Schaken Dr. Euwe triomfeerde in Kaapstad Dr. Max Euwe, die thans in Zuid-Afrika verblijft, heeft te Kaapstad aan 40 borden simultaan gespeeld. Onze landgenoot won 30 partijen, negen eindigden in remise en ineen tegenstander moest hij zijn meerdere erkennen. --- Sport Cocktail Langs ’t lijntje.. .... knipte onze fotograaf twee vooral inde wielersport welbekende figuren. Mr. E. H. A. M. Meyer, burgemeester van Elsloo, heeft zijn sporen reeds inde sport verdiend. Warm heeft lange tijd mr. Meyers hart geklopt voor Maastrichts M.V.V.-ke, dat hij als bestuurslid en vurig supporter gediend heeft, evenals de beneden-Moerdijkse eerste klassers. Thans weet men inde woonplaats van Jefke Janssen dat men voor sportieve zaken zelden of nooit een vergeefs beroep zal doen op de eerste burger van Elsloo. Naast mr. Meyer staat met een ronde lach de adjudant der Rijkspolitie F. Jeucken. Oók al geen onbekende inde sportwereld. Want in gemeenten zonder gemeente-politie verschijnen adjudant Jeucken en zijn mannen om bij goed of slecht weer de sportwedstrijden in goede banen te houden. En als men naar zijn mannen luistert, zal men adjudant Jeucken ook steeds in ’n opgewekt humeur treffen. been, omdat ineen vriendschappelijke wedstrijd tussen Rijssel en Rouaan, bij Rijssel Joszef Zakarias, de linkshalf van het Hongaarse elftal zou meespelen, die dezer dagen door Rijssel was gecontracteerd. Buigend en glimlachend betrad de grote Zakarias het terrein, nadat hij ontelbare handen had moeten schudden. Maar toen er eenmaal gevoetbald ging worden, steeg de verbazing met de minuut. Zakarias-de-grote bleek namelijk geen flauwe notie van het voetbalspel te hebben, laat staan een bal fatsoenlijk te kunnen aanraken. Tenslotte bleek heel Rijssel er in getippeld te zijn. Het was Zakarias helemaal niet, maar een of andere grappenmaker Invalide sporten ledereen kan aan sport doen. Zelfs ernstige oorlogsgewonden. Dat is Zondag opnieuw bewezen tijdens de derde olympiade voor ernstige oorlogsgewonden, die in Stoke Mandeville in Engeland werd gehouden. Er waren deelnemers uit 14 landen, o.a. Nederland. Het programma vermeldde boogschieten, speerwerpen, tafeltennis en „snooker”. De Britse minister van gezondheid lan Macleod kwam persoonlijk de prijzen uitreiken. Kampioen schutter Na veel heen en weer gepraat is aan de Hongaarse voetballer Kocsis de door Mexico uitgeloofde/beker voor de beste schutter van de wereldkampioenschappen uitgereikt. De Fifa had eerste bezwaren gemaakt, uitgaande van het standpunt, dat het toekennen van de beker aan één persoon een ongunstige invloed zou hebben op de ploeggeest. Grote Prijs wandelaar Onder de vele duizenden, die Zondag de Nürnbergring bevolkten, bevond zich een merkwaardig liefhebber van autoraces. Vele dagen tevoren was Hein Rasmussen uit Sleeswijk te voet op pad gegaan naar Adenau. Daar arriveerde hij net op tijd om zijn vaste plaats aan de „Sehwalbenschwanz” in te nemen. De Grote Prijs recordwandelaar zag zich ditmaal een ereplaats toegewezen. Snippers... Suzanne Saenen verbeterde het Belgische record discuswerpen tot 41.02 meter en Haest vestigde een nieuw Belgisch record kogelslingeren met 53.89 meter. ¥ Van 10 tot 13 Februari worden te Amsterdam de Europese biljartkampioenschappen driebanden gehouden. ¥ Te Boedapest noteerde Gyori Tumpek de fantastische recordtijd van 1 min. 2.3 sec. voor de 100 meter vlinderslag. ¥ Fangio is na de races op de NürburgTing reeds zeker van de wereldtitel. De kampioen heeft reeds 36 punten veroverd. Zijn naaste concurrent, Gonzales, heeft er 17,5 en er zijn nog slechts drie races te rijden. Onoverdekt De wedstrijd welke het Bondselftal Zondag te Paramaribo speelde tegen Suriname werd geleid door scheidsrechter Burnette, die men speciaal van Trinidad had laten overkomen. De Surinaamse scheidsrechters waren namelijk per 1 Augustus in sit-down-staking gegaan, als gevolg van een conflict tussen de scheidsrechters en de Surinaamse voetbalbond. De leden van de scheidsrechtefrsorganisatie hadden namelijk voor de beide wedstrijden tegen Nederland slechts onoverdekte zitplaatsen toegewezen gekregen, inplaats van overdekte.... Valse Zakarias Een enorme mensenmassa kwam Zondag in Cany Barville op de --- Automobilisme Rallye Monte Carlo wordt moeilijker Voor de Rallye Monte Carlo, welke van 17 tot 20 Januari 1955 wordt gehouden, zullen de deelnemers op 17 Januari kunnen vertrekken uit Athene, Glasgow, Lissabon, Monte Carlo, Munchen Oslo, Palermo, en Stockholm. Alle deelnemers, behalve de automobilisten die uit Palermo en Athene gestart zijn, zuilen Reims en Parijs passeren, waarna zij naar Chambery gaan waar de gezamenlijke route over Grenoble en Gap naar Monte Carlo begint. Op dit laatste stuk zullen controleposten worden ingericht, welke echter eerst nadat de deelnemers Gap zijn gepasseerd, bekend worden gemaakt. Voorts zullen waarschijnlijk ook geheime controles worden ingesteld. Na afloop van de eigenlijke rallye worden verscheidene proeven gehouden teneinde de deelnemers, die met een gelijk aantal strafpunten te Monte Carlo aankomen, te kunnen klasseren. Zo wordt op 21 Januari een acceleratie-remproef gehouden, op 22 Januari een bergrit voor de honderd best geklasseerde wagens en op 23 Januari een snelheidswedstrijd op het grandprix circuit van Monte Carlo, gevolgd door vijf andere snelheidsproeven. De heuvelklim gaat overeen afstand van 300 kilometer, waarin vier vrij steile heuvels zijn opgenomen. De organisatoren zijn van plan slechts twee categorieën toerwagens toe te laten. Alle soorten sportwagens, al dan niet in serie gebouwd, zullen geweerd worden. --- Biljarten Nederland weer naar intern. tournooien Tijdens het te München gehouden congres van de internationale biljartunie is men tot een resultaat gekomen aangaande de vergoeding van reiskosten van deelnemers aan internationale tournooien. Het Nederlandse voorstel tot vergoeding van alle kosten kon niet voldoende steun verwerven. Nederland kon tenslotte instemmen met het Franse voorstel om de reiskosten voor de helft ten laste van de organiserende vereniging te laten komen. De organiserende instantie betaalt dus de verblijfkosten plus de helft van de reiskosten, het uitzendende land de rest van de reiskosten. Bovendien werd aan het bij velen heersende bezwaar tegen de hoge kosten, welke men zich jaarlijks bij deelneming aan de belangrijkste tournooien moet getroosten, tegemoet gekomen door het vinden vaneen oplossing om tot een kleiner aantal wedstrijden te komen. --- De Baas van Kamp Vier door EMART KINSBURN ö) Jj.. VebrooJ zich overeen zitplaats tefSft (jp_ üle van Danny en vroeg aan U „ yccklui: „Waar is Danny de sebleven?”. grinnikte en gaf de man ’.Öie f?1, een knipoogje. „jjo sm gesmeerd”, zei hij. k^i^epip^o?! ie dat- broertje?” Uitgestapt op de eerste ri -öednpi .mP°ria”- 3 hij ?,„')e’ dat hij gedeserteerd is.. laCt?>i Voor goed uit de trein is ge- zei de ander loom. na®r hft6.] deed maar alsof. Hij moest jai»r zit „ °rp waar hij uitgestapt is. Pi.'v«chtp„n ?,uwe kameraad op hem v,Ik heb ’m dat tegen S?°it het l,horen vertellen. Hij heeft Vn *ico te Plan gehad, naar Nieuwtweega,a»; Uij wilde alleen maar j,?h»r 3, dQUar een ritje van vijf weh. j)p dwars door Kansas Ve Het „, ke voert voorlopig niks M°rdat riiZal wei een maand duren, niSschien e weer aan het werk gaat. Uaa n°g langer”. heggen -f3eeri helemaal niets op te te d. Qaa>.ünny de Dikke was verdwehr- ChetiVer viel niet langer te prahiaats te,.. eerde dus naar zijn zit* W ® ih rie ? en staarde door ’t raamue donkere nacht. HOOFDSTUK VII. AFGELUISTERD Kort nadat de trein een vrij grote stad doorgereden was, werd Chet uit zijn overdenkingen gewekt dooreen hand op zijn arm. Het was de nieuwe conducteur, die op het kruispunt in de trein gekomen was. Chet haalde zijn papieren weer te voorschijn en de conducteur bekeek ze bij het licht van zijn lantaarntje, wijdbeens staande om zich inde schommelde trein staande te houden. „Drie en dertig man bij elkaar, niet?”, vroeg hij eindelijk, zich over Chet heenbuigend. „Wijs me eens wie het zijn”. „Ik heb mijn best gedaan, hen allemaal hier in het achtereinde van de wagon bij elkaar te houden. Hij stond op en wees op de verschillende knikkebollende hoofden. „Verdraaid, ik tel er niet meer dan zes en twintig!” bromde hij. „Hm! Ik dacht wel, dat je er een stel van kwijt was. Nou, dan zal ik de kaartjes maar innemen; dan weten we precies, hoeveel je er bij je hebt”. De conducteur waggelde door de middengang heen en Chet ging weer zitten. Het verwonderde hem niet zo heel erg, dat hij enkelen uit zijn kudde was kwijt geraakt, want Chet zelf had ook wel eens gebruik gemaakt vaneen arbeidsbureau om zijn bestemming op een goedkope manier te bereiken. Die praktijk is nu eenmaal het lot van aannemers van grote werken. Het maakt voor het arbeidsbureau weinig uit, of het aantal uitgezonden werklui de aangegeven bestemming bereikt, of niet. ’t Bureau heeft zijn plicht gedaan, als de troep op de trein is gezet onder geleide van de man, die van de hele troep het meest betrouwbaar schijnt te zijn. Bovendien ontvangt het bureau zijn geld bij vooruitbetaling. Het schuift iedere verantwoordelijkheid van zich af, zodra de wielen van de trein beginnen te draaien. De aannemer, die werklui nodig heeft en die betaalt voor het vervoer der werklui, wordt de man, die de schade te dragen krijgt. Zelfs als hij zich zoveel moeite geeft, dat hij een vertrouwensman, die reeds bij hem in betrekking is, stuurt om de werklui af te halen, dan kan die man nog geen dertig of veertig man in bedwang houden, als ze de trein willen verlaten. Het komt zelden voor, dat een ploeg werklui zijn bestemming bereikt. Toen de conducteur terugkwam en zijn kaartjes telde, bleek dat er slechts zeven en twintig van de drie en dertig, die Chet op papier had staan, nog inde trein zaten. Bij elke verdere stopplaats hield hij daarna de wacht, totdat eindelijk de gehele troep op hemzelf na in slaap gevallen scheen. Toen dommelde ook Chet in en droomde van het meisje op het platform. Bij zijn ontwaken in Colorado telde zijn troep nog achttien man. Het was een heldere, zachte morgen. De trein raasde voort dooreen kale woestenij, waar slechts cactussen en vreemde planten groeiden. Links inde verte, op zestig mijl afstands, schitterden de toppen der bergen. Het leek, of men er met een kwartiertje wandelen wel zijn kon. „Eèn ding staat vast”, mompelde Chet voor zich heen. „Voor het ontbijt zal ik wel geen man meer kwijt raken, al stoppen we twintig maal voor die tijd. Die roofvogels zouden vijftig mijl hun bestemming voorbij reizen in het vooruitzicht vaneen hap eten en dan weer terugsjokken. Houd je dus maar kalm, Chester en geniet van het mooie uitzicht. Hij genoot werkelijk van het uitzicht, want de morgenstond ineen woestenij van Colorado verheft zelfs de nuchterste mens boven zichzelf, Chet staarde door het raampje en liet de koele, frisse wind door zijn haren spelen. HOOFDSTUK VIII. Chet levert zijn mannen af. De uren gingen voorbij. De trein kwam op tijd in Raton in Nieuw-Mexico aan en begon daarna, met een tweede locomotief erbij, de moeilijke weg door het Raton-gebergte. Chester had goed voor zijn mannen gezorgd, maar hij had er toch nog een zestal verloren m het zuidelijk deel van Colorado, of m het Noorden van nieuw-Mexico. Misschien dat hij niet meer zo waakzaam geweest was, sedert dat grote plan zijn gedachten bezig hield. Er bleven slechts twaalf man over, hijzelf inbegrepen, zowel als zijn aanbidder, de jonge man van het arbeidsbureau en Pluimstd „Ik" veronderstel, dat het troepje dat ik nu nog over heb, wel zal blijven, dacht hij, anders waren ze zover niet meegereden. We komen nu inde buurt van Las Vegas. Het zal niet lang duren, of we zijn over de bergrug heen en dalen weer omlaag. Nu blijven ze allemaal wel. En dus schonk hij met veel aandacht meer aan de mannen en verdiepte zich in het vraagstuk, hoe hij een deel van de eerste afbetaling op de ranch, door George Paxton begeerd, in handen zou kunnen krijgen. Bij het binnenrollen van de trein in Las Vegas was de rest van zijn troep ongeschonden gebleven. Door de gloeiend hete zonneschijn vaneen Nieuw-Mexicaanse achtermiddag ging Chet langs het perron voor zijn troep uit. Een lange, magere kerel kwam naar hem toe. „Zijn die werklui voor Paxton?” vroeg hij. „Zeker, mijnheer!” antwoordde Chet. „Hoeveel zijn het er, Jack?” „Krek een dozijn,” antwoordde Chet. „Hm! De baas verwachtte er drie en dertig. Dat hadden ze hem getelegrafeerd. Ik ben met twee wagens gekomen. Kom mee!” Chet wendde zich om. „Volg me maar mannen,” zei hij en ging met de koetsier voorop. Onderweg naar de wachtende wagens vernam Chet van zijn begeleider, dat het voorlopig kamp opgeslagen was op een mijl afstands buiten de oude stad. De grote ploegen waren met vrachttreinen naar Las Vegas getransporteerd, maarde hoofdleider was er niet in geslaagd, voor mannen en paarden een behoorlijk onderdak inde stad te krijgen. Daarom waren de wagens opgeladen en waren de mannen buiten de sfad in kampen ondergebracht, waar ze zouden wachten, tot er voerlui genoeg waren, om de paarden te verzorgen op de negentig mijlen lange rit door de woestijn. die voor hen lag. Bij de wagens aangekomen, knoopte hun leider een gesprek aan met een andere voerman, met dit resultaat, dat ze met hun allen inde ene wagen stapten en de andere werd volgeladen met kampmateriaal, wat nog bij bet station te wachten lag. (Wordt vervolgd.) --- Schoonheid van Amsterdam als een uitvallende bloem gr e*e bewoners van 17e eeuwse Amsterdamse fo zien dagelijks muren en plafls schudden, alsof er een aardbeving-inverk UUr aan SanS is. Maar het moderne keer eist zijn rechten; het eist ook steeds stad6UW krute doorbraken inde oude binnen-Meer dan ooit wordt de luister van de schilrachtige stadskern, begrensd door Singel- gracht en ’t IJ, bedreigd. Het bouwkundig verval is enorm en de waarschuwende stemmen, die zeggen, dat er gestopt moet worden met de „city-vorming”, die zichzelf reeds overleefd heeft, worden genegeerd. Het hart van Amsterdam is te klein en te moe geworden om de enorme zenuwspanningen van dit moderne heden te verwerken, maar tal van bedrijven zoeken steeds weer expansie in het centrum. Aanhangers van eeuwenoude luister verliezen terrein begint zich duidelijk een „slag om Oud-Amsterdam” af te tekenen de aesthetici aan de ene en de practici aan de andere kant. Deze die voornamelijk op papier gevoerd wordt, zal waarschijnlijk sneller beslist worden, dan menigeen nog kan vermoeden. De geij: ederen zijn thans reeds verhit ten aanzien van de enorme uitbrei- van de Nederlandsche Bank aan de Turfmarkt (hier moet vll gebouw komen van 30 meter hoogte en honderden meters breedte) drie fraaie gerestaureerde monumenten, die de doorkijk vanaf beheersen, gesloopt moeten worden. En dan krijgt men v*' hier weer, wat men reeds op vele plaatsen in Amsterdam kan waar> Uien: het doorbreken van het speelse rhythme der kleinere en oudere bengevels met een sterke horizontale lijn. gVoorbeeld en hiervan zijn het enorme Telefoongebouw aan de Herencbt, ’t Geldkantoor op de N.Z. Voorburgwal, het Levensverzekerings-D°uw op de hoek Keizersgracht—Leliegracht.... en ga zomaar verder. Veel moois werd reeds gesloopt e jonge Amsterdamse Monnik leendienst onder leiding van Ir. jw kan het afbrokkelings (j6 Ces ook niet tegen houden, want s'ag om Oud-Amsterdam heeft is* een eigen strategie. Tenslotte ty e£_ ook nog zoiets als Publieke n’ Bouw- en Woningtoezicht geJÏSontwikkeling en een overi-h6i? terecht omstreden Sohoon(je Menigeen zouden toii .€n te berge rijzen, indien hij to o*'6ll, Publieke Werken al- paP'er heeft staan en de ma- die de wederopbouw van rc*am beeld brengen, ontnaast waardering vooral !n d«aanzien van de hervormingen lfet6 oude binnenstad veel critiek. sPreekt vanzelf, dat mensen orEanisaties als „Hendrick de ~lj. ®er”, „Amstelodamu-m” en slechts met afgrijzen Otity, “ePaalde gedeelten van deze *w®rPen kunnen kijken. Nu zeggen we stellig niets te veel, iridien we beweren, dat Amsterdam er op tal van punten uitziet als een gepleisterd graf. Indien men bedenkt, dat er inde hongerwinter ruim 4000 huizen en 1700 bedrijven gesloopt werden voornamelijk door de „houtjagers” dan wordt het duidelijk, dat het begrip „wederopbouw” terdege zijn waarde en actualiteit heeft. Maar er bestaat gegronde reden om bij het trekken van de grote lijnen niet verder lichtvaardig met waardevol cultureel-historisch bezit om te springen, want de binnenstad gaat zo ten enenmale zijn „gezicht” verliezen. Dit laatste is allerminst fraseologie, want de toestand is veel en veel critieker, dan menigeen oppervlakkig zou kunnen menen. Indien men oude afbeeldingen van Amsterdam beziet b.v. een foto van het Damrak van slechts 50 jaar geleden dan zou een geboren Amsterdammer geneigd zijn te zeggen: „Waar is dat?” Want van de lange rij toenmalige schilderadhtige huisjes uit de 17e eeuw staat er momenteel precies nog één... De Middeleeuwen zijn in Am- sterdam vrijwel ten onder gegaan, maarde zeventiende en ook de achttiende eeuw spiegelen zich nog steeds .inde boogvormige concentrische grachtengordels, die aan de oude vestingwallen herinneren. Vele monumenten zijn destijds reeds ondermijnd door de aanleg van riolering, water, gas en centrale verwarming— en om niet te vergeten door interne doorbraken ten behoeve van het inrichten van kantoorlokalen. Dan spreken we nog niet eens over het voortdurende roofbouwproces ten aanzien van muurschilderingen, lambrizeririgen enz. de mooiste zaken worden gesloopt en verkwanseld. Restaureren is overigens ook een kwestie van geld en dit reikt ondanks een millioen van de Regering en een millioen van de gemeente Amsterdam op het ogenblik nog niet ver. Maar er is méér, want voor herstellen is ook de toestemming en financiële medewerking van de eigenaar nodig en indien de man niet wil of armlastig is, gebeurt er niets. Ook maakt geen enkele bepaling het mogelijk om een ernstig verwaarloosd of uitgewoond pand te doen onteigenen. CONSERVATOR NODIG De roep om een Monumentenwet, die niet slechts voor Amsterdam, doch ook voor vele andere steden van groot belang zal zijn, wordt daarom steeds luider gehoord, maar... deze wet is ' reeds lang en veel te lang, doende om te komen”, zoals dit met een officieuze term heet. Het complex van ongunstig liggende factoren is echter met deze uiteenzetting nog niet uitgeput. Tal van ondernemingen zitten namelijk inde binnenstad op het vinketouw om bij het afnemen van de woningnood, waardoor het sloopverbod van woonruimte wel zal komen te vervallen, thans reeds aangekochte naburige panden met de grond gelijk te maken. Motto ook hier weer. de sterke horizontale lijn! De minnaars der oude schoonheid roepen zich vergeefs de keel schor om een volstrekt onafhankelijk stadsconservator zo mogelijk met het recht van veto terwijl men ook aan de ontlasting en decentralisatie van de city voorstaat. Men wil nieuwe bedrijven slechts buiten de Singelgracht gevestigd zien en een oplossing zoeken voor het nijpende verkeersprobleem in elk geval wenst men geen verdere concessies aan de moloch van het verkeer. Het argument, dat de binnenstad als woongelegenheid heeft afgedaan, omdat de „attractie” eraf is acht men een sprookje en het is ook inderdaad zo, dat menigeen in de buitengewesten dus mensen, die al een huis hebben gaarne wat comfort prijs zouden geven voor de sfeer van de binnenstad. Natuurlijk doet de plaatselijke Monumentendienst goed werk, maar bij de eerste besprekingen tussen Rijk en Gemeente konden slechts 62 urgente gevallen ter sprake komen, hetgeen slechts een fractie is. Het in oorspronkelijke staat herstellen vaneen complex 17e eeuwse huisjes aan de Zandhoek de enige geveltjes, die nog direct op ’t IJ uitzien is een voortreffelijke daad. Op meerdere punten, zoals de percelen Spiegelgracht 18 en 20, alsmede Lange Leidsedwarsstraat 139 heeft men de oude glorie hersteld, maar het is nog te „incidenteel”. EEN UITVALLENDE BLOEM Enkele jaren geleden schreef een Rotterdammer. Ir. Valderpoort, een alarmerende brochure, waarin hij de toestand van Amsterdams binnenstad diagnostiseerde. Hij zei toen: „De schoonheid van Amsterdam is, als een op uitvallen staan- de bloem, in haar laatste stadium” Hoewel men deze beeldende karakteristiek „overdreven” genoemd heeft, is het tooh nog niet gelukt haar te logenstraffen. De toestand is nu zo, dat Monumentendienst wel op bedreigde punten aan het werk kan gaan en hopenlijk weet te voorkomen, dat het historische gedeelte van de stad niet over enkele tientallen jaren een ruïne zal zijn (volgens de prognose van Ir. Valderpoort), maar men moet zich niet verwonderen, wanneer straks oude monumenten en soms zelfs al gerestaureerd ten offer vallen aan een „groot project”. Dit laatste wordt geïllustreerd door de bouwplannen van de Nederlandse Bank, die een prijsvraag onder zeven zgn. „eigentijds” bouwende architecten heeft uitgeschreven, waarbij de reeds eerder genoemde „Schoonheidscommissie” een stem zal hebben inde jury. Wanneer men nu weet, dat deze laatste instelling voornamelijk een groot aantal hoofdofficieren uit het front der practici in haar gelederen telt, kan de uitslag amper twijfelachtig zijn. Een Amsterdamse Schoonheidscommissie, die hoofdzakelijk gevormd wordt door heren van Publieke Werken en architecten, die opdrachten aanvaarden voor nieuwbouw, draagt haar naam niet met ere. Want waar zijnde mensen van het andere front vertegenwoordigers uit het gilde der kunsthistorici, het Vreemdelingenverkeer, de Kamer van Koophandel, enz.? En zo zal het lot van het fraaie Klokgevelpakhuis, samen | met de achttiende eeuwse halsgevel en het prachtige Vingboonshuis (eender laatste vaneen lange, reeds eerder gesloopte rij, die Philip Vingboons in 1643 aan Pieter Sweenlick aanbood) daar aan de Turfmarkt wel bezegeld zijn. In Parijs kan de gemeenteraad debatteren over de vraag, of men de gaslantaarns zal vervangen door electra en na opgewonden uiteenzettingen besluiten, het ouderwetse maarte laten zegevieren, omdat... het zo romantisch is. Daar is de romantiek een argument... bij ons wordt ze tot een gevoelskwestie, waar men tenslotte makkelijk overheen kan stappen. Natuurlijk heeft ook hier de gemeenteraad van Amsterdam veelal het laatste woord, maar indien alles vooraf „pasklaar” gemaakt is en Publieke Werken vragen b.v. slechts Adhaesie voor een doorbraak, die in principe eigenlijk al veel verder geprojecteerd is dan wordt het begrijpelijk, dat het menig raadslid makkelijk gemaakt wordt, de romantiek achter te stellen bij het nuchtere en practische . De aesthetici staan bij de slag om Oud-Amsterdam zwak, want ze hebben naast weinig geld slechts het botte zwaard van hun liefde. Reeds bij de voorpostgevechten die thans geleverd worden, kan men duidelijk zien, dat zij terrein verliezen. En zo vreet het kwaad lang zaam door dagelijks gaan verval, afbraak en hervorming hand in hand als een moeilijk te stuiten ziekteproces. --- SportnieuwS Concours hippique Eupen Dubbele zege voor W. Hendrickx Op werkelijk stijlvolle wijze gaf de Eupener Ruiterclub R.V.E.U. aan zijn zilveren bestaansfeest een groots cachet door de ruiters uit de twee nabuurlanden Nederland en Duitsland ’n rendez-vous te geven ineen Drielandentreffen. Het jaohtspringen klasse M werd betwist door 31 paarden. Op het 580 m lange circuit waren 16 hindenissen met 18 sprongen te overwinnen. Slechts drie deelnemers haalden foutloos de finish; en wel Hendrikx met Byou, de Belgische amazone mevr. Notte-de Gheest met Ines en de Duitse combinatie lanckohr-Astor. Bij de barrage wierpen alle drie het groene hek. Daar Byou de beste tijd noteerde kreeg hij de gouden plaquette; en verwees Astor naar de tweede plaats; Ines bezette der derde. Het geluksjaohtspringen, waarin winnaar werd ’t paard, dat de meeste hindernissen haalde, zag 30 paarden aan de start, waaronder 6 Nederlandse, 13 Belgische en H Duitse. Geen enkele steapler haalde de finish. Met 10 van. >de 18 hindernissen werd Byou vierde. Zeer spannend was het barrièrespringen. waarin 23 springers een enerverende strijd leverden om het erelint. De finale ging tenslotte na drie barrages tussen Byou en Cappomore. Jammer was het voor de Belgische combinatie, dat Cappamcre voor de tweede barrière weigerde, waardoor de foutloze Byou opnieuw winnaar werd. --- Voetbal Sp. Emma 2 naar Reserve Eerste Klas De reserves van Sp. Emma, die in 1951 met KEV 2 naar de Res. 2e klas degradeerde, hebben Zondag het verloren gegane le klasserschap herwonnen. Nodig was een gelijk spel op eigen veld tegen Kimbria 2, maarde Treebekers deden het nog veel beter. Een 10—2 zege op de Maastrichtenaren maakte een einde aan alle twijfel. Rest nog de wedstrijd Blerick 2—Kimbria 2, waarvan de uitslag echter van weinig belang meer is. Momenteel is de stand; Sp. Emma 2 6 5 1 011 29—10 Blerick 25 3 1 1 7 7—5 Kimbria 52 03 4 10—18 Laura 2 6 00 6 0 7—20 --- Zilveren Bal-tournooi Kimbria Het Zilveren Bal Tournooi van de R.K.S.V. Kimbria uit Maastricht zal gehouden worden op 15, 18 en 22 Aug. 1954 in het Kimbria Sportpark. Aan dit tournooi, waarop voor de 22e maal om de Zilveren Bal gestreden zal worden, nemen deel dele klasser Sittardia, de 2e klassers Maurits, V.Y.H. Heerlen, Sp. Emma, Waubachse Boys, V.V. Heer, het pas gepromoveerde Venray en de organiserende vereniging Kimbria. --- Strijd om de nationale zwemtitels Het Zwembad „Dieckman” te Enschede, nauwelijks afgebouwd, zal het komende weekeinde het strijdbeeld zijn, waarop'de Nederlandse zwemtitels zullen worden betwist. Deze nationale kampioenschappen hebben dit jaar een cachet van extra gewicht. Want niet alleen zal het daar in Twente gaan om de hoogste trede van het ere-platform. Enschedé zal ook voor de besten betekenen een plaats inde Nederlandse zwemploeg die straks in Turijn aan de Europese titel wedstrijden zal deelnemen om daarna op de terugweg de Zuid-Slaviërs op eigen bodemin een landenwedstrijd te ontmoeten. --- Tenniscrack naar de gevangenis Torben Ulrich, de Deense tenniscrack, is inde gevangenis van Kopenhagen opgesloten wegens talrijke inbreuken op de krijgstucht. Sinds enkele weken is Ulrich in militaire dienst. Naar men weet was hij op de dag, dat hij op moest komen, ondergedoken bij vrienden. Nadat de politie naar hem had gezocht, meldde hij zich echter. --- Wandelsport Ster-wandeltocht naar Linne De wandelsport, die door het drukke programma van de Diocesane Sportdag van 19 en 20 Juni j.l. inde verdrukking was geraakt, heeft een aparte middag ter beschikking gekregen voor een, Sterwandeltocht. Het bestuur van de D.L.S.-wandelsportafdeling en de Sportdagcommissie te Linne hebben gemeend de deelneming aan deze tocht open te stellen voor alle wandelliefhebbers. De eisen zijn daarom oo*k niet te zwaar gesteld, terwijl de afstand evenmin groot is. De routes, die afgelegd worden variëren van 12 tot 15 km. De deelneming staat open voor: de aangesloten wandelverenigingen; leenigingen; militairen en alle overige den en jeugdleden van die sportverwandelsportliefhebbers, ook al zijn zij niet aangesloten bij sportverenigingen in onze provincie. De startbureaux zijn op 15 Augustus om 10 uur geopend op de volgende plaatsen: Grathem: Hotel Haanen, Rijksweg 15: Susteren: Café Hellebrekers, Marktstraat 44; Swalmen: Hotel dé Zwaan, Rijksweg Z 27; Roggel: Café Goeden, Haelenseweg C 1. Nadere inlichtingen over deze sterwandeltocht verstrekt de heer J. Snelders, Kaldenkerkerweg 176 te Venlo. --- U KUNT LUISTEREN NAAR: Programma voor Donderdag Hilversum I 402 m AVRO: 7.00 Nieuws 7.10 Gram. VPRO: Dagopening AVRO: 8.00 Nieuws 8.15 Gram. 9.00 Morgenwijding 9.15 Gram. 9.30 V.d. huisvr. 9.35 Waterst. 9.40 Gram. 10.50 V.d. kleuters 11.00 Orgelconc. ( 11 30 Lichte muz. 12.00 Fanfarecorps 12.25 „In ’t spionnetje”* 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 Hammondorgel-12.50 S,Uit het bedrijfsleven”, caus. 13.00 Nieuws 13.15 Meded. en gram. 13.30 Promenade ork. 14.00 Gevar. progr. 14.40 Gram. 15.00 V.d. jeugd. 16.15 Gram. 17.00 V.d. jeugd. 17.45 Regeringsuitz.:, Mr. H. G. Quick; Nederland en het Midden Oosten”. 18.00 Nieuws 18.15 Gram. 19.00 Gesproken brief uit Londen. 19.05 Rep. of Gram. 19.15 Prijsvraag t.b.v. Prins Bernhardfonds. 19.35 Orgelconc. 20.00 Nieuws 20.05 Viool en piano 20.40 „Penelope”, hoorspel. 22.00 Disco-caus. 22,45 Sportact. 23.00 Nieuws 23.15-24.00 Gram. Hilversum H 298 m KRO: 7.00 Nieuws 7.10 Gram. 7.15 Gymn. 7.30 Gram. 7.45 Morgengebed en liturg, kalender. 8.00 Nieuws en weerberichten 8.15 Gram. 9.00 V.d. vrouw NCRV: 10.00 Gram. 10.30 Morgendienst KRO: 11.00 V d. zieken. 11.45 Kamerkoor. 12.00 Angelus 12.03 Gram. 12.30 Land- en tuinb. mededelingen 12.33 V.d. boeren 12.40 Gram. 12.55 Zonnewijzer. 13.00 Nieuws en kath. nieuws 13.20 Gram. NCRV: 14.00 Zendingsdag te Driebergen- Rüsenburg. 14.45 V.d. vrouw 15.15 Gram. 16.00 Bijbellezing 16.30 Fluitrecital. 17.00 V.d. jeugd 17.20 Gram. 17.40 Kamerork. 18.20 Gevar. muz. 18.45 Leger des Heilskwartier. 19.00 Nws. en weerber. 19.10 Oud. Engelse en lerse volksliederen. 19.30 Gram. 20.00 Radiokrant 20.20 Lichte muz. 21.00 Wonderlijke wetenswaardigheden. 21.15 Gram. 22.00 Voordr. 22.15 Orgelconc. 22.45 Avofidoverdenking 23.00 Nieuws 23.15-24.00 Gram. R. O. Z. 189 m DONDERDAG 18.00 Nieuws 18.05 „Deze week” 18.20 Muzikaal interm. 18.35 „De muzen in Limburg”, kroniek van het culturele leven 19.00 Sluiting ---