Voor luie menden Vi 4(j «n j.lernationale huishoud-, meu* »i(',ferwarenbeur,s in Keulen is “"'igheid te zien, speciaal bedoeld, zoals het bijschrift zegt, „voor luie mensen, die hun schoenen aan de voet poetsen....” --- Advertentie UW horloge I UW JUWELIER./HORLOGER TOONT U 1 GAARNE DE GEHELE INDUS-COLLECTIEf --- Gegevens voor toto-deelnemers Zó WAS HET EERST VOLEWIJCKERS-BLATJW WIT DOS-SPCL. ENSCHEDE WILLSM 11-SPARTA PSV-MVV HERACLES-NAC AJAX-ADO FEIJENOORD-VOLENDAM RBC-EXCEESIOR RODA JC-EINDHOVEN DWS-ELINKWIJK STORMVOGELS-VSV AGOVV-WAGENINGEN BARONIE-WILHELMINA 1960/’6l 1 A/1 B I—2 2—l s—o 1 B/Erediv. 1 2 Erediv./l A 1 A/1 B XXX 4—l 1 A/ 1 B 1 A/1 B I—o 1961/’62 3—3 2 o—l 2—l 1 B/Erediv. I—2 3 I—2 XXX Erediv./1 B 1 A/1 B 1 A/1 B 2e div./ 1 B --- Op soek naar stewardessen AMSTERDAM. Pan American gaat een speurtocht ondernemen naar Nederlandse stewardessen. De Nederlandse meisjes kunnen uitstekende gastvrouwen zijn en aangezien velen van hen overeen goede talenkennis beschikken, stelt Pan Am. er veel prijs op het Nederlandse contingent in het stewardessenkorps, dat slechts bescheiden is, uitte breiden. In New York zullen de nieuwelingen een opleiding van 6 weken ontvangen. Hun standplaats zal daarna New York, San Francisco of Seattle zijn, maar zij zullen vaak niet thuis zijn, want zij worden op de intercontinentale lijnen geplaatst en zullen dus de hele wereld doorvliegen (behalve Zuid-Amerika). Over circa twee weken worden drie vertegenwoordigers van de afdeling personeelszaken uit New York op Schiphol verwacht, die de meisjes op hun geschiktheid voor het stewardessenvak zullen beoordelen. --- Advertentie B,n—FAAM (Advertentie) --- Geen kikkerbillen meer op tafel? ï DEN HAAG. De Tweede Ka- , i mer is enigszins verdeeld van t J mening over het wetsvoorstel J J van de minister van Landbouw 2 t om de mollen-, egels- en kikvor- * i senwet in te trekken. Een deel J J is voor intrekking van de wet J [ omdat door de vergunningsver- t t eiste voor het vangen van mol- J J lende mollenstand tot schade J J van de landbouw zeer is uitge- t 1 breid. Een ander deel zegt even- i * wel de noodzaak tot intrekking J * van de wet niet in te kunnen zien. , > Enkele Kamerleden vragen de J J minister nog of aan het vangen J 2 van kikvorsen omwille van de zo- « t genaamde kikkerbilletjes voor i * restaurants geen paal en perk J J moet worden gesteld, vanwege 2 2 de daarbij bedreven wreedheden, t --- Neen, dit plaatje slaat niet op Carnaval, doch het is een scène Neen, dit plaatje slaat niet op Carnaval, doch het is een scène uit de nieuwe Nederlandse speelfilm „De overval”, die onder regie van de Engelsman Paul Rotha in de Cinetonestudio’s te Duivendrecht wordt opgenomen. Het is een scène, die zich in de film in het duister af speelt. In het midden Jan Blaaser. --- Oostduitsers leveren alles aan Rusland Economie der Oost-zone leed in één jaar enorme schade Niet alleen moeilijkheden aan Westelijke kant van de muur (Neerlandiapers-correspondentie) BERLIJN De Muur door Berlijn is het verdriet van de Berlijner, is de ergernis van de vrije wereld en kan nog eens in werkelijkheid de steen des aantoots worden, waarop de vrede of wat daarvan in deze wereld nog over is te pletter kon lopen. Wanneer men echter over de Muur schrijft of spreekt, mag men echter niet denken, dat al de ellende van deze Muur zich alleen maar aan de westelijke kant heeft geledigd. Wanneer ook al een aan banden gelegde publieke opinie en pers inde Sovjet-zone haar mening niet kan zeggen, de waarheid niet mag dienen, dan neemt dat toch niet weg, dat de waarheid niet bekend wordt. En die waarheid is, dat de Muur van Ulbricht de grootste klap is, welke de communistische machthebbers van de zogenaamde Duitse Democratische Republiek zichzelf en hun politieke aspiraties hebben gegeven. Er is nu een jaar voorbij, sinds de Muur als een bot mes alle verbindingen afkapte. Niet alleen de vluchwegen, maar ook de duizendvoudige persoonlijke verbindingen, de duizend voudige kleine economische relaties, de culturele banden. Een nauwkeurige besomming van de schade voor de oost-zone in geld komt neer op een bedrag van vele miljarden we-stmark. In dit jaar waren het niet de bij duizenden vluchtende arbeidskrach ten, die aan de economie inde oostzone onherstelbare schade toebrachten, zoals inde motivering van de oprichting van de Muur luidde. Deze onherstelbare schade zat in ’t middel zelf opgesloten. Vroeger becijferde Ulbricht de schade door de ~republiekvlucht” op 30 miljard westmark. Hij zwijgt nu volkomen over de schade van de Muur. Daar is allereerst de -situatie op het gebied va-n de verzorging des volks m-et levens- en verbruifesg-oederen. De landbouw inde oost-zone, zoals diie thans in handen van de rode machthebbers is gekomen, toont -s-teeds minder opgewassen te zijn tegen de taak om \ook slechts het no-digste op de markt te brengen. Reeds in het voorjaar waren de aardappelen, die 17 jaren na het einde van de oorlog nog steeds alleen maar op levensmiddelenkaarten verkrijgbaar zijn, reeds totaal verdwenen. Vlees en vet waren bij evenigrote uitzondering te krijgen als dit met groenten en fruit het geval wasi De pers hief daarop eensgezind een loflied aan op het gezondere leven door minder vet en vleesconsumptie, zoals eenmaal Hermann Goering sprak van kanonnen in plaats van boter. Dat deze propaganda ten nauwste verband hield met de sinds de dwangcollectivering der boerderijen steeds zinkende opbrengst van landbouw, en veeteeltprodukten, ontdekte zelfs de goedgelovigete bewoner der zone al spoedig. Niets bewijst beter deze catastrosfale toestand dan de door de regering in Pankow zelf gepubliceerde cijfers. I,n 1960 wachtte men met de collectivering der boerderijen, totdat de boeren de voorjaar®- en uitzaaiwerkzaamheden op de akkers hadden voleind. Daardoor was de oogstopbrengst in 1960 nog enigszins normaal. Maar in 1961 zakte de opbrengst van koren reeds met 24 procent, suikerbieten met 32 procent, mals met 37 procent en aard>- appelen zelfs met 43 procent. GEEN LEVENSMIDDELENINVOER. De bevolking inde zone heeft toen gehoopt, dat deze verminderde op – brenigisten aan levensmiddelen wel door leveringen uit andere oostblokstate-n zouden worden goedgemaakt.. Maar deze hoop werd de bodem ingeslagen door de verklaring van de leider van ’t economische planbureau Brun-o Leu-scher, n.l. dat de zone niet overeen voldoende aantal hoogwaardige machines beschikt om ze tegen grotere hoeveelheden aan levensmiddelen te kunnen ruilen. Daarmee stond meteen vast, dat de communistische plannenmakers ook niet zinnens waren inde toekomst de produkfcie inde zware industrie in te perken en in ruil daarvoor wat meer geld inde l-andbouw en de produktie van consumptiegoederen te steken. En zo luidde het wel niet: kanonnen in plaats van boter, maar machines in plaats van boter. Echter, de machines, -schepen en indUstrie-inrich – ting-en zijn voor het -allergrootste deel bestemd voor de export naar de Sovjet Unie of de andere oostblokstaten. En dit wel op basis van de dwangverdra-gen, welke ook de Duitse oostzone inde „Raad voor wederkerige economische hulp” heeft moeten aangaa-n-. En nu -kunnen de feiten anders lopen dan gedacht werd en die mensen kunnen honger hebben, dat doet a-an de leveringsverplichting niets af. Van tijd tot tijd krijgt Pankow ernstige aanmaningen tot de afgesproken afleveringen, wat de zone-mach-thebbers doorgaans voor onoplosbare problemen stelt, aangezien ook de industrie voortdurend beneden de produktieverplichtingen blijft. Evenwel, als het erop aankomt, kan men gemakkelijker het eigen volk de mond snoeren, dan de regeringen der Oostbloklanden. Waarvoor heeft men ander-s zulk een enorm aantal Vopo’s en soldaten. En d-us hongeren de mensen inde zone om te kunnen voldoen b.v. aan de eisen van de Sovjet-Unie, die de hoogwaa-r-dige indus-trieprodukten uit Duitsland ver onder de wereldmarktprijs en gedeeltelijk zelfs onder de produfctieprijs betaalt. Daarover zwijgt Ulbricht in alle talen. Wat zou hij ook de Sovjet-Unie de les durven lezen. Toen er nog een vrij verkeer mogelijk wa-s van de bewoners van Oost-Bei’lijn op We-st-Berlijn, wisten dezen zich wel met de produkten van h-et westen te bevoorraden. Langs duizenden wegen gingen dagelijks duizenden kilo’s levensmiddelen de zonegrans over. Wie interesseerde zich toen voor het geknoei met de Sovjet-Unie.Men leed geen gebrek. Maar dat is thans radicaal ónmogelijk geworden. Op alle gebied. De oost-z-one had het nagelaten om zelf allerlei consu-mptie-goederen te fa – brdceren, omdat men die toch wel in West-Berlijn kon krijgen. Nu zij een eigen, produktie nodig hééft, kan daar geen -sprake meer van zijn. In het raa-m van de economische samenwerking van het oostblok is geen plaats ingeruimd voor deze produkten in Oost-Dudtsland. En wat de levensmiddelen betreft: men moet de buikriem nog maar een paar gaatjes enger snoeren, want de oostblokstaten hebben hun eigen verzorg-in-gs – moeilijkheden en die zullen nog wel erger worden als de oogst 1962 in gebreke blijft. Hoe lang zal men met de mensen inde oostzone nog dit s-pel kunnen spelen? Ergen-s wordt elke boog op een gegeven moment te strak gespannen. Neen, de moeilijkheden liggen .heus niet alleen aan de --H*. van