Oranjeploeg offreerde geen „jubileum-overwinning” Voortreffelijk spelende Denen met 0-1 overwinning op pover voetballend Ned. Elftal te karig beloond I Amsterdam, Zondagavond. ®—1 Voor de Denen. 2oete triomf en revanche voor twee kleine kolonies van (e'ja, Hé-ja” roepende supporters uit het Noordelijke land(tetnidden vaneen zee van zestigduizend Oranje-aanhan-jls' die slechts af en toe door enig enthousiasme in bewe® maar meestal dreigend stil was. ®en tamelijk onverwacht resultaat van de jubileum-L; rfld, ter gelegenheid van de viering van het zestigfiH bestaan van de K.N.V.B. gespeeld, omdat het voetball inde stellige verwachting vaneen overwinning ► geerde. Het lag zo inde sfeer: na al de speeches-op de afgestoken en de dronken op zijn bestendige bloei gebracht, zou, als waardig sluitstuk van de feestelijkheden, Ned. elftal den volke een overwinning offreren. Waaraan bestond tevoren nauiJ-lh.s enige twijfel. Wij hoorden vl de ietwat ondeugende opaibg, dat de Denen als tegenjJ'ders waren geïnviteerd, om(l de Denen vrijwel de enige hioest zijn, waarvan het (j.• Elftal met aan zekerheid Lezende waarschijnlijkheid zou Ha Ctl winnen. Nu is dat niet tg;1’- De Deense voetbalbond liJi enige maanden geleden ij6 Zestigjarig bestaan, en bij ;ir Selegemheid werd de Oranje‘iffi uitgenodigd de jubileum-H SAriid te Kopenhagen te spe*iet was dus vanzelfsprekend Ik de KNVB bij zijn jubileum op w “eurt de Denen inviteerde. r omdat wij toen die jubi-Vjblvvedstrqd in Kopenhagen won V’ «n wijl verder de bewoners het eilandenrijk tussen Noord k J-h Oostzee het op Nederlandem nog nimmer tot een zehadden kunnen schoppen, ltt| b er voor de jubilerende Ne-Vlu ders geen vuiltje aan de m te zijn. ‘‘ aarbij kwam nog, dat ’t Deen-V °®tbal veel zwaarder aderla-4Ceh ln zijn voorraad promisPelers heeft moeten ondera dan het onze. Op „Luxemburgs" . Peil. tv , «ji toch is niet deze nederlaag Hj>7*chzelf zo teleurstellend. Veel H v*' >s, dat dat Deense voetbal beter, aantrekkelijker en van internationaal gehalte V dan he(. Nederlandse, dat ’t die o—l overwinning maar is geworden. Voor de ogen van de afgezanten van de FIFA en van de bevriende voetbalbonden van België, Frankrijk, Jtalië, Denemarken, Zwitserland, speelde de keurploeg die het Nederlandse voetbal heet te vertegenwoordigen, een zo armzalig partijtje, dat het lijkt alsof we tot het allerlaagste plan zijn afgezakt en op het niveau van landen als Finland en Luxemburg zijn komen te verkeren. Steeds verdere neergang Het verrassend element en schotvaardigheid, de twee geduch te wapens, die vroegere Nederlandse elftallen kenmerkten, en onze grote kracht vormden, zijn geheel verloren gegaan. Tot deze conclusie komen wij, nadat er enige jaren met grote hardnekkigheid „systeem” gespeeld is door ons vertegenwoordigend elftal. Maar met de beste wil van de wereld kunnen wij geen heil in deze ontwikkeling zien. Wel 't tegendeel. Men loopt maar naar spelers te zoeken, die in het „systeem” passen, maar bij ons rijst de vraag of het niet hoog tijd wordt, om andere wegen in te slaan en de Oranje-ploeg samen te stellen uit spelers, die ontslagen zijn vaneen „opdracht”, maarde kans krijgen om zich in het spel uitte leven overeenkomstig hun eigen Nederlandse aard. Of willen de verwoede systeempropagandisten nog langer volhouden, dat het puur toeval Is dat spelers als Wilkes en Lenstra „individualisten” zijn en slechts kwalijk in het „systeem” in te passen ? De voortdurende neergang die wij in het spel van de Oranjeploeg na de oorlog kunnen constateren doet bij ons de vraag rijzen hoe lang het aanzien van het Nederlandse voetbal nog aan de fictieve waarde vaneen systeem opgeofferd moet worden. Het andere grote euvel De tweede zwakke plek, die valt bloot te leggen, is van niet minder ernstige en nog meer algemene aard: De Nederlandse voetballer schiet hopeloos tekort in snelheid en in lichamelijke conditie vergeleken met zijn Deense, Belgische, Franse, Zwitserse, ja practisch alle collega’s. Dit is alleen hieraan toe te schrijven, dat de spelers ten onzent de all-round training verwaarlozen. Clubbesturen getroosten zich grote kosten om dure trainers te engageren, maar het is zeer teleurstellend, dat men bijna overal dezelfde klacht hoort: de spelers geloven ’t wel als zij ’s Zondagsmiddags hun partijtje maar kunnen trappen. Het betekent voor onze voetballers blijkbaar een te groot offer, om gedurende een of twee avonden Inde week zich tot de athleet te vormen, die de voetballer behoort te zijn, wil hij het volle pleizier uit het spel halen. Toegegeven, de door Oranje geleden recente nederlagen z|jn uiterst klein. Maarde manier, waarop ons vertegenwoordigend elftal erin slaagt om het in cijfers uitgedmkt tot een redelijke prestatie te brengen kan weinig voldoen. Vaak moet door hard spel en ordeloos opruimen het veel hoogstaander spel van de tegenpartij worden afgebroken Men weet er catastrofes mee te vermijden, tenminste tegen hierop niet ingestelde tegenstanders. Maar als de Nederlanders het komend voorjaar het Engels B-team als tegenstanders krijgen, zal hun zwakheid naar ons gevoelen wel onbarmhartiger worden blootgelegd. De Engelsen kunnen wel tegen een stootje Wedstrijd begon hoopgevend Nadat de volksliederen weerklonken hadden, trapte Roosenburg de bal af en begonnen wij nogal hoopvol. Lenstra bouwde twee aanvallen op en bij een derde poging schoot de Fries zelf hard In het zijnet. En toen Abe even later de goede richting had en de bal keeper Nielsen passeerde, toen kon de afkeuring van de goal wegens off-side het enthousiasme niet bekoelen: het was uitstel van excecutie, meende men. Maar nadat ongeveer tien minuten lang de Denen nog niet in het hoofdstuk waren voorgekomen, begon het te veranderen. De Scandinaviërs begonnen een veldspel te ontwikkelen, dat ons met jaloerse bewondering vervulde en de zenuwen van Kraak geraakten met de minuut meer gespannen. De Nederlanders verloren de vat op het spel, en met fraaie combinaties, waarbij de spelers zich handig vrij liepen, maakten de roodwitte Noorderlingen openingen Inde Nederlandse verdediging, van waaruit hun aanvallers het doel van Kraak begonnen te bekogelen. . Terwijl de Denen zich door weloverwogen spel kansen bouwden, misten de Oranje-hemden daartoe de capaciteiten. Bij de onzen zag men geen afgemeten passes van speler naar speler; werd er al eens goed geplaatst, dan had de man, die de bal kreeg toegespeeld, verzuimd zich van zijn bewaker vrij te lopen, waardoor de meeste aanvallen reeds inde kiem gesmoord werden. Maarde mens is nu eenmaal geen machine, en ook het voetbalspel verloopt niet automatisch, en soms kregen de Oranjes dan wel eens bij toeval eens kans. Zo telden velen reeds een doelpunt toen Roosenburg was doorgebroken en alleen op het doel van de uitlopende Nielsen afstormde. Maarde Sneker, te gretig verlangend om eindelijk zijn eerste interland-goal te scoren, waste onbeheerst. Hij schoot hard toen hij practisch wel tegen de Deense keeper op moest schieten in plaats van te pogen hem dooreen zijdelingse manoeuvre te ontwijken dan wel het met een boogballetje te proberen. Groeiend Deens overwicht. Vanaf dit moment werd het Deense overwicht nog groter. Kraak kreeg een lastig schot, laag inde hoek, te verwerken door Holm afgevuurd, nadat deze speler Everse had omspeelö. Keer op keer stuwden de zeer goede kanthalves Pilmark en Ornvold de roodwitte ploeg ten aanval. De Nederlandse verdediging liet men van het kastje naar da muur lopen. Terlouw rende van links naar rechts, omdat de snelle vleugelspelers Moller en Lyngsaa niet door v. Schijndel en de Vroet in bedwang gehouden konden worden. Maar hierdoor geraakten Everse en v. c\ Sluis in verwarring, omdat ook het binnentrio met vlot en hard schietende spelers als Bennike en. Rou-Jensen klaar stonden van de geringste kans te profiteren. Het klopte niet met de taak-verdeling in de Nederlandse achterhoede. Nu dient gezegd te worden, dat door het zwakke spel van Everse wel zeer veel van de anderen werd gevergd, want bij hun eigen zorgen moesten ze ook telkens deze speler te hulp komen. Des te „gladder” de Deense aanvalsmachine begon te lopen, des te hoekiger werd het Nederlandse spel. Terlouw nam zijn karakteristieke houding met de armen half achter zich uitgestoken aan, om als een bij het nest betrapte kievit weg te lopen, als hij er eens te fors op afwas gesprongen. En voor de rest zocht men zijn heil in „raken waar je ’rn raken kunt”, zodat het corners en outballen regende. In dit laatste half uur voor rust g*ng van de Nederlandse voorhoede vrijwel niets uit. Vooral de vleugel Clavan—Timmermans vertoonde een hopeloze onmacht, terwijl aan de andere kant Lenstra steeds ontmoedigder ging spelen. De Fries kreeg de bal meestal zo slecht toegespeeld, dat het haast onbegonnen werk was om moeite te doen er iets mee uitte richten. Tenslotte gaf hij er min of meerde brui aan. Niet verwonderlijk als men weet, dat zijn liefde niet naar de vleugelpiaats uitgaat, en als het er op gaat lijken, dat men meent, dat hij wonderen kan doen. Toeh was het een schot van Abe, dat Nielsen nog even in moeilijkheden bracht. Na een mooie schijnbeweging had de Fries de bal voor van Schijndel laten lopen, deze speelde terug op de Heerenvener, die toen hard en laag' inde hoek schoot. De uitstekende keeper Nielsen viel te juister t|jd uit en tipte de bal naast de paal. Oranje offensief: Stro vuur! Het begin van de tweeöc helft liet zich wat hoopvoller aanzien: Roosenburg en Lenstra draaiden zich aardig door de Deense defensie en in volle ren loste Abe een schot, dat door Nielsen met de grootste moeite ohschadelijk werd gemaakt. Maai' het bleek een strovuurtje te zijn, dat weer spoedig inzakte. De Denen liepen de Nederlandse tegenstand weer even gemakkelijk omver als voor de rust. Alleen inde opeenhoping van spelers voor het Nederlandse doel liepen hun aanvallen vast. Voor de rest was het gesneden koek. Ja, de Deense backs en stopperspil konden rustig een lijn betrekken, die ongeveer midden op het veld lag', terwijl de rest van het elftal zich inde aanval bevond. Steeds konden Ö3 roodwitte aanvallers zich vrij lopen, omdat ze sneller waren, terwijl de Nederlanders bovendien een veel te afwachtende houding aannamen, als ze toevallig niet zelf de bal speelden. Een frappant verschil: de Oranjehemden als aan de grond genageld toeziende wat er zich om hen heen afspeelde, de Denen rap daartussen door dwarrelend en steeds in beweging, ook als de bal op een heel andere vleugel werd gespeeld. De Denen een samenhangende ploeg, een raderwerk, waarin alles op elkaar correspondeert en in beweging houdt. De Nederlanders, een verzameling van elf op zich staande spelers, waarvan de meesten veel te vaak „dood” in het spel stonden. Levensgrote dekkingsfout. En toen kregen die Denen dan eindelijk wat hun toekwam. Moller was langs het lijntje gesneld en was ineen verwoed duel met v.d. Sluis gewikkeld. De Bosschenaar, die een uitstekend debuut maakte, zou er wel mee klaar gekomen zijn en in ieder geval de Deen geen schietkans hebben gegeven, maar Terlouw kon zich niet beheersen en mengde zich eveneens inde strijd, die zich aan de rechterzijlijn af speelde. Everse op zijn beurt, voelde zich verplicht om de plaats van Terlouw op het middenveld in te nemen. Met als gevolg', dat Lyngsaa op de Deense linkervleugel koninklijk vrij stond. Inmiddels hadden zich ook nog enkele Denen in het duel gemengd en toen Moller een seconde de kans kreeg om te schieten, was het gebeurd Enige meters voor Lyngsaa plofte het leer in het gras. een korte rush van de Deense linksbuiten een wanhopige poging van Kraak om door uitlopen de critieke situatie te redden, en toen een stevige knal inde hoek. o—l. Helemaal onhoudbaar leek de bal niet, maar niemand zal er Kraak in deze listige situatie euvel om duiden. De Oranje-leeuw steigerde even, maar ach Wat verre schoten van Schaap, wat pietepeuterig gedoe van Timmermans —Clavan, veel gesjouw van Roosenburg en een onbehouwen schot van deze speler, toen Abe hem een fraaie kans gegeven had, en daarmee was het gebeurd. De Denen sloegen het zwakke offensief af en gingen weer tot de aanval over, zo safe voelden zij zich, dat ze er nog niet aan dachten om dooreen verdedigende tactiek alle risico’s zoveel mogelijk uitte sluiten. Er werd even gestept voor Everse, die geblesseerd was. Hij werd vervangen door Steenbergen, hetgeen in ieder geval een kleine verbetering was, al kon het aan de stand van zaken weinig veranderen. Het Nederlands Elftal sukkelde naar het einde toe, totdat dan in de allerlaatste minuut de grote sensatie kwam. Een pass van v. Schijntlel stelde Lenstra in staat om langs de ver opgedrongen Deense verdediging te flitsen. In sneltreinvaart vloog Abe op Nielsens doel ai’, loste een schot, en terwijl een langgerekt Iluitsignaal van de arbiter weerklonk, ging een donderend gejuich op. De bal lag in het net. Maar het gejuich was voorbarig. Nielsen wandelde bedaard uit zijn kooi en haalde demonstratief de bal achter de paal weg Abe, de nimmer falende, had in het zijnet geschoten En toen kwam er een van die kleine Blauw Wit-junioren, die als ballenjongens fungeerden, stootte de bal uit Nielsens handen en trapte liet leer hoog onder de lat in het net. Uit pure „gif”. En dit kleine staaltje jongensmentaliteit was een kleine troost na zoveel „bloedarmoede” in het spel der groten. Misschien, dat w* nog een toekomst hebben --- Advertentie Uuis doet’t z0... 9 is een van de mensen, hun „eigen rollertjes” r°ken, alsof het dure import is. Inhaleren doen ze Zelden. U ziet ze, genietend, dunne rookstraaitjes Hithlazen. Ook zij zeggen: Hoe je t doet... LÜ’et Mascotte qaat-ie goed! --- Advertentie p r is reden tot vreugde Er is bewezen, dat Nederland beschaafd geurende zeep verkiest boven alle andere. Sinds Juli bevat Palmolive weer de volle 100 O/o van het beiaamde Palmolive parlum En zie: nóg meer vrouwen vragen thans Palmolive! Daarom wordt Palmolive Zeep thans leestelijk verpakt. Om de beschaafde smaak van Neerlands vrouw te complimenteren met de fijnste zeep, die geurend en schuimend haar charme zo verhoogt. jd Vraag nu Palmolive inde feestverpakking j|l§ (3 stukken: 90 cent). 5 Aleer dan zeep ... een Schoonheidsmiddel aan de zeep (/ ''-''''"sl van ieders voorkeur! Mj --- Verberkt, de „veteraan” van de Blerickse voorhoede maakt Verberkt,de„veteraan”vandeBlericksevoorhoedemaakt het de Sittardse verdediging lastig, maar keeper Wehrrens was er tijdig bij. --- Fraaie prestatie van Blerick S. V. B. heeft zich niet laten int) initiëren door de serie successen, die de Sittardenaren de laatste tijd behaald hadden. Weliswaar werd met het kleinst mogelijke verschil gewonnen, maar het overwicht van de thuisclub was belangrijk groter, dan deze I—O uitdrukt. Vooral inde eerste helft was Blerick over alle linies veel sterker en het duurde tot het midden van de tweede helft, alvorens Sittard enigermate 1«t initiatief kon komen. Uiteraard heerste er langs het lijntje grote spanning omtrent de uitslag van deze ontmoeting, maarde grote 5.V.8.-scharg, die er ondanks de radio-reportage van Nederland—Denemarken, de voorkeur aan gal haar eigen club te komen aanmoedigen, had al spoedig door, dat hun jongens die kraaien best konden hebben. Het was de SVB-voorhoede, die direct na de aftrap het spel beheerste. Tot doelrijpe kansen kwam het nog niet, maarde verdediging der gasten moest toch al beginnen met een paar corners weg' te geven. Zo werd er een kwartier gespeeld en stond keeper v.d. Brandt nog altijd tussen de palen aan de andere zijde op de eerste bal te wachten. Hij moest in actie komen toen Ritzen eindelijk de kans kreeg eens wat dichter tot zijn heiligdom door te dringen en Sittard als gevolg hiervan een hoekschop mocht nemen. Ritzen plaatste de bal echter gevaarloos over alles heen, het leer ging naar voren en na een aanvankelijke mislukking daverde plotseling de bal inde touwen van ’t Kraaiendoel. Rechtsbuiten v.d. Brand was vrijwel ongemerkt tot in het midden van het veld gekomen, zag de kans schoon en gaf Blerick met een prachtig schot de leiding (1-0). Met veel enthousiasme zette SVB haar aanvallen voort. Een vrijwel inde doelmond, waar Zegewerkt .Koopbal plaatste de bal schot van Verberk werd corner lissen wegkopte en keeper Wehrens had wel heel veel geluk, toen Leen en het leer na een voorzet van de Kunder juist tegen hem aan kopte, Lij de Kraaien was de rechtervleugel met v.d. Veer en Ritzen het gevaarlijkste. Ritzen sjouwde wat hij kon, was overal te vinden, maar het lukte hem vanmiddag niet zijn voorhoede op schot te krijgen. Resoluut wees de achterhoede van SVB alle aanvallen terug. Even voor de rust kreeg de Kunder nog een mooie kans. Hij schoot echter tegen de lat. Na rusttijd kwam Sittard met een gewijzigde opstelling binnen de lijnen en al was dan de eerste aanval voor SVB, de bezoekers kregen nu toch meer inde melk te brokkelen. V.d. Brandt kreeg enkele lastige schoten van de voet van Ritzen te stoppen en vaneen overwicht der 5.V.8.-ers was weldra geen sprake meer. De Kraaien-machine liep stukken beter dan voor de rust en geruime tijd leek het er op, dat het tot de gelijkmaker zou komen. De SVBachterhoede bleek echter sterk genoeg. De minuten verstreken en langzamerhand onttrok Blerick zich aan deze druk. De beurt was weer aan Verberk, die probeerde alleen door te breken, Koopal, die een kans kreeg, maar ‘naast schoot en Leenen, die al evenmin gelukkig was. Deze laatste moest zich tien minuten voor het einde wegens een blessure laten vervangen door W. Meyers. In deze laatste periode ging de thuisclub zich steeds zekerder voelen en al kreeg Sittard nog éénmaal een serieuze kans, de overwinning was bevochten. --- TEGELSE BILJARTBOND Voor de goede gang van zaken, maken wijde verenigingen, spelende in klasse B. van de Tegelse Biljartbond er op attent, dat de wijzigingen, welke ingaan op heden Maandag als volgt zijn: Onder Ons I 1) 200; 2) 200; 3) en -4) 180 punten Onder Ons II 1) 180; 2) 150 3) 135 4) 110 punten De Ketsers 1) 225; 2) 135; 3) en 4) 125 punten Ons Genot 1) 180; 2) 135; 3) 110 punten Ons Genoegen 1) 150; 2) 150; 3 en 4) 135 punten Tegelen 1) 180; 2) 160; 3) 150; 4) 125 punten --- CRITIEK MOMENT VOOR HET NEDERLANDSE DOEL. Dank zij CRITIEKMOMENTVOORHETNEDERLANDSEDOEL. Dankzij h de mistrap vaneen Denemarken voorhoedespeler (?) enkele meters | voor het Nederlandse doel werd een bijna zeker schijnende goal voor| komen. Terwijl v.d. Sluis keepers-allures wil aannemen komt Kraak | reeds toegesneld. Geheel links Van Schijndel, die hulpeloos de ge| vaarlijke situatie slechts kan aankijken. (Foto hieronder) Een | corner op het Denemarken-doel werd zo scherp genomen, dat Tim| mermans geheel links er niet aan te pas behoefde te komen. --- Familiebericht God zegende ons huwelijk voor de vierde maal met 'n geschenk des hemels. We kregen ’n lief dochtertje en zusje Joséke Bij het H. Doopsel ontving het de namen: Josephina Lucia Maria H. v. Well X. v. Weli-Steegh Theo, Gertie en Annemieke Venlo, 10 Dec. 1919. Grote Kerkstraat 23. De Bste .December 1949 overleed inde leeftijd van 71 jr. onze lieve Man, Vader, Behuwd- en Grootvader ALBERT CLEMENT HAEX Directeur der Oranje-Nassau Mijnen Weduwnaar van Ciara Sophie Johanna Osterlainl Eerder weduwnaar van Jonkvrouwe Alexandra Jacqueline van Geen Heerlen, Akerstraat 126. M. Haex-Fouquet ’s-Giiavenhage: 11. Haex H. Haex-Elings Parijs: F. Haex Breda: B. Brouwers-Haex M. Brouwers en kleinkinderen De begrafenis heeft op wens van de overledene in alle stilte plaats gehad. Enige en algemene kennisgeving. Geen bezoek. ---