IN DEN STRIJD OM DEN RECHTSSTAAT Administratieve rechtspraak: De toekomst DE vorige maal*) hebben wy de redenen uiteengezet, waarom centralisatie der administratieve rechtspraak ln handen van één rechtsprekend college noodzakelijk is. Thans zullen wij moeten bezien wat dat toekomstige deel der rechterlijke macht zal hebben te beslissen en hoe het zal dienen te worden samengesteld. Doch alvorens dit te doen zal zelfs het meest bescheiden overzicht van het vraagstuk der administratieve rechtspraak enige aandacht moeten wijden aan het befaamde betoog van den groten staatsman en staatsrechtgeleerde Struycken, dat in wezen het bestaansrecht der administratieve rechtspraak aantast. Volgens Struycken paste administratieve rechtspraak in een tijd, waarin de monarchistische staat stond tegenover den burger en deze dientengevolge rechtsbescherming behoefde. In de moderne parlementaire democratie daarentegen is de administratie voortgekomen uit de bevolking en daardoor „het volgens haar Inzichten handelende orgaan der gemeenschap". Rechtsbescherming van den burger tegen de administratie ls dus niet meer nodig, mits de administratie slechts behoorlijk wordt samengesteld en buitendien werkt rechterlijke contröle schadelijk, omdat de administratieve rechter noodzakelijkerwijs minder deskundig ls dan de ambtenaar, die daartoe een bepaalde opleiding heeft genoten en door zijn dagelijkse functie steeds meer aan deskundigheid wint. Dat de burger de administratie als „zijn" orgaan erkent, ls door velen bestreden Thans kan het nieuwe betekenis verkrijgen, omdat onze staatsrechtelijke ontwikkeling inmiddels weer in een nieuw stadium is getreden. Meer en meer is men uitvoering gaan geven aan den bijna revolutlonnairen eis van Krabbe, dat de regeling van belangen dichter bij belanghebbenden dient te worden gebracht. Dit is de enige democratische mogelijkheid om het probleem van het steeds ingewikkelder worden der maatschappelijke verhoudingen op te lossen. De andere mogelijkheid is de ambtenarenstaat, waarin de bureaucratie zich meer en meer van den burger vervreemdt en het tegendeel geschiedt van wat Struycken zich voorgesteld had. Uitwerking van de gedachte van Krabbe leidt er toe — het bedrijfsleven ls heden ten dage wel het sprekendste voorbeeld — dat aan belanghebbenden een stuk wetgeving, een stuk uitvoering en een stuk rechtspraak, wordt toevertrouwd. Dit proces kan voortgang vinden naarmate de burger beseft, dat hij ook in zijn dagelijksen werkkring een publiekrechtelijke taak vervult. Aldus krijgt de burger zelf deel aan de administratie. Doch zelfs onder die omstandigheden moet de strekking van het betoog van Struycken worden verworpen, omdat een leder, die geroepen is te regeren, zowel de minister als de vakbestuurder, vóór alles te zorgen heeft, dat het gestelde doel wordt bereikt. Handelt hij d o e 1matig, dan is hij een goed regeerder, maar dit wil nog niet zeggen, dat hij tevens recht matig heeft gehandeld. M.a.w. terwijl hij het belang van den staat voortreffelijk heeft gediend, kan htj het recht van een burger hebben geschonden. Welnu, dat is nu juist het kenmerk van den rechtsstaat, dat zulks niet kan worden geduld en daarom moet te allen tijde contröle op het regerlngshandelen door een rechterlijk orgaan mogelijk zijn. Daarmede is, hoe moeilijk de uitwerking ook in een bepaald geval kan zijn, in wezen de grens van de bevoegdheid van den ac'ministratieven rechter afgebakend. Met Krabbe en de wetsontwerpen van minister Loeff dient te worden aanvaard, dat de acJministratieve rechter in het algemeen bevoegd moet zijn een regeringsmaatregel aan zijn rechtmatigheid te toetsen. Het impliceert mede de wenselijkheid gevolg te geven aan het denkbeeld van prof. Van der Pot om in de wet vast te leggen, dat de administratieve rechter niet treect in een beoordeling van de vraag of de administratie van haar bevoegdheid een juist en doelmatig gebruik gemaakt heeft. Ware het anders dan zou de rechter cp zijn beurt treden in de regeringsfunctie, die niet de zijne is. Tekenend is ten deze het voorbeeld. dat de administratieve rechter niet behoort te beoordelen, of een waterstaatswerk al dan niet moet worden aangelegd. De moderne eisen ener snel werkende en ook overigens doeltreffend ingerichte rechterlijke organisatie brengen met zich, dat het Nederlandse territoir in een bepaald aantal onderdelen wordt gesplitst, in elk waarvan een gerecht voor het gehele terrein van het administratieve recht competent is. Beroep op een centraal hof, dat voor de eenheid der rechtspraak zorgt, moet mogelijk zijn. Gelijk ook de gewone rechter meer en meer specialisatie van rechtspraak kent (kinderrechter, echtscheiclngskamer, economische rechter en dn zekeren zin ook de belastingkamer van c'en Hogen Kaad), zo zal ook de administratieve rechter nevens de beoordeling van algemene gevallen speciale, het zij enkel-, hetzg meervoudige kamers moeten kunnen instellen. Anderzijds moet het mogelijk worden gemaakt onc'er leiding van een lid van het adminisfratief-rechterlijk college belanghebbenden tot de rechtspraak toe te laten. Aldus zouden in ambtenaarszaken ambtenaren, in onderwijszaken onderwijzers en bjj bedrijf srechtspraak bec'rijfsgenoten deel hebben aan de administratieve rechtspraak. Daardoor wordt tevens de vrees van Struycken ongegrond, dat de administratieve rechter minder deskundig zou blijken te zijn dan de administratie. KAPPEYNK. *) Zie Hdbl. 9 Oct. 1.1. --- (Ingezonden mededeeling.) (Ingezonden mededeling.) Zaterdag j.l. werd op de tapijt-afdeling Se etage van de B\jenkorf te Amsterdam een filiaal geopend van de firma Carpet Cleanera te Arnhem. Hierboven een afbeelding van de feestelijke opening. --- SPOORWEGEN WERKEN AAN EEN NIEUW SEINSTELSEL In het kader van de vernieuwing onzer spoorwegen en met gebruikmaking van de steeds voortschrijdende techniek, ook op het gebied der beveiliging, gaan de Nederlandse Spoorweg-en door met de invoering van lichtseinen ter vervanging van de tot nu toe gebruikte armseinen. Er is een stelsel ontworpen met lichtseinen in drie hoogten voor stations en aansluitingen. Het hoogste licht geeft aan de hoogste snelheid, die toegelaten ls, het onderste een snelheid van 45 km per uur en het middelste een tussensnelheld, afhankelijk van de omstandigheden ter plaatse en aangegeven met een snelheidsbord. In de seinbeelden komt slechts één kleur voor: groen, geel of rood; de overige lichten vertonen een neutrale kleur (z.g. „lunar-white") en dienen alleen om de hoogten der werkelijke seinen te bepalen. Het systeem van vöör- en hoofdseinpaal wordt verlaten, daar iedere seinpaal zal dienen als voorseinpaal voor de volgende. --- KERKNIEUWS De monnik-admiraal bij de paus Zoals men weet was de Franse admiraal Thierry d'Argenlieu voor de oorlog van zee-officier kloosterbroeder van de orde van de Ongesahoeide Carmelieten geworden; in de oorlog heeft hH dit leven onderbroken om weer als admiraal te dienen, en is na de wapenstilstand n<* hoge commissaris van Indo-China geworden; na deze functie te hebben neergelegd is hij weer als broeder Lodewyk in het klooster gegaan. De vorige week heeft hy in een audientie by de paus op Castel Gandolfo, deze al zijn in de krygsdienst ontvangen onderscheidingen ter hand gesteld. Ds. A. G. B. ten Kate f Zaterdag is te Den Haag ds. A. G. B. ten Kate, predikant van de Ned. Evang. (Ned. Herv.) Gem. te Brussel overleden. Van 924 tot 1927 vertoefde hy te Brussel, waar hy als voorzitter van het Prot. Ziekenhuis en vice-voorzitter van de Synode der Unie van Belgische Evang. Kerken een grote activiteit heeft getoond; ook in de Ned. kolonie was hy een zeer geziene persoonlijkheid en tydens de oorlog was hy te Brussel de leider van een groep, die jonge mannen uit Nederland door België naar Engeland bracht; verscheidene maanden is hy gevangen gehouden. Kort voor dé bevrijding werd hy op transport gesteld; hy wist echter tydig te ont snappen, Zyn stoffeiyk overschot zal Woensdag te 2 uur op Oud-Elk en Duinen te Den Haag ter aarde worden besteld. Ned. Herv. Kerk. Beroepen te Montfoort, H. Harkema te Wyk bij Heusden. Te Nieuwe Fekela, B E. v. Buuren te Hornsterzwaag. Te Charlois, A. de Meyere te Beekbergen. Benoemd. Tot hulppr. te Utrecht, G. R. Bruins, cand. aldaar. Bedankt. Voor Hazerswoude, L. Knier te Bunnik. Voor Leidschendam en Terneuzen, T. G. A. van Dyk te Wolfaartsdyk. Geref. Kerken. Beroepen. Te Naaldwyk, W. J. Smid» te Waddinxveen en H. de Wit te Winterswyk. Te Westerschelling, M de Regt, cand. te Loosduinen. Te Winsum, G. Kuypers, id. te Hilversum. Aangenomen. Naar Leeuwarden, H. de Wit te Winterswyk, die voor Naaldwijk en Nijmegen heeft bedankt. Bedankt. Voor Rotterdam. C. B. Bavinck te Voorburg en M. Wildschut te Hilversum. Voor Dordrecht, J F. Colenbrander te Ommen. Voor Engwierum, J. Hoekstra te Pieterburen. --- WAT BIEDT DE RADIO? Hilversum I zendt Dinsdag uit 7.00 Nieuwsberichten; 7 .30 Dftvid Rose e.z. orkest; 8.00 Nieuwsberichten; 8.45 Myra Hes», piano; 9.15 Morgenwijding; 11.50 Vaudeville orkest; 12.43 Ensemble De Speeldoos; 1.00 Nieuwsberichten; 2.30 Bernd Kossmann, vlooi, Cor van Boven, piano; 3.00 Renova septet; 4.00 Orgelconcert; 5.00 Dat kun jy ook; 5.30 Opera-duetten; 6.00 Nieuwsberichten; 6.15 Tom Erich, piano; 7.15 Beroemde liederenreeksen; 8.15 Bonte trein; 9.30 Contact; 10.15 Buitenlands overzicht; 10.30 Blaasinstrumenten, in de kamermuziek; 11.00 Nieuwsberichten; 11.15 The Skymasters; 11.45 Mischa Elman, viool. Hilversum II zendt Dinsdag uit: 7.00 Nieuwsberichten; 7.30 Morgengebed; 8.00 Nieuwsberichten; 9.35 Werken van Johan Strauss en Franz von Suppé; 10.15 Hongaarse en Russische melodieën; 10.40 Herfgtpoëzie; 10.50 Uit operettes van Johan Strauss; 12.33 Vaudeville orkest; 1.00 Nieuwsberichten; 1.20 Vervolg Vaudeville orkest; 2.00 Uit Nederlands glorietydperk; 3.00 Vroiyk instrumentaal programma; 6.00 Gramofoonmuzlek; 6.30 Sylvester trio; 7.00 Nieuwsberichten; 7.20 Vrolijke Franse melodieën; 8.20 Concert ter herdenking van de honderdste sterfdag van Felix Mendelssohn; 10.15 Avondgebed; 10.30 Nieuwsberichten; 11.00 Carla Rosen, viool, Rosa Spier, harp; 11.35 Gramofoonmuziek. --- HET PLAN-MARSHALL IS FINANCIEEL VERANTWOORD De Raad van Economische Adviseurs heeft ter kennis van president Truman gebracht, dat de Ver. Staten zonder bezwaar het plan-Marshall kunnen financieren en dat het aan het zakenleven in Amerika ten goede zal komen. De Raad heeft een diepgaande studie gemaakt van de gevolgen van het plan voor de binnenlandse economie en een 112 bladzijden tellend rapport daarover opgesteld. Zonder speciale aanbevel te doen schijnt de Raad geneigd te zijn het standpunt in te nemen, dat een aanzienlijk deel van de Amerikaanse hulp een schenking moet zijn. In het rapport wordt nl. gezegd, dat de steun „tot op zekere hoogte moet worden verleend ln de vorm van leningen, die die slechts kunnen worden afgelost wanneer de exporthandel van de betrokken landen ls hersteld". Dit zal de Amerikaanse industrie aan grotere concurrentie blootstellen, doch dat risicoo moet worden genomen. De Raad ls van mening, dat de economische capaciteit van Amerika voldoende is om de komende jaren West-Europa bij het herstel te helpen tot een bedrag als aangegeven ln het rapport van de economische conferentie van zestien landen te Parijs. De Raad is zich er van bewust, dat de landen, wanneer zij pogen in hun behoeften aan voedsel, staal en enkele andere goederen te voorzien, ln Amerika of bepaalde gebieden schaarste zullen veroorzaken. --- GEEN AMERIKANEN BIJ DE KOMINFORM De communistische partij in de Ver. Staten heeft bekend gemaakt, dat zij zich niet zal aansluiten bij het internationale communistische informatiebureau te Belgrado. „Reactionnaire en pro-fascistische machten zwepen thans een anti-communistische hysterie in ons land op en zij zouden een besluit onzerzijds om ons bij de ,,Komlnform r ' aan te sluiten onmiddellijk aangrijpen als een voorwendsel voor nieuwe provocaties en onderdrukking". — Dr. W. H. Bloemendal is eervol ontheven van de waarneming van de functie van hoofdinspecteur van de volksgezondheid by de dienst, welke in het byzonder is belast met de handhaving van de wetteiyke bepalingen op de uitoefening der artsenübereidkunst van de Warenwet en van de Opiumwet en met de zaken, rakende de hygiëne van bodem, water en lucht. --- STAATSLOTERIJ 3e klasse, le lijst f 2000.— no. 14406. ƒ 1500.— no 16266. ƒ 1000.— nos. 3285, 6619, 7258. ƒ 400.— nos. 9475, 15687, 19601. ƒ 200.— no. 20241. ƒ 100.— nos. 1582, 2060, 7372, 12420. --- MIJNHARDT i Ingenmaen meamteHnyj MIJMHARDT ZENUWTABLETTEN kalmeeren zenuwen --- TANYA DAGELIJKS FEUILLETON door Donald Macardle t* DAAR wist ik niets van!" antwoordde Julie. „Had lk 67 dat geweten, dan had ik je een uitvlucht laten bedenken." Tanya deed verwonderd. „vVer kelyk? Maar het zal er toch boord dings ben om aandacht te schenken aan m'n aanwezigheid.' boordevol mensen z|jn7 De Hardlngs zullen het veel te druk heb. = Juile sloetr haar bal helemaal mis. Ze zei: „Het betekent alleen, - " ■ ■■♦-dat ik niet van de partij zal kunnen zyn". laat is om je naam nog op de * • * „Wat jammer, dat het nu te den hoorde, liep hij vast met" een p-rntp tinne- om dat tuinfeest heen. aanplakbiljetten te laten drukken, lieve kind," klaagde Lady Newport, „maar we zetten je ln elk geval op de programma's, die draaien we met een cyclostyle." Dat van die aanplakbiljetten vond Tanya juist helemaal geen bezwaar. Als Jan van haar optrelen hoorde, liep hy vast met een jrote boog om dat tuinfeest heen. Misschien zou hij dat tóch wel doen, want hij scheen niet op zulke dingen gesteld te zijn, maar dat was het risico, dat ze nemen " — ... moest. Trouwens, h\j en z'n familie zouden wel begrijpen, dat ze zich * " * onmogelijk helemaal afztjdlg konden houden, als er op hiin terrelnen een liefdadigheidsfeest werd gegeven. Ze was buitengewoon op streek toen ze van Greenbanks naar huis wandelde. Tap dance was Iets, wat ze sinds haar negende jaar onder uitstekende leiding geoefend had. Ze wist best, dat ze daarmee voor den dag kon komen. Alle andere medewerk inden waren zeer, zeer middelm itlge amateurs. Mr. Theed zou een paar balladen ten gehore brengen, de zoon van de vicaris gaf een cornet & piston solo, de kinderen Heath zongen en dansten wat, de tweelingen van Little Hesket gaven een duet ten beste, ten slotte kwamen er een goochelaar en nog wat declamatie. Dat was geen ernstige concurrentie. Ze nad haar scuattigste nieuwe Jurk aangetrokken 'o^ V Lady W^ryhee te gaan drinken.^Op „De ttoskam" teruggekomen, verwisselde ze die voor 'n kort broekje nam haar dans-plankier en de koifergramofoon mee naar de tuin, en oefende daar een uurtje achtereen in een afgelegen hoekje. een vaas voor de logeerkamer, Daarna sneed ze een grote bos gemengde bloemen en schikte ze ln nam een bad en ging ln haar hangmat liggen lezen, tot ze ''e auto hoorde thuis komen: moeder met Allee. Tante zag er nog zwakjes uit. Haar langzame, voorzichtige bewegingen bewezen, hoe verzwakt ze was. Julie zag vermoeid, maar ze deed verbazend hartelijk tegen Allee. ..Als ik een vreemde was", kunnen dénken, dan dat Moems werkelijk blij ls, dat ze haar hier Allee. „Als ik een vreemde was", dacht Tanya, .,zou lk niet anders thuis kriigt om goed te doen. Troualles—* " ~ " " wens, alles wat Moems doet, doet ze nooit ten halve. Als ze wou kon — AJ —'— " ze een De jaren, dagen van Earl's Court en Chelsea, ontdooien.' e er lagen tussen de hadden er niet toe bijgedragen de kloof tussen de twee zusters te overbruggen. Haar geslaagde carrlère had Julle eerder arrogant gemaakt; de overtuiging gescnonken, dat haar maatstaf toch eigen4jk de enig juiste was; ze stond Minder open voor critlek. Allee, die nog altijd in het zelfde huisje woonde en les gaf aan dezelfde school, bekommerde zich minder dan ooit om uiterlijkheden; stond zeer wantrouwig tegenover rjjkdom en was eerder geneigd een grote mate van bescheidenheid tot de hoogste menselijke deugden te rekenen. „Als ze geen zusjes waren, zouden ze geen zier om elkaar geven," concludeerde Tanya, toen ze het gesprek aan tafel aanhoorde. Ze tadden het over de schoolplichtige |ee ftijd. Alice, voorvechtster van onderwijsvernieuwing, achtte geen vooruitgang mogelijk zonder verlenging en verbetering van het onderwijs. Julle, die heel wat jonge meisjes onder haar personeel had, hield vol, dat, wie afhankelijk was L an de el f°l^ e: currerer^ f™^ BCfl&ppD dat Tanya ooit de kost voor zichcurrerende, loontrekkende maatscnai haar liever vandaag dan morgen kon komen. „Als ik dacht, ra. ooit de kost voor zichzelf zou moeten verdienen, zou ik haar liever vanc" laten beginnen." if ^L enoe ?' d f at ?,', e ve^zektrde AU^, dan tou ze metigd Jeugd heeft verdadeiyk de nodige tucht moeten leren." „Ik ken je opvattingen daaromtrent en daarmee ben ik het helemaal niet eens," kaatste Julie terug, „de helft van alle neurotische en verdorde vrouwen is zo, doordat tucht alleen terwille van de tucht iedere oorspronkelijke Alice verorberde Kate's voortreffelijke crème brulée met even weinig aandacht, alsof het een gewone blanc mangé was. Tanya keek er na en dacht gebelgd: „Als je er haar over een half uur naar vraagt, weet ze niet meer wat ze heeft gegeten. Ze weet haar leven niet te genieten. Ze slurpt van de Llebfraumilch alsof het azijn i" ' Alice zei: „Wii zullen het da~rover wel nooit eens worden Ik wil me alleen maar gedragen als een voorbeeldige sast en er daarom niet verder op Ingaan." Er kwam op Julie's ^ezicht een raadselachtlg lachje, terwijl ze het gesprek overschakelde op de Franse film, die ze in het Curzon hadden gezien, (Wordt vervolgd) --- KUNST IN DIT WEEKEINDE Requiem van Verdi — Toonkunstkoor en Concertgebouworkest o.l.v. Willem van Otterloo HET Requiem van Verdl is geen liturgisch werk. Reeds de afwyklng van de voorgeschreven indeling bij de kerkelijke eredienst zou dit voldoende kunnen aantonen, Maar ook de behandeling van de solostemmen, het orkest en het koor — sterk persooniyk, romantisch en dramatisch — bewyst, dat Verdi dit Requiem als een vrije compositie heeft bedoeld. Naast de vaak heftige dramatiek ontmoet men episodes van de diepste lyrische uitdrukking. Door deze omstandigheid staat de dirigent voor een bijna onoverkomenlijke moeiiykheld. Hij moet het midden houden tussen felle dramatische effecten enerzyds en religieuze gebondenheid anderzijds. Deze synthese te vinden is geen vraagstuk van kundigheid, noch van studie. De voortreffelijkste techniek brengt ons niet in de sfeer van een waarachtige, vrome ontroering. Slechts eenvoud in de wijze van uitdrukking zal het Requiem van Verdl kunnen redden van een afgiyden naar het theatralé. Grote zielen doen grote dingen op een simpele manier, maar Verdi's aangrypende eenvoud ligt verborgen onder een zwaar kleed. Het was Zaterdagavond geen wonder, dat een toehoorder na het Domine Jesu voor vier solostemmen begon te applaudiseren. De solisten — Germana di Giulio, Annie Woud, Frans Vroons en Herman Schey — gaven, met uitzondering van Annle Woud, wel wat te veel „opera" te horen. En het is hun te vergeven. Verdi vordert schynbaar „opera", maar in werkeiykheld is zyn muziek van een smekende vervoering en declamatie, welke even zeldzaam als schoon en ontzagwekkend is. Ook Frans Vroons, die toch in de opera onze grootste bewondering opwekt, stelt in het Requiem teleur. De sopraan Germana dl Giulio, een gouden stem met een prachtige, hoogte, kon niet altyd de innerlijke waarden van haar party realiseren. Annie Woud zong weergaloos, vol floed en vervoering en ook Herman chey heeft magnifieke momenten gehad. En toch stemde het kwartet niet; men heeft geen vocaal geheel tot stand kunnen brengen. Het Toonkunstkoor was ln één gespannen, slagvaardige activiteit in de uitvoering betrokken. Fantastisch klonk het „Dies lrae" en het „Sanctus" voor twee koren slaagde uitnemend. En, hoewel ook het Con. ce/tgebouworkest zyn aandeel had ln het succes van deze uitvoering, toch heeft het geheel meer de indruk nagelaten van een muzlkaaléclatante prestatie dan van een inneriyk doorvoelde reproductie van een grandioos werk. Willem van Otterloo beheerst dit Requiem noot voor noot, hij dirigeerde uit het hoofd en volkomen betrouwbaar, doch het diehteriykvrome, datgene, waarom het ten slotte gft&t, kon hy niet ln de sfeer van zyn leiding betrekken. Jubileumconcert Passio van Theo v. d. Bijl Amsterdams OratoriumKoor — Concertgebouw rlEO van der Byi i s in September 1946 zestig jaar geworden en gisteren heeft men hem in het Concertgebouw gehuldigd by gelegenheid van zyn veertigjarig jubileum als componist. Van der Byi begon dus op 21-jarige leeftijd te componeren en wel voor koor. In de koorwerken zal men hem het beste kunnen waarderen; daar ligt zyn grootste verdienste. Het is dan ook te begrypen dat het Amsterdams Oratorium Koor het initiatief heeft genomen de componist van „Lumen Christi", van „Passio", van toneelmuziek by Lucifer en Gijsbrecht van Aemstel, van twee opera's, missen, orkestwerken, een vioolconcert en tal van gemengde en mannenkoren met een feestconcert onder zijn leiding te huldigen. De keus is gevallen op het „Passio" voor groot gemengd koor, kinderkoor, soli, orkest en orgel, een omvangryk werk, dat ongeveer 2è uur speeltyd vordert. Het was Zondagmiddag voor de zevende maal, dat deze passiemuziek naar het evangelieverhaal van Mattheus ten gehore werd gebracht. Zulks komt iedere ernstig-werkende componist toe, vooral als deze in grotere kring om zyn verdiensten gehuldigd wordt. En dat Theo van der Byi verdiensten heeft, zal niemand willen ontkennen. Zyn koren klinken altyd goed en het viel mij gisteren op, dat ook de orkestrale gedeelten vaak getuigen van een kundige beheersing van het materiaal. Het werk werd in 1922 geschreven en aanstonds mocht het zich verheugen in de waardering door een groot deel van de Nederlandse koorzangwereld. Theo van der Byi is altijd een gematigd man geweest, zyn klankidioom nam nooit de schyn aan van geforceerde nieuwheid; het kwam er steeds eeriyk voor uit niet verder te kunnen gaan dan de gemiddelde muziekliefhebber aanvaarden wil. Dat de componist door deze geestesgesteldheid by het ontwerpen van een omvangryk werk a!s deze „Passio" voor grote moeiïykheden kwam te staan toen hy het machtige en het aangrijpende in noten moest neerschryven, zal begrijpeiyk zyn. De beste stukken bleken ook by deze zevende uitvoerig de lyrische episodes te zijn. Overigens, het gaat hier om een jubileum van een geacht toonkunstenaar en niet om de manifestatie van een nieuw werk. De componist vond in het Amsterdams Oratorium Koor een degeiyk en betrouwbaar ensemble, dat met loffeiyke toewyding en gunstig resultaat heeft gezongen. Henk Noort was de evangelist, die de zware party brillant vertolkte; Betty van den Bosch— Schmidt zong de sopraansoli gaaf en expressief; Herman Schey was als steeds een sonore bas en Herman Hiilsmann schonk in de kleine partijen allerzins voldoening. Theo van der Byi werd by het ingaan van de pauze verrast door een weelde van bloemstukken. Piano-recital Georgy Pdzmdn Kleine Zaal — Con• certgebouw DE Hongaarse pianist Georgy PAzmAn gaf Zondagmiddag een matinée in de Kleine Zaal van het Concertgebouw. Hy speelde een Sonate in C van Mozart, de Variations sérieuzes van Mendelssohn, de Waldsteinsonate van Beethoven, de Sonate in bes van Chopin en een reeks kleine werken van hedendaagse Hongaarse componisten. Met deze groep heeft Pé.zm&n de beste indrukken van zyn pianistische bekwaamheid gemaakt. Hy blijkt het meest begrip te hebben voor de kleine vormen. Misschien komt hy later verder in de klankarchitectuur van een grote sonate. Vooralsnog is zyn spel gelocaliseerd in brokken, die soms goed, soms ruig en zelfs lomp klinken. Maar voor zo'n Sonatine van SzervAnscky en voor die paar Bagatelles van Jemnitz, alle respect! Goed gespeeld ook. De pianist had veel succes en ontving fraaie bloemen. P. T. „Music by the hearth" in British House OP het tweede huisconcert van The British Council lieten het Amsterdams Strykkwartet en het Nederlands Kamerkoor zich horen. Het viertal De Kiyn-Vos-Salomon-Frank verklankte mooi van toongeving en samenspel Haydns Kwartet Op. 76 No. 2 in d en besloot met de introductie ln ons land van het Strlngquartet No. 2 Op. 15 van de thans 41-jarige Engelsman Benjamin Frankel. Men moet eerbied hebben voor de zorg en toewijding, waarmede de vedelaars dit werk hebben ingestudeerd en uitfevoerd, want het maakte desonanks de indruk van een specimen van compositorische onmacht en richtingloosheid. Belangryk hoger kon men een „Hymn to St. Cecllla" van Benjamin Britten waarderen, die eveneens haar eerste uitvoering in ons land beleefde. Het talrijk gehoor kon hierin een Interessant koorwerk beluisteren, waarin Britten zich verder gevorderd in richting en vormgeving in zijn componeertrant bewust toont. Het dubbel-octet van zangers heeft er onbetwistbaar eer mee ingelegd en Fellx de Nobel, die zijn dames en heren ln het eerste deel vyf liederen van Brahms met verzorgde klank en gevoelige expressie had laten zingen, heeft aan de Instudering en uitvoering een bewerkelijk kluifje gehad, dat hy biykbaar zonder bezwaar aan kon. G. K. K. --- DE WOESTE HOOGTE (Ingezonden mededeling. J DE WOESTE HOOGTE (IVuthering Heights} n UITGEBRACHT DOOI N. V. NEDERLAN D". FILM# --- Opvoeding, onderwijs, cultuur Vier sprekers op de studieconferentie van de Partij van de Vrijheid 1 /OOR een democratisch volk is het onderwys van het allerhoogste belang. Immers een ieder behoort op zodanig geestelijk niveau te worden gebracht, dat hy verantwoordelykheid voor de gemene zaak kan dragen en deze niet behoeft over te laten aan de partyleiders of de geestelijkheid." Aldus Ïirof. dr. V. J. Koningsberger in zijn nleiding van de Zaterdag te Utrecht gehouden studieconferentie voor onderwys, opvoeding en cultuur van de Partij van de Vryheid.Deze spreker betoogde verder, dat het aantal studenten weliswaar enorm is gestegen, doch' dat hun intellectuele gehalte gemiddeld veel lager is dan vroeger; voor het hoger onderwys geeft dit peil ontzagiyke moeiiykheden. Behalve uit de oorlogsomstandigheden als byv. het „cadeau geven" van het einddiploma in 1945, is dit kwaad ook uit het volkomen tekortschieten van de outillage van de universiteit voortgekomen; de regering doet niets ter verbetering daarvan. Verder is er een tekort aan bevoegde leraren bij het gymn. en midd. onderwys, en bygevolg ls de kwaliteit van de leerkrachten gemiddeld ook geringer. Verbetering in deze toestand 6 ist fundamentele wüziging van de maatschappeiyke positie van alle onderwyskrachten; de toestand van nu werkt ,.negatief selecterend". Ten slotte betoogde spr., dat het onderwijs allereerst op een betere maatschappeiyke oriëntering gericht moet zyn. Hierna besprak de heer M. J. Hartgering de volkshogeschool. Na de bevrüding is, aldus spr., de belangstelling voor de Volkshogeschool toegeromen. Vervolgens gaf hij een overzicht van haar geschiedenis; de nationale politiek is ten nauwste met het doel van de Volkshogeschool verbonden, welk doel spr. omschreef als het bevorderen van de pergoonïykheid en de eenheid van het Ned. volk. Dr. K. H. van Schagen behandelde de betekenis van de lichameiy'ke opvoeding voor de ontwikkeling van de persooniykheid, en noemde het noodzakeiyk, dat deze effectief als onderdeel van elke school wordt ingevoerd, en dat er deskundig toezicht wordt uitgeoefend. Om aan de vraag naar onderwyzers in de lichameiyke oefening aan lagere scholen te kunnen voldoen, zal men het vakdiploma van de onderwijzersacte moeten losmaken; ook verdient het aanbeveling, de opleiding van de toekomstige leerkrachten voor de lich. opvoeding aan gymn. en midd. scholen en het wetenschappelyke onderwys op het gebied van de lichameiyke opvoeding aan een daartoe op te richten hogeschool op te dragen. Mevr. A. Fortanier-De Wit, lid van de Tweede Kamer, besprak ten slotte de begroting voor Onderwys 1947/48, en noemde enige misstanden by het onderwys, o m. die op de voorbereidende scholen met haar veel te geringe ruimte om leerlingen te plaatsen. Overigens beklaagde deze spr. zich over de zogenaamd „tydeiyke" oplossing van het radiovraagstuk, waardoor de Party van de Vryheid, in tegenstelling tot andere partyen, geen gelegenheid krygt om zich te laten horen. ACADEMISCHE EXAMENS Utrecht. Cand. rechten mej. F. Hamers en de heer A. M. Schutz. Id. wis- en natuurkur.. ; (A): de heer F. P. G. Valckx. Id. id. (B); de heer A. W. den Exter Blokland. Id. id. (K); de heren H. J. Ketellapper, A .van Wyngaarden en C. S. P. van Dam. Aanv. ex. art. 135 H.O.W. de heren C. van Herpen en H. de Boer. Doet. wiskunde de heren W. J. M. Dryvers en P. van der Hout. Cand. veeartsenykunde de heren H. H. J. C. Maillie (met lof) en H. de Boer. Doet. Indisch recht de heer O H. van Donkersgoed. Cand. id. de heer M. Hartgers. Cand. soc. geografie mej A. Stork. Taalk. cand. Indologie de heer A. C. Boekwyt. Semi-artsex. de heer E. Billig en mej. R. v. d. Plaats. Bev. tot arts de heren J. W. D. Berkelbach v. d. Sprenkel, L H. v. d Hoeven en W. Visscher. Theor. tandheelk. le ged. de heren E. H. M. Koning en A. Engelsman. Id. 2de ged. de dames T. v. Beveren Bergen en Henegouwen, C. J. M. Masson, P. C. Luysterburg en J. J. Ameling en de heren A. G. Dykerman, L. Goyarts, A. Catsberg, R. Z. i?e Nooy, G. Tasma, F. J. Reneman, O. A. C. Nysen en B. Damme. Tandarts-ex. de heer A. G. H. Lauman. --- OLLE KAPOEN EN DE KOKANJE-DIAMANT 24. — Olie Kapoen, die anders niet zo gauw van de wijs was, schrok toch wel van de stem. Hy holde naar de deur toe, waar toevallig net Puk Toffel, de veldwachter en de vreemde man naar binnen kwamen. „Is het waar?" vroeg de vreemde man. „Is hier een ridder van Kokanje?" „Ja," zei Olie. „Dat is zo. Maar hij is alleen maar een rookwolk!" „Ik woon hier in een huisje, vlak bij," zei de man, „en ik ben markies van Kokardije. Ik ben arm, zéér arm. Vijf honderd Jaren geleden waren myn voorvaderen de rijksten van het land. Maar toen leefde er een ridder Kalossus van Kokanje, die hen alles heeft ontroofd, en nu hoor ik, daldeze zelfde ridder zich hier moet bevinden!" Intussen kroop de rookwolk van ridder Kalossus weer uit het harnas en hij lachte vals. „Ik zè.1 de snoodaards!" zei hij. --- Nel Oosthout in de Kleine Zaal NA haar opmerkelijke successen in Engeland ls Nel Oosthout thans weer in ons land terug om enkele voorstellingen te geven van Frank Wedekinds „Koning Nicolo", een phantastisch spel, dat Zaterdagavond in de Kleine Zaal zyn première beleefde. Dit sprookje van een verbannen koning, die met zyn dochter langs 's Heren wegen dwaalt en zyn eigen brood moet verdienen in een avontuuriyk zwerversleven, heeft eigeniyk niet veel om het ïyf. Het is „aardig" maar daar biyft het dan ook by — een luchthartig spel met een naïeve moraal, dat meer vermaakt dan ontroert of boeit, doch een dankbaar object ls voor Nel Oosthouts voordrachtkunst: de kunst van het „eenmanstoneel". De wyze waarop zij de vele verschillende personages uitbeeldt door middel van haar zeer expressieve mimiek, dwingt de grootste bewondering af. Zy beheerst haar stof volkomen, zowel in gebaar als in stem. Het solotoneel is altyd een hacheiyke onderneming en het gevaar van een gekortwiekt toneelspel ls lang niet denkbeeldip'. Dat Nel Oosthout byna steeds aan dit gevaar ontkomt, dankt zij aan haar volleerd vakmanschap. „Koning Nicolo" kwam niet te kort. Maar het stuk zelf ia niet zeer belangryk en daardoor was het, dat deze avond voor ons gevoel toch een teleurstelling werd. Onze bewondering voor Nel Oosthout werd niet geschraagd door ontroeringskracht van de tekst, zodat onze aandacht zich bleef bepalen tot de technische kwaliteiten van de voordracht. En hoe groot deze ook waren, ze lieten na afloop een leegte achter. Aan Nel Oosthouts kunst en kunde twyfelen wy niet; des te meer betreuren wy het, dat zy ditmaal niet de Juiste tekst had gevonden. H. J. S. — 12 November a.s. zaï de heer P. J. van Neerden 25 jaar in dienst zyn van de fabriek van melkproducten „Neerlandia", firma Jansen en Storms te Weesp. --- RESIDENTIE-ORKEST Segovia HET Residentieorkest opende zyn winterseizoen met een Spaans getint programma listisch optred rond het so gegroepeerd optreden van de vermaarde guitarlst Andres Segovia. De guitaar is een instrument der intimiteit, daarby oorspronkelijk een begeleldingslnstrument. De instrumentale vituoos streeft evenwel naar onafhankelijkheid en poogt de grenzen der mogeiykheden zo wijd mogeïyk uit te strekken. Vandaar, dat een virtuoos als Segovia is, zelfs de intimiteit wenst te doorbreken en zich in de grote ruimte plaatst, waardoor hy eigeniyk zyn instrument misplaatst, want het klankvolume is, ondanks het fenomenale peil, niet op die ruimte ingesteld. Segavia inspireerde tal van componisten om voor de guitaar te schryven en drong «r zelfs op aan zijn solo tegen een orkestrale achtergrond te plaatsen. Zo schreef Mario Castelnuovo—Tedesco een concerto ,,per ohitarra e orchestra" en de Mexicaan Manuel Ponce een concerto del sur, een concert van het Zuiden. Tedesco koos een archaïserende styi, Ponce ging meer van de typische eigenschappen van de guitaar uit. Beiden volstonden met een knap geschreven dunne orchestratie en Schuurman vermocht de klankverhouding uitnemend te treffen. Wat Segovia met zijn instrument laat horen is metterdaad wonderbaariyk. Zyn ontroerend vibrato en Jrandiose arpeggio's bezitten een in. rukwekkende schoonheid ofschoon men dit optreden in deze'omgeving toch als een barokke uiting voelt. Het publiek luisterde met een voelbare gespannen aandacht, en heeft de Spaanse meester byzonder gehuldigd, zoldat nog een virtuose toegift moest volgen. Schuurman omiystte dit optreden met de „Iberia" van Debussy, de ..Alborado del gracioso" van Ravel en een motorische dans naar het bekende tot bacchantische climax Stuwende recept ,,bataque" van de Braziliaanse componist Oscar L. Fernandez. Vooral by Deüuasy en Ravel viel het Residentieorkest te loven door de fraaie klank en gevoelige sfeer. K> --- Moderne Kamermuziek DE Societeit voor Culturele Samenwerking, die destyds zo nauwe relaties had met de Studiekring voor Moderne Muziek en het Ned. Kamerorkest, zet haar streven naar vernieuwing voort en biedt dit seizoen een drietal kamermuziekavonden, waarvan de eerste in Diligentia in hoofdzaak gewyd was aan vioolduo's, Na' zich op de gebruikeiyke -wijze ingespeeld te hebben met een vriendelyke sonate van de 18e eeuwer J. H. Leclair, speelden Joachim Röntgen en Piet Nijland de uit 1922 stammenede Sonatine van Honegger, waarin het verdroomde andantino en het brede fugatische slotdeel byzonder troffen. De Sonate op. 56 (1932) van Prokofieff boeide door haar felle tinten en vaak verrassende afsluitingen. Het hoogtepunt van de avond was ongetwijfeld de reeks duo's van Bela Bartok met hun driftige rhythmiek, forse thema's en vaak picturale sfeer, zoals in het feeërieke M&rchen, het diepzinnige nieuwjaarslied en de dartele volksdansen. Röntgen en Nyiand speelden met waariyk verrassende warmte en bleken zich in dit werk diep te hebben ingeleefd. Röntgen liet nog de solosonate uit 1942 van De Roos horen, waarin een forse kracht spreekt uit de hoekdelen, een puntig scherzo-thema spiritueel verwerkt wordt en een fraaie melodische ly n in het adagio treft. Röntgen, W. de Zoete (alt) en C. Preuyt (cello) introduceerden een mistroostig driedelig trio in C van de Zwitser Frank Martin, dat meer gewild dan waariyk diepzinnig en doorleefd aandoet. Een klein maar zeer aandachtig publiek waardeerde het gebodene, dat met toewydlng en enthousiasme uitgevoerd werd. K. --- WEDSTRIJDEN IN HET OOSTEN DE positie van NEC In het Oosten ls gisteren aanmerkeiyk verbeterd doordat de voornaamste concurrent AGOW in Apeldoorn door Go Ahead met 2—1 werd geslagen. De Nymegenaren hebben nu een belangryke voorsprong, maar er zyn nog concurrenten, waarvan Go Ahead, Qulck en het opmerkelijk productieve Enschede de voornaamste zyn. Enschede beschikt over de meest productieve voorhoede van het Oosten, hetgeen Be Qulck gisteren ondervond. De Zutphenaren moesten in Enschede met 7—2 de vlag strijken, als gevolg van het beweegiyke spel der zwarte aanvalslinie. Bij rust was het door de kleine midvoor Moddejonge Jr. en linksbuiten Reitsma reeds 3—0. Enschede voerde vervolgens de stand op tot 6—0; er kwamen toen twee tegenpunten van Be Quick, beide van linksbuiten Helmink. Ten slotte maakte Reitsema nog een zevende goal voor de thuisclub. Verrassend is de nederlaag 0—2, welke Wagenlngen op eigen terrein tegen het niet al te sterke Vitesse leed. Merkwaardigerwys oefende de thuisclub een zeer grote veldmeerderheld uit; meestal was het een stryd tussen de Arnhemse verdediging met doelman Iking aan het hoofd. Meeuwsen gaf voor rust Vitesse de leiding en toen volgde byna een voortdurende belegering van het Arnhemse doel. By een plotselinge uitval maakte de invaller De Severé, die rechtsbuiten stond, een tweede doelpunt. Alle pogingen van Wagenlngen om te scoren bleken vruchteloos. By Qulck-Ensch. Boys botsten twee systemen. De bezoekers, die een Engelse trainer hebben, speelden stopper-spil en zy deden dat zo goed, dat de doorgaans sterkere thuisclub er niet door kon komen. Ook de Boys konden geen doelr-raten maken — al scheelde het 'eenmaal toen De Vos op de lyn redde, T, zoda t bet einde kwam met dubbel blank. De Zwolse Boys proberen zich ln do eerste klasse te handhaven door sterk defensief spel, dat' al drie nic-al een 1—1 heeft opgeleverd. Gisteren tegen Heracles bleef het ook by een 1, maar aangezien de weinig productieve voorhoede geen enkele goal maakte won Heracles met 1—0. De Zwolse linksbuiten Hendriks werd uit het veld gezonden. Het was een zeer harde strijd. Hendri: j werd verwijderd omdat hy een tegenstander een klap gaf. --- TUSSEN BUS EN JEEP BEKNELD GERAAKT Zaterdag passeerde een a-utobu» van de V.A.D., uit de richting Apeldoorn by de hoofdingang van het nationale park „De Hooge Veluwe" drie auto's, die op de rechter weghelft stonden geparkeerd. Op d&t moment reed een jeep de weg op. Autobus en jeep kwamen met elkander in botsing en een li-jarige Hagenaar, die met zyn ene been In de jeep en met het andere op de treeplank stond, raakte tussen beide voertuigen bekneld. Met een schedelbasisfractuur en zware wonden werd hy naar het Juiiana-ziekenhuis te Apeldoorn vervoert, waar hy des nachts overleed De bestuurder van de jeep was niet in het bezit van een rybewys. --- Lochems N.S.B.-burgemeester voor gerecht Arnhem, 1 Nov. „U was een ongelofelyke prutser als burgemeester", kreeg Frederik D. N. van Elten, die in de oorlog de stoomcursus voor N.S.B.-burgemeesters volgde en een benoeming te Lochem kreeg, te horen van de president van het Byzondere Gerechtshof te Arnhem. Een Don Quichotte in de toch al groteske N. S.B., zo schilderde de procureurfiscaal v. E. uit, toen hy vier jaar R.W.I. eiste. De verdediger noemde hem een figuur uit 1880, een man met een antieke levensstyl, die beleefdheid hoger acht dan oprechtheid. Er werden hem drie verraadgevallen ten laste gelegd, welke gelukkig zonder ernstige gevolgen zyn gebleven. Deze man is met zyn domheid niet erg gevaariyk geweest voor het Nederlandse volk, maar hy had daarbij groot geluk, aldus de proc.-fiscaal. Op 12 November zal de uitspraak volgen, --- DR. E. VAN RAALTE ONDERSCHEIDEN Dr. E. van Raalte, journalist te s-Gravenhage, ls benoemd tot officier in de orde van Oranje Nassau. Dit ls hem medegedeeld door dr. C. Beekenkamp namens de minister van O. K. en W. in een byeenkomet te 's-Gravenhage ter gelegenheid van het feit, dat hy dertig Jaren in de journalistiek werkzaam is. Gesproken hebben voorts mr. A M. Joekes, die namen3 de politieke vrienden de gezamenlijke werken van R. Fruin, zomede een geschenk ln geld, voor aanvulling van dr. Van Raaltes boekenkast, aanbood, en mr. M. Rooy Jr. namens de Federatie van Journalistenkringen, die een gelegenheidsuitgave met de werken van de Jubilaris schonk. Daarna kwamen velen dr. Van Raalte gelukwensen, o.a, de ministens Beel en Jonkman en Kamerleden. --- Dr. J. Picardt herdacht ap Zaterdag ls zbn nagedachtenis ge(Van onze correspondent) Assen, 2 Nov. Dr. Johan Picardt is een figuur geweest, waaraan de provincie Drenthe veel heeft te danken. Hy werd ln het Jaar 1600 in Bentheim geboren en kwam 45 Jaren later naar dit gewest. Hy was predikant in Rolde en later ln Coevorden, doch hij was daarnevens de man, die zeer veel heeft gedaan om Drenthe cultureel op te heffen. Tien jaren voor zijn dood in 1670 schonk hij Drenthe het werk „Cronijck van de Lantschap Drenthe". ;ijn _ eerd door het Drents Genootschap, dat hiervoor een byzondere landdag had georganiseerd te Assen. Tijdens het predikantschap van dr. Picardt in de gemeente Rolde, had hij zijn woonplaats in het gehucht Rhee, gelegen tussen Assen en Vries, behorende tot de laatstgenoemde gemeente. De hoeve, waar hy eens heeft gewoond, en die thans bekend is als de Picardt-hoeve, ontving Zaterdagmiddag het Drents Genootschap, waar de in de boerdery-gevel aangebrachte plaquette door de heer H. J. Prakke, voorzitter van het Genootschap, aan het gemeentebestuur van Vries werd overgedragen. De burgemeester van Vries, mr. E. W. Fielliettax Goethart, aanvaardde de koperen gravure, waarbü hy de wens uitsprak, dat deze plechtigheid er toe zal bijdragen dat de naam Picardt, die door de huidige generatie reeds ls vergeten, niet alleen in Vries, maar ook daarbuiten bewaard zal biyven. Vervolgens werd een weg, door het gemeentebestuur van Vries de „Picarat-weg" gedoopt, door een der oudste vertegenwoordigers der markegenoten van Rhee, de heer G. Emmens, geopend. Toen het gezelschap in Assen terug was. werd prof. J. Elema, de man die het landbouwonderwijs in Drenthe propageerde, en die gedurende al de Jaren dat hy ln Drenthe als rykslandbouw-consulent werkzaam was het gebruik van kunstmest heeft bevorderd, tot ere-lid van het Drents Genootschap benoemd. WINTERWEDSTRIJD OP „DE PAN" Op de Utrechtse Golfclub ,De Pan" werd de eerste van de serH van vier winterwedstryden gespeeld. Uitslagen: Heren: 1 G. van Reede (79.79); 2 J. F. Dudok van Heel (79 82); 3 Mr. O. v. Zinnlcq Bergman (80,82); 4 Jhr. mr A. Calkoen van Limmen (79.84). Dame»; 1 Mevr. A. Buma (88,89); 2 Mevr. I. Dudok van Heel (91.88); 3 Mej, E. Veltman (88,94): 4 Mevr. A. St'ahl (91,91). Mr. S. J. R. DE MONCHY By wyze van rechtsherstel is by K. B. eervol ontslag verleend aan mr. S. J. R. de Monchy als burgemeester van 's-Gravenhage met dank voor de vele gewichtige diensten door hem als burgemeester bewezen. DISTRIBUTIE ROTTERDAM Dinsdag 4 Nov., Rotterdam. Bonkaarten 713, schoenenbonnen (cyfer 1 en kinderen) en bijslagkaarten moeders: 9—10.30 u. Pau t/m Pes; 10.30 —11.30 u. Pet t/m Peu; 11.30—12.30 u. Pev t/m Plei; 13.30—14.30 u. Plej t/m Pol; 14.30—15.30 u. Pom t/m Pon; 15.30—16.30 u. Poo t/m Pot; Terbregge en Molenlaankwartier (uitreiking van bovengenoemde bescheiden): 9—12 u. Sav. t/m Stam; 13—16 u. Stan t/m Verb. DISTRIBUTIE DEN HAAG Dinsdag, 4 Nov., Den Haag. Bonkaarten 713, schoenenbonnen (cijfer 1 en kinderen) en bijslagkaarten moeders: 8.45—10 u. Spaans D t/m Spiero, 10—11 u. Spiers t/m Statler, 11—12 u. Stad t/m Van Steenwijk, 12—13 u. Steer t/m Stekkinger, 13— 14 u. Stel t/m Stevens, 14—15 u. Stevense t/m Storm de Grave, 15—16 u. Storm van 's-Gravesande t/m Stroes. UITGAAN IN DEN HAAG Dinsdag 4 Nov. Kon. Sch.: De geborduurde bal, 8 u.; Scala: D« ochter van de tamboer-majoor, 8 u; Diligentia; Theo van der Pas (piano), 8 u; Planetarium: Het Noorderlicht, 345 en 8 u. — De vyfjarige A. D. Visser werd hedenmorgen by het spelen door enige vriendjes van het trotto'r op de rybaan van de Rotterdams® Poortbrug geduwd. Hij viel juist voor een vrachtauto en werd door de voorwielen overreden. De kleine was op slag dood. — 20 km. wandelen rond de bosbaan te Amsterdam; 1. v d. VJver (A'dam) 1.51.21; 2. Kluyskens (A'dam) 1.53.2; 3. Poelwyk (Weesp) 2 .3.10 ,4. ---