Ruim 7 millioen gld. Bij het Nationaal Rampenfonds was tot gisterenavond een bedrag van f 7.131.000 binnengekomen aan geld, gestort via de Nederlandse Bank, de Postcheque- en Girodienst, en aan contanten. --- Buitenlandse hulp op alle gebied De steun, welke het getroffen Z.W.- deel van ons land uit het buitenland ontvangt, is overweldigend. In nagenoeg alle landen ter wereld worden de Nederlandse ambassades en consulaten overstroomd met aanbiedingen en in vele landen zijn reeds grote acties ondernamen om Nederland te hulp te komen. Het Nederlandse consulaat-generaal te Frankfort ontving reeds meer dan duizend Mark en Dinsdag vertrok een K.L.M.-toestel met kleding, dekens, linnengoed en geneesmiddelen naar Nederland. De Zweedse Coöperatieve verenigingen hebben het Rode Kruis een half millioen Kronen ter beschikking gesteld. De regering van Saarland heeft besloten een trein met steenkool en een trein met levensmiddelen naar Nederland te zenden. Er is een hulpfonds gesticht, waarin de Saarlandse regering als eerste bijdrage een millioen francs heeft gestort. Vanuit Italië zijn twee vliegtuigen onderweg, die op de terugweg kinderen uit de' getroffen gebieden meenemen. De Italiaanse gezant heeft aan het ministerie van Buitenlandse Zaken medegedeeld, dat ook nog 150 brandweerlieden naar Nederland zullen komen om bij de wederopbouw assistentie te verlenen. Ongeveer driehonderd kisten met kleding heeft Canada naar ons land gestuurd. En zo gaat het verder. De Amerikaanse organisatie Save the Ohildren heeft 6 ton nieuwe kleding voor volwassenen op transport gezet; Zweden zond 25.000 dekens per trein en 24 rubberboten per vliegtuig. Het gemeentebestuur van Wenen heeft een lijst geopend voor intekening ten bate van de slachtoffers van de "watersnood in Nederland. De gemeente zelf heeft reeds ingetekend voor een half millioen shilling. De gemeenteraad van Nice schonk 500.000 francs en besloot verder om 500 Nederlandse kinderen gedurende een maand op kosten van de gemeente gastvrijheid te verlenen. De Franse gemeente Cannes voteerde' een millioen francs en zal 100 Nederlandse kinderen opnemen. De Deense Posterijen hebben besloten een speciale postzegel uitte geven met toeslag. Een derde van de opbrengst zal naar Nederland gaan. Teneinde een en ander te bespoedigen is besloten een bestaand? zegel met een portret van de Komng van een opdruk te voorzien. Het bekende Staatsorkest zal een concert geven ten bate van Nederland. De Nederlandse dirigent van Beinum zal gevraagd worden te dirigeren. Luxemburg heeft 2500 dekens aangeboden; uit Israël komen 5000 kisten sinaasappelen; Sicilië wil een treinlading zuidvruchten naar de getrof- fen laiden zenden; de Rode Kruisverenigingen in elf landen hebben in totaal 250.000 dollar beschikbaar gesteld; de Zweedse staalfabriek Sandvikens Jernverks heeft het Rampenfonds een bedrag van 50.000 Zweedse Kronen doen toekomen; een Zwitserse hulpactie voor Nederland heeft in enkele uren tijds 450.000 franken opgebracht en twee Zweedse rederijen hebben ieder f 10.000 gestort voor het Rampenfonds. Ook deze bijdragen, welke in Nederland met vreugde en dankbaarheid worden ontvangen, vormen slechts een beknopte selectie uit een verheugend grote massa. Luxemburg zendt 2000 dekens en Saarland een mobiele keuken, beddegoed en keukengerei. --- Sombere toestand in Fijnaart Nog veel vermisten Van Fijnaart inde kop van N.W. Brabant is er nog geen enkel lichtpunt aan te geven. Nog troosteloos is daar de bevolking, die nog steeds lijken heeft te bergen. Auto’s rijden af en aan om de cadavers te vervoeren. De ruimingswerkzaamheden zijn begonnen. Tussen de puinhopen zoeken de mensen naar vernielde huiselijke voorwerpen. Velen gaven dit op en tuurden maar naar de gaten in de dijken, die een angstwekkend troosteloos beeld geven. „We kunnen ons nu wel erg druk maken, maar we zijn toch verloren” zei een inwoner, die een schreiende moeder zag komen aanwandelen. De moeder begaf zich naar haar „huis.” Zij opende de deur, hield haar armen voor haar ogen en ging terug- Een aantal mensen is samengestroomd om een expeditie te beginnen naar de hofstede van de verdronken weduwe. Zij kunnen van het huis van de weduwe die met haar broer, inde diepte verdween, niets meer vinden. Elders treffen wij soldaten die niet alleen de strijd bij de dijk hebben geleverd, maar zich. ook uitsloofden om vee in veiligheid te brengen. Generaal Opsomer wandelt het gemeentehuis binnen en komt zich op de hoogte stellen van de toestand. Hij verneemt van majoor Terbruggen, de man, die de militaire leiding in Fijnaart in handen heeft, de staaltjes van heldenmoed, gepleegd door de commando’s van Roosendaal en zoveel andere soldaten, die bij het redden van de mensen op de boerderijen hun eigen leven inde waagschaal stelden. In het gemeentehuis zijn ambtenaren van de burgerlijke stand bezig met de registratie van de slachtoffers. Eenentwintig slacht offers van de ramp kunnen worden geïdentificeerd. Van tientallen vermisten kon niets anders worden gezegd, dan dat zij vermist zijn en hoogstwaarschijnlijk niet meer leven. Het totaal aantal slachtoffers in Fijnaart en Heiningen is over de zeventig... Een noodhospitaal is ingericht in de pastorie. De pastoor heeft zijn kapelaans naar de vluchtelingencentra gezonden, in Oudenbosch en Roosendaal. De geestelijken zullen de eerste dagen voorlopig daar verblijven. Nieuwe dijkdoorbraken werden niet meer gemeld. De berichten blijven gunstig. --- Politieke hyena's TERWIJL de lijken nog onbegraven liggen, zijnde hyena’s op pad. De politieke hyena’s, die uit de achterbuurten van de tweedracht sluipen. Zij houden zicfh ver van de redding en de rouw en de ontroerende eenheid van ons volk, de gevoelens van al'le vólken, van de hele wereld bij deze ramp, die zelfs president Soetearno deed zeggen, dat zulk een rampspoed de tegenstellingen verzoent, „bij de gevoelens om dit grote leed kent het volk van Indonesië geen politieke geschillen meer, .wij zijn allen kinderen van één God”. Het signaleren reeds is weerzinwekkend van de schandelijke voordelen, die de communistische partij tracht te slepen uit de nood van ons volk. Dat straks kritiek inde Kamer en de kranten zal worden gesproken en gesohreven tegen fouten en soms falen van de haastig geïmproviseerde redding en de wel snel bij de hande barmhartigheid maar zonder boten, mag men vaneen eerlijke democratie verwachten. Afschuwelijk gedicteerd door het politieke instinctenleven zijn evenwel de bewustkwaadaardige koppen, waarin avond aan avond sinds de watersnood de Moskoupropagandisten de storm omleggen tegen de regering: „Honderden stierven, omdat geen hulp kwam. „Regering voelt zidh schuldig . „De werkers moeten alle lasten dragen”. Drees deed geen financiële toezegging aan slachtoffers”. „Amerikaanse troepen komen ons helpen. Ze zijn niet nodig, ongewenst. Laat de Amerikanen blijven, waar ze zijn”. „Nalatigheid en chaos kosten mensenlevens”. „Huistere plannen van Den Haag en Washington om de kosten op de werkers af te wentelen”. Dit is de uitleg inde hits-kolommen: „Het schiet van alle kanten toe, waar de regering de slachtoffers aan hun lot overlaat”. Het volk doet het „beter dan Beel als Centrale Man bij het redden van mensen in nood”. „Het zogenaamde vluchtelingencomité is een op bevel van Amerika gesticht korps van potentaatjes en Amerikaanse agenten”. En terwijl de drenkelingen roepen „redt ons en helpt ons”, stroopt De Waarheid de mouwen op en scheldt op de kapitalistenhulp, maar collecteert zelf geen cent. --- H. M. de Koningin verlaat het dodenhuis te Halsteren Na een kort bezoek aan Bergen op Zoom, waar Zij op het gemeentehuis was, arriveerde H.M. Koningin Juliana Dinsdagmiddag om half vier te Halsteren, waar Zij door burgemeester Elkhuizen ontvangen werd. De burgemeester deelde de Koningin bijzonderheden mede over de ramp, die het gebied aan de rand zijner gemeente getroffen heeft en begeleidde Hare Majesteit op haar tocht. Op dé foto ziet men H.M. naast de bur- gemeester bü het verlaten van ’t dodenhuis. De Koningin sprak met de mensen uit de geteisterde streek en op de Thoolse weg bij Vogelenzang, sloeg Zij de activiteit gade van de Nederlandse en Franse militairen, die het contact met Tholen onderhielden. Belangstellend informeerde Zij naar het reddingswerk. De Koningin bracht ook een bezoek aan de meisjes*'hooi, het hulpverleningscentrum voor Hal- steren. Zij had daar een gesprek met dokter Kole, die hier de leiding heeft van de medische verzorging. Na haar bezoek aan het rampgebied keerde de Koningin terug naar Bergen op Zoom vanwaar Zij via Roosendaal weer naar het Noorden reed. Prinses Wilhelmina, die een bezoek had gebracht aan Zeeland, is in het late middaguur met de trein uit Bergen op Zoom vertrokken. --- Piloten speuren op daken en in bomen naar mensen Eén brok ellende op de eilanden Militaire vliegers van vier naties, Nederlanders, Amerikanen, Britten en Belgen, speuren van het krieken van de ochtend tot dat de avond invalt over de waterwoestijnen van Goeree Overflakkee, Schouwen Duiveland, St. Philipsland en Tholen. Snelle jagers, zware transporttoestellen en amphibievliegtuigen, zeer lichte „Pipercups” en zeer fragiel lijkende hefschroefvliegtuigen ongeveer 130 bij elkaar doen hun werk krachtig en moedig. Hier worden zandzakken, voedsel of medicamenten afgeworpen, daar duiken de verkenners diep naar het gore water. Een waarschuwing, en kort na dien komt een helicopter aan. Ergens op een dak zit een eenzame mens, verkleumd, wanhopig te bidden tot het eindeloze watervlak. „Was hij eerst ook alleen, daar op dat dak ?” vraagt men zich af. Misschien misschien ook niet.... Langs een ladder, onder de nu stilstaande helicopter, laat een man zich zakken. Hij helpt de eenzamen, de naamlozen en duizenden ellendigen. Eender redders moet op de plek, waar een slachtoffer gevonden wordt, achter blijven, omdat er voor hem in het vliegtuig dan geen plaatsmeer is. Later wordt hij wel weer opgepikt. De naamloze van het dak is dan allang veilig. Overal ziet men de vliegtuigen zoeken en helpen. Zieken worden getransporteerd, gezonden naar veiliger haven gebracht. De verkenningsvliegtuigen dirigeren ook de amphibiewagens, die als vette slakken over de verdronken eilanden kruipen. Deze varende wagens zijn een ware uitkomst bij het reddingswerk. Velen kunnen thans bereikt worden, die anders reddeloos verloren zouden zijn. Met 40 tegelijk kan men de slachtoffers snel en veilig vervoeren. Eerst ging het transport over de ondiepe wateren met roeiboten, doch ook deze staken soms nog te diep om geïsoleerde plaatsen te bereiken. Bij tientallen varen grote en kleine schepen op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse stromen. CADAVERS Over grote trajecten is de zeedijk van Flakkee weggeslagen. Op enkele stukken gespaarde polderwdjken grazen hier en daar wat runderen. Hun aantal wordt verre overtroffen door de cadavers, die her en der met van het water opgeblazen lijven tegen de dijken aangespoeld liggen. Enorme hoeveelheden wrakhout, stro, dode kippen en varkens, kleren en huisraad werden door de wind tegen de dijken en huizenresten geblazen. De lijken der bewoners zijn zoveel mogelijk uit deze rampzalige ravage gevist. Stellendam ligt achter zijn haventje levenloos tussen water en slijk. Verkenning boven Schouwen en Duiveland bevestigt de berichten, dat dit eiland op de duinerij na. die tot ongeveer Renesse, Haamstede en Burgh reikt, vrijwel totaal door de zee verzwolgen is. Brouwershaven, Zierikzee, Bruinisse en alle andere plaatsen daartussen zijn geheel of gedeeltelijk overstroomd. Mlen kent ze aan de kerktorens en vormen van de havens. Het eiland biedt hetzelfde beeld als Flakkee met zijn rampzalige plaatsen als Oude- en Nieuwe Tonge. Hulpverlening en evacuatie zijn in volle gang. En tegen de duinen en dijkresten ligt de zee, die als een bruut beest, gezweept door de felle orkaan, al deze ellende veroorzaakte EVACUATIE Duizenden en duizenden slachtoffers van de stormvloed, worden van de eilanden gehaald. Duizenden verlenen hulp bij transport, verpleging en onderdak. De gisteren hier gearriveerde Amerikanen sjouwen en sloven bij het reddings- en herstelwerk. Zij redden honderden van daken en uit bomen. Zo deden ook de Britten, de Fransen, de Belgen en de Nederlanders. Zo zullen de helpers van andere nationaliteiten doen, die thans in aantocht zijn. Grote colonnes stromen naar de uiterste randen der geteisterde gebieden met voedsel, kleding, medicamenten, en materialen. Daar wordt het transport voortgezet met boten, schepen en vliegtuigen, die dan weer met tientallen ongelukkigen terugkomen. Met het uur zwelt de stroom. Ze ontvangen kleding, voedsel, medische zorg en gaan dan slapen. Nadien vertrek naar een evacuatie-oord. Zo geldt het inde opvangcentra, waar artsen, verpleegsters, het Rode Kruis, militairen van alle wapenen en andere vrijwilligers van diverse organisaties dag en nacht inde weer zijn. Ondanks de onvervaarde aanpak, ondanks de hechte nationale en internationale samenwerking, is toch nog de hulp voor velen te laat gekomen. UITPUTTING Het menselijke uithoudingsvermogen is beperkt. Na dagenlang wachten zijn mannen, vrouwen en kinderen van uitputting op zolders en daken gestorven. Vooral inde nacht van Dinsdag op Woensdag, toen het vroor, zijn slachtoffers gevallen. Het aantal gevallen van longontsteking is groot. Artsen worden met helicopters gebracht naar geïsoleerde zieken, die dringend hulp behoeven. ledereen spant zich tot het uiterste in om levens te redden en te behouden. De levens van hen die van alle aardse bezit zijn beroofd. --- Geheel Nederland treurt bij zoveel rampspoed Over alle geschillen heen reiken landgenoten elkaar de hand EEN GOUDEN BLAD IN DE HISTORIE Het gehele Nederlandse volk rouwt over de vele honderden mensenlevens, welke de natuurelementen in hun woede over de onweerstaanbaarlijkende techniek der mensen als losprijs hebben geëist. De lijst van landgenoten, die onder de meest schrikwekkende omstandigheden inde ontembare, kolkende watervloed zijn omgekomen, stijgt met het uur Tegenover deze krachten van de natuur echter staat de machteloosheid van de mens, die met verbetenheid en deernis moet toezien hoe het water mannen, vrouwen en kinderen meedogenloos grijpt en wegsleurt, om ze nimmer meer af te geven. Naast de honderden, die hün leven hebben verloren, zijn er duizenden, die al hun bezittingen zijn kwijt geraakt en nu zijn aangewezen op hulp en bijstand. En wanneer de maand Februari 1953 een blad van droefheid en ellende zal vullen in het vaderlandse geschiedenisboek, dan zal er ook een bijlage aan dienen te worden toegevoegd, waarin met gepaste soberheid gewag wordt gemaakt van de spontane en gulle hulp, welke aanstonds uit binnen- en buitenland werd geboden. Woensdag ontvingen wij weer een vloed van mededelingen over acties, die allerwegen in ons land en verder in welhaast alle delen van de wereld voor de geteisterde Nederlandse gebieden zijn georganiseerd. Particulieren, verenigingen, organisaties en regeringen, zij allen dragen naar vermogen bij in het lenigen van de schrikbarend grote nood, waarin honderdduizenden in Nederland plotseling zijn komen te verkoren. In nood is alles geoorloofd, zegt men wel te pas en te onpas. Op een juiste wijze echter is deze zegswijze thans bewaarheid. Hetgeen langdurige conferenties niet konden bewerkstelligen, wordt nu met een ernkel simpele overeenkomst tot stand gebracht. De zo vaak gelaakte douaneformaliteiten bij het overschrijden van de grenzen tussen Nederland en België namelijk zijn geheel weggevallen. De 'ambassade van België te ’s-Gravenhage deelde Woensdag mede, dat de Belgische douane- en grensautoriteiten alle gewenste faciliteiten zullen verlenen aan Nederlanders, die zich uit hun land over België naar de Nederlandse geteisterde gebieden begeven en die in de huidige omstandigheden geen identiteitsbewijzen of paspoort kunnen overleggen. Faciliteiten zullen eveneens worden verleend aan die personen, die goederen transporteren naar deze gebieden. NEDERLAND HELPT NEDERLAND Het Koninklijk Huis geeft het voorbeeld bij de schenkingen van de zo uiteenlopende levensbenodigdheden. H.K.H. Prinses Wilhelmina stelde gisteren haar particuliere auto ter beschikking van het ziekenvervoer. De auto, welke dezelfde dag nog vertrok, was gevuld met levensmiddelen. Het Koninklijk jacht Piet Hein is ook reeds op weg naar de getroffen gebieden. Heden. Donderdag, zal de ministerpresident een ambulance aanvaarden. geschonken door de Volkswagenfabrieken. De Amsterdamse Bank—Incasso Bank stortte een bedrag van f 250.000 op de rekening van het Rampenfonds; de rederijen die de grote vaart beoefenen, stelden gezamenlijk een bedrag van een millioen gulden beschikbaar; de gezamenlijke Nederlandse sigaretten-industrie heeft 3.050.000 sigaretten beschikbaar gesteld; honderd ton levensmiddelen zond de Sparcentrale per schip van Rotterdam naar Goes, terwijl door de commissie van overleg van de drie centrale middenstandsbonden richtlijnen zijn uitgevaardigd om tot een gecoördineerde actie te komen van de Nederlandse Middenstand. Dit alles vormt slechts een vluchtig en onvolledig overzicht van acties, welke in grote getale door instellingen en bedrijven zijn ondernomen. De gemeentebesturen en hun gemeentenaren blijven bij dit 'alles niet ten achter. Amsterdam .bijvoorbeeld bracht ineen straatcollecte ruim 200.000 'gulden op en zond voorts 5000 dekens, 350 bedden en twee brandweerauto’s. Voorts ging de raad accoord met het voorstel om 500.000 gulden beschikbaar te stellen. Inde provincie Groningen werd het bedrag vaneen millioen reeds overschreden. In navolging van o.a. Venray, dat de gemeente Hontenisse wil verzorgen, heeft het gemeentebestuur van Velsen—lJmuiden de plaats Stellendam geadopteerd en daartoe een voorlopig crediet van f 50.000 beschikbaar gesteld. Een verbluffend resultaat leverden talrijke collecten in grote en kleine plaatsen op. Zo kan de opbrengst van een in Bergambacht gehouden collecte worden gesteld op gemiddeld f 30 per gezin; Holten in Overijssel bracht f 28 per gezin op en de gemeente Graft fungeert wel als lijstaanvoerder met een gemiddelde van f 41.42 per gezin of f 12.37 per inwoner. Al deze giften zijn voorbeelden van spontane offervaardigheid, waardoor Nederland zich van zijn allerbeste zijde laat zien. H. M. de Koningin verlaat met burgemeester Kortman het Bredase stadhuis om een bezoek te gaan brengen aan de geëvacueerden. --- Toestand inde Biesbosch Droefenis om de slachtoffers (Van onze verslaggever) Aan boord van d® boot van de Rijkspolitie te water gromde de motor tegen de sterke stroom in van de Amerrivier. Het haventje van Drimimelen uit- Zo juist is er een oude vrouw van zeventig jaar op een brancard door mannen van het Rode Kruis en de politiemannen aan wal gebracht. Vanuit Hank. Van Zondagnacht heeft zij en haar dochter op een zolder gezeten. „En zo gaat het maar door” zegt de kapitein, die met zijn makkers vanaf Zondag in de weer is geweest en al die tijd geen bed heeft gezien. De boot werkt tegen de stroom op de Biesbossch in. Dat was het droevigste, dat wij op deze boottocht door het verdronken land van de Biesbosch te horen kregen, naast alle ellende, die wij er zagen. Zondag heeft het zich afgespeeld in de omgeving van de boerderij „Boerenverdriet”. Wat een toepasselijke naam voor de droefheid, die op deze onvergetelijke Zondag over dit land kwam. Boer van Wijk kwam met zijn vee op zijn boerderij in nood. Zijn boerderij ligt laag. Met zijn twee zoons ging hij op weg naar een andere hoger gelegen boerderij om zijn vee in veiligheid te brengen. Hij noch zijn twee zoons hebben de boerderij nooit bereikt. Een geweldige Vloedgolf sloeg hen met het vee van de kade. Ze vonden de dood in het woedende water. Hun lijken werden geborgen. Met kradht stroomt het water. Het schuurt door de kreken terug op weg naar zee. Water uit leegstromende polders. ELLENDIGE VERHALEN. Want dat is toch wel wonderlijk, zo snel het water hier wegvloeit. Er zijn zelfs al kleinere polders, die zo goed als droog liggen. Straks met de vloed gaan ze weer onder. Dat duurt zo voort totdat de gaten in dé dijken weer gedicht zullen zijn en dat is iets, waaraan nu nog niet kan worden gedacht. Dat komt later. Als ge de kapitein vraagt welke toestanden hij bij de eerste reddingspogingen in het Biesbosch aantrof, dan vertelt hij je ellendige verhalen. Ge kunt ze niet alle verwerken. „We zijn op een boerderij gekomen, waar drie gezinnen bijeen zaten op een zolder. Twaalf kleine kinderen waren er. Ik ben heus geen kind. Maar toen ik de toestand zag huilde ik mee met de mensen, die o zo gelukkig waren dat er hulp kwam opdagen. Er ligt een kapot geslagen roeiboot tegen de dijk. Er drijven cadavers van koeien voorbij. Ergens in een fruitboom hangt een halve stromijt, die wie weet waar vandaan komt. Tussen het griendhout liggen cadavers van varkens. Tegen een kade hangt een wasmachine half in het water. Al de dingen die ge hier ziet zijn evenzovele stille getuigen van de woede van het water in de Biesbosch. Vrouwen en kinderen zijn bijna allemaal uit de Biesbosch weg. Enkele gezinnen zijn gebleven. Ze lopen geen gevaar meer als het weer goed blijft. Maar de laatste berichten zijn onrustbarend. De telefoonpalen, die dwars door de Biesbosch zijn gezet spelen dronkemannetje. Maar ze zijn goeddeels overeind gebleven. Langs de draden zijn de noodkreten gegaan paar de wal in de eerste uren van de nood. --- Honderden vrijwilligers uit het gehele land en uit alle lagen der bevolking Honderden vrijwilligers uit het gehele land en uit alle lagen der bevolking zijn koortsachtig in de weer om het 85 meter brede gat in de dijk „Het Gat” te Papendrecht (bij Dordrecht)' te dichten, met welk werk men reeds goede vorderingen maakt. Een overzicht van de werkzaamheden. --- ,Klein dapper volk’ De Aachener Volkszeitung” (c. D ü)" herdenkt de ramp van Nederland inde volgende sympathieke woorden* Rechtstreeks uit de feestvreugde” rond de verjaardag van zijn prinses Beatrix werd het Nederlandse volk in diepe rouw gedompeld Slechts weinige volkeren der aarde voeren een zo voortdurende, hardnekkige strijd met het water als de Nederlanders. Wanneer men bedenkt, dat grote gedeelten van dat land onder het zee-pijl liggen, die slechts op een kunstmatig aangelegde dijk tegen het wroetende geweld der zee aangewezen zijn, dan kan men zich zo ongeveer een beeld van de omvang dezer katastrophe vormen. Dan kan men zich indenken, wat het moet betekenen, als de dijken ineen waanzinnige stormnacht op vele honderden plaatsen dooreen woeste zee doorbroken worden en alle leven achter die dijken op vele duizenden vierkante meters aan de vernietiging is overgeleverd. Met ongekende, taaie en door eeuwen heen van geslacht op geslacht voortgezette arbeid, met geniale waterbouwtechniek en* enorme geldmiddelen heeft Nederland de zee duizenden hectaren grond ontfutseld. Tientallen jaren van zware arbeid heeft dit gewonnen land vruchtbaar en voor het volk bruikbaar gemaakt. En slechts één gruwelijke stormnacht volstond het om' dit geweldige werk van mensenhanden te vernietigen en vruchtbaar akkerland ineen barre Waterwoestijn te herschapen. Het menselijke leed dat daar geleden wordt, is in geen statistiek of berekening bij. benadering te schatten. Alle gebeurtenissen van het gewone leven worden nu in Nederland naar de achtergrond geschoven. Voor de 10 millioen Nederlanders van welke rang of stand dan ook bestaat thans nog slechts één gedachte: De ramp, die hun vaderland getroffen heeft. ---