Organisatie Deltawerken p0 Ml aan welke werken moeten - Het f. e ® VO erd, op welke wijze dit uus geschieden, in hoeverre W- ite ver antwoord zijn en wat de ■perken v — „rvan zullen zijn. .-,-olg 671 e ons echter duidelijk te maWÖ '''^ neltawerken voor ons gehele d uitzonderlijk belang zijn, een fhr:k van " groter en veelzijdiger |eW£ ', n de Zuiderzeewerken. Niet da j technische kanten zijn van ffl de w maar ook de economische ïroot - ?e !l is c'he de recreatieve, de pla11 s° c;0 '„ en politieke zijden zullen voor érnstige >bouw van ons land van jj r»rin rjo! ^■c a-eken geleden gaven wij enkele Irfftë *,* W eer, die de indiening van I ? ed8 Hrapport van de Deltacommis. ' eU1 t punt van de veiligheid opliet ,jte bete ^ enl 'Geméenten, Waterschap^""fj'uiieren, bedrijven, zullen met ,n V^mnlan direct of indirect bemoeieü Bijna geen departement van hebben. J ^ q{ het zal met het _Ö fI ian Gemeen * -eonfronteerd worden. f gillen al deze belangen gecoordisd ^ orden en tegen elkaar afgewo«' o Ti de behandeling van de Deltawet i hoeft de minister op vragen van kaS geantwoord, dat hij de mstelvan e«i Deltaraad, in navolging van niet wenselijk achtte - ... j. Minister sinds de wet van 1950 Schikken kon over de Raad van de f L t en daarnaast voor een ander «ollege geen behoefte bestond. u«r dan de Zuiderzeewerken raken • Deltawerken ons gehele land en ver'.'.jende belangen. De Minister wees er ob dat zo nodig de Raad van de '".Jaat zou kunnen worden uitge"i van een dergelijke uitbreiding nóch „ n de Raad van de Waterstaat zelf, van zijn apparaat is sinds 1957 veel ne Minister zegt in de Memorie van bWoord dat het voorshands aangewelpt dat de met de voorbereiding iir plannen belaste diensten in overleg reden met, „om slechts enkele voorbeelto" te noemen, de Rijksdienst van het lauonale Plan, Provinciale Water■:aats. en planologische diensten, de \itmirtechnische Dienst, de grotere larticuliere organisaties en de van geval lt geval direct bij de plannen bebroki(ii diensten". ❖ IS ie berichten van de Deltawerken il worden als „allerbelangrijkste" 23 lies genoemd, die behoren tot de diere organisaties die zich met de iwerken bezig houden! De „met de voorbereiding der plannen iste Dienst" is dan de in no. 1 van Driemaandelijkse berichten van de werken genoemde Deltadienst, een ' van de Rijkswaterstaat, ressornd onder de Directeur-Generaal van Rijkswaterstaat, een praktisch geheel :he dienst. De Raad van de Waal dus over de plannen, zoals m veelvuldig overleg door de Del,'aïastzijn opgemaakt, moeten adviseIB. -stenige malen heeft de Raad van Mtórstaat daartoe vergaderingen bewaarop belanghebbenden hun me«ver een en ander kenbaar konden ®i. Er is dus inderdaad getracht 1 mogelijk alle kanten tot hun recht feten komen en te zorgen da:t de planB in een brede kring bekend worden, 'neb blijft de vraag, die in onze steeds '"ewikkelder maatschappij steeds weer '"'Mt, of de gekozen organisatie juist J'°? niet beantwoord. aa r is de instantie, die de prioriteit ' B de verschillende desiderata bepaalt? ' me n afwijkende meningen niet te laat uiting, wanneer de beoordeling ge na -dat de plannen door de Del ' 'enst zijn opgemaakt? Is het niet nodat de Deltadienst intern naast zijn «wisdi deskundigen, landbouwdes™igen. economen en planologen heeft, hut Zuiderz eewerken dit in beperkte e nebben? Moet de Raad van Watero- t |..? ie t worden versterkt en een beP apparaat hebben om haar aden voor te bereiden? Is het interdementaal vooroverleg de meest doelde vorm van coördinatie? u, van het overleg tussen de veriakh », de de Pa:'tementen in ons >eltani!! tel! twee belangrijke en met het fetional I" wan te voorbeelden n.1. het Io e mn e ,, en de Ruilverkaveling, iorale Pi • et over leg over het Na'e liirton an ' s wor dt wel bewezen door %e n,? eg die de Wet °P de Ruim!e *erkw« rnmg heeft te S aan - En over ^nischo n 6 Van (ie Centrale Cultuurtoilverkai \ 0mmissie ten opzichte van het t«/ is d0 °r haar Directeur !r intSo van Stedebouw een pressant artikel verschenen, ik L°,1 Van £ van het overleg zeer f'delijk arin Als Het aantal instanties genoemd i s werkelijk verbijste^ir kei ieest be s H jp t men - hun ® ® n , van onze departemen«niit vol w.1 S m eerdere maanden ? 4n van onvn, en s taan met vergaderin^ r d e Partemprü lSS , ies en conferenties, in£?■ zelfsta "dig, com°reanio , blijvende commissies, lof" Srote conl* MSCh ^zond? Hebben ai «t? erns het beter opgelost |slerh lossirL S telliw' 61 vermeten een opii a , lts op wii 2eri ereren - Wi j willen er , e «n obw ,. • noe belangrijk het is wordt, want feit- an 2ee r ei-ooP V i aar ' dat besli ssin?i3', I ij enotr ien wn,.rf a S erne en belang in ^fs to r k V00r be e ian lnll t ChtlngSVerg:ade " >n tw gankeU jk 7onH nden en de »e r '■ i„. Uden zijn; ^iseh 20U borden Deltadien st intern krachten" met an( iere dan W d^ rch '- 6n met dachten dat de Raad van Waterstaat versterkt zou worden en een goed geoutilleerd apparaat zou krijgen. Wij mopperen wel over de uitbreiding van de ambtenarij, maar wij moeten niet vergeten, dat onze moderne maatschappij overal een toeneming toont van de hogere functionarissen, en dat wat particuliere maatschappijen uit ervaring nodig hebben geoordeeld, ook voor de overheidsdiensten onmisbaar is. --- BAAS BOVEN BAAS --- DE REÜNIE VOOR OUD-MILITAIREN Nog geen toestemming Begin dezer week maakten wij melding van een voorgenomen reünie op zaterdag 10 juni voor oud-militairen in de Juliana van Stolbergkazerne te Amers foort. De organisatoren verzoeken ons thans mede te delen, dat zij van de minister van defensie nog geen bevestiging hebben gekregen op hun verzoek om toestemming. --- Aflossing schepen Nieuw-Guinea In het kader van de normale aflossingen van Hr. Ms. schepen in Nederlands Nieuw-Guinea, zullen Hr. Ms. Jager Amsterdam en Hr. Ms. Fregat Piet Hein gezamenlijk in de eerste helft van april de thuisreis naar Nederland aanvaarden, zo deelt de marinevoorlichtingsdienst mede. Hr. Ms. Fregat Evertsen zal op woensdag 15 februari uit Den Helder vertrekken en op weg naar Nederlands NieuwGuinea van 3 tot 6 maart een bezoek brengen aan Curagao. Genoemde oorlogsbodem zal medio april op zijn bestemming aankomen. --- Advertentie (Ingez. meded.-advertentie) lekker en gezond --- Bij botsing tegen boom AUTO BRAK IN TWEEËN (Van onze correspondent) Gisteren deed zich tegen het middaguur een merkwaardig verkeersongeluk voor in de gemeente Apeldoorn. Op de Hoenderloseweg vloog met een snelheid van ca. 90 km. naar de bestuurder later verklaarde, een vrij nieuwe personenauto tegen een boom. De wagen brak volkomen in tweeën. De ene helft kwam aan de ene kant van de weg terecht en de andere helft aan de overzijde. Wonder boven wonder kroop de bestuurder H. L. V. W uit Apeldoorn vrijwel ongedeerd tussen de wrakstukken vandaan. Hij heeft zich in het Juliana Ziekenhuis laten verbinden. --- Botsing tussen twee locomotieven Door een onjuiste rangeerbeweging zijn gisteravond op het stationsemplacement te Venlo een Duitse stoomlocomotief en een Nederlandse elektrolocomotief met elkaar in botsing gekomen. Zowel de Nederlandse machinist, als de Duitse leerling-machinist werd gewond. De Duitser moest voor onderzoek in het ziekenhuis in Venlo worden opgenomen. De Nederlander kon na verbonden te zijn naar huisgaan. Zowel de Nederlandse als de Duitse locomotief werd licht beschadigd. --- Locomotief met vliegtuigstraalmotor DE G.T. 3, het resultaat van vijf jaren arbeid door ontwerpers en ingenieurs van de English Electric Company: een gasturbinelocomotief. De locomotief beschikt over een type motor als gebruikt in straalvliegtuigen; het chassis is van een normaal type stoomlocomotief. De G.T. 3 zou tijdens proefritten reeds een snelheid van bijna 150 km/u hebben gehaald. --- Jongerenconferentie P.v.d.A. trekt 1500 deelnemers Gedachtenwisseling over „wereldhonger” en „rassenhaat” (Van een onzer verslaggevers) flIET minder dan vijftienhonderd jongeren waren vanochtend aanwezig in Krasnapolsky te Amsterdam toen de heer G. J. N. M. Ruygers, vicevoorsitter van de Partij van de Arbeid het openingswoord sprak op een conferentie van deze partij over de onderwerpen „wereldhonger" en „rassenhaat". De zeer grote belangstelling maakte het nodig in twee zalen te vergaderen. De aanmelding voor deze bijeenkomst was opengesteld voor alle jongeren tussen de 18 en 30 jaar. Behalve de lunch enz. kregen de deelnemers de reiskosten vergoed. Twee hoogleraren, prof. dr. E. de Vries en prof. dr. J. Tinbergen, hadden stellingen ter beschikking gesteld, waaróver na een korte toelichting in secties gediscussieerd kon worden. Vanmiddag zouden beide hoogleraren de gemaakte opmerkingen beantwoorden. DE heer Ruygers zei, dat het niet de bedoeling van de conferentie kon zijn moties of resoluties aan te nemen. Hij zag de betekenis van de bijeenkomst in twee dingen: in de eerste plaats als een getuigenis, dat de verhouding tussen blanke en gekleurde volken behoort tot de primaire vraagstukken van deze tijd, en in de tweede plaats als een poging om door gedachtenwisseling tot grotere klaarheid te komen over dit kernvraagstuk. Eén uitzondering op het bovenstaande wilde spr. wel maken. Hij hoopte dat de conferentie bereid zou zijn uit te spreken, dat zij van de regering en het Nederlandse volk verwacht, dat in ieder geval ons land het vraagstuk van de ontwikkelingslanden zal gaan opnemen in de prioriteiten van onze nationale politiek en daartoe ten minste één pet. van or.s jaarlijkse nationale inkomen zal besteden. Deze één pet. is niet willekeurig gekozen. Deskundigen hebben uitgerekend dat het nodig is dat de rijke landen ter wereld dit percentage beschikbaar stellen, wil men het vraagstuk doeltreffend kunnen aanpakken. De heer Ruygers verzorgde vervolgens ook de toelichting op de stellingen van prof. De Vries, die eerst vanmiddag non komen. Nieuw zelfbewustzijn VOLGENS prof. De Vries zijn spanningen tussen het „Westerse' de en het „afro-aziatische" deel van de wereld in de eerste plaats het natuurlijke gevolg van een nieuw zelfbewustzijn bij de gekleurde volken. De spanningen worden vaak onnodig verscherpt door wanbegrip bij ons. Het nieuwe zelfbewustzijn is deels een reactie op Westerse politieke, economische en culturele overheersing, met name in een eeuw waarin het Westen door twee wereldoorlogen moreel overwicht verloor. Deels ook is het een gevolg van het streven om modern-westers te zijn. De houding tegenover onze cultuur is zowel afwerend als met graagte aanvaardend. Langs twee, slechts schijnbaar tegenstrijdige stromingen vindt dit zelfbewustzijn politiek een uitweg: a. een fel nationalisme; b. een sterk afro-aziatische, internationale solidariteit. Het zou een misvatting zijn dit nationalisme en regionalisme te vergelijken met het Europese nationalisme en het; strpvpn nnnr Kurnnp«fi intp*rrat.i#v np streven naar Europese integratie. De afro-arabische solidariteit reikt verder dan regionalistisch eenheidsstreven — t.o.v. kolonialisme en rassendiseriminatie reikt zij over de gehele wereld en met name wat bij ons gebeurt (ol' niet gebeurt) heeft scherpe repercussies. Het nieuwe zelfbewustzijn heeft positieve en negatieve zijden. Voorbeelden van het eerste zijn bezinning op eigen cultuur, herinterpretatie van boeddhistisch*, hindoeïstisch- en islamitisch-godsdienstige waarden en het zoeken naar eigen politieke vormen (pantja sila e.d.). Daar staan tegenover gegrond en ongegrond wantrouwen in onze bedoelingen, het aanvaarden van eigen inefficiency enz. „Wij moeten leren hen daarin te begrijpen en misschien kunnen zij van ons iets leren", aldus besluit prof. De Vries zijn hierboven samengevatte stellingen. De heer Ruygers voegde hier' in zijn verduidelijking aan toe, dat velen in Europa nog leven in de tijd dat dit werelddeel het middelpunt van de wereld was. In de Verenigde Naties zullen de blanke volken zich moeten gewennen aan een filosofie van de minderheid, een numerieke minderheid. We zullen het meer van de kwaliteit dan de kwantiteit moeten hebben. Prof. Tinbergen was bij het ter perse gaan van deze editie nog bezig met de toelichting op zijn stellingen. Over wat hij op schrift had gesteld valt weinig te vertellen, omdat hij alleen literatuur heeft opgegeven, die de deelnemers aan de conferenties z.i. tevoren moesten bestuderen. Het onderwerp van prof. Tinbergen luidde: Hoe organiseren wij de wereld-economie ? --- Advertentie (Ingez. meded. advertentie) --- 52.000 dollar voor een Utrillo Op een New Yorkse veiling is voor een schilderij van Maurice Utrillo 52.000 dollar betaald, de hoogste prijs die ooit op een veiling voor een doek van deze impressionistische meester is neergelegd. Het olieverfschilderij, dat omstreeks 1910 geschilderd werd en een gezicht op de Rue de Crimmée in Parijs voorstelt, is gekocht door Alexandre Iolas, een kunsthandelaar uit New York. Het schilderij was het eigendom van wijlen Barbara Church. Voor een werk van Picasso — een portret van een vrouw — werd op dezelfde veiling door een onbekende Zwitser 75.000 dollar betaald. Acht werken van Paul Klee. vier tekeningen en vier schilderijen, brachten in totaal 79.500 dollar op. By K.B. is benoemd tot ridder in de orde van Oranje-Nassau de heer B. M. Linthorst, te Twello (gemeente Voorst), oud-voorzitter en erelid van de Vereniging van Nederlandse Vleeswaren- en Vleeseonservenfabrikanten en van de Vereniging ter Bevordering van de Export van Vleeswaren en Vleesconserven. --- De liberaal voert geen landbouwprijsbeleid uit principe, maar uit noodzaak Garantieprijzen bij voorkeur voor drie jaar (Van onze parlementaire redacteur) ElE/V actief landbouwbeleid moet onder de bestaande omstandigheden omvatten: het stimuleren van de verdere ontplooiing van de land- en tuinbouw en bescherming tegen de economische moeilijkheden, die de landbouw bedreigen, opdat deze bedrijfstak zijn nuttige functie kan blijven uitoefenen en de tverkers in deze bedrijfstak blijvend een bestaan kunnen vinden. Aldus een der conclusies van ir. L. G. Oldenbanning, lid van het hoofdbestuur van de VVD, in de middagvergadering van gisteren onder voorziterschap van ir. ff. Kooy te Arnhem gehouden Gelderse Landbouwdag dier partij. Beide: zowel stimuleren als beschermen, zijn op liet ogenblik nodig, als gevolg van de ontwikkeling zowel in het binnen- als in het buitenland. WAT het binnenland betreft: het algemeen belang eist blijkbaar, dat de kosten van het levensonderhoud van de consument zo laag mogelijk worden gehouden en niet te sterk variëren. Speciaal op de voedingsmiddelen wordt gelet. Ten behoeve van de export, ter verkrijging van deviezen, van industrialisatie en werkgelegenheid heeft de overheid na de oorlog de kosten van de voedingsmiddelen kunstmatig laag gehouden. Hierdoor is het binnenlandse prijspeil van landbouwprodukten lager gebleven dan in andere landen en heeft het zich niet tot het gewenste niveau kunnen ont«rlVb-alon Ortk rm hot no-pnhlik rillrft Hp wikkelen. Ook op het ogenblik durft de overheid slechts aarzelend melk- en broodprijzen te verhogen. Denemarken doet dat wel. BELEMMERINGEN Maar ook bij de export treden tal van belemmeringen op. Van een vrije markt en een vrije prijsvorming is geen sprake. Elke regering treft op het ogenblik maatregelen om zijn landbouw te beschermen en hiervan dreigt de Nederlandse boer het slachtoffer te worden. Dit klemt te meer, omdat onze landbouw het vooral van de export moet hebben. Van onze landbouwprodukten wordt 40 pet., al dan niet bewerkt, geëxporteerd. De Nederlandse landbouw is dus sterk afhankelijk van de export en dus van de maatregelen, welke andere regeringen treffen. Nederland zal nimmer alléén vrijhandelspolitiek kunnen voeren. Dit betekent tevens, dat de zg. „marktprijs" geen goed richtsnoer kan zijn voor de produktie, aangezien er geen vrije marktprijs bestaat. BESCHERMING Na vervolgens de bijzondere economische en oogstrisico's van de landbouw te hebben geschetst, betoogde ir. Oldenbanning, dat op dit ogenblik een zekere vorm van bescherming dus nodig is. Dat wil niet zeggen, dat men zich niet vast kan richten op een in de toekomst te verwachten ontwikkeling. Een liberaal "oert geen landbouwprijsbeleid uit principe, maar uit noodzaak om het bestaan van een volk of volksdeel zeker ie stellen en gewilde markten te behouden. Dit schept werk en brood voor tal van mensen en voorkomt een verstoring van het economisch evenwicht. Mocht die noodzaak niet meer aanwezig zijn, dan zal de liberaal daarvan gaarne afstappen. Mogelijk, dat de integratie ons eenmaal zover brengt, doch dit is thans nóg niet te bezien. RICHTING Spreker achtte het garantieprijs-systeem aanvaardbaarder dan een hectare toeslag. Een toeslag, welke iedereen ontvangt, onafhankelijk van zijn bekwaamheid of inspanning, is zeker geen maatregel, welke ons liberalen aanspreekt, aidus spreker, ook al zal men er niet steeds aan ontkomen. Z.i. is een garantieprijs op basis van goede bedrijven met een aanvullende toeslag op lichte gronden waar door omstandigheden buiten de schuld van de boer de produktiekosten hoger liggen, de beste richting. Deze moeten echter niet voor één jaar. doch bijv. voor drie jaar worden vastgesteld, opdat de boer weet waar hij aan toe is en zijn produktie kan „richten". DURF Ook de boerenstand — zo besloot ir. Oldenbanning zijn betoog — zal de durf moeten bezitten om nieuwe richtingen in te slaan. Een vrije en zelfstandige boerenstand, geestelijk en sociaal in staat en bereid risico's te aanvaarden en te dragen met veel initiatief en doorzettingsvermogen. zo nodig gesteund maar niet geleid door de overheid, is de wens van de V.V.D. Na de pauze beantwoordde de spreker nog een aantal vragen en opmerkingen, waaruit wel bleek, dat men zich met de grote lijnen van het betoog zeer wel kon verenigen. In zijn slotwoord zei Ir. Kooy o.a., te behoren tot hen, die „positief optimistisch" staan in hun verwachtingen ten aanzien van de ontwikkeling van de landbouw in de Europese Economische Gemeenschap. / --- Een roerig koffieland Dagelijks commentaar DE nieuwe staatsgreep in El Salvador (een koffiestaatje met 2V 2 miljoen inwoners) is belangwekkend door zijn voorgeschiedenis. In 1956 was kolonel Lemus president geworden en hij poogde, met behoud van de overwegend feodale economische structuur, allerlei verbeteringen aan te brengen in ° « het lot van het arme agrarische Indiaanse proletariaat. Geleidelijk ech ter was hij tussen twee vuren komen in . te zitten, omdat jonge intellectuelen evenals Fidel Castro — steun zochten bij de plantage-arbeiders, om de macht te ontnemen aan „de veertien families", die de economische sleutelposities bezitten. Deze families lieten aan de militairen allerlei privileges, vooral van financiële aard, opdat zij het grootgrondbezit zouden verdedigen, In september van het vorige jaar begonnen gewapende studenten van de universiteit van San Salvador (de hoofdstad) een aanval op een kazerne en twee garnizoensplaatsen. De opstand werd onderdrukt, doch de begrafenis van een gesneuvelde student werd tot litieke gevangenen en foltering van verdachten". een grote demonstratie tegen het regime. De rector van de universiteit verdedigde zijn studenten en na zijn arrestatie werd het regime van Lemus beschuldigd van een „barbaars en wild optreden der zogenaamde veiligheidstroepen, moord in koelen bloede op poPRESIDENT LEMUS trachtte toen nog de gemoederen tot bedaren te brengen door de bemiddeling te aanvaarden van de Universitaire Raad van Midden-Amerika. Men kwam overeen politieke gevangenen vrij te laten, verbannenen te doen terugkeren, schadevergoeding te betalen aan de universiteit en genoegdoening te verschaffen aan de rector. Twee ministers begaven zich plechtig naar deze waardigheidsbekleder en boden hem verontschuldigingen aan voor zijn arrestatie. Dit was het begin van het einde van Lemus' bewind. Want de feodale families laakten zijn zwakheid en de linkse oppositie werd driester. De ontknoping kwam op 26 oktober, toen Lemus van zijn bed werd gelicht en in een vliegtuig werd gezet naar Costa Rica. Later werd hij beschuldigd van fraude (het onttrekken van gelden uit de staatskas voor particuliere doeleinden) het oprichten van concentratiekampen en van folteringen, doch hij zal wel gelijk hebben gehad met zijn bewering, dat uiterst rechts zijn val evenzeer had gewenst als uiterst links. De „junta" die nu werd gevormd uit drie militairen en drie burgers berustte op een coalitie van vijf zeer uiteenlopende partijen en beloofde herstel van de legaliteit en vrije verkiezingen. Daarbij zou ook een min of meer communistische groep vrijheid van beweging krijgen, Doch aanstonds ontstonden meningsverschillen in het „Nationale Front", . n E radicalen in de regenng toonden U sympathie voor Fidel Castro, hoewel in El Salvador geen belangrijk Noordamerikaans kapitaal was gemTnotoüvrl Ru O rrr»o v«! rnVi. fnArloliloif vrod vesteerd. De agrarische feodaliteit was grotendeels nationaal van aard. Doch dit „monopolie" wilden de progressieve nlorvt ontAvi V\Kn f« ïrnn nnn elementen breken ten bate van een sociale evolutie, die de landarbeiders uit hun ellende zou verlossen. Hun voornaamste partij was de „Revolutionaire partij van april en mei , data uit de historie met een revolutionaire betekenis. De studentenvereniging, als politieke organisatie vooral de spreekhuis van vooruitstrevende middenklas. sen, werd echter teleurgesteld in Castro toen deze Sowjethulp aanvaardde, De conservatieve vleugel van de junta en aanhangers van de vroegere president Osorio profiteerden van deze verdeeldheid onder de linkse elementen, Het resultaat is geweest, dat reactionaire officieren de kans kregen, zich dezer dagen van de macht meester te maken. Na een strijd die aan minstens vijf mensen het leven heeft gekost, is een nieuwe junta ingesteld. Het schijnt, dat nu de radicalen en de studenten zich weer hebben verenigd tegen de reactionaire officieren, die alle tegenstanders „communisten noemen, Maar dan is deze herstelde samenwerking te laat gekomen. RKWAARDIG sinds oktober jy[ dg hQ geweest van de V erstaten ë | oen in oktober een zo gemengde groep de nieuwe regering vormde, aarzelde Washington, deze te erkennen, omdat het meende, dat er te veel revolutionairen in zaten. Eisenhower greep terug op de politiek, die was gevoerd voordat Franklin D. Roosevelt president was geworden. Tot 1933 erkenden de V.S. in Midden-Amerika slechts regeringen, die NoordAmerika gunstig waren gezind. Roosevelt huldigde daarop de juiste stelling, dat erkenning geen goedkeuring inhoudt van de aard van het regime. Doch Dulles verwierp dit standpunt voor Midden-Amerika weer in 1954, toen hij het bewind in Guatemala ten val hielp brengen. En ook in oktober wilden de V.S. eerst weten, of de groep in El Salvador hun wel toegenegen was. Zij zonden verscheidene waarnemc en pas in december erkenden zij het regime op voorwaarde, dat dit bepaalde beloften zou vervullen: verkiezingen moesten worden gehouden, verdragen en conventies moesten worden gehandhaafd, geen vervolging van (conservatieve) tegenstanders mocht worden geduld. Met diep wantrouwen sloegen de V.S. met name de radicalen en de studenten gade. Die zijn nu, door onderlinge verdeeldheid en omdat zij toch te weinig contacten hadden met de massa (welke bovendien moeilijk valt te activeren) weer verslagen. Gezien echter de spanningen zal dit niet de laatste staatsgreep zijn geweest. --- Advertentie t hmez mede/1 aft ver tent ie) HOTEL CAFÉ RESTAURANT POLEN KALVERSTR. 15^17 AMSTERDAM Gezellig café! ---