Intellectuelen die »aan politiële doen« Centrum voor Staatkundige vorming werkt aan politieke meningsvorming ACTIVITEIT IN LIMBURG Reeds maanden lang vormde de reactivering van het Centrum voor Staatkundige Vorming onderwerp van bespreking inde hoogste kringen van de Kath. Volkspartij in Limburg. Immers door allerlei omstandigheden liep het aantal afdelingen van dit orgaan, evenals inde overige delen van het land, sedert de oprichting inde zomer van 1945, op onbevredigende wijze terug. Gezien echter de uitermate belangrijke functie van dit studieen informatiecollege ten behoeve Van de staatkundige meningsvorming onder de katholieken kon men daarmede geen vrede nemen. Men was er van overtuigd, aan de hand van de prachtige staat van dienst die het Centrum in Nederland tot op heden had, dat voor dit orgaan ook inde huidige zorgvolle politieke situatie een belangrijke taak is weggelegd. Ook in Limburg. TAAK EN WERKWIJZE In December van het jaar 1945 Werd door dit orgaan, als toentertijd zelfstandige staatkundige organisatie een advies openbaar gemaakt, betreffende het electorale optreden der katholieke Nederlanders. In dezelfde maand kwam ’n ontwerp gereed vaneen staatkundig urgentie-programma, dat aan de K.V.P. werd aangeboden. Nadien heeft het Centrum zich Voor zijn verdere werkzaamheden georiënteerd op de K.V.P., zonder echter in die Partij op te gaan. Inde „bloei-periode” van het Centrum bestonden er in Nederland 74 afdelingen, waarvan verschillende in Limburg. Het Centrum tracht richtlijnen en meer nog normen te ontwikkelen voor wetgeving en bestuur. Leden kunnen zijn katholieke Nederlanders, Ud of geen lid der K.V.P., maar niet aangesloten bij een andere partij. De werkwijze van het Centrum komt hierop neer, dat de onderwerpen die voor behandeling in aanmerking komen en dat kunnen ook zgn. vrije kwesties zijn in handen worden gesteld vaneen commissie van deskundigen. Deze brengen hierover rapport uit. De plaatselijke afdelingen krijgen dit rapport toegezonden, bestuderen het en gaan in meer algemene zin na of zij zich met de opvattingen kunnen verenigen. Zij brengen hiervan verslag uit en deze verslagen der afdelingen Worden ineen algemeen verslag samengevat. Dit wordt vervolgens door de commissie bestudeerd en beantwoord. Het bestuur beslist tenslotte of het rapport zal worden overgenomen en openbaar gemaakt als rapport van het Centrum. Deze wijze maakt het mogelijk om een openbare mening omtrent een bepaald onderwerp te verkrijgen. BELANGRIJKE FUNCTIES Het is ondoenlijk ineen beknopt artikel een bevredigend overzicht te geven van de vele en belangrijke rapporten, die door het Centrum inde loop der na-oorlogse jaren zo al zijn tot stand gebracht. Noemen wij enkele: Proeve van wetsontwerp op de bedrijfsschappen en de Sociaal Economische Raad, het kleine boerenprobleem in Nederland, Processie-Vrijheid, Proeve vaneen ontwerp Van wet op ’t verlenen v. kinderbijslag aan zelfstandigen, Richtlijnen voor een nieuw Radio-bestel, Wettelijke regeling van het Kleuteronderwijs, Reorganisatie van de Rechtspraak in Nederland en Herziening van de Pachtwetgeving. Deze onmiddellijke resultaten zouden op zich zelf reeds meer dan voldoende grond geven tot het bestaan van en de volle waardering ten aanzien van het Centrum. Doch er is een bijkomende omstandigheid, die dit studie-college ook nog ineen ander opzicht voor de voltooiing van de emancipatie van ons katholieke volksdeel tot een hoog gewaardeerd instituut stempelt. Dit is het feit, dat het Centrum er in slaagt een niet te verwaarlozen aantal intellectuelen waarmede niet eenzijdig bedoeld wordt academisch gevormde personen! aan te trekken, die in eerste instantie, dikwijls door onkunde of verkeerde voorstelling van zaken, „niet voelen voor politiek”. De praktijk heeft bewezen, dat het Centrum vaak de „geboorteplaats” bleek te zijn voor menig later actief aan „de politiek” deelnemend intellectueel werker. LIMBURG WAAKZAAM! Deze tweezijdige waarde van ’t Centrum, ook voor de staatkundige ontwikkeling van de Limburgse Katholieke Volksgemeenschap, ls door het bestuur van de Limburgse Kring der K.V.P. tenvolle begrepen. Door het Bureau voor Advies en Informatie der K.V.P. in Limburg zijn stappen ondernomen om te geraken tot de oprichting of heroprichting vaneen tiental plaatselijke of regionale afdelingen van het Centrum. Door de nationale leiding van dit orgaan wordt de grootst mogelijke medewerking verleend tot verwezenlijking van deze plannen. Op Woensdag 21 Maart zullen conferenties plaats vinden tot heroprichting van de afdelingen Heerlen en Maastricht, ’s Avonds om half negen zal drs. Aarden, algemeen secretaris van het Centrum, het woord voeren in hotel Wilhelmina te Venlo, voor de dezer dagen opnieuw in werking gestelde afdeling van deze plaats. Voorbesprekingen voor de oprichting van afdelingen van het Centrum worden voorts nog gevoerd te Sittard en Weert. Uiteen en ander blijkt, dat de K.V.P. in Limburg de belangrijkheid vaneen zo noodzakelijk instituut tot vrije politieke oordeelsvorming ten volle beseft. Ook in dit opzicht toont zij in dezo tijd paraat te zijn! --- Geen woorden; daden! Jongeren willen apostolaat desnoods tot inde kroeg ...en Limburg speelt Katholiekje (Van onze verslaggever). ALPHEN a. d. RIJN 18 Maart De beweging van pater Piet Wesseling C.S.S.R. heeft Zondag 'b Avifauna haar eerste nationale ontmoeting gehouden. Uit alle delen van het land waren ruim vierhonderd jongeren naar „Avifauna” gestroomd. Eender voornaamste sprekers '''as ongetwijfeld mr. Jan Derks, hoofdredacteur van „De Tijd”, die ineen gloedvolle geestige sPeech, zijn standpunt inzake het streven van de beweging het bewust worden van het katholieke geloof weergaf. LIEFDE, GEEN ANGST „Ons geloof”, aldus de heer flfirks, „bestaat niet uit verboden, *haar louter uit liefde. De leer onderworpen zijn aan de *6de en niet aan een angst om te kondigen. Een God, waarvoor je lleen maar knielt uit angst, ga j® haten. Maar alleen uit liefde God wordt het leven leefbaar. „®ven we echter enkel om te ledan rijmt de leer niet met jijt leven. Ons leven is pas goed, w® het opgaat naar de Schepper, j’at de Kerk preekt, is liefde, jl'efde tot God en tot de evenmens jfiertoe kunnen wij slechts komen ®°r te bidden, naar de kerkte „an en de sacramenten te ontogen”. jongeren zelf aan het to?°rd konden slechts komen . u..uiterst pessimistische beelden, jvj'j jonge mensen zo zei Hans i "Iderup staan wantrouwend êenover de wereld, omdat die ons te dikwijls heeft bedrogen, Waarom leven wij eigenlijk? De waarde van de mens wordt immers toch bepaald door diens saldo op de bank?” Wim Hering onderschreef de woorden van Dalderup. „Wij zien alleen onzekerheid, maar wij hopen en verwachten, door Christus hieruit te worden gehaald. Het gaat om de bewustwording van ons geloof. Onze bedoeling is het geloof weer tot realiteit te brengen. Deze kerngedachte is wereldomvattend”. „EIN VENLOOS MAEDJE” Vervolgens kwamen afgevaardigden uit alle streken van het land hun visie geven op het geloofsleven inde streek van hun afkomst. Mien van As uit Venlo sprak als haar mening uit, dat in Limburg het katholieke geloof bezit is van het gehele volk. Het geloof is met het Limburgse volk vergroeid en onscheidbaar geworden. Het katholicisme is een traditie. Je aanvaardt het geloof, zoals je het leven aanvaardt. Je denkt er niet verder over en stelt geen problemen. Wij zijn katholieken zo inde trant van het oude kinderspel „Vadertje en moedertje”. Onze voorouders waren katholiek en dus spelen wij „katholiekje”. Maar zijn wij eenmaal los van de banden van ons eigen volk en komen we int een omgeving, waar het geloof niet onscheidbaar is van het leven, dan verliezen wij snel de grond onder onze voeten. Van de acht Limburgers, die ik in het half jaar, dat ik boven de Moerdijk woon, heb ontmoet, practiseert er nog zegge en schrijve één”. Trees Blom wilde als de kerngedachte van de beweging de zelfheiliging zien. En dan deze zelfheiliging gebundeld rond het onbloedig offer van de H. Mls. ~BIJ NICODEMUS” Hans Velu voegde hieraan nog toe, dat naast de zelfheiliging ook het apostolaat een grote plaats moet innemen. Wij moeten anderen bereiken door ons apostolaat. Maar dan niet door onze woorden maar door onze daden. Velu gaf verscheidene aanwijzingen in welke vorm dit werk moet worden gegoten en hij schrok er niet voor terug de meest radicale moderne middelen hiertoe te gebruiken. „Sleep ze desnoods naar een kroeg, die je voor mijn part „Bij Nicodemus de deugd” noemt, maar werkt aan de verbreiding van ons geloof!” „Wij moeten”, zo besloot pater Wesseling, „recht toe, rechtaan, op het geloof afgaan. Je geloof helemaal opnieuw ontdekken en er dan volgens leven. Het is niet nodig, dat alle jongeren zich verbinden in organisaties, maar z(j moeten zich wel verbinden aan de kerk! Het ontbreekt onze katholieke jongeren aan het besef, waarom het leven eigenlijk gaat. Er is een tekort aan bewust geloof. De jonge mensen moeten zichzelf weer ontdekken, zichzelf weer het geloof bewust worden. En dan dit geloof aan anderen meedelen”. --- Stichting Radioprogramma gedagvaard AMSTERDAM, 17 Maart De Stichting Radioprogramma (nauw verbonden aan de Vereniging van Radioluisteraars) is gedagvaard wegens de overtreding van de auteurswet. De Stichting Radioprogramma heeft Zaterdag het tweede nummer van haar blad „Radioprogramma” uitgegeven) waarin zonder toestemming van de omroepverenigingen de programma’s zijn --- De komst der Ambonezen AMERSFOORT. Deze week wordt de eerste groep Ambonezen die per „Kota Inten”. reizen, in Nederland verwacht. Allen zullen worden onderzocht en doorgelicht. Aan de zieken zal onderdak worden verleend in Westerbork. --- De Fans sprak tot de arbeiders Sociaal program der Kerk ineen notedop (Van onze Romeinse redacteur) ROME, 13 Maart 1951 Passie-Zondag, op de twaalfde verjaardag van de Pauskroning, heeft Z. H. Paus Pius XII een rede gehouden tot de Spaanse arbeiders (en in hen tot alle arbeiders van geheel de wereld), die men wellicht tot de belangrijkste van Zijn pontificaat moét rekenen. De rede werd in het Spaans uitgesproken en door de radio verspreid t. g. van de grote plechtigheden, waarmede in Spanje deze Pauskroning werd gevierd en waarbij na de H. Mis en na de plechtige toewijding aan Christus beurtelings een werkgever, een bedrijfsleider en een arbeider het woord namen om de trouw aan en de liefde voor Kerk en Paus te bevestigen van de klasse, die zij vertegenwoordigen. Niet minder dan 8 millioen personen zouden aan deze manifestaties hebben deelgenomen en al dezen hebben geluisterd naar de radio-boodschap, die tot besluit daarvan door Z. H. de Paus werd uitgesproken. De H. Vader heeft het klaargespeeld om de gehele sociale leer van de Kerk in weinige woorden als „in a nutshell” samen te vatten, woorden bovendien, die zo duidelijk zijn, dat zij alle commentaar kunnen ontberen, zelfs ten overstaan van degenen voor wie de Kerk nog immer het bolwerk is van de zwarte reactie. In drie punten vatte de H. Vader zijn boodschap aan de arbeiders samen en deze drie punten luiden aldus. ZORG VAN DE KERK „Niemand kan de Kérk ervan beschuldigen, dat Zij zich niet geïnteresseerd heeft voor de arbeiders-kwestie en de sociale kwestie of deze niet genoegzaam belang te hebben toegekend. Weinig vraagstukken hebben de Kerk zodanig bezig gehouden als deze twee, sinds, nu 60 jaar geleden, Onze grote Voorganger Leo XIII met zijn encycliek „Rerum Novarum” aan de arbeiders het' Magna Charta van hun rechten ter hand stelde. De Kerk is zich haar verantwoordelijkheid altijd ten volle bewust geweest en Zij is dat nog. Zonder de Kerk is de sociale kwestie onoplosbaar; maar Zij kan ze evenmin alleen oplossen. Zij behoeft de medewerking van de intellectuele, economische en technische krachten van het openbaar gezag. Zij, van Haar kant, heeft als godsdienstig-zedelijk fundament van iedere sociale orde uitgebreide en weloverdachte programma’s gegeven. De sociale wetgevingen van de meest verscheiden landen zijn grotendeels niets anders dan toepassingen van de principen, die door de Kerk zijn vastgesteld. Vergeet evenmin, dat al het goede en al het rechtvaardige, dat ge in andere systemen vindt, zich reeds bevindt inde Katholiek-sociale leer. En wanneer deze aan de arbeiders-beweg|ing doelstellingen voorhouden, die de Kerk afwijst, dan is dat altijd een denkbeeldig goed ~ dat de waarheid geweld aandoet, of de menselijke waardigheid of de sociale rechtvaardigheid of het waarachtig welzijn van alle burgers. RECHT OP BEZIT In haar tweeduizendjarige geschiedenis heeft de Kerk moeten leven temidden van de meest verscheiden sociale structuren, vanaf de antieke met haar slavernij tot aan het moderne economisch systeem, dat gekenmerkt wordt door de woorden kapitalisme en proletariaat. De Kerk heeft nooit de sociale revolutie gepredikt; maar altijd en overal, vanaf de Brief van Sint Paulus aan Filemen tot aan de sociale leringen der Pausen inde 19e en 20e eeuw heeft Zij zich met verbetenheid ingezet om te verkrijgen,, dat men meer rekening zou houden met de mens dan met de economische en technische winsten en opdat al degenen die hunnerzijds doen wat zij kunnen, een Christelijk en menswaardig leven mogen leiden. Daarom verdedigt de Kerk het recht op het privaat bezit, een recht, dat zij volstrekt onaantastbaar acht. Daarom dringt Zjj ook aan op de noodzaak vaneen rechtvaardiger verdeling van het bezit en veroordeelt Zij het tegen, natuurlijke ineen sociale toestand waarin, tegenover een kleine groep van bevoorrechten en zeer rijken, een enorme en verarmde volksmassa leeft. Economische ongelijkheden zullen er altijd zjjn. Nochtans moeten al degenen, die enigermate invloed kunnen uitoefenen op de gang van zaken inde maatschappij, zich ten doei stellen een dergelijke toestand te verkrijgen, die degenen die doen wat zjj kunnen, in staat stelt niet alleen te leven, maar ook te sparen. Er zjjn vele factoren die moeten bijdragen tot een ruimere verdeling van het bezit. Maar het voornaamste zal steeds zijn een rechtvaardig loon. Gij weet zeer goed, beminde zonen, dat het rechtvaardig loon en een betere verdeling van de natuurlijke goederen twee van de dwingendstd eisen zjjn van het sociale program der Kerk. Zij ziet met welgevallen en bevordert, binnen de door de omstandigheden geboden grenzen, alles wat er toe strekt om elementen van het maatschapscontract in het arbeids-contract te doen opnemen en de algemene toestand van de arbeider verbetert. De Kerk spoort tevens aan tot alles wat ertoe bijdraagt om de betrekkingen tussen werkgevers en werknemers menselijker en christelijker te maken en meer bezield van wederzijds vertrouwen. De klassenstrijd kan nooit ’n sociaal doel zijn. De tegenstellingen tussen werkgevers en arbeiders moeten steeds tot voornaamste doe’ hebben eendracht en samenwerking. EENVOUD EN GENADE Maar deze opgave kan alleen ten einde gebracht worden door mannen, die leven vanuit het geloof en die hun plicht vervullen in de geest van Christus. De oplossing van de sociale kwestie was nooit gemakkelijk. Maarde onbeschrijflijke catastrofen van deze eeuw hebben haar in hoge mate bemoeilijkt. De verzoening van de klassen, de bereidheid tot het offer en tot wederzijds respect, de eenvoud van leven, het zich ontzeggen van luxe, dat dwingend gevraagd wordt door de huidige economische situatie, dat alles en nog veel meer kan men alleen verkrijgen met behulp van de Voorzienigheid en van Gods genade. Weest derhalve mannen van gebed. Verheft uw handen tot God, opdat door Zijn barmhartigheid en ondanks alle moeilijkheden, dit grote werk verwerkelijkt worde”. In het slot van Zijn rede waarin de H. Vader Zich meer speciaal tot Spanje richt, wijst Hij nog met de meeste nadruk de beschuldiging van de hand, als zou de Kerk de mensen troosten in hun strijd om het bestaan met een verwijzing naar de eeuwigheid en als zou de Kerk niet in staat zijn te helpen tijdens zijn aardse leven. „Niets is meer onwaar!” roept de Paus dan uit en Hij zegt, dat een blik op Spanje alleen al volstaat om deze onwaarheid ondubbelzinnig en onmiddellijk aan te tonen, want wie heeft meer gedaan voor het gezins. en sociale leven in Spanje dan juist de Kerk, opdat dit gelukkig en rustig zij ? En Hij vervolgt: „Voor wat de oplossing van de sociale kwestie betreft, heeft niemand een program gegeven, dat de leer van de Kerk overtreft in veiligheid, duurzaamheid en werkelijkheidszin.” En Hij besluit: „Het zal altijd waar zijn, dat het kostbaarste goed, (Jat de Kerkte dien einde kan nastreven, een mens is, die vast verankerd is in het geloof in Christus en in het eeuwig leven en die door Haar begeesterd, de plichten van dit leven vervult.” --- België is niet te spreken over Pholien De vrijheid had ’n sociale kant (Van onze Brusselse redacteur). Het regeren valt niet mee voor Joseph Pholien, de kleine kaalsreschedelde advocaat met het ouderwets-professorale gezicht en de venijnig* glimmende lorgnet, die België’s katholieke minister-pre. sident is sinds de troebele koningsmoeilijkheden van het vorig jaar. Hü heeft het ós laatste tijd erg moeten kunnen. Van vriend en vijand is hem de critiek niet gespaard. En zijn positie was al zo moeilijk. Hij begon met heel de erfenis der Juli-revolutie, en wist die vrij behoorlijk te verwerken, zo, dat er wat de koningskwestie betreft, thans in België weer een vrij rustige atmosfeer heerst Maar veel meer werkelijke verdiensten heeft men hem met toegeschreven tot dusverre. Pholien’s taak was overigens lang me. gemakkelijk door de vele economische moeilijkheden, welke nationaal en internationaal ontstonden ten gevolge van het Korea conflict Hii en zijn kabinet moesten hiervan het volle gewicht °pvangen En door België’s politieke situatie werd dat dubbel moeilijk. De Nederlandse regeringscrisis is daar een indirect bewijs van, of eerder de Nederlandse regeringsvorming. Professor Romme heeft immers een zo groot mogelijk aantal partijen inde regering willen verenigen en de verantwoordelijkheid voor de regeringspolitiek over zo veel mogelijk mensen willen verdelen. In België daarentegen balanceert Pholien’s regering moeizaam op de basis vaneen zwakke katholieke meerderheid. Een groter tegenstelling als die tussen Nederland en België is politiek-gouvernementeel gezien nauwelijks denkbaar. En wanneer de Belgische regeringsmeerderheid dan nog maar bestond uiteen werkelijk homogeen, eensgericht blok, dan zou het nog niet zo erg zijn. Maarde Christelijke volkspartij is dat niet. Men heeft er de rechtervleugel, die men „de conservatieven” noemt, en de linkervleugel, die der „dhristen-democraten”, mei nog wat kleinere tussengroepjes, die meestal bepaalde belangen verdedigen en nu eens hier dan daar hun steun geven. Inde regering Pholien is aanvankelijk het conservatieve element op de voorgrond gekomen. Vooral door de overheersende invloed van Minister van Zeeland, terwijl ook Pholien’s raadgevers eerder tot de conservatieve school behoorden. En conservatief staat in België grotendeels gelijk op economisch gebied met liberalistisch. Staatsinmenging is het allerlaatste. Het privé-inititaief is heilig. Het gevolg van deze regeringstendens was in België, dat men de vrijheid van de bedrijfswereld zo onaangetast mogelijk wilde laten, en het „vrije spel der economische krachten” zijn gang wilde laten gaan, met desnoods hier en daar wat coördinatie en regeling in onderling overleg. Nu zou dat allemaal mooi en wel zijn, wanneer de economische ontwikkeling na Korea niet zulk een sterke sociale terugslag zou hebben gekregen, en wanneer de Belgische handelswereld een andere mentaliteit had gehad. De internationale prijsstijgingen waren immers al op de Belgische consumentenmarkt te voelen voordat dit eigenlijk mogelijk zou zijn geweest. Met andere woorden, de Belgische handelaars begonnen hun prijzen, vooral inde detailhandel, al te verhogen, voordat ze de nieuwe, met duurdere grondstoffen vervaardigde artikelen hadden aangekregen van de producent. SOCIALE MOEILIJKHEDEN En wat het sociale element betreft, de arbeiders vonden cüat die liberalistische politiek dan al best kon werken op economisch gebied, maar toch niet op sociaal gebied. Als de fabrieken best konden werken, was dat prima, maar als de prijzen omhoog gingen wilden zij salarisverhoging. De van Zeeland-Pholien-politiek verwaarloosde het sociale element te veel tegenover het economische. Er moest toen met compromissen gewerkt worden. Weer met zoveel mogelijk vrijheid en zo weinig mogelijk regeringsinmenging. Het verbond van Belgische industriën zou dein prijs gestegen producten met vijf procent verlagen en als de levensduurte-index dan in twee maanden naar verhouding daalde, dan zouden de arbeiders geen loonsverhoging krijgen. Was dat niet het geval, dan zouden ze een loonsverhoging met terugwerkende kracht krijgen, evenredig aan de indexstijging. Men bereikte iets, maar niet genoeg, en men besloot om de salarissen aan de index te koppelen, met andere woorden, om ze te verhogen, Wanneer de levensduurte steeg. En zo is de toestand nu. De prijzen blijven stijgen, brengen vanzelf loonsverhogingen mee, en die hebben uiteraard ook weer hun terugslag op de prijzen. Het ziet er nogal gevaarlijk uit, en doet denken aan de befaamde lonenprijzen-spiraal, zeker wanneer men bedenkt, dat een verdere indexstijging nog te verwachten is. Het is te begrijpen, dat in deze omstandigheden de regering Pholien en vooral haar leider, het ernstig hebben te verduren. De critiek komt nog meer van katholieke dan van politiek-andersdenkende zijde. Daar lijkt het wel, alsof men de katholieken met Pholien gezellig in hun vet wil laten gaar smoren, om er tenslotte zelf de verkiezingsvruchten van te rapen. En wanneer er nu een verkiezing werd gehouden zouden de katholieken ook hoogstwaarschijnlijk hun meerderheid verliezen, misschien zelfs stevig door Vlaams-extremistische schisma’s. Of de katholieken overigens zelfs bij volgende normale verkiezingen in 1954 die meerderheid krijgen, valt nu te betwijfelen. TE ZWAK? Maarde critiek kwam zoals gezegd vooral van katholieke zijde, men sprak overeen te weinig gecoördineerd, te vormeloos, te slap en te liberalistisch beleid, te weinig contact met de partij en de vakverenigingen, te weinig psychologisch inzicht. En men weet dat vooral aan Pholien zelf die men niet opgewassen achtte tegen zijn taak. Men suggereerde hem zelfs van Katholieke zijde, dat hij vacantie moest nemen, zo lang mogelijk, dat hij desnoods moest aftreden, of dreigde, dat men hem zo eenvoudig aan de dijk zou zetten. En toen Pholien eerst op een partijvergadering en daarna in het parlement twee uiterst zwakke, door iedereen onbenullig genoemde redevoeringen hield, leek het een ogenblik of dit laatste zou gebeuren. Maarde laatste twee weken is de situatie enigszins veranderd. Pholien blijft aan tot September, wanneer er een officiële reden tot regeringswisseling is, doordat bij de verandering van staatshoofd de troonsbestijging van Bouctewijn normaliter de regering haar ontslag aanbiedt. En tevens is men onder druk van het algemeen Christelijk Vakverbond en de „Christen-democratische” vleugel der partij de weg naar een sterkere, meer sociaal georiënteerde politiek opgegaan, die zelfs ruikt naar het voordien zo verafschuwde dirigisme. Maximumprijzen voor een aantal artikelen zijn afgekondigd, subsidies zullen worden gegeven, om de prijzen te drukken, een onmiddellijke „Speciale-winst-Belasting” van 25% zal worden geheven op de geweldige verdiensten der industrieën, vooral de oorlogsindustrie. Men hoopt nu door de genomen maatregelen, vooral door vaststelling van sommige maximumprijzen, de levensduurte-index rond en om de 400 te houden. Lukt dat echter niet ,dan ziet het er naar uit, dat de regering Pholien voor nog heter vuren zal komen te staan, en dat bijvoorbeeld bij een stijging tot 410 een algemene loonsverhogings-eis zal worden gesteld. En dan Sommige uiterst iinks-katholieke groepen, o.m. onder de Waalse katholieken, suggereren een katholiek-socialistische coalitie met September, doch het lijkt alsnog dat de meerheid der katholieke partij daarvoor niet voelt. Tussen haakjes Spaak we1...! --- Kettmann kreeg er drie jaar bij ’s-GRAVENHAGE, 17 Maart De Bijzondere Raad van Cassatie heeft het beroep van de 60-jarige Amsterdammer Kettmann verworpen en de straf, van zeven jaar, die hem door de rechtbank te Amsterdamwas opgelegd verhoogd tot 10 jaar. K. leidde de Nat. Socialistische uitgeverij „De Amsterdamse keurkamer”. Hij heeft o.m. uitgegeven „Mein Kampf”, „Zes eeuwen Engeland” van Anton Zischka en „Bloed en mythe als levenswet”, van Keuchenius. --- Pauselijke zegen op Paas-Zondag VATICAANSTAD, 18 Maart (Reuter) Z. H. de Paus zal op Paaszondag kort na twaalf uur ’s middags via de radio de Pauselijke Zegen „Urbi et Orbi” uitspreken vanaf het hoofdbalcon van de St. Pieter. De plechtigheid zal door Radio Vaticaan worden uitgezonden om 10.45 uur gmt. op 31.10, 25.55 en 19.84 m. en door verscheidene zenders worden gerelayeerd. --- Advertentie (Advertentie) WEK DE GAL IN UW LEVER OP U zult ’s morgens „kiplekker” uit bed springen. Elke dag moet uw lever een liter gal ln uw ingewanden doen stromen, anders verteert uw voedsel niet, het bederft. U raakt verstopt, wordt humeurig en loom. Neem de plantaardige CARTER’S LEVERPILLiETJES om die liter gal op te wekken en uw spijsvertering en stoelgang op natuurlijke wijze te regelen. Een plantaardig zacht middel, onovertroffen om de gal te doen stromen. Eist Carter’s Leverpilletjes. --- KOREA OORZAAK VAN SCHIJNWINSTEN De economische toestand in 1950 is voor het Nederlandse bedrijfsleven, in het bijzonder voor de Nederlandse industrie, in het algemeen gunstig geweest. Vooral sedert Juni (Korea) is de productie belangrijk gestegen. Deze sterke stijging, gebaseerd op politieke gronden mag echter nog geen reden zijn voor optimisme over de vooruitzichten van het Nederlandse bedrijfsleven, zo waarschuwt de Herstelbank in haar jaarverslag over 1950. Inde plaats van de na-oorlogse „inhaalvraag” kwam namelijk, door de te verwachten schaarste een „anticipatie-vraag”. Het gevaar bestaat dat een plotselinge inkrimping van de vraag naar industriële goederen en een abrupte prijsdaling voor de grondstoffen kunnen gaan optreden. Dit brengt het gevaar van verliezen met zich mee en de winsten, die nu door de ondernemingen geboekt zijn, zullen te zijner tijd in vele gevallen schijnwinsten blijken Men moet rekening houden zo zegt dit jaarverslag verder o.m. met een verdere toeneming van de schuldenlast van het bedrijfsleven. Deze ontwikkeling houdt het gevaar in, dat bij een ommekeer inde industriële conjunctuur de desbetreffende ondernemingen als gevolg van de door de tegenwoordige omstandigheden inde hand gewerkte financieringswijze voor moeilijkheden komen te staan, die tot een relatief scherpe inzinking van de conjunctuur kunnen leiden --- Import kunstdrukpapier niet meer nodig? MAASTRICHT, 18 Maart Bij Qe Koninklijke Nederlandse Papierfabriek te Maastricht wordt over 14 dagen begonnen met de montage vaneen nieuwe machine (de vijfde) voor het vervaardigen van het zgn. kunstdrukpapier. Deze machine heeft een capaciteit, die vrijwel overeenkomt met diè van de vier oude machines tezamen. De nieuwe machine heeft een totaal gewicht van 800 ton. Ongeveer 78 spoorwagens zijn er nodig om alle onderdelen naar Maastricht te vervoeren. Het productievermogen van de nieuwe machine bedraagt 60 tot 65 ton per dag. Verwacht wordt, dat hierdoor de import van dit papier, inde naaste toekomst niet meer nodig zal zijn, althans aanzienlijk kan worden beperkt. --- Vliegen leren in „koude kamer" AMSTERDAM, 16 Maart Soesterberg heeft de beschikking gekregen overeen „koude kamer”, die dient voor het testen van piloten voor moderne straaljagers. De bedoeling is hen vertrouwd te maken met een ongeveer gelijke toestand als bij het vliegen naar een hoogte van 20 km., bij valproeven, gebruik van zuurstofmaskers, verwarmde vliegerpakken, enz. De temperatuur bedraagt op 20 km. hoogte ongeveer 60 gr. C. onder nul. Inde caissoif wordt deze lage temperatuur bereikt door middel vaneen speciale koelinstallatie. De kamer biedt plaats aan 15 vliegers, die door een telefoon verbonden zijn met het bedienende personeel buiten de caisson. Op grote vlieghoogte worden telefoon en microfoon vervangen door licht- en belsignalen, daar er te weinig lucht is om het geluid over te brengen. Tijdens de proeven kunnen de vliegers door kijkglazen worden geobserveerd. De caisson is voorzien vaneen bijzondere apparatuur, die ’t mogelijk maakt, onmiddellijk verse lucht inde ketel te voeren als eender vliegers onwel mocht worden. Men kan de temperatuur inde ruimte, waarin de vliegers zich bevinden, in 15 tot 20 minuten van 60 gr. op 20 gr. C. brengen. --- Het laatste troepenschip? . AMSTERDAM, 18 Maart Zondagmorgen ontscheepten zich te Amsterdam de ruim 1500 militairen, die met het troepentransportschip „Nelly” enige uren eerder inde haven van Amsterdam waren aangekomen. Verwacht wordt-, dat dit het laatste volledige troepentransportschip met leden van de Koninklijke Landmacht is. Wel zijn er nog mannen in Indonesië, maar die. zullen in kleinere groepen terugkeren, soms met vliegtuigen. De kapitein van de „Nelly”, de Noor A. J. Pedersen, vertelde, dat hij zeer tevreden was over het gedrag van de Nederlandse manschappen aan boord. Als ze drie dagen aan boord zijn, merk je niet eens meer dat je passagiers hebt, zo zei hij. ---