Actes officiels. Par arrêté royal du 31 aoüt, M. A. H. J. Russel, candidat-notaire a Geleen, est nommé notaire a la même résidence, a partir du 15 septembre. --- Election Communale a Ruremonde. Une dépêche de Ruremonde nous a fait connaitre le résultat de I’élection d’un membre du Gonseil communal, en remplacement de M. Andriessens, dócédé Votants, 709. Bulletins nuls, 8. Majorité absolue, 351. Elu, M. Fouquet, libéral, par 363 voix. M. Liassen a eu 337 voix. Au ballottage du 30 juillet, entre MM. Glocquet,catholique,et Fouquet, libéral, il y avait eu 705 votants. Bulletins nuls, 7.M.Clocquet avait été élu par 350 voix. M. Fouquet en avait obtenu 348. Maestricht. Une Procession d’Amsterdam arrivera en notre ville , demain amidi 41. Les pèlerins visiteront, mercredi et jeudi, les églises de Wyck, de Notre-Dame , de St-Servais et du Sacré-Coeur, ainsi que la Grotte de Notre-Dame de Lourdes a St-Pierre et la source de St-Servais. —Le nommé P. H. E., agé de 48 ans, domicilié a Maestricht et signalé depuis Ie mois d’avril dans le « Politieblad » a été arrêté par la police de Venlo et mis a la disposition de la Justice a Ruremonde. —On lira aux annonces le programme des deux premières représentations que le Grand Théatre d’Amsterdam donnera sur notre scène les dimanche et lundi prochains, Bet 9 septembre. La Troupe de MVI. van Lier frères est trop avantageusement connue en notre ville pour que nous devions encore en faire I’éloge. Ainsi qu’o ï b verra aux annonces, la Société du chemin de fer Liége-Maestrich organise pour le tnercredi, 11 septembre, un train de plaisir pour Paris, a prix réduits. —Au marché de ce jour ont été exposés en vente: 68 bêtes a cornes. 53 veaux. 21 moutons. 237 porcs. Liane. Dans la nuit de dimanche a lundi, quatre personnes, revenant de la kermesse de Heel, avaient pris place dans une barquette. Le bateau doit avoir été renversé par une fausse manoeuvre. Trois d’entre elles ont trouvé la mort dans I’eau. U» enfant de 3 ans a pu être sanvé. La Haye. L’enterrement du regretté président de la Première Chambre, dans le caveau de la famill 5 Schimmelpenninck, aura lieu demain, mercredi, a Voorst. Le vicomte de ‘Pindella, ministro de Portugal prés la Cour des Pays-Bas, est revenu de congé et a repris ses fonctions. L’estimable diplomate s’est marié récemment. Apeldoorn. Voici encore quelques détails sur les fêtes données au palais a I’occasion de l’anniversaire de naissance laprincesse Wilhelmine. Tout était prét pour le concours de cerfs-volants; ilnemanquait quele vent; aussi cette lutte intéressante entre enfants a-t-elle dü être remise a aujourd’hui mardi. A3 heures aeu lieu I’ascension du ballon monté par F. L’Hostede Paris, et Léon Mari (Léon Antenne Jr.), de La Haye. La Reine et la jeune princesse, avec leur suite et quelques enfants invités, avaient pris place dans la cour oü se faisait le gonflement du ballon. Au moment du « lachez tout » I’Harmonie d’Apeldoorn ajoué I’air national, et L’Hoste, debout sur le bord du panier, a acclamé Sa Majesté et Son Altesse Royale. L’aérostat, après avoir atteint une hauteur de 3000 M., a plané pendant trois quarts d’heure au-dessus du chateau et s’est dirigé ensuite vers le sudouest. Un parachute a été laché, auquel avait ét* attaché un panier. D’après les ordres du Roi, il avait été formellement défendu aux aéronautes de descendre en parachute. Le ballon est tombé a une demi-lieue du palais. Une voiture dela Cour y a rejoint MM. L’Hoste et Mari pour les conduire au chabau, oüils ontétéfélicités par la Reine et la princesse sur leur heureuse descente. A 8 heures et demie, un brillant feu d’artifice a été tiré devant le palais. Amsterdam. Une dépêche de Milan, oü est réuni en ce moment le Congrès international de tramways, annonce que ce dernier se tiendra l’aanée prochaine a Amsterdam, Bréda.— Rectification. —La soldat H.. dont on avait annoncé la mort a la suite d’un coup de soleil pendant les exercices mititaires, va, au contraire , beaucoup mieux et a pu reprendre son service. Oronlngue. Un faux baron. La police a arrêté le nommé J. M., lequel, s’étant affublt du titre de baron Van Imhof, était parvenu a se faire remettre plusieurs objets de valeur par des négociants trop erédules. M. Ie baron a été conduit en prison, oü il peut méditer a I’aise sur ses degrés de noblesse. Domburg. A I’occasion de I’anniversaire de la princesse Wilhelmine , la Reine de Roumanie a offert un régal a tous les enfants fréquentant les écoles dans cette commune. --- AUTRICHE-HONGRIE. Le Sliah. Episode de la tragédie de Meijerhng. Yienne, 27 aodt. Le Shah de Perse, arrivé ici vendredi après-midi, est parti hiermatin par le bateau a vapear pour Buda-Pesth. II a été regu par la Cour et par la haute société viennoise d’une fagon trés sympathique. Le monarque oriental appréciera d’autant plus eet honneur que I'Autriche-Hongrie n’avait en vue aucune considération égoïste, aucun des intéréts qui poussaient la Russie et I’Angleterre a rivaliser d’empressenaent auprès de Nasser-Eddin. C’était la troisièms fois que le Shah venait a Vienne. Après son premier voyage, en 1873, lors de notre exposition, la Wiener Abendpost, journal ofïiciel, avait publié la traduction d’une description de ce voyage faite par le Shah. Le souverain avait dit de bien belles choses sur la Cour, I’lmpératrice, le théatre impérial, Schoenbrunn, etc. Sa deuxième visite a Vienne. en 1878, passa presque inapergue. Pendant le troisiéme et dernier séjour qu’il a fait dans notie capitaleil s’est montré beaucoup en public. II est allé deux fois au théatre Impérial, dans le jardin de Schcenbrunq, au Kahlenberg, oix il a diné dimancüe avec I’archiduc Charles-Louis et une suite nombreuse, et au nouveau palais du musée impérial d’histoire naturelle. II a fait également de nombreuses promenades en ville. Par- toutilaété aecuedli par lafoule d’une manière sympathique. On a remarqué que le Shah, depuis ses voyages enEurope, a pris insensiblement toutes les habitudes de notre monde civilisé et qu’il ne commet plus de fautes contre 1’étiquette, comme en 1873. Trés content de Ia réception qui lui a été faite a Vienne, le Shah a distribué plus de 150 décorations. Le comte Taaffe, qui avait été oublié 1’année dernière par 1’Empereur Guillaume, a regu cette année le portrait du Shah en miniature... mais en diamants. * * s(e La familie de la baronne Marie Yetsera a eu le triste courage de publier des «documents» concernant les amours de la jeune fille avec le prince impérial. Ces documents, c’est peut-être un M. de Maurel quelconque qui los a fabriqués. On veut v prouver que la mère n’éta t pour rien dans la liaison de sa fille. Cependant il résulte de la lecture des documents qu’elle savalt 1’amour coupable de sa fille pour le prince et qu’elle ne peut se justifi r du reproche grave de n’avoir rien fait pour guérir sa fille de sa passion criminelle. II résulte aussi que la baronne Marie a cherché elle-même la mort; la version répandue dans le temps par 1 e Figaro, et d’après laquelle 1’archiduc Rodolphe aurait assassiné la jeune fille dans un accès de coière, ne tient donc plus debout. En tout cas Mme de Vetsera aurait mieux fait de rester dans 1’ombre. II y a des douleurs qu’on n’étale pas en public. --- INTERIEUR. Seconde Chambre. Neuf membres de la gauche de la Seconde Chambre ont déposé une proposition lendanta introduire 1’instruction obligatoire. Quatre nouveaux amendements ont été présentés au projet de révision de la loi sur 1’enseignement primaire. Le premier, présenté par MM. Gleichman et consorts, temt a lire 1’article 46 comme suit:« Pour suppléer aux frais qui restant a charge de la commune, une contribution peut être exigée de chaque élêve, a 1’exception des enfanls pauvres et de ceux qui quoique non indigents ne possèdent rien.» Une autre proposition, celle-ci de MM. Goeman Borgesius et quatre autres, a pour objet de faire suivre 1’article 12 (subdivision de 1’arl. 1) d’un nouvel article portant qu’un recours au Roi peut être pris contre chaque arrêté des Etats-Députés par tous ceux qui ont de 1’intérêt a voir annuler ou améliorer ces arrêtés. Le recours doit avoir lieu dans les trente jours qui suivent la date a laquelle 1’arrêté a été publié ou envoyé aux intéressés. Le troisième amendement,de MM.Van Delden et cinq autres membres, concerne le troisième alinéa de 1'art. 4. II stipule ceci: Si la part contributive dans les traitements des instituteurs pour chaque exercice est inférieure pour une commune a la somme de 1’indemnité de 1’Etat dans les frais de 1’enseignement primaire, dans ce cas le Gouvernement devra rembourser a la commune le montant auquel elle aurait eu droit,mais ce montant ne sera dans aucun cas supérieur a celui qui lui revenait pour 1889. Parle quatrième amendement, MM. Gleicbman et consorts proposent de remplacer 1’alinéa final de 1’art. 54 bis par la prescription suivante : « Chaque année.dansle courant du mois dejanvier, l’administration,qui a droit a un subside da 1’Etat pour 1’année écoulée, envoie sa demande y relative aux Etats-Députés. Ceux-ci prendront avant le tr mai une décision qu’ils enverront au ministre, a 1’inspecteur scolaire et a 1’administration intéressée. Dans les trente jours de la date de la décision, le Commissaire du Roi et 1’inspecteur scolaire peuvent prendre leur recours au Roi qui arrêtera le montant auquel 1’administration a droit. » La discussion des articles du projet de loi a été reprise aujourd’hui a la Chambre. --- Echos de partout. Audadeux faussaire Onlitdans le Temps, de Paris: « Un audacieux escrocvient de tenter d’accomplir auprès d’un agent de change, rue Drouot, unê opération finaneière qui, si elle avait abouti, eüt causé un préjudice de prés de 4 millions au marché frangais. M. M..., fondé depouvoir d’un agent de change de la rue Drouot, avait fait, il y a un mois environ, connaissance d’un nommé Elie Kamour qui paraissait jouir d’une trés grosse fortune et menait grand train a Paris. Au cours d’une conversation tenue ces jours derniers dans un établissement public oüils s’étaient rencontrés parhasard eet individu avait raconté a M. M... que son frère et lui étaient propriétaires de vastes propriétés en Syrië et que, bien que jouissant d’une trés grande fortune, ils se trouvaient dans I’obligation de se défaire d’un certain nombre de titres pour donner de l’extension a leurs affaires agricoles. Vendredi, Kamour se présentait dans la matinée au bureau de I’agent de change, oü il demandait le fondé de pouvoir et chargeait ce dernier de lui négocier mille obligations égyptiennes représentant une somme de 500,000 francs. Tout en demandant la liquidation de cette affaire dansle p!us bref délai, Kamour annongait en même temps qu’il était encore possesseur de 5,000 autres actions représentant une valeur de 3 millions de francs, qu’il se trouverait selon tnute probabilité dans la nécessité de réaliser aussi dans quelque temps. En présence d’une affaire aussi importante, M. M.., pris de soupgon, pria Kamour de vouloir bien lui laisser les ti- tres en «lépót pour qu’il put les exuminer a loisir, et ie pria de vouloir bien repasser un peu plus tard. Kamour ac cepta eet arrangement, et, bien qu’il parut quelque peu contrarié de ce cont etemps, il se retira. M. M... se rendit alors auprès de M. Mouquin, commissaire du quartier du faubourg-Montmartre, et, après lui avoir fait part de ses soupQons, il alia avec ce magistrat soumettre a 1’examen de M. Chaix, imprimeur, lestitres en question Toutes les obligations furent reconnues fausses par M. Chaix, qui déclara en outre qu’elles étaient fort bien imitées et présentaient a priori toutes les marqués d’authenticité. Sans pits tarder, M. Mouquin, mis au courant par M. M .. de la via et des habitudes de Kamour, sauta dans une voiture et se fit conduire au domicile que ce dernier occupait ruo Auber, 14. Kamour venait de quitter son domicile il y avait cinq minutes a peine. Elie Kamour occupait, depuis un mois environ, au premier étage du n. 14 de la rue Auber, un vaste appartement. La conciërge, qui a été interrogée, n’avait rien remarqué de suspect danssa conduite. La location de son appartement était de 5,000 francs , et les meubles qui le garnissaient avaient été payés par lui 20,000 francs. Bien que 1’instruction ne paraisse pos séder encore que peu de renseignements, il a cependant été possible d’établir que les paquets renfermant les obligations avaient été remis avant-hier soir au domicile de Kamour, vers buit heures, par un horame trés brun qui paraissait être un étranger. P. S. La maitresse de Kamour a révélé a la justice qu’il aurait le corps tout couvert de cicatrices. II aurait raconté a cette dernière qu’il avait été condamné a mort deux fois, la première a Rome, pour vol et assassinat, et la seconde en Syrië, pour avoir fomenté une insurrection contre la Turquie. Kamour avait 1’habitude de se promener tous les jours au Bois de Boulogne,a 1’heure oü les allées sont le rendez-vous de la haute société. Son tour fini, 1’aventurier se dirigeait vers le restaurant de Madrid ou un établissement du même genre, rendez-vous des demi-mondaines. Son arrivée était saluée par la musique des Tziganes qui ne manquaient jamais d’attaquer en son honneur la marche nationale turque. Quand 1’beure du départ arrivait, Kamour soldait par un louis une dépensed’un franc et déposait deux autres louis de pourboire pour les musiciens, qui saluaient son départ de la même marche triomphale. L’aventurier a mis a profit les quelques instants qu’ii a passés dans son domicile, après le coup tenté, pour détruire les papiers, dont on a retrouvé les vestiges dans les water-closets. Yoici le signalement de Kamour : ège 45 ans; taille moyenne,forte corpulence, grisonnant, visage grêle. II a sur le cou des tracés de blessures provenant de balles ou de coups de stylet. II parle olusieurs langues trés correcternent. Poison fiduciaire. — On a constaté a Lausanne que les bidets de 50 francs de la Banque fédérale suisse, imprimés en couleur verte , contiennent un poison dangereux. Deux employés ont été assez gra vement malades pour avoir manipulé un paquet de ces bidets, en les humectant de salive pour faciliter 1’opération. On annonce de Paris la mort de Mme de Marcère , nièce du général baron de Baye, gouverneur militaire de Lyon, et la jeune femme de M. de Marcère,. fils du sénateur. Mme de Marcère est morte dans d’atroces souffrances. Dimanche matin, Mme de Marcère trisait sesebeveux avec un fer qui chaufïait une lampe a essence. Cetie lampe , s’étant renversée , mit le feu a ses vêtements. Mme de Marcère ouvrit une fenêtre et demanda du secours. Mais malgré la promptitude avec laquelle ils arrivèrent, on ne put la sauver et elle a succombé a ses blessures dans la nuit. Mme de Marcère était a peine ügée de vingt-cinq ans. Son mari était absent. --- NOTULEN der vergadering van den Gemeenteraad van Maastricht, in het openbaar gehouden op Maandag den 12 Augustus 1889. Vervolg. IV. Wordt ter tafel gebragteene door Burgemeester en Wethouders, in overleg met den arrondissements schoolopziener en het hoofd der openbare school voor betalenden inde Spilstraat opgemaakte voordragt tot vervulling der vacature, ontstaan door het aftreden van den onderwijzer J. A. Nysten. Naar aanleiding dier voordragt wordt in de eerste plaats met algemeene stemmen de jaarwedde van den eersten op de voordragt voorkomenden kandidaat, den heer L. Hoenings, die onlangs is benoemd tot onderwijzer bij dé gemelde schooi, met algemeene stemmen verhoogd van ƒ 650 tot op ƒ 700, waardoor deze wordt beschouwd inde plaats van den afgetreden onderwijzer te zijn getreden. Vervolgens wordt tot stemming overgegaan voor de benoeming vaneen nieuwen onderwijzer, wiens jaarwedde wordt vastgesteld op f 600. Bij die stemming worden uifgebragt op de heeren H. J. Bemelmans en W. Scheres ieder 6 stemmen, terwiji 6 blanco briefjes worden gevonden. Geen der kandidaten de volstrekte meerderheid bekomen hebbende, wordt overgegaan tot eene nieuwe vrije stemming, waarbij worden uitgebragt op de heeren Bemelmans 8 en Scheres 7 stemmen, terwijl 3 blanco briefjes worden gevonden, zoodat de heer H. J. Bemelma s, thans onderwijzer le Wahlwiller, is benoemd. V. Namens de comipissi0 voor het arm- WJZ :n, lieubir) instellingen wjrdt door den heer Fouquet rapport uitgebragt, bat-rokkidijk eeue geproj oteerde nieuwe organisatie van de inrigting der openbare gemeentescholen, tn.t wijziging van het schoolgeld. Het naar aanleiling daarvan in de eerste p!aa*s voirgedragen besluit, bepalende dat er zullen zIjd twee gemeentelijke openbare scholen voor lager onderwijs, ééne uitsluitend voor betalendeu en ééne voor on- en minvermogenden, waarop de onvermogenden kosteloos onder vijs zullen genieten en do minvermogenden tegen betaling van een matig schoolgeld, wordt met algemeene stemmen aangenomen. Vervolgens worden mede met algemeene stemmen aangenomen hot besluit tot heffing on de verordening op do invordering van het schoolgeld bij- de school uitsluitend bestemd voor betalenden föpilstraat) welk schoolgeld wordt bepaald por maand op f 1,20 voor één kind, f 1,00 voor ieder van twee kinderen en f 0,80 voor ieder van drie of meer kinderen van hetzelfde gezin. Daarna komtrin behandeling het voors! el om aan de school voor on en minvermogenden (Augustijnenschool) een schoolgeld te heffen- voor minvvrmogenden per maand ad 50 cent voor één kind, 40 cent voor ieder van twee en 30 cent voor ieder van drie of meer kinderen van hetzelfde gezin. — Het betrekkelijk besluit tot heffing en de verordening op de invordering worden met algemeene stemmen aangenomen. VI Naar aanleidingvan een voorstel der plaatselijke commissie van toezigt op de lagere scholen en van de Raadscommissie voor het armwezen, het onderwijs en de openbare instellingen, wordt voorgedragen een ontwerp besluit strekkende om Burgemeester en Wethouders te magtigen tot voorloopige aanstelling van een vakonderwijzer in hathandteekenen bij de gemeentelijke lagere scholen op eeue jaarwedde van f 250. De heer Fouquet. In de plaatselijke schoolcommissie heeft het onderwijs in het teekenen bij onze scholen aanleiding gegeven tot bemerkingen; men meende dat voor jongens die later tot een ambacht zullen worden opgeleid, meer werk moest worden gemaakt van het teekenen. Wel wordt thans het teekenonderwijs gegeven door een onderwijzer die daarvoor het radicaal bezit, maar het is ligt te begrijpen, dat een vakonderwijzer, die van het teekenen eene afzonderlijke studie maakt, dat onderwijs beter zal geven. De heer Guljé, Hoewel ik zeer ingenomen ben met het voorstel, is het mij niet duidelijk waarom de Raad. aan wien da benoeming van alle onderwijzers behoort, thans dezen vakonderwijzer niet zal aanstellen, maar die benoeming zal overlaten aan Burgemeester en Wethouders. De Burgemeester. De voorgestelde maatregel heeft geheel een voorloopig karakter. Wanneer de Raad zich er mede vereenigt, zal esn teekenonderwijzer voorloopig en slecht voor korten tijd ia ’twerk worden gesteld, ten einde te kunnen nagaan in hoe verre de maatregel aan de verwachting beantwoordt; eene definitieve benoeming kan niet anders dan door den Raad worden gedaan, De heer Guljé. Hetzij er kwestie is van eene definitieve benoeming of van eene voorloopige aanstelling, ik meen dat de Raad ze moet doen en niet hetCollegie van Burgemeester en Wethouders. Ik meen dus nog te moeten vragen, welke redenen er bestaan om hier van dien regel af te wijken. De heer Gilissen. Zal men voor een traotement van f 250 een vakonderwijzer kunnen krijgen ? De heer Fouquet. Niet wanneer deze daarin zijn bestaan moest vinden, maar wel als wij een geschikt persoon kunnen vinden die dat vakonderwijs aan onze scholen als nevenzaak waarneemt. De heer Jos. Bauduin. Zou het niet goed zijn in het besluit te bepalen, dat de voorloopige aanstelling zal worden gedaan hoogstens vooreen jaar? anders zoude voorloopige toestand misschien 2, 3 jaren kunnen voortduren. 'Da Burgemeester. Ik kan mij met deze voorgestelde aanvulling van het besluit vereenigen. Op dit oogenblik hebben zich nog geen kandidaten opgedaan, en, aangezien de nieuwe schoolcursus den eersten Maandag van September begint, zou de Raad vóór dien tijd geen titularis kunnen benoemen; daarom heeft de commissie gemeend de voorloopige aanstelling van een teekenonderwijzer aan het Dagelijksch Bestuur op te dragen, opdat kunne blijken in hoeverre hij voldoet — Het voorgesteld besluit wordt alsnu met algemeene stemmen aangenomen. VII. Namens de Commissie voor het emplacement van een nieuw abattoir wordt door den heer Fouquet het volgend rapport uitgebragt, hetwelk aan de leden bereids in autographie is medegedeeld : Te recht heeft zich bij de ingezetenen in het algemeen en bij de leden van den Gemeenteraad in het bijzonder de overtuiging gevestigd, dat de thans bestaande toestand van het slachthuis verandering en verbetering vordert, zoowel uit een hygiënisch oogpunt als in het belang der technische bewerkingen die aan het slachten zijn verbonden. De gehouwen voor stallen en slachterij zijn slechts ingericht voor rundvee, zij zijn verouderd en onoogelijk en de mechanische inrichtingen zijn zoo gebrekkig, dat de personen met de werkzaamheden belast, gedurig aangroote gevaren zijn blootgesteld. De mestvaalt bevindt zich op de open plaats waar de toegangen zijn tot het slachthuis, en de tegenwoordigheid der meststoffen bevordert, na het slachten, bij oplading en vervoer, de besmetting en het spoedig bederf van het vleesch, dat noodzakelijk aan de daarop azende insecten is prijsgegeven. Het belang der volksgezondheid vereischt dat deze toestand niet worde bestendigd, en dat eene inrichting worde tot stand gebracht die aan alle billijke eischen beantwoordt en aan de publieke opinie voldoening geeft. Om hierin te voorzien meent de commissie zich niet ie moeten laten leiden door oppervlakkige beschouwingen of door vooringenomenheid met het eene of andere plan, maar dat zij vooreerst bekend moet zijn met de bestemming, die de Gemeenteraad aan het abattoir wenscht te geven met betrekking tot het te slachten vee. Zij zou in het donkere tasten, indien zij niet vooraf voorgelicht was door eene beslissing van den Gemeenteraad omtrent de vraag, of het slachthuis zal bestemd worden tot het slachten van rundvee, varkens,paarden en kleinvee, dan of hetzelve, zooals thans, zal moeten dienen voor rundvee alleen. Alsdan ook kan de commissie het voorstel in overweging nemen, in eene vorige vergadering dooreen lid van den Gemeenteraad voorgesteld, omtrent het behoud van het bestaande emplacement of de verplaatsing van het abattoir, zooals ook de verzoekschriften hieromtrent aan den Gemeenteraad gericht. Maar ten einde aan de bezwaren van meerdere ingezetenen tegemoet te komen, meent de commissie dat de Gemeenteraad reeds nu zou kunnen besluiten dat, welk emplacement ook aan een abattoir worde aangewezen, de veemarkt, zooals zij thans wordt gehouden, zal kunnen blijven bestaan. . Omtrent de bestemming van het slachthuis is de commissie overtuigd den wensch der bevolking uitte drukken, indien zij aan den Gemeenteraad voorstelt een abattoir te bouwen, dat ingericht is voor het slachten van alle veerundvee, schapen, varkens en paarden. Zij vindt zich in dit vdorst el gesteund door het voorbeeld van alle andere steden, die in delaatstejarenpubliekeslachthuizenhebben gébouwd, door de opgedane ondervinding en vooral door de noodzakelijkheid van eene goede controle in het belang der volksgezondheid. In Frankrijk, België en Italië hebben de gemeenten reeds in het begin dezer eeuw goedingerichte slachthuizen voor alle vee gebouwd, en in Duitschland verrijzen zij zelfs inden laatsten tijd in nagenoeg alle kleine steden. Vooral dein dat Rijk gebouwde abattoirs in steden van den omvang van Maastricht zijn bijzonder doelmatig ingericht en voldoen aan billijke eischen, zoodat deze voor onze gemeente in hunne technische uitvoering navolging verdienen. Tot eene deugdelijke contröle van het vleesch is, volgens het gevoelon van alle deskundigen, slechts ineen gemeentelijk slachthuis gelegenheid gegeven, en richt de politie gedurig een waakzaam oog op het nakomen der voorschriften van zindelijkheid en op de verschillende bewerkingen. De varkens en schapen zijn niet minder dan het rundvee aan ziekten onderhevig, die het gebruik van het vleesch voor de gezondheid van den mensch schadelijk maken en tot een nauwkeurig onderzoek verplichten. Bovendien zijn vele onaangenaamheden en hindernissen voor voorbijgangers en naburen verbonden aan het vastbinden der varkens aan de huizen der slachters, het verwijlen en het slachten op beperkte open plaatsen, het geschreeuw en de stinkende uitwasemingen van afval, uitwerpsels en vetsmelterijen. De drelistoffen en de afval van bijna 11000 varkens vloeien jaarlijks inde riolen onzer stad, die daardoor niet zelden tengevolge van ingeworpen ingewanden worden verstopt en verpest. Het zij n deze tallooze misbruiken en schadelijke hindernissen die hij de commissie de gegronde overtuiging hebben doen ontstaan, dat deze toestand niet langer kan worden geduld en dat de varkens, paarden en schapen, niet minder dan het rundvee, aan contröle in het slachthuis dienen te worden onderworpen. Deze controle is tevens in het belang van den veestapel, omdat door haar voortdurend de aandacht blijft gericht op deszelfs gezondheidstoestand en hij voor verdere voortplanting van besmettelijke ziekten wordt behoed. Buitendien bezitten onze bijzondere slachterijen en de daaraan verbonden vetsmelteryen geen wettig bestaan, aangezien zij niet hebben voldaan aan de wet van 2 Juni 1875 (Staatsbl 95) “ tot regeling van het toedicht bij het oprichten van inrichtingen „welke gevaar, schade of hinder kunnen „Veroorzaken.,, Geene derzelve voldoet aan de hieromomtrent bestaande Koninklijke besluiten, welke voorschrijven: „ 1° dat het slachten uitsluitend geschiede „ in het op de teekening als slachterij aan„ gewezen lokaal en dus niet op de open „ plaats : „ 2° dat op die open plaats ook geene var„ kens verblijven; „ 3° dat de slachtplaats gedurende het „ slachten gesloten zij; „ 4° dat de slagtplaats worde voorzien van „ een waterdichten, geplaveiden vloer; „5° dat het water bij het slachten gebezigd, „ en wat met dat water wordt afgevoerd, „ dooreen gemetselde, overdekte goot ge„ leid worde ineen waterdichten gesloten „ put, J» „ 6° dat alle andere vuilnis en afval na „ elke slachting onmiddelijk worden wegge„ voerd; „ 7° dat de put zoo dikwijls noodig worde „ geledigd. (Koninkl. Besluit van 18 Sept. 1885, n° 15.) Maar al voldeden ook alle bijzondere slachterijen aan de bepalingen der wet, dan nog zouden zij niet mogen worden toegelaten, omdat alleen ineen algemeen slachthuis de contröle mogelijk en gemakkelijk is. Hoe zpu het in onze gemeente mogelijk zijnde zich alhier bevindende varkensslachterijen, ten getale van ruim honderd, aan eene goede contröle te onderwerpen ? Zonder een gemeentelijk slachthuis is ook de toepassing onmogelijk van de verordening van 11 October 1859 n° 136, waarbij wordt bepaald: „ Geen vleesch mag binnen deze gemeente „worden ingevoerd van stieren, ossen, „koeijen of runderen, dan ten minste bij „ vierde deelen en van ander vee in deszelfs „ geheel en zonder dat de milt aan de zoo„ genaamde open nieren, aan eender achter„ deelen vast zit en het hart en de long „ eveneens aan eender voordeelen is ge„ hecht gebleven. Dit artikel sluit reeds de keuringin van alle vee en behoorde slechts gecompleteerd of gewijzigd te worden door de bepaling, dat alle inde gemeente ingevoerd of geslacht vleesch niet in verkoop of consumptie mag worden gebracht,zonder voorzien te zijn van een stempel gemerkt dooreen hiertoe geautoriseerd veearts of keurder. In overweging van deze beweeggronden, en alvorens tot het ontwerpen vaneen plan en tot aanwijzing vaneen terrein voor abattoir over te gaan, stelt de commissie aan den Gemeenteraad voor, het volgende besluit te nemen. De Gemeenteraad besluit: 1° dat een abattoir zal worden gebouwd voor het slachten van rund vee,kleinvee, varkens en paarden; 2° dat de commissie voor het emplacement vaneen nieuw abattoir wordt verzocht, aan den Gemeenteraad een ontwerp hiertoe betrekkelijk voor te dragen, waarbij nogthans het voorstel tot een emplacement voor veemarkt is uitgesloten en buiten rekening blijft. (Hordt vervolgd.) ---