Van Mensch tot Mensch Zoo wil ik deze rubriek noemen, met de bedoeling U elke week een gedachte te geven, die U gebruiken kunt. Het ergste inde menschheld is wel. dat een massa menschen nooit tot nadenken komen, en maar door-leven, geleefd \yorden. Dat niet-nadertken dat geleefd-worden holt op den duur mensch en menschheld zóó ui-t, dat zoo’n mensch zoo’n menschheid, tot alle mogelijke dwaze dingen in staat is Het is goed en noodig de dingen van dezen tijd, en de gebeurtenissen van dezen tijd te overdenken. Daar wordt een mensch rijker en dieper van. Dit is de bedoeling van deze wekelijksche rubriek: ..van mensch tot mensch.” Ter kennismaking geef ik U de belichting van dezen tijd dooreen man, die wel negentien eeuwen geleden leefde, maar die inderdaad ~upto-date” is: Paulus van Tarsus Deze mensch heeft onzen tijd nog veel te zeggen en zegt metterdaaa veel aan dezen tijd, voor den mensch, die naar hem wil luisteren. In het Epistel, dat Zondag over heel de Katholieke wereld gelezen werd, snijdt hij een eigenaardig thema aan, dat men zou kunnen noemen: „het daemonisme in a«? menscheidsgeschiedenis”, den invloed van den duivel. Paulus schrijft: „onze strijd gaat niet tegen vleescli en bloed, maar tegen de overheden en de Machten tegen de wereldbeheerschers dezer duisternis”.... Wij onderschatten den invloed van den geest der leugen. En toch geloof ik niet, dat men de gebeurtenissen van onzen tijd zonder dien invloed kan verklaren. Het moet een daemonische macht zijn, die de mensehheid, na zooveel jaren afschuwelijk; experiment, nog verdeeld houdt. Het moet een daemonische macht zijn, die de schoone orde door God voor de menschheid uitgedacht, zoo chaotisch maakt. Hoe is het te verklaren, dat de menschheid nu kan zien, kan tasten, dat de los-making van God en van Zijn ordenende wetten miserie en ellende brengt zonder einde, en dat die menschheid, de massa-mensch. het toch niet ziet of niet wil zien? Vraagt u zichzelf nooit af, wie achter dit waanzinnig gebeuren zit? De menschheid snikt om vrede en er komt geen vrede.En de weg is zóó eenvoudig. Terug r.aar God en Zijn wetten. En we zien het niet! Tegen die daemonische macht die verblindt en op jaagt, vechten we, zegt Paulus. Hij wijst ons, Christenen op de wapenrusting. Een gordel, een pantser, schoeisel, een schild, een helm, een zwaard. De gordel is de waarheid. De Christen moet voor die waarheid en inde kracht van de waarheid vechten tegen de leugen. Onze tijd is daar vol van. Het pantser is de gerechtigheid. De Christen moet zijn leven in overeenstemming brengen met Christus Idealen. Tegen den schijn. Huichelarij. Het schoeisel is het symbool van de blijde bondschap van den vrede. De christen moet door zijn daden vóór Christus’ blijde boodschap getuigen, de boodschap, die den vrede de rust van de orde brengt. Het schild is het geloof. Zoo sterk moet een Christenmensch geloove-n, aan zijn geloof vasthouden, dat geen kwade macht hem er onder krijgt. Be helm. Sjnnbool van het heil. Pen Christen vertrouwt op God. Hij weet dat God hem bewaart als Gods oogappel. Het zwaard is Gods woord. Met dat zwaard weerstaat hij de leugen. Want Gods .woord doodt de leugen, waarvan de wereld vol is. En maakt ons vrij inde waarheid. Deze dingen zijn geen rhetorica, en geen litteratuur, maar werkelijkheid. De aarde dreigt onherbergzaam te worden door den geest van de leugen, van de wanorde, van het trcostelooze kwaad. Daar moeten altijd meer groepen van menschen komen, altijd errootere groepen, die durven, die willen. Vóór het goede, vóór de waarheid, vóór de orde, vóór de tucht, vóór het ideaal. Tegen het gemeene, tegen het onware, onechte, ontuchtige, onordelijke Dat is de strijd, dien enze Bisschoppen bedoelden in hun brief, gedateerd 1 September. Wij moeten dien strijd winnen , anders zijn we als goedwillende menschen verloren. c. r. --- ZUID-LIMBURG *— In het kader van het geestelijk reveil, waartoe de bisschoppen ons hebben opgeroepen zal inde parochie Meerssen van 15 tot 21 Oetober a.s. een Misweek worden gehouden, te geven door de paters Norbertijnen van de Abdij van Berne te Heeswijk (N. Br.) De Misweekleiders en de geestelijkheid der parochie noodiigen allen dringend uitte zorgen voor een massale deelname. --- Menschen... aan flarden. Dat kan niet! Zoo kan geen mensch zijn, zoo gemarteld, zoo verscheurd afgestompt verdierlijkt, zoo louter ellende ën afschuw. En toch! Zoo waren zij, ONZE mannen en vrouwen, onze kinderen, onze broeders en zusters die terugkeerden udt Dachau, Belsen en zooveel andere nazistische concentratiekam pen. Zóó ving onze Repatrieering. in Maastricht het eerst, dsze wrakstukken, deze onvergefelijk gemartelde Nederlanders op. Was IJ het al vergeten? Nu al? Dit mag niet vergeten worden, nooit, nimmer! Het is dan ook met dankbaarheid en met besef van de toekomstwaarde daarvan, dat wij nu reeds de aandacht vestigen op een document, een vijftal, op de afschuwwekkendste waarheid steunende novellen geschreven d-oor dhr. Frits Dohmen, die door zijn werkzaamheden inde repatriéeririgskatmpen en -lazaretten persoonlijk contact had met die vormelooee menschenweeens. Het wordt geïllustreerd door Harry Kooien, die zelf ook weken in. die kampen rondawierf. Zijn illustraties zijn geen illustraties meer Hij geeft met verbijsterende kracht en trefzekerhió de vefpensooriUjkte idee dier namelooze ellende, dier menschon toerende miskenning van dén mensch met ziel en lichaam* Een boek dat geen bellétrle zal zijn, geen sensatielectuur doch dat enkel als document- bedoeld is, meer nog voor het nageslacht aan voor den mensch van ószen tijd. Bijgaande photo is een detail-opname vaneen dier huiveringwekkende en in haar ontzetting zoo meesterlijke teekeningen van Harry Koo- ien. i-.M. --- MUZIEK BENOEMING ED. VAX BEfJXUM Bij K. B. van 14 September 1945 Is aan dhi\ Ed. van Beijnum met ingang van 16 Sept. d.o.v. eervol ontslag verleend als inspecteur van het muziekonderwijs. Zijn benoeming tot leeraar aan het Koninklijk Conservatorium voor muziek is op denzelfden datum voltrokken. Bovendien is dhr. Ed. v. Beijnum als waarnemend directeur van het Koninklijk Conservatorium voor muziek aangewezen. Als inspecteur voor het muziekonderwijs zal weer optreden dhr. C. L,. Wal the r Boer, die vóór zijn krijgsgevangenschap dit ambt bekleedde. --- BEVORDERD WEGENS MOED Bij den dienst der Grensbewaking is korporaal J. Mertens wonende St. Quirimisstraat 51 te KERKRAD®, wegenszzin moedig gedrag op 10 Mei 1940 bevorderd tot sergeant. Aan zijn optreden was het te dmken, dat een brug over het Julianakanaal te Obfbichfc die door het sneuvelen van de genieploeg niet opgeblazen kon worden, nog ö uur verdedigd werd, waarna, wegens omsingeling, overgave moest geschieden. --- SCHOOLVOORSTELLINGEN LAGER ONDERWIJS Vandaag, Maandag beginnen Rie Beyer en Rob. Geraerós, met hun jeugdopvoeringen, een groote tournee door Limburg, bestemd voor alle scholieren van het Lager Onderwijs. De tournee heeft de goedkeuring van ós autoriteiten en Rijfcsinspecteurs van het Onderwijs, die zelfs geen bezwaar hebben gemaakt tegen afwijking van den lesrooster, zoodat dsze uitvoeringen gedurende dsn schooltijd gsgeven kunnen worden. Gegeven, wordt: De Gelaarsde Kat, ineen geheel nieuwe bewerking van de bekende kinderschrijfster Rie Beyer. De voorstellingen, beginnend te Maastricht inden Stadsschouwburg, zullen verder gegeven worden te Heerlen, Kerkrade Roermond, Luifcterade en Ben waardevol gebeuren voor onze jongens en meisjes in Limburg. --- VREEMDE MAATREGEL Vandaag. Maandag, beleven we een vreemd geval. Er rijdt een aantal bussen naar Den Haag, die ó? leden van het Residentie Orkest gaan halen, die Dinsdagavond te Heerlen zullen optreden. Die bussen rijden leeg naar Den Haag. Zij zullen ds musici ook weer wegbrengen en dan naar Limburg terug'keeren. Ook leeg. De Zangver. St. Pancratius had voor deze leege heen- en terugreis liefhebbers geboekt, die graag wilden profiteeren van deze makkelijke reisgelegenheid. Zaterdag kreeg zjj echter bericht van de Rijks Verkisers Inspectie, dat geen reizigers mochten meegenomen worden, zoodat het bestuur Zondag alle gegadigden moest afzeggen en het betaalde geld terug heeft betaald. ’t Is een vreemd geval, dat nu benzine gebruikt wordt voor lesgheen- en terugrijden, terwijl heel wat menschen geholpen hadden kunnen worden. Wij en velen met ons vinden deze beellieeing' toch wel héél vreemd. --- Toestand der Maastr. keramische industrie Verbeteringen op korten termijn noodzakelijk, anders Belangrijk voor Maastricht en Zuid-Limburg, belangrijk thans ook voor de voorziening van de door vernieling van have en goed zoo getroffen Nederlandsche bevolking, verdiende de keramische industrie, waarvan Maastricht ’t belangrijkste centrum is, de onmiddellijke zorg der overheid. Het gaat echter niet goed met de keramische industrie en ondank; initiatief en energiek aanpakken der directies is er thans ruim 1 jaar na de bevrijding nog geen noemenswaardige verbetering ingctreden* Het keramische bedrijf beeft gas, kolen en grondstoffen noo_ dig om het omvangrijke bedrijf»- apparaat, dat momenteel slechts op circa 25"/. van de capaciteit werkt, op gang te kunnen houden. Gas en kolen. De keramische industrie is een groote brandstofverbruiker. Door gebruik van cokesovengas als brandstof bij toepassing van moderne tunnelovens, vond inde laatste jaren een enorme brandstofbesparing plaats. Maar thans is gas zwaar gerantsoeneerd, zelfs sterker dan vóór de bevrijding, en wordt net voldoende beschikbaar gesteld om het oedrijf op gang te houden met minimale productie. De Directies mogen niet klagen over gebrek aan medewerking van de Staatsmijnen. Deze hebben alles in het werk gesteld om de gas_ levering zelfs onder de meest- moeilijke omstandigheden intact te houden. Maar over de verdeeling van het beschikbare gas beslissen boogere instanties en totnogtoe hebben deze geen aanleiding kunnen vinden voor een hoogere toewijzing aan de fijnkeramische industrie, niettegenstaande het geweldige gebrek aan zelfs het meest eenvoudige huishoudelijke aardewerk. De Staatsmijnen hebben sinds de bevrijding niet stilgezeten om te trachten in het algemeen gastekort te voorzien. Tijdens den oorlog werden van Duitsehe zijde pogingen in het werk gesteld om het Duitsehe net voor afstandsvoorziening te koppelen met het gasnet van de Staats_ mijnen. Daarvoor was slechts noodig aanleg van 23 K.M. leiding ter verbinding van dte Cokesfabriek van de Stm. Emma te Treebeek met de Cokesfabriek te Alsdorf. De bedoeling was om vanuit Nederland te voorzien in het gastekort van de Duitsehe oorlogsindustrie. Dank zij de houding der directie van de Staatsmijnen is deze verbinding nimmer tot stand gekomen. Direct na de bevrijding werdeii door de Staatsmijnen pogingen in het werk gesteld, ojn deze leiding alsnog gelegd te krijgen, maar dan voor transport van gas naar Nederland. Technisch bleek spoedige uitvoering mogelijk, maar door de vele autoriteiten die zich met de kwestie moesten bemoeien, werd de uitvoering vertraagd. Naar ons van bevoegde zijde werd medegedeeld, is thans echter de beslissing gevallen en zal tot aanleg der gasleiding inden kortst mogelijken tijd worden overgegaan. Dit betcekent, dat t.z.t. voorloopfg meer dan het dubbele, later zelfs een veelvoud van net gas, dat thans door de Staatsmijnen afgeleverd wordt, (er be_ schikking- komt. Wij meenen te mogen aannemen, dat het dus binnen afzienbaren tijd mogelijk zal zijnde gasrantsoeneering voor de keramische industrie geneei op te heffen en spreken de hoop uit, dat de aanleg van de gasleiding naar Alsdorf nu met de noodlge voortvarendheid wordt ter hand genomen. Een enkele industrie gebruikt voor haar tunnelovens generatorgas, opgewekt met Duitsehe bruinkoolbriketten. Doordat nog steeds geen bruinkoolbriketten ter beschikking worden gesteld, konden deze ovens niet worden aangesto ken. Grondstof fen-positie precair. Met de grondstoffenpositie is het zeer slecht gesteld. Vroeger werden belangrijke hoeveelheden klei van Eing-elsche en Duitsehe groeven en o.a. gips uit Frankrijk en Duitschland door de Maastrichtsche fabrieken aangekocht. Direct na de bevrijding werden ten behoeve van de grondstoffenvoorziening alle pogingen in het werk gesteld om de relaties met de oude grondstoffenleveranciers weder op te nemen; alle pogingen in deze richting ble ven echter zonder resultaat. Dé vakkundige inkooper welke volgens afspraak voor de gezamenlijke fijnkeramische industrie in Engeland inkoopen zou doen, kreeg geen pas. (Deze reisvergunning is eindelijk dan vorige week verleend). Sinds de bevrijding ontving Maastricht dan ook geen kilo klei, terwijl andere landen als bijvoorbeeld België, reeds scheepsladingen ontvingen. Het behoeft geen nader betoog, dat de grondstoffenpositie van dien aard is, dat, indien niet op zeer korten termijn hierin ver_ Betering komt, de fabrieken met meer zullen kunnen doorwerken. Het gevolg hiervan zou zijn, dat de reeds sterk geslonken arbeidersbezeumg, welke in normale tijden circa 5000 arbeiders bedraagt, niet aan het werk zou kunnen blijven. De twee Maastrichteehe muurtegelfabrieken liggen reeds meer dan 3 jaren stil en ook thans, ruim 1 jaar na de bevrijding, zijn er geen vooruitzichten, dat hierin inde naaste toekomst verbetering zal komen. Vervoermiddelen voor de arbeiders ? Voor het regelmatig op het werk komen der arbeiders ontbreken grootendeels de noodzakelijke vervoermiddelen. Groot tekort aan schoeisel, geen rijwielbanden, geen of slechte autobusverbindingen. Dit gebrek wordt inden a.s. winter nog nijpender. Bovendien beschikken de groote fabrieken samen niet overeen in behoorlijken staat zijnde personenauto, om de zoo dringend nood zake! ijke reizen naar Den Haag te kunnen maken. Van de grootste fabriek werd de laatste personenauto door Militair Gezag gevorderd !... Een export-,.probleem”. Er wordt veel gepraat over het ontbreken van deviezen. Inden kostprijs van ’t keramisch product is slechts een onbelangrijk deel aan buitenlandsche grondstoffen ver_ vat en dit maakt juist de keramische industrie zoo Uitermate geschikt om hare producten te exporteeren, zooals ook vóór den oorlog op zoo’n belangrijke schaal het geval wa-s. De Maastrichtsche keramische industrie heeft alles gedaan wat in haar vermogen lag om in bovenstaanden toestand verbetering te brengen. Zij rekent er thans op, dat zeer spoedig van hoogerhand de noodig e medewerking wordt verleend. --- Naar Indië. ~'t Zesde” vertrekt uit Sittard. SITTARD. Een week van uitstel en enerveerend wachten, van eiken avond opnieuw van vriend en lief afscheid nemen, heeft niets afgedaan aan de prima stemming der achthonderd. Limburgers en Brabanders, tezamen het 6e R.I. Wij zagen op dezen Zondagnamiddag het Sittardsche Stationsplein vol flinke mannen, die het woord van hun Majoor Janssen gestand zullen doen „Houdt noog die driekleur van ons Vereenigd Rijk”. Genoemd stationsplein was gehuld in wolken van tranen en r00k.... elk heeft zoo zijn eigen manier om z’n opgekropt gemoed te luchten. In compagnieën stonden de soldaten bij elkaar en daar tusschen door drongen de afscheidnemende Sittardenaren, die inde af-- geioopen maanden gehecht zijn geworden aan dit levenslustige regiment en die hen in verband met de tragische wending in Indië met toegenomen zorg zagen vertrekken. Wij hoorden den grimmigen humor vaneen sergeant, geuit tegen een paar opdringerige jongens : „Dring maar niet zoo, jullie komen ook wel aan de beurt”. Met een handkar baande de cantinedienst zich een weg door de menigte om een extTa-rantsoen sigaretten, en chocolade uitte deelen. Voor het front van de troepen dankte Majoor W. Janssen voor de geleverde prestaties en gebrachte offers. Hij vroeg de soldaten ook ginds de taak der officieren te ver_ gemakkelijfcen door hun voorbeeldige tucht. Dan droeg hij de zorg voor deze achthonderd over aan den Bataljon Commandant Mr. P. Verheijen en vroeg Aalmoezenier en Veldprediker de geestelijke belangen van het regiment met toewijding te blijven dienen. Ineen speciaal dankwoord richtte Majoor Janssen zich tot Sittard’s burgerij en burgervader voor de zoo weldadige gastvrijheid; Coogent voor hun uitstekende soldatenzorg en de Sittardsche dames voor hun dansen en cantinedienstem. Toen de trein ging vertrekken, • overspoelde de stroom van burgers het perron. Zelfs van de perronoverkappingen stonden rnensohen toe te zien, hoe de wagens, beschreven met strijdleuzen als „We gaan Soekamo halen !” zich in beweging zetten onder klaroengeschal en het gezang der soldaten : „Als d’n oorlog veurbie is en eederein weer vrie is, dan goon veer weer trok nao ós Sittard”. De trein, verdween in zuid-westelijke richting, den langen nacht in met bestemming Calais en verder INSTALLATIE PASTOOR SCHLEIJDEN Pastoor F. J, A. Söhleijden is Zondag niddlag-. als pastoor van cle parochie HOLZ geïnstalleerd door delken de Hesselle van Kerkrade. Getuigm waren pastoor v.d. Goor van Ohèvremon.t en pastoor Spiertz van Terwinselen. De Bergkapel der Do-maniale Mijn, het Kerk. Zangkoor en alle vereenigingen uit de parochie verleenden volle medewerking om. aan het feest luister bij te zetten. De kerkwas overvol. Na de gebruikelijke plechtighed*n voor en na de kerkelij&e ceremoniën gingen velen hun opwachting maken bij den nieuwen parochieherder. --- MAASTRICHT DEVOTIES LANGS DEN WEG Het zal niet lang meer duren, of ook vrecixdslingen zullen den eeuwenouden fbiOweg den weg dien de Sterre der Zee maakte kunnen volgen, zondr ds route te moeten vragen. Langs dezen weg zullen inde diverse straten beelden worden geplaatst, die zullen getuigen van ds vele hulp, welke aan Maria in onze stad wordt gevraagd en uit dankbaarheid jegens Haar, die Maas-' trieht op wonderlijke wijze beschermde. De beelden en plaquettes zullen vervaardigd worden door Maastrichtsche kunstenaars. Drie voorstellingen zijn reeds geplaatst en wel inde Ka,poenstraat i tegenover Witmakierstraat), in het midden van de Breedest-raat bij van Heusden en op den hoek van Vrijthof en St. Jacobstraat. De overige zes zullen een plaats krijgen: hoek Cortenstraat O. L. Vrouweplein; hoek LencU’lenstraat, Kapoenstraat dat dioor ’n lid van de Kunstnijverheidsschool zal worden vervaardigd Wie de gelukkige zal zijn, zal door een .prijsvraag” worden vastgesteld. Het beeld aan het museum is een gift van de schoolkinderen van Maastricht, en zal den „Zetel der Wijsheid” voorstellen. De volgends „bidwegwijzer” zal ergens inde Bouillonstraat komen te staan. Ook op den hoek 3reedestraat—■ Vrijthof en aan het einde van den weg, hoek Breedsstraat—O. L. Vr. plein zal Maria dooreen beeld vertegenwoordig*} zijn. Het plan van het ccmité „Devotie langs dsn weg” is, ösze devote wegwijzers gereed te hebben vóór het voorjaar. De verschillende blok- of buurtcomités dragen zorg voor het onderhoud van deze reeks uitingen die blijk geven van Maastrichts Mariavereering. Het comité heeft nog meer plannen. Het stelt zich voor deze actie verder uitte breiden dan enkel den bid weg van ós Sterre der Zee. Heel veel straten in onze stadi dragen dm naam vaneen heilige bijv. St. Bernardusstraat, St. Lambertuslaan, Mariastraat enz. Het comité stelt zich voor ook deze straten imet een beeld te markeeren. „Wellicht kunnen wij hier gstaruik maken van het, door cte verschillende feesten en dsor den oorlog’, ontstane buurtcontact” aldus kapelaan Tilmans. Maastricht zal toonen e«n Katho- ( liek Maastricht te zijn. K.M.K.S.V. „ARTI”. De door den oorlog opgeheven Kath. Middelb. Kunstnijv. Schoolvereeniging „Arti” heeft Dinsdag 9 Oetober j.l. wederom een voorloopig bestuur gekozen, dat met nieuw enthousiasme wil werken om „Arti” zooals ’t vroeger bloeide, weer in Maastricht zijn plaatste laten innemen. Zondag 21 Oct. a.s. zal haar eerste ledenvergadering gehouden worden. WACHTDIENST G.E.B. De wachtdienst van het electriciteitsbedrijf inde week van 15 tot en met 21 Oetober wordt, buiten de kantooruren, waargenomen door den monteur J. H. Callemeyn, KI. Cabergerweg 77b, Tel. 5835. ---