Deze week Veertien weken zittende vier plaatsvervangers nu in het Pair’s Rosé tegenover elkaar. Als we daarvan de balans opmaken, moeten we vaststellen, dat het eindcijfer nul-nul is. Nadat het Westen aanvankelijk geaarzeld had zelfs maar een gesprek te voeren (hoewel Moskou dit vurig scheen te wensen), kon men een maand of vijf geleden een kentering waarnemen: het Westen wilde wel een Conferentie van de Grot Vier maar eerst moest de agenda worden vastgesteld. Op dit punt aarzelde Moskou weer, maar tenslotte kwamen de plaatsvervangers naar Parijs. Daar zitten ze dan nog altijd. We hebben gezien, dat de Westelijke Drie een uitgewerkt agenda-voorstel rechtstreeks naar Moskou zonden. Tegen de opvatting van Gromyko in, was daar het Atlantische Pact geheel buiten gehouden. Het Kremlin steunde in dat (doorslaggevende) onderdeel zijn woordvoerder ineen antwe'- ' nota, die inmiddels door de Westerse Drie werd verworoen. Al m al zijn we dus geen stap verder dan een half jaar geleden. Dat zich inde politieke verhoudingen enkele kleine wijzigingen voordeden, speelt hierbij een aanzienlijke rol. Het Korea-conflict met voor beide partijen gevoelige ups en downs regelde als het ware de stand van zaken bij de besprekingen. Toen liep de Perzische olie er gevaarlijk "tussen, terwijl Gromyko een poging waagde, verwijdering te brengen tussen Engeland en Frankrijk enerzijds en tussen De Drie en Italië aan de andere kant. Het Westen beantwoordde dit door opname inde agenda te vragen vaneen bespreking der vredesverdragen van de satellieten. Inde afgelopen week is steeds duidelijker geworden, dat het Perzische olie-conflict, dank -ij vooral een diplomatiek ingrijpen van Amerika eindelijk op de stormachtige wateren schijnt terecht gekomen om ze te kalmeren. Dit betekent helaas nog wel niet, dat alle gevaar _is geweken, maar er komt van beide kanten een zekere hoopgevende bereidheid; tot praten over het „hoe” met erkenning van de nu eenmaal voldongen feiten. Morrison, de Britse Minister van Buitenlandse Zaken begint ook op andere terreinen dan de olie een soepeler houding aan te nemen. Opmerkelijk was deze week t Engelse gebaar van toenadering tot de V. S. inzake de houding tegenóver communistisch China, hoe wel nog altijd officiéél door Engeland erkend. De gang van John Foster Dulles naar Donden is daaraan niet vreemd. De Britse suggestie inzake Korea „de tijd tot onderhandelen over de vrede schijnt rijp” zo hoorde men in het begin van deze week te Londen lag in datzelfde vlak. Engeland ziet zich langzamerhand voor de harde noodzaak geplaatst, dat de eigen belangen (b.v. in India) een totaal onverzoenlijke houding ten opzichte van de Amerikaanse Verre-Oosten-politiek niet langer gedogen. In verband met dit alles kon men zeggen, dat het tijdstip van Foster Dulles’ reis wel bijzonder gelukkig gekozen was. Hij kon welgemoed een gesprek over het Japanse vredesverdrag aanvangen. De voorlopige resultaten waren dan ook weinig minder dan opzienbarend. Japan immers, zo heette het, zou (Zie vervolg kolom 2) --- Advertentie (Advertentie). IUM ii tyiCLitf -Acduu iCKecu. f ttcutf iK IcU'LCIU éCu Kum/- Cu dccu/* --- Bij een 125- jarig bestaan Koninklijk Muziekconservatorium te Luik Door vele eeuwen heen: een school met wereldfaam (Van onze redacteur) LUIK. Een zomers-groen gazon doorsnijdt de boulevard Piercot, waarlangs de rijke en majestueuze voorgevel van het Conservatoire rustig inde zon te slapen ligt. Auto’s en vrachtwagens jagen er de industriële sfeer van het vitale Luik voorbij. Dromers en verliefden zitten er te mijmeren op de banken van het plantsoen. Maarde ramen en deuren van het gebouw blijven gesloten. Men krijgt de indruk dat het enkel en alleen uit herinneringen leeft. Herinneringen aan een zo groots en glanzend verleden, dat zij een sterk heden als ’t ware overbodig maken. Herinneringen die de musicale roem ook op de dag van vandaag nog rond de torens en schoorstenen van Luik levendig houden. Ja, vooral op de dag van vandaag. Want heden 9 Juni is het precies 125 jaar geleden dat bij Koninklijk decreet te Luik een school van instrumentale en vocale muziek gesticht werd, welke school in 1831 de titel van Koninklijk Muziekconservatorium kreeg. Wel werd dit jubileum reeds einde April gevierd met een reeks concerten en recitals, maar op deze eigenlijke stichtingsdag willen wij, waar Limburg zo talrijke vrienden en leerlingen van het Luikse Conservatorium telt, toch even de aandacht op dit jubileum vestigen. Hoe oud de muziekgeschiedenis is, weten wij niet precies. Sommigen beweren dat zij zo oud als de geperfectionneerde muziekinstrumenten is. Anderen zeggen dat zij stamt uit de tijd toen de scheiding tussen de rituele en de profane muziek ontstond. Zeker is. dat het land van Luik al vroeg aan deze muziekgeschiedenis meeschreef. Want men bezit er getuigenissen van, dat ’t Luikse volk in 714 de overbrenging van ’t stoffelijk overschot van St. Lambertus, van Maastdicht naar Luik, begeleidde met min of meer Harmonieuze geluiden van cymbale« en draagbare orgels. En toen het ontzielde lichaam van St. Hubertus, de roemvolle stichter der stad, naar Luik teruggebracht werd, paarde de bevolking aan dc klanken der primitieve instrumenten de naïve gevoeligheid van voor die gelegenheid gecomponeerde liederen. Muziek, zang en lectuur vormden één geheel in het onderwijs inde Luikse kloosters. En Karei de Grote was eender eerste en grootste stuwers van de muziekwetenschap. Nog geen eeuw later betitelde men Luik als „het Athene van van het Noorden” en een zekere Francon, theologie-professor aan de kathedrale school van Saint Lambert te Luik, een bekend literator en een fameuze wiskundige tevens, zou zelfs de uitvinder zijn van de muziek-tekens. In • de 12e eeuw ontstaat zelfs reeds de traditie dat op de Woensdag na Sint Jan alle Luikse musici, op hun instrumenten spelend in processie naar de kerk van hun patroon „Saint Gilles” trekken. Dat ook de koks met hen optrokken in die processie, is hoogstens een pikante bijzonderheid waaruit men moet besluiten dat Luik reeds inde 12e eeuw zowel de oren als de tong trachtte te strelen. EERSTE GROTE FIGUREN Het is ondoenlijk een zo grootse musicale geschiedenis zelfs in vluchtige trekken weer te geven. Wij willen dan ook volstaan met te wijzen op enkele figuren uit de zes eeuwen die liggen tussen de bovengenoemde processie en de stichting van het Luikse Conservatorium. Vooreerst op het feit dat de Luikse bevolking reeds inde 16e eeuw gedurende de mooie zomeravonden zang- en muziekconcoursen hield op talrijke pleinen inde stad .... en de prijzen bestonden dan uit schrik niet! een paar handschoenen, spiegeltjes, kammetjes en andere sierlijke voorwerpjes, maar naast deze volkse concoursen stonden in het Walenland mannen op als Guillaume Dufay, Josquin du Pré, Jean Brassart, die aan de Sixtijnse kapel te Rome verbonden werd, evenals tal van andere Luikse zangers en instrumentalisten. Steeds groter wordt het aantal kunstenaars, dat de naam van het musicale Luik tot ver over de grenzen brengt: Lambert Pietkin, de beroemdste uit de 17e eeuw, Jean Noeël Hamal, componist van Missen, Oratoria en vooral van de Waalse opera-bouffe, en tenslotte Grétry, die beschouwd wordt als de schepper van de Opera-Comique. Reeds in deze 18e eeuw trachtte men te komen tot het stichten vaneen muziekacademie te Luik. De politieke wisselingen bleven echter een struikelblok. De verwezenlijking kwam eerst in 1826, door het toedoen vaneen drietal fervente muziekleraren. Op 1 Mei 1827 opende de school met 35 leerlingen en 10 leraren. In 1862 waren er 258 leerlingen voor de 31 verschillende cursussen, met 32 leraren. In 1871 meer dan 300 leerlingen op 41 cursussen. Het aantal leerlingen bleef stijgen, het cijfer 400 werd steeds overschreden. MACHTIGE BLOEI De grote bloei van het Conservatorium lag echter niet zozeer in het groeiend aantal leerlingen, als wel in de kwaliteit dier leerlingen. Naast de zang en de piano haalde de vioolklas een zeer bijzondere faam. De vioolschool'van Luik werd wereldberoemd. De voorlopers daarvan vindt men reeds inde „Compagnie van vioolspelers en koks” uit de 16e eeuw en bij de „barbiers-violomistes” van de 17e eeuw. Met de studie in Italië helpen zij een geslacht ontstaan op vioolgebied, dat onovertroffen is. Massart, Vieuxtemps, Prume, Ysaye, Thomson, Marsick en Musin hebben zelf weer een groot aantal buitengewoon begaafde leerlingen opgeleid. Een andere grote figuur is de Luikenaar Cesar Franck, die in 1835 zijn eerste prijs „piano” behaalt aan het conservatorium en die de schepper werd van de moderne Franse muziek, met Vincent d’lndy, Guillaume Lekeu’, Paul Dukas, Claude Debussy, Henri, Dupare, Gabriël Fauré e.a. die hem aaien als hun meester beschouwden. Talloze Limburgers bezochten de Luikse Koninklijke en een zeer groot deel van ons huidige, waardevolie muziekleven steunt op het Luikse Conservatorium. Wat Luik voor Carl Smulders en Carl Smulders voor Luik betekend heeft, is velen bekend. Dat Henri Hermans en Jean Franssen uit de Luikse Muziekschool voortgekomen zijn, is bekend. Dat de namen van tal van Limburgse (orkest-)musici prijken op de lijsten der eerste prijswinnaars is wellicht velen ontgaan. Jaarlijks ziet Luik een 25 tot 30 Limburgse leerlingen zich bekwamen inde lokalen van haar Koninklijk gebouw. En het zijn over ’t algemeen talentvolle en actieve leerlingen, verzekerde men ons. De Luikse muzieksfeer, iets van de Luikse roem, die een wereldroem is, brengen zij over op ons kleine muzikaal gevoelige Limburg. En wanneer deze traditie, deze sfeer ooit verbroken zouden warden, zal Limburg opnieuw iets kostbaars, een band met zijn eigen grote oude geschiedenis verloren hebben. luik Maastricht Een facet dat wij bij deze herdenking zeker niet mogen veronachtzamen, is de grote rol die het Luikse Conservatorium steeds gespeeld heeft en nog steeds speelt in het Limburgse musicale leven. Indien ergens, aan hebben Maastricht (en verre omgeving) en Luik hier daadwerkelijk een innig cultureel contact onderhouden- Wijlen Henri Hermans, de bezieler van het Limburgse muziekleven. --- (Vervolg van kolom 1) (Vervolg van kolom 1) weer een souvereine macht worden met grote politieke vrijheden en met een eigen bewapening. Bovendien zouden er afzonderlijke garantie-verdragen komen met Australië en Nieuw-Zeeland, terwijl zo nodig Amerikaanse troepen „in en rond Japan” aanwezig zouden blijven. Als laatste (zijdelingse) dreiging voor de rust in en buiten Europa, verscheen plotseling het door het ontslag van de Griekse generaal Papagos ontstane conflict in Griekenland. Het overbruggen van nu eenmaal bestaande tegenstellingen tussen Turkije en Griekenland liep ernstig gevaar, toen men veronderstelde, dat Papagos’ afkeer van al wat Turks is, aanleiding tot dit „politieke” ontslag scheen te zijn. Het ongenoegen tussen de hofhouding en de . generaal werd beschouwd als een soort franje, waarachter het eigenlijke conflict verborgen werd gehouden. Terecht sprong ook hier Amerika inde bres vrezend dat de sleutel tgt Europa in handen van de Sovjets zou vallen. Met dit. al heeft men echter Papagos nog steeds niet kunnen overreden, vrijwillig isolement en stilzwijgen op te geven. Hij gedraagt zich als een vertoornde sphinx, zodat het gevaar blijft bestaanj dat dein het najaar in Griekenland te houden verkiezingen voor de gehele wereld van dreigende betekenis zullen worden. In de afgelopen week echter werd het onmiddellijk dreigende ge aar bezworen. --- Advertentie (Advertentie j >. rZWITSALI IA AM BEIEN ZAL F EN ZETPILLEN V| --- Advertentie (Advertenties) • • Eau dt Cologne. Soir dt Paris BOURJOIS PARFUMS PARIS * --- KIND TERUG. Mevrouw Abdurahman liep rustig te wandelen in Kaapstad, toen zij plotseling een jongetje vaneen jaar °f dertien tegenkwam. „Dat is mijn kind” gilde zij. Het bleek, dat het ventje elf jaar geleden gestolen was. Nasporingen bleven vruchteloos, tenslotte moesten de ouders zich bij het verschrikkelijke feit neerleggen. Het toen 2- jarige kind was het laatst gezien aan de hand vaneen kleurlinge. Thans heeft mevrouw Abdurahman haar kind terug. Het bleek zeer behoorlijk te zijn opgevoed. --- Gemengd nieuws MALAPARTE. De Italiaanse schrijver Curzio Malaparte („Kaputt” en „De Huid”) heeft een proces verloren tegen vier bewoners van het eiland Capri, die volgens hem „huisvrederbreuk” hadden gepleegd-Zij waren als vertegenwoordigers van de Caprineuze bevolking naar Malaparte’s huis gegaan om te protesteren tegen een artikel, dat hij in een Frans Zondagsblad over Capri had geschreven. Malaparte sprak over Capri als „de meest oneervolle plaats ter wereld” De bevolking was daarover zo verstoord, dat zij hem met enige aandrang verzocht deze oneervolle plaats dan maar te verlaten. Onder politiegeleide moest Malaparte naar het vasteland van Italië vertrekken, nadat zijn villa was belegerd. OM HAAR ZOON TE REDDEN Voor het Assisenhof Seine et Oise in Frankrijk is een ontroerend drama aan het licht gekomen. Tien jaar geleden werd mevr. Chapoton tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld, omdat zij, zoals zijzelf had bekend, haar tweede man had vermoord. Thans is komen vast te staan, dat mevr. Chapoton aan deze daad geheel onschuldig is. Zij had zich zelf beschuldigd van deze moord om haar zoon André uit het eerste huwelijk te redden. De stiefvader was een dronkaard, die herhaaldelijk vlagen kreeg van delirium tremens. Het kwam dan ook vaak tot de vreselijkste tonelen. Op zekere dag heeft André zijn stief vader een dodelijke slag toegebracht. André is thans tot vijf jaar gevangenis veroordeeld. Op een vraag van de president van het Hof, waarom hij zijn moeder in zijn plaats had laten veroordelen, antwoordde de beklaagde, dat hij zich geen rekenschap had gegeven van het ontzettende feit. MAGER Een mager mannetje is gekropen dooreen opening van 23 centimeter tussen stalen staven voor een tabakswinkel in Dartford in Kent. Hij maakte 61.000 sigaretten buit. Dil was de derde inbraak van deze soorl inde buurt in tien dagen tijds. DE TEL KWIJT. De oude juffrouw Julia Fitzsimons is gestorven in het hospitaal van het lerse graafschap Meath. Ze was zo oud, dat niemand kon zeggen hoeveel jaren ze telde. Ze wist het zelf ook niet, want ze was inde loop der tijden de tel kwijt geraakt. Het moeten er om en om de 110 zijn geweest. GEOLOOG EN TWEE INLANDERS VAN DORST OMGEKOMEN. De Britse geoloog, Norman Smith, en twee Soedanezen zijn inde Noord-Soedanese woestijn ingevolge dorst om het leven gekomen, na gedurende drie dagen te hebben getracht de Nijl te bereiken. Smith was met de twee Soedanezen van Aboe Hammad, tussen de 4e en 5e stroomversnelling naar de 200 km. meer Noordwaarts gelegen goudmijn inde Libysche woestijn getrokken. Bij de terugreis had hun wagen ; pech en besloten zij, niettegenstaande een temperatuur van 55 graden, te voet verder te gaan. Zij hadden twee dagen gestapt en toen men hen vond, stelde men vast dat ze een geit hadden gedood om met het bloed er van hun dorst te lessen Zij waren niettemin kort hierop overleden. VERDWENEN In het Tendring Essex-district stond een viertal oude gebouwen op de monumentenlijst. De huizen waren vervallen, volgens een bij gevoegde nota, en moesten nodig worden opgeknapt om ze voor het verder knabbelen van de tand des tijds te sparen. Weshalve een bedrag werd uitgetrokken om ze op te knappen. Toen men eraan wilde beginnen bleken de gebouwen verdwenen te zijn. Ze waren een paar jaar geleden door de eigenaar afgeoroken... --- SJENGSKE, door Frans van Immerseel 671 Om zijn meester zacht te stemmen begon de vogel toen alleraardigste belevenissen te vertellen uit de tijd. dat hij nog in zijn schaal zat. „Dat zal je allemaal gedroomd hebben!” meende Sjengske. „Misschien wel,” gaf de vogel nederig toe. „Maar hoor je dat?” Sjengske keek op en hoorde buiten het geklapwiek vaneen grote vogel. Hij greep zijn geweer en buiten naderde de vogel onder het schreeuwen van de volgende uitdaging: „Alarm! Alarm! Let op je geweer! Dat pochen doet me geen zeer!” Het volgend ogenblik beet hij met zijn bek het wapen doormidden. Een andere vogel naderde in duikvlucht en schoot naar de ketting. --- Periscoopj es WAT GE THUIS NIET DOET . . . Dagelijks brengen de nieuwste alectrische treinen de reizigers in ijltempo naar de grote steden in het westen. Het is een genot om ermee te reizen Het blinkt en glimt van nieuwigheid, brede fauteuils in blauwe pluche inde tweede klasse, frisse lederbekleding inde derde klasse, ruime plaats voor ieder. Wat zou men beter wensen? Hoe lang echter, zo vragen we ons af, zal het er zo keurig blijven uitzien? Totdat de ene reiziger z’n bestofte schoenen weer op de tegenover hem gelegen zitplaats legt, ’n andere met brandende peukjes on lucifers rondsmijt en dan gaatjes boort in de mooie pluche en vloerbedekking. Want dit is toch wel opmerkelijk: velen die thuis als ’t ware hun schoenen zouden uittrekken vooraleer ze hun salon of mooie kamer durven betreden, gedragen zich elders – en bij voorkeur inde trein – als onopgevoede kinkels! We weten niet, of het Reglement Dienst Vervoer daaromtrent aan de conducteurs mogelijkheden verschaft, maar ’n bon met parate exécutie zou voor zulk soort reizigers op haar plaats zijn. SKOPUS --- Advertentie (Advertentie). Actit Meuren, één prils: 28 cent. --- Het Meisje dat op haar Moeder leek door ALEX LIN TON. 46. „Reginald”, fluisterde lady Carshaw met neergeslagen ogen, „kun je me vergeven?” „Moeder, het is aan mij om u vergiffenis te vragen voor de harde dingen, die ik gezegd heb’’. Er viel een nieuwe stilte, langer dan straks. Toen hief ze het gezicht cg>. Haar ogen waren vochtig, maar er lichtte een glimlach in. „Die mevrouw Marchbanks” vertelde ze daarop verder, „had precies hetzelfde gezicht als Winifred. Ze was rijk en in elk opzicht een dame; een buitengewoon charmant vrouwtje Haar echtgenoot was op en top een gentleman. De vader van William Meiklejohn. het tegenwoordige parlementslid was haar. voogd geweest. Ik kan het mij niet helemaal weer zo goed te binnen brengen, maar er was een of ander schandaal in Loamshire, waar ze woonden. Reginald knikte. De herinneringen van zijn moeder klopten dus werkelijk met wat de commissaris verteld had Ik weet het moeder Daarvoor ben jk naar Scotland Yard geweest. Mr. Marshall van Scotland Yard, die zich buitengewoon ”oor deze zaak interesseert, is daar met verlof en hij heeft me laten komen om hem op de hoogte te brengen van al deze bijzonderheden die de politie weer had opgediept. .. , En nu, moeder”, eindigde hij, terwijl zijn hand over haar grijzende haren streelde, „mag ik zeker wel aannemen dat u voortaan mijn partij zult kiezen en u niet weer bij Winifred en mijn vijanden zult voegen, nietwaar?” „Ja, daai kun je op aan, jongen!” Er klonk oprechte ontroering in haar stem, toen ze het beloofde. De ommekeer, die Reginald zoëven al gevoeld had, had zich inderdaad voltrokken. Zonder dat zij zelf zich daar klaar van bewust was. hadden allerlei factoren daartoe samengewerkt. De plotselinge vernedering in haar financiële omstandigheden, hadden aan haar helder verstand de uiterlijkheid om niet te zeggen de voosheid getoond, der oppervlakkige society-vriendschap; vooral wat Reginald daarover in het midden had gebracht had indruk op haar gemaakt en haar eigen verstolen gevoelens zich voor haar geest zien aftekenen. Dan was haar moeder-instinct wakker geworden; de mogelijkheid haar zoon te kunnen verhezen had, vooral toen hij zonder afscheid naar een onbekende bestemming vertrokken was, haar beklemd en angst aangejaagd en haar als vanzelf naaf zijn kant gedreven. En. tenslotte, de ontdekking dat Winif -ed zo goed als zek – een meisje van goede familie was en niet een of ander obscuur achterbuurtkind had haar met Reginalds keuze verzoend. De menselijke ijdelheid laat zich nu nooit geheel het zwijgen opleggen! „Als u me dan helpen wilt. moeder hernam Sir Reginald, „begint u dan de vriendschap, om het nu maar zo te noemen, met Helen Tower aan te houden. U behoeft er niet als de beklagenswaardige geruineerde lady Carshaw naar toe te gaan neemt u maar een eerste klas maand-auto met een chauffeur in livrei. Daar is nog wel geld voor. Het is voor het goede doel. vergeet dat niet! ga haar een bezoek brengen en tracht uitte vinden of ze Meiklejohn ineen of ander opzicht in haar macht heeft. Want natuurlijk bestaat er een of andere duistere relatie tussen die twee. Enfin u kent onze waarde Helen net zo goed als ik, bent voor dit karweitje duizendmaal geschikter dan een dozijn detectives Zie er inde eerste plaats achte • te komen, waar Meiklejohn uithangt. Die houdt zich achterbaks op het ogenblik”. „Je moet me alles precies vertellen. Reginald, als je niet wilt dat ik de boel bederf.” Hij voldeed aan haai ve >oek en toen hij eindelijk zweeg waren er weer tranen in lady Carshaw’s ogen maar nu van medelijden mei Wlnif-ed De volgende morgen bracht een blinkende limousine lady Carshaw naar de woning van de Towers. Lady Helen was thuis. „Wat een verschrikkelijke dingen worden er toch verteld, lady Carshaw”. beklaagde ze haar bezoekster. ..Wat is er eigenlijk aan de hand? Waarom bent u zo plotseling uit uw huis en Harley Street vertrokken? Je hoort allerlei, maar niemand schijnt het rechte te weten”. „Och, een gril van Reginald”, antwoordde Lady Carshaw, die heel goed begreep, dat Helen zich van de domme hield en precies wist uit welke hoek de wind waaide, met een vaag handgebaar. „Hij is nog altijd razend op dat meisje. De jongen is eenvoudig zich zelf niet.” „Ze moet haar kaarten handig hebben uitgespeeld”, meende de gastvrouw „Ja, zeldzaam handig. Je zou zoveel raffinement niet uit iemand van die stand zoeken. En ze heeft mij zo schandelijk bedrogen! Ik heb haar opgezocht en ze beloofde Reginald met rust te zullen laten. Maar nu is ze opeens spoorloos verdwenen, natuurlijk om buiten schot te blijven en Reginald wil me niet vertellen waar ze is. Wee* jij het misschien?” „Ik? Ik heb niets uitstaande met dat schepsel”. „Natuurlijk niet, Daj ze jou niet interesseert is begrijpelijk, maar mij is het anders; ik ben Reginalds moeder. Je hebt er geen idee van, Helen, hoe ik onder die geschiedenis lijd” „Arme lady Carshaw! Het is ook wel heel erg.” „Het zou nooit gebeurd zijn als zijn vader geleefd had. Om iets dergelijks met kracht en energie tegen te gaan is geen werk voor een vrouw; daar is een man voor nodig! Ik wil er eens met mr. Meiklejohn overpraten. Hij is discreet en iemand met ondervinding." „Maar hij is niet inde stad.’ „Wat vreselijk jammer! Waar zou ik hem kunnen vinden?’ „Ik heb reden om aan te nemen dat Reginald niet bijster op zijn inmenging gesteld zal zijn” „Dat spreekt, vanzelf. Hij mag ook nooit weten, dat mr. Meiklejohn' er achter zit. Ik had het me ook zo voorgesteld. dat je zou trachten invloed 1 op dat meisje uitte oefenen, door 1 haar hang te maken, of geld te geven of iets van dien aard . 1 Lady Helen was ook met ten volle in Mejklejohn’s vertrouwen. Hij was ge-1 noodzaakt haar inde zaak van die i West-Afrikaanse concessie in ’t geheim i te nemen, maar veel te sluw en te ■ voorzichtig om iets tegen haar los te ' laten over het belang dat hij bij Winifreds verdwijning had. Dus in dit • opzicht was ze volmaakt argeloos en 1 aan de andere kant lachte het haar ■ toe om met lady Carshaw als werktuig, dc obstinate Reginald, die zich ■ verstout had haar te versmaden, zijn ■ wel verdiende straf te bezorgen. ,Ik weet niel-'- Ze aarzelde en zweeg. Toen: „Ik weet waar mr. Meiklejohn’ op het moment is, maar het is van het grootste bftóng dat hij niet lastig gevallen wordt. „Helen je mocht Reginald altijd graag lijden”. pie'tte “4 oude vrouw. „We moeten al het mogelijke doen; misschien is hij nog te redden. „Maar hij zou argwaan kunnen koesteren; je in het oog laten houden, je gangen nagaan.” Lady Carshaw lacme. „Er js in zljn gedachten voor niets anders plaats als voor zijn geliefde Winifred.” ,Dus u weet zeker dat hij u niet zal volgen, wanneer ik u vertel waar Mr. Meiklejohn is?” „Absoluut zeker. „Goed dan. Zlin ““fes is Hotel Splendide, Cromer „Je bent een schat Helen, Ik denk dat het het beste is hem eerst te schrijven voor ik naar hem toe ga.” , „Maar laat vooral met merken, dat u zijn adres van mij weet.” „Je weet toch dat je op mijn discretie kunt rekenen. Helen.” „Ik ben alleen bang, dat hij niet veel zal uitrichten. Reginald is koppig als hij ergens zijn zinnen op gezel heeft.” „Zo is liet. Daarom ben ik helemaal op de goede wil van het meisje aangewezen en Meiklejohn is juist, de man om zo’n delicate aangelegenheid in orde te brengen”. (Wordt vervolgd) --- in de aether , ZONDAG 10 JUNI 1951 ) Hilversum I 402 M. KRO: 8.00 ' Nieuws en weerberichten. 8,15 Gramofoonmuziek. 8.25 Hoogmis. 1 NCRV: 9.30 Nieuws en waterstanden. ; 9.45 Kamermuziek. IKOR: 10.00 „Op de bank", causerie. 10.30 Kerkdienst. NCRV; 12.00 Gramofoonmuziek. KRO: 12.15 Apologie. 12.35 Gramofoonmuziek. 12.40 Lunchconcert. 12.55 Zonnewijzer. 13.00 Nienws weerberichten en katho . liek nieuws. 13.20 Gevarieerde muziek 13.45 „Uit het Boek der Boeken”. 14.00 Radio Philharmomsch orkest en solist. 15.00 Gramofoonmuziek. 15.25 Zangrecitai. 15.50 Amusementsmuziek. 16.10 „Katholiek thuisfront overal!” 16.15 Sport. 16.30 Lof. NCRV: 17.00 Geref. Kerk dienst. 18.30 Gramofoonmuzien. 18.35 Gewijde muziek, 19.15 „Van alle tijden en alle volken”, causerie. 19.30 Nieuws, sportuitslagen en weerberichten. KRO; 19.45 Actuali- , teiten. 19.52 Boekbespreking. 20.05 De gewone man zegt er ’t zijne va!i ; 20.12 Gevarieerd programma. 22.45 ! Avondgebed en Liturgische kalender. : 23.00 Nieuws. 23.15—24.00 Gra- , mofoonmuziek. Hilversum II 298 M. VARA: 8.00 Nieuws- en weerberichten. 8,18 Gramofoonmuziek. 8.30 Voor het plat- ' telend. -- 8.40 Gramofoonmuziek. • 9.U0 Vacantietips. 9.12 Postduiven- ’ berichten. 9 15 Verzoekprogramma. , 9.45 „Geestelijk leven”, causerie. 10.00 Voor de jeugd. 10.25 „Met en i zonder omslag". 10.50 Semi-klassie- ; ke muziek. 11.20 Voordracht. —• < 11.35 Amusementsmuziek. AVRO: ’ 12.00 Orkestconcert en postduiveube- ] richten. 12.30 Voor de jeugd. 12.40 Orgelspel. 13.00 Nieuws en weerbel richten. 13.15 Veilig verkeersaetie. 13.20 Amusementsmuziek. 13.50 „Even afrekenen, Heren” 14.00 Oramofoonmuziek. 14.05 Boekbespreking. 14.30 Viool en piano. 15.00 Concertgebouworkest. 15.40 Filmpraatje. -- 15.55 Dansmuziek. 16.25 Mededelingen of gramofoonmuziek. 16.30 Sportrevue. VARA: 17.UG Accordeonmuziek. 17.20 „Martin’s geheime raketvlucht naar de maan", hoorspel. 17.40 Gramofoonmuziek. 17.55 Sport. 18.15 Nieuws en sportuitslagen. VPRO: 18.30 Korte kerkdienst. IKOR: 19.00 Kinderdienst. 19.35 Bfibelvertelling. AVRO: 20.00 Nieuws. 20.05 Toespraak voor de padvinders. 20.10 Operaconcert. 21.15 „De Forsyte Sage: Een man van fortuin”, hoorspel. 21.55 Lichte muziek. 23.00 Nieuws. 23.15 Actualiteiten. 23.25—2400 Gramofoonmu ziek. Regionale Omroep Zuid Zondag. 18.30 Actualiteiten 18.35 „Christelijk leven in Limburg” 18.40 Nieuws r sportberichten 19.00 Sluiting. MAANDAG 11 JUNI 1951. Hilversum I 402 M. NCRV. 7.00 Nieuws 7,18 Gramofoonmuziek 7 45 Een woord voor de dag 8.00 Nieuws en weerberichten 8,10 Sportuitslagen 8,20 Gramofoonmuziek 9,15 Voor de zieken 9.30 Waterstanden 9.35 Gramofoonmuziek 10.00 Predikanten-Forum 10.15 Gramofoonmuziek 10.30 Morgendienst 11,00 Tenor en piano 11,20 Gramofoonmuz. 12.00 Harpensemble 1,30 Land- en tuinbouwmededelingen 12,33 Orgelconcert 13,00 Nieuws 13,15 Marinierskape! 14.00 Schoolradio 14.35 Gramomofoonmuziek 14.45 Voor de vrouw 15.15 Gramofoonmuziek 15,30 Viool en cello 16.00 Bijbellezing. 16.45 Vocaal ensemble 17,00 Voor de kleuters 17,15 Orgelspel 17,45 Voor de jeugd 18,00 Gramofoonmuziek 18,15 Sportberichten 18.25 Gramofoonmuziek 18,30 Boekbespreking 18.45 Engelse les 19.00 Nieuws en weerberichten —19,15 > „Volk en Staat-,” causerie 19.30 Gramofoonmuziek 19.40 Radiokrant 20.00 Nieuws 20.05 Gramofoonl muziek 20.55 „De Delftse Wonder• dokter”. hoorspel 21.45 Pianorecii tal 22,15 Internationaal Evangelisch commentaar 22,25 Orgelcon. eert 22,45 Avondoverdenking . 23,00 Nieuws 23.15—24.00 Gramofoonmuziek. Hilversum 11, 298 M. VARA: 7,00 ■ Nieuws 7,15 Ochtendgymnastiek ■ 733 Gramofoonmuziek 8,00 Nieuw» 1 en weerberichten 8,18 Gramofoon. muziek. VPRO: 10.00 „Voor de . oude dag,” causerie 10.05 Morgen – i wijding. VARA: 10.20 Voor de kinde. ren 10.35 Voor de vrouw 10.50 Voor de zieken 11,40 Sopraan en . piano 12,00 Orgelspel 12,30 Landen tuinbouwmededelingen 12,33 Voor het platteland 12,38 Gramofoonmuziek 13.00 Nieuws 13,15 Voor de middenstand 13,20 Dans. muziek 13,50 Gramofoonmuziek 14 00 „Lichaam en gezondheid”, causerie 14.15 Pianorecital 14.45 Gramofoonmuziek 15.20 „De Conferentie der dieren”, hoorspel 16,20 Gramofoonmuziek 17.00 Voor de kinderen 17,30 Pianoduo 17,45 1 Regeringsuitzending: D. Saathof: Aan de rand van het Surinaamse oerwoud" 18,00 Nieuws 18,15 Militair commentaar 18,30 VARA-Varia 18,35 Lichte muziek 19,00 Parlementair overzicht 19.15 Pianokwatret 19,45 Regeringsuitzending: Ir. J G. Tukker „Het voederprobleem bij de pluimveehouder”. 20.00 Nieuws 20.05 Actualiteiten 20,15 Gevarieerde muziek 21,00 Cabaret 21,30 Gramofoonmuziek 21,45 „Waarheen gaat Duitsland?”, causerie 22.00 Radio Philharmonisoh Orkest 23,00 Nieuws 23,15 Socialistisch. nieuws in Esperanto 23,40 24.00 Gramofoonmuziek. Regionale Omroep liuid Maandag. 1815 „De Stem van Limburg" 18.25 Sportpraatje 18.35 Muzikaal intermezzo 18.45 Mestreech 50 joar geieye. ---