China strijdt tegen corruptie HONGKONG _ uit nm nistische bronnen te Hongkong S£rdt hernomen, dat in het communistische v-nina thans een campagne tegen wordt gevoerd. Twee com- ambtenaren, die te Perin|„ °P een „beschuldigingsvergadefraiL„schuldi® waren bevonden aan geschal Zljn na de vergadering doodvanjjwfn. Drie anderen hebben geï-r6gen IsLtraffen tot vijftien jaar gen*’ omd?tenu,.beschuldigde kreeS 2ra- een volledige bekentevoo^sch0”!,2? meldt een Pm-comri°?r blad. zijn 156 personen we^lass?‘Proces gedaagd, omtoee«n ooiBerden te bekennen. Hier hen§e.gev^n 755 belastingambtenaren 0611 ScW6^torium Al ‘ ”- Tn itnti MeK?eURNïj het vuur r,= aehti„ien huizen verrichting v aaa ep gS wind wakkert van Mount het inde dracht °e inwoners ten. lVaaSen hebben op-Tientallen hm- 1 ats te verla' Blauwe Bergen in , wind het reeds fij***®. h# de kan aanwakkereg&d daar de krachten rijn Aii*6 wacht te betrekk^,er°6PeneSCnmbario Punten. ken Het egische van dit observatoria «r£tfug neste ter wereld Wer<} tn. Werd ZOVtC! «ngeilk kand- Hoewel Bebra°> .wnrót an„Vel,igheld chade an de ai de ‘mihoen gulden geschat* peen half --- In ue AmerHcaan.se staat West Vtrginla steurde de losgeslagen Ohio-rl- ln ue Amerikaanse staat West Vtrginla sleurde de losgeslagen Öhio,-rivier deze auto’s mee, die geparkeerd stonden in de stad Wheeling. Overdadige regens ln Januari deden de rivier uit haar oevers treden, dood en verderf met zich voerend. Tien personen vonden de dood en 10.000 werden dakloos. De schade wordt in de millloenen geschat. --- VERLOREN WIJ DE GOEDE SMAAK? Een van de weinige, voor onze tijd toch niet te onderschatten lessen, welke wij zouden kunnen trekken uit bet leven en werken van wijlen bodewijk van Deyssel (die nochtans Velen gekwetst heeft) vinden wij in bet volgende citaat van de schrijver uit De Mannen van ’BO —: „Br stonden in mijn roman (Een Liefde; red.) enkele onvoegzaamheden. Om mijn theorie te doen zegevieren, had ik allerlei zaken zonder de minste schuchterheid behandeld. De critlek en de collega’s van mijn uitgever toonden zich bijzonder boos over de nog nooit vertoonde vrijheid inde schildering van zekere toestanden, die ik me had veroorloofd en die mijn uitgever de wereld had ingestuurd. Toen ik nu bij hem aanklopte om een tweede druk, wou hij daar zo gemakkelijk niet toe overgaan Enige jaren later kocht een andere uitgever mijn werk op, en bij die gelegenheid heb ik enige plaatsen niet omgewerkt, maar geschrapt... .èn dat niet zozeer onder aandrang van het publiek, zoals men wel eens beweert, maar omdat ik het zelf veel beter zó vond. Die plaatsen.... leken mü niet ln overeenstemming met een goede literaire smack”. WAN DEYSSEL die, na een katho' lieke jeugd, alle ethiek en moraal aan zijn laars lapte die het burgerlijk fatsoen brullend hoonde en geselde —van wie dr. Schaepman schreef dat hij „het hondje speelde tegen monumenten” van Deyssel, wiens jeugdroman „Een liefde” nochtans in bescherming werd genomen door zijn eigen vader prof. Josef Alberdingk Thijm, toch een strengethisch dichter: „Ik zie niet in, waarom het boek van mijn zoon onzedelijk zou moeten heten” (brief aan Albert Verwey).... deze van Deyssel schrapte enkele onwelvoeglijke passages uit zijn roman omdat hij ze in strijd vond met de goede smaak van de literator! Wrj zlJn in onze dagen wel ver 11, vdajlrVan verw«derd. Onwelvoegüj kneden, stotende beschrijvingen, gedetailleerde behandelingen van onze cici ijk e daden en gebeurtenissen het is of zij tot de bon ton van het huidige romanciersvak beshoren. Onder het motto van: eerlijk zijn, werkelijkheid durven zien, onze tijd verdraagt geen preutsheid meer, zo is het leven, enzovoort, is het ruwe, het ongegeneerde, het dégoutante en het onbeschaamde in onze romankunst binnen gehaald. Niet omdat men het nodig acht vanwege de sociale strekking van de roman, maar zo zonder meer, om de durf, de geest esontwikkeling, de ruimheid, de waarheidsliefde en het cosmopolitisme van de schrijver te bewijzen of te onderstrepen. De „goede smaak” die nog altijd nauw samenhangt met bet waarachtige schoonheidsgevoel, wordt beschouwd als en vereenzelvigd met: burgerlijke engheid en gemis aan jeugd. rVEZE geringschatting voor dat wat men „het burgerlijke” noemt (maar waar in feite het „gemeenschapsleven” mee bedoeld wordt) uit zich logischerwijze veelal ineen abnormale belangstelling voor het Eigen-Ik. Het zelfbewustzijn is vergroeid tot een zelfverafgoding, tot een hyper-individualisme dat, als en in zijn verzet tegen de massa-mens. geen enkele rem (noch moreel, noch aesthetisch, noch technisch) meer aanvaardt. . Het experimentalisme houdt hiermee verband. Vooral bij jongere schrijvers vindt men deze factoren nadrukkelijk. Zij grijpen, deels bij gebrek aan levenservaring en levensstijl, deels om hun belangrijkheid en durf te demonstreren, naar het duistere en voor de gelegenheid interessant gemaakte „Ik". Daarbij lopen ze (om hun levenservaring toch maar duidelijk te tonen) graag te koop met alle mogelijke erotische details en geuren ze met hun „persoonlijkheid1” welke zij verwarren met branie en ongebondenheid. EEN toevallig maar goed voorbeeld van dergelijke hedendaagse literatuur lijkt ons de debuut-roman „Dagboek vaneen halve mens”, geschreven door de zes en twintig jarige G. J. Vermeulen en verschenen bij de N.V. Uitgeversmij. Sijtthof te Xjeiden. Ben soms interessant, bij wijlen gevoelig, doch vaak blasé en cynisch boek over het soldatenleven in Indonesië. De dagboek-vorm moest het schrijven vergemakkelijken. Deze vorm immers maakt vreemde overgangen mogelijk, vangt alle bezwaren tegen de flits en bet fragment op en is een excuus voor zeer persoonlijke uitweidingen en boutades. Het boek bevat dan ook elementen die voor menige romanlezer interessant zijn en die voor menig gerepatrieerde als een herkenningsmelodie zullen klinken. Daarbij beschikt de auteur vaak overeen vrij geestig woordgebruik. Deze zelfde geestigheid is echter vaak zo gewild, zo jongensachtig-opsohepperig, dat zij spoedig gaat hinderen. Daarnaast meent de auteur aan zijn standing en jeugd verplicht te zijn, dit dagboek te kruiden met erotische confidenties en ideeën, die (zelfs als alles „waar*’ ie i) het gemis aan beschaving en goede smaak ernstig doen voelen. Een gemis dat ook i» de keuze der woorden en gedachtenassociaties hoogtij viert. Ten slotte wordt het dramatische einde zo uitgebuit en gerekt d*t h€t de kracht van de waaraohttf® en pure tragedie verliest. Zo is dit dagboek eén symbool geworden. Een symbool van een jeugd, van de -.miljarden jongeren die een helm °P het hoofd en een geweer in de hand kregen en er op uitgestuurd werden”. Maar een symbool ook van de heersende literaire opvattingen en van het huidige gebrek aan goede smaak. Hli yu'cv.w *• h. M. Mensen en Boeken --- Slowakije’» ondergrondse uitgegroeid tot sterkste van Oost-Europa i Karpathië en de andere bergstf * I erefrèttl hfitlrigafi vaiiS Ho WASHINGTON. De Oost-Europese concentratiekampen zijn na de Tweede Wereldoorlog nimmer buiten gebruik geweest. Nauwelijks waren de Nazi’s verdreven, of de kampen kregen nieuwe beheerders, die erger bleken dan de Nazi’s. Het aantal kampen werd uitgebreid, de vernietigingsovens werden gemoderniseerd. Zij zijn opnieuw in vol bedrijf. Dit is een van de verbijsterendste feiten ineen wereld, die gemeend heeft een nieuwe vrijheid tegemoet te gaan. De gevangenissen van 1918, 1920, 1930 enz. van het Rode Regime binnen de grenzen van Rusland zijn uitgebreid over geheel OOst-Europa. De rookkolommen boven de schoorstenen van de crematoria van Leopöldov bij Bratislava, van Oraniënburg, van Lemberg efl Krakow zijnde tekens aan de wand voor de vrije wereld. Zij zijn” de prikkels voor het geweten van het Westen. Door de schoorstenen boven de gasovens inde concentratiekampen van het Rode Régime verdwijnt nog dagelijks het beste deel van de mannen en vrouwen van het Avondland. Het is dit besef geweest, dat Oost* Europa de geest van verzet tegen de tyrahnle heeft ingegeven. Het effect van het verzet wordt langzaam merkbaar. Een van de frappantste voorbeelden van heldhaftig verzet tegen de terreur van de rode ideologie is wel de geschiedenis van het ondergrondse leger in Slowakije, zoals die onlangs in Washington werd bekend gemaakt door Dr V. Stefan Krajcovic, voorzitter van het Nationaal Bevrijdingseomité voor Slowakije inde Verenigde Staten van Amerika. EENVOUDIGE BOEK WERD partisanenleider De dagen der bevrijding van het katholieke volk der Slowakén wêfdêiï voor Slowakije tot een ervaring, waarvan de bitterheid nog eeuwenlang zal blijven voortleven. Slowakén, die te lijden hadden gehad van de terreur van de Nazi’s, waren vervuld van gouden verwachtingen. Maar voor de eenvoudigste boer liep de bevrijding uit op de bitterste teleurstelling van zijn leven. Jan Badufa was een van hen. Verdreven door de Nazi’s van huis en hóf, keerde hij na de komst van het Rode Leger terug naar zijn woning. Van verre reeds hoorde hij de kreten van zijn vrouw en zijn Zestienjarige dochter. Bij zijn binnenkomst zag Jan Badura hoe de soldaten van het roemrijke Sovjet-leger zijn vrouw' hadden verkracht en zijn dochter belaagden. Hij greep een bijl en sloeg twee van de soldaten de schedel in. De derde vluchtte. Jan Badura week met zijn dóchter uit naar de bergen. Hij werd een van de verbetenste tegenstanders van de rode bezetters. Zijn vrouw was na de aanslag overleden. Reeds inde Nazi-tljd bestonden er verzetsgroepen inde bergen van Oostelijk Slowakije. Jan Badura organiseerde hen in het Vrljheidslegloen. Badura werd een partisanenleider, zoals de Slowaakse Ondergrondse er weinig heeft gekend. Groter en groter werden zijn regimenten. Talrijk waren zijn kameraden, die als hij naar de bergen waren gevlucht. In het begin hadden de Vrijheidsstrijders slechts de beschikking over de bijlen en houwelen, die zij van hun boerderijen hadden kunnen meenemen. Maar na de eerste overvallen op de magazijnen van het Rode Leger waren de vrijheidsscharen evengoed bewapend als de Russen en de onder hun directie staande troepen van het Tsjechische leger. Jan Badura werd een geniaal partisanen-leider. De bevolking gaf hem de naam Janosik, de naam, die eens de Slowaakse Robin Hood had gedragen. Na November 1948, toen iedere hoop op een schijn van onafhankelijkheid voor Tsjecho-Slowakije was vervlogen, werden de partisanengroepen verenigd in het grote Vrijheidslegioen, dat op democratische leest is geschoeid en verantwoordelijk is aan een centraal comité. En op de dag van vandaag is het Slowaakse Vrijheidslegioen een geduch‘ leger, dat door Russen en Communistische Tsjechische troepen terecht wordt gevreesd. Vier volledige Russische divisies in Slowakije zijn niet in staat gebleken de veroveringen van het Vrijheidslegioen ongedaan te maken. Grote gebieden in Karpathië en de andere bergstreken zijn geheel in handen van de vrijheidsscharen. De Slowakén geloven, dat zij het sterkste ondergrondse leger van midden-Euröpa bezitten, De Oekrainers komen op de tweede plaats, daarna de Polen, de Hongaren en Roemenen. INLICHTINGENDIENST WERKT PERFECT Dit leger heeft eén net van contra* spionnage over geheel Slowakije gelegd. In kantoren en bureaux, in departementen van de rode regering, in zakenhulzen en verenigingen zijnde agenten van het Vrijheidslegioen vertegenwoordigd. De besluiten van de Tsjechische regering in Praag zijn een paar uur later bekend inde hoofdkwartieren van het Witte Legioen, een nevenorganisatie van het Vrijheidsleger, dat de inlichtingendienst verzorgt en de contra-propa* ganda in handen heeft. Er bestaat een systeem van koeriers, dat bijna onfeilbaar werkt. Persoonlijke boodschappen van het Nationale Comité m Washington zijn binnen tien dagen op de Slowaakse Ondergrondse Hoofdkwartieren. De inlichtingen, die het Witte Legioen aan de Westelijke machten doorgeeft over Russische vliegvelden, Russische uranium-mijnen zijn voor de Westelijke Mogendheden van onschatbare waarde. --- Advertentie (Advertentie). ■ Halteu\| I Blookertijd! 45 1 I cent J * per 100 gram jÉr --- Advertentie (Advertenties) Aspirin --- GEMENGD NIEUWS OUDEN VAN DAGEN OP PAD De 61-jarige Hermlne Koretsky L dooreen Weens gerechtshof tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens huwelijkszwendel. De oude tante, die al elf maal voor dezelfde misdaad veroordeeld is, placht gepensionneerde heren vurige liefdesbrieven 'te schrijven an er na de kennismaking met hun spaarcentjes vandoor te gaan. MOTOR ACHTER VLIEGTUIG Howard Bothell uit AUburn bij Seatt’e (VS). viel bij een landing uit zijn watervliegtuigje, dat in zijn eentje vrolijk doorvoer. Een motorboot viste Howard uit het water en zette daarna de achtervolging van het wegtaxiënde vliegtuig in. Na een wilde Jacht wist Howard weer inde cockpit te kruipen om de motor af te zetten. GEEN JOHN BULL MEER De New York Times heeft voorgesteld het beeld van Engeland John Buil, aan de gewijzigde omstandigheden aan te passen. Gewoonlijk wordt John Buil voor gesteld als een gezette en gedrongen man met een rood gezicht. De N.Y. Times zegt nu dat John Buil er mager en min of meer verbeten moet uitzien, en wel is waar niet zonder gevoel voor humor maar toch meer met wrange humor als hij aan zijn vroegere welvaart denkt. PAARD WINT VIER TON Het vierjarige paard Intent heeft ineen race te Arcadia (Californië) voor zijn eigenaar Harry Issac een bedrag van 112.750 dollar (428.450 tuiden) gewonnen. De race, de anta Anita Maturity, ging over een en een kwart mijl. VLIEGTUIGEN VAN PLASTIC In Engeland worden op het ogenblik experimenten gehouden voor de vervaardiging van vliegtuigen van plastic wegens het metaaltekort, dat thans in het land heerst. Men hoopt de eerste „vliegende driehoek” van plastic binnen twee jaar te kunnen produceren. Vliegtuigen van dit materiaal zouden gemakkelijker gebouwd kunnen worden en vijftig tot tachtig procent goedkoper zijn. Men is reeds begonnen met de bouw van plastic zweefvliegtuigen. Op de tentoonstelling, die in Mei in Londen en Birmingham zal worden gehouden, zullen voorwerpen kunnen worden bezichtigd, die aantonen, hoe plastic in grote delen van de Britse industrie metaal zal vervangen. Hieronder bevinden zich brandweerhelmen, verkeerstekens, vloeren en dakpannen. WAARSCHUWING De heer W. H. Moore, eigenaar vaneen meubelzaak te Ellwood City inde Amerikaanse staat Pennsylvania, droomde dezer dagen dat het dak van zijn zaak naar beneden kwam. De droom was zo duidelijk, dat hij uit bed stapte en een bediende opbelde, die vlak bij de winkel woonde. Hij vroeg hem, even te gaan kijken, of er soms iets niet inde haak was. De bediende ontdekte, dat de winkel dooreen defecte leiding vol gas stond. Volgens de brandweer, die er onmiddellijk bij geroepen werd, had er zich zoveel gas opgehoopt, dat de halve stad verwoest zou zijn, als er een ontploffing was gekomen. EERLIJK VERTROUWEN De Central National Bank in Yonkers (New York) heeft inde bankzaal enkele bakken met kleingeld neereelegd, waar de klanten zelf bankbiljetten van hoogstens 5 dollar kunnen wisselen. „Wij geloven inde eerlijkheid van de mens”, zei de bankdirecteur .en het vermindert het werk van de kassiers”. Aan het eind van de eerste dag bleek er geen cent inde wisselbakken te ontbreken. PRUIK TE LAAT Een pruik en een toga zijn voor een Engelse rechter wat hamer en nijptang voor een timmerman zijn. Maar „Nauwkeurigheid is voor een rechter van nóg meer belang dan pruik en toga” zeide de president van de rechtbank van Port Talbot toen hij in zijn burgerpakje achter de groene tafel plaats nam. Pruik en toga bevonden zich inde kluis van het gerechtsgebouw en de man met de sleutels was een luehtje scheppen .. „Ik beschouw punctualiteit als een deugd, zelfs voor vorsten en ik verklaar de zitting voor geopend in het kleed, dat ik draag”, zei de president ferm. Midden onder de behandeling van een zaak fluisterde de bode, dat de man met de sleutels er weer wr j. „Ik schors de zitting voor vijf minuten”. zei de president en verdween schielijk. Even later kwam hij weer binnen in pruik en toga. --- UITBREKERS INGEREKEND Mislukte ontvluchtingspoging van moordenaar en 2 dieven S’EËENGEWALD Bij een ontvluchtingspoging uit Nederland wérden inde nacht van Maandag op Dinsdag aan de grens in Siebengeioald drie ontvluchte gevangenen door de politie ingerekend. Eender gevangenen zat zijn straf uit voor een vader-moord, de twee anderen hadden diverse inbraken op hiln kerfstok. Enige tijd geleden waren de drie boeven er in geslaagd uit het gesticht te Zeist uitte breken. Ze slaagden er in het grensdorp Siebengewald te bereiken en wilden van hieruit naar Duitsland vluchten. Op het punt de grens över te steken, werden te door de politie inde kraag gevat. Onder politiegeleide werden de gevangenen, gekleed in burger-costuums, op transport naar Nijmegen gesteld. --- Advertentie (i _ MYDROPHIEL. UjJÜMjCUÜcI PRODUCT --- Doorlichting algemeen noodzakelijk geacht ’s-GRAVENHAGE. Blijkens een door het Nederlands instituut voor de publieke opinie ingesteld Onderzoek, zijn 7 van de 10 volwassen personen wel eens doorgelicht. Inde leeftijd van 23 tot 35 jaar is dit 83%. Inde leeftijd van 50 jaar en ouder blijkt echter slechts ruim 50% wel eens doorgelicht te zijn. Uit dit onderzoek blijkt ook, dat 96% der ondervraagden doorlichting wenselijk, nuttig en noodzakelijk acht --- Wat er ook gebeurt— Naar het Amerikaans * door R. Qaris Midden inde kamer staande keek ze het vertrek rond en het kwam haar voor, als had ze het nog nooit gezien. Hoewel ’r moeder geregeld al haar best deed om de versleten plekken van de meubels zo goed mogelijk te herstellen en bij te werken, bleven ze toch duidelijk genoeg te zien; de lange mahoniehouten tafel, waar de lamp op stond, was het enige behoorlijke meubel en dat zelfs werd nog ontsierd door ’n lange, diépe kras, die met wrijf was niet weg waste krijgen. Die kras deed haar denken aan die afsehuwelijke avond, waarop haar moeder, totaal overwerkt thuiskomend, met een kop in haar hand, tegen die tafel *was opgelopen en de kop had laten vallen. Die kras was afkomstig vaneen der scherven van het gebroken schoteltje. Het namaak Oosters karpet was bij de verhuizing door te ruwe behandeling aan eender hoeken ingescheurd en niet onzichtbaar te herstellen geweest. Het behang was hier en daar sterk verschoten. Overal stonden kleine snuisterijen waarmee haar moeder getracht had de kamer een gezellig aanzien te geven. Terwijl ze al die kleine bijzonderheden in zich opnam, met onverklaarbare scherpte, voelde Joan, dat ze de eigenlijke diepe betekenis vaneen eigen tehuis nooit had gekend. Waren erop de wereld nog meer meisjes, zoals zij, meisjes voor wie haar tehuis bestond in twee en en halve kamer met een keukentje en een baleon in eer huurkazerne? Meisjes, die als ze zeiden: Ik ga naar huis. het gevoel kregen, dat ze stonden te liegen, dat ze niet echt „naar huis” gingen, dat ze nooit „naar huis” konden gaan, omdat ze geen echt tehuis hadden? Natuurlijk er moesten meer zulke meisjes zijn, hier in Brooklyn zelf, en duizenden meer aan de overzijde der rivier,.in New-York. Maar Joan had er nog nooit eentje ontmoet Alle meisjes, die ze op de middelbare school had leren kennen. Op het kantoor, waar ze korte tlid gewerkt had, vóór de oorlog, en later in dienst bjj het Leger hadden een eigen tehuis gehad Een echt tehuis met vader en moeder, met zusters en broers. Weliswaar hadden ze ook in huurwoningen gehuisd, want niet iedereen bezat natuurlijk 'n eigen huis. Ze had zelfs een meisje gekend, dat met haar ouders ineen hotel woonde Maar zelfs dat was een „tehuis” geweest.... dat had ze duidelijk bemerkt, aan de wijze, waarop dat meisje over „thuis' sprak. Wat ma af; te dan een woning tot een eoht tehuis vroeg ze zich af. Op de eerste plaats toch wel, dat een kind bij zijn thuiskomst, zijn ouders, ten minste een hunner aantrof? Maar zolang zij het zich herinneren kon, was haar moeder nooit thuis geweest, als Jtoan van school, van haar spel, of later var haar werk thuiskwam. Haar vader kon ze zich nauwelijks herinneren. Toen ze vier jaar oud was, en in Benwick in Nebraska woonde, waar ze geboren was, was haar vader van huis weggelopen en nooit meer teruggekeerd— Ouder geworden was Joan hem als doodgaan beschouwen. Toen ze zes Jaar was, ging haar moeder met haar naar New York. Na een of-twee kortstondige betrekkingen had moeder er eindelijk een gevonden, waarin ze jaren. lang gebleven was. Het was een veeleisend baantje. Ze was secretaresse vaneen fabrikant van treksluitingen, die heel veel aar. zijn secretaresse overliet en op haar steunde, zodat mevrouw Crenton zelden 's avonds zeven uur thuiskwam. Het was nu even over elven. De trein, waarmee haar moeder uit Florida zou terugkerên, moest om half elf aankomen, zodat ze wel spoedig thuis zou Zijn. Uit Florlda, dat klonk heel leuk, zelfs weelderig. Maar voor haar moeder was dat niet het geval geweest; Ze was er heengegaan, omdat haar patroon, mijnheer Ra nn es ter er in ’t voorjaar voor een rustkuur heen gegaat. was al werkte hij dan net zo hard als wanneer hij in New-York was en zijn secretaresse voor zijn correspondentie nodig had En ze zou vandaag terugkomen. Mijnheer Ran* r.ester had haar laten gaan. om haar toekomstige schoonzoon te ontmoeten en haar dochter geluk te wensen met naar aanstaande nieuwe levensweg. Maar morgen moest moeder alweer terug Dan was haar verlof om. Voor. alles, zelfs voor de belangrijkste dingen in het leven, had moeder zolang Joan zieh kon herinneren „verlof moeten vragen. Toen ze daar zo stond, voelde Joan al kon ze er niets aan doen —dat ze zich eraan ergerde Niet dat mijnbeer Rannestei zo’n dwingeland was. haar moeder had jarenlang voor hem gewerkt en Joan had haar nooit horen klagen. Maar ’t vervelende was, dat hun leven altijd zo door „zakendoen’ beheerst werd. En dan, dacht Joan met een wrang glimlachje De mannen die tn mijn leveo kwamen! Die film had ze kort geleden gezien.... Eerst was het haar vader, die haar moeder inde steek had gelaten, voordat zij, Joan. was gaan beseffen, dat ze een vader had Toen mijnheer Rannester. ongetwijfeld een uitstekend zakenman, maar een. die van mening was, dat een vrouw, die in betrekking was, de „zaken” bij alles moest laten voorgaan. En ten slotte Ted Ted zou binnen twee uur hier in deze woning zijn. Ted. met wie ze zou gaan trouwen die haar vandaag mee zou nemen naar Maine, om haar in kennis te brengen met rijn vader en moeder en v'aar, omdat ze daar een echt tehuis hadden haar huwelijk zou worden gesloten Er werd aan de deur -geklopt. Joan schrok er even van Dat kon Ted nog niet zijn daarvoor was het nog te vroeg Misschien was het moeder.. Joan liep gejaagd naar de deur toe en deed open Met ’n stralend gezicht stond Mrs. Olsted voor haar. (Wordt vervolgd.) --- MISDADEN BLEVEN ONBESTRAFT Verbijsterende criminaliteit in België Een enkele streek was het schouwtoneel van 40 moorden en 300 aanslagen BRUSSEL. Het onderzoek, dat door senator De Dorlödot werd firévraagd naar de veroordeling van Rinchard, strekt zich veel verder uit dan naar de achtergronden van deze zaak alleen. De commissie van onderzoek welke door de senator werd gevraagd, zou alles wat er de laatste jaren in Henegouwen gebeurde, aan een onderzoek dienen te onderwerven. In deze ene streek, zo zegt senator De Dorlodot, werden 40 moorden en 300 aanslagen gepleegd, welke alle ongestraft bleven. Zonder een misdadig-„welwillende'’ houding van politieambtenaren en figuren van de magistratuur moet zulks ónmogelijk worden geacht De beruchte substituut Harq, die Zelfmoord pleegde, wordt nu natuurlijk weer genoemd. Maar ook zijn Superieuren. Deze substituut stond bekend als een smokkelaar en als iemand, die zich liet omkopen. Herhaaldelijk besmeurden inwoners van Nijvel de gevel van zijn huis met minder vleiende benamingen en in revues werd hij afgebeeld als een onguur personage. Kortom, de substituut was berucht. En toch kreeg deze zelfde man een vleiend rapport van zijn sUperieuren en werd hij bevorderd dooreen U.D.B. minister! VRESELIJKE MOORDPARTIJ Onder de vele moorden heeft vooral de aanslag op de commandant van de Rijkswacht te Rixentart, Houillet, op-Tjef gemaakt. Deze politieman had zijn plicht niet verzaakt en processen-verbaal opgemaakt tegen moordenaars en bandieten, met de bedoeling deze na de bevrijding door te geven aan de Belgische Justitie. dagen voor de bevrijding werd hij neergeschoten... Nooit heeft de Justitie ernstig naar de moordenaars gezocht! Naast deze aanslag levert vooral de Uitmoording van de hele familie Gilbert een schokkend relaas, dat ..illustratief” is voor de terreur, welke in België straffeloos heerste. Het gebéurde in Juni 1944 te Sart-Dames* Avelinnes. Gilbert had bij het parketgeneraal de verdachte bedrijvigheid vaneen substituut aangeklaagd, voor zijn rechtschapen opvattingen zou hij moeten boeten Op de bewuste Junidag was zijn vrouw met twee dochtertjes, vergezeld van buurvrouw Dubois, aan het hout sprokkelen In éen bos. Plotseling weerklonken schoten. Mevrouw Gilbert stortte dodelijk getroffen ter aarde. Ook de beidé meisjes, 9 en II jaar oud, werden neérgeschóten. De buurvrouw kón ontsnappen. > De lijken werden inde woning der Gilberts opgebaard, waar de heer Gilbert drie dagen zijn dierbare doden betreurde. Toen drongen ’S nachts bandieten het huis binnen en schoten ook de man dood. V«f weken later overvielen ze het huis van de buurvrouw. De arme vrouw werd uit haar bet', gesleurd. Inde keuken trokken de sadisten haar de tong uit de mond. Vreselijke pijnen lijdend overleed de vrouw twintig tiren later. OVERHEID PASSIEF Aan deze Vreselijke geschiedenissen moét men denken bij het Voorspél tot de zaak-Rinehard. Toen Rinchard vóór hét éérst Werd aangehouden, werd er van hét ministerie van Justitie tê Brussel uit naar Bergen getelefoneerd, teneinde de onderzoeksrechter te verzoeken Rinchard in vrijheid te stellen. Rinchard werd inderdaad in vrijheid gesteld en het onderzoek inde kiem gesmoord. Was Rinchard later niet op heterdaad betrapt, de zaak zOU in dè doofpot zijn gestopt. Is het niet schokkend, dat politici, ambtenaren en magistraten actief in de weer waren, telkens als een kerel als Rinchard inde knel kwam, terwijl men anderzijds zo passief bleek tegen een ontzettende criminaliteit? --- „H°we? ga naar hui»!” KARTOEM. Inde Soedafiesfc stad El Fasjer, lioófdstad van de West-Soedanese provincie Darföef, js een betoging gehouden bij een bezoek van de gouverneur-genefSal, Sir Ronald Howe. Men riep : „HoWe, ga naar huis”. De betogers werden door de politie met gummiknuppels en traangas verspreid. Volgens tót dusver onbevestigde berichten, die in Kartoem zijn ontvangen, werden vijftig persónen gearresteerd en verscheidene gewond. --- DJAKARTA. De administra* DJAKARTA. — De administrateur van een rubberond-efneming werd in zijn woning in Pasar Robo (Djatinegara) door drie bandieten doodgeschoten. --- eeuw apostolaat der hereniging — Zondag 24 Hero^.ari viert het Apostolaat der ria k ieins ht Nederland zijn 25-ja-Fph- taan- Apostolaat, dat 24 ,KevnUari 1521 door pater H. van te nu °-ss-R. in het Piusconvict in h ~muegen werd gesticht, vervult hevZ, bijzonder voor het werk der OnV"uging onder de afgescheiden dep Se Kerkeit eenzelfde taak als pen Missiegenootschapde w?r het bekeringswerk onder van h -enen Hoewel het, bestuur 1952 AP°stolaat het gehele Jaar zal h!fueen •) übelj aar beschouwt. Juli et hoogtepunt der viering in het Ho n' Dan zal de Dek®ll van géne irollege van Kardinalen, Eurls Va^ardinaal Tisserant, secreta-0°stehde h. Congregatie voor de naar nL Herk, speciaal hiervoor dag gNederland komen en op Zonplechn„ 11 aanwezig zdjn bij een gecelebreerde H. Mis inde Sedraff ritus, welke zal worden oprecht*1 ta de kathedraal van neemt het Apostolaat zich loon vKath?liek Nederland inde ze ~„van dit iaar op bijzondere wijlarißvuv1® lichten over het zo be'angrijke werk der hereniging. --- Advertentie ' Advertentie) Doof dat ZTturbranden op Uw maag met ’n paar Rennies. n Wonder, op hoe korte termijn die helpen. Binnen een paar minuten! Nog vóór die Rennies zijn gesmolten op Uw tong, behoort het zuurbranden tot het verleden. Rennies kunt U altijd en overal innemen,‘onopvallend, zonder water of wat ook. --- FertHcoapjes VIER OE EEN? Tussen bakker, groenten- cn melkboer door is er een juffrouw aan de deur verschenen met de vraag, of we voor de vrede zijn! Wis en waarachtig, hebben we geantwoord, ziet U dan niet, dat ons gelaat een en al vrede uitstraalt? Of we dan maar onze handtekening willen zetten -- en meteen duwt de dame ons een papier onder de neus; van de Wereldvredesraad, voor de grote Vier. De grote Vier? En wat moet dat met die grote Vier? Die moeten bij elkaar komen om vrede te maken, We hebben de juffrouw als ons gevoelen te kennen gegeven, dat wede grote vier gerust thuis kunnen laten, als ook die ene mijnheer maar thuis wilde blijven. Welke die ene mijnheer dan wel is, vroeg het juffie. Je grote baas, juffie, Jozef met de snor. Zouden we die niet eens zo’n papiertje zenden? SKOPUS. --- CORRESPONDENTIE. Skopelientje Maastricht. Wat jammer dat U Uw adres niet hebt ©pgegeven Of weet Uw man niets van Uw aardige briefje aan mij af? n Vrouw met zóveel problemen is nou echt iet*, waarop we al heel ons leven hebban zitten wachten. Mogen we eens ©en afspraakje maken? Samen lekker „da Partij van de Armoè-Ministefs aanvallen'' én „de Katholieke Volkspartij-Mlnisters kraken?” Maar hoe U. lieve Skopelientje, te herkennen? Kunt U soms eeh volksbroód in Uw rechterhand houden? ---