Vreigelhoekje SMAKEN VERSCHILLEN! Inde Gazet van Limburg van 26 Maart, wordt het gereedgekomen werk inde Onderste straat en Geul te Houthem een mooie aanwinst genoemd. Wanneer men het Zu»d-Limburgse landschap met z’n eigen karakter wil veranderen ineen groot park, doorsneden met verkeersbanen, dan past deze soort aanleg zeer góed in dit systeem. Ik ben het met deze opzet echter geheel oneens, ’t Is te gekunsteld. Een typisch landelijk hoekje is verloren gegaan. De Geul is daar de Geul niet meer. En dergelijke wegverbeteringen noden de automobilisten tot sneller rijden, waar rustig toeren en rondkijken op z'n plaats zouden zijn. Is er hier en daar een scherpe bocht of een gmal weggedeelte of bruggetje: geen bezwaar, dan maar wat langzaam aan en uitkijken! Snel naar, maar niet snel vóór Zuid-Limburg! De autorijders genieten dan zelf meer van het landschap en hinderen andere toeristen minder. MAASTRICHT. T. HET VOORMALIG „BEULSHOES Het is eigenaardig dat het. Bestuur van Maastricht niet aanvoelt hoe het in gebreke is, waar n.b. na 4 jaren nog geen hermneringssteen (af plaat) met opschrift werd aangebracht inde gevel van het berucht gebouw Wilhelminasingel 71. waar zovele mensen zijn gekweld géworden, waar men god dankte als men er nog heelhuids uitkwam en niet verder werd weggevoerd, waar gezeteld hebben de beul Strobel en zijn uitgezóchte diermensen de beestachtTge moordenaars van de sympathieke 'Heerlense Pool Konieczny (weggevoerd naar een stuk land bij Sibbe en door die Pruissische beesten afgemaakt), waarom wel elders die gedenkschriften en daar niet? Of is nooit iemand van het Bestuur van Maastricht in dat berucht pand no. 71 geweest? Het is tekenend. (Herplaatst wegens misstelling.) HEERLEN. Maart 1949 H. R. GULPENS EIERMARKT. 11. Is geachte inzender nu al vergeten dat'enige maanden toen de eieren nog op de bon waren, ze door de winkelier werden verkocht voor gemiddeld 14 ct, terwijl toen de groothandel er toch ook op verdiende? En dat terwijl de boeren (niet allen!) 20 a 30 ct. voor een ei lieten betalen door de consument, die zo gelukkig was ze op de kop te kunnen tikken zonder dat de groothandel er iets op verdiende!» Tegenwoordig vragen nog velen 16 ct. voor een ei. omdat verse eieren zoveel beter zijn! Ook zonder tussenkomst van de groothandel.... GULPEN. Opmerker. ROEKELOOS CHAUFFEUR Donderdag namiddag half 6 reed een autocar over de nieuwe Maasbrug inde richting Wijk. sloeg linksaf (naar Franciscus Romanusweg) zonder richting aangeduid te hebben. Twee wielrijders komende uit Wijk konden op het laatste nippertje een aanrijding voorkomen; de ene door de vluchtheuvel op te rijden de andere door het' stuur* van zijn rijwiel naar links te gooien. De autocar reed.... gewoon door tot grote verontwaardiging ' niet alleen van de wielrijders maar ook van verschillende ooggetuigen. Volledigheidshalve moet vermeld worden, dat aan de autocar in kwestie een andere voorafging op ongeveer 30 M., die wèl de richting aanduidde alvorens links af te slaan. MAASTRICHT. F. C. C. GAAT HET GOED? Inderdaad mag dat van onze woningbouw gezegd worden. In behoorlijk tempo komen de nieuwe woningen klaar. Maar zijn ze klaar, dan staan er precies zeven en wat willen al onze woningzoekenden daarmee beginnen? Geen bemoedigend vooruitzicht! En met belangstelling wacht men dan ook de beslissing af op de aanvrage van de ijzergieterij De Globe voor extra-toewijzing woonruimte. Het ware te hopep, dat die aanvrage nog wat uithaalt, BELFELD. E. VLEESVERVOER IN MAASTRICHT Het Vreigeltje over deze kwestie, raakte een onderwerp, dat behalve inzender velen uit het hart, gegrepen is. Ook ondergetekende heeft vaak eraan gedacht of dat nu niet anders kon. Men beeft ook hier echter rekening te houden met de tot voor kort nog bestaande omstandigheden, waardoor het aanschaffen en inrichten van een wagen, die wat betreft hygiëne en doelmatigheid voldoet aan de huidige eisen, op schier onoverkomelijke bezwaren stuitte. Dank zij een vleesvervoerder hier ter stede zal er echter binnenkort zo’n wagen in bedrijf komen. Ook hier . is men echter weer enigermate afhankelijk van officiële voorschriften, die, hoe noodzakelijk overigens ook, de vlugge inbedrijfstelling van moderne vervoermiddelen als bovengenoemd, enigszins remmen. Intussen, inzender en met hem vele anderen, zullen bevredigd worden. MAASTRICHT. H. S. HEB DE ZON IN HET HART. Ik las inde Gazet van Limburg een stukje over negen zomerse dagen en lentezon na sombere winter. Maar bent u niet wat erg somber, want deze winter" was toch werkelijk helemaal niet somber. Ik kan me niet herinneren ooit zo’n zachte winter met zoveel zon te hebben beleefd. Denk eens aan al die mooie dagen in Januari en Februari en dan eind Maart. Alleen midden Maart 'wat koude dagen met hagel, maar overigens! Heel wat meer zon dan in Augustus vorig jaar en Juli. Ik zou zeggen (met heel velen, die ik zo dagelijks spreek), geef ons maar zo’n mooie zomer, als deze winter is geweest. MAASTRICHT. S. M. Redactie: Prachtig, dat stukje heerlijk optimisme. Laat de zon schijnen, ook als onze weerkundige medewerker geen zon kan ontwaren! MENSELIJKE ZWAKHEID. Als getrouwe Gazet-lezer moet ik telkens weer ervaren dat aan het Kindergazetje en aan Bim heimelijk meer aandacht wordt besteed dan aan de meer ernstige berichtgeving. Neem b.v. de Gazet van 25 Maart en bestudeer het onderschrift van de Boeing XB-47 Stratojet. Zou de doorsnee-lezer (zes klassen L.0.) daar wel wijs uit worden? En dan de datering van de courant van 22 Maart. Op de laatste pagina staat 21 Maart! Nieuwsgierig ben ik hoe de Gazet dit wegvreigelt. MAASTRICHT. J. v.d. B. Redactie: Ook een krantenbedrijf is een menseli.ik bedrijf. Ter zetterij heeft men de regels van het onderschrift per abuis door elkaar geplaatst en vergeten op de laatste pagina van 22 Maart de datum te veranderen. Dat mag (natuurlijk) niet voorkomen, maar, vreigelaar, wees mild tn uw oordeel ook over deze menselijke zwakheid! VERGADERBEZOEK. Telkens moet ik lezen, dat de .vergaderingen van onze vak- en standsorganisaties slecht worden bezocht. Maar ligt dat ook niet voor een groot deel aan de stof die daar behandeld wordt en voorts aan gebrek aan initiatief van de bestuursleden? Ik ben zes jaar voorzitter geweest vgn een afdeling van plm. 100 leden en wanneer ik een vergadering moest beleggen. liet ik de penningmeester geld uitbetalen voor de vergadering, o.a. tijdens de verzuimdagen bij de mijnen in 1934. Pan kwam 100 pet. van de leden op de vergadering en dan kon men nog eens gezellig voorzitter spelen. SPEKHOLZERHEIDE. L. N. Dl OMGEKEERDE WERELD. Het moest verboden zijn, dat meisjes en gehuwde vrouwen de kantoren bevolken, terwijl de mannen met diploma’s en kennis naar werk lopen te zoeken. Kunnen ze niet beter in betrekking gaan? Aan een pas gehuwd meisje, dat ook voor een rustig leven op kantoor zat, werd gevraagd, wie thuis het huis poetste en kookte. Ja, dat deed haar oude moeder. Als haar iets overkwam, moest ze het koken enz gaan leren. Verbeeld je, dat je met zo iets trouwt. GELEEN. TH. J. Wie doet er mee ? N.N. Uit denkbaarheid Maastricht f 5. N. N. Venlo f I. Als dank aan O. L. van Fatima voor genezing van Netty f I. Veur et hoes vaan Selvröwke T. P f I. M. Sf 2.50 Voor een spoedige genezing f 2.50 Van de kaartclub De veer dreuvige in Caberg f 2. Voor verkregen gunst P. V. f 1,— De Troubadours speelden voor de nieuwe Mariakerk f 135,35 Ter ere van de Moeder van God. Wie uit Walem volgt nu? f 3.— Vaan de Dinsdagaovendclub f 3,— Dat Maria mijn voorspraak mag zijn! f 1- Voor de genezing van kleine Henneman H. Sf 1- Van de bouwvakarbeiders voor huri adviseur f 25,— Hier Bemeien weer? Wie volgt volgende keer ? f 10.— Personeelsvereniging V. en D. Maastricht f 10 Totaal f 204.35 Vorige verantwoording f 3256.98 f 3461.33 Dank zij de Troubadours, de blijmoedige toneelvereniging van de Maastrichts* Derde Orde zijn we weer met een ruk voorwaarts gegaan! Zij speelden voor pastoor Tilmans en droegen de netto.-opbrengst af voor zijn Mariakerk. Bravo! De Maastrichtse katholieke bouwvakarbeiders droegen ditmaal f 25 bii en' zij hebben dat bedrag gevormd door wekelijks per man 3 cent voor hun adviseur af te staan. Intussen is de Gazet van Limburg een inschrijving b'gonnen voor de radiozender, welke Katholiek Nederland de H. Vader gaat aanbieden. Maar we zijn ervan overtuigd, dat ons hoekje voor pastoor Tilmans daar niet onder zal liiden en een personeels vereniging te Maastricht gaf al het goede voorbeeld door ons 20 gulden te sturen; de helft voor de Paus en de helft voor de pastoor, liet zij ons weten. Met vreugde begroeten we N.N. uit Venlo in ons midden en we honen maar. dat beek-wat Vehlonaren hem zuüen volgen! Want we gaan met frisse moed verder. --- Brief uit de Mijnstreek Gevaarlijke eenzijdigheid. ■yengevolge van de oorlog zijn onze Limburgse mijnen, met betrekking tot hun technische outillage voornamelijk de mechanische koolwinning niet weinig achterop geraakt. Terwijl in sommige landen deze mechanische koolwinning verdere voortgang had gemaakt, was men hier vrijwel gebleven op het punt dat men in 1940 had bereikt, Inde na-oorlogsjaren heeft men zich echter intensief met dit probleem bezig gehouden en zo zien we. als resultaat van gedegen studie en proefnemingen, ook in onze mijnen schraapbakken en kolenploeg zijn intrede doen. Een ieder die het wel meent met onze mijnindustrie en de daarin werkzame arbeiders zal het van harte toejuichen, dat onze mijnen ook in dat opzicht alles doen om „bij” te komen. Immers wanneer ze achter zouden blijven, dan zou dat na korter of langer tijd funeste gevolgen kunnen hebben. De concurrentie-verhoudingen op de internationale kolenmarkt zouden dardoor voor onze mijnen ongunstig kunnen worden beïnvloed en de arbeiders zouden daarvan ongetwijfeld de nadelige gevolgen gaan ondervinden. Nu hebben de arbeiders in het verleden tegen die voortschrijdende mechanisatie nog al eens wantrouwend gestaan. Niet helemaal ten onrechte, wijl die mechanisatie nog al eens zij het dan tijdelijk-werkloosheid met zich mede bracht, een van de ergste rampen waardoor de arbeider kan worden getroffen. Hoewel naar mijne mening de pogingen om de mechanische koölwinning in onze Limburgse mijnen met die in het buitenland minstens gelijke tred te doen houden, van harte moeten worden toegejuicht, lijkt het me toch. dat de voorlichting, welke daaromtrent wel eens wordt gegeven op zijn zachts gezegd nog al eenzijdig is en daarom voor de toekomst niet zonder gevaar. Uit sommige publicaties zou men de indruk kunnen krijgen, dat ~ als alle hinderpalen, welke op de weg naar voortschrijdende mechanisatie worden ontmoet, zijn overwonnen, we een zorgeloze toekomst tegemoet gaan. Werkelijk, ik geloof niet dat men er goed aan doet de zaken zo eenzijdig te stellen. Als men de arbeiders wil overtuigen, dat mechanisatie ook voor hen grote voordelen kan hebben, dan vind ik dat best; als men hen aan het verstand wil brengen, dat we minstens bij moeten blijven, om hen behoorlijke arbeidsvoorwaarden te garanderen, dan zie ik daar geen enkel bezwaar in. Eerder het tegendeel. Evenmin lijkt er me aanmerking op te maken als men het een groot voordeel voor de arbeiders noemt, dat door de machine veel zware arbeid van de mens wordt over genomen. Als men echter ook nog gaat betogen, dat de levensduur van onze mijnen er door kan worden verlengd, doordat ook lagen kunnen worden ontgonnen, welke men voorheen moest laten zitten, dan zou ik willen zeggen; accoord voor wat het ontginnen van die lagen betreft maar er is ook een andere zijde. Daar staat toch wel tegenover, dat andere lagen met behulp van schraapbakken, kolenp'oeg en hoe al die nieuwe machines mogen heten. Remakkelijker en sneller kurken worden ontgonhen. Het zaluus de vraag zijn, welke van beide gevolgen der mechanisatie he meeste effect sorteert. Wat voor de mechanisatie in het algemeen geldt zal toch ook wel voor de mijnindustrie opgaan: sneller en groter productie. De mechanisatie heeft toch mede ten doel de productie te verhogen. Het lijkt me objectiever en meer „waar” ook deze kant van de zaak te belichten. Er bevindt zich nu eenmaal een bepaalde hoeveelheid kolen in onze Limburgse bodem. En elke maatregel tot verhoging van de productie zal noodzakelijk de levensduur van de mijnen beïnvloeden. JTn dan de vervanging van de menselijke arbeidskracht door de machine, het lijkt me niet juist daar al te. gemakkelijk -overheen te stappen. Ik weet wel dat mem dat probleem in groter verband moet zien, dat onder andere groter welvaart door hoger en goedkoper productie ruimte opent voor bevrediging van meerdere behoeften, dat daardoor elders nieuwe werkgelegenheid kan worden geopend enz. Maar dat neemt niet weg. dat het gevaar voor tijdelijke werkloosheid bij voortschrijdende mechanisatie in het mijnbedrijf van de meeste kolenproducerende landen die toch ook geen van allen willen achter blijven zeker niet denkbeeldig is. Direct zullen we ons daarover ’t hoofd nog • wel niet behoeven te breken, omdat er vooralsnog niet aan overproductie behoeft te worden gedacht. Doch het probleem zo’n beetje weg wuiven en de lof der mechanisatie zo zingen alsof met haar voortschrijding ’n eldorado wordt geopend, dat blijf ik een gevaarlijke eenzijdigheid vinden. HET VARKEN VOOR TRUMAN. Jolante, het varken dat door twee smeden uit Kiel naar President Truman wordt gebracht om kracht bij te zetten aan een verzoek om grotere voedertoewijzingen voor varkens, zet zijn reis naar de V. S. per kinderwagen voort. Een deputatie van de Duitse vereniging voor dierenbescherming heeft de ondernemende Kielenaren er namelijk op gewezeö, dat een varken niet geschikt is om te voet een lange afstand af te leggen. STROP Aan de arbeiders, wier banktegoeden na de bevr-ijding in 1945 door de toenmalige Tsjechische regering zijn bevroren, is nu door de huidige regering vriendelijk verzocht, van die tegoeden 70 pCt. aan haar over te dragen zonder enige compensatie. Dit is niet gebeurd inde vorm van een officiële bekendmaking maar op bedrijfsbijeenkomsten zijn balletjes in die richting opgegooid en natuurlijk prompt opgevangen. --- Kindergazetje GRAAF PAUL I I Lezertje, een tante van me heeft me een verhaal verteld, dat ik Je heus moet vertellen, want het is erg mooi. Tante Ans. heeft het mij een tijdje geleden laten horen en ik hoop dat ik het je even mooi kan vertellen als zij het deed. Luister je? Aan de stille, eenzame weg naar het dorp bij de rivier, stond een verlaten huisje Het leek tenminste, alsof er niemand woonde, omdat de ramen altijd gesloten waren met verveloze, vaalgroene luiken. En die luiken werden tegengehouden door zware, verroeste, ijzeren staven, voorzien van stevige hangsloten, die in geen jaren meer waren open geweest. Maar het „huis zonder vensters,” zoals de dorpelingen het noemden, was niet verlaten. lemand, die er toevallig langs kwam, zou van tijd tot tijd kunnen zien, hoe een oude vrouw het kleine huisje verliet, om water te gaan putten uit de beek, die inde rivier uitmondde. Het was een oude, kromme vrouw. Nu waren er mensen, die bij hoog en laag beweerden, dat er nóg iemand anders in het huisje woonde, omdat zij wel eens een klagende jongensstem hadden gehoord. Maar deze mensen werden niet geloofd omdat men nog nooit een jongetje in de omtrek van het huis had gezien. Het was voorjaar, toen de ijsschotsen woest de rivier afdreven en de mannen van het dorp waakten bij de veel te zwakke dammen bij het huisje zonder vensters. De mannen hoorden toen duidelijk de stem van de oude vrouw en nog een andere steun, een kinderstem. Barend, een van de oudste boeren van het dorp. iemand die bijna meer te vertellen had dan een burgemeesr ter, had altijd beweerd dat hij de praatjes, die over de oude – vrouw in het dorp rondgingen, niet geloofde. Maar nu, die nacht hoorde hij het kinderstemmetje met zijn eigen oren. Eerst wilde Barend zich hiet gewonnen geven. Hij begreep, dat het hele dorp hem zou uitlachen en dat hij na deze bekentenis niet meer dezelfde invloedrijke Barend zou zijn. Maar het leven van het kind, dat daar bij die oude vrouw opgesloten zat, was hem meer waard dan zijn eigen naam en hij vertelde aan de inwoners van het dorp, dat er zo gauw mogelijk een onderzoek moest worden Ingesteld. Barend trotseerde de nün of meer spottende blikken van hen, die reeds eerder van deze ontdekking hadden gesproken en zodra het ijs weggedreven en het gevaar voor de dijken geweken was. ging hij er op uit. Barend wilde de oudé vrouiw niet te vroeg- laten schrikken en daarom besloot hij om maar een vriend met ziah mee te nemen. Het was al donker en de weg was doodser en eenzamer dan ooit. Het „huis zonder vensters” leek verlaten, er brandde zelfs geen lichtje. Zou de vrouw al slapen? Barend en zijn vriend Martien kwamen dichterbij. zachtjes, met kloppende harten Zij klopten op de deur zij bonkten op de deur Er kwam geen antwoord! De volgende week gaat het verhaal verder, lezertje! 8181 --- WIE WEET HET? Oom Herman is deze week erg tevreden over zijn nichtjes en neefjes geweest, want zij hebben goed werk geleverd. Werk, dat bijna voor de volle honderd procent met een tien beloond zou kunnen worden. Slechts enkele heel vergefelijke fouten zijn gemaakt. Zo werd de vraag: „Wat is de hoogste berg in Europa?” door menig inzendertje beantwoord met: de Elbroes. Nu moet men weten, dat de Elbroes inde Kaukasus ligt, een gebied, dat aan Rusland behoort. Gewoonlijk wordt het gerekend tot Azië. Het is dus heel begrijpelijk, dat er neefjes en nichtjes zijn geweest, die inde mening verkeerd hebben, dat de Elbroes tot het Europese gedeelte van Rusland behoorde en dat deze berg dus als hoogste van Eurqpa beschouwd moest worden, want hij is meer dan 5000 meter hoogk éen aanzienlijk stuk noger dan de Mont Blanc. die „slechts” tot 4800 meter reikt. Maar ja, de Mont Blanc ligt nu eenmaal echt in Europa en kan dus alleen als het enig goede antwoord aangerekend worden. De Mount Everest is de hoogste berg <'BB4o meter) van de wereld en ligt in het Aziatische Himalayagebergte. De eerste behoorlijke auto door i benzine aangedreven was die, welke in 1885 geconstrueerd werd door Benz en Daimler. Belde namen kómen ook nu nog voor inde merken van enkele autofatarieken. De walvis Is inderdaad geen vis, maar een zoogdier Dit is iets, wat zelfs menige volwassene niet weet, maar dat toch door alle inzendertjes wel wtrd geweten. Een extra complimentje voor Oom Herman’s vriendjes is hier dus wel op zijn plaats! Hét bekende Driemanschap in onze geschiedenis wordt gevormd door de lieren Van Hogendorp, Vander Duijn van Maasdam en Van Limburg Stirum. Mannen, die er voor gezorgd hebben dat prins Willem V, die voor de Fransen naar Engeland was gevlucht, als koning Willem X naar Nederland kon terugkeren. Onder het Morse-alphabet wordt verstaan het samenstel van tekens, dat inde telegrafie de plaats van het gewone ABC inneemt; Aan het vorenstaande kunnen jullie zelf nagaan, – wat er aan jullie oplossing heeft gemankeerd. Volgens Oom Herman werden de beste oplossingen ingezonden door Jean Graus uit Maastricht en door Tini Close uit Gulpen. Wel gefeliciteerd Jean en Tini! En nu de nieuwe vragen, die jullie voor Donderdag a.s. moeten beantwoorden en Inzenden aan het adres van Oom Herman, Wolfstraat 17, Maastricht. – . 1. Er komen inde geschiedenis vele vorsten voor, . ' '..M-V *4.' •.: WEHNEKER (Recl. 4323) --- Advertentie (Recl. adv. 5412) --- Advertentie FAALBORG AKVAViïI f DENEMARKEN | (Keel-adv obtitj) --- BEZORGHEID IN DE BELGISCHE CONGO. Het vrije onderwijs beperkte zich tot nu toe vrijwel uitsluitend tot scholen, door de missie gesticht en geleid. Zij ontvingen hiervoor een bescheiden steun en stonden onder een zeker toezicht. Ook de officiële scholen waren merendeels in handen van de missie. Nu dringt de staat steeds meer aan op haar eigen, goed gesubsidieerdep scholen, waarin godsdienstonderricht een vrij vak is en de leraren — meest leken — stricte neutraliteit moeten innemen ten aanzien van de godsdienst; vandaar de naam; leken- of neutrale scholen. Tevens worden inspecteurs aangc: steld, die voor een deel de indruk ivekken, dat ze het vriie onderwijs willen ondermijnen ten koste van het neutrale. Alleen de geweldige uitgaven voor de neutrale scholen al zijn een voonoendsel de vrije scholen elke verhoging van dc steun te weigeren. Nu komt er nog bij, dat de kosten voor levensonderhoud dermate zijn gestegen, dat het de missie niet mogelijk is aan haar leraren een toereikend salaris uit te keren, met het gevolg, dat velen uitzien naar een beter betaalde positie. Ook vele leerlingen van de middelbare scholen der missie beëindigen hun studie niet, aangelokt als ze worden door de hoge lonen op kantoren en op bureaux. U kent toch het spreekwoord: „Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”? Th. B. --- HOEFIJZER BRENGT OOK GELUK AAN. De bestuurder vaneen vrachtauto Des ]V|pines vond ineen drukke straat eén hoefijzer. ~Dat kon wel eens iemand een band kosten” dacht hij en smeet het ijzer in zijn auto. Vijf minuten later vond hij een biljet van 10 dollar. --- HOOFDSTUK XII. Henry ontvangt. „Nu, goedenavond en hartelijk bedankt voor een buitengewoon prettige avond. Het spijt. me. dat mevrouw Melvil ziek is: ik zou haar graag wat bloemen sturen.” Henry keek verbaasd. „Bloemen-” zei hij„Ja, wilt u zo vriéndelijk zijn, mij het adres van het ziekenhuis te geven.” Henry ademde zwaar. Hij meende een ogenblik, dat mevrouw Robinson -het over.de begrafenis had en dat had hem zeer voorbarig geleken. Zijn vrouw was ineen ziekenhuis, zij had een blindedarm-operatie ondergaan en tot nu toe hadden zich geen complicaties voorgedaan. Maar hij had zich niet voorbereid' op de vraag in welk ziekenhuis ze werd verzorgd, en hij dankte mevrouw Robinson voor haar vriéndelijke gedachte, maar hij zei, dat zijn vrouw al zoveel bloemen had gekregen, dat het ziekenhuis er op het ogenblik geen meer kon bergen. Mevrouw Robinson was een zwaargebouwde vrouw met bleke; visachtige ogen, vlashaar en vooruitstekende tanden. Ze was erg druk en aanstellerig in haar manieren. Haar man, die naast haar stond was een klein, mager mannetje, met een kaal hoofd en ogen, die schuil gingen achter grote brilleglazen- De beer en mevruow Robinson stonden op het punt om weg' te gaan, maar mevrouw Robinson had steeds opnieuw weer iets te zeggen. Die avond was een ware pijniging geweest voor Henry en achter het beleefde glimlachje- waarmede hij luisterde naar mevrouw Robinson’s ontboezemingen verborg hjj een ondrageüjke spanning, die, iedere keer, als die dame haar vertrek Uitstelde, groter werd. Maar vaneen andere zijde bezien," was de avond een groot succes geweest; de heer Robinson twijfelde er stellig geen ogenblik aan dat Henry een vrouw en vier kinderen had. Hij had drie van de kinderen met zijn eigen ogen gezien. Henry had de heer Robinson op de Maandag na het kerstfeest ontmoet hij nam weer dezelfde trein, dl» de heer Robinson gewoonlijk nam en deze keer had hij de belastinginspecteur niet, gemeden, integendeel, hij had zijn gezelschap opgezocht. (Wordt vervolgd) ---