KORTE OF LANGE OORLOG - I Conflict kan geruime tijd „atoomvrij" zijn I • v h6t h»nen"in „Nederlandse Gedachvef f van 16 a P ril 196 °' wordt een Gebroken voor vernieuwing van de h» NATO -conceptie, waarbij (Van een medewerker) artikel „Korte of lange oorlog," in „Nederland" n^ a ,h. 16 april 1960 voor NATO f ' Int zou moeten worden verschokt accen voorbe reiding voor een oorven naa L r te duur. De schrijver baseert "? va " voorstellen, die de Engelse n ctl fP van defensie in de NATO-raad 1011,1 hebben gedaan. .. zaken waar het hier om gaat zijn hnoe geclassificeerd en men dient 'ïh bï behandeling in het openbaar der jiaJve Wat de hebben gedaan 1 ne zaken waar h< V geclassificeerd en men dient - deling in het openbaar dergrote restricties op te leggen. e Britse minister dus precies te "heeft gebracht moge hier verder esproken blijven. Volstaan worde t ob te merken dat de minister zich , voorzichtig uitliet en zeker niet tot concrete conclusies is gekomen, die het genoemde artikel worden geprobeerd Dat kan een minister ook beP a ® riijii doen. Omtrent deze zaken ^ ten toch wel in de eerste plaats ï» adviezen van de NATO-chefs van stan en de NATO -opperbevelhebbers worien ingewonnen, vooraleer men tot wijL n e van de strategie kan overgaan, yen kan veilig aannemen dat dit dan 'ook zal gebeuren vóór zulk een beslissir e wordt genomen. He t is ons niet vergund om uit de school te klappen, maar het is wellicht nuttig om naar aanleiding van het betoog in het artikel van de militaire medewerker de aandacht te vragen voor enkele andere denkbeelden, die op de vraa g „Korte of lange oorlog" betrekking hebben. <> ALLEREERST dan dit. Het doel van de NATO is om de NATO-mogendheden tegen de opdringende Russische invloed te beschermen, zo mogelijk zonder oorlog. Door zo sterk mogelijk te zijn tracht de NATO de oorlog te voorkomen, elke oorlog, klein, groot, kort of lang. Het voorkomen van oorlog is dus een belangrijke NATO-doelstelling. Komt het er toch van, dan moet gewonnen worden. Ziehier in het kort de grondgedachte van de NATO-strategie. In de eerste plaats een gewapend conflict voorkomen en als het toch ontstaat, de dan ontstane situatie het hoofd kunnen bieden. Nu is het gebruik van geweld geen kwestie van alles of niets. De toepassing van politieke drukmiddelen gaat via economische maatregelen e.d. geleidelijk over in gewelddadige actie, maar er is een enorm verschil tussen opzettelijke grensincidenten, een beperkt conventioneel conflict en een algemene atoomoorlog. Een volgend punt, dat men niet uit het oog mag verliezen is het feit dat het initiatief niet aan onze zijde is. Niet de NATO bepaalt wanneer er geweld zal worden gebruikt. Dat doet de tegenstander. De NATO is alleen bereid om direct militair geweld met gelijke munt terug te betalen. Daar komt nog bij dat de mate, waarin geweld zal worden gebruikt, geenszins vast staat. Niet elke grensschending zal met een atoombombardement worden beantwoord. Het is zelfs in het geheel niet ondenkbaar, dat Rusland een beginnend conflict geruime tijd „atoomvrij" zou kunnen houden door een combinatie van intimidatie en propaganda, die de heersers in het Kremlin zo dikwijls met succes hebben gehanteerd. "TVE strijdkrachten van de NATO moeten in staat zijn om het geweld te keren, dat de tegenstander verkiest toe te passen. Dat geidt voor het gehele spectrum van mogelijkheden, die de Russische machthebbers openstaan, van een beperkt grensincident tot een massale atoomaanval. Er zijn wel mensen, die al direct zouden willen grijpen naar het uiterste middel, dat minister Dulles indertijd „massive retaliation" noemde. Het is echter zeer de vraag of dit doelmatig is en bovendien of het in politiek opzicht wel gewenst is. Zou men de strijdkrachten van de NATO opbouwen, uitsluitend met het oog op de algemene atoomoorlog van korte duur, dan is men ook alleen voor dat geval gedekt. Men heeft dan alleen het aas van de troefkleur in handen en dat zal men niet gaarne gebruiken als de slag met een klein troefje zou kunnen worden gewonnen. Toen de westelijke mogendheden nog een zeer duidelijk atoomoverwicht hadden, was de afschrikwekkende werking daarvan inderdaad een machtig wapen. Niettemin kan men, terugblikkend, constateren dat in de jaren kort na de tweede wereldoorlog, toen Amerika zelfs een atoommonopolie bezat, de Russische expansie niet tot gewapend verzet leidde. Het afschrikkende middel werkte niet, omdat men niet bereid was het te gebruiken. Alle sindsdien in het leven geroepen conflicten zoals die in Griekenland, Frans Indo China, Korea en Suez, zijn atoomvrij gebleven. Het Koreaanse conflict heeft enige jaren geduurd en geleid tot een enorme conventionele militaire inspanning. --- Fraude door ex-Nederlander te Londen berecht Na een proces van vijf-en-een-halve week heeft een rechtbank in Londen gisteren uitspraak gedaan in de zaak van de fraude jegens een Londense bankinstelling, die door wisselmanipulaties voor een bedrag van meer dan een half miljoen gulden werd benadeeld. De 47-jarige genaturaliseerde Nederlander G. W., bankdirecteur in Londen, werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van vieren-een-half jaar, na schuldig te zijn bevonden aan twaalf gevallen van wisselvervalsing, verduistering en valse voorspiegelingen. Zijn twee mede-beklaagden werden veroordeeld tot gevangenisstraffen van respectievelijk twee en een jaar. — Het ministerie van buitenlandse zaken deelt mede, dat met betrekking tot de ramp in Chili nader vernomen is, dat ook de Nederlandse kolonie in Valdivia, voor zover bereikbaar, ongedeerd is. --- PREMIER MACMILLAN: Europese samenwerking is dringender geworden ALS GEVOLG VAN TOP-ECHEC" (Van onze correspondent) Londen, 31 mei PREMIEK MACMILLAN heeft gisteravond in het Lagerhuis de eerste berichten over Britse economische toenadering tot het vaste land van Europa in een juist perspectief gezet door te verklaren dat „het Verenigd Koninkrijk zeker niet zou kunnen bijdragen tot een oplossing, door plotselinge en onverwachte koersveranderingen, of door oude of nieuwe vrienden in de steek te laten". Als gevolg van de mislukking van de topconferentie waren de toekomstige onderhandelingen tussen de „Zes" en de „Zeven" meer urgent geworden en „waarschijnlijk minder moeilijk". Maar, aldus de premier, men kon de onderhandelingen niet gemakkelijk noemen, niet wegens onwilligheid, maar wegens de gecompliceerdheid van de problemen, die niet alleen de betrokken 15 landen betreffen, maar ook hun betrekkingen met andere landen. --- Familiebericht De heer E. A. Vermeer overleden Voorzitter van de Pv .dA. en lid van de Tweede Kamer IN het Naardense Diaconessenhuis is gisteravond, 49 jaar oud, overleden de lieer E. A. ermeer, voorzitter van de Partij de Arbeid en lid van de ^eede Kamer voor deze partij. Hi tweed^L k° rt o e leden voor de liaatr k 0Cr °Po en omen om een ren r L ° !)eratle l e ondergaan. Gistetwee maagbloedinis De >er , Behoren ,y ei 7 neei \ die in Nijmegen rt°«° ral een il, in de Tweede Kamer ;' te tisie co . ? es P eel d als lid van de d °or 2 it ter in H f sie - Voorts was hij fractieBei ' ; ~ ~ i-o vvao en lid £ emeen Leraad van NaarT ene luxraad "'? n de interparlementaire ■ -'\ ee de Kamo^ n ^'. clmaatsclla P van de " Na e P n er „ dateerde van januari e ' 6r Ve rrne(1 _ Mu '°-opleiding heeft de om n ° mis *he P door zelfstudie in de Staa .tknnHifro wfnViHnrr "«vSi 193 °Vol geri(3 e staatkundige richting viif Was hij journalist, u Jaar was hij werkzaam '34 bij N.V.V. en S.D.A.P. In de oorlog was hij redacteur van het illegale blad Vrije Gedachten; ook publiceerde hij een aantal illegale brochures. De heer Vermeer heeft zitting gehad in de grote adviescommissie illegaliteit. In 1949 werd hij secretaris van de P.v.d.A. en voorzitter van het Humanistisch Thuisfront. Zijn verkiezing tot voorzitter van de partij volgde in 1955. Hij was altijd bijzonder in de lokale problemen van zijn woonplaats Naarden geïnteresseerd. de lokale problemen geïnteresseerd. De overledene was ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw. De crematie van het stoffelijk overschot zal geschieden op vrijdag 3 juni te Velsen, na aankomst van de trein van 14.03 uur. Vrijdagochtend wordt de overledene opgebaard in het Concertgebouw te Amsterdam. Daar wordt om 11 uur een herdenkingsbijeenkomst gehouden. evert vermeer --- VERDIENSTELIJK POLITICUS (Van onze parlementaire redacteur) HET overlijden van de heer E. A. Vermeer betekent voor de Partij van de Arbeid en haar fractie in de Tweede Kamer een gevoelig verlies. Anders dan de voor-oorlogse S.D.A.P. vormt de Partij van de Arbeid geen gesloten blok meer. Doorbraak-socialisten hebben veelal een andere mentaliteit dan zij, die uit de oude S.D.A.P. zijn voortgekomen. Met de werkgemeenschappen moet terdege worden rekening gehouden. Het Leidse congres van februari 1955 wees de heer Evert Vermeer aan als opvolger van dt' overleden partijvoorzitter de heer Vorrink. Deze keuze is wel een juiste geweest. Gedurende de tijd. dat Vermeer als radiospreker de zaken „door de rode bril" belichtte moge hij naar buiten nogal eens wat weerstanden hebben opgeroepen naar binnen in de eigen party was hij als man van het midden stellig de bindende figuur, zoals men van hem verwachtte. In een ander opzicht heeft hij de lijn van Vorrink doorgetrokken. In de Kamer was hij, vooral sedert diens heengaan, de eerste woordvoerder van de P.v.d.A.fractie over de algemene facetten van het defensie-vraagstuk. De heer Vermeer heeft consequent en zonder aarzeling de op het NATO-bondgenootschap gebaseerde defensie-politiek van de na -oorlogse regeringen bij voortduring gesteund. Dat was in een partii met een „anti-militaristische traditie gericht destijds op eenzijdige ontwapening, niet geheel zonder risico's zoals het ontstaan van de pacifistisch-socialistisch partij naast de Partij van de Arbeid trouwens ook wel heeft aangetoond. De heer Vermeer heeft, ondanks deze risico's consequent aan dit na-oorlogse standpunt vastgehouden en nu en dan opkomende tegenstromingen m de partij zonder aarzelen weerstaan. Ook niet-socialistisch Nederland kan de zo vroeg gestorven socialistische politicus daarvoor erkentelijk zjjn. --- Fundamentele wijzigingen? IN Britse Politieke kringen worden deze woorden van premier Macmillan algemeen uitgelegd als te betekenen, dat er geen sprake kan zijn van een unilaterale Britse handeling, om deel te nemen aan het continentale gemeenschappelijke marktsysteem, doch dat het Ver. Koninkrijk zal blijven optreden in het verband van de zes andere ondertekenaars van het Verdrag van Stockholm. Macmillan legde zijn verklaring af in de loop van een groot debat over de mislukking van de topconferentie, dat gisteravond in het Lagerhuis werd gehouden in een opvallend onverschillige stemming onder de leden, die dan ook niet in grote getale waren opgekomen. Macmillan kan het er ook niet op hebben aangelegd, bijzondere belangstelling te wekken. Hij zeide te hopen dat de mislukking van de topconferentie niet meer zou blijken te zijn dan een incidentele episode en dat er geen fundamentele verandering van politiek uit zou voortkomen. „Zelfs als het waar is dat de Russische premier genoodzaakt was zijn tactiek te volgen als gevolg van een gebeurtenis van tijdelijke aard dan nog is hij zelf de grootste voorvechter van de politiek van grotere toenadering tussen de twee partijen die op de donkere jaren van Stalin is gevolgd." De leider van de oppositie Gaitskell was het daar niet mee eens, hoewel hij naar ontspanning wilde blijven streven. „Er is een nieuw element in de internationale betrekkingen gekomen" zeide hij. De Times schrijft in een hoofdartikel dat er geen twijfel aan kan zijn of hij heeft gelijk: in perspectief gezien zal dit één van de mijlpalen blijken te zijn in de geschiedenis van Europa sinds de oorlog, aldus dit blad. Er is drie jaar lang geredetwist over de wenselijkheid van een topconferentie, zo schrijft de Times verder, en de tegenstanders hebben altijd volgehouden dat het beter zou zijn géén topconferentie te hebben, dan een ontmoeting die mislukte. Die kritiek blijft in hoofdzaak juist. Het verlies van vertrouwen als gevolg van de recente mislukking doet al het oude wantrouwen weer herleven, en wel in een meer acute vorm dan voor het eerste bezoek van premier Macmillan aan Moskou. De Times is van mening dat de Westerse bondgenoten niet stil moeten blijven zitten, maar meer actief dan tevoren op allerlei terrein door moeten gaan: met de conferentie in Genève, meer contact door de organisaties van de Ver. Naties, de NATO, door economische toenadering tussen het Ver. Koninkrijk en het vasteland van Europa en door gezamenlijke ontwikkeling van achterlijke gebieden in Azië en Afrika. Macmillan heeft overigens Eisenhowers beleid geheel verdedigd, en hij wees op de vele gevallen van Russische spionage. „Ten slotte komen alle pogingen tot het verkrijgen van inlichtingen neer op „schending van nationale soevereiniteit" en Moskou had zeker de conferentie niet behoeven te laten springen, als het dat niet had gewild." Minister Selwyn Lloyd acht de kans op een nieuwe topconferentie niet zeer groot. Doch langs de gewone diplomatieke kanalen in de V.N. en op gewone conferenties kon men voortgaan te onderhandelen. — Het Jordaanse staatsveiligheidsgerecht, dat zitting hield in Jeruzalem, heeft maandag 21 Jordaniërs veroordeeld tot dwangarbeid, variërend van 18 tot 1 jaar, wegens hun lidmaatschap van een communistische groepering. Twee andere beklaagden werden vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. --- Advertentie (Ingez. meded. advertentie) Als u een sigaar rookt... In zo'n rustig ogenblik, 's avonds na uw werk, in de gezelligheid van thuis - Dan heeft u recht op een sigaar waar u wat aan hééft. Zo'n milde sigaar met een volle en toch zachte smaak en geur, is juist de Ritmeester Fiat. Steek hem maar eens op. --- Advertentie (Inges. wd.-advertentie) VREDESTEIN --- Meer dan een episode Dagelijks commentaar TN het Britse Lagerhuis heeft gisteren zowel premier Macmillan als de Labour-leider Gaitskell de hoop uitgesproken, dat de mogelijkheid tot internationale ontspanning niet voorgoed zou zijn getorpedeerd. Wat de schuldvraag aangaat oordeelde de oppositieleider harder over de gevolgen der Amerikaanse spionage dan Macmillan. Deze schaarde zich achter Eisenhower. Doch hij deelde tevens mede, dat de presidenten van de V.S. en Frankrijk het met hem eens waren, dat men er naar moest streven, de onderhandelingen voort te zetten. Hij sprak van een „voorbijgaande episode" en hij herinnerde er aan, dat Chroesjtsjow toch zelf de protagonist was geweest van het bijeenroepen van een topconferentie. Op ietwat dramatische wijze riep hij uit, dat de menselijke natuur nooit zou aanvaarden, dat een uiteindelijke debS.de als onvermijdelijk moest worden beschouwd. Toen echter maakte Gaitskell een behartigenswaardige opmerking. Hij wees er op, dat er wel degelijk een nieuw element was gekomen in de internationale verhoudingen. Minister Selwyn Lloyd had gezegd, dat men via %£££%& S'SS.VT.S omdat deze methode geen succes opledeerd zijn de moeilijkheden ernstig toe' genomen. OOK Gaitskell drong aan op het verder streven naar ontspanning. Hij verklaarde zich er tegen, dat men in de kaart zou spelen van de „die-hards" in Moskou en Washington. Wat de Amerikaanse tegenstanders van concessies aangaat, wijst de Times op de mogelijkheid, dat zij nu een beter klimaat aantreffen voor hervatting van de proeven met kernwapens. En omtrent de Russische onverzoenlijken zei Gaitskell dat zij wellicht in het leger gezocht moesten worden. De invloed van de Russische militairen zou kunnen blijken uit de rede van Malinowski, die de bondgenoten van Amerika dreigde met vernietiging van bases, vanwaar spionagevliegtuigen zouden opstijgen om het gèbied van de Sowjet-Unie te verkennen. Doch de communistische partij heeft de strijdkrachten goed in de hand: op de hoogste posten staan . . ... „politieke" maarschalken. En men kan dus uit de woorden van Malinowski afleiden, dat Moskou tracht vooral de Aziatische geallieerden van de V.S. angst aan te jagen en van Amerika te vervreemden. Deze campagne, die tijdens de ontspanningsperiode was gestaakt, is hervat. En zonder de instemming van de partijleiding zou Malinowski niet zo heftig hebben gesproken. T N het Lagerhuis heeft zowel Macmillan als Gaitskell voorts gedoeld op de invloed van China. De premier sprak van „krachten in de communistische wereld die betogen dat wij ons onvermijdelijk bewegen naar de uiteindelijke debacle", en hij noemde dit „de orthodoxe marxistische leer", waarbij niemand zich kon neerleggen. Deze theorie heeft intussen in Peking veel aanhangers. Ook de oppositie-leider gewaagde van Chinese invloeden in Moskou. Hij trok er de conclusie uit, dat het nodig was de Chinezen en Indiërs uit te nodigen voor een komende internationale conferentie, onder auspiciën van de V.N., doch dan over ontwapening. Gaitskell knoopte dus aan bij een suggestie van Chroesjsjow, terwijl hij het doel van zulk een bijeenkomst beperkte. Inderdaad: het heeft weinig zin China en India (en de Sowjet-premier noemde ook nog Indonesië) te betrekken bij onderhandelingen over Duitsland en Berlijn, En het is ook waar dat men niet tot een doeltreffend akkoord over ontwapening en inspectie kan komen, zony CM» «a d= n houdt. den op het gebied van kernwapens en zich *• onthouden van proefnemingen. Doch als het mede de invloed van China is geweest, die Chroesjtsjow heeft gedwongen tot een „hardere" houding, wat kan men dan thans van deelneming van Peking verwachten? ER zijn velerlei redenen aan te nemen dat de impasse ernstig is, en dat zelfs Gaitskell te optimistisch is. Het Hikt er op, dat Chroesjtsjow de Europese problemen laat rusten, maar zich werpt op Azië, om dit te mobiliseren tegen het Westen. Hij vleit zelfs India en Indonesië, die toch in onmin leven Peking, door voor hun deelneming aan een topconferentie te pleiten. Hij poogt aldus een „Aziatisch front" te herstellen. Onder deze omstandigheden kan een topconferentie met Aziatische deelneming zelfs niet plaats vinden. Het geenszins onmogelijk, dat de spanningen moeten toenemen, voordat de vrees voor de gevolgen de gemoederen weer tot bedaren brengt. Onderzocht kan dan worden of niet een „geruisi«t flvi v« et i «»nlrA T? ak_ loze" interim-overeenkomst inzake Berlijn kan worden bereikt. De mogelijkheid kan dan worden gepeild, of Peking bij toelating tot de V.N. zijn politiek zou willen herzien, en zou willen meewerken aan beperking der bewapening. Voor het ogenblik evenwel heeft men te doen met méér dan een „episode." m ° e ^f n d Jl,_ Atlantische^ mo> ~ zaak de afschrikwekkende kernwapens thans niet te beperken. De vrede hangt weer vooral af van het machtsevenwicht. gendheden hun saamhorigheid wel versterken. Macmillan en Gaitskell waren weer realisten genoeg om dit te beseffen, vooral toen zij spraken van de nood­ --- Advertentie (Ingez. meded. advertentie) een eerlijke 'jonge' jonge White Label • dubbel» klare f 5.55 per literfles «xelvsfef g'a* --- Chr. detailhandelvakschool geopend (Van onze correspondent) Te Apeldoorn is gisteren de eerste Christelijke Detailhandelsvakschool van Nederland officieel geopend. Dit gebeurde door de wethouder van onderwijs, de heer J. Quast, in tegenwoordigheid van onder anderen vertegenwoordigers van het ministerie van economische zaken, van het bedrijfsleven en van het onderwijs. Diverse sprekers wezen op de betekenis van dit type onderwijs zowel voor de vorming van kaderpersoneel ten behoeve van de kleinhandel als voor de vorming van zelfstandige ondernemers. Wethouder Quast meende dat men het onderwijs, dat hier gegeven wordt en dat nog een experimenteel karakter draagt, het beste kan typeren als te zijn een economische bovenbouw op het uit». --- Staking bij Franse spoorwegen (Van onze correspondent) Pa r 5 s, 31 mei I ^E voortdurende kleine „storingsstakingen" van vorige week by de Franse ^ spoorwegen en het openbare vervoer in de steden zijn uitgelopen op de eerste algemene 24-urige spoorwegstaking sinds een jaar: vandaag rijden er in heel Frankrijk praktisch geen treinen. De staking wordt gesteund door de communistische vakbond, C.C.P., en door de socialistische bond Force Ouvrière die natuurlijk niet achter kan blijven bij de communisten. De enkele treinen die nog rijden worden bemand door leden van de Christelijke vakbond die zich tegen de staking verzet doch bij de spoorwegarbeiders weinig invloed heeft. Vervoerschaos in de steden DE stakers eisen een binnen een jaar te verstrekken 11 procents-loonsverhoging (deze werd reeds in 1957 aan de arbeiders beloofd) en de invoering in 1961 van een werkweek van 40 uur. De Christelijke vakbond acht de voorstellen die de directie der spoorwegen gisteren heeft gedaan bevredigend, omdat zij neerkomen op een loonsverhoging van 16 procent binnen twee jaar. Voor het laatst is vorig jaar januari een loonsverhoging, van twee procent, toegestaan. Een ongeschoolde spoorwegarbeider verdient hie r op het ogenblik tussen de 360 en 400 gulden per maand, een kantoorbediende of geschoolde arbeider bij de spoorwegen tussen de 400 en 500 gulden per maand. Het gevolg van de staking is natuurlijk een volkomen ontwrichting van het verkeer in alle grote steden, daar ook de voorstadstreinen niet rijden. Reeds eind vorige week en gisteren lag het treinverkeer naar en van de buitenwijken van Parijs via Gare St. Lazare en Gare Montparnasse praktisch stil. Reed er nog een trein, dan hoefde men geen kaartje te kopen, daar ook de controleurs en de kaartverkopers het werk hadden neergelegd. Volgens de eerste berichten vanochtend echter, zouden de internationale treinen vandaag wèl blijven rijden. De staking heeft vanochtend een ongelooflijke verkeersopstopping in Parijs veroorzaakt. Dit omdat de regering militaire vrachtwagens en privé bussen in de buitenwijken had klaar gezet om de Parijzenaars naar hun werk te brengen, en tegelijkertijd ieder die kon met een privéauto naar het centrum toog. De gevolgen van dit alles werden nog verergerd, doordat ook de bus- en métrodiensten in Parijs hun vorige week begonnen „storings-stakingen" voortzetten. Vijftien a twintig buslijnen vallen in Parijs iedere dag uit. Doch daar men 's ochtends nooit weet welke buslijnen die dag het werk zullen neerleggen, heerst er de grootste verwarring. Als men dan de métro wil nemen komt men van de regen in de drup. Ook daar wordt iedere dag op andere punten en lijnen gestaakt. Kr^gt men vervoer dan hoeft men vaak niet te betalen omdat de kaartjes verkopers afwezig zijn. Enkele stations zijn geheel gesloten: gisteren was er zelfs een métrolijn die dwars door Parijs reed zonder ook maar één keer te stoppen. --- Vragen over spreekbeurt van voorzitter der HA in Madrid Een plan van de voorzitter van de Hoge Autoriteit der E.G.K.S. de Italiaan Malvestiti, om in Madrid een redevoering te houden, is voor de Nederlandse socialistische jhr. mr. M. van der Goes van Naters aanleiding geweest om in zijn hoedanigheid van lid van het Europese Pariement vragen aan de Hoge Autoriteit te stellen. Wat is de politieke draagwijdte van dit initiatief, zo vraagt hjj, en is de Hoge Autoriteit zich er wel van bewust dat nauwere betrekkingen met Spanje — onder het huidige politieke systeem — ernstige bezwaren zullen doen rijzen in de gehele gemeenschap en in het bijzonder in het Europese Parlement? Jhr. Van der Goes vraagt dan ook of Malvestiti onder deze omstandigheden bereid is zijn plan te wijzigen. In Luxemburg verluidt dat de voorzitter van de Hoge Autoriteit bezig is een reeks spreekbeurten te vervullen waarbij hij steeds dezelfde, zuiver economische redevoering uitspreekt. Hij heeft reeds gesproken in Nancy, de volgende week komt hij in Rome en daarna zal hij naar Madrid gaan. Dit geschiedt op uitnodiging van Spaanse zijde en in Luxemburg zou men dit zien in het licht van de groeiende belangstelling van Spanje voor de rest van Europa, een belangstelling die vorig jaar o.a. gestalte • 1 ' " tot es toetreden de kreeg met Spanjes O.E.E.S. de Organisatie voor Europese Economische Samenwerking. --- Koning Hoessein bestelt shelters Voor wedstrijden in de paleistuin KONING HOESSEIN van Jordanië, een liefhebber van snelle wagens, heeft plotseling een grote voorliefde voor Skelters opgevat. Hij heeft acht van deze wagentjes besteld bij de Britse firma, waarvan de autocoureur Sterling Moss directeur en export-manager is. Een woordvoerder van de firma zei gistjravond: „Voorzover ik weet, wil de Koning de Skelters gebruiken om er wedstrijden mee te houden in de tuinen van zijn paleis". Gasten en leden van de hofhouding zouden de Skelters moeten besturen. Koning Hoessein staat bekend als een groot sportliefhebber. Hij heeft een snelle Ferrari-sportwagen en bestuurt zijn eigen vliegtuig. Waarom hg plotseling wil gaan skelteren weet niemand, maar hij heeft veel haast met de bestelling. „Functionarissen der Jordanese ambassade schijnen te denken dat we door even over de toverlamp te wrijven de Skelters kunnen latenn verschijnen", verklaarde de woordvoerder. „Wij hebben h«in verteld dat het gewoonlijk tien weken duurt vóórdat wij de wagentjes kunnen leveren, maar zij blijven ons voortdurend lastig vallen om ze eerder af te leveren." De firma heeft nu een compromis gesloten. Volgende week zullen twee Skelter» worden verscheept, terwijl de andere zes veertien dagen later zullen volgen. Maar er moet wel voor worden overgewerkt. ---