Op de Uitkijk Inde keuken der Schepping IN de domaniale mijn van Kerkrade daalde een kwarteeuw geleden in ong Limburg prof. Clay af voor een onderzoek der cosmische stralen en mat de uitstraling 0.003 L. De geheimzinnige cosmische straling, een energie uit Gods heelal, wordt grotendeels door onze dampkring opgeslorpt. Vóór tien jaar steeg prof. Piccard met een ballon tot 16.800 M. hoogte en vond 320 L. Op de 20e Mei hebben de vorige week de geleerden in het Amerikaanse laboratorium te Brookhoven met behulp van het cosmotron ontdekt, dat men deeltjes van protonen (water stof kernen) een zodanige versnelling kan geven, dat ze bijna de snelheid van het licht (300.000 kilometer per seconde) evenaren. Bij deze snelheid schrommelt de materie sterk ineen om zich op te lossen in energie. Men gaat thans in Europa nog een machtige cosmotron bouwen voor energieën van 3 tot 10 milliard electronvolt. Nederland heeft reeds het project bekrachtigd. De schepping van energie uit materie wordt thans even mogelijk als de ontdekking der mesonen, die wel eens „de bouwsteentjes van het heelal” genoemd worden. --- Advertentie (Advertentie) llllLfif • ri ADRIANUS VAN DEN EELAARTSCHIEDAhJ Zwartmerk per Uier f 7.80 Roodmerk per Liter I 7.30 --- OM HET LEVEN VAN EEN BABY Het Amerikaanse marineschip „Blue Jacket” en een in Engeland opgestegen Superfort hebben een spannende race gehouden, met als inzet het leven vaneen vier dagen oude baby. Het kind, dochtertje vaneen Amerikaans soldaat, werd drie maanden te vroeg geboren aan boord van het schip „Washington. Er was dringend zuurstof nodig om het leven van de baby te redden. De „Blue Jacket” won de race. De baby heeft nu voldoende zuurstof tot het einde van de reis. --- De Limburgse Waterwegen II Fossa Eugenia historische vingerwijzing voor toekomstige Maas-Rijnverbinding De Limburgse plannen als bijdrage tot Belgisch-Nederlands accoord MAASTRICHT. Het is een oude wens, een eeuwenoude wens, kunnen we wel zeggen, om de Limburgse Maas op Limburgs territoir een korte en practische verbinding met de Rijn te geven. Niet om daarmee Rijnvaart te drijven gelijk Rotterdam en Antwerpen, maar om zeer belangrijke West Europese industrie- en grondstoffengebieden snellere verbindingen tot elkaar te geven. Er is aan die functie vaneen Maas-Rijnverbinding inde laatste jaren een verbreding gegeven in die zin, dat men is gaan spreken vaneen oostwaartse Schelde-Rijnverbinding als alternatief tegenover een Moer dij kkanaal, een alternatief dat ontegenzeggelijk in bepaalde kringen wordt gehanteerd als middel om helemaal geen nieuwe Sclieide-Rijnverbinding, noordwaarts noch oostwaarts te bereiken. Dank zij misschien het argeloos vertrouwen der propagandisten. Tegen de projecten voor een Maas-Rijn verbinding van de Limburgse Kamers van Koophandel van Born via Vlodrop naar Neuss of van Born via Geilenkirchen naar Neuss, hebben wij niet alleen technische, maar ook politieke bezwaren geopperd. Het is uitgesloten te achten, dat naast een Moerdijkkanaal ook nog eens zulk een kostbare oostwaartse Schelde-Rijnverbinding zal worden gegraven, een verbinding, welke overigens niet nodig is gezien andere, minder kostbare en natuurlijker oplossing. Daarenboven heeft de propaganda voor dergelijke projecten de gevaarlijke strekking de moeizaam verkregen accoorden met België opnieuw op losse schroeven te zetten. Wat de Belgen dan weer zou kunnen aanzetten tot Nederland volkomen negerende en voor Nederland hoogst schadelijke oplossingen. Inde uiteenzetting van de hoofdingenieur-directeur van de Rijkswaterstaat inde directie Limburg, jhr. mr. ir. E. de Wijkerslooth de Weerdesteyn, inde Maastrichtse Statenzaal tijdens het werkbezoek van Prins Bernhard hebben we beluisterd, dat ook deze deskundige geen voorstander van de overbodige dure planneji is en streeft naar voor de hand liggende, eenvoudige en toch afdoende oplossingen. Maar”, zo zei jhr. de Wijkerslooth onder hilariteit der toehoorders, „het is alleszins menselijk, dat een zo eenvoudige oplossing niet wordt aanvaard, dan nadat nog vele andere mogelijkheden zijn onderzocht....” Daar is allereerst het fantastische en door niemand realiseer tfear geachte Vent Debout kan. van Luik naar Aken en Neuss en verder zijn er dan de twee projecten uit het rapport van de Limburgse Kamers, hierboven genoemd Het eerste project Born-Vlodrop-Neuss stuit op onoverkomelijke technische bezwaren aan Duitse kant, het tweede project Born-Geilenkirchen-Neuss heeft alleen maar betekenis voor Zuid-Limburg en mits aansluitende werken ook voor Aken. De kosten die naar het oordeel van jhr. de Wijkerslooth hoger moeten worden gesteld dan in het rapport der Kamer geraamd, maken de uitvoering binnen afzienbare toekomst hoogst onwaarschijnlijk. De stop van Loozen Ten aanzien van de stop van Loozen inde Zuid Willemsvaart ten westen van Weert even over de grens deelde jhr. de Wijkerslooth mede, dat de twee op elkaar volgende kleine -sluizen met een toegelaten diepgang voor de scheepvaart van 1.90 M. gebracht zullen moeten worden op 2.50 M. De aansluitende vaarweg op Nederlands gebied Weert-Nederweert-Wessem zal eenzelfde toegelaten diepgang moeten krijgen. Dat lijkt zonder al te grote kosten mogelijk en met het De Fossa Eugenia Tussen Maas en Rijn ligt een geaccidenteerd terrein, dat bij Aken nog tweehonderd meter boven de rivieren uitsteekt en geleidelijk tot bij het oude Geldern afloopt, waar de gemeenschappelijke Rijn-Maas delta begint. Hier is de historische verbinding tussen Maas en Rijn, de fossa Eugenia. Voor dit historische tracé als nieuwe Maas-Rijn verbinding zijn tal van klemmende argumenten. Een kanaal Arcen-Ruhrort is slechts 38 km. lang, terwijl de vaarweg tussen beide punten over Nijmegen thans niet minder dan 170 km. bedraagt. Een eenvoudige aanleg is mogelijk, daar in het terrein slechts, geringe hoogteverschillen zijn. Slechts twee sluizen zijn nodig, nl. bij de Rijnaansluiting en bij Ar een met een verval van ongeveer 11 meter naar de Maaszijde. Voor het doorsneden gebied ontstaan geen noemenswaardige nadelen, wel voordelen voor de mijnbouw en industrievestiging. Voor de voeding van het kanaal kan het water van de Niers benut worden. Naar raming zullen de kosten 50 millioen gulden bedragen, in welke kosten aldus jhr. de Wijkerslooth, naar het zich laat aanzien, tussen België, West-Duitsland en Nederland wel overeenstemming zal zijn te bereiken. oog op de gestadige industriële groei van Weert ook alleszins gerechtvaardigd. Tenslotte heeft Jhr. de Wijkerslooth nog gewezen op het verband tussen de Limburgse plannen en het Moerdijkkanaal. ledere redelijke structuurverbetering in het waterwegenstelsel, dat de Beneluxhavens met hun achterland verbindt, moet worden gezien als een bijdrage tot hun harmonische ontwikkeling. De Limburgse plannen zijn niet geforceerd, ze liggen voor de hand, de kosten zijn redelijk, de consequenties voor het vervoer belangrijk. De vraag is gewettigd, of juist die Limburgse plannen niet een bijdrage leveren om de tegenstellingen inzake het Moerdijkkanaal tot redelijke proporties terug te brengen, waarbinnen overeenstemming wordt bereikt. --- Advertentie (Advertentie) TBANSPIREREHPE VOUtK? * RUTRANEX * HELPT AFDOENDE EN IS ONSCHADELIJK vraagtjjwapotheeivendrogistJ --- Nederlandse landbouwdeskundigen naar Amerika ’s-GRAVENHAGE. Vijf Amerikaanse staten zullen met Washington (D.C.) tijdelijk worden toegevoegd aan het werkterrein van vijf Nederlandse deskundigen op ’t gebied van de bodembescherming, die Woensdagmiddag aan boord van het s.s. „Nieuw Amsterdam” van de Holland-Amerika Lijn voor het maken vaneen ongeveer drie maanden lange studiereis onder auspiciën van het technische hulpprogramma van het M.S.A. uit Rotterdam zijn vertrokken. Van het „Soil and Water Conservation Team”, dat uit vertegenwoordigende groepen experts uit verschillende West-Europeso landen bestaat, maken de volgende Nederlanders deel uit: Ir. F. L. A. Maandag, Rijkscultuurconsuient, afkomstig uit Santpoort-Station; ir. R. Miedema uit Boxtel, directeur van de Rooms-Katholieke Landbouwwinterschool aldaar; dr. P. K. Peerlkamp, die werkzaam is bij ’t Landbouwproefstation en . bodemkundig instituut te Groningen; Ir. D. W. Stolp (Wageningen) van de afdeling cultuurtechniek van de Landbouwhogeschool aldaar en Ir. J. H. M. Zeguers, Rijkslandbouwconsulent te Roermond. --- Het 35e internationale Eucharistisch Congres is Dinsdag te Barcelona Het 35e internationale Eucharistisch Congres is Dinsdag te Barcelona door Frederico Kardinaal Tedeschini als vertegenwoordiger van Paus Pius Xn, plechtig geopend. Op de foto, genomen inde Kathedraal te Barcelona, zien we kardinaal Tedeschini op zijn zetel luisterend naar het voorlezen van de Pauselijke bul, waarbij hij tot Pauselijk legaat is gemachtig door Mgr. Faura. Rechts in het wit gekleed Mgr. Monserrat (tolk). --- Advertentie I Advertentie) --- K.V.P. op het verkiezingspad De Katholieke Volkspartij heeft de campagne voor de Kamerverkiezing met kracht ingezet. De hierboven afgebeelde reclame-biljetten worden ineen oplage van 338.000 exemplaren over het hele land verspreid. Er werden ook nog folders verspreid, de ene ineen oplage van 600.000 en een andere in twee-kleurendruk ineen oplage van twee millioen exemplaren. Ter voorlichting van de kiezers werd nog een model-stembiljet uitgegeven. Bovendien zullen op de verkiezingsdag zelf twee propaganda-middelen ineen oplage vaneen millioen worden verspreid. --- Amerikas eenheid Geen grote verschillen tussen candidaten NEW YORK. Uit de jongste gebeurtenissen inde Amerikaanse verkiezingscampagne blijkt dat de bevolking het over de belangrijkste internationale kwesties volkomen eens is, aldus de New York Times. Ineen bericht uit Washington schrijft James Reston, de bekende politieke correspondent van dit blad : „Als men de candidaten voor deze verkiezingen vergelijkt met die bij de vorige verkiezingen of met de leidende politieke figuren inde belangrijkste andere Westerse landen dan vallen niet hun onderlinge verschillen doch de grote overeenstemmingen onder hen op”. Reston schrijft voorts dat wat de Republikeinen betreft Generaal Eisenhower en Senator Taft het over de belangrijkste kwesties van de buitenlandse politiek meer eens zijn dan bijvoorbeeld Aneurin Bevan en Clement Attlee, hoewel het thans lijkt of zij verschillende opvattingen zijn toegedaan. Het verschil tussen Taft, de leider van de Conservatieven en W. Averell Harriman, de Democratische candidaat die een voorstander is van de New Deal, is ook niet zo groot als dat tussen generaal de Gaulle en minister Schorman in Frankrijk of tussen de Duitse kanselier Adenauer en dr. Kurt Schumacher, de leider van de Duitse sociaal democraten. Reston merkt voorts op dat er oppositie gevoerd is tegen de aanvullende begroting, ten bedrage van $ 7.900.000.000 voor het programma voor de wederzijdse beveiliging en zegt ten aanzien daarvan : „Wat men bij de discussies over het besnoeien van de door de regering aangevraagde bedragen veelal over het hoofd heeft gezien is dat in beide kamers ’n meerderheid bereikd schijnt tussen $ 6.500.000.000 en de $ 6.900.000.000 te voteren en dat zelfs Senator Taft meent wel wat ver te gaan met zijn voorstel ’t aan. gevraagde bedrag van $ 7.900.000.000 tot $ 5.900000.000 te verminderen voorts dat niemand met enige politieke invloed ineen van de kamers bet beginsel, dat aan de wet op de buitenlandse steun ten grondslag ligt, heeft aangevallen”. „Ins ons land echter, zo voegt hij daar aan toe, wordt de idee van wederkerige internationale defensie, bij de verkiezingscampagne althans, algemeen aanvaard”. „Geen van de candidaten voor het Presidentschap voert een verkiezingscampagne die uitgaat van het standpunt dat de buitenlandse politiek veranderd moet worden, zelfs Senator Taft doet dit niet; de. ze wenst uitsluitend de uitgaven te verminderen en veel waarnemers zijn van oordeel dat, mocht hij zijn zin krijgen, diit onvermijdelijk tot fundamentele veranderingen inde Amerikaanse politiek zou leiden. Dat zegt Taft echter niet, hij zegt alleen, dat hij het beter en goedkoper kan doen”. De veranderingen in het Amerikaanse beleid die de verschillende candidaten voor het Presidentschap voorstellen zijn, aldus Reston, slechts „veranderingen in graad en in wijze van uitvoering”. Hij voegt daar aan toe dat Taft, die algemeen wordt beschouwd als de felste tegenstander van de tegenwoordige politiek onder de candidaten voor het Presidentschap die enige kans maken om te winnen, ~niet eigener beweging concessies gedaan heeft aan de buitenlandse politiek van de regering maar omdat hij zich door de situatie inde wereld en de heersende mening hiertoe genoodzaakt zag”. Tot slot merkt Reston op : „Het is niet bezijden de waarheid wanneer wij zeggen dat de kwesties waarover de candidaten voor het Presidentschap het eens zijn veel belangrijker zijn dan die waarover zij van mening verschillen en dat dit in het algemeen voor alle Amerikanen geldt”. --- Gemengd Nieuws RODE ROZEN VOOR EDEN „Mammie, ik wil ook minister van buitenlandse zaken worden”, zei de vijfjarige Duitse jongen Robert Hermansen, toen hij met zijn moeder ging kijken naar het vertrek van minister Eden uit Bonn. „Hallo, mister Eden”, zei het jochie, toen Eden naar buiten kwam, „ik ga ook minister worden. En hier zijn onze complimenten: zeven rode rozen.” Robert kreeg een kus op zijn linkerwang als beloning. Of hij inderdaad minister zal worden? Wie weet! ADIEU A.H.C. Het servies van het Peterberghotel te Bonn zal niet langer de letters A.H.C. (Allied High Command) hoeven te dragen. Het hotel, dat voor de Duitsers het symbool der bezetting was, is teruggegeven aan de fabrikant van het geurige 4711. Tot nu toe was hier het geallieerde opperbevel in West-Duitsland gevestigd. AMATI-VIOOL „VERLOREN” Bij een bezoek aan Wenen is Peter Mountain, die er met het Londense Philharmonische Orkest vertoefde, zijn kostbare, 200 jaar oude Amati-viool kwijtgeraakt. Hij had het instrument even inde kleedkamer laten liggen. Toen hij terugkwam, bleek zich iemand over het klankrijke instrument „ontfermd” te hebben! VLOTVAARDER Te Koepang op Timor arriveerde Jack Fairfeather, op een vlot van drijfhout, bevestigd op drie vliegtuigtanks. Bij ruw weer was hij op 4 Mei inde Zee van Timor ontdekt dooreen vissersvaartuig. De mast was zo dun als een bezemsteel, het kleed, dat hij als zeil gebruikte een gescheurd vod. Hij had nog slechts een beetje water, brood en vlees bij zich. Toch weigerde hij aan boord te gaan. Hij prefereerde „op eigen kracht” Timor te bereiken. Nadat daarna nog een week lang vruchteloos met vliegtuigen naar hem was gezocht, kwam hij tenslotte toch veilig aan wal. BRUID SKOETS TE KOOP De wagen, waarmede de hertog van Windsor in 1936 zijn huwelijksreis maakte, zal op een veiling worden verkocht. Interesse in dit „salonrijtuig” met radio, cocktail-bar, make-upspiegel enzovoorts? ZELFS CIPIER WAS HET BEU Met hun cipier arriveerden zeven gevangenen uiteen Oost-Duitse gevangenis in West-Berlijn. De gevangenen zullen waarschijnlijk worden terug gestuurd, wanneer het gewone misdadigers blijken te zijn. Aan de cipier zal politiek asyl worden verleend. OUDE MEESTER VOOR TIEN GULDEN Uit het Nationale Kunstmuseum van Kopenhagen werd enige tsd geleden een oude meester, ter waarde van 10.000 gulden gestolen. Via een bar is het schilderstuk weer terecht gekomen. De barkeeper had het vaneen onbekende gekocht voor een tientje. De dief, een jongeman die er uitzag als een student, is nog onvindbaar. VERDAAGD. Een oude, blinde man, die geen tehuis had, moest verschijnen voor de reohter van Kingsbridge (Eng.). Zijn geleidehond had hem van Exeter af de hele vijfen-zestig kilometer lange weg naar Kingsbridge gevoerd, maar de zitting was juist gesloten.... Men heeft de behandeling van de zaak nu maar weer uitgesteld. DIEF MET HART. De 20-jarige mevrouw Anita Laken te New York werd in haar flat aangevallen dooreen indringer, die haar met gordijnkoord vastbond. Toen ging hij melk warmen en voedde met zorgde baby. Daarna ging hij er met een ring ter waarde van 20.000 gulden vandoor. --- Periscoopjes ROOSJEN SCHOOT DE ROOS Voor de derde keer heeft de Amsterdamse Gemeenteraad zich bezig gehouden met een verzoek ener desbetreffende vereniging tot het vestigen vaneen bijzondere leerstoel inde wetenschappelijke veredeling van siergewassen! Een raadslid, luisterende naar de zeer toepasselijke naam van Roosjen. was over de afwijzing-ten-derden-male zó boos, dat hij B. en W. verweet te weigeren „de gemeentelijke universiteit dichter bij het volk te brengen" Waarvan wethouder de Roos zó schrok, dat B. en W. zich nu opnieuw met de doornen van Roosjen zullen bezig houden. Intussen opent dit Amsterdamse voorbeeld weidse perspectieven_ Misschien krijgen we in Maastricht nog eens te beslissen overeen initiatief, om aan de Jan v. Eyck-academie een bijzondere leerstoel te vestigen ter bestudering van de culturele veredeling van rommedou. Voor zulke dwaasheid zijn we hier echter niet serieus genoeg. In elk geval zou hier de Roos niet voor het Roosjen wijken SKOPUS --- De vooruitzichten van de kersenoogst in Zuid-Limburg „Eckelrader kersenziekte” berokkent veel schade MAASTRICHT. De kersenoogst voor Zuid-Limburg staat weer voor de deur. Wat deze zal brengen is vooruit niet te zeggen. Ofschoon men een goede oogst verwacht is men van deskundige zijde van mening dat deze toch zal achterblijven bij die van vorig jaar. Als eender oorzaken hiervan worden de sterk optredende bacteriekanker en virusziekten (de Eckelrader kersenziekte) genoemd. Van deskundige zijde is men ervan overtuigd dat deze Eckelrader kersenziekte de gehele Z.- Limburgse kersenteelt te gronde zal richten, al zal hier ook nog een tijd overheen gaan. Honderden oude maar ook jonge bomen zijn door deze ziekte aangetast. Inde afgelopen winter zijnde ergste gevalen opgeruimd. Hierbij heeft de Planten Ziektenkundige Dienst de telers op zeer verdiensteijke wijze van voorlichting gediend. Maar bij de telers komt de vraag wie garandeert ons gezonde bomen die ook gezond blijven. Een vraag die nog niet beantwoord kan worden omdat men met betrekking tot deze ziekte met het onderzoek nog in volle gang is. Als we echter bedenken dat Z.- Limburg van de hele Nederlandse kersenoogst ongeveer een derde oplevert dat wil het toch heel wat zeggen als deze oogst in Zuid-Limburg is gevaar is. Hier hebben de Tuinbouw voorlichtingsdienst; Fruittelersorganisatie; Plantenziektekundige Dienst; N.A.C.B. en ook de veilingen een grote taak. Het is mogelijk dat men bij gezamenlijk overleg tot een doelmatige bestrijding kan komen. Het zijn vooral de hoofdsoorten die op het ogenblik worden aangetast en voor de ziekte ook het meest vatbaar zijn o.a. Hedelfinger, Gascogner, Basterd-dikke. Zo zijn op het ogenblik kersenboomgaarden in Zuid-Limburg die voor 80% zijn aangetast, terwijl volgens schatting 15% van ale kersebomen in Zuid-Limburg zijn aangetast. Alhoewel de kersenteelt voor Zuid-Limburg niet van zo grote betekenis is als de teelt van appel en peer neemt zij toch een voorname plaats in. De kersen zijn als eersteling uit onze boomgaarden voor fruitteler, consument en handel van niet te onderschatten betekenis. Ze geven de fruittelers in hun bedrijf een goede werkverdeling maar wat nog voornamer is zij geven de telers reeds vroeg inde zomer enige geldelijke opbrengst. Dit laatste wordt wel eens onderschat maarde kleine fruittelers op de gepachte bedrijven zijn van de waarheid hiervan doordrongen. Immers zij weten wat het zeggen wil na een lange winter en voorjaar met veel uitgaven inde vorm van meststoffen en sproeimateriaal weer enige inkomsten te krijgen. Het is om al deze redenen dat de kersenteelt voor Z.-Limburg niet verloren mag gaan en dat ook de telers hierbij hun volle medewerking zullen verlenen om deze Eckelrader kersenziekte zo afdoende mogelijk te bestrijden. Hier staan grote belangen op het spel. --- Moraal ÏJET Alg. Handelsblad maakt ** melding vaneen bericht in het Vaticaanse orgaan, de Osservatore Romano, dat de Congregatie van ’t H. Officie alle werken vaneen Italiaans schrijver op de index van verboden boeken heeft geplaatst. De Congregatie betreurt het „immense gevaar aan het zieleheil toegebracht door de ongebreidelde vrijheid, boeken, brochures en tijdschriften uitte geven en aan de openbaarheid prijs te geven, welke opzettelijk zinnelijke en ocscene zaken verhalen en beschrijven, dan wel aanbevelen” en de „abnormale zucht dergelijke publicaties te leien”. Het liberale orgaan haast zich om aan dit bericht een lijst van de veroordeelde werken toe te voegen. Over de veroordeling zelf wordt met geen woord gerept. Wel geeft het blad zijn eigen mening over deze vuilschrijver met deze woorden: „Het werk van M., waarin de sexuele problematiek een overwegende rol speelt, kenmerkt zich dooreen lucide zuiverheid”. Plaats deze mening naast die van de Romeinse Congregatie. Is het nodig, duidelijk te maken, dat een dergelijk blad aan katholieken geen voorlichting kan geven. --- Koje en Bonn |"\P het eiland Koje hebben de Amerikanen een van de zwaarste blunders gemaakt van geheel de Koreaanse historie. Amerikaanse generaals hebben hun reputatie verloren bij het geklungel met de krijgsgevangenen, die nu reeds maandenlang hun goddeloze gangetje gaan ten aanschouwe vaneen klaarblijkelijk machteloze bewaking. Nu het leed geleden is, en de Amerikaanse legerleiding in Korea onherstelbaar werd geschokt in haar reputatie, zal dan eindelijk de orde hersteld worden. Grijnslachende roden kijken toe, dankbaar voor deze gratis propaganda. Men mocht nu hopen, dat Washington deze les ter harte zou nemen en op zijn tenen zou lopen op plaatsen waar andere psychologische vallen staan opgesteld. In het Westen bijvoorbeeld, waar de onderhandelingen rond het „vredesverdrag” met Bonn toch al geen verheffend schouwspel hebben geboden. Men mocht verwachten, dat de heer Acheson in deze veel becritiseerde aangelegenheid steun zou zoeken bij de bondgenoten, die toch waarlijk wel recht hebben ’n woordje mee te spreken. Maar ziet: Nederland en België vaak geprezen „bondgenoten” in de strijd tegen het communisme worden niet eens waardig gekeurd bij de ondertekening van het vredesverdrag aanwezig te zijn. Zijn wij quantité négligeable of werden we domweg vergeten? Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. Bij de aanvaarding van het vredesverdrag met Japan hebben Kamerleden van alle politieke gezindten reeds een protest laten horen overeen soortgelijke minderwaardige behandeling. Inderdaad minderwaardig, wat nu weer in Bonn geschiedde. Men vraagt zich af, of het niet stilaan tijd wordt, dat de kleine, vergeten landen eens officieel hun ontevredenheid overeen dergelijk gebrek aan wellevendheid (om het zacht uitte drukken) in Washington kenbaar maken. --- Problemen in Belgisch Limburg Vreemde arbeidskrachten scheppen schier onoplosbare problemen Ergerlijke woontoestanden en een sterk schommelende arbeidsmarkt ii. (Van onze verslaggever). HASSELT. In ons eerste artikel wezen we er op, dat de mijnnijverheid aanleiding heeft gegeven tot een snelle groei van de mijngemeenten en we haalden het voorbeeld van Genk aan. De mijnnijverheid heeft echter ook de vreemdelingen aangetrokken en thans is het zover gekomen, dat de mijnen zeer sterk afhankelijk zijn van deze buitenlandse arbeidskrachten. De vreemdelingen vormen immers 36 procent van de totale ondergrondse bezetting, maar bij de kolenhouwers is dit 64.4 procent Dit is een gemiddelde voor het Kempisch Bekken, maar in sommige mijnen en o.a. te Eijsden is de verhouding veel hoger Deze mijn is dan ook volledig afhankelijk van buitenlandse arbeidskrachten. Vooral na de bevrijding was er een nijpend tekort aan mijnwerkers. Bij duizenden werden ze aangevoerd uit Duitsland en vooral uit Italië. Deze massale aanwerving heeft aanleiding gegeven tot vreselijke wantoestanden. WANTOESTANDEN. In sommige cités kwam het zover, dat op de slaapkamer van vader en moeder óók nog de dochter en een vreemdeling uit Oost-Europa sliepen. Elders moest één bed dienen voor drie personen, die elkaar1 naar gelang de „schichten” afwisselden. Natuurlijk werden ook de barakken en de kampen der Russische krijgsgevangenen gebruikt voor huisvesting. Het kwam voor, dat vier gezinnen in vijf kamers huisden. Elk gezin beschikte dan over één kamer. De vijfde kamer diende als gemeenschappelijke keuken. Sindsdien is deze ontzettende woningnood iets verminderd, maar toch bestaan nog inde kampen ongezonde woontoestanden, die met de tijd hopen we zullen verdwijnen Om deze woontoestand te illus tieren kunnen we wijzen op ’t feit, dat de bevolking van Genk, waar reeds zovele huizen tekort waren, in twee jaar tijd met 10,000 zielen toenam. In 1946 telt Genk 29.098 inwoners en in 1948 reeds 39,103. In een wereldstad betekent een toeneming met 10,000 niet zoveel, maar voor een gemeente van 30.000 inwoners wel. MOBIELE BEVOLKING. De vreemde bevolking is echter zeer beweeglijk en zeker niet hokvast. Deze vreemdelingen verhuizen voortdurend, terwijl iedere dag een aantal hunner België vaarwel zegt om terug te keren naar de „Heimat”. Daarom moeten de mijnen voortdurend nieuwe werkkrachten aanwerven. Een buitenstander zal perplex staan over de beweeglijkheid der vreemdelingen inde Kempen. Als voorbeeld volgt hier een overzicht van aankomst en vertrek van vreemdelingen uit de gemeente Genk. Jaar Aangekomen Vertrokken 1946 1.158 1.670 1947 7.589 2.652 1948 7.890 3.743 1949 1.082 2.691 1950 723 2.009 Tijdens de vijf laatste iaren kwamen dus alleen te Genk 18.442 vreemdelingen aan, maar niet minder dan 12.765 verlieten de gemeente, waarvan de meesten naar hun vaderland terugkeerden. ---