PARIJSE Close ups 1 *** on2e Paryse redacteur; het t6 Cimetière Montpamasse, v *a«*of van Montparnasse, I» de *en de laatste chrysanten / « koude regen. Er hangt op (iVs "j8-? iets onzegbaar droevigs toet h* wonstrueuse nécropool l»n Z^n zu^en> kapellen, marmejhg roePen en grafmonumenten, j a j deels ult ®en ttJd, waarin W, re wöze dan nu, wan. -J-k het oude vervangen to*vallig op Cimetièreie Q(.^ajrnasse gekomen; ondanks koude Novemberre®hrB n er fristen: twee Intw ’ een groepje Amerikanen, toet k"candina\dsche jongelingen gei., *ort« broeken, en vier boers-Vin‘f* provincialen. Zij „doen” blikbaar de Parijse tow •Piaatsen: Cimetière Mont-3i(01l.re> Père Lachaise, Cimetière ®l»nvn?arnas3e' en wellicht nog een hov^1 mlr>der befaamde kerk* se°^de reusachtige Père Lachatre zonder een gekwallail9 de gildg (die u inderhaast beroemde” graven toont) toerw te verdwalen, plegen de 4eo ten in rijtuigjes rond te rflrafi^ni zich aAn de duizenden te vergapen, taakt ParÜsc * kerkhoven – doen toodg. overigens een weinig uit de toen ’. twintig jaar geleden kon fle. n‘et naar Partje komen, zonty0 ',P^re Lachaise”, Cimetière dea>. Parnasse, Dóme des InvalitijSe ro°d onderstreept in uw Pato&a vacantie-agenda te hebben tkf.to Het hoorde erbij evenals hou toren, Café de la Paix en ’t dfej n door ’t Louvre. Maar nu tut het ietwat uit de mode te jar Wellicht omdat men na vijf Hie).n oorlog en dergelijke, liever nktïe*r aan ”dat soort dingen” Verre deze melancholieke middag &r\- ?enen de laatste Allerheilihryeanten op de Cimetière vca P'krtre, en de Amerikanen luj/en aan de „gardien” waar de prekers-installatie is, waar- overledene de treurende toat^taanden en vrienden een bett te groet toe-roept (dit ge- natuurlijk via een langer of f>ra *r vóór zijn dood opgenomen Scj, °foonplaat). De „gardien” n»n dr ztjn hoofd, en de Amerika- weg, elkander verover de hyper-moderne inho»aas van »Lawn Forest” in ia 0";ngeles en „Funeral Parlor” Ci„, *M®aS°. Daarbij vergeleken is Zlej, ■ ®re Montparnasse met zijn hruin-geworden Allerheili- ryaanten toch maar „rub-Sof, ~~ and typical French; we ®*n biggerover there. MET ZIJN TROMPET GETROUWD. WUIS ARMSTRONG (u weet da *■ the king of Jazz) was dezer OqjP* in Parijs, en er stond dan kran.een reusachtige foto inde str waarop men Louis Armtrf, in bed zag liggen met zijn 4t,,n naast hem. Als verklaring ' toet erl>Ü> dat Louis Armstmog 2 zÜn trompet getrouwd is”. Paa Wrdagavond trad dit echt-Vsan: VOOL een uitverkochte cloc, tr« des Champs-Elyseés op, CHde microfoons, die hun gesp,;,ek envoudig versterkt via luidver to-s ue zaal in moesten da-HetÖ’ bleken doof-stom te zijn. Publiek, de Hot-Club de Franhop;d de King of Jazz waren wan- TÖdens de pauze dreigde ftoa]Ware °Proer: men hoorde het sCe ® Woord „sabotage” in cretin j°, zowel inde zaal als in <3e °^ei'. De draden zouden door Hot.p’Jbeten tegenstanders van de kers ub de Francee, de verdedi-S^„r Vaneen meer geëvolueerd jazz, de Be-Bop( welke bfiig iof'nen in Saint-Germain des °>ufen vieren) op geraffitocwe wijze doorgeknipt zijn. De bsWoLVUriSe (en meest jeugdige) tofttyj ,aeiaara van Big Louis beft» den een straf-expedltie naar P|§g, aves” van Saint-Germain des vHr, ’ enkele patrouille-wagens '’Pd,, 6 Politie kregen al draadloos *toülïcl'lt versterkingen inde % „ Van Saint-Germain des Pé■Pe areeNiss er in het 17de ar,'to. generale repetitie , f overvalwagens stonden sii- alleswas klaar- Maar rie,les- hten had alleen ver-J ». °at gisteren in het 17de (wegens het , ekovt) afgesloten was. tnaanltr°vers hoeven nu al..tozej, „ r de stroomloze dagen te edérani>l uiet door sirene-gehuil te worden. t. '.La D MONDJE DICHT! %' °rielnP d’°r” is één van Pa«ca ieUr ?66 Ste nacht-clubs. Het ll» e ant!8 £edecoreerd met oer- uit de tijd van «vto baas»111 en Krans I. Boven- d, . de „show” op het ha» lh JeiQe toneel (sedert \[ehd uc^jfantastisch phospho- Weinj Wordt (sedert even ',!,ho\v>. gesproken tijdens door de gasten, weinig gelachen en weinig geglimlacht. Speciaal door de ouderen. Aan de „show” ligt het niet: die is goed (in zijn soort). Maar men heeft ontdekt, dat ’t fantastisch phosphoriserend licht de valse tanden en gebitten der gasten gitzwart maakt. --- Stichting vaneen Frans wereldrijk Terwijl Franse burgerij dorpspolitiek dreef (Van onze Parijse redacteur). Parjjs, November. De overzeese expansie van Frankrijk is tegenwoordig de tweede der wereld; zij is slechts van iets mindere omvang als die van het Britse wereldrijk ln zijn tegenwoordige vorm. Het Franse gemenebest in de vflf werelddelen omvat meer dan 110 mlllioen mensen. Hiervan omvat het moederland slechts 42 millioen; de overzeese gebiedsdelen, die dertien maal de oppervlakte van het métropolitaine Frankrijk hebben, tellen circa 70 millioen bewoners. Tot voor kort werd dit ontzaglijke wereldrijk bij elkander gehouden volgens de begrippen van de Europese overmacht en heerschappij. Sedert enkele jaren echter is er een groot proces in wording om dit koloniale rijk op democratische leest te schoeien en om te vormen tot een soort Frans Gemenebest, dat de benaming Union Francaise, Franse Unie, dragen zal. E% verwezenlijking van dit omvangrijk program, die met veelal onvoorstelbare moeilijkheden gepaard gaat, zal tientallen jaren vergen, voor zover dit plan althans in zijn geheel uitvoerbaar zal blijken. Tal van proclamaties, constitutionele artikelen, titels en waardigheden en de schepping van de Assemblée de 1’ Union Frangaise, die onder presidentschap van Bolsdon In het historische paleis van Versailles haar zetel heeft, zijn Inmiddels tot stand gekomen. Doch de realiteit vermag deze cascade van „papieren constitutie van de Union Frangaise” maar heel langzaam te volgen. EEN JONG WERELDRIJK. Het Franse wereldrijk is betrekkelijk jong en de Franse koloniale geschiedenis is een van de merkwaardigste geschiedenissen, die er bestaan. Nadat Frankrijk op een gegeven moment op het punt stond geheel Noord-Amerika aan zijn macht te onderwerpen het reeds „veroverde” gebied reikte van Noord-Canada tot aan de golf van Mexico en omvatte het gehele stroomgebied van de Missisipi, en in Indië gebieden, die nagenoeg driemaal zo groot waren als het moederland, onder zijn heerschappij had gebracht, ging dit reusachtige overzeese rijk onder Lodewijk XV geheel en al teloor. Het Franse volk bekommert zich daar weinig om: een In wezen diep-conservatieve bourgeoisie, afkerig van experimenten en reizen en zeer gesteld op haar „politique du clocher” haar kerktorenpolitiek (dorpspolitiek in Nederlandse zin) is geen koloniserend volk en Voltaire vertolkte de mening van het overgrote deel van Frankrijks burgers, toen hij naar aanleiding van het échec in Canada schreef: „Ik verkies de vrede boven Quebec. Wij kunnen ook gelukkig worden, zonder dat onze vlag boven de verre stad wappert. In 1814 bezit Frankrijk niets meer dan een paar Antillen-Eilanden (Martinique, Gouadeloupe en enkele andere) en een gedeelte van Guyana grenzend aan Suriname, en dat op de eerste plaats strafkolonie was. Maar nauwelijks een eeuw later wappert de tricolore boven een geweldig koloniaal rijk, dat meer dan één derde van het Afrikaanse werelddeel en in ’t verre Oosten reusachtige gebieden en eilandenrijken omvat. De Franse burgerij bekommerde zich om de schepping van dit koloniale rijk even weinig als zij zich ln de achttiende eeuw bekommerd had om het verlies van Amerika en Indië. Enkele politici, militairen en technici, met aan hun hoofd Jules Ferry volbrengen de krachttoer om binnen weinige jaren de Franse heerschappij over meer dan 65 millioen mensen uit te breiden. Het is amper honderd jaren geleden dat Frankrijk ztjn oudst: overzeese gebied, Algerië, heeft kunnen consolideren; het protectoraat over Tunqsië is nog geen 70 jaren oud, het grootste gedeelte van zwart Afrika is eerst sedert 40 jaren geconsolideerd en Maroeco is pas na de eerste wereldoorlog aan Frankrijk gekomen. GEKLEURDE „FRANSEN” MAKEN PARIJS ONVEILIG. Frankrjjk heeft in deze betrekkelijk korte tjjd grote prestaties in zjjn overzeese gebiedsdelen kunnen registreren, een traditie heeft het er nauwelijks kunnen scheppen. Het land beschikte lange tijd niet overeen bevolkingsoverschot (en ook thans nog maar nauwelijks), dat het naar zijn koloniale gebieden zou hebben kunnen laten afvloeien om deze te bevolken en met de Franse civilisatie te impregneren. Bovendien is de Fransman zeer weinig geneigd het moederland te verlaten. Alleen in Noord-Afrika is het gelukt om er inde laatste honderd jaren één millioen Europeanen te vestigen; de Fransen maken daarvan nauwelijks lets meer dan twee-derden uit. Temidden van zeven millioen inboorlingen stuiten zij daar evenwel op de dubbele weerstand van het Arabisch nationalisme en de Islam. Algerië zelf evenwel heeft een jaarlijkse bevolkingsaanwas van 140.000 zielen; daar het gebied Frans département is. kun-1 nen de inboorlingen vrijelijk naar Millwenen volkeren kwamen en gingen onder de driekleur andere départementen e.q. het moederland verhuizen. Het Noord-Afrikaanse proletariaat invadeert dan ook sedert tientallen jaren in steeds toenemende mate Frankrijks twee grootste steden: Parijs en Marseille. Tengevolge van zjjn uitzonderlijk hoge criminaliteits-factor betekent dit voor het moederland een ontzaglijk probleem. Voor de oorlog bestond er in Parijs ter bestrijding van de misdaad onder de Noord-Afrikanen een zg. Noord-Afrikaanse brigade, samengesteld uit Noord-Afrikaanse en andere het Arabisch kennende politietroepen. De thans sterk toenemende Noord-Afrikaanse misdaad in Parijs heeft stemmen doen opgaan, die de teiugkeer van deze speciale politle-brigade eisen, Behalve Noord-Afrika zijn Indo-China (met plaatselijk 300 inwoners per vierkante kilometer) en de Antillen overbevolkt, terwijl grote gebieden van West- en Centraal Afrika onderbevolkt ztjn en met een tekort aan arbeidskrachten kampen. Tot 1939 toonde Frankrijk zich bij de administratie van zijn imperium ten aanzien van politieke hervormingen afkerig, terwijl ’t op religieus en cultureel gebied een grote verdraagzaamheid aan de dag legde. Eerst tijdens de tweede wereldoorlog werd de stoot tot een diepgaande hervorming gegeven. De Gouverneur Generaal van Frans Equatoriaal Afrika, de neger Félix Eboué schaarde zich reeds inde zomer van 1940 achter generaal de Gaulle, die daardoor een belangrijke ruggesteun voor zijn „VrK Frankrijk” vond en als tegenprestatie zich voor een progressieve autonomie van de inboorlingenbevolking spande. Zeer gevaarlijk voor Frankrijk was de „politieke strategie” der Japanners, die in Frans Indo-China vijf maanden voor het einde van de oorlog de Franse troepen verdreven en de keizer van Annam, Bao Dai, souvereln verklaarden en de Viet-Minh-beweging vrije loop lieten. Deze politiek was in eerste instantie gericht m het afwerpen van de Franse uvereiniteit. Ineen boodschap toe de Viet-Minh van de Oaulle's minister van koloniën, Giacobbi, op 24 Maart 1945, werd voor het eerst de naam „Union Frangaise” genoemd en tijdens langdurige onderhandelingen met talrijke afgevaardigden van het kolosale rflk, werden inde eerste jaren van de Vierde Republiek de omtrekken van de Union Frangaise vastgelegd. (Slot volgt). --- Moskou eert zijn dichters maar legt hun weduwen dwangarbeid op Berlijn, 15 Nov. (K.N.P.). Erich MUhsam was een bekende figuur onder de communistische. Duitse dichters ten tijde van de Republiek van Welmar. Toen de nazi’s aan de macht waren gekomen viel hij in hun handen en werd In het beruchte concentratiekamp Sachsenhausen bij Oraniënburg door de bruine beulen vermoord. Ternauwernood slaagde zjjn weduwe, Crescentla Mühsam erin, aan de handen der Nazi’s te ontkomen. Zij ontsnapte naar Praag. Hier bereikte haar een uitnodiging van de „Rode Hulp”, om als haar „eregast” naar Moskou te komen. Daar werd zij op 23 April 1936 door haar vrienden het laatst in haar hotelkamer gezien. Sindsdien echter ontbrak elk spoor van haar. Op de dringende informatie van haar Praagse vrienden bij de Moskouse autoriteiten kwam een brief van de secretaresse van de „Rode Hulp” te Moskou, Helena Stassova, waarin deze mededeelde, dat Mevrouw Mühsam het uitstekend maakte en het haar zeer goed ging. Zoals Helena Stassova verder schreef, had Mevrouw Mühsam haar gevraagd uit haar naam haar vrienden voor hun belangstelling te danken. Crescentia MUhsam zelf liet echter niets meer van zich horen, totdat op 3 Augustus 1937 eindelijk bleek, dat zij niet meerde „eregast” was van de „Rode Hulp” te Moskou, maar „eregast" van de N.K.V.D., de geheime staatspolitie. De ongelukkige had blijkbaar de Sovjet-Russische gastvrijheid te letterlijk opgevat en volgens de smaak der rode heren wat al te vrijmoedig geweigerd, de nagelaten werken van haar overleden man naar Sovjet-Rusland over te brengen. Zjj had zich reeds verplicht het werk ln Praag te laten uitgeven en wilde zich vanzelfsprekend ook hieraan houden. Een veroordeling tot acht jaar dwangarbeid werd derhalve haar deel. Pas na de laatste oorlog, hl 1946, verscheen zjj na het uitboeten van haar straf w'eer in Moskou, uitgeteerd en met zweren bedekt. Zjj wilde toen naar Duitsland terugkeren, maarde Sovjet-Russische autoriteiten weigerden haar ln deze toestand de gevraagde, toestemming te verlenen, bevreesd als z(j waren voor de ongunstige indruk, die haar wederverschij nen teweeg zou brengen. Nog steeds leeft zfl ln de erbarmeiykste omstandigheden Inde Sovjet-Russische hoofdstad. Inde tijd, dat het haar en haar echtgenoot nog goed ging, was Wilhelm Pieck een vaak geziene gast in hun woning. Ofschoon de tegenwoordige president van de Sovjet-Duitse „Vrije Republiek” wel op de hoogte is van de treurige toestand, waarin de weduwe van zijn vroegere vriend thans verkeert, heeft hij ’t niet nodig gevonden haar op enigerlei wijze de helpende hand toe te steken. Wel worden inmiddels in het volksdemocratische Duitsland straten en pleinen naar de dichter Erich Mühsam genoemd en wordt zijn nagedachtenis door de officiële spreekbuizen der S.E.D. hogelijk gevierd. Het in Oostelijk Berlijn verschijnende officiële dagblad der Sovjet-Russische bezettingsautoriteiten „Die T&gliche Rundschau” noemt hem een „strijder voor het mensdom”, en het eveneens zeer bekende communistische dagblad „Neues Deutschland” groette de vermoorde dichter met de brallende leuze: „Wir gedenken Deiner, Erich Mühsam!” Zijn nagelaten dagboeken worden thans veilig: bewaard in het „Maxim Gorki Museum” te Moskou. Zijn weduwe Crescentla is echter tot op heden, meer dan 13 jaren na haar listig gecamoufleerde verdwijning, nog steeds niet uit het rode paradijs teruggekeerd. --- Advertentie TWOTAX Tel. 3005 Voor alle ritten. Ook Duitsland --- BEZINNING: Die HET LEEST BEGRIJPE HET Langzaam liep Jezus met Zjjn leerlingen de berg op naar de tempel, het machtige bouwwerk van vroegere geslachten en van Herodes de Grote. Zwaar rijst de grDs-grauwe tempeïmuur omhoog en een van de Apostelen drukt er zijn hand tegen en zegt: „Zie eens Meester, wat een stenen!!” En op die uitroep schouwt Jezus1 oog inde naaste en Inde verre toekomst en Hij ziet hoe de gruwel der verwoesting zal komen over de stad, die H« lief had en hoe deze verwoesting een voorafbeelding zijn zal voor de verwoesting van de wereld, als de sterren van de hemel zullen vallen, de zon verduisterd zal worden en de maan zal ophouden haar licht te geven en de krachten der hemelen zullen geschokt worden. Hier ln de schaduw van de tempel ziet Jezus dat enorme gebeuren, dat daarna zal plaats hebben, als Zijn teken aan de hemel zal verschijnen en Hijzelf zal terugkomen, als de Rechter van alle mensen, de machtige Rechter van het Laatste Oordeel. Hij, die nu onze Broeder en barmhartige Vriend Is, zal dan komen zonder barmhartigheid maar ln al Zijn heerlijkheid en glorie, omstuwd door de ontelbare koren der engelenrijen en alle engelbewaarders, ieder met uet levensboek van hun beschermelingen ln de handen. Alle mensen zullen geoordeeld worden, g(j ook, lezer, niemand ontkomt, niemand zal zich kunnen verbergen en zich aan dat oordeel onttrekken. En met grote nadruk waarschuwt Jezus ons ook nog: „Ziet, Ik heb u voorspeld". Hoeveel mensen vinden dit tai fereel belachelijk, onzinnig, resultaat van overspannen fantasie V Ze kunnen daaraan niet geloven, het is voor hen een vernederende gedachte, die zo spoedig mogeljjlc wordt weggeschoren. Bestaat er wel een hiernamaals? Bestaat er zelfs wel een God, waar ledereen zoveel over praat, maar die nog door niemand gezien werd?... Laatste Oordeel!! Wat weten we ervan? Dit leven Is reëel, dit leven bruist, dit leven kun je voelen en tasten, dit staat vóór je met el zijn leed en vreugde, met zijn moeilijkheden en zijn ontspanning. Grijp dit leven, want het duurt maar kort en maak ervan, wat ervan te maken is!! Lezer, denkt gij er ook zo over ? Gjj leest en luistert naar de H. Schrift. Gij gelooft in het woord van Jezus. Voor u is dat alles werkelijkheid, ja, even werkelijk en waarachtig al8 dit leven, dat ge voelen en tasten kunt. Leeft ge dan ook naar dat geloof hierin? Is uw levensuiting dan anders, dan dat van hen, die niet geloven ? Kan men aan uw levensgedrag bemerken, dat ge rekening houdt met dat oordeel, dat zal beslissen over uw eeuwigheid " Leeft ge zo, dat ge dat oordeci Gods niet behoeft te vrezen? Als ge werkelijk gelooft, dan moei toch uw gedrag zó zijn, dat ge met vreugde uit uw graf zult opstaan, als ge uit de doodsslaap door het bazuingeschal zult opgewekt worden! Och, misschien komt het onbewust in uw gedachten, dat dit alles nog zo ver in het verschiet ligt. Het is een nog zo verre, verre toekomst! Maar ge weet toch, dat uw leven kort is. Dat ge alleen ln dit leven werken kunt voor God! En dat het oordeel af zal hangen van uw levensgedrag, van alles, wat gij in dat korte leven zult gedaan hebben naar Gods geboden en verboden. Wat zal de eindstand zijn b(j uw laatste ademtocht? Want dat beslist alles. Ge weet niet, wanneer die laatste dag voor u zal zijn aangebroken. Krijgt ge kans, om dat laatste ogenblik te zien aankomen, of komt dat ogenbliK plotseling, onverwacht, als een dief inde nacht? Wat leeft ge toch onbezorgd, onverschillig, alsof er niets op het spel staat. Het kan ook u evengoed overkomen, als zovele duizenden, die plotseling door de dood verrast worden. Als ge voor God zult staan, hebt ffe geen verontschuldiging. Jezus heeft u herhaaldelijk gewaarschuwd, dat ge een getrouwe dienstknecht moet zijn, dat ge de lamp brandende moet houden. Meerdere malen heeft Hij er uitdrukkelijk bij gezegd: „Denk er om, Ik heb het u voorspeld”. Ge zult bij Hem voor Zijn rechterstoel nooit kunnen zeggen, dat ge het niet geweten hebt, of dat ge het niet zó ernstig hebt Ingezien, dat ge ter góeder trouw zjjt geweest. Neen, ge zijt schuldig of schuldig onwetend. Het is u duidelijk voorgehouden. Ons eigenlijke leven begint pas na dit aardse leven, en het licht of de duisternis in dat eeuwige leven hangt af daarvan, of ge nu uw heiligmakende genade bewaart, de genade, die u tot erfgenaam maakt van de hemel. Hebt grote zorg! Leef zoals ge op het ogenblik van het grote Laatste Oordeel zult wensen geleefd te hebben. P. fr. Carl A. Meijer O.P. --- Gezelle in Streuvels geëerd De wereld was voor hem een openbarend sacrament Heerlen, 18 Nov. (Limburgia-Pers). Het was natuurlijk wat vreemd, dat drs. Jef Notermans aan het einde vaneen Gezelleberdenldngsavond inde Heerienso stadsschouwburg moest zeggen: „Het herfst-offensief van de mijnstreek-jeugd op Stijn Streuvels i» prachtig geslaagd; maar dan moet men weten, dat de Illustere gast <>P deze vijftigste herdenking van de sterfdag van de zoetgevooisde zanger van het Vlaamse land was zijn achterneef dr. Frank Lateur, veel beter bekend onder zijn schrijversnaam Stijn Streuvels. Hjf zat daar met zijn scherp gesneden kop en felle haarborstel inde lege van de stadsschouwburg en pas had het (overwegend jeugdige en vrouweHjke) pubüek hem herkend of een orkaan van applaus barstte los. Drs. Jef Notermans mocht de mooiste lantaarnplaatjes laten zien en prof. Notebaerts S. J. mocht zo enthousiast oreren als h(j wilde en mej. Stultlens mocht de schoonste Gezelle-verzen declameren, inde pauze vormde zich inde foyer een ontzaglijke rij als inde beste tijden van de distributie van louter jonge dames (en zelfs nonnekens) die om een handtekening van Streuvels verzochten. En de grote man zette steeds maar weer in letters, die even stijl zijn als zijn haren, zjjn handtekening. Hij zal gedaan hebben in het nederige besef, dat hij hiermede zijn grote heeroom een weinig eerde. Dat zei Notermans ook heel goed: dat het tenslotte verheugend is, dat na twee wereldoorlogen en na een tijdperk van vernietigng van alle waarden, de jeugd nog steeds zo spiritueel is dat zij mensen als Gezelle en Streuvels op deze verbluffende wijze wil eren. Alleen doet deze jeugd het met een verbeten ernst, want toen Streuvels na de huldigingsavond in zijn hotel met enkele vrienden tesamen zat, drong zowaar nog de vrouwelijke redactie vaneen schoolblaadje tot hem door en wist hem nog een heus interview af te nemen. Haar laatste vraag luidde: Mogen wij uw adres hebben? En Streuvels antwoordde: „Schrijf maar Streuveis, Europa. Dat zoekt die post bij ons inde Vlaanders wel uit...” Maar nu nog de ernst van ile avond, die louter Gezelle raakte. Drs. Notermans liet met lichtbeelden al die lieve plekken zien, waar Gezelle leefde en streefde, leed en stierf. En daarbij vertelde hij zeer summier al die dingen, die het leven van Gezelle tot een bitter-zoete roman maken. Mej. Stultlens zegde daar tussen door enige van de zoetste verzen van de zoon van Pier-Jan Gezelle en ze had naar onze smaak w«l wat verzen mogen kiezen, die de wijze diepte van dit phenomeen wat duidelijker naar voren brachten. Maar zjj deed het ln ieder geval heel mooi. Na de pauze heeft de landsman van Gezelle en Streuvels, prof. dr. Notebaerts S.J., hoogleraar aan de Jan van Eyck-academie, getracht de geest van Gezelle nader tot zjjn toehoorders te brengen. Hjj zocht het wezen van Gezelle te bepalen in twee trekken, die Gezelle in twee zinnen uitsprak. Daags voor rijn overlijden (26 November 1899), toen er een vogeltje in het venster van z(jn ziekenkamer kwam zitten, zuchtte hij: „Ik hoorde zo gaarne de vogelkens schuifelen...” en de andere uitspraak deed hij veel eerder, toen hij dichtte: „Ik ben een blomme en bloeie voor uw ogen ” Gezelle minde de volheid van het Vlaamse leven in al zijn uitingen, het vogelke evengoed al» de mensen, de taal evengoed als de gebruiken, de mijnwerker en de boeren, hij minde alles. Prof. Notebaert zei het sterk, maar zei het juist: De wereld was voor Gezelle een groot openbarend sacrament. Een plas vuil water, die de wereld is, weerspiegelt nog de zon van God. Gezelle was niet, zoals men wei beweert, de vrome botanicus, die het grote cosmische gevoel miste. Gezelle was een mysticus, een Gods-schouwer en Gods-zoeker. Z(jn liefste wens was geweest naar de missie te mogen gaan:: h(j had Engeland willen gaan bekeren. Hij is leraar geweest en eenvoudig pastoor te lande. Het leed en de miskenning hebben vreselijk aan hem geknaagd, maar hij heeft het leed gelouterd tot wijsheid. Hjj bleef trouw aan zijn Vlaanderen, aan zjjn taal en volksaard. Hij bleef trouw aan Christus. Fr au Scholtz veroordeeld Tuebingen, 17 Nov. (Reuter). Frau Gertrude Scholtz-Klink, voormalige leidster van de Duitse nationaal-socialistische vrouwenorganisatie, is Donderdag dooreen zuiveringsrechtbank te Tuebingen onder de „grote oorlogsmisdadigers” gerangschikt. Zij werd tot 19 maanden gevangenisstraf veroordeeld, doch onmiddellijk op vrije voeten gesteld omdat rekening werd gehouden met haar voorlopige hechtenis. Al haar eigendommen, op 3000 mark na, zullen verbeurd verklaard worden. D(*.47-jarige vroegere leidster van 15.000.000 nationaal-socialistische vrouwen, zeide geen eigendommen meer te bezitten. Zij lachte uitdagend toen zij de rechtzaal verliet. De echtgenoot van Frau Scholz, een voormalige generaal van de S.S., zal over enkele dagen door dezelfde rechtbank gevonnist worden. „LA PASSÏONARIA” GEARRESTEERD. 's Gravenhage, 17 Nov. De Spaanse communiste Dolores Gomez Ibarori, die inde Spaanse burgeroorlog bekend werd onder de naam „La Passionaria”, is, naar radio Hamburg meldt, te Praag gearresteerd. Spaanse emigranten te Parijs deelden vandaag mee, dat zij van Titoisme wordt beschuldigd. Zij zou geweigerd hebben de Spaanse communistische partij onder Sowjet-Russische voogdijschap te stellen. --- Kaleidoscoop De heer Darrald Schoenheider, uit St. Paui (Ver. Staten), schreeuwde moord en brand, toen zijn auto ineen langs de weg gelegen moeras belandde en er gedeeltelijk ln wegzakte. Een truck werd te hulp geroepen en tenslotte slaagde men er inde gestrandde auto weer op de weg te trekken. De chauffeur van de truck vroeg voor de bewezen diensten dit karweitje had hem b(jna drie uur gekost! in Nederlands geld omgerekend het schappelijke bedrag vaneen tientje. Toen schreeuwde de heer Schoenheider opnieuw moord en brand. „Vijf gulden is al veel te veel”, betoogde hij. „Ook goed!” antwoordde de truck-man laconiek, bracht zijn voertuig in beweging, gaf er de juist geredde auto een zetje mee. zodat hij opnieuw in het moeras vloog en reed weg, zonder aan de thans voor de derde maal moord en brand schreeuwende Schoenheider nog enige aandacht te schenken. Een 60 meter hoge slanke toren naast de Aurangzebe-moskee te Benaras (India) kantelde plotseling om en kwam op drie hulzen terecht. De huizen volgden het voorbeeld van de toren en veranderden in puinhopen. Zeven personen werden gedood. Voor de rechtbank te Detroit (Ver. Staten) vroeg de heer Glen Stewart clementie voor een hond, die hem gebeten had. „Ik heb er geen nadelige gevolgen van ondervonden, maarde hond is ernstig ziek”, zeide hij tot de rechter. Bij de politie te Joplin (Ver. St.) kwam een zeer opge* wonden dame zich over het gedrag van haar echtgenoot beklagen. Manlief had de valse tanden van zijn.vrouw weggenomen, om haar te beletten op bezoek te gaan bij kennissen, die hem niet bevielen. – Dat zjjn pas kranten! De „Star Telegram”, het plaatselijke dagblad van Forth-Worth (Texas, Ver. St.), vierde het eeuwfeest van zjjn bestaan met de uitgifte vaneen krant van 480 pagina’s „De aarde word langzamer, hand warmer”, verklaarde de Nobelprijs-winnaar dr. Urey op een bijeenkomst van mannen der wetenschap te New York. „Als deze warmte-toename aanhoudt”, vervolgde de geleerde, „zullen zich ingrijpende wijzigingen ln de planten- en dierenwereld gaan voltrekken”. Duizenden stakers vielen winkels inde zakenwijk van Calcutta (India) aan en begonnen deze te plunderen. De politie moest de orde herstellen, door traangasbommen tussen de opdringende menigte te werpen. Er zijn 27 gewonden. Dein de winkels aangerichte schade is zeer aanzienlijk en bedraagt in Nederlands geld uitgedrukt, een drie ton. Toen b(j militaire oefeningen boven de luchtbasis Eglin (Florida, Ver. St.) de parachute vaneen der uiteen vliegtuig gesprongen parachutisten niet openging, dachten de toeschouwers niet ander of de man, die als een baksteen omlaag viel, zou enige seconden later op het vliegveld te pletter slaan. Hij werd tijdens zijn val echter gegrepen dooreen andere parachutist, die met wijd-geopend valscherm langzaam omlaag dobberde. De ene parachute bezat voldoende draagvermogen, om beide mannen veilig op de begane grond te doen landen. Straks wordt het bezoek aan de tandarts een lolletje! Inde Verenigde Staten worden met succes proeven genomen met een nieuwe boor voor tandartsen. Een boor is het eigenlijk niet. Met behulp van een ingenieus machientje wordt carbon-dioxidegas op de zieke tand geblazen. Dit gas holt de tand even secuur uit als nu met de ouderwetse boor geschiedt. En dit uithollen vindt volkomen pijnloos plaats! Tijdens een autorace inde provincie Santa Fé, in Argentinië, vloog eender race-auto’s uit de baan en tussen de toeschouwers. Tien personen uit het publiek werden gedood en acht gewond. De bestuurder van de race-auto, Italo Blzio, kwam eveneens om het leven. Het aantal personen ln de Verenigde Staten, dat regelmatig te veel alcohol drinkt, wordt geschat op omstreeks één millioen. De dochter van Mussollnl, gravin Edda Ciano, is redactrice geworden vaneen nieuw weekblad! Tengevolge van overstromingen in het Zuiden van India zijn vijfhonderd personen om het leven gekomen. --- Advertentie Voor bruidsioto's FOTO PELLENS Markt 18, Tel 2772 --- Uitvaartdienst met lege lijkkisten Parys, 17 Nov. (Reuter). Donderdag is te Parijs de uitvaartdienst gehouden v. Ginette en Jean Neveu, de bekende Franse violiste en haar broeder, die beiden bij de vliegtuigramp op de Azoren om het leven kwamen. Daar de stoffelijke overschotten van geen van beiden onder de overblijfselen van de 48 slachtoffers van de ramp konden worden geïdentificeerd, waren de twee lijkbaren ledig. Bén der lijkbaren was ln witte stof gehuld. „DEUTSCH BLEIBT DEUTSCH” Aalten, 18 Nov. In d# textielfabrieken te Aalten werken momenteel verscheidene Duitse meisjes. Dinsdag was een van deze meisjes jarig en, zoals gebruikelijk, werd de machine waar de jarige ineen der fabrieken werkte, versierd, o.a. met de Nederlandse vlag. De Duitse bekeek de versiering en tekende toen op de Nederlandse vlag een hakenkruis. Daardoor haalde zfl zich de verbolgenheid van haar collega’s op de hals. De directie werd ln het geval gemengd en de Duitse werd op staande voet onsltagen. --- Jeep onder trein BESTUURDER GEDOOD Donderdag is op een onbewaakte overweg te Marienheem, gemeente Raalte, een jeep ln botsing gekomen met een personentrein. De bestuurder en enige inzittende van de jeep, de loodgieter K. uit Nljverdal, werd op slag gedood, ’t Was mistig ter plaatse. --- Kaartspeler sloeg gastheer dood OM KLEINE SPEELSCHULD Inde nacht van 4 op 5 Juni zat een viertal mannen te kaarten in de woning van H. Zwart te Leeuwarden. Deze had op een gegeven moment een speelschuld aan de 50-jarige D. A. te Huizum. Toen Z. niet wilde betalen maakte A. zich kwaad, sprong op en sloeg Z. tegen de neus met het noodlottige gevolg, dat de man, die op een stoel zat tegen de grond sloeg en dood bleef liggen. De rechtbank veroordeelde A. tot een maand gevangenisstraf voorwaardelijk, met welk vonnis de officier van justitie zich niet kon verenigen. Gisteren stond A. in appel voor het hof terecht. De procureur-generaal vroeg vernietiging van het vonnis en verdachte’s veroordeling tot drie maanden gevangenisstraf. --- Dollars naargelang cocktailparty De Amerikaanse pers, die cntiek blijft oefenen op, wat zij noemt, „picnics” van parlementsleden inde Europese Marshall-landen, heeft de Amerikaanse senatoren in het buitenland in herinnering gebracht, dat z(j inde eerste plaats hun land vertegenwoordigen en pas daarna zichzelf. Deze critiek vond zijn oorsprong in het incident, dat Zaterdag te Wenen gebeurde, waar senator Elmer Thomas op ’n persconferentie verklaarde, dat ~««n land, waarin wij op ruime schaal geld gestoken hebben, (Zweden), onze komst geheel negeerde. Alg dit land ook maar een enkele dollar krijgt in het volgende wetsontwerp (tot toewijzing van Marshall-hulp) zal dit gaan met mijn krachtigste protest". De Zweedse kranten antwoordden hierop met aanzienlijke heftigheid. Al is senator Thomas bij zijn kort verblijf in Zweden misschien niét zo behandeld als hij dat gaarne had gewild, aldus de Washington Post, dan kan dit geen reden voor een dergelijke uitlating zijn. Het Congres zou er bij zijn wetgevende arbeid zielig aan toe zijn, als de rapporten van zijn missies zijn gebaseerd op persoonlijke grieven of op het aantal cocktailparttjtjes, dat zij bijwonen. ---