MAART JARIG George Kooymans, Golden Earring (54) Nina Hagen, zangeres (47) Rupert Murdoch, mediamagnaat (71) Flaco jimenez, The Texas Tornados (63) Vandaag in: 1959 Teddy Scholten wint het Eurovisie Song Festival met 'Een beetje’ --- Prijs voor regisseur A Beautiful Mind FILM Ron Howard, regisseur van de Oscar-genomineerdefilm A Beautiful Mind, is uitgeroepen tot beste regisseur van 2001. De onderscheiding werd hem zaterdag in Los Angeles toegekend door The Directors Guild of America. Over twee weken worden de Oscars uitgereikt. De prijzen van The Directors Guild zijn daarvoor een belangrijke graadmeter. Beautiful Mind is onder meer genomineerd in de categorie beste film en beste acteur (Russell Crowe). --- Toorop zakelijk leider Arcam ARCHITECTUUR Astrid Toorop wordt de nieuwe zakelijk leider van het Architectuurcentrum Amsterdam (Arcam). De 35-jarige Toorop werkt al enkele jaren bij Arcam. Zij volgt Jeanine van Pinxteren op die na dertien jaar bij het architectuurcentrum raadslid wordt in de gemeente Amsterdam. --- ‘Hannibal’ moet afslanken FILM Acteur Anthony Hopkins is op een streng dieet gezet voor zijn derde optreden als Hannibal ‘The Cannibal’ Leder. Hopkins speelde de rol van de seriemoordenaar al tweemaal in Silenceofthe Lambs en Hannibal. De derde Lecter-film Red Dragon gaat over het leven van de moordenaar tien jaar voor het verhaal van Silence of the Lambs. Hopkins (64) moet een veertiger spelen en daarvoor moet hij afslanken en zijn lichaam trainen. Red Dragon is gebaseerd op een boek uit 1981 van Thomas Marris. Hierin wordt de figuur Leder geïntroduceerd. --- FFF krijgt dependance FESTIVAL Het Festival van de Fantastische Film (FFF) krijgt dit jaar een satellietfestival in Groningen. Half april worden niet alleen in Amsterdam, maar ook in de provinciehoofdstad Groningen tijdens de nacht nieuwe horror- en Science fictionfilms vertoond. Het FFF is, na het Internationaal Filmfestival Rotterdam en Cinekid, het derde grote filmevenement meteen Groningse dependance. Heti 8e Festival van de Fantastische Film vindt plaats van ïo tot 18 april op vijf locaties op en rond het Amsterdamse Leidseplein en in Groningen in het Pathé-theater. --- Rocky Over The Rainbow komt terug Amsterdam - De parodie-musical Rocky Over The Rainbow is ook deze zomer weer te zien. D,e komische voorstelling waarin het brave verhaal van The wizard of Oz en de rockmusical The Rocky Horror Show versmelten, speelt van 18 tot 30 juni in het Nieuwe de la Mar Theater in Amsterdam. Na de zomervakantie tourt de productie door Nederland. Ook dit jaar spelen Rolf Koster, Lone van Roosendaal, Jim de Groot, Linda Wagenmakers en Darryll Charles in de doublé feature show, waar niets moet en alles kan. De acteurs schromen niet bet genre musical en zichzelf op de hak te nemen. Nieuwslezer Harmen Siezen heeft als verteller de taak de activiteiten op toneel in de hand te houden en te becommentariëren. In tegenstelling tot vorig j aar, toen er bijna elke avond een andere spreker was, zal Siezen deze rol voornamelijk vervullen. Op de avonden dat hij niet speelt, nemen andere bekende gastvertellers, ónder wie Gijs Staverman, zijn rol over. Het verhaal is vorig jaar ge1 schreven door Eelco Claasen, Jim | de Groot en Michael Diederich. De laatste is ook verantwoordelijk voor de regie. --- Hepie en Freek dienen hetzelfde doel: Meezingen! De Nederlandstalige Cover Top-ioo. Heineken Music Hall. 8-3. ★ ★ ★ ★ ☆ Door Nico Heemelaar Amsterdam - Wie kent niet de vrees van een feestje te moeten organiseren en bang te zijn dat de avond maar niet op gang wil komen. Sinds uitgever Vic van de Reijt zijn liefde voor het Nederlandse lied heeft geopenbaard, is ook dat probleem uit de wereld. Onder zijn auspiciën verschenen twee boxen van elk vijf cd’s met twee tophonderds van beste Nederlandstalige singles. Haal ze in huis, draai ze op uw verjaardag en uw gasten gaan zingend naar huis. Na een geslaagd experiment op popfestival Lowlands in augustus vorig jaar, werd afgelopen weekend in de Amsterdamse Heineken Music Hall een groot feest opgehangen aan de selectie van platenverzamelaar Van de Reijt. Een feest als onderdeel van een Nederlandse muziekweek van 3FM. De hal was niet helemaal uitverkocht, maar met de onvermijdelijke mond-tot-mond reclame moet hiervan een jaarlijkse traditie kunnen worden gemaakt, waarvoor je bijna in slaapzak bij de voorverkoopadressen zou gaan liggen. Freek de Jonge opende de avond met Milord, niet in de originele uitvoering van Georges Moustaki maar in de vertaling die Willy van Hemert in 1960 maakte voor Corry Brokken. Het uitputtende la la la-refrein maakte De Jonge tot rode draad in zijn drie korte optredens van de avond. Net als het merendeel van de andere muzikale gasten was de komiek als favoriet naar voren gekomen uit een publieksenquête op internet. Dat publiek koos De Jonge voor zijn nummer-i hit Leven na de dood en kreeg als dank een aantal nieuwe coupletten toegezongen, eentje uiteraard opgedragen aan hét nationale chagrijn Ad Melkert. Niet eerder in de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek moet er een gala zijn geweest waar Freek de Jonge, Ronnie Tober, Anneke Grönloh en Jacques Herb op één avond hetzelfde podium delen. En dan ook nog voor één gemeenschappelijk doel: het publiek zo luid mogelijk laten meezingen op Nederlandstalige hits van Patsy (Freek de Jonge) tot Sofietje (Johnny Lion). Boven het podium hing een scherm met daarop de teksten van de liedjes. Om de sfeer te tekenen: Het Nieuwe Trio trad op in de voetsporen van Het Cocktail Trio en zong het in 1964 opgenomen wijsje Van je Hup, hup, hup/Zonder tv/Leve de PTT. De Sjonnies deden het in 2002stijl met: Hip, hip/Van de koeien naar de kip, kip/Hip, hip/ Lekker zwemmen zonder slip, slip. Zelfs het vermaarde meisjeskoor Sweet Sixteen was weer bijeengekomen om de grote knappe Peter met zijn grijze trui en rode sjaal weer tot leven te wekken. Voormalig koorlid en nieuwslezeres Henny Stoel schitterde door afwezigheid. De échte koorreünie is pas op 1 september en daarvoor moeten nog 38 spoorloze Mulomeisjes worden getraceerd. Ook Willeke Alberti had een feestje aan te kondigen, want op 21 april maakt zij haar debuut in Paradi- so. Te hopen is dat zij dan wél de ditmaal genegeerde - verzoekplaat Ome Jan zal vertolken. De grootste publieksfavorieten waren Manuela van Jacques Herb en Dokter Bemhard van Bonnie St. Claire. Met de smartlap Ik lig op m’n kussen stil te dromen als goede derde. Al was er maar één overigens zeer goed geconserveerde - Hepie komen opdraven. Welke van de twee Hepies dat was? Niet naar vragen, gewoon meezingen was het credo. Illustratief voor de opgelaaide populariteit van dit jarenlang genegeerde genre was het optreden van Drukwerk. De groep kwam aan het begin van de avond maar één keer op het podium om er meteen drie nummers doorheen te jassen. De groep had die avond nóg een schnabbel. En aan de buik van Ronnie Tober viel af te lezen dat het de ster van Apeldoorn de laatste jaren evenmin aan iets heeft ontbroken. Hepie droeg ook nog een liedje op aan een bekende Weense componist. ‘Strauss zorgt voor vrolijkheid’, was de boodschap erachter. Hepie had gelijk, maar zoals het feestje van Vic van de Reijt aantoonde, er zijp honderden anderen die voor minstens zoveel vrolijkheid zorgen. Eigenlijk was dit een verplicht uitstapje geweest voor de mokkende PvdA-leider Ad Melkert. Had hij kunnen zien wat er werkelijk onder het volk leeft en had hij, om met Pim Fortuyn te spreken, alvast wat kunnen ontdooien. --- Dichters met de vut de Door Menno Schenke Utrecht - De 22ste Nacht van de Poëzie, anno 2002, telde 22 dichters. Samen waren ze 1364 jaar oud. Dat brengt de gemiddelde leeftijd per dichter op 62 jaar. Deze Nacht van de Poëzie in Vredenburg in Utrecht had iets van een bejaardensoos. Zeker weet je het natuurlijk nooit, maar de fut lijkt een beetje uit deze fameuze dichtersmanifestatie. Is het eerder gebeurd dat een van de entr’acts, de muzikale nummers ter ontspanning na het al dan niet gepassioneerd voorlezen van drie of vier dichters, van het podium werd gehoond? Het overkwam de twee acteurs die als Van Blittersweyck een onnozele, humorloze sketch probeerden op te voeren waarin de naam Tsjechov voorkwam. Het toch in- en inkeurige poëziepubliek pikte het niet en binnen zeven minuten - hun was 20 minuten toegemeten - ging Van Blittersweyck af als de spreekwoordelijke gieter. Nee, het programma van deze Nacht van de Poëzie stak niet zo lekker in elkaar. Van de 22 deelnemers waren er slechts vier van het vrouwelijk geslacht. Die verhouding was dus schaamteloos scheef, want ook vrouwen dichten heel wat afin ons land. De 22 dichters uit Nederland en Vlaanderen waren ook allemaal hartstikke blank en presenteerden allen even blanke verzen. Niet één Turk, Marokkaan, Surinamer, Bosniër, Congolees of uit een andere windrichting komende dichter. Je kunt in je streven naar niet politiek-correct willen zijn ook doorschieten... Presentator Anton Korterweg opende de avond met het lezen van Subfinem uit De oude kustlijn, de vorige maand postuum verschenen bundel gedichten van Vasalis. Gemiste kans! Waarom niet vijf piepjonge dichters gevraagd die klassieke poëzie van Vasalis (1909-1998) op hun manier voor te dragen? En als je toch een hoge gemiddelde leeftijd in het programma hebt, waarom mag dan, behalve de oude meester Jan Eijkelboom, niet ook de oude heer Wolkers komen lezen? Of nog een keer Hanny Michaëlis, of Adriaan Morrien, Kouwenaar of Campert? De Nacht van de Poëzie mag best ruimhartiger kiezen voor de kwaliteit van de ouwe knar. Jonge hond Ramsey Nasr (27) besloot zijn nerveuze optreden met trillende handen en een paar venijnige opmerkingen naar collega-poëten die zo graag moeilijk doen in hun verzen. Nee, verklaarde Nasr, ik doe niet mee met ‘de domme discussie over goede of slechte gedichten’. „Poëzie is futiel, onmachtig en nutteloos. Dat is haar kracht en haar zwakte. In een tijd waarin een fascistische relnicht een verkiezingsoverwinning behaalt en vluchtelingenkampen worden platgebulldozerd, moeten we niet ook in de poëzie oorlog gaan voeren.” Daarna volgden veel poëzie voor fijnproevers, gedrentel in foyers bij koffiekan, bierpomp, mooie meiden en boekenkraampjes, zuchten en geeuwen, liedjes van Youp van ’t Hek, blues uit Bosnië en Belgische folkmuziek van klasse van Troissoeur. Af en toe klonk een mooie zin die even bleef hangen, zoals ‘Wij sliepen niet tezamen/ maar ook gescheiden van elkaar/ sliepen we niet’ van Elly de Waard. Het derde blok dichters, met Joost Zwagerman, Rogi Wieg en Joke van Leeuwen, werd het beste en spannendste van deze Nacht van de Poëzie. Joke van Leeuwen deed het als een van de weinigen volledig uit haar hoofd. Hulde! Zwagerman dook in zijn eigen Maximalen-geschiedenis met late jaren 8o-liefdespoëzie. Uit zijn bundel Bekentenissen van de pseudomaan droeg hij zijn pastiche voor op Hugo Claus. Die tekst bleek op het podium beter te werken dan op papier. Amsterdammer Rogi Wieg werd mijn voorleeskampioen van de avond. Hij heeft een periode van inktzwarte depressies achter de rug. Wieg kwam met bloot bovenlijf het podium op: „Ik moet het tegenwoordig hebben van mijn uiterlijk, net als Estelle Cruijff en Cliff Richard.” Hij memoreerde dat hij in de bak heeft gezeten en in inrichtingen, een zelfmoordpoging heeft gedaan en één procent kans had om zijn depressies te overleven. Maar Wieg is er nog en zingt aan de piano, 'joodse jongens onder elkaar’, een fragment van Goodbye Saigon van Billy Joel. Rogi Wieg vertolkt de blues met mooie trillers in zijn stem en vertelt van zijn dochtertje Hannah, dat hij niet zo vaak mag zien: „Mijn toekomstige ex-vrouw is bang dat ze te veel van me gaat houden.” En dan komt de treurigste zin van de 22ste Nacht van de Poëzie: „Mijn dochter zal worden voltooid zonder mij...” Hoge gemiddelde leeftijd op 22ste Nacht van de Poëzie Theodor Holman speelde zaterdag liederen van Gerard Reve tijdens de Nacht van de Poëzie in het Utrechtse Vredenburg. foto michael kooren/anp --- Gewapende journalisten overvallen krant Mexico-stad - Een groep gewapende mannen heeft de redactie van de Mexicaanse krant Excelsior overvallen. Uit politieonderzoek blijkt dat het gaat om 23 onlangs ontslagen journalisten die met behulp van twintig door hen ingehuurde agenten sluiting van de krant wilden bereiken. Met politiepistolen tegen het hoofd gedrukt werden de honderd aanwezige werknemers binnen een kwartier één voor één tegen de muur geduwd. Ondertussen werden ze uitgescholden. Sommige redactieleden incasseerden zelfs rake klappen. De mannen zouden minstens drie kogels hebben afgevuurd waarvan er slechts één is teruggevonden. Van de werknemers raakte niemand ernstig gewond. De krant kampt al jaren met financiële en administratieve problemen. Opgericht in 1910 als coöperatie, bereikte Excelsior tien jaar geleden een oplage van 180.000 exemplaren per dag. Nu haalt de ochtendkrant slechts 60.000 stuks. ‘Dekrant van het nationale leven’ was van oudsher verbonden aan de Institutionele Partij van de Revolutie (PRI) die in de zomer van 2000 na 71 jaar regeren de verkiezingen verloor aan de Partij van Nationale Aktie (PAN) van president Vicente Fox. Sinds oktober 2000 is de ‘politieke lijn’ bij de krant verdwenen. Eerst werd directeur Regino Diaz Redondo door zijn werknemers afgezet. Journaliste Patricia Guevara volgde hem op, maar in december vorig jaar moest zij eveneens de krant verlaten. Twintig collega’s werden tijdelijk ontslagen. Jaime Contreras vreest dat de actie door Patricia Guevara werd geleid. Volgens de voorzitter van de administratieraad zou zij vanaf het begin van haar aanstelling grote sommen geld verduisterd hebben: „Hoe kan het anders dat de twintig ontslagen werknemers, die al meer dan twee maanden geen geld meer ontvangen, in staat zijn zoveel privé-agenten in te huren?” De twintig hulpagenten verkeren in staat van beschuldiging. Het Generaal Procureurschap van de Republiek (PGR) is bezig met een onderzoek waaruit moet blijken wie de agenten heeft ingehuurd en met welke motieven. Ook is onduidelijk om hoeveel geld het gaat, waar het bedrag vandaag komt, wie direct bij de zaak betrokken is en hoelang de eventuele 'contracten’ met de hulpagenten lopen. De ‘wraakactie’ noemt Conteras 'goed gelukt’. „De gebeurtenis is slecht voor het imago van de krant. De federale politie onderzoekt de zaak, maar vergeet niet dat we zelf journalisten zijn. We zullen moeten graven, maar achter de waarheid komen we”, zegt de nog enigszins optimistische Contreras. Schade aan eigendom van anderen is waarschijnlijk het enige wat de 23 coöperatieleden aangerekend kan worden. De komende dagen wordt hun juridische positie bepaald. Maar een terugkeer naar hun oude werkplek is vrijwel definitief uitgesloten. --- Aangenaam weerzien met een lastig stuk De Dans van de Reiger van Hugo Claus door Het Toneel Speelt. Regie: VictorLöw. Met: Mark Rietman, Carine Crutzen, Ariane Schlüter en Reinout Bussemaker. Tournee t/m 8-6. ★ ★ ★ ★ ☆ Door Wijbrand Schaap Amsterdam - Het Nederlandse toneel heeft geen geheugen. Wat gisteren gebeurde, is vandaag verouderd en morgen vergeten. Dat geheugenverlies is zo’n 30 jaar geleden begonnen. Toneelstudenten met ambitie smeten met doorgedraaide tomaten naar de gevestigde orde. Toneel moest voortaan de waan van de dag volgen. Het resultaat is bekend. Het afsnijden van de wortels heeft het eens zo gerespecteerde theater naar de uiterste marges van de Nederlandse cultuur verbannen. Nu is dat niet ééns zo erg voor de regisseurs en toneelspelers. Zij leven bij de waan van de dag. Het zijn de schrijvers die het 011derspit hebben gedolven. Zij schrijven een stuk, het wordt gespeeld en door tienduizend mensen gezien, waarna het verdwijnt. Status is er niet voor toneelschrijvers. Ook al zijn tienduizend toeschouwers het driedubbele van het aantal kopers van een goedlopende dichtbundel, toneelschrijvers zijn leveranciers van halfproducten en kunnen dus worden weggegooid als het eindproduct daar is. Het Toneel Speelt is een gezelschap dat daar al een paar jaar wat aan probeert te doen, door naast nieuw werk ook vergeten stukken op het repertoire te zetten. Na Karst Woudstra’s Een Zwarte Pool komt het gezelschap nu met Dans van de Reiger, een stuk van Hugo Claus dat de afgelopen 40 jaar niet door professionals is gespeeld. Onterecht, zo blijkt. Niet dat Claus' stuk nu een wonder van actueel, vernieuwend theater is, maar juist omdat het een aardige blik biedt op het verleden van de ziel van Nederlandse en Vlaamse dertigers. Fons Rademakers maakte in 1966 een film van het stuk over een ongewild kinderloos stel, dat met bizarre spelletjes het leven in de relatie probeert te houden. De film was een mislukking, zoals te zien is wanneer hij weer ergens in een retrospectief) e langskomt. Rademakers maakte er een zwaar psychologisch drama van, waarin elke relativering ontbrak. Acteur Victor Löw heeft de voorstelling nu geregisseerd als een acteursfeestje. Hij is erin geslaagd om niet in de psychologische valkuilen te stappen waarmee Claus zijn stukvolstopte. Dat is vooral ook te danken aan Mark Rietman, die ongekend lekker uitpakt in zijn rol van zwaar depressieve echtgenoot. Hij neemt met de toeschouwers zo ongeveer het hele bijbelboek Openbaring door, en weet daar nog een aardige lach op te halen ook. Die lach werkt relativerend, al dreigt het hechte ensemble er soms in door te slaan en zo het hele stuk van Claus op de hak te nemen. Zoiets ligt voor de hand, omdat het gegeven wat achterhaald is. Datzelfde kun je echter ook zeggen van Albee’s Virginia Woolf uit 1962, en dat stuk kan ook nog steeds worden gespeeld. Waar Virginia Woolf vooral over historisch Amerika gaat, heeft Claus het over de Hollandse jaren 60. Dat is een prettig weerzien. De schrijver, aanwezig bij de première, was er terecht trots op. • Mark Rietman en Ariane Schlüter in De dans van de reiger, het vergeten stuk van Hugo Claus dat Het Toneel Speelt weer nieuw leven inblaast. FOTO DEEN VAN MEER --- Advertentie Advertentie de Voor de meest actuele computeraanbiedingen! ---