Vriesekoop ten onder gelijk een lekke onderzeeër Door Henk van der Sluis ‘ JFfÊ Charleroi - Als Csilla gStj Batorfi het tafeltennis" ^Uu balletje vijf meter de i lucht in gooit en het vervolgens )■ op de gewenste manier raakt, is het efFect verpletterend. Bettine ! Vriesekoop veranderde tijdens het Europese Top-Twaalftoernooi geregeld in een standbeeld wanneer de Hongaarse ‘toverballen’ op haar af kwamen. Soms miste ze het speeltuig volledig en zwaaide ze hulpeloos met haar batje in het rond. Dat is , deprimerend. De Amsterdamse 1 keek somber, maar ze stond geen moment stampvoetend achter de tafel. Ze leek zich al tijdens haar halve- finalepartij te verzoenen met de uitschakeling. De martelgang duurde slechts 32 minuten en drie games. Vriesekoop had gisteren haar 1 dag niet. Batorfi kon - juist tegen haar - alles; zij zelf vrijwel niets. Het lukte niet eens om vijftig procent rendement te halen uit haar eigen opslag. Ze had geen balgevoel, miste ook het benodigde coördinatievermogen. En met elk verspeeld punt groeide de wanhoop. „Het deed mij denken aan een lek geschoten onderzeeër”, typeerde coach Jan Vlieg de ondergang van Vriesekoop beeldend. „Het water stroomde van alle kanten naar binnen. Waar begin je dan te dweilen?" Het lukte hem niet de spartelende speelster een reddingsboei toe te werpen. Vlieg zag tijdens het inspelen al dat de Nederlandse nummer i geen macht over de bal had. „Als je niet het juiste gevoel hebt, kun je je spel niet variëren. Dat kon Batorfi wel als het nodig was. De service van Bettine was bovendien beroerd. Zo’n partij moet je spelen als een tenniswedstrijd. Je moet in elk geval je eigen opslag winnen.” De gedeelde derde plaats, beloond met 3500 gulden, was voor de 34-jarige Vriesekoop geen schande. Maar ze had haar zeventiende Top-Twaalfoptreden graag voorzien van een gouden gloed. „Het is een gemiste kans”, oordeelde de topper die het evenement won in 1982 en '83. „Ik speelde niet slecht, maar als Batorfi heel goed serveert, wordt het voor mij heel moeilijk.” Ze kwam niet toe aan rally’s, kreeg niet de ruimte om in haar spel te komen. „Jammer”, vond Vlieg. „Als Bettine in vorm was geweest, zou het een veel boeiender vertoning zijn geworden. Het ging dit keer niet eens om details. Het verschil was zó groot. Als Vriesekoop speelt zoals ze kan spelen, is ze de beste. Maar er staan als het móet, dat is een probleem.” Opeens kan de spanning haar te veel worden. Ze begon topfit aan het evenement en groeide in de poulewedstrijden tegen ElenaTimina (Rus), Asa Svensson (Zwe), Krïsztina Toth (Hon) en jie Schöpp (Dui). Alleen van Ni Xia Lian verloor ze, zaterdagavond, toen de halve finale al was bereikt. Vriesekoop had de Luxemburgse van Chinese afkomst graag in de finale opnieuw ontmoet voor een ‘echt duel’. Batorfi voorkwam dat, maar slaagde er vervolgens niet in de onverstoorbare Ni van de hoofdprijs (een kleine 8500 gulden) af te houden. Bettine Vriesekoop heeft als Top-Twaalfdeelnemer een schitterend verleden, Trinko Keen een mooie toekomst. De 24-jarige Randwijker eindigde op de gedeelde negende plaats. Hij overrompelde de Zweedse Olympisch kampioen en toernooi-winnaar jan-Ove Waldner, won ook van de Fransman Patrick Chila en pakte games tegen Jörg Rosskopf (Dui), Zoran Primorac (Kro) en Yang Min (Ita). Allemaal rivalen die op de Europese ranglijst boven hem staan. Keen: „Partijen tegen dergelijke toppers kosten mij veel energie. Mijn basis is nog niet goed genoeg. Elke beweging die je maakt, moet voluit, je kunt geen moment verslappen. Mijn concentratievermogen moet stabieler worden. Ik voelde me als debutant onwennig. Maar je doet in een paar dagen veel ervaring op.” Volgend jaar, wanneer de Top Twaalf in Eindhoven wordt georganiseerd, is Keen er ongetwijfeld opnieuw bij. Een jaar ouder, een jaar sterker. „Ik ga steeds een niveau hoger spelen. Soms krijg je een terugslag, maar ik heb gemerkt dat die maar tijdelijk is.” Coach Theo Rieken noemt de nummer vijftien van Europa ‘zeer zelfbewust en zelfverzekerd’. „Trinko is dit seizoen internationaal doorgebroken. Hij is geestelijk evenwichtiger geworden. Meer dan in het verleden kan hij al zijn energie aanspreken op de momenten dat ’t moet. Hij weet precies wat hij wil. Als ik zijn training wil bijstellen, moet ik hem met argumenten overtuigen. Hij maakt zelfde keuzes.” Keen wil komende zomer graag naar de Olympische Spelen van Atlanta. In het enkelspel miste hij de kwalificatie-norm. Komend weekeinde krijgt hij in het dubbelspel (met Danny Heister) in Nantes een nieuwe kans. Als hij die ook niet grijpt, is er nog altijd de mogelijkheid van een wildcard. „Ik ga ervan uit dat die voor de Griek Creanga is, maar dan ben ik toch zeker eerste reserve. Die rol past mij wel. Zo ben ik ook bij de Top Twaalf binnengekomen..." --- Waardig kampioen Door Léon de Kort Montreuil - Het was een goedbedoelde beuk op de helm van zijn ploeggenoot. „Adri, Adri”, brulde Richard Groejendaal, terwijl zijn rechterhand in de richting ging van de nieuwe wereldkampioen veldrijden. Van der Poels reaktie mocht er zijn. Er volgde een knal met dezelfde kracht op het hoofddeksel van Groenendaal en de ’oude’ pakte de jonge’ een moment stevig beet. „Goed gedaan, jochie. Bedankt.” S Woorden die op het eerste gezicht niet zoveel betekenis hebben. Ware het niet dat amper 24 uur voor de wereldtitelstrijd in Pare Montreau beide mannen zo hun eigen gedachten hadden over het verloop van de koers. Ze zouden aigeen geval de kloten voor elkaar afdraaien. En wie van de twee het zou wagen op avontuur te gaan, kon erop rekenen dat de ander onmiddellijk de achtervolging zou inzetten. ,,Ik ga voor de titel, want ik voel me goed”, verzekerde Van der Poel bij elke gelegenheid. ,,We zullen eens zien wie er zondag de beste is”, waarschuwde Groenendaal dan op lijn beurt. En passant noemde lij de ervaren rot een egoïst, asociaal en een coureur die 'wel denkt dat-ie weet welk materiaal lij moet gebruiken, maar vrijwel altijd de verkeerde keuze maakt’. Oorlog in het eigen kamp. Drie praatsessies kwamen er aan te pas om de problemen tussen het gedresen duo enigszins op te lossen. Zelfs de 'grote baas’ van le Rabo- oanKpioeg, jan Kaas, Demoeiae zich er zaterdagavond mee. De financiële instelling die naar buiten toe louter geluiden voortbrengt in de trant van eendracht en samenwerking, kan natuurfijk geen kibbelende teammaten gebruiken. Bondscoach Martin van Dijk vertelde gistermiddag foor aanvang van de confrontatie lat alle plooien waren gladgestreken. Hij wist 'eerlijk gezegd niet eens van een conflict tussen ie twee’. Of de diverse gesprekken succes hadden, viel niet onmiddelfijk te ontdekken. Want terwijl Groenendaal beweerde in de laatste beklimming expres een gaatje te hebben laten vallen waardoor Van der Poel met Brattati en Pontoni kon wegglippen, zei 's werelds beste dat zijn gouden plak het logische gevolg was van een taktische zet even eerder. Wie had nu gelijk? „Ik weet wel dat alle ophef van ie laatste dagen weer eens voor liets is geweest”, stelde Van der hel vast. „Jongen, dit heb ik al co vaak beleefd in de aanloop raar een WK. Bij zo’n belangrijte wedstrijd krijgt iedereen last ® spanning. De een houdt zijn nond, een ander roept dingen waarvan hij later spijt krijgt. Ik vind het jammer dat Richard de zaak op deze manier heeft gespeeld. Hij had er beter aan gedaan mij op te zoeken en te vertellen wat hij op zijn lever had. Ik geloof namelijk niet dat ik iemand ben die dan direct stennis gaat veroorzaken. Richard weet toch dat ik me altijd professioneel opstel. En mijn mentaliteit is nu eenmaal dat ik altijd wil winnen.” Van der Poel zei het gedrag van de elf jaar jongere collega wel te kunnen begrijpen. „Vroeger in de begintijd was ik ook wel eens zo. Hij is nu heus niet veranderd hoor. Groenendaal blijft dezelfde Groenendaal voor mij. Gewoon de jongen die heel erg goed kan crossen. De verstandhouding tijdens de wedstrijd was goed, want Richard en ik hebben beurtelings gedemarreerd. Maar Pontoni en Bramati kwamen telkens op kop rijden. Om het tempo te drukken. Bang op te branden.” Het talent uit Sint-Michielsgestel had gistermiddag aanzienlijk minder ge- INd UC RUI IC UI1LIIIUCting met de winnaar ‘vluchtte’ hij naar het rennershotel. „Of de lucht helemaal is opgeklaard? Je hebt toch gezien dat ik een gat liet vallen in die slotklim. Op dat moment had ik ook gewoon kunnen aansluiten, maar dan waren alle anderen lekker in mijn wiel meegereden. Daarom hield ik de benen stil. In een sprint had ik geen kans gehad. En ik bleek niet zo super te zijn, dat ik iedereen kon wegfietsen. Eén keer probeerde ik dat. De voorsprong was best aardig, totdat de achtervolging echt werd ingezet”, vertelde Groenendaal over zijn poging in de zevende ronde. Hij eindigde uiteindelijk, na twee tweede plaatsen in '94 (Koksijde) en '95 (Eschenbach), op de achtste stek. Van der Poel rijdt volgende week nog de laatste Super-Prestigewedstrijd in Harnes. Dan volgt een korte vakantie en daarna gaat hij aan de slag om zijn volgende droom te realiseren: een zege in De Helletocht ParijsRoubaix. „Maar ik ga dit seizoen geen gekke dingen doen op de weg. Want ik wil in de komende winter een waardig wereldkampioen zijn.” Adri van der Poel toont ook klasse na de WK-race Adri van der Poel was in Montreuil zo sterk dat hij de aanval koos. Op de streep lag de beloning klaar: de wereldtitel, waar hij zo lang naar heeft verlangd. Foto AP --- Nijland komt 4 centimeter tekort Van een onzer verslaggevers Montreuil - Het feest van Maarten Nijland [iul duurde kort. Driehonderd seconden verkeerde de 19jarige Twent in de waan dat zijn sterke eindschot hem een bronzen medaille op het wereldkampioenschap veldrijden voor neoamateurs had opgeleverd. De mededeling van Oranje’s chef d’équipe Jacques Hanegraaf, die op het jury-kantoor wel vijf keer de finishfoto zag, kwam aan als een rechtse directe, precies op de kin. Het oog van de camera wees de Tsjech Zdenek Mlynar aan als de nummer drie. „Onbegrijpelijk”, sputterde Nijland wezenloos, terwijl hij voorovergebogen over zijn fiets bijkwam van de inspanningen. Zeventig meter verderop klommen de Franse wereldkampioen Miguel Martinez, de Zwitser Patrick Blum (zilver) en Mlynar op het erepodium. Nijland mompelde nog iets over een protest indienen. „Want volgens mij had ik een halve meter voorsprong.” Hanegraaf bracht hem tot rust. „Ik heb de film tig keer gezien. Een band en en velg, een centimeter of vier, meer verschil was er niet. Pas een halve meter na de streep schoot je hem voorbij. Op de meet was hij echt een fraktie eerder”, vertelde de oudprofessional. --- Protest van bad min ton-top Door Leo van Marrewijk Den Bosch - Stijf van de Kd| stress, maar wel NederMXS lands kampioene. Judith Meulendijks (17) verraste de gevestigde orde in het badminton fioor haar eerste nationale titel kinnen te halen. Dat gebeurde wede dankzij de andere fmaliste Carolien Glebbeek (22), die zo mogelijk nóg nerveuzer was. Meulendijks sprak na de winst (11-5, 12-11) van een cadeautje. Toch kreeg de speelster *an BCO/ Bali de titel bepaald niet voor niks. In de halve eindstrijd rekende ze namelijk af met de favoriete Monique Hoogland, die haar traditie om te ‘flippen’ tijdens het NK voortzette. Hoogland: „Als ik zo speel, wint iedere recreant van me. De laatste vijf jaar heb ik tijdens het NK al geen shuttle normaal geslagen. Het is mijn toernooi gewoon niet.” Meulendijks is de opvolgster van een ander jeugdig talent, Brenda Beenhakker (18). De speelster van ESCA sneuvelde in de halve finale tegen Carolien Glebbeek, maar die uitschakeling verontrustte bondscoach Martijn van Dooremalen niet. De keuzeheer ziet na het tijdperk Eline Coene en Astrid van der Knaap eindelijk weer potentiële wereldbestormers. „We hebben nu vier goede vrouwen en vier goede mannen die elkaar omhoog stuwen.” De vrouwen zijn wel bang dat hun opvolging in gevaar komt. Er was tijdens het NK een protest via een handtekeningenactie om meer speelsters in de eredivisie toe te laten. Dit seizoen kunnen door een gewijzigde competitie-opzet slechts acht eredivisie- vrouwen (tegen 24 mannen) in het enkelspel optreden. „De basis is te smal”, zegt Glebbeek. „Het gat tussen de top en de andere speelsters wordt veel te groot. Voor jonge talenten wordt het in het vervolg steeds moeilijker om nog in de eredivisie terecht te komen.” Opvallend was dat veel mannen het protest steunden. Waar de strijd bij de vrouwen geheel open was, haalde Jeroen van Dijk (24) zijn vierde titel binnen. Joris van Soerland werd met 15-8,15-2 van de baan gemept. In een zinderende halve finale moest Van Dijk tegen Chris Bruil wél diep gaan. Volgens Van Dijk, nummer negentien van de wereld, is zijn matige vorm te wijten aan het drukke programma. De Rotterdammer weet echter dat zijn basis genoeg is voor een nationale titel, zelfs als hij vermoeid terugkeert uit Azië. De concurrentie roemt zijn vooruitgang, maar volgens Van Dijk is alles terug te voeren op mentale weerbaarheid. „In speltechnisch opzicht verbeter ik mezelf niet meer. De enige vooruitgang boek je door de wereld rond te reizen en partijen op hoog niveau te spelen.” --- Spannend slot voor Bears Van onze medewerker ■RTN Ede - Trainer Ritske van Wijk schreeuwde zaterdagavond de keel schor om zijn Polar Bears naar winst te coachen. Drie perioden lang leek er niets mis te kunnen gaan. Opponent Gouwestaete was op een ogenschijnlijk kansloze 7-3 achterstand gezet. Maar in het laatste kwart draaiden de rollen volkomen. De inhaalrace stokte uiteindelijk bij 9-7. Achter titelfavoriet Nereus vechten Polar Bears, Gouwestaete, Het Ravijn en Donk om de resterende drie plaatsen in de play-offs. Gouwestaete draait sinds de komst van goalie en oud-international Hellen Boering verrassend mee in de top van de ranglijst. Ook tegen de Bears hield de keepster haar ploeg mét enkele fraaie reddingen goed in de wedstrijd. Een emotionele Van Wijk dacht er na de nipte 9-7 het zijne van. „In de laatste periode misten we liefst vier man-meersituaties. Er was geen rust meer in ons spel terug te vinden, wat resulteerde in onnodig balverlies. Als we vervolgens bijna nog een 7-3 voorsprong uit handen geven, verdien je het eigenlijk niet om in de top vier te staan. Aanvallend falen we nog te veel.” --- Weer verlies handbalsters Van onze medewerker ^Emmen - De Nederlandse handbalsters hebben zaterdag ook hun tweede wedstrijd tegen Zweden in het kader van de kwalificatie voor de Europese titelstrijd verloren. In Emmen wonnen de Scandinavische vrouwen met 18-16. Vorige week was het in Zweden al 26-16 in Oranje’s nadeel geworden. Nederland, dat nog uitkomt tegen Rusland en Ijsland, had bij rust nog een minimale voorsprong, ii-io. Na de rust brak de aanvallende zwakte de Nederlandse ploeg op. Gedurende een periode van 22 minuten werd geen velddoelpunt gemaakt. In de competitie van de mannen zijn de kaarten voor deelneming aan de play offs geschud. De nieuwe kampioen komt uit het kwartet E en O, V en L, Aalsmeer,Sittardia. --- Korfballers vernederd Van onze medewerker I^Jf M Rotterdam - De interna■GJ tionale korfbalwereld kan ■ ®ïJweer rustig slapen. België doorbrak de gevreesde hegemonie van wereldkampioen Nederland op hardhandige wijze: 14-8 (7-5). Bondscoach Jan Hof had zich geen slechter debuut kunnen voorstellen. De opvolger van Harrie Dassen zag tot zijn afgrijzen dat Oranje een totale off-day had. „Dramatisch”, vond ook aanvoerder Oscar Mulders. „De Belgen speelden weer met het vlammetje van enkele jaren geleden, terwijl wij veel te laat wakker werden.” In november '95 werd Nederland, dat de laatste elf interlands tegen België won, nog afgetekend wereldkampioen. In Deurne had Oranje echter vanaf het begin af aan weinig in te brengen tegen de Belgen. Slechts 'korfballer van het jaar’ Dennis Voshart haalde een voldoende. Na de rust trachtte Hof nog wat te herstellen door André Simons en Daniël Hulzebosch voor Frits Wip en Kees Vlietstra te wisselen. Het hielp niet; Wip en Simons werden beiden met twee treffers topscorer. Voor Mulders was de nederlaag extra vervelend omdat het wel eens zijn laatste interland geweest kan zijn. De aanvoerder van Oranje en Deetos overweegt na dit seizoen te stoppen. Mulders: „Ik heb niks te maken met het feit dat een nederlaag van Nederland goed is voor het internationale korfbal, want ik heb een bloedhekel aan verliezen. Ik kan het me alleen maar zelf aantrekken. Juist als aanvoerder had ik meer moeten brengen.” --- Goba wisselvallig Van onze medewerker V1JH Den Helder - Het ontK'AjJ slag van coach jan EgE7I| gens heeft de basketballers van Den Braven/ Goba nog niet kunnen inspireren tot grootse daden. Een week geleden ging de eerste wedstrijd zonder Eggens tegen Donar verloren, waarna de confrontatie tegen Amsterdam in winst werd omgezet. Zaterdag echter moesten de Gorkummers tegen landskampioen René Coltof Den Helder andermaal een knieval maken: 81-73. Tot zijn teleurstelling moest de nieuwe coach René van der Wielen - enkele weken geleden nog de assistent van Eggens tegen Den Helder constateren, dat zijn spelers vreselijk slecht op schot waren. Vooral in de eerste helft wist Goba geen raad met goede mogelijkheden (8 op 26) en mede daardoor kon Den Helder met opgewekte gezichten gaan rusten (3825). Na de pauze gaf Goba wel blijk van goede wil, maar de nauwkeurigheid liet het ook in die fase afweten. De ploeg probeerde de frustraties af te reageren op het arbitrale duo en het gevolg daarvan was weer dat een aantal spelers onnodig wegzakte. „De druk op het team is momenteel heel groot”, probeerde Van der Wielen de irritaties te verklaren. „Toch moeten we beter leren omgaan met de scheidsrechters. Accepteren en doorgaan!” Afgaande op de wedstrijd tegen Goba is coach Maarten Tromp heel wat verder met zijn lessen aan de Helderse spelers. Ondanks nogal wat blessures wilde het team weer Vlammen’ voor eigen publiek. Onder Meindert van Veen leek de regerend landskampioen wat uitgeblust en Van Veen kreeg dan ook vrij snel de zak. „Het weggaan van Van Veen heeft een positieve uitwerking op de ploeg gehad”, meentforward Rolf Franke. „Bij hem was een aantal zaken uitgewerkt.” --- Brevok mist aansluiting Van onze medewerker Breda - Hoewel de volley!<{l ballers van TDK/ Brevok Él tot het einde bleven knokken, werd de vechtlust niet beloond. De ploeg van trainer/ coach Jan Meertens ging met 3-1 (15-6,15-13,14-16,15-8) ten onder en verliest zodoende de aansluiting op koploper Piet Zoomers/ Dynamo. De enige overgebleven kans voor Brevok volgt morgen. Dan ontmoet de Bredase formatie in Apeldoorn Dynamo en is een stunt de enige redding. Brevok was vorig seizoen de grote verrassing. Onder leiding van Ivo Martinovic behaalde Brevok een tweede plaats. Dit seizoen loopt het met het team van clubleider Frans Derks iets minder, hoewel de prestaties wel constant zijn. Brevok verloor louter van hoger geplaatste ploegen. Capelle was tweemaal te sterk, terwijl ook van Kuipers/ Zwolle werd verloren. Tegen Capelle leek het in eerste instantie erop dat Brevok zou worden weggespeeld. Onder leiding van de sterke Amerikanen Lyles en Diehl (Quinn, de derde Amerikaan in Zuidhollandse dienst mocht niet spelen, aangezien er twee buitenlanders op het wedstrijdformulier zijn toegestaan) speelde Capelle Brevok weg. Maar Brevok dwong de bezoekers tot het uiterste. Zover zelfs dat Capelle-trainer PieterJan Leeuwerink zelf nog moest aantreden. Uiteindelijk gaven de Amerikanen de doorslag. # De volleybalsters van Dick de Lange/Volco gingen na het succes van vorige week tegen Link/ AMVJ hard onderuit. De ploeg van oefenmeester Pierre Mathieu verloor thuis van Martinus met 3-1. Hierdoor komt AMVJ weer alleen aan kop. ---