Indonesië en...wij! door MAX VAM POLL „Het is het min of meer tragische 10l van eiken kolonialen staat, zichzelf voor de koloniale volken onder zijn bestuur meer en meer overbodig te maken naarmate hij zijn taak en roeping beter vervult”. Zooais alle politiek, ligt althans voor den Christen ook de koloniale onder de opperheerschappij van de aedeieer. Wordt dus een volk tengevolge van het feitelijk., historisch geitenen, belast met het bestuur overeen ander volk of andere volken, rust op het besturende volk de plicht dit bestuur uitte oefenen daar zedelijke etochen. Deze zedelijke eischen sleten geenszins uit, dat net besturende volk materieel®' voordeelen mag trekken uit het grond- dat de onder zijn bestuur gestelde volken bewonen. Met name 55 dit het geval, wanneer diit grondgebied minerale of agrarische stoffen kan leveren, welke door zijne bewoners niet werden of teltfs niet kon d e n worden gewonnen, voordat het besturende volk over dit grondgebied zeggingschap kreeg. De voordeelen, welke de teelt van dergelijke agrarische of de delving van dergelijke minerale Stondstoffen oplevert, komen niet alleen het besturende volk maar ook 06 gansöhe ménschheid ten goede; en het is duidelijk, dat het recht van de gangche menschheod op de voor hare cultuur nuttige grondstoffen van hooger orde te dan het recht vaneen nog onontwikkeld oat niet in staat is dergelijke schatten te winnen, op beschikking over het zulk een volk bewoonde . Onaantastbaar en onwankelbaar tujft echter, óók ten aanzien van f® winning van dergelijke grondstoffen. maar verder voor de gansche bestuursuitoefening de zede. 1 ij k e eisch gelden, welke voor aUe gezagsuitoefening geldt: dat moet geschieden in het stoffe-Wke maar bovenal en uitemdelijk hi het geestelijk belang van degehen. die onder zulk een gezag zijn sesteld. Het gezag isin wezen een weldoende macnr. door ood geschonken aan menschen r®h behoeve van andere menscaen. Daarom noemt' zelfs het ■hoogste gezag op aarde, het Pauselrjke gezag, zich' servus s e r’hum Dei dat is: dienaar her cDanaféri ‘Gods! Maar al te zeer' in onze tijden dit wezenlijke karakter van het gezag uit oog verloren, al is dit dan zóó geworden als psychologisch ver klaarbaar gevolg van on waardige gezagsuitoefening door menig gezagsdrager. ONZE TAAK. Ook het bestuur over „koloniale volken moet dus in alle opzichten gorden uitgeoefend ten bate van die volken zelve; het besturendt 'olk heeft een opvoedende teak, altijd uiteraard inde verónderstelling, dat het op een hooger óUltuurniveau staat dan het volk, Jaarover het macht uitoefent. In andere geval, het geval, dat tel ader beschaafde en techniscn achterstaande volken méér ontwik'te'de aan him macht onderwerpen, fteegt zich het historische verschiinsei voor te doen, dat het zoosteïaamd overwinnende volk de cultuur aanneemt van het overwonnene dikwijls zelfs de taal en dus in zeker opzicht toch weer door het hooger ontwikkelde volk overwonnen wordt. Historische voorbelden daarvan zijnde Mongolen, tee het Ohineesche Rijk o verwalhen doch geheel door de Ohineesche ouituur worden opgezogen; de Roteeinen, die de Grieken onderwerbn maarde Grieksche cultuur pvernemen; de Gothen, de Pran•ten en andere Germaansche stamden, die ’t West-Romeinsche Rijk omverwerpen doch zoodanig door Romeinsche cultuur worden omjovormd, dat zelfs inde huidige ftetnaansche talen de machigste ih/*oed van jje cultuur der overwonnenen merkbaar is. Indien echter ’harlijk een hooger ontwikkeld volk ~® bestuursmacht heeft verworven overeen lagerstaand, heeft dat uooger ontwikkelde den duren plicht l*et minder tot ontplooiing ge“Otnene ook op het gebied zijner ■-l*en inheemsche cultuur en op elk .'uer terrein tot hooger ontplooiing -«brengen. „.Naarmate deze hoogere ont‘°°iing van het overheersohte volk ,1. stand komt, brengt ook de ze;:®bjke plicht van het besturende f' *K mtïd» het ze'f meer h meer in handen te brengen van k.'VUu* >*viOi V* LOC iK,. O V UI – /®ersciite volk behooren. Want het tjtet door de natuur zelf, dat wil door den Schepper van de zuodat de zonen vaneen hetzelfde volk elkaar steeds eietvf grijpen dan volksvreemde lijTteenten, met hoe goede bedoeóob deze °°k bezield mogen zijn. doen. Daarom is er waarheid in het Oosterscho spreekwoord: soort over soort, dat is genade. Naarmate een koloniaal volk, of koloniale volken, aus, juist tenge voige vaneen goede taakvervulling door het besturende volk beter in staat geraken zichzelf te besturen, is het besturende volk ook zedelijk verplieht meer en meer het bestuur uit handen te geven en zelfbestuur voor koloniale volken In te voeren. Zooiang er een Christelijke, geheel Europa omvattende universaliteit bestond, waa het voor de Europeesche landen ï n beginsel mogeüjk den maatstaf van het Christendom aan te leggen bij de beoordeeling van bevraag, of een koloniaal volk in staat kon worden geacht tot zelfbestuur over te gaan. Dit ten aanzien van Noord-Amerika verzuimd te hebben, heeft Engeland moeten betalen,met het verlies van die gebiedsdeelen: dit verzuimd te hebben ten aanzien van Zuid-Amerika hebben Spanje en Portugal het verlies hunner daar gelegen gebiedsdeelen bezorgd. Dit tijdig ingezien te hebben, ten aanzien van Canada, Zuid-Afrika, Australië en Nieuw-Zeelana heeft geleid tot den groei van het wereldomvattende. Britsche Gemeenebest. Sedert de Europeesche staten, na en als gevolg van de hervorming, geen universaliteit meer vormen en in wezen het Chris telijk staatskarakter hebben verloren en prijsgegeven voor het zoogenaamd neutrale, kan uiteraard de maatstaf van het Christendom niet meer worden aangelegd bij de beoordeeling van de vraag of een koloniaal volk tot zelfbestuur in staat te, doch moet uitsluitend naar de uiterlijke kwaliteiten van wetenschappelijke ontwikkeling en besiuurservaring worden beoordeeld, of een koloniaal volk tot zelfbestuur in staat kan worden geacht. In elk geval is het terecht gezegd, dat het het, min of meer tragische lot te van eiken kolonialen staat, » zichzelf voor de koloniale volken onder zijn bestuur meer en meer overbodig te maken naarmate hij zijne taak en roeping beter vervult. Toch is ook deze uitspraak, zooals vrijwel elke andere op het terrein der politiek, slechts betrek-, k e lij k waar; want het is immers van den anderen kant duidelijk, dat een koloniale staat, die zijne taak ten deze verwaarloost, zich vroeger of latex voox het feit zal zien gesteld, dat de band tusschen kolonie en moederland met geweld zal worden gebroken en daarmede ook een einde komt aan de rechtmatige voordeelen, welke zulk een staat uit zijne koloniale gebiedsdeelen trekt; terwijl daarentegen een andere dan de koloniale band kan worden gehandhaafd tusschen een tot zelfbesturend gebied uitgegroeide kolonie en het moederland, wanneer dit laatste zijne taak zóó naar behooren en zedelijke eischen heeft vervuld, dat in het vroeger koloniale gebied op behoud van den band met het moederland wordt prijs gesteld. xxx Wie de huidige gebeurtenissen m Nederlandsch-Indië niet alleen maar naar sentiment, doch naar ’T» Vasten, zedelijken maatstaf wil beoordeelen, dient zich de hierboven zeer kort samengevatte, aigemeene beginselen van koloniaal beleid voor oog-en te stellen. Het is daarom, dat ik een ueschouwing over de gebeurtenissen in ons Indonesisch, overzeesch gebiedsdeel niet wilde beginnen, zonder eerst aan deze aigemeene beginselen herinnerd te hebben. MAX ViN rtP lid der Twééde Kamer en schrijver dezer artikelen. --- Nog steeds staat de „kwestie-ln Nog steeds staat de „kwestie-lndonesle” in het brandpunt der belangstelling. De wilde, meestal oncontroleerbare, geruchten- en berichtenstroom die ons uit Java bereikt, maakt de situatie er waarlijk niet overzichtelijker op. Het is daarom, dat wij het R. a Tweede Kamerlid Max van Poll, wiens gedegen kennis der Indonesische toestanden o.a. leidde tot zijn benoeming inde „Commissie tot voorbereiding van de Rijksconferentie”, verzocht en bereid gevonden hebben, zijn visie op deze kwestie, speciaal voor ons blad, uiteen te zetten ineen viertal artikelen, waarvan wil overtuigd zijn, dat zij zeker de onverdeelde aandacht onzer lezers zullen hebben. G&zet Vjün&rSun^ --- Belangrijke rede van president Truman De V. S. de grootste vlootmogendheid ter wereld Ter gelegenheid van den Amerikaanschen vlootdag, heeft President Truman In New-York een belangrijke rede uitgesproken, waarin hl! enkele aspecten van de buitenlandsche politiek der VB. belichtte. De Amerikaansche president sprak over de demobilisatie van marine en luchtmactot. Wanneer onze demobilisatie overeenkomstig de plannen geheel zal aün voltooid, aldus Pres. Truman, zullen de VB. toch nog de grootste vlootmogendheid ter wereld zijn. Behalve deze groote zeemacht, zullen de V.S. nog eender grootste iuchtmachten ter wereld bezitten. Vier militaire taken. Waarom willen wij, zoo vroeg Pres. Truman, deze groote vloot-- en liuohtmaoht behouden ? Deze vloot- en luchtmacht hebben wij noodig om de volgende redenen : 1. Wij moeten de militaire verplichtingen nakomen, die wij als lid van de Vereenlgde Naties op ons hebben genomen, n.L een duurzamen vrede, zoo noodig met geweld te waarborgen. _ 2. Ons leger, onze vloot en onze luchtmacht moeten in samenwerking met onze bondgenooten de aan onze verslagen vijanden opgelegde vredesvoorwaarden doen uitvoeren. 3. Wij moeten samenwerken met andere Amerikaansche naties, om de territoriale onschendbaarheid en poütieke onafhankelijkheid der landen van het westelijk halfrond te bewaren. 1 in deze verwarde en onzekere wereld moet onze militaire macht paraat zijn, om de fundamenteele taak te vervullen haar opgelegd door onze grondwet, n.l. te zorgen voor de verdediging van de V.S. Deze vier militaire taken zijn gericht niet op oorlog, niet op ver_ overing, maar op vrede. Wij trachten onze militaire kracht uitsluitend te gebruiken voor het behoud van den vrede, want wij weten, dat zulks de eenige veilige weg is om onze. eigen vrijheid te garandeeren. V 12 Fundamenteele beginselen. Dat is de basis van de buitenlandsche politiek der V.S, die stevig gegrondvest te op de fundamenteele beginselen van rechtschapenheid en gerechtigheid. Die beginselen zijnde volgende : 1. Wij zoeken geen uitbreiding van grondgebied of egoïstische voordeelen. Wij koesteren tegen geen enkelen staat, groot of klein, aanvalsplannen. 2. WU gelooven inden uiteindelijken terugkeer van souvereine rechten en zelfbestuur tot alle vol. ken, die daarvan mej, geweld zijn beroofd. 3. Wij zullen geen territoriale wijzigingen in eenig deel der wereld erkennen, tenzij deze in overeenstemming zijn met den vrijelijk uitgesproken wil van het betrok, ken volk. 4. Wij gelooven, dat volken, die tot zelfbestuur in staat zijn, naar eigen vrijs keuze zonder tus. schenkomst van eenige vreemd* -zijde, hun eigen regeeringsvorm moeten kunnen kiezen. Dit geldt voor Europa, Azië en Afrika en evengoed voor het westelijk halfrond. 5. Met de hulp van onze bondgenooten zullenwwide verslagen vijandelijke landen helpen naar eigen vrije keuze vreedzame demo. cratische regeerlngen op te richten. Wij zullen trachten naar een wereld te streven, waarin het nationaal-socialisme, fascisme en militaire agressie niet kunnen bestaan. 6. Wij zullen weigeren eenige regeering te erkennen, die aan eenig land door eenige buitenlandsche mogendheid met geweld wordt opgelegd. 7. Wij gelooven, dat alle naties de vrijheid ter zee moeten bezitten en gelijke rechten op de scheepvaart van grensrivieren en waterwegen, die door meer dan een land loopen. 8. Wij gelooven, dat alle staten, die inde gemeenschap der volkeren worden opgenomen, toegang moeten hebben op basis van gelijk, heid tot den handel en de grondstoffen van de wereld. 9. Wfj gelooven, dat de souvereine staten van het westelijk halfrond zonder invloed van buiten als goede buren moeten samenwerken, om hun gemeenschappelijke problemen op te lossen. 10. Wij gelooven, dat volledige economische samenwerking tusschen alle volkeren van essentieel belang te om' de levensomstandigheden over de geheele wereld te verbeteren en de vrijheid van vrees voor gebrek te vestigen. 11. Wij zullen er naar blijven streven om In all© vredelievende landen der wereld de vrijheid van meendngsuiting en de vrijheid van godsdienst te bevorderen. 12. Wij meenen, dat het behoud van cisn vrede e«n organisatie van de Vereenigds Naties vereisobt, bestaande uit alle vredelievende volken ter wereld die bereid zijn gemeenschappelijk zoo noodiig geweld te gebruiken om den vrede t« verzekeren. Beteekenig van de Atoombom. In het verdere verloop zijner rede zei de President der V.S. om, nog het volgende: „Het grootste reohtstreeksche gevaar, dat ons bedreigt, is dat van de ontgoocheling, het gevaar vaneen verraderlijk scepticisme en van verlies van vertrouwen inde doeltreffendheid van internationale samenwerking. De atoomboom brengt geen wijziging inde fundamenteele buiten-U adsche politiek van de V.S. Besprekingen met Engeland en Canada en later met andere landen over de atoombom, kunnen niet wachten op de formeele organisatie van de Vereenigde Naties. Inde naaste toekomst zullen deze besprekingen beginnen. Zij zuilen echter niet de procédé’s’ betreffen van het fabriceeren van de atoombom of eenig ander oorlogsinstrument. Het is de vurigste hoop van het Amerikaansche volk, dat de wereldn-edesorganisatie spoedig een zoolanigen staat van* perfectie zal be. clken, dat de vernielingsmethodes door middel van de atoomkracht definitief worden uitgebannen.” --- INDIE Besprekingen nog niet begonnen. A merikaansch dementi van Bemiddelings aanbod. – Geweervuur te Soerabaja. Volgens de laatste belichten uit Batavia trachten de nationalisten de aanstaande besprekingen tusschen dr. van Mook generaal Christison en henze f op de lange baan te schuiven. Hatta verklaarde dat de republikeinen wachten op het antwoord van Nederland op de verklaringen van hun „minister van Voorlichting.” Het is ook mogelijk dat het standpunt van it. gouv. generaal van Mook die weigert ergens anders dan te Batavia besprekingen te voeren van invloed is op de houding der, nationalisten. Neutrale beoordeelaars zijn van meening dat geze houding der republikeinen „betreurenswaardig” is ..Volgens een mededeeüng vaneen betrouwbaar nationalistisch woordvoerder zou van Mook geweigerd hebben de besprekingen te openen, „daar hij voelde dat in het kabinet der republikeinen verschil van meening heersehte. Geen Amerikaansch bemidde. lingsaenbod. Naar Reuter meldt heeft het Amerikaansch ministerie van Buitenlandsche Zaken ontkend ~ dat het een officieel aanbod had gedaan om te bemiddelen tusschen een fraet'c der Indonesische nationalisten onder Soekarno en de Ned. Indische regeer' «et aan v Mook. Dhr. Reuchlin, raadsman ae Ned. ambassacte te Washington zou eveneens categorisch hebben ontkend dat de Amerikanen een dergelijk aanbod haddsp g daan. Hij .voegde eraan toe, dat da toespraak die verleden week door den directeur van het departement van Buitenlandsetoe zaken, John V. Carter, werd gehouden te New York, ten onrechte voor een onofficieel aanbod zou kunnen zijn grhouden. In officieele Amerikaansche kringen wordt gezegd dat het gerucht veroorzaakt zou kunnen zijn door Soekamo's bezoek aan Wal'ter Poote, den Amerikaanschen consul-generaal te Ba.avia en door bg. rede ven J. V. Carter. Soekarno had zich per radio tot Pres. Truman gewend doch naar hij zelf toegaf nog geen antwoord ontvingen. Ald-us offici©:ie Amerikaansche kringen. Gespannen toestand te Soerabaja Zondag zijn voor de eerste maal jevech. shandslingen vóórgekomen tusschen nationalisten en Britseh Incïteöhe troepen, seint een verslaggever van A. N. P.-Aneta uit Soerabaja. Indonesiërs weigerden te g-e-heorsai.r.ien aun het geallieerde bevel dé wapens aan de Britseh Indische troepen over te geven. De tossond, die t» Soerabaja aanvankelijk „vriepdralijk” was, werd plotseling meer gespannen toen er pamfletten uit vliegtuigen werden neergeworpen, die vermeldden de doodstraf was gestela op ‘t onbevoegd dragen van wapenen. Dr. Moesiopo, de leider der nationalistische strijdkrachten , op Oovst-Java vergeleek de situatie te Soerabaja met ,een bom c’r.e op he punt staat te barsten.” Dr. Mcestopo sprak tegenover den Britschep bevelhebber verschillende beschuldigingen uit t6®811 teden van de Nïca. He; verslechteren van den toestand te Soerabaja word. toegeschreven aan het werk der Japanners. Intusschen werden gevangengehouden Europeanen en Indo-Europeanen door todoen van Britseh Indische politie bevrijd en geëvacueerd. De plaatsvervangende Australische minister van Buiitenlandsohe Zaken heeft Zondag medegedeeld dat er een politieke vertegenwoordiger van de Australische regeering voor Ned. Indië is benoemd. Het is Macmahon Ball, hoofd van d® kf& politieke wetenschap aan de universi'teit van Meiboom o. Ball was raadgever van de Australische op _ cis conferentie van San Francisco. ---