Geen last van Staatsmijn Emma Katholiek ziekenhuis ook in Hoensbroek Den Haag werd verzocht om subsidiëring inde kosten Zoals wij in ons blad van Dinsdag reeds mededeelden, ligt het inde bedoeling achter de rectoraatskerk van het H. Hart van Jesus inde gemeente Hoensbroek een nieuw katholiek ziekenhuis te bouwen. De financiering van dit nieuwe ziekenhuis zal alleen mogelijk zijn, dit geldt trouwens voor elk nieuw te bouwen ziekenhuis in Nederland wanneer het Rijk het z.g. onrendabele deel der exploitatiekosten voor zijn rekening neemt. Het is n.l. niet toegestaan, dat de bouwkosten, die zeer aanzienlijk zijn, geheel inde verpleegprijzen worden verdisconte'erd. Tot het desbetreffende ministerie is inmiddels een verzoek gericht een rijksbijdrage inde onrendabele kosten te verkrijgen. Het deze week te vormen Stichtingsbestuur, dat thans nog als commissie werkzaam is, vertrouwt er echter op, dat Den Haag de inzichten omtrent de urgentie vaneen .nieuw ziekenhuis te Hoensbroek niet alleen zal onderschrijven, maar ook honoreren. Het is waarlijk geen ovenmoed, wanneer Hoensbroek in dit geval naar voren brengt, dat een nieuw ziekenhuis daar ter plaatse geheel Nederland ten voordele strekt. Hoe kan de mijnwerker rustig werken, wanneer zijn vrouw, wanneer zijn kinderen, die ineen ziekenhuis moeten worden opgenomen, slechts op de wachtlijst kunnen komen, omdat de bestaande ziekenhuisruimte niet inde behoeften voorziet? Een nieuw ziekenhuis in Hoensbroek zal aan deze behoefte sterk tegemoet treden en onmiddellijke opname van patiënten mogelijk maken, waardoor de arbeids lust van menige mijnwerker zal worden gediend. nieuwe ziekenhuis zeer gunstig. De spoorwegstations te Hoensbroek Nuth en Schinnen liggen elk niet meer dan 2i K.M. van het nieuwe ziekenhuis verwijderd, terwijl goede wegen naar alle richtingen voorhanden zijn. De grote verkeersweg Heerlen—Sittard is bovendien slechts zeven honderd meter van het ziekenhuis verwijderd. Ook 'zijn er inde nabije omgeving halten van de voornaamste busverbindingen. Daarbij komt, dat de ligging uitermate geschikt is voor een ziekenhuis. Ofschoon het Montfortziekenhuis zal komen in het centrum van de Mijnstreek, zal men nergens last hebben van rook of DE TOEKOMSTIGE REGENTEN Het zal de lezer wel duidelijk geworden zijn, dat het nieuwe ziekenhuis geen gemeentelijk ziekenhuis wordt. Het krijgt een eigen stichtingsbestuur. Als regenten zullen fungeren burgemeester J. H. Martin, mevrouw Baronnes van Hövell tot Westerflier—De Wijkerslooth de Weerdesteijn, burgemeester H. J. Starmans van Nuth, pastoor J. B. Otten, de artsen A. C. Buyzen en K. W. J. Widdershoven, notaris W. J. A. Pinokaers en de heren J. J. Andriessen en Th. H. Dibbets. Blijkens een toelichting van drs. P. L. Vonken, die als secretaris van het stichtingsbestuur zal blijven fungeren, komt het nieuwe Montfort-ziekenhuis zeer gunstig te liggen. Niet alleen is de toekomstige plaats van vestiging, achter de rectoraatskerk van het H. Hart van Jezus op Mariarade, reeds een centrum vaneen dichte bevolkings agglomeratie, maar deze agglomeratie zal, ook inde toekomst, aan sterke groei onderhevig blijven. Sinds 1950 bijv. heeft in het rayon Hoensbroek dat behlave Hoensbroek ook de gemeenten Amstenrade Nuth, Oirsbeek, Schinnen, Wijnandsrade en Treebeek omvat, de toeneming der bevolking ten opzichte van 1950 3,4 pCt. per jaar bedragen. Ook geografisch en verkeerstechnisch ligt Hoensbroek voor het stof der mijnen, terwijl de terrassen een prachtig uitzicht bieden op de schoonheid van het Limburgse land. Fraaie vergezichten zullen de genezende patiënten verkwikken. OOK EEN TEHUIS VOOR BEJAARDEN Ofschoon het dus geen gemeentelijk ziekenhuis wordt, zullen burgemeester en wethouders van Hoensbroek toch alle eer krijgen van hun ijveren voor dit ziekenhuis. Zij hebben zich tijd noch moeiten gespaard om de voorbereidende commissie ter wille te zijn. Overigens zitten zij ook op ander gebied niet stil. Toen zij zo krachtig ijverden voor een verpleeginrichting, was bij hun plannen met betrekking tot deze inrichting tevens voorzien ineen tehuis voor bejaarden. De gedachte der verpleeginrichting werd met zoveel succes prijsgegeven voor die van een modern katholiek ziekenhuis met 250 bedden, maar daarmede hebben B. en W. hun plannen om te geraken tot de bouw vaneen tehuis voor bejaarden niet prijsgegeven. Burgemeester en wethouders van Hoensbroek hebben aldus blijk gegeven open oor en oog te hebben voor de huidige moeilijkheden, welke een gevolg zijn van het ouder worden der mensen. Met de voor Hoensbroek zo kenmerkende voortvarendheid zullen burgemeester en wethouders dan ook ongetwijfeld het niet hij plannen maken laten. Eerlang mag er dan ook verwacht worden, dat Hoensbroek, behalve een katholiek ziekenhuis ook een modern-geoutilleerd tehuis voor bejaarden zal bezitten. --- Wat dunkt u van de Christus ? Vervolg van pag. 1. Deze socialistische opvoeding gaf dein Karl Marx geschoolde Gerhard als redacteur van de vrijdenkersvereniging De Dageraad, die mede was aangeblazen door Multatuli. Nog vandaag wordt Gehhard door humanistische socialisten vereerd als voorloper van de vrijdenkerij en d'ie zich in zijn tijd al interesseerde voor het thuisfront van onkerkelijken, in het bijzonder van wezen, die niet onder de bescherming vaneen kerkgenootschap vielen. Het socialisme kwam uit de woedende tijd van de geloofsafval op. De vrijzinnigheid voelde sociaal, het volk van het protestantse platteland in Friesland en Groningen ging niet meer naar de kerk, het maatschappelijk geweten vocht tussen evolutie en revolutie, de socialist stond tegen de liberaal op, dominee Domela Nieuwenlhuis en predikanten vielen van het evangelie af. Troelstra stond met de vuist tegen zijn vader, het Godgeklaagde onrecht vervloekte de samenleving, de klassestrijd werd1 ver van het kruis gevoerd, en in de verbittering wist de verdeeldheid niet meer, aan welke zijde de kwade of de goede moordenaar hing. Wat dunkt u van de Christus? Hoe zullen wij aan het meer dan anderhalf miiilioen buitenkerkelijken het juiste antwoord geven, dat de populaire en onwetenschappelijke encyclopaedie van Het Vrije Volk niet kent? Hoe scheppen wij in Nederland een zuiver socialisme en brengen wijde maatsehappij-vormendfe krachten bijeen voor een gave gestalte der nieuwe samenleving? Reeds uit de reacties, die vandaag uit onze lezerskring binnenkwamen blijkt, dat onze publicatie van het Christusloze christendom, dat de volksencyclopaedie vooral in het Zuiden tracht te populariseren, allerwegen ontsteltenis heeft veroorzaakt. Tegen de beweging van humanistische socialisten, om een soort van alleenzaligmakende kerk voor alle buitenkerkelijken te stichten, wil men een tegenbeweging oproepen. Een die kan spreken uit het gezaghebbend Evangelie, dat aan de samenleving de ware sociale vrijheid en het geluk voor allen leert. Hierover morgen. --- Een diamanten bruiloft te Meerssen Vader en Moeder Smeets-Op den Akker vieren blijmoedig feest Zaterdag 18 April a.s., zal het 60 jaar geleden zijn, dat inde Kerkte Meerssen het huwelijk werd ingezegend van Pieter Hubertus Smeets en Hubertina Op den Akker. Thans na 60 jaac kijken deze krasse oudjes, thans resp. 86 en 87 jaren, met vreugde terug op deze tijd, want Zaterdag zullen zij temidden van hun elf kinderen en ’n vijf en twintigtal kleinkinderen dit zeldzame feest herdenken. Dit echtpaar dat ’n leven van hard werken, vader Smeets was metselaar, en hard zorgen achter dn rug heeft,; is nog vitaalen vooral ter been. Beiden wonen nog ,de H. Mis bij en voor de rest van de dag hebben zij beiden hun werk. Moeder verzorgt nog geheel zonder hulp ’t huishouden en vader Smeets werkt precies als 60 jaar geleden nog steeds in zijn geliefde tuin. Zijn liefhebberij is de biljartsport en dat hij hiervan iets afweet blijkt uit het feit dat hij ondanks z’m hoge leefijd nog steeds ’n gevreesde tegenstander is. Tot vocht enkele maanden ging hij wekelijks naar Rothem om daar op t biljart van zijn zoon zijn krachten te beproeven. FEESTDAG. De feestdag wordt ingezet met een plechtige H. Mis om half tien inde Basiliek, ’n Receptie te hunner ere wordt gehouden van 12—1 uur in Hotel de Basiliek. Verder zal het feest gevierd worden in hun woning aan de Cazenderstraat no. 5. Meerssens Harmonie zal het jubilerende echtpaar ’n serenade brengen en ook de Buurtvereniging zal haar beste beentje voor zetten. Dat beide feestelingen uiteen oude stam komen blijkt nog uit de volgende feiten: De ouders van de diamanten echtgenoot vierden hun 70-jarig huwelijksfeest en de ouders van de diamanten echtgenote vierden hun 50- jarig huwelijksfeest. Wij wensen deze feestelingen die zolang zij zich herinneren abonné zijn •van de „Gazet’’ 'n prettige feestdagen nog vele gelukkige jaren. --- Da Vinci-expositie te Maastricht De belangstelling die men in verschillende steden van Italië, Frankrijk en België voor de Leonardo da Vinci-tentoonstelling getoond heeft, blijkt in Maastricht niet minder groot te zijn. Inde loop van Maandag, de tweede dag van de opening telde men reeds meer dan 1000 bezoekers die zich vol bewondering kwamen overtuigen van het uitvinderstalent van Leonardo da Vinei, dat op zo’n uitzonderlijk aanschouwelijke wijze in het Bonnefanten Museum is uitgebeeld. Een bijzondere attractie voor het publiek is, dat het ditmaal niet de gebruikelijke bordjes „Verboden de voorwerpen aan te raken” op zijn weg door het museum ontmoet, maar vrijelijk alle modellen, behalve de muntmachine, in werking kan zetten en nauwkeurig onderzoeken; een bezigheid die vooral de jeugd met haar technische voorkeur sterk interesseert. Voor de komende twee weken zijn al een zeer groot aantal afspraken gemaakt, vooral met bedrijven. Dinsdagmorgen waren de leerlingen van de Bovengrondse Vakschool van de Staatsmijnen, Maurits en Emma op 'bezoek. Verschillende Maastrichtse gemeentelijke bedrijven hebben hun bezoek aangekondigd. Verheugend is ook, dat de belangstelling der bezoekers niet eenzijdig uitgaat naar het technische gedeelte van deze expositie. Men gunt zich ook de tijd om rustig de 86 tekeningen van Leonardo da Vinei te bekijken, die de Unesco op zorgvuldige wijze liet reproduceren en voor twee weken aan het Bonnefanten Museum afstond. --- Mr. U. Postma 25 jaar bij Zuidlimb. Drankweercomité Mr. U. Postma, plaatsvervangend kantonrechter te Heerlen en woonachtig te Hoensbroek, waar hij een drukke advocatenpractijk heeft, zal a.s. Donderdag 25 jaar verbonden zqn aan het Zuld-Llmburgs Drankweer Comité. By deze gelegenheid is een speciaal nummer van De Blauwe Bode, het orgaan van genoemd Drankweer Comité, verschenen, dat geheel gewqd is aan de jubilaris. Op 16 April 1928 kwam mr. Postma uit het Noorden naar de Mijnstreek. Meteen trad hij toe tot het Zuid-Limburgs Drankweer Comité. Hij heeft zich volkomen weten aan te passen aan de Limburgse bevolking en werd daardoor in brede kringen ook buiten de drankbestrijding een zeer geziene figuur. Zowel om zijn persoonlijkheid als om zfjm zeer deskundige adviezen en wenken op zeer gevarieerd. terrein, leerde men de jubilaris ook bijzonder waarderen. Een reeks van jaren was de heer Postma werkzaam als algemeen secretaris van het Drankweer Comité. In deze functie ontplooide hij volkomen zijn organisatievermogen, waardoor de activiteiten van de verschillende drankweer-organisaties in Zuid-Limburg ineen hechte samenwerking konden worden gebundeld. Sinds 1945 is mr. Postma voorzitter van het Zuid-Limburgs Drankweer Comité. Met vaste hand leidt hij het Comité, maar hij doet dit met veel zin voor humor en met buitengewone tact. Mr. Postma beleeft zijn idealisme niet alleen inde drankbestrijding. Hij is o.a. tevens voorzitter van het Hoensbroekse Symphonie Orkest en bestuurslid van de Hoensbroekse Muziekschool. Geen wonder dus, dat in het extra nummer van De Blauwe Bode zowel de burgemeester van Hoensbroek, de heer J. H. Martin, als de inspecteur-corpschef van de Ho«nshroekse politie, de W • --- Advertentie (AriTertpvt.ie) /erm°eid? oyonoV® m n 11C. --- TRIESTE BOUW-AFFAIRE Voor de Arrondissementsrechtbank te Maastricht ging het naspel van een trieste bouwaffaire. In Klimmen werden dooreen aannemersfirma uit Wylré 11 woningen voor een politiepost gebouwd. De aannemer ging er aan failliet. Zijn eigen kapitaal, plus dat van zijn vrouw werd door het werk opgeslokt en ook zag hij zich genoodzaakt een huis te verkopen. Terwijl hij met 40 graden koorts op zijn ziekbed lag, zo vertelde de verdediger, werd hem tenslotte een dagvaarding betekend wegens onregelmatigheden, die hem ten laste werden gelegd. Ten onrechte zou hij zich door de gemeente Klimmen zeven maal tachtig gulden hebben laten uitbetalen en 13 deuren, bestemd voor de nieuwbouw, te hebben verkocht. Hij zou ook de gemeente Klimmen het arbeidsloon vaneen stucadoor hebben laten betalen, die niet in Klimmen maar in Schin op Geul had 'gewerkt. Een rekening vaneen trappenmaker zou hij hebben gesteld op 250 gulden, terwijl dit slechts 200 gulden had moeten zijn. De Officier van Justitie liet tijdens de zitting twee van de vijf ten laste gelegde punten vallen. Bewezen achtte hij de kwestie van de deuren, het uitbetalen van de stucadoor en de rekening van de trappenmaker. Omdat verdachte er niet rijker van was geworden eiste hij een boete van 200 gulden en een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden met een proeftijd vaneen jaar. De verdediger, mr. Baeten hekelde allereerst de wijze waarop de dagvaarding was betekend. Bovendien was hij van oordeel, dat niet de verdachte maarde gemeente Klimmen in deze kwestie profiteert. Hij betwijfelde of de deuren eigendom der gemeente waren en verklaarde de te hoge rekening van de trappenmaker, omdat deze gebaseerd moest worden op een geschat aantal werkuren. Pleiter meende, dat vrijspraak moest volgen. Mr. Sanders verdedigde de medeverdachten, de bouwkundig opzichter P. L. P. en de 40 jarige architect A. C. H. Hij concludeerde tot vrijspraak. De dagvaarding sprak vaneen ten onrechte in ontvangst nemen c.q. doen uitbetalen van het loon van de opzichter door de gemeente Klimmen, terwijl er een afspraak was tussen de architect bij wie de opzichter in dienst was en de gemeente Klimmen, dat het loon van de opzichter door de architect zou worden uitbetaald. De architect zou voor de uitbetaling een vals geschrift hebben opgemaakt en posten op de loonlijsten gebracht die daar niet thuis hoorden. Alle rekeningen leveren echter geen valsheid in geschrifte, noch is er van benadeling sprake, meende mr. Sanders. De architect had een vordering op de gemeente, die hij gebruikte voor uitbetaling van zijn opzichter. --- Nieuwe commissarissen bij de padvinders Tot assistenit-distoictscommissaris (A.D.G.) voor geestelijke training in het district Zuid-Limburg is benoemd dr. J. van Vessem uit Gulpen. De verkenners hebben een nieuwe ADC gekregen inde heer C. P. Keijzer uit Geleen, 'groepsleider van de Christiaan de Wet-groep, aldaar. --- Restauratie Vormingscentrum kasteel Well Door de Raad van Beheer van het Koningin Julianafonds werd aan het Bestuur van Kasteel Well een gift toegezegd van f 5500.— voor restauratie en vernieuwing van dit vormingscentrum voor N. Limburg, Deze daadwerkelijke steun is een bewijs van de belangstelling die dit Fonds heeft voor het maatschappelijk werk in deze streek, die mede tengevolge van de oorlogsellende op maatschappelijk gebied een grote achterstand heeft in te halen. Mede door deze gift kon Kasteel Well de noodzakeiijke maatregelen treffen, zódat het maatschappelijk werk op meer intense wijze zal kunnen worden voortgezet. --- DE AASGIEREN VAN HEERLEN RICHARD QUAEDVLIEG NEDERLANDSE BEWERKING HANS BERGHUIS ledere wenteling van de wielen van de kar brachten hem dichter bij het einde. Zo nu en dan keek Nelkors op. Hij kon de galg al zien en hij wist, dat hij er gauw zou zijn. Op nog slechts honderd meter van de galg klaarde zijn gezicht op. Hij zou verraad plegen. Zijn besluit stond vast. Hij waste jong om al te sterven. Hij kon opgesloten worden en de gevangenis zou hem beschermen tegen de wraak van zijn kameraden. God, wat een avontuur: ontsnappen aan de dood. Hij wilde de priester zijn plan meedelen. Hij wendde zijn hoofd en.... maar zijn ogen puilden op hetzelfde moment uit hun kassen. Naast de kar, hun stappen afmetend aan de wentelingen van de wielen, liepen zeven mannen op een rij. Nelkors had ontdekt, dat het zeven Bokkenrijders waren. Veertien ogen, dreigend en vastberaden, waren met een helse kracht op de smid gevestigd. De Bokkenrijders vergezelden hun makker naar de dood en waakten over zijn zwijgzaamheid En toen Nelkors vertwijfeld zijn hoofd afwendde en naar de andere kant van de kar keek, ontwaarde hij daar eveneens zeven Bokkenrijders, even vastbesloten ieder verraad onmiddellijk te straffen. De veroordeelde schreeuwde van wanhoop. Zijn gegil sneed door merg en been. Hij was gek geworden. Hij vloekte, schreeuwde, kermde en kreunde. Hij wrong zich in duizend bochten. Hij omhelsde de priester, de gendarmen. Hij klemde zich vast aan de wielen van de kar. Hij glimlachte tegen de galg, groette haar tenslotte, wankelend als een dronkaard. Het volk amuseerde zich. Het lachte, huilde, brulde, stampte met de voeten van plezier. Niemand begreep de geheimen van deze afgrijselijke dwaasheid. Veertien Bokkenrijders marcheerden onbewogen naast de kar Twee jonge mannen, klaarblijkelijk vrienden, zagen van verre toe. Zij volgden de mensenmassa op een afstand en zij tenminste hadden blijkbaar geen plezier in het wrede schouwspel. Zij schenen eerder met tegenzin aanwezig te zijn bij de wrede scène. Zij waren er met een andere reden dan om hun nieuwsgierigheid te bevredigen. Kijk eens, Charles, hoe de veroordeelde te keer gaat. Je zoudt zeggen dat hij danst en lacht. Van angst of woede, ja. Van woede natuurlijk. Nee, ik denk dat hij bang is. Hij heeft toch wel iets dappers, vind je niet? Bah, hij is een lafaard! Nee, dan zou hij bekend hebben. Dan had hij gepröbeerd zijn leven te redden. Vergeet niet, dat hij nog niet dood is! Geloof je dan, dat hij nog. verraad zou durven plegen? —• Vast en zeker, Charles. Wat wil je. Die vent heeft nog nooit het minste zweempje vaneen nobel karakter getoond. Je doet net, af sof je hem kent. Inderdaad. Mijn vader kent immers iedereen. Natuurlijk. . Ben je niet bang, dat hij verraad zal plegen? vroeg Charles. Waarom? Nou, bijvoorbeeld vanwege allerlei onthullingen! De ander stond even stil. Hij schéén verrast. Er kwam een glimlach om zijn lippen spelen. Waarom zou ik bang zijn? Waar heb je je verstand? Charles kreeg een kleur. Hoe had hij zo’n vraag kunnen stellen aan Herman, de zoon van de rechter? Herman glimlachte zo kinderlijk en naief, dat aan zijn onschuld niet viel te twijfelen. Charles voelde zich gedwongen de hand van zijn vriend te drukken. Wanneer de beide jongemannen niet op de openbare weg hadden gestaan, zou Charles Herman misschien wel om de hals gevlogen zijn, zoveel spijt had hij van zijn verdenkingen Begeleid door de gendarmen beklom Nelkors intussen het kleine schavot. De priester hield hem het kruis van de Verlosser voor. Ghyvers stond naast de galg in zijn rechterlijke toga. De beul trof de laatste voorbereidingen. Hij viel op •de smid aan met de wellust van een aasgier. Hij onderzocht zijn proo, maakte de hals van Nelkors vrij en bracht hem tot vlak bij de galg. . Nelkors deed een laatste poging zijn leven te redden. Hij gaf Ghyvers een teken. Het volk hijgde van spanning. Maar voelde Nelkors de ogen van de Bokkenrijders op zich gevestigd? Zag hij inde geest de man met het masker? Met snijdende stem riep de rechter hem tot de orde: Nelkors! Toen Nelkors deze stem had gehoord, was hij verloren. Hij kromp ineen. Hij sidderde over zijn ganse lijf, ziin thnden klapperden. Plotseling greep hij zelf de strop, legde die om zijn hals en stortte zich inde dood Zijn ogen schenen nog vervuld vaneen niet meer te achterhalen visioen. Het toeziende volk vluchtte weg van dit afgrijselijke drama. ' NACHTELIJKE VERRASSINGEN Langzaam werd de galg aan het oog onttrokken door de vallende nacht. Het bungelende lijf aan het hennep scheen tot leven gewekt door de fluisterende wind. Tussen hemel en aarde hing Nelkors, de smid. Plotseling sloop een man op de galg toe. Hij raakte de benen van het lijk aan en riep zachtjes: Nelkors! Hij kreeg natuurlijk geen antwoord. De man was er zich overi- gens kennelijk niet van bewust dat hij iets lelijks deed. Hij sleepte een ladder naderbij, klom daarmee tegen de galg op en hing weldra spartelend aan de dwarsbalk. Met één arm trachtte hij het lijk los te maken. Hij kreeg het niet klaar, klom weer naar beneden en probeerde het opnieuw. Eindelijk lag hij languit op de dwarsbalk van de galg. Maar zijn vingers reikten niet verder dan de kruin van de smid. Hij kreeg het touw niet los. Als ik voor de duivel geen hulp krijg, blijft hij hangen, gromde de man Nauwelijks had hij dat gezegd, of het lijk hief zich op. De man op de dwarsbalk schrok een beetje. Zijn haren stonden recht op zijn hoofd en zijn ogen puilden uit hun kassen. Toen de dode een afschuwelijke lach uitstiet, rolde de man bijna van de galg. Maar doden lachen niet. Het was een ander. Maak hem los! schreeuwde de tweede man van beneden. De man op de dwarsbalk spande zich tot het uiterste in, kreeg de lus vrij en liet het lijk zakken. Toen de beide mannen de smid hadden neergelegd, ontspon zich een gesprek: Wat doet U hier? En U dan? Ik vraag, antwoord dus. Die daar is van mij. Wie? Het lijk natuurlijk. Neem me niet kwalijk. Ik denk dat hij nog leeft. Werkelijk? Laten we eens kijken. Bij het licht vaneen fakkel herkenden ze elkaar: dokter en beul. Charles was het eerst van zijn verrassing bekomen. Waarom hang je eerst mensen op, Margaudèse, en wil je ze later weer levend maken? Ik kan U hetzelfde vragen, repliceerde de beul. Wat deed je op die dwarsbalk. O, ik rustte wat uit. Omdat U het bent, zal ik het U zeggen: het gaat wel goed met het lijk, nietwaar? Dokter en beul spanden zich in om het raadsel van het lijk tot klaarheid te brengen. Zij maakten zijn borst bloot en de dokter masseerde nek en voorhoofd van het lijk. Hij gaf de beul een tweede tube olie en zette hem ook aan het werk. Doe zijn mond open, commandeerde Charles. Margaudèse deed het en Charles goot er cognac in. Dan wachtten zij beiden af. En eindelijk kwam Margaudèse over de brug, De dokter had natuurlijk bij de terechtstelling gezien, dat de smid zichzelf de strop om had gedaan. Schoenmakers moesten bij hun leest blijven en Margaudèse dacht, dat de smid had willen profiteren vaneen ogenblik van onoplettendheid zijnerzijds. . (Wordt vervolgd). --- Geslaagden bouwvak te Venray In aanwezigheid van weth. Wintels en de heer W. Peeters hoofdbestuurslid van de R. K. Bouwvakarbeidersbond, vond inde nieuwe ambachtsschool de uitreiking van diploma’s plaats aan de geslaagden van de Stichting Vakopleiding in het Bouwbedrijf. Achtereenvolgens voerden hier het woord de neer Klein Schiphorst, voorzitter van de examencommissie, dhr. W. Peeters, de heer Oomens, directeur van de Ambachtsschool, wethouder Wintels en de heer Lamboo. In verschillende toonaarden, werd de geslaagden er onde,r meer op gewezen, dat zij er met het behaalde diploma „nog niet zijn’’. Het ~gezeldiploma” moet het volgende doel zijn. De heer A. H. Jans uit Oeffelt kon bij deze uitreiking niet tegenwoordig zijn. Zijn diploma, alsmede de behaalde prijs bestaande uiteen boekwerk over constructiewerk en een bon van 10 gulden werden hem thuis dóór de heer Klein Schiphorst overhandigd. De. verdere geslaagden waren: J. Versteegen, Venlo 32 pt.; W. H van Raay, St. Anthonis 31 pt.; J. H. Kurvers, Sevenum 31 pt.; G. M. Muijsenberg, Maasbree 30 pt.; L. Th. van Dijck, Tegelen 29 pt. --- Examens Examen apothekersassistente. Geslaagd voor het examen apothekersassistente de dames A. Dassen en J. Wolfs, beiden uit Maastricht. --- Ernstige botsing Op de hoek Tunnelstraat-Borrekuilstraat te Geleen reed Dinsdagavond om half 8 de autobestuurster H. G. J. E. uit Sittard, die onder toezicht van haar vader een personenauto bestuurde, doordat ze de bocht verkeerd nam, de wielrijdster C. G. W. E. Ruit Geleen aan. Deze laatste kwam door de botsing op het trottoir terecht. Zij brak daarbij het rechterkuitbeen en liep een middenhandsfractuur, alsmede schaafwonden aan de benen op. Dr. 0., die de eerste hulp verleende gelastte overbrenging naar het ziekenhuis te Sittard. Het rijwiel werd bij de botsing totaal vernield; de auto werd slechts licht beschadigd. --- NATURALISATIES Bij de Tweede Kamer is een wetsontwerp ingediend, waarbij wordt voorgesteld aan twintig personen het Nederlanderschap te verlenen. De volgende zijn in Limburg woonachtig: Th. C. Angelandt, huishoudster te Ottersum; E. Eichwald. inkoper bij een warenhuis te Heerlen; J. Erdle, mijnwerker te Übach over Worms; M.J.G. Formanns, kantoorbediende te Kerkrade; P. Th. H. Heijer, landbouwer te Beesel; A.M. Louist, huishoudster te Maastricht; G. Scharnigg, mijnwerker te Stein; H.A. Ingenhou, verbandmeester te Heerlen. --- IN VREDESTIJD zullen geen Ame IN VREDESTIJD zullen geen Amerikaanse vliegtuigen of troepen in Denemarken worden gelegerd. Er zullen wel vliegtuigen en vliegers der V.S. in Noord-Duitsland, enige kilometers ten Zuiden van de Deens-Duitse grens worden gestatfonneerd. --- DE LEEUW VAN BASHRA 78-4.—Niet lang daarna zette de Mamelukse ruiterschaar zich in beweging en langzaam voerde de Leeuw van Bashra zijn krijgers terug naar de rand van het gebergte, waar het tentenkamp lag dat zijn hoofdkwartiei vormde. Aram en Agua reden vooraan in de stoet mee en de avonturier prees zich gelukkig, dat hy op deze wonderlijke wijzt de vriendschap had verworven van de man. voor wie al de christenkolonies langs de Noordkust van Afrika plachten te sidderen. „Die oude schurk Scorra was nog sluwer ian ik dacht,” zei hij tevreden tegen zijn ienaar. „Hij moet hierop gerekend hebben .oen hij ons uit Genua liet vertrekken om aandelsbetrekkingen met de Leeuw aan te knopen. Wanneer hij ons Sanai niet meetegeven had, zouden we nu reeds dood zijr jeweest, Agua. „Scorra moet begrepen hebben, dat de Leeuw de mannen die hem zijn bruid terug brachten, gastvrij zou onthalen Wie weet, slagen we er ook nog in Scorra’; uandelscontracten af te sluiten. Ik ben blij, dat ik Scorra’s papieren en koopacten, die lij me bij ons vertrek ter hand stelde, zo zuinig bewaard heb....” De dienaar kreeg geen kans o>” te antwoorden, want op dat ogenblik deed de Leeuw zijn paard stilhouden aan de rand vaneen hoogvlakte en wendde zich glimlachend tot Aram. „Wij naderen de tenten van mijn volk, o vreemdeling uit het Westen,” sprak hij. „Kom! Ik wens U dank te betuigen dat ge mij Sanai, de lieflijke bloem uit het paradijs, terug gebracht hebt. Gij zult een met goud bestikte tent bezitten, Ar-Am, en de dochters van mijn stam zullen Uw naam bewonderend, tegen elkaar fluisteren. En gij zult aan mqn rechterzijde rijden wanneer ik over enkele dagen uittrek met mijn krijgers om alle christenhonden langs de kust te vernietigen....!” --- P.T.T.-ambtenaar knoeide met spaarbankboekjes Twee jaar gevangenisstraf hoorde de 31-jarige H. L. K., employé van de PTT te Kerkrade tegen zich eisen. Inde jaren 1950 tot 1953 had hy zich ruim 4000 gulden toegeëigend van de spaarbankboekjes van zijn moeder, twee broers en zijn schoonvader. Door het uitschrijven van valse kwitanties en het vervalsen van handtekeningen incasseerde hij van het spaarbankboekje van zijn moeder 1400 gulden en van het boekje van zijn broers resp. 1450 gulden en 1300 gulden. Alle boekjes waarmede bij geknoeid bad, verbrandde hij, inde hoop daardoor de bewijzen voor de gepleegde verduisteringen uitte wissen. Ten slotte eehter raakten alle centen op en ten einde raad meldde hij zich zelf bij de politie. Voor de Recht bank erkende hij het hem ten laste gelegde. De Officier van Justitie, mr. van Rijckevorssel schetste H. L. K. als een zeer deskundig ambtenaar, die echter op ernstige wijze het in hem gestelde vertrouwen te schande heeft gemaakt. Op intelligente wijze paste hij de knoeierijen toe en ziende hoe gemakkelijfc het.was, verviel hij van kwaad tot erger. De verdediger, mr Cremers, schetste hoe verdachte tijdens de oorlog op drift was geraakt in Duitsland waar hij zeer veel geld verdiende. Als lid vaneen sportvereniging maakte hij later reisjes mee en maakte onverantwoorde verteringen, die hem tot verduistering dreven. Mr. Cremers verzocht om de straf zoveel mogelijk voorwaardeiijik te doen zijn voor deze jongeman, die uiteen net en hardwerkend milieu stamt. --- Kettingverkoop veroordeeld De Rechtbank te Maastricht heeft de firma „De Kandelaar” te Maastricht tot een boete van 50 gulden plus 1.000 gulden voorwaardelij'k. Deze firma hield zich bezig met de verkoop van jenever door kettingverkoop. Zij bracht bonnen in omloop ter waarde van 5 gulden. Hieraan waren weer 4 bonneh van 5 gulden bevestigd, die men zelf weer moest zien te verkopen. Daarna ontving dan de eerste man gratis 10 liter jenever. Herhaaldelijk hebben wij tegen dit systeem van kettingverkoop gewaarschuwd. Naar aanleiding daarvan firma „De Kandelaar” ons blad doen dagvaarden te Utrecht, waar de hoofdizetel van onze maatschappij is gevestigd. Het proces is nog niet begonnen. ---