met hun ambassadeur in Warschau, geeft geen aanleiding te geloven, dat Peking wijziging brengt in zijn houding." Dit verklaarde Dean Rusk, de Amerikaanse minister van buitenlandse zakwsi, voor de Japanse televisie. Zoals bekend, voert de VS-ambassadeur in Warschau nu en dan besprekingen met zijn Chinese collega. Dean Rusk zei: „Peking staat er op, dat wij Formosa uitleveren. Maar wij kunnen tien of elf miljoen mensen niet tegen hun wil uitleveren aan deze lieden op het vasteland." 75.000 gulden voor Mohammeds haar Woedende mohammedanen hebben In Srinagar, hoofdstad van Indisch Kasjmir, twee bioscopen in brand gestoken, een politiebureau aangevallen en auto's beschadigd. Op deze manier wilden zij hun ontstemming uiten over de diefstal van een haar van Mohammed op vrijdag jl. Onmiddellijk na de diefstal werd de grens tussen Indisch en Pakistans Kasjmir gesloten. Een beloning van 75.000 gulden is uitgeloofd voor wie de haar terugbrengt. i John Hollingsworth overleden John Ernest Hollingsworth, een van de belangrijkste Engelse dirigenten, is gisteravond dood in zijn huis aangetroffen toen de politie de toegang tot het huis forceerde. Hollingswor' h kreeg zijn opleiding aan Bradford College en de Guildhall Muziekschool in Londen waar hij in 1938 afstudeerde. In 1937 dirigeerde hij al als gast het Londens Symphonie Orkest. Hij stond verder voor het Philharmonisch Orkest van Liverpool, van Birmingham, van de BBC en het orkest van de Deense staatsradio. Tussen 1948 en 1952 dirigeerde hij in het Royal Opera House, Covent Garden, en bij het Sadler's Wells Ballet. --- Cambodja overweegt bondgenootschap met PEKING CAMBODJA heeft zijn druk op het Westen versterkt 0111 Engeland en de VS aan de conferentie taf el te krijgen. Beide landen voelen nog weinig voor een internationale conferentie, die de neutraliteit van Cambodja moet garanderen. Premier Sihanoek van Cambodja verklaarde: „Als het Westen onze neutraliteit niet garandeert, moeten wij onze neutraliteit opgeven en gaan onderhandelen over een officieel bondgenootschap niet Peking. Ons voortbestaan hebben wij alleen te danken aan de vastberaden steun van de volksrepubliek China. Zonder deze steun zyn onze levenskansen zeer gering". SIHANOEK vervolgde: „De Britten en Amerikanen willen de conferentie doen mislukken. Dit vormt een duidelijk bewijs van hun kwade trouw". Hij beschuldigde Frankrijk er van, de Amerikaanse houding te steunen. Hilsman, Amerikaans onder-minister van buitenlandse zaken, verklaarde dat Washington met andere landen onderhandelt over een tiental methoden, waardoor de neutraliteit van Cambodja kan worden gegarandeerd. Maar eerst zal nog „verschrikkelijk veel overleg" nodig zijn, aldus Hilsman. Intussen heeft Cambodja de import van drie Amerikaanse bladen, de New York Herald Tribune, Time en Newsweek, verboden. Premier Sihanoek verklaarde, dat een verzoening met het buurland Thailand onmogelijk is, omdat dit land de grenzen van Cambodja niet wil erkennen. De betrekkingen met Zuid-Vietnam zijn iets verbeterd. Weliswaar doet Saigon geen afstand van zijn aanspraken op de eilanden vóór de kust van Cambodja, maar het heeft verklaard, deze eilanden niet met geweld te zullen veroveren. Aldus de Cambodjaanse premier. De rooms-katholieke bisschop van Gent, Charles Justin Calewaert, is vrijdag jl. op 70-jarige leeftijd te Gent overleden. Hij werd ziek kort nadat hij was teruggekeerd van het concilie in Rome. Hij was (ie 27ste bisschop van Gent, een van de zes diocesen van België. In 1925 werd hij tot priester gewijd en in 1948 tot bisschop verheven. --- Brand eist 21 doden GASTEN van het brandende Roosevelt-hotel ln Jacksonville, Florida, probeerden gisteren langs aan elkaar geknoopte lakens en dekens in veiligheid te komen. Twee personen kwamen om het leven, doordat de lakens het begaven en zij van een hoogte van enkele verdiepingen op straat stortten. In totaal verloren 21 van de hotelgasten het leven en raakten er 62 gewond. De brand ontstond gistermorgen op de benedenverdieping. Vele gasten sliepen nog. De vlammen kwamen niet hoger dan de tweede verdieping, maar doordat de ladders van de toegesnelde brandweer niet veel hoger reikten, kwamen velen in het twaalf verdiepingen hoge gebouw in moeilijkheden. De zeer sterke rookontwikkeling heeft de meeste slachtoffers gemaakt. De mensen hingen uit de ramen, snakkend naar adem. Sommigen klommen langs lakens naar lager gelegen verdiepingen, waar zij ten slotte door de brandweer konden worden bevrijd. Tientallen vluchtten naar het dak, waar zij doo helikopters van de Amerikaanse marine werden opgevist. In 479 g Eisten. hotel bevond ---