Aantrekkelijke wending in gevecht om damtitel Tweemaal winst bracht Wim de Jong op derde plaats Beste kans voor J. Bom (Van onze dammedewerker) JJET belangrijkste feit van het afgelopen weekeinde in de damwedstrijd om het kampioenschap van Nederland was de opmars van Wim de 7 ong. die zich door twee overwinningen bjj de leiders heeft gevoegd. Vooral zijn zege op Van Dijk was belangrijk, omdat de ingenieur uit Wageningen vrijdagmiddag van Huisman had gewonnen en op weg scheen naar de eerste plaats op de rang lijst. Het was een ingewikkelde variant van de SS—29, 17—22-opening in de partij tussen De Jong en Van Dijk. Het spel ging geruime tijd gelijk op, maar Van Dijk (zwart) aarzelde in het middenspel niet het inzetten van een centrumaanval, waardoor hij alle kans op voordeel verloor en het initiatief op De Jong overging. Deze vlocht op ingenieuze wijze een voor Zwart hinderlijke hekstellingdreiging in de stand, waardoor Van Dijk heel moeilijk spel kreeg. Toen hij tenslotte een combinatie overzag en op slag verloor, bevond hij zich toch al in een vrij hopeloze positie. De partij tussen De Jong en Kinnegin was een wilde aanvalspartij, waarin de combinaties niet van de lucht waren. De stelling was volkomen onberekenbaar, totdat De Jong plotseling vrijwel verloren kwam te staan. Maar toen het pleit aldus in Kinnegins voordeel beslecht scheen, vond De Jong een wonderlijke uitweg, waardoor hij de partij nog won. De belangrijke ontmoeting tussen Huisman (Wit) en Van Dijk, begon met een weinig gespeelde en moeilijke variant van de 34—2Ö-opening, waarin Van Dijk geleidelijk aan in het voordeel kwam. Hij won in een sterk gespeeld eindspel. Grootmeester Keiler is er in de negende ronde eindelijk in geslaagd zijn gemiddelde te halen. Hij won in een uitstekende positiepartij van de Utrechter Edink, maar in de tiende ronde lukte het hem niet boven zijn gemiddelde te komen, zodat hij nu met 10 punten uit 10 partijen midden op de ranglijst staat. Keiler kreeg tegen Bom, die van het begin af de leiding heeft in het toernooi, wel een veelbelovende stelling, maar zijn. voordeel sloeg net niet door, en Bom wist — voor de zoveelste maal in deze wedstrijd — in het eindspel door de mazen der remise te ontsnappen. Er zijn nu tien van de vijftien ronden gespeeld en de situatie aan de kop van de ranglijst is nog steeds vrij moeilijk te peilen. De beste kans heeft vermoedelijk J. M. Bom, die met vier punten boven zijn gemiddelde, maar met een zwaarder programma voor de boeg dan Van Dijk (drie punten boven zijn gemiddelde) de leiding heeft. Ook de partijen, t die Wim de Jong en Terlouw (eveneens "drie punten) nog hebben te spelen, zijn zwaarder dan die van Van Dijk, zodat na Bom, Van Dijk m.i. de beste kansen heeft. De volledige uitslagen zijn; Terlouw—Gordijn 1—1; Keiler—Edink 2—0; W. Beeke—Kinnegin 0—2; Jurg— Sinke 2—0; De Jong— Van Dijk 2—0; J. BeeKe—Van Heerde 1—1; Huisman— Wim Roozenburg 1—1; Keiler—Bom 1—1; W. Beeke—Gordijn 1—1; Wim de Jong— Kinnegin 2—0; J. Beeke—Sinke 1—1; Roozenburg—Van Heerde 2—0; Jurg— Edink 1—1; Huisman—Van Dijk 0—2. De stand na de tiende ronde is: J. M. Bom 13 uit 9; Ir. G. E. van Dijk 13 uit 10; Wim de Jong en W. Terlouw 12 uit 9: F. Gordijn, W. Huisman en W. Roozenburg 10 uit 9; R. C. Keiler 10 uit 10; J. Beeke 9 uit 9; A. Jurg 8 uit 9; W. Beeke 8 uit 10; J. Edink 7 uit 9: P. van Heerde 7 uit 10; J. Sinke 6 uit 10 en H. F. J. Kinnegin 5 uit 9. Het toernooi wordt vrijdag, zaterdag en zondag a.s. te Utrecht voortgezet. --- Slag voor Nederlandse ruitersport H. Scheeren emigreert naar Australië (Van onze medewerkster voor de paardensport) schrik vertelden liefhebbers van de ruitersport het elkaar in januari: „heb je gehoord, dat Harry Scheeren. emigreert?" Even eenvoudig als bescheiden als hij steeds optrad bij de springconcoursen, heeft hij zijn vertrek voorbereid en bijna zou hij onopgemerkt zijn verdwenen. Reeds een jaar geleden vernamen wij, dat Scheeren graag zijn broer wilde volgen, die als emigratie-officier in Perth (Australië) werkzaam is. Maar kort daarop klonk het geruststellend: „in geen geval vóór de Olympische Spelen!" En nu toch! Donderdag a.s. zullen zijn vrienden hem uitgeleide doen als om 12 uur de boot hem van Hoek van Holland naar Londen brengt, waar hij overstapt op de ,JIimalaya" naar Australië. Het zal een moeilijk afscheid zijn, want luitenant Scheeren had zich door zijn sympathiek en sportief optreden veel vriendschap verworven. Hij nam een aparte plaats in tussen de springruiters door zijn voortreffelijke zit, beenhouding en teugelvoering, terwijl hij bij het lekenpubliek speciaal de aandacht trok door zijn zee-officiersuniform, en de laatste drie jaar, doordat hij geregeld de paarden van Prins Bernliard reed en ze meestal op de hoogste plaatsen bracht. Luitenant Scheeren is met en tussen de paarden opgegroeid, en ontving op negenjarigs leeftijd de eerste rijlessen van zijn vader op de paarden uit diens manége. Dat dit grondige lessen zijn geweest moge blijken uit het feit, dat Harry Scheeren pas in 1941 op nationale concoursen uitkwain. Opvallend was ook steeds zijn houding ten opzichte van de paarden. Zij kregen va n hem nooit de schuld en nooit straf. Als er iets was misgegaan, dan verweet hij het zichzelf: hij als ruiter was te kort geschoten, aan het paard lag het beslist niet! Zijn afscheidsconcours was in het najaar te Gfenève, waar hij met Valseuse volgens ooggetuigen zijn beste en mooiste zware parcours heeft afgelegd. Luitenant Scheeren blijft Nederlander en reserveofficier. Xyie weet zien wij hem na enkele jaren weer op onze concoursen terug. --- KORT OPONTHOUD bij de brug KORT OPONTHOUD bij de brug (links), die een obstakel vormde en een kleine opstopping veroorzaakte in de Tiendorpentocht van het Westland. Maar spoedig zal het groepje deelnemers weer ver uit elkaar liggen, de snelsten voorop en de anderen, die evenveel of nog meer plezier hebben, in de achterhoede van de lange karavaan, welke zich over de zaterdag nog sneeuwvrije ijsbanen voortbewoog, op weg naar de fel begeerde medailles. --- Advertentie (Ingez. vied.-advertentie) RENY V.S.O.P. COGNAC FINE CHAMPAGNE VOOR 0E HANDEL: JAC0BUS BOELEN ■ AMSTERDAM --- RUSSISCHE OVERHEERSING IN WERELDTITELSTRIJD Op 5000 meter legde GONTSJARENKO basis voor zijn eindoverwinning NOREN WAREN SUPERIEUR OP LANGE AFSTAND KEES BROEKMAN STELDE WEER TELEUR (Van onze sportredacteur) Oslo, zondagavond. IN wellicht het hardste schaatsgevecht, dat ooit onder voor alle deelnemers bijna ideale omstandigheden werd verreden, heeft Oleg Gontjarenko de wereldtitel, welke hij twee jaren geleden moest afstaan, heroverd. Op de 5000 meter, die hij won, legde hij na een slechte sprint de basis voor zijn eindzege. Vijfde was hij in het klassement na drie afstanden. Vijfde Rus welteverstaan, want vier landgenoten, beter op de korte afstand dan hij, gingen hem vooraf. Maar op het beslissende nummer, de 10.000 meter, waarvoor zich behalve zes Russen nog vijf Noren, twee Zweden, een Duitser, een Australiër en een Nederlander, Broekman, hadden geplaatst, overvleugelde Gontjarenko al zijn landgenoten. Hoe hard overigens die strijd wel was, blijkt wel het duidelijkst uit het feit dat Merkulov tweede werd in de eindstand met een verschil van slechts 42/lOOOe punt! (0.042). Gontjarenko versloeg de titelhouder Ericsson, met wie hij het duel op de 10.000 meter uitvocht, maar het was toch de enige afstand, waarop de Russen werden overtroefd. De Noren toonden zich namelijk superieur op het mooiste van alle schaatsnummers en Seiersten nas van hen de allerbeste. Op de 500 meter zegevierde Michailov, op de 1500 meter Shilkov en zij deden dat evenals trouwens Gont jarenko en Seiersten, met prestaties, die men in Scandinavië, waar iedere burger een schaatsexpert is, tot voor kort onmogelijk had geacht. Met verbluffende sprongen gaan die prestaties nog steeds omhoog en in dat internationale gevecht blijven de Nederlanders helaas verre ten achter. Zover ten achter zelfs, dat althans voorlopig hun rol is uitgespeeld. Met andere middelen dan tot nu toe zal men jongeren moeten voorbereiden, indien men de vooraanstaande plaats, welke de Nederlanders, die men toch wel geboren schaatsenrijders mag noemen, in internationaal geselschap altijd hebben ingenomen, ooit nog eens wil heroveren! ONFORTUINLIJKE FINNEN DE Siberische koude, welke was voorspeld, is ten slotte niet gekomen. In de plaats daarvan beleefde Oslo naar Scandinavische begrippen uitzonderlijk mooi weer met een stralende zon, geen aasje wind en zondag zelfs lichte dooi. Het maakte daardoor voor de rijders weinig verschil of zij vroeg dan wel laat moesten starten en voor het eerst sinds vele jaren kan men bij deze titelstrijd spreken van gelijkwaardige omstandigheden voor allen. Omstandigheden, die geen enkele excuus rechtvaardigden. En juist omdat er geen enkele verontschuldiging kon worden aangevoerd, moest men wel tot de vaststelling komen, dat Broekman niet meer de grote figuur is van enkele jaren geleden. Zeker, het lot was hem niet gunstig, want hij moest zowel op de 5000 als op de 1500 meter het eerst van start. Maar op de 10.000 meter, zijn speciale nummer, kwam hij, samen met Grishin, het laatst aan de beurt. Hij kende toen dus alle prestaties van zijn concurrenten, doch de manier, waarop hij reed, was bijna beschamend. Toch had hij iets goed te maken. Al was het alleen maar jegens het enthousiast meelevend publiek. Op fortuinlijke wijze was hij namelijk bij de laatste zestien gekomen. Voor de eerste maal mochten namelijk zestien rijders uitkomen op de 10.000 meter, dus vier meer dan in voorgaande jaren. Waren het er ook nu nog slechts twaalf geweest, Broekman zou zijn afgevallen en eveneens zou hij vermoedelijk ook nu niet in aanmerking zijn gekomen voor de finale, indien niet de twee Finse favorieten, Jarvinen en Salonen, ten val waren gekomen. Jarvinen overkwam dit op de 5.000 meter na een sterke sprint en Salonen, die na twee nummers de zesde plaats innam achter vijf Russen en die een schitterende kans had zijn positie nog te verbeteren, gleed op de 1500 meter uit een bocht en verspeelde zoveel tijd, dat hij een tuimeling maakte in het klassement en werd uitgeschakeld. Ziet, daarom had Broekman iets goed te maken. Aan de tegenslag van de Finnen dankte hij zijn plaats bij de laatste zestien. Hij stond in het klassement na drie afstanden weliswaar nog achter Maarse en De Graaff, doch daar van dat klassement alleen de eerste acht en voorts de best geklasseerden van de 5000 meter in aanraking kwamen voor de finale en Broekman een betere 5000 meter had gereden dan Maarse en De Graaff, viel Broekman er dus nog juist bij. Het werd echter een teleurstelling, want geen ogenblik reed Broekman tegen de sprinter Grishin, die vocht voor de wereldtitel, en die zich zelf overtrof, op winst. Broekman had geen aspiraties meer en vergenoegde zich met een tijd, die hem op de 10.000 meter niet verder bracht dan de negende plaats. Men verstaat in Scandinavië en te Oslo in het bijzonder de kunst het publiek in spanning te houden. Men rekent voor de microfoon uit met hoeveel seconden een rijder een concurrent moet overtreffen om boven hem te eindigen. Nu werd het voorlaatste paar gevormd door Michailov en de Australiër, Hickey, die zijn plaats had te danken aan zijn scherpe sprint, maar die een bewijs te meer leverde van de intensieve manier, waarop men in Australië de sportbeoefening aanpakt. Hij moet ook een sterke wielrenner zijn, die Hickey. Maar goed, hij had voor zijn doen zeker geen gekke tijd gemaakt en was het toch voor Nederlandse oren wel uitermate ontmoedigend en beschamend de man aan de microfoon te horen vertellen, dat Broekman slechts enkele seconden harder reed dan Hickey... # Sterk moreel HOE geheel anders gedroegen zich de Noren, die de toekomstige landgenoten zijn van Broekman! Ook zij streden tegen een Russische overmacht en behalve op Gjestvang, die echter nog te jong is voor de lange afstanden, konden zij geen beroep doen op begaafde sprinters, maar in feite alleen op lange afstand-rijders. Daarbij kwam nog, dat hun favoriet, Knud Johannessen, op de 5.000 meter enigszins teleurstelde met de overigens zeer eervolle vierde plaats. Met zijn nijdige, korte, Russische slag, deed hij wat hij kon, maar het had er alle schijn van dat hü zijn Olympische vorm niet meer had, evenmin trouwens als Ericsson. Vreemd klinkt het dit te constateren, ofschoon Ericsson, die na een zeer slechte 500 meter een verloren wedstrijd reed, tenslotte toch nog eindigde met een hoger puntental, dan dat waarmede hij vorig jaar wereldkampioen werd! Seiersten werd nu de Noorse favoriet, doch na drie nummers bezette hij de zesde plaats, Aas de zevende, Johanessen de elfde en Haugli de twaalfde plaats. Plaatsen, die geen enkele kans meer boden op de titel, maar in alle ritten van de 10.000 meter, waarbij een Noor was betrokken, vlogen de vonken eraf. Zo hard werd eraan getrokken! Vier Noren noemden wij en toch waren er vijf in de finale. En om het nog wat ingewikkelder te maken: men vindt er slechts vier in de eindstand. Die vijfde was Hjalmar Andersen. Over enkele weken wordt hij 33 jaar en dat is oud voor een hardrijder. Zee oud. Maar hier, voor eigen publiek, dat zijn Hjallis niet kan vergeten, was het, alsof er tien jaren afvielen en alsof Andersen nog pas aan het begin stond van zijn loopbaan. Hij perste er tot aller verrassing een 500 meter uit in 44 seconden, waardoor hij veertiende werd en zelfs in zijn beste tijd, toen hij een abonnement scheen te hebben op kampioenstitels, bereikte hij nooit zo'n gunstige plaats in de sprint. Wild van geestdrift werden de koele Noren en zij hadden meteen hun favoriet gevonden. Hjallis kon geen kwaad meer doen en waar hij verscheen, weerklonk gejuich. En dat gejuich zwol aan tot een orkaan, toen hij na Johanessen, na Haugli, na Aas en na Seiersten warempel een poging deed Gontsjarenko te overtroeven. De Rus had Ericsson varslagen in een zuivere krachtrace, waarbij de slag van de titelhouder was verschrompeld tot een nerveus snel gekras en 8 min. 7.7 sec. van Gontsjarenko betekende een fors nieuw baanrecord voor het Bislet-stadion. En daar draaide Andersen plotseling rondjes in minder tijd dan Gontsjarenko had gedaan en begon men te geloven aan een wonder. Een wonder, dat niet kwam, want Andersen kon die snelheid niet volhouden, en moest zich tenslotte tevreden stellen met de tiende plaats. Maar toch altijd nog tiende en na twee afstanden nam Hjalmar zelfs de twaalfde plaats in van het klassement! Verwikkeling MAAR toen kwam, zondag, de 1500 meter en Andersen moest rijden tegen Shilkov, de specialist op deze afstand. Hij probeerde hem bij te houden, bemerkte spoedig dat het te snel ging en koos vervolgens zijn eigen tempo. En plotseling ging er een kreet van afgrijzen door het stadion: Hjallis was gevallen! Hij schoof voort door de bocht en verdween half in een sneeuwhoop. Hij krabbelde weer overeind, reed nog een eindje door en verdween toen naar het middenterrein. Hij passeerde de eindstreep niet en was derhalve reglementair uit de strijd. Bij onderzoek bleek echter, dat een der schaatsen was gebroken en het kon uiteraard moeilijk worden uitgemaakt of de val een gevolg was geweest van de breuk, dan wel de breuk een gevolg van de val. Hoe het echter ook zij, de Noorse officails drongen er op aan, dat Andersen toch zou mogen starten op de 10.000 meter, ofschoon het onmogelijk zou zijn hem op te nemen in de eindstand. Van Zweedse zijde maakte men evenwel bezwaren, want indien Andersen werd geschrapt zou de Zweed Sjolin in aanmerking komen, die op de 5000 meter De Graaff had verslagen en juist boven hem was geëindigd. Na langdurige discussies kreeg Andersen ten slotte toestemming de 10.000 meter te rijden en hartstochtelijke aanmoedigingen vergezelden hem toen hij de rij moest openen met Kaidalow als tegenstander. Een paar rondjes van 39 seconden gooide hij er uit en daarna volgden met prachtige regelmaat rondjes van 40 en 41 seconden. Hij versloeg de jonge Rus met een halve baanlengte en bleef binnen de 17 minuten! Hard tegen hard B IJ hetgeen zich toen afspeelde op de tribunes verbleekten de wildste verhalen over Holland—België! En het was, alsof het de vier overige Noorse rijders inspireerde en opjoeg. Shilkov viel ten offer aan de zegedrang van Johanessen en Seiersten liep hard weg van Merkulov. De Russen, die tot dan toe al hun ritten op alle nummers hadden gewonnen en ongenaakbaar leken, werden nu stuk voor stuk verslagen op imponerende wijze. Allen, behalve Gontsjarenko. Weer, evenals op de 5.000 meter, reed hij tegen Ericsson en weer liet hij, halfweg ongeveer, de Zweed achter zich met stoere, onverflauwde slagen. De prestatie van Seiersten kon Gontsjarenko echter niet evenaren, zodat de Noren toch hun zin kregen. De stand van die 10.000 meter werd een veelbetekenend visitekaartje, dat de Russen met zwier werd overhandigd als waardig pendant van hun kaartjes op de drie overige afstanden: 1. Seiersten, 2. Gontsjarenko, 3. Johanessen, 4. Haugli. De wonderlijke vechter Haugli had het dus toch bij het rechte eind. Hij rende op de 5.000 meter op zijn bekende manier weg en zette alles op alles om Gontsjarenko te overtreffen. Hij bleef inderdaad gedurende vele ronden binnen de tijd van Gontsjarenko en Merculow lag ver achter hem, maar op het laatst weigerden zijn benen hem de dienst en op de eindstreep werd hij zelfs nog geklopt. Hij heeft bewonderaars en tegenstanders, deze Haugli. De rekenmeesters verafschuwen zijn manier van rijden, die zij onverantwoord noemen, omdat hij speelt met zijn krachten. Lakoniek is echter de repliek van Sverre Haugli op al deze aantijgingen: „Op een dag lukt het mij wel en dan zou ik wereldkampioen zijn!" Hij werd ditmaal geen wereldkampioen. Maar hij reed zijn 10.000 meter met zeer onregelmatige rondetijden en helemaal niet mooi, doch het lukte hem en hij versloeg niet alleen zijn tegenstander Dahlberg, maar hij werd tevens vierde op deze moeilijke afstand. Als hij op schaatsen staat, vreest hg niemand. En in het eindklassement van dit toernooi vindt men hem ver boven \«ei« rekenmeesters! B. M. SCHILPEROORT WERELDKAMPIOEN GONTSJARENKO, met de lauwerkrans reeds om de schouders, luistert in het Bislet-stadion te Oslo naar het Russische volkslied. IN GEBARENTAAL zijn Kees Broekman en de Rus Grishin nog even aan het nakaarten over hun race op de 10.000 meter. --- Namen en cijfers van Oslo 500 meter: 1. Mikhailov 41.9 sec.; 2. Grishin 42.2; 3/4 Salonen en Gjestvang 42.4; 5/6 Hori en Merkulov 42.9; 7. Tynkkynen 43.1; 8. Hickey 43.2; 9. Jauris 43.3; 10. Sandvig 43.4; 11. Kaidalov 43 .5; 12/13 Shilkov en Jaervinen 43.7; 14/15 Chang en Andersen 44; 16. Maarse 44.1; 22. Gontsjarenko 44 .5; 29/32 Ericsson, Gomi, D e Graaff en Fahreus 45.1; 33. Haugli 45.3; 38/ow Broekman en Tutti 45.8 sec. 1500 meter: 1. Shilkov 2 min. 11,6 sec.; 2. Grishin 2.12; 3.Mikhailov 2.13.6; 4. Gontsjarenko 2.13 .8; 5. Hickey 2.14.1; 6/7 Mer k "; lov en Aas 2.14.6; 8. Ericsson 2.14.9, 9/10. Seiersten en Tynkkynen 2.15.1, 11. Jaervinen 2.15.5; 12. Haugli 2.15.9, 13. 'Kaidalov 2.16.5; 14. Johannesen 2.17.3; 15. Gjestvan 2.17.4; 16. Jauris 2.17.5; 17. Sjoelin 2.71.6; 18/19 M a a rse en McNamara 2.18.5; 20. Kola 2.18.7; 21. De Graaff 2.19.2; 25. Broekman 2.20.5; 26. Kuhnert 2.20.8. 5000 meter: 1. Gontsjarenko 8min. 0.7.7 sec.; 2. Ericsson 8.09.1; 3 - ° e £ sten 8.10.9; 4. Johannesen 8.12.1; o. Merkulov 8.12.3; 6. Haugli 8.12.5, JAas 8.16.2; 8. Shilkov 8.16.3; 9. !Dahlberg 8.19.2; 10. Andersen 8.20.5; nKuhnert 8.22.4; 12. Broekman 8.22.8; 13. Katdalov 8.23.3; U- Sjoelui 8.23.3; 15. De Graaff 8.25.2; 16. Grishin 8.25.4; 17. Mihailov 8.25.7; 18. Cronshey 8.26.1; 19. Kolar 8.26.4; 20. Hickey 8.30; 24. Maarse 8.33.4. 10.000 meter: 1. Seiersten 16. min. 43.3' sec.; 2. Gontsjarenko 16.47.7; 3. Johannesen 16.49.7; 4. Haugli 16.52.9; 5. Dahlberg 16.55.7; 6. Ericsson 16.56.0; 7. Andersen 16.58.4; 8. Merkulov 17.6.0; 9. Broekman 17.6.9; 10. Kuhnert 17.14.9; 11. Grishin 17.18.4; 12. Shilkov 17.18.5; 13. Kaidalov 17.19.5; 14. Hickey 17.37.3; 15. Aas 17.43.0; 16 Mikhailov 17.46.6. Eindklassement: 1. Gontsjarenko (Rusl.) 18.255 punten; 2. Merkulov (Rusl.) 188.297 punten; 3. Grishin (Rusl.) 188.660 punten; 4. Seiersten (Noorw.) 188.688 punten; 5. Shilkov (Rusl.) 189.122 punten; 6. Ericsson (Zweden) 189.777 punten; 7. Johannesen (Noorw.); 190.062 punten; 8. Mikhailov (Rusl.) 190.333 punten; 9. Haugli (Noorw.) 190.495 punten; 10. (Rusl.) 190.495 punten; 10. Kaidalov (Rusl.) 191.305 punten; 11. Hickey (Austr.) 191.765 punten; 12. Aas (Noorw.) 191.937 punten; 13. Dahlberg (Zweden) 192.938 punten; 14. Broekman (Ned.) 194.258 punten; 15. Kuhnert (O.-Duitsl.) 194.618 punten. --- Meer deelnemers aan Dorpentochten (Van een onzer sportcorrespondenten) De Noordhollandse Dorpentochten trokken gisteren, onder aanmerkelijk betere omstandigheden ruim 3000 deelnemers meer dan een week geleden. Thans vertrokken 5500 liefhebbers voor de lange tocht, te weten 3000 te Zaandam, 800 te Purmerend, 700 te Hoorn, 300 te Stompetoren (Alkmaar) en 200 bfl de Graft. De meesten reden de langste afstand, 90 km. Onder de rijders zagen wij sportlieden als Wilders, Bergman, Gallis en Tolmeijer. Bij het eindpunt te Zaandam kwam de Amsterdammer Dorst zo ongelukkig ten val, dat hij met een kaakfractuur naar een ziekenhuis moest worden vervoerd, --- Traject Elfstedentocht met behoorlijk ijs (Van onze Leeuwarder correspondent) AL HONDERDEN DEELNEMERS DIJ honderden tegelijk zijn de a.s. deelnemers van de elfstedentocht vanmorgen bij de Groene Weide te Leeuwarden aangekomen om zich aan te melden. De eerste wedstrijdrijder, die zijn papieren en rugnummer kwam halen, was de Leeuwarder Hooghiemster. Na hem kwam al spoedig de Hagenaar Gentis en kort daarop volgden bekenden uit vorige wedstrijden. Jeen Nauta uit Wartena, in 1954 vierde, de Wageningse gymnastiekleraar Alberts, toen achtste, waren er vlug bij. Om kwart over elf hadden ziek 19 wedstrijdrijders, 20 dames en honderden heren voor de tocht aangemeld en nog steeds bleef de rij voor de tocht aanzienlijke afmetingen aannemen. Een der eersten, die zich voor de tocht liet inschrijven, was de onverwoestbare bekende 54-jarige sportman Jan Zeegers jr., die nu voor de achtste maal gaat deelnemen. SNEEUWRUIMEN HET PAROOL §INDS zondagmiddag half vijf sneeuwt het te Leeuwarden en dat heeft de gezichten van de leden van de Elfstedencommissie aanvankelijk doen betrekken. Maar tijdens de vergadering van het comité werd de stemming weer veel optimistischer. Want uit alle delen van Friesland kreeg men op telefonische vragen geestdriftige antwoorden. „Wij zullen alles doen wat in ons vermogen ligt de sneeuw op het Elfstedentraject te ruimen." Secretaris Cuperus bleef niettemin nog enigszins gereserveerd bij alle enthousiasme. „Van gemeentewege is ons overal alle medewerking toegezegd", zo zei hij, „maar wij zullen ongetwijfeld nog meer afhankelijk zijn van de bevolking. Bovendien kan de situatie kritieker worden, als het in de nacht vóór dinsdag of op de dinsdag van de tocht zelf sneeuwt. Ik hoop daarom dat iedereen voor de volle honderd procent helpt en bl ij f t helpen, als dit nodig is." In het zuidwesten van de provincie, waar de sneeuw was opgewaaid, zijn militairen druk bezig de baan schoon te maken. In Gaasterland is men niet erg fortuinlijk geweest. Daar hadden de helpers van de Elfstedencommissie in hun ijver een te zware landbouwtrekker voor de sneeuwploeg gezet., met als gevolg, dat de trekker door het ijs zakte. Er ontstond een geweldig gat en het is niet onmogelijk, dat hierdoor ter plaatse de route moet worden omgelegd. COMMISSARIS van KONINGIN RIJDT MEE fyfr. H. P. LINTHORST HOMAN, commissaris van de Koningin in de * provincie Friesland, die in 1954 in gezelschap van minister S. L. Mansholt de Elfstedentocht volbracht, is van plan ook ditmaal weer zijn geluk te beproeven in de langste georganiseerde schaatstocht ter wereld. Zijn metgezel van de vorige keer zal hij echter moeten missen, want minister Mansholt is verhinderd in verband met zijn reis naar India. Mr. Linthorst Homan, die zich uiteraard weer onder de toerrijders wil scharen, heeft thans niet minder dan vijf andere tochtgenoten. ONDERDAK BIJ PARTICULIEREN filj de start op het Van Harinxma-kanaal, waar enkele dagen geleden het ijs nog maar j cm. dik was, is de situatie thans stukken beter. De hotels in Leeuwarden hebben al heel wat telefoontjes gekregen van deelnemers aan de Elfstedentocht. Weliswaar was vandaag tussen 9 uur '« morgens en 12 uur vanavond pas de officiële aanmelding, maar men moest er vroeg bij zijn om in Leeuwarden hotelruimte te reserveren. De meeste hotels zijn dan ook al volgeboekt. De Provinciale V.V.V. organiseerde verder het onderbrengen van de deelnemers aan de tocht en men heeft de beschikking over 500 bedden. Deze V.V.V. deed, met succes een beroep op de inwoners van Leeuwarden om meer slaapruimte beschikbaar te stellen. Onder de deelnemers zijn er vele, die reeds zondag te Leeuwarden kwamen om vandaag te kunnen oefenen en het Elfstedentraject te verkennen. Jeen v. d. Berg, die de tocht in 195lf heeft gewonnen, zal ook thans weer deelnemen. Verder kan o.a. worden gerekend op deelneming van de Zuidhollandse langebaanrijders Egbert van 't Oever en Anton Huiskes. Voör de tocht zal dezelfde route worden gekozen als de vorige keer. Het aantal volgauto's zal, zo heeft het bestuur van de Elfstedentochtvereniging medegedeeld, moeten worden beperkt en verzorgers van de rijders zullen de tocht dan ook niet kunnen volgen. RODE LANTAARNS BIJ OBSTAKELS de laatste voorbereidende vergadering (vandaag is de aanmelding van de deelnemers) heeft het bestuur van de Friese elfstedenvereniging zaterdagavond medegedeeld, dat uit de ontvangen inlichtingen is gebleken, dat het ijs van de elfstedentocht behoorlijk is. In de omgeving van Bolsward is het ijs echter minder goed; dat is een gevolg van het feit, dat de keersluis bij Makkum gedurende enkele dagen een grote hoeveelheid water heeft binnengelaten. In de gemeente Het Bildt heeft de Sudhoekster vaart enkele slechte gedeelten; over een afstand van dertig a veertig meter zullen de rijders daar moeten lopen. Te Dokkum liggen enkele schepen in de route; zij zullen echter bij het invallen van de duisternis met rode lantaarns worden verlicht. Deelnemers aan de wedstrijd zullen binnen twee uur na de winnaar aan de finish moeten zijn. Voor tochtrijders is middernacht het sluitingsuur. De controle te Franeker sluit om half acht 's avonds en die te Dokkum om half elf. Het bestuur heeft een door de Friese kunstschilder Dick Osinga ontworpen diploma uitgeloofd voor hen, die de tocht voor de vijfde maal volbrengen. ---